What do you think?
Rate this book
Το πανδοχείο
Αθήνα, 1941. Ο δικηγόρος Αριστείδης Ιωακειμίδης και ο αδελφός του Ανδρέας τάσσονται με δουλική προθυμία στο πλευρό των Γερμανών κατακτητών. Στον αντίποδα, ο μικρότερος αδελφός τους, Φωκάς, και τρεις γυναίκες της οικογένειας αντιστέκονται δρώντας με απόλυτη μυστικότητα. Η οικογενειακή ισορροπία διαταράσσεται από εχθρότητες, πάθη και ασίγαστους έρωτες.
Ορεινή Μπόβα, Καλαβρία, 1946. Η κόρη του Αριστείδη Ιωακειμίδη, Αντονέλλα, θέλοντας να ξεφύγει από το βάρος που νιώθει για τη στάση του πατέρα της, εγκαταλείπει οριστικά την Ελλάδα ακολουθώντας τον σύζυγό της Αναστάζιο Αντριότι στην πατρίδα του, την Κάτω Ιταλία.
Η ελληνόφωνη Καλαβρία την καλοδέχεται. Η νεαρή κοπέλα γοητεύεται από την ειδυλλιακή ύπαιθρο, τους ανθρώπους της, τις μνήμες τους, αλλά και την ιστορία της αλλοτινής Μεγάλης Ελλάδας. Ωστόσο, το ζευγάρι έρχεται αντιμέτωπο με τις πληγές που άφησε η αγριότητα του Μουσολίνι: την απόλυτη φτώχεια, ανεργία, μετανάστευση, κοινωνική αδικία. Εργαζόμενοι σκληρά, το 1960 αποκτούν το πανδοχείο «Magna Grecia», ανακουφίζοντας εν μέρει την κακοπαθημένη ζωή τους.
Ρήγιο, Καλαβρία, 1995. Πρωτοπόρα και δυναμική, η Αντονέλλα αποφασίζει να περάσει το γέρμα της ζωής της στο πανδοχείο με μια παρέα συνομηλίκων της. Οι ζωές τους γίνονται μέρος της δικής της ζωής και οι ξεχωριστές ιστορίες όλων μπλέκονται σε μια ασίγαστη επιθυμία για λύτρωση.
Ένα μυθιστόρημα δυνατών συγκινήσεων για τις ολέθριες συνέπειες του πολέμου, εμπνευσμένο από τη μακραίωνη ιστορία και τη σαγήνη του ιταλικού Νότου.
Ορεινή Μπόβα, Καλαβρία, 1946. Η κόρη του Αριστείδη Ιωακειμίδη, Αντονέλλα, θέλοντας να ξεφύγει από το βάρος που νιώθει για τη στάση του πατέρα της, εγκαταλείπει οριστικά την Ελλάδα ακολουθώντας τον σύζυγό της Αναστάζιο Αντριότι στην πατρίδα του, την Κάτω Ιταλία.
Η ελληνόφωνη Καλαβρία την καλοδέχεται. Η νεαρή κοπέλα γοητεύεται από την ειδυλλιακή ύπαιθρο, τους ανθρώπους της, τις μνήμες τους, αλλά και την ιστορία της αλλοτινής Μεγάλης Ελλάδας. Ωστόσο, το ζευγάρι έρχεται αντιμέτωπο με τις πληγές που άφησε η αγριότητα του Μουσολίνι: την απόλυτη φτώχεια, ανεργία, μετανάστευση, κοινωνική αδικία. Εργαζόμενοι σκληρά, το 1960 αποκτούν το πανδοχείο «Magna Grecia», ανακουφίζοντας εν μέρει την κακοπαθημένη ζωή τους.
Ρήγιο, Καλαβρία, 1995. Πρωτοπόρα και δυναμική, η Αντονέλλα αποφασίζει να περάσει το γέρμα της ζωής της στο πανδοχείο με μια παρέα συνομηλίκων της. Οι ζωές τους γίνονται μέρος της δικής της ζωής και οι ξεχωριστές ιστορίες όλων μπλέκονται σε μια ασίγαστη επιθυμία για λύτρωση.
Ένα μυθιστόρημα δυνατών συγκινήσεων για τις ολέθριες συνέπειες του πολέμου, εμπνευσμένο από τη μακραίωνη ιστορία και τη σαγήνη του ιταλικού Νότου.
Paperback
First published March 1, 2021
33 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
May 8, 2021
Ελάχιστα βιβλία έχουν ασχοληθεί με τον ελληνισμό της Κάτω Ιταλίας, της Μεγάλης Ελλάδας δηλαδή, όπως ονομαζόταν στην αρχαιότητα η περιοχή, και δη με μία τόσο επιτυχημένη λογοτεχνική ακροβασία ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν όσο Το πανδοχείο της Δέσποινας Χατζή.
Ο τόπος στον οποίο διαδραματίζεται μέρος της υπόθεσης, ήτοι τα ελληνόφωνα χωριά της Καλαβρίας, παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Το ίδιο και η εποχή, ιδίως η παρελθοντική, η εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία εναλλάσσεται με αναφορές στη δεκαετία του 1990. Κεντρική ηρωίδα στο 1941 είναι η Βασιλική, γυναίκα του δικηγόρου και φιλοναζί Αριστείδη Ιωακειμίδη, στην Αθήνα της γερμανικής κατοχής. Η Βασιλική, η οποία κρύβει συγχρόνως και ένα καλά φυλαγμένο οικογενειακό μυστικό, αντιτίθεται στη φιλογερμανική πολιτική του συζύγου της στο πλάι του μικρότερου αδελφού του, του Φωκά, μαζί με κάποιες άλλες γυναίκες της οικογένειας. Θα προσπαθήσει να διαφυλάξει την οικογενειακή ισορροπία για χάρη της κόρης της Αντονέλλας.
Στα 1995 η Αντονέλλα, η οποία επέλεξε από το 1960 να ζήσει στην Καλαβρία μαζί με τον σύζυγό της Αναστάζιο Αντριότι, αποφασίζει να περάσει τη δύση της ζωής της στο πανδοχείο της Magna Grecia στο Ρήγιο μαζί με ένα γοητευτικό κολάζ από διάφορους συγκατοίκους και μέλη της οικογένειάς της. Όλοι έχουν να πουν τις δικές τους ιστορίες, η ιστορία όμως της Αντονέλλας έχει ειδικό βάρος και σκιάζεται από τη ντροπή της για το φιλοναζιστικό παρελθόν του πατέρα της. Θα καταφέρει άραγε να βρει τη λύτρωση;
Το βιβλίο μας μεταφέρει στις γεύσεις, τα χρώματα και τα αρώματα του τόσο γοητευτικού και κοντά στην ελληνική νοοτροπία ιταλικού Νότου και μας ξεναγεί στη ζωή των ελληνόφωνων κοινοτήτων του τότε και του σήμερα.
Παράλληλα, όμως, εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η σύζευξη που επιχειρεί η συγγραφέας με την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και τις δύο διαφορετικές στάσεις που τήρησαν οι Έλληνες στον πόλεμο, εκείνης της συνεργασίας με τον κατακτητή και εκείνης της αντίστασης.
Το βιβλίο θα μας βάλει σε σκέψεις, τόσο γύρω από τη γερμανική κατοχή όσο και γύρω από το θεμελιώδες ερώτημα: είναι τελικά θεμιτό να παιδεύουν τα τέκνα οι αμαρτίες των γονέων τους;
Εν ολίγοις, το βιβλίο αποτελεί την καλύτερη πρόταση για όσους επιθυμούν να διαβάσουν κάτι έξω από τα συνηθισμένα και παράλληλα να μάθουν για την ιστορία μίας περιοχής η οποία κάποτε ήταν ελληνική.
Ο τόπος στον οποίο διαδραματίζεται μέρος της υπόθεσης, ήτοι τα ελληνόφωνα χωριά της Καλαβρίας, παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Το ίδιο και η εποχή, ιδίως η παρελθοντική, η εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία εναλλάσσεται με αναφορές στη δεκαετία του 1990. Κεντρική ηρωίδα στο 1941 είναι η Βασιλική, γυναίκα του δικηγόρου και φιλοναζί Αριστείδη Ιωακειμίδη, στην Αθήνα της γερμανικής κατοχής. Η Βασιλική, η οποία κρύβει συγχρόνως και ένα καλά φυλαγμένο οικογενειακό μυστικό, αντιτίθεται στη φιλογερμανική πολιτική του συζύγου της στο πλάι του μικρότερου αδελφού του, του Φωκά, μαζί με κάποιες άλλες γυναίκες της οικογένειας. Θα προσπαθήσει να διαφυλάξει την οικογενειακή ισορροπία για χάρη της κόρης της Αντονέλλας.
Στα 1995 η Αντονέλλα, η οποία επέλεξε από το 1960 να ζήσει στην Καλαβρία μαζί με τον σύζυγό της Αναστάζιο Αντριότι, αποφασίζει να περάσει τη δύση της ζωής της στο πανδοχείο της Magna Grecia στο Ρήγιο μαζί με ένα γοητευτικό κολάζ από διάφορους συγκατοίκους και μέλη της οικογένειάς της. Όλοι έχουν να πουν τις δικές τους ιστορίες, η ιστορία όμως της Αντονέλλας έχει ειδικό βάρος και σκιάζεται από τη ντροπή της για το φιλοναζιστικό παρελθόν του πατέρα της. Θα καταφέρει άραγε να βρει τη λύτρωση;
Το βιβλίο μας μεταφέρει στις γεύσεις, τα χρώματα και τα αρώματα του τόσο γοητευτικού και κοντά στην ελληνική νοοτροπία ιταλικού Νότου και μας ξεναγεί στη ζωή των ελληνόφωνων κοινοτήτων του τότε και του σήμερα.
Παράλληλα, όμως, εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η σύζευξη που επιχειρεί η συγγραφέας με την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και τις δύο διαφορετικές στάσεις που τήρησαν οι Έλληνες στον πόλεμο, εκείνης της συνεργασίας με τον κατακτητή και εκείνης της αντίστασης.
Το βιβλίο θα μας βάλει σε σκέψεις, τόσο γύρω από τη γερμανική κατοχή όσο και γύρω από το θεμελιώδες ερώτημα: είναι τελικά θεμιτό να παιδεύουν τα τέκνα οι αμαρτίες των γονέων τους;
Εν ολίγοις, το βιβλίο αποτελεί την καλύτερη πρόταση για όσους επιθυμούν να διαβάσουν κάτι έξω από τα συνηθισμένα και παράλληλα να μάθουν για την ιστορία μίας περιοχής η οποία κάποτε ήταν ελληνική.
October 31, 2021
3,5 αστεράκια! Συμπαθητική ιστορία με σαφέστατες επιρροές από το The Great Exotic Marigold Hotel και απο τους Πανθεους (η ζωή στην Κηφισιά). Μου άρεσε πολύ η περιγραφή της ζωής στην ελληνόφωνη Κάτω Ιταλία και άλλα και το μπέρδεμα και ξεδιαλεγμα των σχέσεων μεταξύ των μελών της οικογένειας και η καταγραφή των αντιδράσεων καθενός ανάλογα με το μέταλλο του χαρακτήρα του. Αληθοφανής και η περιγραφή της ζωής κατά τη διάρκεια της κατοχής αν και θα ήθελα περισσότερη εμβάθυνση στις σχέσεις των συζυγων.
Μου κράτησε την προσοχή και το διάβασα με μεγάλη ευχαρίστηση μέσα σε λίγες μέρες, μιας και η γραφή ήταν ευκολοδιαβαστη και χωρίς να κάνει κοιλιά.
Μου κράτησε την προσοχή και το διάβασα με μεγάλη ευχαρίστηση μέσα σε λίγες μέρες, μιας και η γραφή ήταν ευκολοδιαβαστη και χωρίς να κάνει κοιλιά.
August 20, 2021
Ποια είναι η Αντονέλλα Ιωακειμίδη και πώς βρέθηκε στην Καλαβρία; Γιατί αγόρασε το ερειπωμένο πανδοχείο και το επαναλειτούργησε; Ποιοι είναι οι άνθρωποι που συγκέντρωσε γύρω της στο λιόγερμα της ζωής της και γιατί μετέτρεψε μια κερδοφόρα επιχείρηση σε σπίτι διαμετρικά αντίθετων συγκάτοικων; Ποιο είναι το κοινό τους χαρακτηριστικό που την οδήγησε να τους ενώσει κάτω από την ίδια στέγη; Πόσο σημαντική είναι η άυλη πολιτιστική κληρονομιά της γκρεκάνικης διαλέκτου και της Κάτω Ιταλίας γενικότερα; Πώς βίωσε τον πόλεμο και την Κατοχή και γιατί ακολούθησε την καρδιά της που την οδήγησε σε μια χώρα αρχικά εχθρική τότε;
Η Δέσποινα Χατζή επιστρέφει με ένα από τα καλύτερά της μυθιστορήματα για να μας χαρίσει ένα ταξίδι στη νότια Ιταλία και συγκεκριμένα στα ελληνικά χωριά της Καλαβρίας, όπου εκτυλίσσονται συγκινητικές ιστορίες και συναρπαστικά γεγονότα που αναδεικνύουν τα κοινά χαρακτηριστικά της ελληνικής νοοτροπίας με τους κατοίκους της περιοχής. Άντρες και γυναίκες αγαπούν και προδίδονται, ελπίζουν και διαψεύδονται, αγωνιούν για το αύριο ή συνεργάζονται με τους κατακτητές, κρύβουν μυστικά, ωριμάζουν, μεγαλώνουν, αλλάζουν. Στην Αθήνα τη δεκαετία του 1940 και στην Ιταλία μετά τον πόλεμο, εκεί εκτυλίσσεται το μυθιστόρημα, με τη δεκαετία του 1990 να παρεμβάλλεται για να δείξει νέους χαρακτήρες, να καταγράψει νέες ενδιαφέρουσες σχέσεις, και δοθείσης ευκαιρίας που τα γεγονότα λαμβάνουν χώρα το Πάσχα να μάθουμε επιλεγμένα λαογραφικά στοιχεία της περιοχής.
