Braccato dalle autorità da più di trent’anni. Evaso di prigione due volte in elicottero. Autore di innumerevoli rapine e di celebri sequestri. Ha dato milioni ai poveri e agli orfani. Non ha mai ucciso nessuno.
Questa è la storia, narrata in prima persona, di come l’uomo più ricercato della Grecia sia diventato un eroe popolare nel proprio Paese. Vassilis Paleokostas non è interessato a conquistare il favore dei lettori. Al contrario, rivendica il proprio ruolo e non trascura nessuna delle circostanze che hanno portato un ragazzo cresciuto nell’estrema povertà delle montagne della Tessaglia a condurre una vita da fuorilegge.
L’amore per la libertà sopra ogni cosa è il filo conduttore della vita di quest’uomo dalla personalità poliedrica e dal temperamento sorprendentemente riflessivo. La sua è una storia il cui ritmo serrato terrà il lettore incollato alle pagine, lasciandogli il giudizio finale su questa controversa e affascinante figura.
Vassilis Paleokostas, nato nel 1966 a Moschofito, in Tessaglia, è il fuorilegge più famigerato della Grecia, condannato per sequestro di persona e rapina. Latitante dal 2009, dopo la seconda evasione dal carcere di massima sicurezza di Korydallòs, Paleokostas è un uomo in guerra contro lo Stato: il suo Paese si divide tra chi lo considera un malvagio terrorista e chi un novello Robin Hood.
Το ότι θα διάβαζα Παλαιοκώστα στις διακοπές δεν το περίμενα. Με εξέπληξε αναπάντεχα και ευχάριστα! Ο Παλαιοκώστας είναι ίσως από τους τελευταίους "ληστές" της ελληνικής επαρχίας, αλλά με πανελλαδικό και ίσως και παγκόσμιο κύρος. Ναι, παγκόσμιο, αν σκεφτεί κανείς ότι έκανε 3 αποδράσεις εκ των οποίων οι 2 με ελικόπτερο. Θα μπορούσε άνετα να γίνει η ζωή του ταινία. Ο Παλαιοκώστας δεν έχει σκοτώσει κανέναν, έχει κλέψει κατά κόρον τράπεζες και λαμβάνει σεβασμού από μεγάλο μέρος του κόσμου, ακόμα και από τους διώκτες του. Γιατί όχι θα αναρωτηθώ αθώα και εγώ. Εκτός από τις δράσεις και τις περιπέτειές του, περιγράφει και συναισθήματα, παιδικές αναμνήσεις και κοινωνικές-πολιτικές ανησυχίες. Και ναι τις θεωρώ αληθινές και αυθεντικές. Δεν έχω λόγο να τις αμφισβητήσω και να πιστέψω τους μπάτσους ή το κράτος ή τα ΜΜΕ και την εικόνα που αυτοί προβάλλουν. Τα δε ταξίδια του με το ποδήλατο ήταν κάτι που με έκανε να τον συμπαθήσω ακόμα περισσότερο έως να τον αγαπήσω.
Αν και δεν έψαχνα για αστυνομικό βιβλίο, νομίζω ότι η επιλογή δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη. Στο βιβλίο ο Β. Παλαιοκώστας ξεδιπλώνει τη ζωή του μεσα από αφηγήσεις των κυριότετων συμβάντων στη ζωή του (όπως πχ οι δύο αποδράσεις του), ενώ εμβόλιμα μπαίνουν κάποια κεφάλαια που περιγράφουν στιγμές της παιδικής του ηλικίας ή ενός ταξιδιού του.
Στις σελίδες του βιβλίου ξεδιπλώνεται ο ηθικός και αξιακός κώδικας του Β. Παλαιοκώστα, δοσμένος σε στιγμές που θα μπορούσαν άνετα να γίνουν ταινία.
Μου έκανε εντύπωση ότι είναι καλογραμμένο βιβλίο, που διαβάζεται εύκολα από κάποιον ακόμη και αν δεν έχει γνώση των γεγονότων, όπως ποιος είναι ο Κώστας (Σαμαράς), ο Σπύρος (Δραβίλας) και γενικά όλοι αυτοί που αναφέρει με το μικρό τους όνομα. Περαιτέρω, μου άρεσε πως καθώς γύρναγα τις σελίδες ήταν σαν να κάνω μια κοινωνιολογική παρατήρηση στις φυλακές του '80, του '90 κτλ, καθώς και της ληστείας, αλλά και της ελληνικής επαρχίας.
