‘Een zachte revolutie en innovatie van het rechtssysteem zou op kleine schaal uitgeprobeerd kunnen worden in een land als Nederland, waarmee het zich als gidsland kan onderscheiden.’
De klimaatcrisis is even verwarrend als urgent. De situatie waarin onze samenleving zich bevindt, vertoont duidelijke parallellen met die van 1789. Toen moesten tijdens de Franse Revolutie de monarchie en landadel hun rechten delen met de boeren, burgers en buitenlui. Vandaag de dag heeft de levende natuur net zo weinig rechten als de horigen en lijfeigenen van toen. Er lijkt opnieuw een revolutie nodig om ook deze rechten af te dwingen. Willen we voorkomen dat de natuur haar rechten opeist met uitstervende ecosystemen en daaraan verbonden voedseltekorten en migratiestromen, dan zullen we ook het niet-menselijk leven moeten integreren in ons rechtssysteem en staatsbestel. De levende natuur is letterlijk en figuurlijk de brandstof van onze cultuur, en zij verdient gelijke bestaansrechten. In 'Rechtsgelijkheid voor de natuur' vertelt Erik Kaptein waarom en hoe.
rechtsgelijkheid voor natuur is de grootste bullshit dat er over dit onderwerp is geschreven. Maar dat komt er natuurlijk van als je een architect die beperkte juridische kennis heeft over een onderwerp als dit laat schrijven. Het boekje is eerder een introductie tot de tuinbouwkunde en wie de essentie van het verhaal wilt lezen moet op P 77 beginnen waarbij duidelijk wordt dat Nederlandse milieu Groepen ecocide willen laten erkennen als misdaad tegen de mensheid. Voor de rest slaat de auteur de bal volledig mis met dit bijzonder zwak juridische betoog, bovendien is de Franse revolutie volgens de auteur begonnen in 1856 en duurde deze tot 1876. Zeker geen aanrader