What do you think?
Rate this book
George’un Annesi
Stephen Crane, New York’ta ikamet ettiği 1892-1894 yılları arasında en çarpıcı hikâyelerini yazmış, şehrin görünmeyen yüzünü anlatmıştır. 1896 yılında yayımlanan George’un Annesi de o dönemde suç ve yozlaşma ile anılan Bowery bölgesinde geçer. Oğlu için endişelenen bir anne ile umursamaz bir tavır sergilese de aslında annesine kıymet veren George Kelcey’nin gündelik hayatlarının hikâyesini anlatır. Bir tarafta annesinin George’un alkole meyliyle mücadelesi, diğer tarafta da George’un içindeki gece hayatı ve kilise ikilemi metnin temelini oluşturur. Yaşlı kadın ile oğlu, Sokak Kızı Maggie’deki Johnson’larla aynı binada ikamet eder ve hatta tanıdık karakterlerle de yollarımız kesişir. Ancak George ile annesinin komşularına nazaran daha sevgi dolu bir ilişkileri vardır. Anne sürekli oğlunu merak edip korumakta, oğluysa nispeten bağımsız ve özgür bir hayatın düşünü kurmaktadır. Stephen Crane, sıradan kimseleri ve kenar mahallelerdeki hayatı konu edindiği eserleriyle gerçekçilik akımının önemli temsilcilerinden biri olmuştur. Kötü ve elverişsiz toplumsal koşullar karşısında bireyin çaresizliğini anlatırken sembolik ve ziyadesiyle ironik bir üslup kullanır.
96 pages, Paperback
First published January 1, 1896
About the author
Stephen Crane
1,530 books1,094 followersStephen Crane (1871-1900) was an American novelist, poet and journalist, best known for the novel, The Red Badge of Courage. That work introduced the reading world to Crane's striking prose, a mix of impressionism, naturalism and symbolism. He died at age 28 in Badenweiler, Baden, Germany.
Librarian Note: There is more than one author by this name in the Goodreads database.
Librarian Note: There is more than one author by this name in the Goodreads database.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 28 of 28 reviews
April 10, 2021
A somewhat ashen novella into which Crane doubtlessly recycled stray bits and unused ideas from his excellent Maggie: A Girl of the Streets. George's Mother lacks that book's savage, expressionistic mysticism, but retains its many colorful and inventive metaphors, such as when "drink and its surroundings" are described as "the eyes of a superb green dragon," or when the patterns of the wallpaper by seem to George Kelcey "hideous crabs crawling upon his brain."
The scenes of Kelcey with his drinking buddies are too numerous and too repetitive, especially since they lack the feeling of fascinated revulsion that similar Bowery scenes in Maggie possessed, but the domestic scenes between Kelcey and his mother are psychologically acute, nearly painful in their tender vulnerability. The intermingled feelings of contempt and dependency that adult children sometimes feel for their parents are expressed in naked and pure terms here.
The scenes of Kelcey with his drinking buddies are too numerous and too repetitive, especially since they lack the feeling of fascinated revulsion that similar Bowery scenes in Maggie possessed, but the domestic scenes between Kelcey and his mother are psychologically acute, nearly painful in their tender vulnerability. The intermingled feelings of contempt and dependency that adult children sometimes feel for their parents are expressed in naked and pure terms here.
August 13, 2023
stephen crane'den okuduğum ikinci metin. şaşırtıcı bir şekilde yazımını beğeniyorum ve okuyucuyu anlattığı hikayenin içine kolayca alış şeklini seviyorum.
eh, her kendini arayış hikayesi mutlu sonla bitmek zorunda değil en nihayetinde. stephen crane'i bu yüzden sevmiş olabilirim. yaşadığı dönemin amerika'sının biraz olsun acımasız yüzünü yazıyor. alkol, çeteleşme, kendini arayış, öz beklentiler ve etrafındaki insanların beklentilerinin çatışması, sigara satışlarının artışı için paketlerin içine pin-up kızlarının seksi fotoğraflarının falan
konulması... (sonuncusu şakaydı ama güzel bilgi.)
ayrıca! Sokak Kızı Maggie: Bir New York Hikayesi'nden maggie'yle çok kısa bir anlığına karşılaşıyoruz. tadında bir crossover olmuş, maggie'yi okuduktan sonra george'un içinde bulunduğu çevreyi anlamak daha da kolaylaşıyor çünkü bu kitap bu açıdan biraz eksik kalmıştı.