Το βιβλίο μου προτάθηκε από γνωστούς μου ως Βίβλος της ελευθερίας. Εντάξει. Ας το δούμε ψύχραιμα. Ο Παλαιοκωστας ακόμα κι αν η δράση του είχε ένα αξιακο σύστημα που μπορεί να με συνδέσει μαζί του σε ορισμένα σημεία, δεν παύει να είναι ένας ληστής. Μπορεί να λήστευε τράπεζες μόνο και να απήγαγε πλουσιους, αλλά για να το κάνει αυτό είχε κλέψει και τρία αυτοκίνητα κάθε φορά για να εξυπηρετήσει το σχέδιο του. Τέλος πάντων. Δυσκολευτηκα να το διαβάσω γιατί τελικά δεν ταυτίστηκα πουθενά με κάποιον που κινείται στην παρανομία σε όλη του τη ζωή και έχει ένα όπλο στο χέρι έτοιμος να σκοτώσει αν τα πράγματα στραβωναν. Δεν ήταν ψυχρός δολοφόνος αλλά αν χρειαζόταν θα σκότωνε. 600 σελίδες για να μου εξωραϊσει την παράνομη δράση του και να την καλύψει με έναν ιδεολογικό μανδύα. Κλείνοντας το βιβλίο μου ήρθε στο μυαλό μια σκηνή από τα Φτηνά Τσιγάρα του Χαραλαμπίδη όπου ο Άλκης Παναγιωτίδης λέει " ... τόση γυμναστική για να κάνει τσιμπούκια στον εαυτό του!!! "...
Η ζωή του Βασίλη Παλαιοκώστα μέσα από τις ληστείες τραπεζών, τις απαγωγές, το κυνηγητό με την αστυνομία, την παραμονή του στις ελληνικές φυλακές και φυσικά τις περίφημες αποδράσεις του που τον έκαναν Νο1 καταζητούμενο στην Ελλάδα. Εμβόλιμα παρεμβάλλονται αναμνήσεις από τα παιδικά του χρόνια στα ορεινά χωριά των Τρικάλων, ενώ εντελώς αναπάντεχα εμφανίζεται μια καταγραφή ενός ποδηλατικού ταξιδιού από το Βερολίνο μέχρι την Κίνα. Παρότι χωρίς μεγάλη συνοχή στη διαδοχή των διαφόρων επεισοδίων και χωρίς να διεκδικεί λογοτεχνικές δάφνες, η διήγηση των γεγονότων είναι συναρπαστική και αποκαλύπτει πτυχές της λειτουργίας του δικαστικού/σωφρονιστικού συστήματος πραγματικά εκ των έσω. Από εκεί και πέρα όσα περιγράφει ο Παλαιοκώστας σίγουρα ελέγχονται για την ακρίβεια τους (πχ ο παλιός του συνοδοιπόρος Κώστας Σαμαράς στο δικό του Καταζητείται περιγράφει διαφορετικά γεγονότα στα οποία συμμετείχαν από κοινού), ενώ βγάζει συχνά ένα ναρκισσισμό και μια προσπάθεια εξιδανίκευσης της δράσης του.
Μικρά παραμυθακια βγαλμένα από την απόληξη του παχέως εντέρου του μπαρμπαΒασιλη (και άλλων συντρόφων του), γαρνιρισμενα με ολίγη απο αναρχική ιδεολογία (λες και διαβάζεις αστυνομικο indymedia είναι), η οποία όλως τυχαίως σταματάει πάντα μόλις σε πιάσουν. Απο κει και πέρα ξεκινάει η επίκληση στη νομιμότητα από την πλευρά του κράτους, τα δικαιώματα κτλ κτλ... Κι επειδή ένα τέτοιο βιβλίο που βρωμάει σκατίλα από την αρχή ως το τέλος μόνο με 5 αστέρια μπορεί να βαθμολογηθεί, οριστε απλόχερα κι από μένα. Εννοειται ότι το βιβλίο δεν το αγόρασα αλλά το κατέβασα τζαμπα από το διαδίκτυο σε pdf ως γνήσιος "αναρχικος" καθώς δεν πιστεύω στο χρήμα και στην ιδιοκτησία...