Βασικός άξονας των ιστοριών είναι η Αντονέλλα, μια δυναμική γυναίκα και μια από τις πιο ολοκληρωμένες προσωπικότητες που έχω συναντήσει ως τώρα στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία. Είναι η ιδιοκτήτρια του πανδοχείου Magna Grecia και αφοσιωμένη ολόψυχα στη διάσωση και ανάδειξη του πολιτισμού της περιοχής, η οποία δοκιμάστηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου από τη σκληρότητα που επέδειξε στον ελληνόφωνο πληθυσμό της ο Μπενίτο Μουσολίνι. Η Αντονέλλα έζησε από την αρχή την ανασυγκρότηση του τόπου, βίωσε στο πετσί της τις δυσκολίες από τα υλικά και ψυχικά ερείπια που έμειναν όρθια. Τη δεκαετία του 1990 η Αντονέλλα έχει πλέον μοιράσει τα δωμάτια σε συγκατοίκους: στον εξηνταπεντάχρονο Ιταλό εβραϊκής καταγωγής Μικέλε Τριπόνι, στο μεσήλικο ζευγάρι Βερόνικα και Κλαούντιο Κόντι, στον καθολικό ιερέα Αλμπέρτο Ρίτζι, πιστό στο ποίμνιο της ενορίας του Ρηγίου όπου και είναι εφημέριος, στην εξηντάχρονη συγγραφέα Σεμπαστιάνα Κόπολα και στην εξηνταπεντάχρονη ηθοποιό Νινέτα Ρούσο που ο καθένας τους βάζει και το δικό του λιθαράκι στις εξελίξεις.
Ο έρωτας της ζωής της πρωταγωνίστριας, Αναστάζιο Αντριότι, με τον οποίο αγόρασαν το πανδοχείο το 1960, μετά από πολλές οικονομικές δυσκολίες και επιχειρηματικές αποτυχίες, είναι φιλέλληνας και κατά τη διάρκεια του πολέμου προσπάθησε να μη ρίξει ούτε μια σφαίρα εναντίον των Ελλήνων, όπως τον νουθέτησε ο πατέρας του. Η ιστορία της αγάπης τους ξεδιπλώνεται συγκινητικά, γλυκά και τρυφερά, με πολλά σκαμπανεβάσματα που δίνουν χώρο σε παράλληλες ιστορίες να ξεδιπλωθούν χωρίς να πάρουν όμως πρωταγωνιστική θέση στη ροή της αφήγησης.
Η οικογένεια του Αντριότι δεν έχει τόσο πλούσιο και περίπλοκο παρελθόν όσο της γυναίκας του κι αυτό με βρήκε σύμφωνο, μιας και τα μέλη της οικογένειας της Αντονέλλας είχαν τις δικές τους ιστορίες να αφηγηθούν και να αλλάξουν πολλές φορές τη μοίρα των ηρώων. Ο πατέρας της, Αριστείδης, είναι σχιζοειδής προσωπικότητα, πρόθυμος ν’ αρπάξει κάθε ευκαιρία για να πραγματοποιήσει τα όνειρα και τις φιλοδοξίες του και η μητέρα της Βασιλική, είναι υποταγμένη στον άντρα της και μπερδεμένη συναισθηματικά, μιας κι ένα μυστικό τη βασανίζει ακόμη. Τα γεγονότα θα τη φέρουν από την Κηφισιά στα Πατήσια κι από κει στην Κυψέλη, με την Ιστορία ν’ αλλάζει τον κόσμο γύρω της. Πρότυπο της Αντονέλλας είναι η εξαδέλφη Δήμητρα που την παρακινεί να κάνει κάτι κι εκείνη για τον αγώνα υπέρ της πατρίδας. Τα αδέρφια του πατέρα της, ο Φωκάς, φαρμακοποιός, μποέμ, με πάθη και ευαισθησίες, κάτοικος Θεσσαλονίκης, μέσω του οποίου γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τους διωγμούς των Εβραίων της πόλης και ο Ανδρέας, χημικός, χαρισματικός επιχειρηματίας, παντρεμένος με την Αρετή, μια επιπόλαια, αγενή, γεμάτη προκαταλήψεις και ταμπού γυναίκα, είναι οι πιο κοντινοί της άνθρωποι που μπολιάζουν τα πρώτα της βήματα με τις απόψεις και τη συμπεριφορά τους.
Η συγγραφέας περιγράφει όμορφα και παραστατικά την ιταλική ύπαιθρο και καταγράφει με δεξιοτεχνία και διορατικότητα τη νοοτροπία, τις αντιλήψεις και τη στάση ζωής των Ελλήνων της Κάτω Ιταλίας, κατά τη διάρκεια και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Ήθη και έθιμα, μαγειρική, γλώσσα, απλώνονται και στολίζουν κομψά το κείμενο. Οι ενδιαφέρουσες και παραστατικές ιστορίες ανακατεύονται αρμονικά μεταξύ τους, οι χαρακτήρες αλληλοεπιδρούν θετικά και αρνητικά, εξελίσσονται, μεγαλώνουν και η συγγραφέας χαρίζει άπλετες λέξεις για να τους ντύσει. Ένιωσα τόσο χορτάτος όταν τελείωσε το βιβλίο που για καιρό με τριγύριζαν οι ήρωες και οι πράξεις τους. Επίσης, θίγονται πολλά διαχρονικά ζητήματα, όπως οι σχέσεις μεταξύ παιδιών και γονιών, η νέα αρχή όταν τα παιδιά πάρουν τον δρόμο τους, ακόμη και η γυναικεία χειραφέτηση, χωρίς όμως υπερβολές και ακρότητες. Μέσα από σωστά και βάσιμα παραδείγματα δίνεται το μέγεθος των αρνητικών συνεπειών της υποταγής στις εντολές και στον φόβο του άντρα είτε ως συζύγου είτε ως πατέρα και τον εγκλεισμό σε κοινωνικά στερεότυπα με το «τι θα πει ο κόσμος» πάντα πάνω από το κεφάλι τους, ενώ διάφορα περιστατικά δείχνουν τρόπους για να πατήσει μια γυναίκα στα πόδια της, να αποκτήσει αυτοπεποίθηση, να εμπιστευτεί τον εαυτό της και να έχει αυτάρκεια και αυτοβουλία.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής καταγράφονται ιστορίες εθνικής αντίστασης και ηρωισμού μα και δειλίας και συνεργασίας με τον εχθρό, με αποτέλεσμα η οικογένεια της Βασιλικής να χωριστεί στα δύο, αφού κάποιοι ακολουθούν το ένα και κάποιοι το άλλο μονοπάτι με ανυπολόγιστες συνέπειες. Ηρωισμός και απαξίωση, ντροπή και θάρρος είναι τα δύο άκρα στα οποία ισορροπεί το ένα κομμάτι του βιβλίου. Και με πόση προσοχή και φροντίδα αγγίζει το θέμα του βάρους της ντροπής στα παιδιά του ανθρώπου που συνεργάζεται με τους Γερμανούς, τι αγώνα δίνουν για να φύγει από πάνω τους η ρετσινιά, πόση στήριξη χρειάζονται για να καταλάβουν πως δεν είναι ίδιοι σαν τον γονιό τους αλλά έχουν δικά τους χαρακτηριστικά και αντιλήψεις και πως κανείς δε θα τους ταυτίσει. Υπέροχα νοήματα, δυνατά συναισθήματα (αγάπη και εμπιστοσύνη, ηρωισμός και δοτικότητα, ελευθερία και αποφασιστικότητα) και πολλές ιστορίες από την ελληνική Κατοχή και από την καθημερινότητα των κατοίκων της Μεγάλης Ελλάδας συγκροτούν ένα μεστό, χορταστικό και καλογραμμένο μυθιστόρημα.
Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
«Ευλογημένοι οι άνθρωποι που η ψυχή τους δεν ριζώνει πουθενά» (σελ. 374).
«Οι αληθινοί έρωτες δεν πεθαίνουν, Βασιλική, εξελίσσονται σε βαθιά αγάπη» (σελ. 376).
Πρώτη δημοσίευση στο site μου: www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%...
Η Δέσποινα Χατζή επιστρέφει με ένα από τα καλύτερά της μυθιστορήματα για να μας χαρίσει ένα ταξίδι στη νότια Ιταλία και συγκεκριμένα στα ελληνικά χωριά της Καλαβρίας, όπου εκτυλίσσονται συγκινητικές ιστορίες και συναρπαστικά γεγονότα που αναδεικνύουν τα κοινά χαρακτηριστικά της ελληνικής νοοτροπίας με τους κατοίκους της περιοχής. Άντρες και γυναίκες αγαπούν και προδίδονται, ελπίζουν και διαψεύδονται, αγωνιούν για το αύριο ή συνεργάζονται με τους κατακτητές, κρύβουν μυστικά, ωριμάζουν, μεγαλώνουν, αλλάζουν. Στην Αθήνα τη δεκαετία του 1940 και στην Ιταλία μετά τον πόλεμο, εκεί εκτυλίσσεται το μυθιστόρημα, με τη δεκαετία του 1990 να παρεμβάλλεται για να δείξει νέους χαρακτήρες, να καταγράψει νέες ενδιαφέρουσες σχέσεις, και δοθείσης ευκαιρίας που τα γεγονότα λαμβάνουν χώρα το Πάσχα να μάθουμε επιλεγμένα λαογραφικά στοιχεία της περιοχής.
Βασικός άξονας των ιστοριών είναι η Αντονέλλα, μια δυναμική γυναίκα και μια από τις πιο ολοκληρωμένες προσωπικότητες που έχω συναντήσει ως τώρα στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία. Είναι η ιδιοκτήτρια του πανδοχείου Magna Grecia και αφοσιωμένη ολόψυχα στη διάσωση και ανάδειξη του πολιτισμού της περιοχής, η οποία δοκιμάστηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου από τη σκληρότητα που επέδειξε στον ελληνόφωνο πληθυσμό της ο Μπενίτο Μουσολίνι. Η Αντονέλλα έζησε από την αρχή την ανασυγκρότηση του τόπου, βίωσε στο πετσί της τις δυσκολίες από τα υλικά και ψυχικά ερείπια που έμειναν όρθια. Τη δεκαετία του 1990 η Αντονέλλα έχει πλέον μοιράσει τα δωμάτια σε συγκατοίκους: στον εξηνταπεντάχρονο Ιταλό εβραϊκής καταγωγής Μικέλε Τριπόνι, στο μεσήλικο ζευγάρι Βερόνικα και Κλαούντιο Κόντι, στον καθολικό ιερέα Αλμπέρτο Ρίτζι, πιστό στο ποίμνιο της ενορίας του Ρηγίου όπου και είναι εφημέριος, στην εξηντάχρονη συγγραφέα Σεμπαστιάνα Κόπολα και στην εξηνταπεντάχρονη ηθοποιό Νινέτα Ρούσο που ο καθένας τους βάζει και το δικό του λιθαράκι στις εξελίξεις.
Ο έρωτας της ζωής της πρωταγωνίστριας, Αναστάζιο Αντριότι, με τον οποίο αγόρασαν το πανδοχείο το 1960, μετά από πολλές οικονομικές δυσκολίες και επιχειρηματικές αποτυχίες, είναι φιλέλληνας και κατά τη διάρκεια του πολέμου προσπάθησε να μη ρίξει ούτε μια σφαίρα εναντίον των Ελλήνων, όπως τον νουθέτησε ο πατέρας του. Η ιστορία της αγάπης τους ξεδιπλώνεται συγκινητικά, γλυκά και τρυφερά, με πολλά σκαμπανεβάσματα που δίνουν χώρο σε παράλληλες ιστορίες να ξεδιπλωθούν χωρίς να πάρουν όμως πρωταγωνιστική θέση στη ροή της αφήγησης.
Η οικογένεια του Αντριότι δεν έχει τόσο πλούσιο και περίπλοκο παρελθόν όσο της γυναίκας του κι αυτό με βρήκε σύμφωνο, μιας και τα μέλη της οικογένειας της Αντονέλλας είχαν τις δικές τους ιστορίες να αφηγηθούν και να αλλάξουν πολλές φορές τη μοίρα των ηρώων. Ο πατέρας της, Αριστείδης, είναι σχιζοειδής προσωπικότητα, πρόθυμος ν’ αρπάξει κάθε ευκαιρία για να πραγματοποιήσει τα όνειρα και τις φιλοδοξίες του και η μητέρα της Βασιλική, είναι υποταγμένη στον άντρα της και μπερδεμένη συναισθηματικά, μιας κι ένα μυστικό τη βασανίζει ακόμη. Τα γεγονότα θα τη φέρουν από την Κηφισιά στα Πατήσια κι από κει στην Κυψέλη, με την Ιστορία ν’ αλλάζει τον κόσμο γύρω της. Πρότυπο της Αντονέλλας είναι η εξαδέλφη Δήμητρα που την παρακινεί να κάνει κάτι κι εκείνη για τον αγώνα υπέρ της πατρίδας. Τα αδέρφια του πατέρα της, ο Φωκάς, φαρμακοποιός, μποέμ, με πάθη και ευαισθησίες, κάτοικος Θεσσαλονίκης, μέσω του οποίου γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τους διωγμούς των Εβραίων της πόλης και ο Ανδρέας, χημικός, χαρισματικός επιχειρηματίας, παντρεμένος με την Αρετή, μια επιπόλαια, αγενή, γεμάτη προκαταλήψεις και ταμπού γυναίκα, είναι οι πιο κοντινοί της άνθρωποι που μπολιάζουν τα πρώτα της βήματα με τις απόψεις και τη συμπεριφορά τους.
Η συγγραφέας περιγράφει όμορφα και παραστατικά την ιταλική ύπαιθρο και καταγράφει με δεξιοτεχνία και διορατικότητα τη νοοτροπία, τις αντιλήψεις και τη στάση ζωής των Ελλήνων της Κάτω Ιταλίας, κατά τη διάρκεια και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Ήθη και έθιμα, μαγειρική, γλώσσα, απλώνονται και στολίζουν κομψά το κείμενο. Οι ενδιαφέρουσες και παραστατικές ιστορίες ανακατεύονται αρμονικά μεταξύ τους, οι χαρακτήρες αλληλοεπιδρούν θετικά και αρνητικά, εξελίσσονται, μεγαλώνουν και η συγγραφέας χαρίζει άπλετες λέξεις για να τους ντύσει. Ένιωσα τόσο χορτάτος όταν τελείωσε το βιβλίο που για καιρό με τριγύριζαν οι ήρωες και οι πράξεις τους. Επίσης, θίγονται πολλά διαχρονικά ζητήματα, όπως οι σχέσεις μεταξύ παιδιών και γονιών, η νέα αρχή όταν τα παιδιά πάρουν τον δρόμο τους, ακόμη και η γυναικεία χειραφέτηση, χωρίς όμως υπερβολές και ακρότητες. Μέσα από σωστά και βάσιμα παραδείγματα δίνεται το μέγεθος των αρνητικών συνεπειών της υποταγής στις εντολές και στον φόβο του άντρα είτε ως συζύγου είτε ως πατέρα και τον εγκλεισμό σε κοινωνικά στερεότυπα με το «τι θα πει ο κόσμος» πάντα πάνω από το κεφάλι τους, ενώ διάφορα περιστατικά δείχνουν τρόπους για να πατήσει μια γυναίκα στα πόδια της, να αποκτήσει αυτοπεποίθηση, να εμπιστευτεί τον εαυτό της και να έχει αυτάρκεια και αυτοβουλία.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής καταγράφονται ιστορίες εθνικής αντίστασης και ηρωισμού μα και δειλίας και συνεργασίας με τον εχθρό, με αποτέλεσμα η οικογένεια της Βασιλικής να χωριστεί στα δύο, αφού κάποιοι ακολουθούν το ένα και κάποιοι το άλλο μονοπάτι με ανυπολόγιστες συνέπειες. Ηρωισμός και απαξίωση, ντροπή και θάρρος είναι τα δύο άκρα στα οποία ισορροπεί το ένα κομμάτι του βιβλίου. Και με πόση προσοχή και φροντίδα αγγίζει το θέμα του βάρους της ντροπής στα παιδιά του ανθρώπου που συνεργάζεται με τους Γερμανούς, τι αγώνα δίνουν για να φύγει από πάνω τους η ρετσινιά, πόση στήριξη χρειάζονται για να καταλάβουν πως δεν είναι ίδιοι σαν τον γονιό τους αλλά έχουν δικά τους χαρακτηριστικά και αντιλήψεις και πως κανείς δε θα τους ταυτίσει. Υπέροχα νοήματα, δυνατά συναισθήματα (αγάπη και εμπιστοσύνη, ηρωισμός και δοτικότητα, ελευθερία και αποφασιστικότητα) και πολλές ιστορίες από την ελληνική Κατοχή και από την καθημερινότητα των κατοίκων της Μεγάλης Ελλάδας συγκροτούν ένα μεστό, χορταστικό και καλογραμμένο μυθιστόρημα.
Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
«Ευλογημένοι οι άνθρωποι που η ψυχή τους δεν ριζώνει πουθενά» (σελ. 374).
«Οι αληθινοί έρωτες δεν πεθαίνουν, Βασιλική, εξελίσσονται σε βαθιά αγάπη» (σελ. 376).
Πρώτη δημοσίευση στο site μου: www.vivliokritikes.com/%cf%84%ce%bf-%...
Read
July 6, 2021Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι τη μητέρα μου να γεμίζει το σπίτι μας με μουσικές από την Κάτω Ιταλία και να προσπαθούμε να μάθουμε τα βήματα της ταραντέλας. Μεγαλώνοντας με συντρόφευε η εκπληκτική φωνή της Σαββίνας Γιαννάτου που με ταξίδευε στα χωριά της «Μεγάλης Ελλάδας», όπως χαρακτηριστικά λένε τα Ελληνόφωνα χωριά της Καλαβρίας. Η πιο χαρακτηριστική φωνή όμως της Κάτω Ιταλίας είναι το συγκρότημα «Encardia» που διατηρούν ζωντανή την παράδοση των γκρεκάνικων τραγουδιών μέσα από τη μουσική τους.
Το βιβλίο της Δέσποινας Χατζή «Το Πανδοχείο» τιμά τους ανθρώπους, τη γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμα της Καλαβρίας μπλέκοντας το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον μέσα από μια ιστορία ανθρώπων που ξεκινά λίγο πριν το ξέσπασμα του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και φτάνει σχεδόν μέχρι το τέλος του 20ου αιώνα.
Το Ρήγιο είναι η περιοχή της Κάτω Ιταλίας που πρωταγωνιστεί στο βιβλίο της Δέσποινας Χατζή και λειτουργεί ως αφετηρία των πάντων για την εξέλιξη της ιστορίας της Αντονέλλας, του Αναστάζιο, της Δήμητρας, της Βίκυς, της Βασιλικής, τη Μαριέττας και του Φωκά. Η Αντονέλλα Ιωακειμίδη στα 72 της χρόνια έχει επιλέξει να ζήσει στο μικρό πανδοχείο «Magna Grecia» παρέα με μια ετερόκλητη ομάδα συνομηλίκων της κάνοντας τις δικές τους ζωές μέρος της δικής της καθημερινότητας παλεύοντας να λυτρωθεί και η ίδια από τις αμαρτίες των παιδικών της χρόνων. Η αυστηρή φιγούρα του πατέρα της και το ντροπιαστικό του φιλοναζιστικό παρελθόν είναι κάτι που τη στοιχειώνει ακόμα και στο γέρμα της ζωής της.
Ο Αριστείδης Ιωακειμίδης, το 1941, προκειμένου να διασώσει την περιούσια του από τους Γερμανούς τάχθηκε, μαζί με τον αδελφό του Ανδρέα, στο πλευρό των κατακτητών και μάλιστα με δουλικό τρόπο. Στον αντίποδα ο μικρότερος αδελφός του, Φωκάς με τη συνεργασία τριών γυναικών της οικογένειας αναπτύσσουν την αντιστασιακή τους δράση κάτω από απόλυτη μυστικότητα. Οι ισορροπίες της οικογένειας θα διαταρραχθούν από εχθρότητες, έρωτες και μίση φέρνοντας την πλήρη ρήξη ανάμεσα στα μέλη της.
Η Αντονέλλα στα χρόνια της Κατοχής θα γνωρίσει τον Αναστάζιο Αντριότι, ένα Ιταλό από την Καλαβρία, και θα τον ερωτευτεί παράφορα. Η μητέρα του Αναστάζιο τον είχε ξορκίσει, πριν φύγει μετά το χαρτί της επιστράτευσης, να μην τολμήσει να σκοτώσει το χέρι του τα αδέλφια του τους Έλληνες και ο ίδιος το τήρησε εισχωρώντας στην αντιστασιακή δράση των Ελλήνων. Η κοπέλα, μετά τη λήξη του πολέμου και την άτακτη φυγή του πατέρα της, θα ακολουθήσει τον Αναστάζιο στην Καλαβρία νιώθοντας καλοδεχούμενη από την πρώτη στιγμή στα πάτρια εδάφη του αγαπημένου της. Οι άνθρωποι της Κάτω Ιταλίας θα την αγκαλιάσουν και θα την κερδίσουν με τη ζεστή ψυχή τους παρ’ όλη τη φτώχεια τους και τα δεινά που τους έχει επιφέρει ο πόλεμος και η αγριότητα του Μουσολίνι.
Η αγάπη της Δέσποινας Χατζή με την Ιταλία και οι δεσμοί που έχει αναπτύξει με τον τόπο και τους ανθρώπους της είναι φανερή μέσα από την αφήγηση της στο νέο της βιβλίο «Το Πανδοχείο». Διαβάζοντας το αισθάνεσαι σαν να ταξιδεύεις και εσύ ο ίδιος στα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας ρουφώντας αχόρταγα εικόνες, μυρωδιές και χρώματα από τις αναλυτικές περιγραφές της συγγραφέως.
Ένα ταξίδι στο παρελθόν μιας πολυπαθούς περιοχής που ο Μουσολίνι ήθελε να σβηστεί τελείως από το χάρτη και οι ελληνικές καταβολές των κατοίκων της να αφεθούν στη λήθη της μνήμης. Οι άνθρωποι όμως της Καλαβρίας κατάφεραν να αναγεννηθούν από τις στάχτες, και παρ’ όλο που σήμερα οι Γραικάνοι ή Γκρίκοι ή Γραίκοι αποτελούν μειονότητα της νότιας Ιταλίας, παλεύουν να διατηρήσουν ζωντανή την παράδοση των προγόνων τους και να επαναφέρουν την Γραικάνικη διάλεκτο στην καθημερινότητα τους.
Η χαρακτηριστική γραφή της συγγραφέως που έχουμε αγαπήσει στα προηγούμενα βιβλία της υπάρχει και εδώ ταξιδεύοντας τον αναγνώστη σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους της Αντονέλλας, της κύριας πρωταγωνίστριας του βιβλίου. Καταφέρνει να δέσει αρμονικά την χρονική εναλλαγή τόσο ανάμεσα στα κεφάλαια όσο και μέσα σε αυτά μεταφέροντας μας μια στην περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και στα χρόνια της Κατοχής και μια στο 1995 και στις προσπάθειες της ώριμης πλέον Αντονέλλας να διασώσει την πολιτιστική κληρονομιά της αγαπημένης της Καλαβρίας.
Η Δέσποινα Χατζή στήνει ένα κοινωνικό μυθιστόρημα φέρνοντας στην επιφάνεια ιστορικές και πολιτισμικές αναφορές του παρελθόντος των Ελλήνων αλλά και των κατοίκων της Νότιας Ιταλίας θυμίζοντας μας πόσο σημαντικά αγαθά είναι η ελευθερία αλλά και η πολιτιστική κληρονομιά ενός λαού για το μέλλον του. Πέρα από τα παραπάνω θίγει και την έννοια της οικογένειας και τους δεσμούς ανάμεσα στα μέλη της καθώς επίσης και την έννοια της φιλίας και συντροφικότητας ανάμεσα στους λαούς. Μέσα από το ετερόκλητο μείγμα ανθρώπων τόσο διαφορετικών ιδιοσυγκρασιών αλλά και χαρακτήρων μεταξύ τους καταφέρνει να πλέξει αξιοθαύμαστα τις ζωές τους σε μια κοινή πορεία ζωής που άλλοτε έχει αίσιο τέλος και άλλοτε άσχημο.
«Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα» λέει ένα ρητό το οποίο μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της Δέσποινας Χατζή αισθανόμαστε τους ήρωες της, και κυρίως την Αντονέλλα, να παλεύουν με τις αμαρτίες των ανθρώπων που τους γαλούχησαν. Η ντροπή για τη στάση και δράση του πατέρα της είναι κάτι που στοιχειώνει την Αντονέλλα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της και για να λυτρωθεί πρέπει να ξορκίσει τους δαίμονες του παρελθόντος της. Μέσα από την εξιστόρηση των γεγονότων που έζησε η νεαρή κοπέλα κατά τη διάρκεια της Κατοχής αλλά και μετέπειτα στην ωριμότητα της οι αναγνώστες θα κάνουν ένα ταξίδι στο μακρινό και κοντινό παρελθόν μιας περιοχής που φέρει ακόμα μέσα της ψήγματα από Ελλάδα.
Η Καλαβρία σήμερα μετρά γύρω στους 77.000 Γραικούς με κατοίκους διάσπαρτους στην Απουλία, στην Καλαβρία αλλά και στη Σικελία διατηρώντας αναλλοίωτο το πνεύμα των προγόνων τους αλλά και την ελληνική διάλεκτο των Γκραικάνικων. Κλείνοντας θα σας βάλω το θρυλικό τραγούδι των γυναικών της Κάτω Ιταλίας που θρηνούν για τους άντρες τους που έφευγαν λόγω της φτώχειας στα ορυχεία της Γερμανίας, του Βελγίου και της Ελβετίας ως εργάτες στη «μανιέρα» και πολλοί δεν επέστρεφαν ποτέ…
https://youtu.be/y5FoAzUKD-E
Το βιβλίο της Δέσποινας Χατζή «Το Πανδοχείο» τιμά τους ανθρώπους, τη γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμα της Καλαβρίας μπλέκοντας το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον μέσα από μια ιστορία ανθρώπων που ξεκινά λίγο πριν το ξέσπασμα του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και φτάνει σχεδόν μέχρι το τέλος του 20ου αιώνα.
Το Ρήγιο είναι η περιοχή της Κάτω Ιταλίας που πρωταγωνιστεί στο βιβλίο της Δέσποινας Χατζή και λειτουργεί ως αφετηρία των πάντων για την εξέλιξη της ιστορίας της Αντονέλλας, του Αναστάζιο, της Δήμητρας, της Βίκυς, της Βασιλικής, τη Μαριέττας και του Φωκά. Η Αντονέλλα Ιωακειμίδη στα 72 της χρόνια έχει επιλέξει να ζήσει στο μικρό πανδοχείο «Magna Grecia» παρέα με μια ετερόκλητη ομάδα συνομηλίκων της κάνοντας τις δικές τους ζωές μέρος της δικής της καθημερινότητας παλεύοντας να λυτρωθεί και η ίδια από τις αμαρτίες των παιδικών της χρόνων. Η αυστηρή φιγούρα του πατέρα της και το ντροπιαστικό του φιλοναζιστικό παρελθόν είναι κάτι που τη στοιχειώνει ακόμα και στο γέρμα της ζωής της.
Ο Αριστείδης Ιωακειμίδης, το 1941, προκειμένου να διασώσει την περιούσια του από τους Γερμανούς τάχθηκε, μαζί με τον αδελφό του Ανδρέα, στο πλευρό των κατακτητών και μάλιστα με δουλικό τρόπο. Στον αντίποδα ο μικρότερος αδελφός του, Φωκάς με τη συνεργασία τριών γυναικών της οικογένειας αναπτύσσουν την αντιστασιακή τους δράση κάτω από απόλυτη μυστικότητα. Οι ισορροπίες της οικογένειας θα διαταρραχθούν από εχθρότητες, έρωτες και μίση φέρνοντας την πλήρη ρήξη ανάμεσα στα μέλη της.
Η Αντονέλλα στα χρόνια της Κατοχής θα γνωρίσει τον Αναστάζιο Αντριότι, ένα Ιταλό από την Καλαβρία, και θα τον ερωτευτεί παράφορα. Η μητέρα του Αναστάζιο τον είχε ξορκίσει, πριν φύγει μετά το χαρτί της επιστράτευσης, να μην τολμήσει να σκοτώσει το χέρι του τα αδέλφια του τους Έλληνες και ο ίδιος το τήρησε εισχωρώντας στην αντιστασιακή δράση των Ελλήνων. Η κοπέλα, μετά τη λήξη του πολέμου και την άτακτη φυγή του πατέρα της, θα ακολουθήσει τον Αναστάζιο στην Καλαβρία νιώθοντας καλοδεχούμενη από την πρώτη στιγμή στα πάτρια εδάφη του αγαπημένου της. Οι άνθρωποι της Κάτω Ιταλίας θα την αγκαλιάσουν και θα την κερδίσουν με τη ζεστή ψυχή τους παρ’ όλη τη φτώχεια τους και τα δεινά που τους έχει επιφέρει ο πόλεμος και η αγριότητα του Μουσολίνι.
Η αγάπη της Δέσποινας Χατζή με την Ιταλία και οι δεσμοί που έχει αναπτύξει με τον τόπο και τους ανθρώπους της είναι φανερή μέσα από την αφήγηση της στο νέο της βιβλίο «Το Πανδοχείο». Διαβάζοντας το αισθάνεσαι σαν να ταξιδεύεις και εσύ ο ίδιος στα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας ρουφώντας αχόρταγα εικόνες, μυρωδιές και χρώματα από τις αναλυτικές περιγραφές της συγγραφέως.