90 sayfalık kitap için destan niteliğinde review yazdım.
eh, her kendini arayış hikayesi mutlu sonla bitmek zorunda değil en nihayetinde. stephen crane'i bu yüzden sevmiş olabilirim. yaşadığı dönemin amerika'sının biraz olsun acımasız yüzünü yazıyor. alkol, çeteleşme, kendini arayış, öz beklentiler ve etrafındaki insanların beklentilerinin çatışması, sigara satışlarının artışı için paketlerin içine pin-up kızlarının seksi fotoğraflarının falan
konulması... (sonuncusu şakaydı ama güzel bilgi.)
ayrıca! Sokak Kızı Maggie: Bir New York Hikayesi'nden maggie'yle çok kısa bir anlığına karşılaşıyoruz. tadında bir crossover olmuş, maggie'yi okuduktan sonra george'un içinde bulunduğu çevreyi anlamak daha da kolaylaşıyor çünkü bu kitap bu açıdan biraz eksik kalmıştı.
90 sayfalık kitap için destan niteliğinde review yazdım.
January 17, 2023
Kitabın adını "George'un toksik annesi ve ayyaş George" diye değiştirebiliriz.
July 11, 2022
#cevizyorumluyor #georgeunannesi #georgesmother #stephencrane
Merhabalar Ceviz'in halkı, 19. Yy a ait bir klasikle geldim. Yazarın daha önce canavar isimli kitabını okuyup çok güzel bulmuştum bu kitabı pek öyle olmadı. George'un annesi olabildiğince toksik bir anne. Çocuğu yetişkin bir adam ancak hala onun eve giriş çıkış saatlerine karışıyor, arkadaşlarına karışıyor, kilisede alkol karşıtı vaazlara katılıyor,George da aslında çalışacak olgunlukta ancak hayatta bazı konumlarda kendisini hiç geliştirememiş. Arkadaş çevresi, kız arkadaş gibi durumlarda acemi. George girdiği her ortamda onaylanmak, kabul görmek istiyor. Annesi tarafından onaylanmak, Maggie tarafından onaylanmak, Jones ve etrafındaki adamlar tarafından onaylanmak gibi. George'daki özgüven eksikliği direk olarak annesinin, kendi üzerinde kurduğu baskıdan dolayı.
George'un annesi o kadar tanıdık ki. Böyle toksik anneler var. Çoook yakın tanıdığım birinin annesi aynı böyle.
Bazen esprili bazen akıcı ve kıvrak bir anlatımı var. Şimdi kıvrak nasıl diyeceksiniz. Tam olarak doğru kelimeyi oraya koyup süslü bir cümle yaratsa da çok anlaşılır kalabilen anlatım tarzı. Ama bazı bölümler olabildiğine sıkıcı. George'un ruhuna inerken bazı şeylerin uzatılması bıkkınlık verebiliyor. Konuşmaların bazıları ise hikaye genelinde gereksiz. Pek sevmedim tavsiye etmiyorum.
@nihllck.kitap #aydabirklasik grubu için okudum.#amerikanedebiyatı #americanliterature #realism
Merhabalar Ceviz'in halkı, 19. Yy a ait bir klasikle geldim. Yazarın daha önce canavar isimli kitabını okuyup çok güzel bulmuştum bu kitabı pek öyle olmadı. George'un annesi olabildiğince toksik bir anne. Çocuğu yetişkin bir adam ancak hala onun eve giriş çıkış saatlerine karışıyor, arkadaşlarına karışıyor, kilisede alkol karşıtı vaazlara katılıyor,George da aslında çalışacak olgunlukta ancak hayatta bazı konumlarda kendisini hiç geliştirememiş. Arkadaş çevresi, kız arkadaş gibi durumlarda acemi. George girdiği her ortamda onaylanmak, kabul görmek istiyor. Annesi tarafından onaylanmak, Maggie tarafından onaylanmak, Jones ve etrafındaki adamlar tarafından onaylanmak gibi. George'daki özgüven eksikliği direk olarak annesinin, kendi üzerinde kurduğu baskıdan dolayı.