Aπολαυστικό. Αυτό το βιβλίο μου έδωσε ο,τι ακριβώς ζητούσα από μια τέτοια ανάγνωση. Την παρουσίαση μιας άλλης φυσιολογικής ζωής μακριά από αυτή που μου έχει προσφέρει η δική μου εμπειρία. Έχει τρομερό ενδιαφέρον και ευχαριστώ όποιον μου προσφέρει τη δυνατότητα μιας άλλης οπτικής στη ζωή. Που δεν είναι τόσο μακριά από τις αξίες μου ιδεολογικά αλλά πολύ μακριά πρακτικά. Αυτό είναι ένα κομμάτι που όντως δίνει νέους ορίζοντες στον τρόπο σκέψης και εξηγησης των όσων συμβαίνουν. Ο Παλαιοκωστας γραφει για πολλές στιγμές δράσης που όλες σχεδόν όμως έχουν παρουσίαση ενός εσωτερικού και καμμιά φορά και εξωτερικού διαλόγου που είναι αξιολογοι. Συχνά με πολύ χιούμορ! Ένα κομμάτι που με άγγιξε πολύ ήταν η περιγραφή ενός δασκάλου του στο σχολείο. "Ήξερε πως για να δεχτεί τη γνώση σου ένα παιδί πρέπει πρώτα να σε εμπιστευτεί....η ίδια η ζωή βάζει στα μικρά τους χέρια το μυστικό σφυρί της και τα προστάζει να χτυπάνε με αυτό δυνατά μέχρι να θρυμματίσουν το κέλυφος της ανθρώπινης υποκρισίας."
Διάβασα αυτό το βιβλίο των 600 σελίδων μέσα σε μία ημέρα γιατί πολύ απλά δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου. Το γεγονός πως πρόκειται για αληθινά γεγονότα, γραμμένα από τον ίδιο τον Βασίλη Παλιοκώστα, είναι ιντριγκαδόρικο από μόνο του. Μιλάμε για τον νούμερο ένα καταζητούμενο στην χώρα μας. Το να τον παρακολουθείς να περιγράφει τις αποδράσεις του, τη ζωή του ως καταζητούμενος, αλλά και τις σχέσεις που ανέπτυξε με τους συγκρατούμενούς του, με τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους, με τους κοντινούς του ανθρώπους ή ακόμη και με εντελώς άγνωστούς του ανθρώπους είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον. Όλοι λίγο-πολύ γνωρίζουμε τα πεπραγμένα του μέσα από όσα έχουν γραφτεί στις εφημερίδες και έχουν ακουστεί στις ειδήσεις. Με αυτό το βιβλίο έχουμε την σπάνια ευκαιρία να μας τα αφηγηθεί ο ίδιος ο πρωταγωνιστής, πράγμα που είναι πάντοτε πολύ πιο ενδιαφέρον από το να στα αφηγούνται τρίτοι.
Η αυτοβιογραφια του μεγαλυτερου Ελληνα ληστη τραπεζων κ περιβοητου καταζητουμενου Βασιλη Παλαιοκωστα.θα φωτισει κρυφες πτυχες των καταδιωξεων,των απαγωγων κ των ληστειων που ακουγαμε μονο απο τα ΜΜΕ.Ο συγγραφεας μεσα απο το βιβλιο του επιχειρηματολογει για τις ενεργειες του,τοποθετειται για τις αρχες κ αξιες που εχει,εξιστορει τη παιδικη του ηλικια ακομη κ τη ζωη του εκτος Ελλαδος...οι προδοσιες,οι φιλιες,τα ευσημα των διωκτων του που ειναι παρασημα οπως αναφερει αλλα κ τις πλεκτανες που του του στηναν κυριως οι δικαστικοι ειναι περιγραφικες,ακομη κ αποπειρα δολοφονιας εγινε εναντιον του...οι δυο αποδρασεις που εκανε με ελικοπτερο κ αφησε ιστορια συγκλονιζουν απο τις περιγραφες...Ενα χορταστικο ββλιο που μοιαζει μυθιστορημα αλλα δεν ειναι
Νομίζω ότι αυτό το βιβλίο δεν πρέπει να λείπει από την βιβλιοθήκη κάθε ανθρώπου στο σπίτι όχι απλά να βρίσκετε εκεί αλλά να το έχει ξεφύλλισει. Διάβασα το βιβλίο και μέσα σε 3-4 μέρες και έχω μείνει με το στόμα ανοιχτό ότι ποιο ανατριχιαστικό και αγχώδεις ώρες ώρες με τις λεπτομερής περιγραφές του Παλαιοκωστα για το τι συνέβη στην ζωή του και ώρες ώρες αναρωτιέμαι πόσο καλύτερη θα ήταν η ζωή αν όλοι οι άνθρωποι ήμασταν όπως ο παλαιοκωστας και δεν εννοώ έτσι όπως τον περιγράφουν στις ειδήσεις/εφημερίδες/περιοδικά αλλά τον άνθρωπο που ήταν πραγματικά , την εξυπνάδα του ,τα πιστεύω του και πολλά άλλα που δημιουργούν έναν τέλειο άνθρωπο γιατί πάνω από όλα αυτός ο άνθρωπος δεν ήθελε κάτι άλλο περισσότερο από την ελευθερία του....
