فکر میکنم خواندن/شنیدن این کتاب توی پاندمی کرونا، لذت، سختی، ناراحتی و .. اش رو بیشتر و صد البته درکِ کامل شرایط اون روزگار در زمانِ اپیدمی تیفوس رو برام راحتتر کرد.
و من رو به این فکر انداخت که فرقِ انسانِ امروز با انسانِ دیروز چی بوده؟ این مدل گارد گرفتن ها راجع به واکسن، بیماری و خود برتر بینیِ ناشی از اختلافِ طبقاتی، تا کی قراره یقه ی انسانها رو بگیره؟ تا کی قراره ما انسان نباشیم و صرفا یه موجودِ دو پا باشیم که اسمش انسانه؟