George'un annesi o kadar tanıdık ki. Böyle toksik anneler var. Çoook yakın tanıdığım birinin annesi aynı böyle.
Bazen esprili bazen akıcı ve kıvrak bir anlatımı var. Şimdi kıvrak nasıl diyeceksiniz. Tam olarak doğru kelimeyi oraya koyup süslü bir cümle yaratsa da çok anlaşılır kalabilen anlatım tarzı. Ama bazı bölümler olabildiğine sıkıcı. George'un ruhuna inerken bazı şeylerin uzatılması bıkkınlık verebiliyor. Konuşmaların bazıları ise hikaye genelinde gereksiz. Pek sevmedim tavsiye etmiyorum.
@nihllck.kitap #aydabirklasik grubu için okudum.#amerikanedebiyatı #americanliterature #realism
November 16, 2017
Mom to George: "You'll be the death of me."
In the slums of 19th century New York, people struggled to survive or struggled to get out. We meet the same conditions described in "Maggie: Girl of the Streets" in this brief novel as well. In fact, we even meet Maggie briefly. George is your typical "honest toiler" living with his mom in neat, clean, penury. Perhaps the author wished to create a whole panorama or series of portraits of slum New York in the style of Balzac or Zola, but he didn't live to do so. The short but brilliant, often ironic portrait is of a man on the slide. Sliding down. Falling in with the superficially friendly company of "fine fellows", George begins to drink, miss work, fight, lie, and hang out with a gang. His mother berates him to no use. The end is predictable. Perhaps this is far from an original story, but its execution is excellent. At the time, the boastful, aggressive, but often cowardly and bullying behavior of the slum youths was far from the more idealistic, moralizing tone of other authors. Crane was a Realist indeed. We don't have much of his work to remember as he died so young (29). You can read this short work and regret his death.
In the slums of 19th century New York, people struggled to survive or struggled to get out. We meet the same conditions described in "Maggie: Girl of the Streets" in this brief novel as well. In fact, we even meet Maggie briefly. George is your typical "honest toiler" living with his mom in neat, clean, penury. Perhaps the author wished to create a whole panorama or series of portraits of slum New York in the style of Balzac or Zola, but he didn't live to do so. The short but brilliant, often ironic portrait is of a man on the slide. Sliding down. Falling in with the superficially friendly company of "fine fellows", George begins to drink, miss work, fight, lie, and hang out with a gang. His mother berates him to no use. The end is predictable. Perhaps this is far from an original story, but its execution is excellent. At the time, the boastful, aggressive, but often cowardly and bullying behavior of the slum youths was far from the more idealistic, moralizing tone of other authors. Crane was a Realist indeed. We don't have much of his work to remember as he died so young (29). You can read this short work and regret his death.
May 30, 2015
A nuanced account of an urban fall. Is it the universe which conspires against Kelcey, or have his own actions ensured his collapse? While Kelcey seems justified in the first half of the novella, his behavior becomes increasingly indefensible; he and his mother switch roles somewhere in the middle, protagonist becoming antagonist and vice versa. This balanced analysis is what distinguishes the text from so many other fin de siecle tales of urban falls (a la Dreiser or Crane's own Maggie), in which the account is primarily oriented towards sympathetic portrayal of the falling character.
May 30, 2016
After loving The Red Badge of Courage, I was not disappointed with Maggie: A Girl of the Streets. Even more surprising, however, was the tale of George's Mother that followed in my volume. I was pleased with the subtle connection between the two. Both stories were delightful although gritty and tragic. Quick reads, George's Mother was my favorite.
May 13, 2025
Yakın zamanda Sokak Kızı Maggie kitabını okuyup Stephen Crane ile tanışmıştım. Kitap beni çok etkilemese de modern klasiklerin her bir kitabı insana farklı bir pencere açıyor gerçekten. Zaten en titizlikle çalışılan serilerden biri olan Türkiye İş Bankası Modern Klasikler de bu konuda oldukça başarılı. Yazarın elimde bir başka kitabı daha vardı ve bu kitabın kapak fotoğrafı da aslında biraz Sokak Kızı Maggie'yi andırıyor. Hatta oradaki kadın silüetinin aynısı bile diyebilirim. Bunun tesadüfi bir şey olmadığını söylemek istiyorum çünkü bu kitap ve Sokak Kızı Maggie aslında aynı yerde geçiyor. Kendi içinde bir evreni var diyebiliriz.
