Sympathieke poging om een vergezocht plot niet volledig uit de bocht te laten vliegen. De Bruyne komt een heel eind. Zo'n verhaal waarbij de diverse lijnen elkaar op de een of andere manier vinden en zo. Niet heel bijzonder, maar wel prettig geschreven met dialoog en interactie als troeven. En een zaak, een dubbele dus eigenlijk, die onmiddellijk de aandacht opeist. Mede vanwege het genadeloze karakter ervan; het is soms echt even slikken. Daarbij kan het bogen op een al even intrigerende speurneus. Janssens is de naam, gedeukt is zijn faam.
Maar hij zet de schouders er zonder (al te veel) morren onder. Met name zijn ondervragingstechniek valt op. Vanaf het moment dat hij ene Vandermaat aan de tand voelt, een nogal hautaine, maar ook paniekerige hotemetotenlul die niet alle informatie met betrekking tot zijn verdwenen babysit prijsgeeft, zat ik er helemaal in. Dat enthousiasme weet het niet vast te houden, want uiteindelijk overspeelt De Bruyne zijn hand een beetje met al z'n geplot. Maar wel met meer plussen dan minnen. Ik ga zeker nog eens een boekske van hem proberen.