Ένα ταξίδι στο παρελθόν μιας πολυπαθούς περιοχής που ο Μουσολίνι ήθελε να σβηστεί τελείως από το χάρτη και οι ελληνικές καταβολές των κατοίκων της να αφεθούν στη λήθη της μνήμης. Οι άνθρωποι όμως της Καλαβρίας κατάφεραν να αναγεννηθούν από τις στάχτες, και παρ’ όλο που σήμερα οι Γραικάνοι ή Γκρίκοι ή Γραίκοι αποτελούν μειονότητα της νότιας Ιταλίας, παλεύουν να διατηρήσουν ζωντανή την παράδοση των προγόνων τους και να επαναφέρουν την Γραικάνικη διάλεκτο στην καθημερινότητα τους.
Η χαρακτηριστική γραφή της συγγραφέως που έχουμε αγαπήσει στα προηγούμενα βιβλία της υπάρχει και εδώ ταξιδεύοντας τον αναγνώστη σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους της Αντονέλλας, της κύριας πρωταγωνίστριας του βιβλίου. Καταφέρνει να δέσει αρμονικά την χρονική εναλλαγή τόσο ανάμεσα στα κεφάλαια όσο και μέσα σε αυτά μεταφέροντας μας μια στην περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και στα χρόνια της Κατοχής και μια στο 1995 και στις προσπάθειες της ώριμης πλέον Αντονέλλας να διασώσει την πολιτιστική κληρονομιά της αγαπημένης της Καλαβρίας.
Η Δέσποινα Χατζή στήνει ένα κοινωνικό μυθιστόρημα φέρνοντας στην επιφάνεια ιστορικές και πολιτισμικές αναφορές του παρελθόντος των Ελλήνων αλλά και των κατοίκων της Νότιας Ιταλίας θυμίζοντας μας πόσο σημαντικά αγαθά είναι η ελευθερία αλλά και η πολιτιστική κληρονομιά ενός λαού για το μέλλον του. Πέρα από τα παραπάνω θίγει και την έννοια της οικογένειας και τους δεσμούς ανάμεσα στα μέλη της καθώς επίσης και την έννοια της φιλίας και συντροφικότητας ανάμεσα στους λαούς. Μέσα από το ετερόκλητο μείγμα ανθρώπων τόσο διαφορετικών ιδιοσυγκρασιών αλλά και χαρακτήρων μεταξύ τους καταφέρνει να πλέξει αξιοθαύμαστα τις ζωές τους σε μια κοινή πορεία ζωής που άλλοτε έχει αίσιο τέλος και άλλοτε άσχημο.
«Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα» λέει ένα ρητό το οποίο μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της Δέσποινας Χατζή αισθανόμαστε τους ήρωες της, και κυρίως την Αντονέλλα, να παλεύουν με τις αμαρτίες των ανθρώπων που τους γαλούχησαν. Η ντροπή για τη στάση και δράση του πατέρα της είναι κάτι που στοιχειώνει την Αντονέλλα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της και για να λυτρωθεί πρέπει να ξορκίσει τους δαίμονες του παρελθόντος της. Μέσα από την εξιστόρηση των γεγονότων που έζησε η νεαρή κοπέλα κατά τη διάρκεια της Κατοχής αλλά και μετέπειτα στην ωριμότητα της οι αναγνώστες θα κάνουν ένα ταξίδι στο μακρινό και κοντινό παρελθόν μιας περιοχής που φέρει ακόμα μέσα της ψήγματα από Ελλάδα.
Η Καλαβρία σήμερα μετρά γύρω στους 77.000 Γραικούς με κατοίκους διάσπαρτους στην Απουλία, στην Καλαβρία αλλά και στη Σικελία διατηρώντας αναλλοίωτο το πνεύμα των προγόνων τους αλλά και την ελληνική διάλεκτο των Γκραικάνικων. Κλείνοντας θα σας βάλω το θρυλικό τραγούδι των γυναικών της Κάτω Ιταλίας που θρηνούν για τους άντρες τους που έφευγαν λόγω της φτώχειας στα ορυχεία της Γερμανίας, του Βελγίου και της Ελβετίας ως εργάτες στη «μανιέρα» και πολλοί δεν επέστρεφαν ποτέ…
https://youtu.be/y5FoAzUKD-E
May 19, 2021
Καταπληκτική πλοκή, ένα πραγματικό ταξίδι στην Μεγάλη Ελλάδα της Ιταλίας, στην Ιστορία και τα τοπία της μέσα από την πολυτάραχη ζωή της Ελληνίδας ηρωίδας.
April 23, 2021
https://dominicamat.blogspot.com/2021...
Όσο αγαπώ να ανακαλύπτω την πένα νέων δημιουργών,άλλο τόσο αγαπώ να διαβάζω έργα συγγραφέων που κατά το παρελθόν με έχουν ικανοποιήσει με την γραφή τους. Για ένα ανάλογο βιβλίο πρόκειται να σας μιλήσω σήμερα. Για ένα βιβλίο που εξέφρασα την επιθυμία να το διαβάσω με το που έμαθα πως θα κυκλοφορούσε σύντομα,καθώς η πρώτη μου επαφή με τη συγκεκριμένη συγγραφέα είχε στεφθεί με επιτυχία. Η συγγραφέας Δέσποινα Χατζή,μετά από δύο χρόνια από την κυκλοφορία του προηγούμενου βιβλίου της,επανέρχεται με ένα νέο ιστορικό-κοινωνικό μυθιστόρημα με τίτλο ''Το πανδοχείο'',που μας ταξιδεύει -έστω καί νοερά- στην Σικελία καί στην νότια Ιταλία,εκεί που από την αρχαιότητα καί για πολλά χρόνια μέχρι πρόσφατα,''χτυπούσε'' δυνατά η καρδιά του ελληνισμού καί πολλοί/ες διατηρούν ακόμη δυνατούς,σχεδόν αδερφικούς,δεσμούς. Ένα βιβλίο που θεωρώ πως θα μιλήσει στις καρδιές πολλών αναγνωστών/στριων,ακόμη καί αν δεν τους/τις συνδέει κάτι με εκείνον τον τόπο. Άλλωστε,πολλές φορές έχουμε ακούσει τους μεγαλύτερους να λένε την φράση πως οι Έλληνες καί οι Ιταλοί είναι ούνα φάτσα,ούνα ράτσα,θέλοντας να τονίσουν τα κοινά χαρακτηριστικά ανάμεσα στους δύο λαούς σε πολλά επίπεδα.
''Το Πανδοχείο'' ο τίτλος του βιβλίου καί συνδυάζοντάς τον με τον υπότιτλο ''Η ζωή στην ελληνόφωνη Καλάβρια'' καί την φωτογραφία εποχής που κοσμεί το οπισθόφυλλό του,θεωρώ πως μεταφερόμαστε πίσω στον χρόνο καί στον τόπο που θα λάβουν χώρα τα γεγονότα της ιστορίας. Είναι κάποια βιβλία που μας ''πλημμυρίζουν'' με χρώματα,αρώματα καί θύμησες με το που τα πιάνουμε στα χέρια μας. Σαν με ένα μαγικό τρόπο όλα να ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια μας καί να γινόμαστε κι εμείς με τη σειρά μας αθέατοι/ες ήρωες καί ηρωϊδες. Το ίδιο μου συνέβη καί με το παρόν βιβλίο. Αυτό ίσως να οφείλεται στο γεγονός πως η συγγραφέας Δέσποινα Χατζή -αν μπορώ να κρίνω βάσει των δύο της βιβλίων που έχω διαβάσει- έχει την όμορφη συνήθεια να μας προσφέρει ιστορίες βιβλίων που ξεδιπλώνονται σε δύο χρόνους καί μέρη την ίδια στιγμή. Σαν να ενώνει την μητέρα Ελλάδα με τόπους όπου άνθισε ο ελληνισμός καί έγινε δεύτερη πατρίδα για πολλούς/ες Έλληνες καί Ελληνίδες.
''Αθήνα, 1941. Ο δικηγόρος Αριστείδης Ιωακειμίδης και ο αδελφός του Ανδρέας τάσσονται με δουλική προθυμία στο πλευρό των Γερμανών κατακτητών. Στον αντίποδα, ο μικρότερος αδελφός τους, Φωκάς, και τρεις γυναίκες της οικογένειας αντιστέκονται δρώντας με απόλυτη μυστικότητα. Η οικογενειακή ισορροπία διαταράσσεται από εχθρότητες, πάθη και ασίγαστους έρωτες. Ορεινή Μπόβα, Καλαβρία, 1946. Η κόρη του Αριστείδη Ιωακειμίδη, Αντονέλλα, θέλοντας να ξεφύγει από το βάρος που νιώθει για τη στάση του πατέρα της, εγκαταλείπει οριστικά την Ελλάδα ακολουθώντας τον σύζυγό της Αναστάζιο Αντριότι στην πατρίδα του, την Κάτω Ιταλία. Η ελληνόφωνη Καλαβρία την καλοδέχεται. Η νεαρή κοπέλα γοητεύεται από την ειδυλλιακή ύπαιθρο, τους ανθρώπους της, τις μνήμες τους, αλλά και την ιστορία της αλλοτινής Μεγάλης Ελλάδας. Ωστόσο, το ζευγάρι έρχεται αντιμέτωπο με τις πληγές που άφησε η αγριότητα του Μουσολίνι: την απόλυτη φτώχεια, ανεργία, μετανάστευση, κοινωνική αδικία. Εργαζόμενοι σκληρά, το 1960 αποκτούν το πανδοχείο «Magna Grecia», ανακουφίζοντας εν μέρει την κακοπαθημένη ζωή τους. Ρήγιο, Καλαβρία, 1995. Πρωτοπόρα και δυναμική, η Αντονέλλα αποφασίζει να περάσει το γέρμα της ζωής της στο πανδοχείο με μια παρέα συνομηλίκων της. Οι ζωές τους γίνονται μέρος της δικής της ζωής και οι ξεχωριστές ιστορίες όλων μπλέκονται σε μια ασίγαστη επιθυμία για λύτρωση." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Όπως προανέφερα στον πρόλογό μου,έχουμε στα χέρια μας ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που μέσα στις σελίδες του γίνεται μία σεβαστή αναφορά σε ιστορικά γεγονότα που συγκλόνισαν τον κόσμο κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου. Άλλωστε,ένας πόλεμος,πάντα μα πάντα,έχει μόνο αρνητικά επακόλουθα που ταλανίζουν,ακόμη καί για χρόνια μετά την λήξη του καί επικράτηση της ειρήνης,όλες τις κοινωνίες καί τον αθώο πληθυσμό. Οι ισορροπίες χρειάζονται χρόνια για να αποκατασταθούν καί τα πάντα να επανέλθουν εκεί που ήταν πρίν καί αρχίσουν πάλι από την αρχή. Η συγγραφέας δεν χαρίζεται σε κανέναν καί καμία. Κάνει μία σαφή αναφορά καί ένα αιχμηρό σχόλιο τόσο στα καλά όσο καί στα κακώς κείμενα εκείνης της εποχής. Από την όποια μορφή αντίστασης στον κατακτητή από άνδρες καί γυναίκες,την συμπόνοια καί τον ανθρωπισμό,την άσβεστη φλόγα του έρωτα που δύναται να γεννηθεί ακόμη καί κάτω από αντίξοες συνθήκες,την επιθυμία των γυναικών να συνεισφέρουν καί να στηρίξουν τους συζύγους τους έως καί εκείνους/ες που έχουν ''μόλυνει'' την ιστορία στέκοντας στο πλάι των εχθρών προς ίδιον συμφέρον. Όλα θα ''πέσουν'' στο τραπέζι καί η συγγραφέας θα τα προσεγγίσει με την πρέπουσα προσοχή καί σεβασμό.
Άνθρωποι ετερόκλητοι μεταξύ τους με διαφορετικές ηλικίες,εμπειρίες ζωής,επιθυμίες,μυστικά καί πάθη θα έρθουν να συμβιώσουν τόσο κατά το παρελθόν όσο καί στο παρόν του βιβλίου. Γυναίκες καί άνδρες που πρεσβεύουν διαφορετικούς ρόλους. Από την υποταγμένη,εγκαταλελειμένη σύζυγο καί τις γυναίκες -μεγαλύτερης,ή,μικρότερης ηλικίας- που διψούν για ένα καλύτερο αύριο έως καί τους άνδρες που πασχίζουν για την ελευθερία καί τους δοσίλογους καί τους μαυραγορήτες. Πώς θα μπλεχθούν οι ζωές τους καί με ποιό αποτέλεσμα; Το μόνο σίγουρο πως κανένας καί καμία δεν θα βγεί αλώβητος/η από αυτήν την ιστορία. Μερικοί/ες θα παραμείνουν καταδικασμένοι/ες στις λάθος επιλογές,άλλοι/ες θα πληρώσουν βαρύ αντίτιμο για ό,τι έχουν πράξει καί τέλος,θα υπάρξει καί μερίδα αυτών που,αν καί αργά,θα βρούν αυτό που διακαώς αναζητούν. Θεωρώ πως η συγγραφέα κρατά δίκαιη στάση απέναντί τους. Δεν μεροληπτεί υπέρ κάποιων,τιμωρώντας άδικα κάποιους/ες άλλους/ες. Θα κάνει μία άρτια σκιαγράφηση όλων των χαρακτήρων των προσώπων της ιστορίας της. Θα τους/τις φέρει ενώπιον του αναγνωστικού κοινού που θα είναι καί τελικά εκείνο που θα τους/τις κρίνει αθώους/ες,ή,ενόχους/ες. Καί εδώ που τα λέμε,η ίδια η ζωή έχει αποδείξει με ποικίλους τρόπους πως εκείνη είναι ο μέγας ''δικαστής'' που επιβάλει τις ποινές,ή,προσφέρει την πολυπόθητη λύτρωση.
Ο λόγος της συγγραφέως είναι σωστά δομημένος με αρχή,μέση καί τέλος καί αν έχουμε μία διπλή,παράλληλη αφήγηση σε δύο χρόνους κι εναλλαγή των τοποθεσιών που θα διεξαχθούν τα γεγονότα,μπορώ να πώ ότι στο σύνολο έχουμε ένα καλογραμμένο καί προσεγμένο κείμενο. Τα κεφάλαια είναι μικρά καί περιεκτικά. Ακόμη καί το λεξιλόγιο καί τα εκφραστικά μέσα έχουν επιλεχθεί με προσοχή καί φειδώ από την συγγραφέα ώστε να αποφευχθούν τυχόν υπερβολές,ή,τάσεις εντυπωσιασμού. Με την πένα της στοχεύει στο μυαλό καί τις καρδιές των αναγνωστών/στριων. Μας προσκαλεί σε αυτό το ταξίδι μνήμης καί νοσταλγίας. Άραγε,ισχύει αυτό που πολύ σοφά λέει ο λαός πως ο χρόνος μπορεί να γιατρέψει τα πάντα,ή,έστω να μετριάσει τον πόνο;
Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του βιβλίου,δεν σας το κρύβω πως αμέσως μου γεννήθηκε η επιθυμία να επισκεφτώ αυτά τα μέρη που αναφέρονται μέσα στις σελίδες του καί να ζήσω,έστω καί για λίγο,στον κόσμο των ηρώων καί των ηρωϊδων. Εάν θέλετε κι εσείς με τη σειρά σας να μυηθείτε στην ομορφιά καί στη σαγήνη του ιταλικού Νότου,δεν έχετε παρά να αναζητήσετε καί να διαβάσετε το βιβλίο. Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ!