Kitabımız Sokak Kızı Maggie kitabı ile bizzat aynı apartmanda geçiyor. Bu kitabı o kitabın ikinci kitabı sayamayız çünkü bağımsız okunabilir birbirleriyle ama aynı apartmanda geçmesi o tanıdık hissi veriyor Maggie'yi okuduktan sonra. New York'un bu sıkıntılı mahallelerinden birinde geçen hikayemizde bu sefer bu apartmanda başka bir eve konuk oluyoruz. Bu evde yaşlı bir anne ile oğlu yaşıyor. Anne, kocasını ve dört çocuğunu kaybetmiş ve sadece beraber yaşadığı oğlu var hayatında. Oğlan da her ne kadar kocaman olsa da hala şımarık bir bebek gibi. Kendi kıyafetlerini bile kaldırıp bir yere koymaz, klasik erkek çocuğu gibi. Bu şekilde sürekli annesinden sitem duyan bu adam bir gün arkadaşları aracılığıyla barlara, kulüplere takılmaya başlar. Yaşayan tek oğlunun üstüne titreyen bu hassas kadın aynı zamanda dindar birisidir ve bu tarz alışkanlıkların oğlunda olmasını istemez. Bu noktada da artık, anne karakteri oğlundan çok şüphelenmese de onda bir değişiklik olduğunu sezer ve evde sürekli kavgalar başlar. Bu süre zarfında oğlan, apartmanda bir kıza aşık olur ve bu kızı aslında önceki kitapta görmüştük.(spoilers) Bu platonik aşkı ona acı verir ve kendini bu içki ve gece hayatına daha da kaptırır George. Bu sürede de annesi ile olan ilişkisi kötüye gider. Genel anlamda bu çerçevede ilerleyen bir öyküydü ve aslında oldukça da gerçekçiydi.
Crane'in kalemini önceki kitapta da sevdiğim için bu kitapta da aynı şekilde hissettim. Sokak Kızı Maggie'yi okuduktan sonra bu kitabı okuduğum için o apartmanın ve 1800lerin sonlarının New York'unun o havasına alıştığımı düşündürdü kitap bana. Tanıdık o hava ve karakter isimleri falan hoştu. Çeviri de güzeldi, zaten genelde bu serideki çevirilerde kötü şeyler olmuyor pek. Bunun dışında ben kitabın kurgusunu sıradan bulsam da dönemine göre fena değildi bence. Maalesef günümüzde hala daha arkasını annesi toplayan koca koca erkek çocukları var ve evdeki ebeveynlerini endişelendirecek şekilde kötü alışkanlıklar, kötü hayatlar yaşıyorlar. Dünyada en çok kendilerini seven anne-babaları da onlar için endişeleniyor ve bu endişeleri yüzünden sağlıklarından bile olabiliyorlar. Allah evladın da hayırlısını versin cidden. Bu kitap bunu yansıttığı için her ne kadar sıradan bir konu da olsa dönemine göre bence fena değil ve oldukça gerçekçi. Ben Maggie'den daha gerçekçi buldum bu yüzden. Çevremde en az George gibi beş kişi sayabilirim sanırım. Bu yüzden her ne kadar günümüzden neredeyse yüz yirmi yıl öncesini anlatan, Amerika'da geçen bir kurgu da olsa modern dünyanın herhangi bir ülkesinde de(özellikle Türkiye'de) böyle karakterleri bulmak mümkün. Spoiler olmaması için çok açıklayamayacağım ama, Maggie ile aynı evrende geçiyor derken kastettiğim bir olay bence çok gereksizdi. Yani sırf aynı apartmanda geçiyor diye çok alakasız bir yerden bağlanma vardı ve bağladığı şeyin devamını getiremediği için de çok havada kalan şeyler oldu kitapta. Bu da kitabın puanını düşüren şeylerden biri oldu gözümde. Bunun dışında kitap her ne kadar realist olsa da bazı karakterler çok saçma geldi bana, bu tarz bir kitapta biraz eğreti duruyorlardı. George'un arkadaşlarından bahsediyorum, zaten minimal bir kastı olan bu novellanın böyle karakterleri içermemesi daha iyi olabilirdi.
