Αυθεντία και οικογένεια: Θεωρητικά σχεδιάσματα

by Max Horkheimer, Erich Fromm, Herbert Marcuse

Ο τόμος περιλαμβάνει για πρώτη φορά συγκεντρωμένο όλο το θεωρητικό μέρος της περίφημης έρευνας για την αυθεντία και τον αυταρχισμό που διεξήγαγε το Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών της Φραγκφούρτης στις κρίσιμες στιγμές της εξάπλωσης του ναζισμού στην Ευρώπη. Στο πρώτο από τα τρία κείμενα που περιλαμβάνονται στον τόμο, γραμμένο από τον Χορκχάιμερ, εξετάζεται από τη σκοπιά της κοινωνικής φιλοσοφίας το εξαιρετικά επίκαιρο τότε, αλλά πάντα καίριο ερώτημα: τι κάνει τους ανθρώπους μιας εποχής να αποδέχονται εξαρτήσεις που με αντικειμενικά κριτήρια θα αποδεικνύονταν ανορθολογικές; Στο κείμενο που ακολουθεί, ο Φρόμ παρουσιάζει μια κριτική προσέγγιση της φροϋδικής θεωρίας, που του επιτρέπει να εξετάσει το φαινόμενο της αποδεκτής εξάρτησης, της "αυθεντίας", ως ταυτοχρόνως κοινωνικό και ψυχολογικό. Το κείμενο του Φρόμ, ένα από τα "ιδρυτικά κείμενα" της Κοινωνικής Ψυχολογίας θεωρείται εδώ και δεκαετίες κλασικό. Ο τρίτος από τους συγγραφείς, ο Μαρκούζε, προσπαθεί στο κείμενό του να καταδείξει την εσωτερική συνέχεια στη σύλληψη της αυθεντίας εκ μέρους της αστικής σκέψης, από τις απαρχές της μέχρι τη σύγχρονη πολιτική και κοινωνική θεωρία. Το ενδιαφέρον του βρίσκεται κυρίως στο να αναδείξει τις αντιφάσεις που συνδέονται με την ίδια την οργάνωση των κοινωνικών σχέσεων.

321 pages, Paperback

Published December 1, 1996

About the author

Max Horkheimer (1895–1973) was a leader of the so-called “Frankfurt School,” a group of philosophers and social scientists associated with the Institut für Sozialforschung (Institute of Social Research) in Frankfurt am Main. Horkheimer was the director of the Institute and Professor of Social Philosophy at the University of Frankfurt from 1930–1933, and again from 1949–1958. In between those periods he would lead the Institute in exile, primarily in America. As a philosopher he is best known (especially in the Anglophone world), for his work during the 1940s, including Dialectic of Enlightenment, which was co-authored with Theodor Adorno. While deservedly influential, Dialectic of Enlightenment (and other works from that period) should not be separated from the context of Horkheimer's work as a whole. Especially important in this regard are the writings from the 1930s, which were largely responsible for developing the epistemological and methodological orientation of Frankfurt School critical theory. This work both influenced his contemporaries (including Adorno and Herbert Marcuse) and has had an enduring influence on critical theory's later practitioners (including Jürgen Habermas, and the Institute's current director Axel Honneth).

Reviews

[Simon · Rating 4 out of 5]

both empirical and theoretical reflections on the interconnection of authority and family in several european countries, from sociopsychological (Fromm) and philosophical (Horkheimer, Marcuse) perspectives. followed by a bunge of little surveys on topics like sexual moral of young Suiss or the Wandervogel, on Anarchism etc. worth reading as an outcome of 1st generation Frankfurt school as well as historical document on mentalities and change of social norms during the first half of the 20th century in Western Europe.