Καλά σας αναγνώσματα!
Όσο αγαπώ να ανακαλύπτω την πένα νέων δημιουργών,άλλο τόσο αγαπώ να διαβάζω έργα συγγραφέων που κατά το παρελθόν με έχουν ικανοποιήσει με την γραφή τους. Για ένα ανάλογο βιβλίο πρόκειται να σας μιλήσω σήμερα. Για ένα βιβλίο που εξέφρασα την επιθυμία να το διαβάσω με το που έμαθα πως θα κυκλοφορούσε σύντομα,καθώς η πρώτη μου επαφή με τη συγκεκριμένη συγγραφέα είχε στεφθεί με επιτυχία. Η συγγραφέας Δέσποινα Χατζή,μετά από δύο χρόνια από την κυκλοφορία του προηγούμενου βιβλίου της,επανέρχεται με ένα νέο ιστορικό-κοινωνικό μυθιστόρημα με τίτλο ''Το πανδοχείο'',που μας ταξιδεύει -έστω καί νοερά- στην Σικελία καί στην νότια Ιταλία,εκεί που από την αρχαιότητα καί για πολλά χρόνια μέχρι πρόσφατα,''χτυπούσε'' δυνατά η καρδιά του ελληνισμού καί πολλοί/ες διατηρούν ακόμη δυνατούς,σχεδόν αδερφικούς,δεσμούς. Ένα βιβλίο που θεωρώ πως θα μιλήσει στις καρδιές πολλών αναγνωστών/στριων,ακόμη καί αν δεν τους/τις συνδέει κάτι με εκείνον τον τόπο. Άλλωστε,πολλές φορές έχουμε ακούσει τους μεγαλύτερους να λένε την φράση πως οι Έλληνες καί οι Ιταλοί είναι ούνα φάτσα,ούνα ράτσα,θέλοντας να τονίσουν τα κοινά χαρακτηριστικά ανάμεσα στους δύο λαούς σε πολλά επίπεδα.
''Το Πανδοχείο'' ο τίτλος του βιβλίου καί συνδυάζοντάς τον με τον υπότιτλο ''Η ζωή στην ελληνόφωνη Καλάβρια'' καί την φωτογραφία εποχής που κοσμεί το οπισθόφυλλό του,θεωρώ πως μεταφερόμαστε πίσω στον χρόνο καί στον τόπο που θα λάβουν χώρα τα γεγονότα της ιστορίας. Είναι κάποια βιβλία που μας ''πλημμυρίζουν'' με χρώματα,αρώματα καί θύμησες με το που τα πιάνουμε στα χέρια μας. Σαν με ένα μαγικό τρόπο όλα να ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια μας καί να γινόμαστε κι εμείς με τη σειρά μας αθέατοι/ες ήρωες καί ηρωϊδες. Το ίδιο μου συνέβη καί με το παρόν βιβλίο. Αυτό ίσως να οφείλεται στο γεγονός πως η συγγραφέας Δέσποινα Χατζή -αν μπορώ να κρίνω βάσει των δύο της βιβλίων που έχω διαβάσει- έχει την όμορφη συνήθεια να μας προσφέρει ιστορίες βιβλίων που ξεδιπλώνονται σε δύο χρόνους καί μέρη την ίδια στιγμή. Σαν να ενώνει την μητέρα Ελλάδα με τόπους όπου άνθισε ο ελληνισμός καί έγινε δεύτερη πατρίδα για πολλούς/ες Έλληνες καί Ελληνίδες.
''Αθήνα, 1941. Ο δικηγόρος Αριστείδης Ιωακειμίδης και ο αδελφός του Ανδρέας τάσσονται με δουλική προθυμία στο πλευρό των Γερμανών κατακτητών. Στον αντίποδα, ο μικρότερος αδελφός τους, Φωκάς, και τρεις γυναίκες της οικογένειας αντιστέκονται δρώντας με απόλυτη μυστικότητα. Η οικογενειακή ισορροπία διαταράσσεται από εχθρότητες, πάθη και ασίγαστους έρωτες. Ορεινή Μπόβα, Καλαβρία, 1946. Η κόρη του Αριστείδη Ιωακειμίδη, Αντονέλλα, θέλοντας να ξεφύγει από το βάρος που νιώθει για τη στάση του πατέρα της, εγκαταλείπει οριστικά την Ελλάδα ακολουθώντας τον σύζυγό της Αναστάζιο Αντριότι στην πατρίδα του, την Κάτω Ιταλία. Η ελληνόφωνη Καλαβρία την καλοδέχεται. Η νεαρή κοπέλα γοητεύεται από την ειδυλλιακή ύπαιθρο, τους ανθρώπους της, τις μνήμες τους, αλλά και την ιστορία της αλλοτινής Μεγάλης Ελλάδας. Ωστόσο, το ζευγάρι έρχεται αντιμέτωπο με τις πληγές που άφησε η αγριότητα του Μουσολίνι: την απόλυτη φτώχεια, ανεργία, μετανάστευση, κοινωνική αδικία. Εργαζόμενοι σκληρά, το 1960 αποκτούν το πανδοχείο «Magna Grecia», ανακουφίζοντας εν μέρει την κακοπαθημένη ζωή τους. Ρήγιο, Καλαβρία, 1995. Πρωτοπόρα και δυναμική, η Αντονέλλα αποφασίζει να περάσει το γέρμα της ζωής της στο πανδοχείο με μια παρέα συνομηλίκων της. Οι ζωές τους γίνονται μέρος της δικής της ζωής και οι ξεχωριστές ιστορίες όλων μπλέκονται σε μια ασίγαστη επιθυμία για λύτρωση." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Όπως προανέφερα στον πρόλογό μου,έχουμε στα χέρια μας ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που μέσα στις σελίδες του γίνεται μία σεβαστή αναφορά σε ιστορικά γεγονότα που συγκλόνισαν τον κόσμο κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου. Άλλωστε,ένας πόλεμος,πάντα μα πάντα,έχει μόνο αρνητικά επακόλουθα που ταλανίζουν,ακόμη καί για χρόνια μετά την λήξη του καί επικράτηση της ειρήνης,όλες τις κοινωνίες καί τον αθώο πληθυσμό. Οι ισορροπίες χρειάζονται χρόνια για να αποκατασταθούν καί τα πάντα να επανέλθουν εκεί που ήταν πρίν καί αρχίσουν πάλι από την αρχή. Η συγγραφέας δεν χαρίζεται σε κανέναν καί καμία. Κάνει μία σαφή αναφορά καί ένα αιχμηρό σχόλιο τόσο στα καλά όσο καί στα κακώς κείμενα εκείνης της εποχής. Από την όποια μορφή αντίστασης στον κατακτητή από άνδρες καί γυναίκες,την συμπόνοια καί τον ανθρωπισμό,την άσβεστη φλόγα του έρωτα που δύναται να γεννηθεί ακόμη καί κάτω από αντίξοες συνθήκες,την επιθυμία των γυναικών να συνεισφέρουν καί να στηρίξουν τους συζύγους τους έως καί εκείνους/ες που έχουν ''μόλυνει'' την ιστορία στέκοντας στο πλάι των εχθρών προς ίδιον συμφέρον. Όλα θα ''πέσουν'' στο τραπέζι καί η συγγραφέας θα τα προσεγγίσει με την πρέπουσα προσοχή καί σεβασμό.
Άνθρωποι ετερόκλητοι μεταξύ τους με διαφορετικές ηλικίες,εμπειρίες ζωής,επιθυμίες,μυστικά καί πάθη θα έρθουν να συμβιώσουν τόσο κατά το παρελθόν όσο καί στο παρόν του βιβλίου. Γυναίκες καί άνδρες που πρεσβεύουν διαφορετικούς ρόλους. Από την υποταγμένη,εγκαταλελειμένη σύζυγο καί τις γυναίκες -μεγαλύτερης,ή,μικρότερης ηλικίας- που διψούν για ένα καλύτερο αύριο έως καί τους άνδρες που πασχίζουν για την ελευθερία καί τους δοσίλογους καί τους μαυραγορήτες. Πώς θα μπλεχθούν οι ζωές τους καί με ποιό αποτέλεσμα; Το μόνο σίγουρο πως κανένας καί καμία δεν θα βγεί αλώβητος/η από αυτήν την ιστορία. Μερικοί/ες θα παραμείνουν καταδικασμένοι/ες στις λάθος επιλογές,άλλοι/ες θα πληρώσουν βαρύ αντίτιμο για ό,τι έχουν πράξει καί τέλος,θα υπάρξει καί μερίδα αυτών που,αν καί αργά,θα βρούν αυτό που διακαώς αναζητούν. Θεωρώ πως η συγγραφέα κρατά δίκαιη στάση απέναντί τους. Δεν μεροληπτεί υπέρ κάποιων,τιμωρώντας άδικα κάποιους/ες άλλους/ες. Θα κάνει μία άρτια σκιαγράφηση όλων των χαρακτήρων των προσώπων της ιστορίας της. Θα τους/τις φέρει ενώπιον του αναγνωστικού κοινού που θα είναι καί τελικά εκείνο που θα τους/τις κρίνει αθώους/ες,ή,ενόχους/ες. Καί εδώ που τα λέμε,η ίδια η ζωή έχει αποδείξει με ποικίλους τρόπους πως εκείνη είναι ο μέγας ''δικαστής'' που επιβάλει τις ποινές,ή,προσφέρει την πολυπόθητη λύτρωση.
Ο λόγος της συγγραφέως είναι σωστά δομημένος με αρχή,μέση καί τέλος καί αν έχουμε μία διπλή,παράλληλη αφήγηση σε δύο χρόνους κι εναλλαγή των τοποθεσιών που θα διεξαχθούν τα γεγονότα,μπορώ να πώ ότι στο σύνολο έχουμε ένα καλογραμμένο καί προσεγμένο κείμενο. Τα κεφάλαια είναι μικρά καί περιεκτικά. Ακόμη καί το λεξιλόγιο καί τα εκφραστικά μέσα έχουν επιλεχθεί με προσοχή καί φειδώ από την συγγραφέα ώστε να αποφευχθούν τυχόν υπερβολές,ή,τάσεις εντυπωσιασμού. Με την πένα της στοχεύει στο μυαλό καί τις καρδιές των αναγνωστών/στριων. Μας προσκαλεί σε αυτό το ταξίδι μνήμης καί νοσταλγίας. Άραγε,ισχύει αυτό που πολύ σοφά λέει ο λαός πως ο χρόνος μπορεί να γιατρέψει τα πάντα,ή,έστω να μετριάσει τον πόνο;
Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του βιβλίου,δεν σας το κρύβω πως αμέσως μου γεννήθηκε η επιθυμία να επισκεφτώ αυτά τα μέρη που αναφέρονται μέσα στις σελίδες του καί να ζήσω,έστω καί για λίγο,στον κόσμο των ηρώων καί των ηρωϊδων. Εάν θέλετε κι εσείς με τη σειρά σας να μυηθείτε στην ομορφιά καί στη σαγήνη του ιταλικού Νότου,δεν έχετε παρά να αναζητήσετε καί να διαβάσετε το βιβλίο. Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ!
Καλά σας αναγνώσματα!
Read
July 21, 2021Το Πανδοχείο βρίσκεται στην Καλαβρία, ανήκει στην Αντονέλλα ,
κόρη του Αριστείδη Ιωακειμίδη ο οποίος κατά τη διάρκεια του Β΄παγκοσμίου πολέμου
μαζί με τον αδερφό του Ανδρεά, υπήρξαν φιλοναζιστές και τάχθηκαν στο πλευρό των Γερμανών.
Η Αντονέλλα νιώθει ντροπή για τις πράξεις του
πατέρα της και το παρελθόν της οικογένειάς της τη στοιχειώνει μέχρι τα βαθιά γεράματα της.
Στο πανδοχείο υπάρχουν 5 μόνο δωμάτια τα οποία έχουν παραχωρηθεί στους ενοίκους με ένα χαμηλό μίσθωμα
από την ιδιοκτήτρια η οποία επιθυμεί να περάσει τα γεράματα της μαζί τους.
Οι εποχές εναλλάσσονται από το ένα κεφάλαιο στο άλλο και έτσι βλέπουμε παράλληλα την ιστορία τριών γενεών
της οικογένειας Ιωακειμίδη , κατά τη διάρκεια του πολέμου μέχρι το κοντινό 1996.
Μπορώ να πω πως το βιβλίο αυτό είναι από εκείνα που απολαμβάνεις , χωρίς βιασύνες, προχειρότητες και αγχωμένες περιγραφές.
Μια πολύ όμορφη και ζωντανή ιστορία πλαισιωμένη από τα ήθη , τα έθιμα και τις εικόνες από την Κάτω Ιταλία,
με ταξίδεψαν και με έκαναν να χαθώ στις σελίδες του.
Μέσα από την εξιστόρηση όλων αυτών των τρομερών εμπειριών
ένιωσα οτι ήμουν μαζί με τους ήρωες
και ήθελα απλά να τους προστατέψω.
Ο πόλεμος που δεν άφησε κανέναν ανεπηρέαστο,ένας συμβατικός γάμος,ένας αληθινός κρυφός έρωτας,λάθη του παρελθόντος
που βγαίνουν στην επιφάνεια και καταπληκτικοί χαρακτήρες με όμορφες και θαρραλέες καρδιές
που ίσως βρίσκονταν σε λάθος μέρος τη λάθος στιγμή.
Ένα καλογραμμένο και απολαυστικό μυθιστόρημα από την Δέσποινα Χατζή που θα το σκέφτομαι καιρό.
📖 "Κάθε όραμα χρειάζεται δύναμη για να επιτευχθεί και η δύναμη γεννιέται μόνο όταν μπει τέλος σε κάθε αυταπάτη, εσωτερική σύγκρουση και κοινωνικό εξαναγκασμό. Μόνο αυτή η δύναμη έχει την ποιότητα της αγάπης."
κόρη του Αριστείδη Ιωακειμίδη ο οποίος κατά τη διάρκεια του Β΄παγκοσμίου πολέμου
μαζί με τον αδερφό του Ανδρεά, υπήρξαν φιλοναζιστές και τάχθηκαν στο πλευρό των Γερμανών.
Η Αντονέλλα νιώθει ντροπή για τις πράξεις του
πατέρα της και το παρελθόν της οικογένειάς της τη στοιχειώνει μέχρι τα βαθιά γεράματα της.