Yine de genel olarak değerlendirdiğimde ilginç bir şekilde Maggie kitabından daha çok beğendim ben bu kitabı. O kitabı biraz beklentiyle okumuştum ve pek beğenmemiştim, bu yüzden bunu da aynı hisle okuyacağımı düşünmüştüm ama bu bence ondan bir tık daha iyi ama yine de daha iyi olabilirdi. Elimde yazarın başka kitabı kalmadı sanıyorum, bu yazar da bu sene tanıştığım bir yazar olmuş oldu bu iki kitap vesilesiyle.
Kitabımız Sokak Kızı Maggie kitabı ile bizzat aynı apartmanda geçiyor. Bu kitabı o kitabın ikinci kitabı sayamayız çünkü bağımsız okunabilir birbirleriyle ama aynı apartmanda geçmesi o tanıdık hissi veriyor Maggie'yi okuduktan sonra. New York'un bu sıkıntılı mahallelerinden birinde geçen hikayemizde bu sefer bu apartmanda başka bir eve konuk oluyoruz. Bu evde yaşlı bir anne ile oğlu yaşıyor. Anne, kocasını ve dört çocuğunu kaybetmiş ve sadece beraber yaşadığı oğlu var hayatında. Oğlan da her ne kadar kocaman olsa da hala şımarık bir bebek gibi. Kendi kıyafetlerini bile kaldırıp bir yere koymaz, klasik erkek çocuğu gibi. Bu şekilde sürekli annesinden sitem duyan bu adam bir gün arkadaşları aracılığıyla barlara, kulüplere takılmaya başlar. Yaşayan tek oğlunun üstüne titreyen bu hassas kadın aynı zamanda dindar birisidir ve bu tarz alışkanlıkların oğlunda olmasını istemez. Bu noktada da artık, anne karakteri oğlundan çok şüphelenmese de onda bir değişiklik olduğunu sezer ve evde sürekli kavgalar başlar. Bu süre zarfında oğlan, apartmanda bir kıza aşık olur ve bu kızı aslında önceki kitapta görmüştük.(spoilers) Bu platonik aşkı ona acı verir ve kendini bu içki ve gece hayatına daha da kaptırır George. Bu sürede de annesi ile olan ilişkisi kötüye gider. Genel anlamda bu çerçevede ilerleyen bir öyküydü ve aslında oldukça da gerçekçiydi.
Crane'in kalemini önceki kitapta da sevdiğim için bu kitapta da aynı şekilde hissettim. Sokak Kızı Maggie'yi okuduktan sonra bu kitabı okuduğum için o apartmanın ve 1800lerin sonlarının New York'unun o havasına alıştığımı düşündürdü kitap bana. Tanıdık o hava ve karakter isimleri falan hoştu. Çeviri de güzeldi, zaten genelde bu serideki çevirilerde kötü şeyler olmuyor pek. Bunun dışında ben kitabın kurgusunu sıradan bulsam da dönemine göre fena değildi bence. Maalesef günümüzde hala daha arkasını annesi toplayan koca koca erkek çocukları var ve evdeki ebeveynlerini endişelendirecek şekilde kötü alışkanlıklar, kötü hayatlar yaşıyorlar. Dünyada en çok kendilerini seven anne-babaları da onlar için endişeleniyor ve bu endişeleri yüzünden sağlıklarından bile olabiliyorlar. Allah evladın da hayırlısını versin cidden. Bu kitap bunu yansıttığı için her ne kadar sıradan bir konu da olsa dönemine göre bence fena değil ve oldukça gerçekçi. Ben Maggie'den daha gerçekçi buldum bu yüzden. Çevremde en az George gibi beş kişi sayabilirim sanırım. Bu yüzden her ne kadar günümüzden neredeyse yüz yirmi yıl öncesini anlatan, Amerika'da geçen bir kurgu da olsa modern dünyanın herhangi bir ülkesinde de(özellikle Türkiye'de) böyle karakterleri bulmak mümkün. Spoiler olmaması için çok açıklayamayacağım ama, Maggie ile aynı evrende geçiyor derken kastettiğim bir olay bence çok gereksizdi. Yani sırf aynı apartmanda geçiyor diye çok alakasız bir yerden bağlanma vardı ve bağladığı şeyin devamını getiremediği için de çok havada kalan şeyler oldu kitapta. Bu da kitabın puanını düşüren şeylerden biri oldu gözümde. Bunun dışında kitap her ne kadar realist olsa da bazı karakterler çok saçma geldi bana, bu tarz bir kitapta biraz eğreti duruyorlardı. George'un arkadaşlarından bahsediyorum, zaten minimal bir kastı olan bu novellanın böyle karakterleri içermemesi daha iyi olabilirdi.
