پادشاه گل‌ها

by پویا صالحی

به طور کلی ایده اصلی این نمایش بیان حقیقتی مشترک در فضای اجتماعی و شخصی انسان از طفولیت تا بزرگسالی است، این حقیقت که انسان همیشه در جست وجوی کمال است. بدون شک مفهوم کمال با خود نظام ارزشی خاصی دارد ولی هنگامی که فرد برای رسیدن به این کمال گام برمی دارد این نظام ارزشی کم کم متحول می شود، به طوری که ممکن است دیگر از هیچ رو به اصل خود شبیه نباشد. هدف این نمایشنامه بیان این سیر تحول در جایگاه های مختلف است.

Genres: Plays

83 pages, Paperback

First published January 1, 2018

Reviews

[Ardavan Bayat · Rating 2 out of 5]

خوانش 1400.11.10

آغاز کتاب جالب بود ولی در ادامه فقط نمی‌خواستم کتاب رو نیمه رها کنم. گاهی دیالوگ‌های جالبی هم داشت. ولی مسئله‌ی مهمی که بهش برخوردم این بود که در برنامه‌ی «طاقچه» دیدگاه‌های مشکوک بسیاری مانند «کتاب خوبی بود» و «چه کتاب خفنی» و... در بازه‌ی زمانی کوتاه برای این کتاب ثبت کرده‌بودند. از اونجایی که من خودم (طبق درخواست نویسنده در بخش ثبت کتاب) این کتاب رو در گودریدز ثبت کردم اینجا هم سه نظر مساعد به همون شکل می‌بینم و می‌خوام بگم این حرکت‌ها جالب نیست. من هرگز نمی‌پذیرم که از روی خیرخواهی یا رودروایستی و... برای برادر یا نزدیکانم چنین دیدگاهی بذارم... پیشنهاد می‌کنم شما هم زیر بار چنین مسئله‌ای نرید! (به فرض اینکه پیام‌ها را یک نفر ننوشته‌باشد)
امیدوارم نویسنده‌ی این نمایشنامه در آینده‌ی راهش موفق باشه؛ همین.

[Alizam · Rating 2 out of 5]

شروع خوبی داشت. نویسنده به ابتدای اثر و جملاتش دقت کرده بود.
فرم ارایه هم جذاب بود.
اما از اواسط متن داستان کشش نداشت، دلیلی برای ادامه دادن نبود
و جملات بیشتر به سمت کلیشه پیش رفتند.
عموما نویسندگان جوان، به دنبال گفتن همه نگاهشون در اثرشون هستند و این پراکندگی ویژگی انسجام در متن رو تحت تاثیر قرار میده.
همچنین باید به پتانسیل یک نمایشنامه در اجرا هم دقت کرد که وجود المان گل های سخنگو و کودک، در دل داستان جنایی .....
نویسنده عزیز برای پیشرفت نیاز به نقد و بررسی صادقانه اثرش داره.
امیدوارم دوست دارانش ازین نکته غافل نشوند.

[Amene · Rating 2 out of 5]

به نظرم کمی نمادگرایی افراطی داشت و پایان‌بندیش کلیشه‌ای بود.
دلیل این همه تعریف ازش واقعا نفهمیدم.

[Amines · Rating 4 out of 5]

نویسنده نگاه عمیقی به مسائل پیش آمده در داستان داره و. اینکه بتونی در ثالب رمان یه موضوع عمیق روانشناختی رو که خیلی از آدما باهاش ررگیرن رو نشون بدی واقعا هنر می خواد. دست مریزاد

[Akhtar · Rating 5 out of 5]

نویسنده کلیه وقایع را نه تنها از منظر دیالکتیک بلکه از نظرروانشناختی بررسی می نماید
به خواننده گوشزد میکند : ظرفیت داوری زیبایی زشتی باید افزایش دهد
وقتی مطالعه کتاب تمام میشود به یاد گفته نیچه می افتی:
که چگونه افرادی می دانند چطورتجربه هایشان به نظم در آورند(حتی تجربه های بی ارزش و روزانه شان را) که در نتیجه به زمین حاصلخیزی تبدیل میشود که سالی سه مرتبه بار میدهد. . . سرانجام مجبور میشویم بشریت را به اقلیتی،(بسیار اندک)از کسانی که میدانند چگونه بیشترین بهره را از زندگی ببرند و اکثریتی که میدانند چگونه از بیشترین کمترین دریابند تقسیم کنیم

[Pegahslh · Rating 5 out of 5]

این اثر برای من گیرایی فوق العاده ای داشت. در ابتدا فضای جنایی اثر مرا به یاد مرد بالشی مارتین مک دونا انداخت، اما بعد بطور کلی از آن فضا خارج شد. نویسنده به زیبایی معضلات اجتماعی و مسائل روانشناختی را در یک اثر ادبی با نمادهای خاص خود توصیف نموده است. اثری چند خطی که در آن کاراکترهایی که هیچکدام به ذات منفی نیستند، معرفی شده و روایتهایی شکل می گیرد اما در انتها تماما بهم گره میخورند و معنای اصلی ایجاد میشود، تعریفی از انسان و کمالی که بدنبال آن است، آن گونه که در واقعیت شکل میگیرد

[Amin369 · Rating 3 out of 5]

بین دو یا سه ستاره مردد بودم اخر گفتم بزار سه ستاره بدم.
نمایشی که با صحبت کارآگاه و کارمند شروع میشه تو یه چرخه میره و میاد.
شروعش خوب بود ولی رفته رفته آب رفت.
متوسط بود.
مراقب هم باشیم.