Στο πανδοχείο υπάρχουν 5 μόνο δωμάτια τα οποία έχουν παραχωρηθεί στους ενοίκους με ένα χαμηλό μίσθωμα
από την ιδιοκτήτρια η οποία επιθυμεί να περάσει τα γεράματα της μαζί τους.
Οι εποχές εναλλάσσονται από το ένα κεφάλαιο στο άλλο και έτσι βλέπουμε παράλληλα την ιστορία τριών γενεών
της οικογένειας Ιωακειμίδη , κατά τη διάρκεια του πολέμου μέχρι το κοντινό 1996.
Μπορώ να πω πως το βιβλίο αυτό είναι από εκείνα που απολαμβάνεις , χωρίς βιασύνες, προχειρότητες και αγχωμένες περιγραφές.
Μια πολύ όμορφη και ζωντανή ιστορία πλαισιωμένη από τα ήθη , τα έθιμα και τις εικόνες από την Κάτω Ιταλία,
με ταξίδεψαν και με έκαναν να χαθώ στις σελίδες του.
Μέσα από την εξιστόρηση όλων αυτών των τρομερών εμπειριών
ένιωσα οτι ήμουν μαζί με τους ήρωες
και ήθελα απλά να τους προστατέψω.
Ο πόλεμος που δεν άφησε κανέναν ανεπηρέαστο,ένας συμβατικός γάμος,ένας αληθινός κρυφός έρωτας,λάθη του παρελθόντος
που βγαίνουν στην επιφάνεια και καταπληκτικοί χαρακτήρες με όμορφες και θαρραλέες καρδιές
που ίσως βρίσκονταν σε λάθος μέρος τη λάθος στιγμή.
Ένα καλογραμμένο και απολαυστικό μυθιστόρημα από την Δέσποινα Χατζή που θα το σκέφτομαι καιρό.
📖 "Κάθε όραμα χρειάζεται δύναμη για να επιτευχθεί και η δύναμη γεννιέται μόνο όταν μπει τέλος σε κάθε αυταπάτη, εσωτερική σύγκρουση και κοινωνικό εξαναγκασμό. Μόνο αυτή η δύναμη έχει την ποιότητα της αγάπης."
September 10, 2023
Η Δέσποινα Χατζή επιστρέφει με ένα ακόμη κοινωνικό, ιστορικό-πολιτισμικό μυθιστόρημα και επιβεβαιώνει ξανά, με τον καλύτερο τρόπο, ότι η εξαιρετική συγγραφική της πένα, ξέρει να δημιουργεί λαμπερά διαμαντάκια στο χώρο της ελληνικής λογοτεχνίας, προς όφελος πάντα του αναγνωστικού κοινού, που την ακολουθεί δικαίως και ανελλιπώς σε κάθε νέο της πόνημα.
Με την συγγραφική δεινότητα που την χαρακτηρίζει και τον σπουδαίο εκφραστικό λόγο που την διακρίνει, με την εμφανή αγάπη που τρέφει για τον πολιτισμό και την ιστορία του κάθε τόπου που ζωντανεύει μέσα από τα κείμενα της και μέσα από τα θέματα που επιλέγει να πραγματεύεται σε κάθε της βιβλίο, έχει την δική της μαγική συνταγή για να ταξιδεύει, να γοητεύει σε κάθε της πόνημα. Γίνεται φάρος γνώσης και πολιτισμού, καθηλώνοντας ολοκληρωτικά με την μεστή και στοχαστική της γραφή, τον αναγνώστη της.
“ΤΟ ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ” τιτλοφορείται η τελευταία της λογοτεχνική δουλειά. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα, ιδιαίτερα γοητευτικό, από εκείνα που έρχονται στα χέρια σου, για να σου θυμίσουν πόσο τυχερός είσαι σαν αναγνώστης, που ακόμη μια φορά, έκλεισες ένα βιβλίο που σε ταξίδεψε μοναδικά και σε έκανε πλουσιότερο σε καινούργιες αναγνωστικές εμπειρίες και γνώσεις.
Στο νέο της βιβλίο η Δέσποινα Χατζή μας ταξιδεύει στον ιταλικό Νότο. Ένα ταξίδι στην ιστορία με μνήμες, πλούσιες εικόνες με εναλλαγές τοπίων και ελληνικές καταβολές. Στην Μεγάλη Ελλάδα -Magna Grecia- και στα ιστορικά ελληνόφωνα χωριά της Καλαβρίας, που κατοικούνται από Έλληνες. Μέρη όμορφα και μαγικά, που γεμίζουν τον αναγνώστη χρώματα και ευωδιές, που αντηχούν παντού οι ήχοι της τοπικής Γκρεκανικής διαλέκτου και διανθισμένα από τα ήθη και έθιμα ενός τόπου που μοσχοβολάει Ελλάδα, στολίζουν το μεγαλύτερο νησί της Μεσογείου, την Σικελία
Η Δέσποινα Χατζή έχει σκιαγραφήσει αριστοτεχνικά την πορεία ζωής της δυναμικής και γεμάτης από το ελληνικό ταμπεραμέντο Αντονέλλας Ιωσηφίδη και της οικογένειας της. Μια πορεία ζωής που ξεκινά από την ιστορική περίοδο του Β΄Παγκοσμίου πολέμου στη χώρα μας και συγκεκριμένα στην Αθήνα του ΄40 και περνά στην ορεινή Μπόβα, στην Καλαβρία του ’46 για να καταλήξει στο Ρήγιο της Καλαβρίας το 1995.
Την Αντονέλλα Ιωακειμίδη την πρωτοσυναντάμε μέσα στο βιβλίο κατά στην διάρκεια της Γερμανικής εισβολής στην χώρα μας και συγκεκριμένα στη Αθήνα. Είναι κόρη του γνωστού δικηγόρου και γερμανόφιλου, Αριστείδη Ιωακειμίδη και πλαισιωμένη από μια μεγάλη και διαφορετικών πεποιθήσεων οικογένεια, που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στα πάθη, τα λάθη και τα ανομολόγητα μυστικά της.
Όταν η Αντονέλλα γνωρίζει και ερωτεύεται τον Αναστάζιο Αντριότι, εγκαταλείπει οριστικά την Ελλάδα, αφήνοντας πίσω της ότι την πλήγωσε και τον ακολουθεί στην ιδιαίτερη πατρίδα του στην κάτω Ιταλία, την ελληνόφωνη Καλαβρία.
Στην Μπόβα οι άνθρωποι θα την αγκαλιάσουν από την πρώτη στιγμή, τι και αν η φτώχεια που άφησε η καταστροφική εξουσία του Μουσολίνι στο πέρασμα της, κρύβεται σε κάθε σοκάκι του ορεινού χωριού. Την περηφάνια τους και την αγάπη τους για τον τόπο τους, δεν κατάφερε να την επηρεάσει κάνεις κι τίποτα! Άντεξαν παλεύοντας μόνοι να διατηρήσουν τους δεσμούς και τον χαρακτήρα της ελληνικής τους ταυτότητας, καθώς και τις παραδόσεις, τη γλώσσα και ξεχωριστή κουλτούρα τους.
Στα χρόνια που θα ακολουθήσουν η ηρωίδα μας θα έρθει αντιμέτωπη με τις σκληρές συνθήκες ζωής και την απομόνωση στην καινούργια της πατρίδα. Αποφασισμένη να κερδίσει ένα καλύτερο αύριο, να χτίσει μια καλύτερη ζωή, δεν αργεί να υψώσει το ανάστημα της και να δώσει την δίκη της μάχη για επιβίωση.
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή.
Το πανδοχείο “Magna Gresia”, ζωντάνεψε ξανά στα χέρια της Αντονέλλας και του Αναστάσιο το 1960. Το ζευγάρι με σκληρή δουλειά και αντιμέτωπο με πολλές δοκιμασίες, κατάφερε να αναστηλώσει από την αρχή αυτό το όμορφο οίκημα. Εκεί, στο πανδοχείο τους, φιλοξενούσαν εκτός από τους επισκέπτες τους και όλα τα όνειρα και τις ελπίδες της οικογένειας τους. Εκεί έζησαν όλες τις εξελίξεις που ακολουθούν, εξελίξεις συναρπαστικές και καθηλωτικές μα και τόσο καταλυτικές για την ζωή τους.
Η λουσμένη στο μεσογειακό φως παραθαλάσσια πόλη Ρήγιο και το πανδοχείο “Magna Grecia”, χρόνια αργότερα, θα γίνουν το απάνεμο λιμάνι της πάντα δημιουργικής και πρωτοπόρας Αντονέλλας. Σε αυτόν τον τόπο που αγάπησε και έγινε δεύτερη πατρίδα για εκείνη, αποφασίζει να περάσει το ”δείλι” της ζωής της, παρέα με πέντε συνομήλικους της. Οι ζωές τους δένονται και εναρμονίζονται με την δική της, καταλήγοντας σε ένα καρποφόρο μοίρασμα συναισθημάτων, αναζητώντας ο καθένας και όλοι μαζί, την πολυπόθητη λύτρωση.
“ΤΟ ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ” είναι ένα μυθιστόρημα έντονων συγκινήσεων και συναισθημάτων που προσφέρει απλόχερα μεγάλες συγκινήσεις στον αναγνώστη. Η δεινή και επιδέξια πένα της Δέσποινας Χατζή, σύγχρονη και ρεαλιστική, ζωγραφίζει τις σελίδες του βιβλίου περίτεχνα, δημιουργώντας έναν πολύχρωμο καμβά, αποτυπώνοντας πάνω του με τα πιο κατάλληλα χρώματα, εικόνες, συναισθήματα και πρόσωπα.
Οι χαρακτήρες του βιβλίου διάφανοι και αληθινοί, σε προσκαλούν να σε σεργιανίσουν στην ιστορία τους. Η γραφή της Δέσποινας Χατζή, ρέει σαν γάργαρος ποταμός, σε πλημμυρίζει συναισθήματα και σε παρασύρει στην δίνη του, χωρίς περιθώρια διαφυγής. Οι συγκινήσεις σε κατακλύζουν και σε συνταράσσουν με την ορμή τους, δημιουργώντας εν συναίσθηση σε κάθε επαφή μαζί τους. Γίνεσαι και εσύ μέρος του βιβλίου, ένα με τους ήρωες, συμπάσχεις μαζί τους, κατανοείς ή θυμώνεις με τις αποφάσεις και τις πράξεις τους, μα τους ακολουθείς ξέπνοα και με αγωνία σε κάθε τους βήμα. Σιωπηλός παρατηρητής στέκεις δίπλα τους, να τους στηρίξεις και να τους δικαιολογήσεις ή να τους κρίνεις.
Η πλοκή ξεδιπλώνεται ευρηματικά, αποκαλύπτοντας μια μαγευτική ιστορία, στην οποία η συγγραφέας παντρεύει αρμονικά το παρελθόν με το παρόν, τοποθετώντας επιτυχημένα τον κάθε ήρωα στο δικό του χωροχρόνο. Εμπλουτισμένο με άρωμα ιστορίας και ανάγλυφες παραστατικές εικόνες, τόσο για την ιστορική περίοδο όπου αναφέρεται, όσο και για την σύγχρονη εποχή που διανύει, γίνεται μετουσιώνεται χάρη στην συγγραφική μαεστρία της Δέσποινας Χατζή σε μια φανταστική διαδρομή, ικανή να προσφέρει μια αξέχαστη αναγνωστική περιπλάνηση, σε κάθε αναγνώστη που θα θελήσει να την κάνει.
Ένα εκπληκτικό βιβλίο που αφηγείται μια δυνατή ιστορία και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μας, αποκαλύπτοντας τις ολέθριες πλευρές του πολέμου, ενώ ταυτόχρονα εξυμνεί την ανθρώπινη υπόσταση και φωτίζει με αξιοθαύμαστο τρόπο, την πολιτιστική κληρονομιά του Ιταλικού νότου, κάνοντας μας συνταξιδιώτες στην ιστορία του.
Ένα δυναμικό μυθιστόρημα από την αγαπημένη μας συγγραφέα, που διαβάζεται απνευστί που κερδίζει επάξια τον θαυμασμό μας από την πρώτη σελίδα ως και την τελευταία. Ένα εξαιρετικό βιβλίο που πρέπει να υπάρχει σε κάθε βιβλιοθήκη.
Με την συγγραφική δεινότητα που την χαρακτηρίζει και τον σπουδαίο εκφραστικό λόγο που την διακρίνει, με την εμφανή αγάπη που τρέφει για τον πολιτισμό και την ιστορία του κάθε τόπου που ζωντανεύει μέσα από τα κείμενα της και μέσα από τα θέματα που επιλέγει να πραγματεύεται σε κάθε της βιβλίο, έχει την δική της μαγική συνταγή για να ταξιδεύει, να γοητεύει σε κάθε της πόνημα. Γίνεται φάρος γνώσης και πολιτισμού, καθηλώνοντας ολοκληρωτικά με την μεστή και στοχαστική της γραφή, τον αναγνώστη της.
“ΤΟ ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ” τιτλοφορείται η τελευταία της λογοτεχνική δουλειά. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα, ιδιαίτερα γοητευτικό, από εκείνα που έρχονται στα χέρια σου, για να σου θυμίσουν πόσο τυχερός είσαι σαν αναγνώστης, που ακόμη μια φορά, έκλεισες ένα βιβλίο που σε ταξίδεψε μοναδικά και σε έκανε πλουσιότερο σε καινούργιες αναγνωστικές εμπειρίες και γνώσεις.
Στο νέο της βιβλίο η Δέσποινα Χατζή μας ταξιδεύει στον ιταλικό Νότο. Ένα ταξίδι στην ιστορία με μνήμες, πλούσιες εικόνες με εναλλαγές τοπίων και ελληνικές καταβολές. Στην Μεγάλη Ελλάδα -Magna Grecia- και στα ιστορικά ελληνόφωνα χωριά της Καλαβρίας, που κατοικούνται από Έλληνες. Μέρη όμορφα και μαγικά, που γεμίζουν τον αναγνώστη χρώματα και ευωδιές, που αντηχούν παντού οι ήχοι της τοπικής Γκρεκανικής διαλέκτου και διανθισμένα από τα ήθη και έθιμα ενός τόπου που μοσχοβολάει Ελλάδα, στολίζουν το μεγαλύτερο νησί της Μεσογείου, την Σικελία
Η Δέσποινα Χατζή έχει σκιαγραφήσει αριστοτεχνικά την πορεία ζωής της δυναμικής και γεμάτης από το ελληνικό ταμπεραμέντο Αντονέλλας Ιωσηφίδη και της οικογένειας της. Μια πορεία ζωής που ξεκινά από την ιστορική περίοδο του Β΄Παγκοσμίου πολέμου στη χώρα μας και συγκεκριμένα στην Αθήνα του ΄40 και περνά στην ορεινή Μπόβα, στην Καλαβρία του ’46 για να καταλήξει στο Ρήγιο της Καλαβρίας το 1995.