Yine de genel olarak değerlendirdiğimde ilginç bir şekilde Maggie kitabından daha çok beğendim ben bu kitabı. O kitabı biraz beklentiyle okumuştum ve pek beğenmemiştim, bu yüzden bunu da aynı hisle okuyacağımı düşünmüştüm ama bu bence ondan bir tık daha iyi ama yine de daha iyi olabilirdi. Elimde yazarın başka kitabı kalmadı sanıyorum, bu yazar da bu sene tanıştığım bir yazar olmuş oldu bu iki kitap vesilesiyle.
October 25, 2023
George's Mother is a novella by American novelist Stephen Crane, first published in 1896. The novella is a companion piece to Crane's earlier novel Maggie: A Girl of the Streets, and the title character of that work makes a brief appearance. I was kind of hoping that this book would be less depressing than the first one, not much could be that depressing. Stephen Crane began writing George's Mother in 1893 and finished it in November 1894. However, because its companion novel, Maggie: A Girl of the Streets did poorly commercially, he did not submit it for publication until 1896. I'm not sure how waiting for two years helped. Did he think people would forget about Maggie? And if people didn't like the Maggie book why in the world did he have some of the same characters in both, briefly perhaps, but they are there. Its original title was A Woman Without Weapons. We start with a description of the city:
In the swirling rain that came at dusk the broad avenue glistened with that deep bluish tint which is so widely condemned when it is put into pictures. There were long rows of shops, whose fronts shone with full, golden light. Here and there, from druggists' windows, or from the red street-lamps that indicated the positions of fire-alarm boxes, a flare of uncertain, wavering crimson was thrown upon the wet pavements.
So it's raining, and getting dark, and everything looks miserable and George walks down the street. He's called Kelcey more than he's called George which confused me for awhile. He is on his way home when he meets an old friend. The friend, Charley Jones, says they should go for a drink, and of course George goes. He does that pretty often. So they go into the nearest bar room, sit down and have a drink, then when they are finished they still sit there, then a little while later they have another drink, then they still sit there. You get the idea.
Meanwhile George's mother wait for him. It's five o'clock, he should be home. Now it is getting dark, there is a mist, a lamp is lit, it is "quarter 'a six.' By seven the little old woman became nervous and would drop into a chair and sit staring at the little clock. But finally she hears his step, he is home. But not for long, he had promised his friend Charley go come back to the bar to meet his friends and have some drinks. Again. Meanwhile, George's mother goes to the prayer meeting alone after begging him to go with her. Finally at 1:00 am he sneaks back into their home.
George stays home after work with his mother the rest of the week, but one day meets his friend and they go back to the bar. This time he doesn't go home until morning. And now his mother is so upset he even goes to prayer meeting with her. But the next week she goes alone again. And now:
As opportunity offered, he did little despicable things. He was going to make her abject. He was now uncontrolled, ungoverned; he wished to be an emperor. Her suffering was all a sort of compensation for his own dire pains.
And then one day as he's standing on the corner doing not much of anything since he was fired from his job. A young boy comes to find him, his mother is ill. And then one day - today - I finished the story, I only say finished because there are no more words. Nothing seems to be finished to me. As far as I know George is still out with the gang getting drunk when he should be looking for a job. As far as I know he could be dead by now. But I will never know because I just read once again a short story. Why I keep reading them I don't know. And now I'm on to something a little longer.
In the swirling rain that came at dusk the broad avenue glistened with that deep bluish tint which is so widely condemned when it is put into pictures. There were long rows of shops, whose fronts shone with full, golden light. Here and there, from druggists' windows, or from the red street-lamps that indicated the positions of fire-alarm boxes, a flare of uncertain, wavering crimson was thrown upon the wet pavements.
