Als twijfel en wanhoop het leven van Simone beginnen te overheersen, en ze een burn-out nabij is, besluit ze impulsief de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela te lopen. Hartje zomer, ruim 800 km over hoge bergen en door diepe dalen, helemaal alleen. Simone komt zichzelf tegen en beleeft haar heftige maar avontuurlijke leven opnieuw. De eindeloze stappen, eenzaamheid, vermoeidheid en de bijzondere mensen op haar pad helpen haar de reis naar binnen te maken. Met het volbrengen van deze zware tocht is het rusteloze zoeken voorbij en datgene waar ze jaren naar verlangd heeft, komt bij terugkeer in Nederland geheel onverwacht in haar leven.
Simone heeft jaren in Nieuw Zeeland en Amerika gewoond. Na het volgen van haar droom om groot zangeres te worden, ging het in 2008 niet zo goed met Simone. Om deze reden liep zij de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela, ruim 800 kilometer, alleen. Deze tocht heeft haar leven veranderd en zij is herboren teruggekeerd. De ervaringen van haar reis en haar bijzondere levensverhaal zijn prachtig beschreven in haar boek Ik ga op reis en laat achter in 2011 gepubliceerd door uitgeverij The House of Books.
Als medepelgrim lees je veel herkenning. Alle wonderen op de weg, de symboliek van de natuur, de schoonheid van de stilte. Ik heb na het boek direct mijn zoveelste rit naar Spanje geboekt. Ik hou van de camino en Simone omschrijft aardig de reden van deze liefde. Af en toe wel een beetje te new age, maar daar las ik een beetje overheen.
Poeh wat een slecht boek. Dat is jammer, want schrijven kan de auteur op zich best wel. Maar ze is zó zweverig, in de zin van Alles Komt Op Mijn Pad Met Een Reden, of Ik Vraag Mijn Engeltjes Om (vul in), etc etc. Van de hele wandeling lees je zo goed als niets, het is een grote aaneenschakeling van Grote Inzichten en Wijze Adviezen die ze krijgt en geeft tijdens haar wandeling op de camino. Geen aanrader.