Την Αντονέλλα Ιωακειμίδη την πρωτοσυναντάμε μέσα στο βιβλίο κατά στην διάρκεια της Γερμανικής εισβολής στην χώρα μας και συγκεκριμένα στη Αθήνα. Είναι κόρη του γνωστού δικηγόρου και γερμανόφιλου, Αριστείδη Ιωακειμίδη και πλαισιωμένη από μια μεγάλη και διαφορετικών πεποιθήσεων οικογένεια, που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στα πάθη, τα λάθη και τα ανομολόγητα μυστικά της.
Όταν η Αντονέλλα γνωρίζει και ερωτεύεται τον Αναστάζιο Αντριότι, εγκαταλείπει οριστικά την Ελλάδα, αφήνοντας πίσω της ότι την πλήγωσε και τον ακολουθεί στην ιδιαίτερη πατρίδα του στην κάτω Ιταλία, την ελληνόφωνη Καλαβρία.
Στην Μπόβα οι άνθρωποι θα την αγκαλιάσουν από την πρώτη στιγμή, τι και αν η φτώχεια που άφησε η καταστροφική εξουσία του Μουσολίνι στο πέρασμα της, κρύβεται σε κάθε σοκάκι του ορεινού χωριού. Την περηφάνια τους και την αγάπη τους για τον τόπο τους, δεν κατάφερε να την επηρεάσει κάνεις κι τίποτα! Άντεξαν παλεύοντας μόνοι να διατηρήσουν τους δεσμούς και τον χαρακτήρα της ελληνικής τους ταυτότητας, καθώς και τις παραδόσεις, τη γλώσσα και ξεχωριστή κουλτούρα τους.
Στα χρόνια που θα ακολουθήσουν η ηρωίδα μας θα έρθει αντιμέτωπη με τις σκληρές συνθήκες ζωής και την απομόνωση στην καινούργια της πατρίδα. Αποφασισμένη να κερδίσει ένα καλύτερο αύριο, να χτίσει μια καλύτερη ζωή, δεν αργεί να υψώσει το ανάστημα της και να δώσει την δίκη της μάχη για επιβίωση.
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή.
Το πανδοχείο “Magna Gresia”, ζωντάνεψε ξανά στα χέρια της Αντονέλλας και του Αναστάσιο το 1960. Το ζευγάρι με σκληρή δουλειά και αντιμέτωπο με πολλές δοκιμασίες, κατάφερε να αναστηλώσει από την αρχή αυτό το όμορφο οίκημα. Εκεί, στο πανδοχείο τους, φιλοξενούσαν εκτός από τους επισκέπτες τους και όλα τα όνειρα και τις ελπίδες της οικογένειας τους. Εκεί έζησαν όλες τις εξελίξεις που ακολουθούν, εξελίξεις συναρπαστικές και καθηλωτικές μα και τόσο καταλυτικές για την ζωή τους.
Η λουσμένη στο μεσογειακό φως παραθαλάσσια πόλη Ρήγιο και το πανδοχείο “Magna Grecia”, χρόνια αργότερα, θα γίνουν το απάνεμο λιμάνι της πάντα δημιουργικής και πρωτοπόρας Αντονέλλας. Σε αυτόν τον τόπο που αγάπησε και έγινε δεύτερη πατρίδα για εκείνη, αποφασίζει να περάσει το ”δείλι” της ζωής της, παρέα με πέντε συνομήλικους της. Οι ζωές τους δένονται και εναρμονίζονται με την δική της, καταλήγοντας σε ένα καρποφόρο μοίρασμα συναισθημάτων, αναζητώντας ο καθένας και όλοι μαζί, την πολυπόθητη λύτρωση.
“ΤΟ ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ” είναι ένα μυθιστόρημα έντονων συγκινήσεων και συναισθημάτων που προσφέρει απλόχερα μεγάλες συγκινήσεις στον αναγνώστη. Η δεινή και επιδέξια πένα της Δέσποινας Χατζή, σύγχρονη και ρεαλιστική, ζωγραφίζει τις σελίδες του βιβλίου περίτεχνα, δημιουργώντας έναν πολύχρωμο καμβά, αποτυπώνοντας πάνω του με τα πιο κατάλληλα χρώματα, εικόνες, συναισθήματα και πρόσωπα.
Οι χαρακτήρες του βιβλίου διάφανοι και αληθινοί, σε προσκαλούν να σε σεργιανίσουν στην ιστορία τους. Η γραφή της Δέσποινας Χατζή, ρέει σαν γάργαρος ποταμός, σε πλημμυρίζει συναισθήματα και σε παρασύρει στην δίνη του, χωρίς περιθώρια διαφυγής. Οι συγκινήσεις σε κατακλύζουν και σε συνταράσσουν με την ορμή τους, δημιουργώντας εν συναίσθηση σε κάθε επαφή μαζί τους. Γίνεσαι και εσύ μέρος του βιβλίου, ένα με τους ήρωες, συμπάσχεις μαζί τους, κατανοείς ή θυμώνεις με τις αποφάσεις και τις πράξεις τους, μα τους ακολουθείς ξέπνοα και με αγωνία σε κάθε τους βήμα. Σιωπηλός παρατηρητής στέκεις δίπλα τους, να τους στηρίξεις και να τους δικαιολογήσεις ή να τους κρίνεις.
Η πλοκή ξεδιπλώνεται ευρηματικά, αποκαλύπτοντας μια μαγευτική ιστορία, στην οποία η συγγραφέας παντρεύει αρμονικά το παρελθόν με το παρόν, τοποθετώντας επιτυχημένα τον κάθε ήρωα στο δικό του χωροχρόνο. Εμπλουτισμένο με άρωμα ιστορίας και ανάγλυφες παραστατικές εικόνες, τόσο για την ιστορική περίοδο όπου αναφέρεται, όσο και για την σύγχρονη εποχή που διανύει, γίνεται μετουσιώνεται χάρη στην συγγραφική μαεστρία της Δέσποινας Χατζή σε μια φανταστική διαδρομή, ικανή να προσφέρει μια αξέχαστη αναγνωστική περιπλάνηση, σε κάθε αναγνώστη που θα θελήσει να την κάνει.
Ένα εκπληκτικό βιβλίο που αφηγείται μια δυνατή ιστορία και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μας, αποκαλύπτοντας τις ολέθριες πλευρές του πολέμου, ενώ ταυτόχρονα εξυμνεί την ανθρώπινη υπόσταση και φωτίζει με αξιοθαύμαστο τρόπο, την πολιτιστική κληρονομιά του Ιταλικού νότου, κάνοντας μας συνταξιδιώτες στην ιστορία του.
Ένα δυναμικό μυθιστόρημα από την αγαπημένη μας συγγραφέα, που διαβάζεται απνευστί που κερδίζει επάξια τον θαυμασμό μας από την πρώτη σελίδα ως και την τελευταία. Ένα εξαιρετικό βιβλίο που πρέπει να υπάρχει σε κάθε βιβλιοθήκη.
June 22, 2025
Ένα νοσταλγικό και μαγευτικό ταξίδι στην Κάτω Ιταλία και τη Μεγάλη Ελλάδα, αλλά και στο παρελθόν, προσφέρει η συγγραφέας Δέσποινα Χατζή μέσα από το Πανδοχείο της.
Βρισκόμαστε στο 1995. Στα εβδομήντα δύο της χρόνια, η Αντονέλλα Ιωακειμίδη εξακολουθεί να είναι μια δυναμική γυναίκα, γεμάτη όρεξη για ζωή. Θέλοντας να δοκιμάσει έναν διαφορετικό και πρωτότυπο τρόπο συμβίωσης, αποφασίζει να νοικιάσει τα δωμάτια του πανδοχείου της, του “Magna Grecia”, σε συνομηλίκους της, ώστε όλοι μαζί να μοιράζονται την καθημερινότητά τους και να συμβιώνουν αρμονικά, σε ένα όμορφο και γραφικό περιβάλλον. Οι διαμετρικά αντίθετοι χαρακτήρες των ενοίκων αρχικά προκαλούν κάθε τόσο προστριβές, όμως με τον καιρό μαθαίνουν να κάνουν υποχωρήσεις, να συνεισφέρουν στην εύρυθμη λειτουργία του πανδοχείου και –το σημαντικότερο– να ανοίγουν το μυαλό και την καρδιά τους στους συγκατοίκους τους.
Η ζωή της Αντονέλλας είναι μυθιστορηματική. Με καταγωγή από μεγαλοαστική οικογένεια της Αθήνας, στην εφηβεία της είδε τον πατέρα και τον θείο της να τάσσονται με την πλευρά των Γερμανών στην Κατοχή, ενώ η ίδια, η μητέρα, η ξαδέλφη και ο θείος της αγωνίστηκαν για να βοηθήσουν –καθένας με τον τρόπο του– όπως και όσους μπορούσαν. Ποτέ δεν συγχώρησε τον πατέρα της, ποτέ δεν ξέχασε την αυστηρότητα και την προδοσία του, ποτέ δεν ένιωσε να ξεπλένεται από πάνω της η ντροπή. Αργότερα, ακολούθησε τον σύζυγό της στην Καλαβρία, όπου είχαν να αντιμετωπίσουν την απόλυτη φτώχεια και την αβεβαιότητα της μεταπολεμικής περιόδου. Την καρδιά της Αντονέλλα όμως δεν έκλεψε μόνο ο Ιταλός σύζυγός της, αλλά και η πατρίδα του, η οποία έγινε δική της. Οι μνήμες, η ιστορία, ο τόπος, οι άνθρωποι τη γοήτευσαν και την κέρδισαν. Κι εκείνη πλέον νιώθει περήφανη για την αλλοτινή Μεγάλη Ελλάδα και κάνει ό,τι μπορεί για να σ��νεισφέρει στη διατήρηση της πολιτιστικής γκρεκάνικης κληρονομιάς.
Κι ενώ η ζωή στο πανδοχείο κυλάει με τα πάνω και τα κάτω της για τους ενοίκους του, πολλές ζωές επίσης αλλάζουν και εξελίσσονται, πολλές φορές προκαλώντας ανατροπές στη ρουτίνα τους. Όπως η ζωή της κόρης της Αντονέλλας, που νόμιζε πως η κοινωνική θέση και η οικονομική άνεση που της πρόσφερε ο γάμος της με έναν ψυχρό άντρα την έκαναν ευτυχισμένη. Όπως η ζωή της αγαπημένης ξαδέλφης της Αντονέλλας, που σε μία επίσκεψή της εκεί αναθεωρεί τις προτεραιότητες και τα θέλω της και παίρνει σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον της.
Ιστορική πραγματικότητα και λογοτεχνική φαντασία μπερδεύονται σε αυτό το ατμοσφαιρικό μυθιστόρημα και δημιουργούν μια πλοκή που σε τυλίγει σιγά-σιγά στο δίχτυ της και δεν σε αφήνει να την αφήσεις. Η αφήγηση κινείται σε δύο επίπεδα, καλύπτοντας ένα χρονικό διάστημα από τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο μέχρι σχεδόν το τέλος του εικοστού αιώνα, από την Αθήνα των χρόνων της Κατοχής αλλά και μετέπειτα, στη μεταπολεμική Καλαβρία και στο Ρήγιο στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, η στάση που τήρησαν οι Έλληνες (από τη μία οι δωσίλογοι και οι προδότες και από την άλλη όσοι εντάχθηκαν στην Αντίσταση), η φτώχεια, οι στερήσεις, η μάχη για την επιβίωση ακόμα και μετά το τέλος του πολέμου αποτυπώνονται γλαφυρά και παραστατικά στο βιβλίο, έτσι που νιώθεις να μεταφέρεσαι κι εσύ εκεί ως αναγνώστης ή να σου αφηγείται τις αναμνήσεις του ένα δικό σου πρόσωπο που τα έζησε από κοντά.
Η συγγραφέας, όμως, δεν έχει κάνει μόνο εξαιρετική έρευνα σε ό,τι αφορά τα ιστορικά γεγονότα. Ειδικά η αγάπη της για την Κάτω Ιταλία είναι ολοφάνερη σε κάθε σελίδα του βιβλίου, μέσα από τα λόγια των ηρώων αλλά και από τις περιγραφές της. Λαογραφία, ιστορία, γλώσσα, ήθη κι έθιμα, παραδόσεις, συνταγές, χρώματα, αρώματα, εικόνες, όλα αποτυπώνονται με αγάπη και επιμέλεια στην αφήγηση, ενσωματωμένα με τρόπο ταιριαστό στην ιστορία. Ο τόπος περιβάλλει τους πρωταγωνιστές της, μέσα σε αυτόν ζουν και κινούνται, αδιάσπαστα κομμάτια του, ενωμένοι με αόρατα σκοινιά μαζί του.
Επίσης, θίγονται διάφορα διαχρονικά κοινωνικά ζητήματα, όπως ο ηλικιακός ρατσισμός, η έννοια της οικογένειας, η απιστία, οι σχέσεις γονέων παιδιών και η «βαριά» πολλές φορές κληρονομιά που φέρουν αυτά στις πλάτες τους, ο απαγορευμένος έρωτας, οι κοινωνικές προσταγές και τα στερεότυπα, οι νέες αρχές, τα ηθικά διλήμματα, η θέση της γυναίκας και η γυναικεία χειραφέτηση σε εποχές που κάτι τέτοιο θεωρούνταν ταμπού κ.ά.
Οι χαρακτήρες του βιβλίου είναι καθημερινοί, ρεαλιστικοί, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, με τα προτερήματα και τα ελαττώματά τους. Εξελίσσονται, ωριμάζουν, αναθεωρούν, πεισμώνουν, αμφιβάλλουν, αποθαρρύνονται, ελπίζουν, απελπίζονται, ονειρεύονται, πέφτουν και ξανασηκώνονται. Άνθρωποι που το μόνο που επιθυμούν είναι να αγαπήσουν, να αγαπηθούν και να ζήσουν ήρεμα με τους αγαπημένους τους, αλλά που τα γεγονότα και οι περιστάσεις τους κάνουν να δρουν και να αντιδρούν με τρόπους που δεν θα φαντάζονταν ούτε οι ίδιοι. Άνθρωποι που παλεύουν για αυτά που θέλουν, έστω κι αν ξέρουν πως μοιάζουν ανέφικτα. Άνδρες και γυναίκες με ισχυρές ή αδύναμες προσωπικότητες, παραδομένοι στα πάθη και στις ανασφάλειές τους, αλλά και άλλοι γεμάτοι δυναμισμό και άρνηση να υποκύψουν αμαχητί στο πεπρωμένο τους.