So it's raining, and getting dark, and everything looks miserable and George walks down the street. He's called Kelcey more than he's called George which confused me for awhile. He is on his way home when he meets an old friend. The friend, Charley Jones, says they should go for a drink, and of course George goes. He does that pretty often. So they go into the nearest bar room, sit down and have a drink, then when they are finished they still sit there, then a little while later they have another drink, then they still sit there. You get the idea.
Meanwhile George's mother wait for him. It's five o'clock, he should be home. Now it is getting dark, there is a mist, a lamp is lit, it is "quarter 'a six.' By seven the little old woman became nervous and would drop into a chair and sit staring at the little clock. But finally she hears his step, he is home. But not for long, he had promised his friend Charley go come back to the bar to meet his friends and have some drinks. Again. Meanwhile, George's mother goes to the prayer meeting alone after begging him to go with her. Finally at 1:00 am he sneaks back into their home.
George stays home after work with his mother the rest of the week, but one day meets his friend and they go back to the bar. This time he doesn't go home until morning. And now his mother is so upset he even goes to prayer meeting with her. But the next week she goes alone again. And now:
As opportunity offered, he did little despicable things. He was going to make her abject. He was now uncontrolled, ungoverned; he wished to be an emperor. Her suffering was all a sort of compensation for his own dire pains.
And then one day as he's standing on the corner doing not much of anything since he was fired from his job. A young boy comes to find him, his mother is ill. And then one day - today - I finished the story, I only say finished because there are no more words. Nothing seems to be finished to me. As far as I know George is still out with the gang getting drunk when he should be looking for a job. As far as I know he could be dead by now. But I will never know because I just read once again a short story. Why I keep reading them I don't know. And now I'm on to something a little longer.
May 26, 2023
“[La madre] gioiva della qualità che, ai suoi occhi, avrebbero fatto del figlio un re splendente tra gli uomini corrotti. […] Quei sogni rappresentavano il suo sollievo. Non ne parlava con nessuno, perché sapeva che, tradotti in parole, sarebbero risultati ridicoli. Ma continuava a coltivarli perché illuminavano di una luce dorata le sue lunghe giornate e le sue dolorose fatiche.”
Il titolo di questo romanzo breve racchiude già i due protagonisti della vicenda: George e la madre. La scena se la prende per la maggior parte George, a dire la verità, ma tutto ruota attorno alla figura della madre. George è un giovane che, come molti giovani, vede la madre come portatrice di valori antiquati e come oppressione rispetto alla propria libertà vitale, caratteristica molto adolescenziale; la rispetta finché non entra in una cerchia di amici il cui unico interesse è bere. Con essi, George scopre quella vita adulta che prima di allora gli era rimasta nascosta o lontana. Nel frattempo, la madre, come tutte le madri, si preoccupa per lui e cerca di mostrargli tutto il suo amore, nonostante crescano le occasioni di scontro e lontananza.
Stephan Crane esplora il rapporto madre-figlio in modo commovente, senza entrare in troppi dettagli e senza utilizzare troppe sequenze riflessive, lasciando tutto a dialoghi ed azioni. Per questo la sua scrittura è fluida e molto piacevole. Ne nasce una narrazione limpida, commovente, anche malinconica. La madre ne esce, pur con i suoi limiti, decisamente vincitrice e per questo “La madre di George” ci spinge decisamente a riflettere sul rapporto con nostra madre.
Il titolo di questo romanzo breve racchiude già i due protagonisti della vicenda: George e la madre. La scena se la prende per la maggior parte George, a dire la verità, ma tutto ruota attorno alla figura della madre. George è un giovane che, come molti giovani, vede la madre come portatrice di valori antiquati e come oppressione rispetto alla propria libertà vitale, caratteristica molto adolescenziale; la rispetta finché non entra in una cerchia di amici il cui unico interesse è bere. Con essi, George scopre quella vita adulta che prima di allora gli era rimasta nascosta o lontana. Nel frattempo, la madre, come tutte le madri, si preoccupa per lui e cerca di mostrargli tutto il suo amore, nonostante crescano le occasioni di scontro e lontananza.
Stephan Crane esplora il rapporto madre-figlio in modo commovente, senza entrare in troppi dettagli e senza utilizzare troppe sequenze riflessive, lasciando tutto a dialoghi ed azioni. Per questo la sua scrittura è fluida e molto piacevole. Ne nasce una narrazione limpida, commovente, anche malinconica. La madre ne esce, pur con i suoi limiti, decisamente vincitrice e per questo “La madre di George” ci spinge decisamente a riflettere sul rapporto con nostra madre.