Το Πανδοχείο είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα γεμάτο φωνές και μυρωδιές, συγκινήσεις, συναισθήματα και καρδιοχτύπια. Ένα ταξίδι στον τόπο και τον χρόνο, μια νοσταλγική ιστορία για τα μέρη και τους ανθρώπους που κουβαλάμε μέσα μας και αποτελούν κομμάτια μας, χθες, τώρα και για πάντα.
Βρισκόμαστε στο 1995. Στα εβδομήντα δύο της χρόνια, η Αντονέλλα Ιωακειμίδη εξακολουθεί να είναι μια δυναμική γυναίκα, γεμάτη όρεξη για ζωή. Θέλοντας να δοκιμάσει έναν διαφορετικό και πρωτότυπο τρόπο συμβίωσης, αποφασίζει να νοικιάσει τα δωμάτια του πανδοχείου της, του “Magna Grecia”, σε συνομηλίκους της, ώστε όλοι μαζί να μοιράζονται την καθημερινότητά τους και να συμβιώνουν αρμονικά, σε ένα όμορφο και γραφικό περιβάλλον. Οι διαμετρικά αντίθετοι χαρακτήρες των ενοίκων αρχικά προκαλούν κάθε τόσο προστριβές, όμως με τον καιρό μαθαίνουν να κάνουν υποχωρήσεις, να συνεισφέρουν στην εύρυθμη λειτουργία του πανδοχείου και –το σημαντικότερο– να ανοίγουν το μυαλό και την καρδιά τους στους συγκατοίκους τους.
Η ζωή της Αντονέλλας είναι μυθιστορηματική. Με καταγωγή από μεγαλοαστική οικογένεια της Αθήνας, στην εφηβεία της είδε τον πατέρα και τον θείο της να τάσσονται με την πλευρά των Γερμανών στην Κατοχή, ενώ η ίδια, η μητέρα, η ξαδέλφη και ο θείος της αγωνίστηκαν για να βοηθήσουν –καθένας με τον τρόπο του– όπως και όσους μπορούσαν. Ποτέ δεν συγχώρησε τον πατέρα της, ποτέ δεν ξέχασε την αυστηρότητα και την προδοσία του, ποτέ δεν ένιωσε να ξεπλένεται από πάνω της η ντροπή. Αργότερα, ακολούθησε τον σύζυγό της στην Καλαβρία, όπου είχαν να αντιμετωπίσουν την απόλυτη φτώχεια και την αβεβαιότητα της μεταπολεμικής περιόδου. Την καρδιά της Αντονέλλα όμως δεν έκλεψε μόνο ο Ιταλός σύζυγός της, αλλά και η πατρίδα του, η οποία έγινε δική της. Οι μνήμες, η ιστορία, ο τόπος, οι άνθρωποι τη γοήτευσαν και την κέρδισαν. Κι εκείνη πλέον νιώθει περήφανη για την αλλοτινή Μεγάλη Ελλάδα και κάνει ό,τι μπορεί για να σ��νεισφέρει στη διατήρηση της πολιτιστικής γκρεκάνικης κληρονομιάς.
Κι ενώ η ζωή στο πανδοχείο κυλάει με τα πάνω και τα κάτω της για τους ενοίκους του, πολλές ζωές επίσης αλλάζουν και εξελίσσονται, πολλές φορές προκαλώντας ανατροπές στη ρουτίνα τους. Όπως η ζωή της κόρης της Αντονέλλας, που νόμιζε πως η κοινωνική θέση και η οικονομική άνεση που της πρόσφερε ο γάμος της με έναν ψυχρό άντρα την έκαναν ευτυχισμένη. Όπως η ζωή της αγαπημένης ξαδέλφης της Αντονέλλας, που σε μία επίσκεψή της εκεί αναθεωρεί τις προτεραιότητες και τα θέλω της και παίρνει σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον της.
Ιστορική πραγματικότητα και λογοτεχνική φαντασία μπερδεύονται σε αυτό το ατμοσφαιρικό μυθιστόρημα και δημιουργούν μια πλοκή που σε τυλίγει σιγά-σιγά στο δίχτυ της και δεν σε αφήνει να την αφήσεις. Η αφήγηση κινείται σε δύο επίπεδα, καλύπτοντας ένα χρονικό διάστημα από τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο μέχρι σχεδόν το τέλος του εικοστού αιώνα, από την Αθήνα των χρόνων της Κατοχής αλλά και μετέπειτα, στη μεταπολεμική Καλαβρία και στο Ρήγιο στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, η στάση που τήρησαν οι Έλληνες (από τη μία οι δωσίλογοι και οι προδότες και από την άλλη όσοι εντάχθηκαν στην Αντίσταση), η φτώχεια, οι στερήσεις, η μάχη για την επιβίωση ακόμα και μετά το τέλος του πολέμου αποτυπώνονται γλαφυρά και παραστατικά στο βιβλίο, έτσι που νιώθεις να μεταφέρεσαι κι εσύ εκεί ως αναγνώστης ή να σου αφηγείται τις αναμνήσεις του ένα δικό σου πρόσωπο που τα έζησε από κοντά.
Η συγγραφέας, όμως, δεν έχει κάνει μόνο εξαιρετική έρευνα σε ό,τι αφορά τα ιστορικά γεγονότα. Ειδικά η αγάπη της για την Κάτω Ιταλία είναι ολοφάνερη σε κάθε σελίδα του βιβλίου, μέσα από τα λόγια των ηρώων αλλά και από τις περιγραφές της. Λαογραφία, ιστορία, γλώσσα, ήθη κι έθιμα, παραδόσεις, συνταγές, χρώματα, αρώματα, εικόνες, όλα αποτυπώνονται με αγάπη και επιμέλεια στην αφήγηση, ενσωματωμένα με τρόπο ταιριαστό στην ιστορία. Ο τόπος περιβάλλει τους πρωταγωνιστές της, μέσα σε αυτόν ζουν και κινούνται, αδιάσπαστα κομμάτια του, ενωμένοι με αόρατα σκοινιά μαζί του.
Επίσης, θίγονται διάφορα διαχρονικά κοινωνικά ζητήματα, όπως ο ηλικιακός ρατσισμός, η έννοια της οικογένειας, η απιστία, οι σχέσεις γονέων παιδιών και η «βαριά» πολλές φορές κληρονομιά που φέρουν αυτά στις πλάτες τους, ο απαγορευμένος έρωτας, οι κοινωνικές προσταγές και τα στερεότυπα, οι νέες αρχές, τα ηθικά διλήμματα, η θέση της γυναίκας και η γυναικεία χειραφέτηση σε εποχές που κάτι τέτοιο θεωρούνταν ταμπού κ.ά.
Οι χαρακτήρες του βιβλίου είναι καθημερινοί, ρεαλιστικοί, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, με τα προτερήματα και τα ελαττώματά τους. Εξελίσσονται, ωριμάζουν, αναθεωρούν, πεισμώνουν, αμφιβάλλουν, αποθαρρύνονται, ελπίζουν, απελπίζονται, ονειρεύονται, πέφτουν και ξανασηκώνονται. Άνθρωποι που το μόνο που επιθυμούν είναι να αγαπήσουν, να αγαπηθούν και να ζήσουν ήρεμα με τους αγαπημένους τους, αλλά που τα γεγονότα και οι περιστάσεις τους κάνουν να δρουν και να αντιδρούν με τρόπους που δεν θα φαντάζονταν ούτε οι ίδιοι. Άνθρωποι που παλεύουν για αυτά που θέλουν, έστω κι αν ξέρουν πως μοιάζουν ανέφικτα. Άνδρες και γυναίκες με ισχυρές ή αδύναμες προσωπικότητες, παραδομένοι στα πάθη και στις ανασφάλειές τους, αλλά και άλλοι γεμάτοι δυναμισμό και άρνηση να υποκύψουν αμαχητί στο πεπρωμένο τους.
Το Πανδοχείο είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα γεμάτο φωνές και μυρωδιές, συγκινήσεις, συναισθήματα και καρδιοχτύπια. Ένα ταξίδι στον τόπο και τον χρόνο, μια νοσταλγική ιστορία για τα μέρη και τους ανθρώπους που κουβαλάμε μέσα μας και αποτελούν κομμάτια μας, χθες, τώρα και για πάντα.
October 29, 2021
Σε κάθε βιβλίο της η κυρία Χατζή μας επιφυλάσσει κι ένα ξεχωριστό και μαγικό οδοιπορικό, το οποίο εγώ τουλάχιστον το περιμένω κάθε φορά με μεγάλη ανυπομονησία. Αυτή τη φορά μας ταξιδεύει στην παλιά Μεγάλη Ελλάδα, στην νότια Ιταλία, στη Σικελία και πιο συγκεκριμένα στην ελληνόφωνη Καλαβρία, όπου από την αρχαιότητα η καρδιά της χτυπούσε δυνατά Ελληνικά. Δυστυχώς όμως οι περισσότεροι από μας δεν γνωρίζουμε για αυτή και πολλά πράγματα. Όσο περίεργο κι αν σας φαίνεται, έχουμε ακόμα περισσότερα κοινά με τους κατοίκους αυτής της περιοχής, από ότι με τους υπόλοιπους Ιταλούς.
Η υπόθεση της ιστορίας έχει ως χωροχρονική αφετηρία τη Γερμανοκρατούμενη Αθήνα του 1941, συνεχίζει στη Ορεινή Μπόβα της Καλαβρίας το 1946, όπου ο Μουσολίνη δεν χαρίζεται με την αγριότητά του σε κανέναν Ελληνόφωνο κάτοικο της περιοχής αυτής και καταλήγει το 1995 στο Ρήγιο της Καλαβρίας, όπου βρίσκει ανακουφισμένους τους ήρωες της ιστορίας μας, από τις δυσκολίες της ζωής.
Κεντρικός χαρακτήρας του μυθιστορήματος αυτού, μια γυναίκα, η Αντονέλλα, μια πολύ δυναμική προσωπικότητα, η οποία ερχόμενη από τη μητέρα Ελλάδα στη Καλαβρία, την καλοδέχτηκαν οι ντόπιοι με μεγάλη χαρά, σαν να έφερνε μαζί της τον ήλιο της πατρίδας της. Καταφέρνει με το πείσμα της και την αποφασιστικότητά της να προχωρήσει μπροστά ξεφεύγοντας από την απόλυτη φτώχεια και την μιζέρια, και να χτίσει το δικό της πανδοχείο, που θα γίνει το αραξοβόλι της.
Η «μυθιστορία» όπως αγαπά η συγγραφέας μας να λέει, είναι απόλυτα πετυχημένη. Ο συνδυασμός της μυθοπλασίας και των πραγματικών γεγονότων έδωσαν ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα. Γινόμαστε μάρτυρες γεγονότων της ιστορίας, και το μυαλό μας γεμίζει με εικόνες, ήχους, μυρωδιές και χρώματα της κάθε εποχής και κάθε τόπου στον οποίο αναφέρεται. Καταφέρνει και αποδίδει απόλυτα και την ατμόσφαιρα κάθε εποχής.
Όλα τα πρόσωπα, -που είναι ολοκληρωμένες προσωπικότητες- της ιστορίας αυτής είναι τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, από θέμα ηλικίας, χαρακτήρα, εμπειριών αλλά με τον τρόπο τους συμπληρώνουν και πλαισιώνουν το μυθιστόρημα και συντελούν στην αληθοφάνεια της ιστορίας.
Το γεγονός ότι κάνει μια παράλληλη αφήγηση δύο εποχών, σε καμία περίπτωση δεν δημιουργεί οποιαδήποτε σύγχυση στον αναγνώστη.
Διαβάστε το… κι ας γίνει αυτό το βιβλίο η αιτία να ανακαλύψετε ακόμα περισσότερα για τις Ελληνικές ρίζες που έχουμε με την «Μεγάλη Ελλάδα».
Η υπόθεση της ιστορίας έχει ως χωροχρονική αφετηρία τη Γερμανοκρατούμενη Αθήνα του 1941, συνεχίζει στη Ορεινή Μπόβα της Καλαβρίας το 1946, όπου ο Μουσολίνη δεν χαρίζεται με την αγριότητά του σε κανέναν Ελληνόφωνο κάτοικο της περιοχής αυτής και καταλήγει το 1995 στο Ρήγιο της Καλαβρίας, όπου βρίσκει ανακουφισμένους τους ήρωες της ιστορίας μας, από τις δυσκολίες της ζωής.
Κεντρικός χαρακτήρας του μυθιστορήματος αυτού, μια γυναίκα, η Αντονέλλα, μια πολύ δυναμική προσωπικότητα, η οποία ερχόμενη από τη μητέρα Ελλάδα στη Καλαβρία, την καλοδέχτηκαν οι ντόπιοι με μεγάλη χαρά, σαν να έφερνε μαζί της τον ήλιο της πατρίδας της. Καταφέρνει με το πείσμα της και την αποφασιστικότητά της να προχωρήσει μπροστά ξεφεύγοντας από την απόλυτη φτώχεια και την μιζέρια, και να χτίσει το δικό της πανδοχείο, που θα γίνει το αραξοβόλι της.
Η «μυθιστορία» όπως αγαπά η συγγραφέας μας να λέει, είναι απόλυτα πετυχημένη. Ο συνδυασμός της μυθοπλασίας και των πραγματικών γεγονότων έδωσαν ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα. Γινόμαστε μάρτυρες γεγονότων της ιστορίας, και το μυαλό μας γεμίζει με εικόνες, ήχους, μυρωδιές και χρώματα της κάθε εποχής και κάθε τόπου στον οποίο αναφέρεται. Καταφέρνει και αποδίδει απόλυτα και την ατμόσφαιρα κάθε εποχής.
Όλα τα πρόσωπα, -που είναι ολοκληρωμένες προσωπικότητες- της ιστορίας αυτής είναι τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, από θέμα ηλικίας, χαρακτήρα, εμπειριών αλλά με τον τρόπο τους συμπληρώνουν και πλαισιώνουν το μυθιστόρημα και συντελούν στην αληθοφάνεια της ιστορίας.
Το γεγονός ότι κάνει μια παράλληλη αφήγηση δύο εποχών, σε καμία περίπτωση δεν δημιουργεί οποιαδήποτε σύγχυση στον αναγνώστη.
Διαβάστε το… κι ας γίνει αυτό το βιβλίο η αιτία να ανακαλύψετε ακόμα περισσότερα για τις Ελληνικές ρίζες που έχουμε με την «Μεγάλη Ελλάδα».
January 16, 2023
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΌ ❤️
Η πλοκή υπέροχη και δεν έλειψαν οι ανατροπές το προτείνω ανεπυφιλακτα
Η πλοκή υπέροχη και δεν έλειψαν οι ανατροπές το προτείνω ανεπυφιλακτα
Displaying 1 - 11 of 11 reviews