November 6, 2023
Kendi acizliğini hızla fark eden ufak tefek, yaşlı kadın, içinde oğluna karşı anaç bir öfkenin yükseldiğini hissetti. Onu istediği yönde harekete geçiremediği gerçeğine katlanmakta güçlük çekiyordu. Kendi arzu dalgaları, onun miskinlik kayalıkları üzerinde en ufak bir güce sahip değildi. İçinde onu dövmek için güçlü bir istek duydu. Boğuk bir sesle," Senle ne yapacam hiç bilemiyorum," dedi. "İstediğim hiçbi' şeyi yapmıyosun. Söylediğim hiçbi' şeye azıcık olsun dikkat etmiyorsun. Beni bi' sinek kadar bile umursamıyorsun. Ne yapacağım ben senle?" Çaresiz bir öfkenin kasvetli ışıltısıyla parlayan gözleriyle, yüzünde mücadeleye hazır bir ifadeyle oğlunun önünde dikildi.
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 16, 2026
I actually give this book a 3.5. It was decent, but the plot didn’t keep me engaged like some of Crane’s other works. It def had a sequel feel to it even tho it wasn’t one, like it’s def off-brand Maggie. It did make me feel for the characters still, so not a bad read. I wouldn’t particularly recommend it but I don’t have bad things to say per se either
February 28, 2025
Questo romanzo breve di Stephen Crane, pubblicato alla fine del 1800 esplora le dinamiche complesse e spesso soffocanti del rapporto tra una madre e suo figlio nel contesto degradato della Bowery, un quartiere povero di New York mettendo in luce il divario generazionale tra l'una e l'altro.
September 2, 2025
1800'lerin sonunda annesi ile yaşayan ve yavaş yavaş kötü yola kaymaya başlayan bir genç ile her şeyini ona adamış annesi arasında ilişkinin anlatıldığı çok kısa bir öykü kitabı. Akıcı ama çok da akılda kalıcı değil. VAkit geçirmek için okunabilir.
December 13, 2025
Eğer çok seküler bir toplulukta yetişip muhafazakar kesime dair bir fikir sahibi değilseniz okuyun, aksi halde klişe denizinden bir bardak da bu eserden içebilirsiniz. Okuması rahat bi öykü yazarın bu konuda kalemini beğeniyorum ancak oldukça tahmin edilebilirdi.
July 7, 2021
yatalak anana sokim george
July 10, 2021
Loved this! If you have lost your mother, this will hurt you.
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 5, 2021
3.5 stars
July 11, 2022
Just a waste of time.
October 30, 2022
Anlamlı bir sonu olmayan bi çare klişe serseriliğin tasviri
December 24, 2022
Çeviriyi beğenmedim :/
April 3, 2023
1 star story, 3 star characters, 5 star prose.
October 18, 2025
On a Crane sprint to close out 2025
May 31, 2026
Treat your momma right.
September 5, 2023
Stephen Crane’in kalemini pek severim. Hem Canavar, hem de Sokak Kızı Maggie çok başarılı kitaplar bence. İş Bankası’ndan okumadığım tek Crane kitabı olan George’un Annesi de çok sevdiğim kitaplardan oldu. Ölen dört kardeşinden sonra annesinin sağ kalan tek çocuğu olan ve Sokak Kızı Maggie’nin Maggie’si ile aynı apartmanda oturan ve ona aşık Kelsey’nin üzerine aşırı düşen, dindar annesi ile ilişkisini, kötü arkadaş çevresi ve alkol düşkünlüğünün sonuçlarını anlatan kitap oldukça akıcı ve dili bir harika. Kitaptaki Sokak Kızı Maggie bağlantılarına ayrıca bayıldım. Kalsey’nin hikayesini merakla ve keyifle okurken İş Bankası daha çok Stephen Crane bassın istedim.
September 19, 2025
bruh george. im rolling my eyesat you. also depressing.
June 16, 2022
Babası ve dört kardeşi ölmüş, yaşlı dindar annesi ile yaşayan , alkole ve serseri arkadaşlarına düşkün George'un ve tabi ki annesinin hikayesi.
Displaying 1 - 28 of 28 reviews