Δεν ξέρω τι λένε οι πολλοί. Ξέρω ότι ο Παλαιοκώστας -που ανήκει στους λίγους- με αυτό το βιβλίο κατάφερε να μπει σε 15.000 σπίτια, χωρίς να τα παραβιάσει αλλά κάνοντάς τους ιδιοκτήτες τους να του ανοίξουν την πόρτα και τον βάλουν απλόχερα μέσα. Βιβλίο που διαβάζεται απνευστί, σε συνεπαίρνει και που φυσικά σου επιτρέπει να δεις την άλλη πλευρά της ιστορίας...
Περιγράφει καταπληκτικά την Ελληνική κοινωνία, την πραγματικότητα που δε μας δείχνουν τα ΜΜΕ και την "άλλη πλευρά" των ανθρώπων που κατέληξαν στο έγκλημα. Χωρίς προσποίηση, χωρίς κουραστικές περιγραφές, με άμεσο λόγο και ευθύτητα.
Το βιβλίο είναι must! Ειδικά τα σημεία όπου καταλαβαίνεις από τα μέσα πόσο διεφθαρμένο είναι το αστυνομικο-δικαστικό σύστημα και πόσες ζωές έχουν καταστραφεί από τους...λειτουργούς της Δικαιοσύνης και τους προστάτες του νόμου. Και οι φυλακές....άλλη μπίζνα πάνω στη δυστυχία των κακότυχων, των απόκληρων.
Μάγκες πιάστε τα γεφύρια...μπάτσοι... Μια συναρπαστική ζωή, που πολλοί θα ήθελαν να έχουν έστω μια μικρή γεύση, λίγοι θα μπορούσαν να ζήσουν... Τα γράφει όπως θα μας τα λέγε, σε μια παρέα γύρω από την φωτιά ,θέλω να πιστεύω, μου άρεσε, λιγο με κούρασε η ζωή μέσα στην φυλακή, όπως κ τον πρωταγωνιστή άλλωστε και τους την έκανε....
Ενδιαφέρον βιβλίο. Τα μισά από αυτά που γράφει να είναι αλήθεια, τότε φαίνεται πως η διαβόητη ΕΛΑΣ δεν είναι μηχανισμός προστασίας των πολιτών αλλά μιά επικίνδυνη και διεφθαρμένη συμμορία...
3,5/5 Το βιβλίο αυτό σε πολλά σημεία είναι συναρπαστικό. Καταδιώξεις, αποδράσεις, η ζωή στην φυλακή. Ο Παλαιοκωστας εξιστορεί κάποια σημαντικά γεγονότα από την ζωή του και την δράση του. Δεν υπάρχει μεγάλη συνοχή στα κείμενα του αλλά δεν νομίζω πως είναι αυτό το ζητούμενο από αυτό το βιβλίο. Ο Παλαιοκωστας (τουλάχιστον από το βιβλίο) μου άφησε την αίσθηση πως είναι ένας πανέξυπνος, γενναίος άνθρωπος που θεωρεί υπέρτατο αγαθό την ελευθερία. Πολυμήχανος, ψύχραιμος και με την δικιά του ακλόνητη ηθική. Πχ η επιλογή του να ληστεύει μόνο τράπεζες ή ακόμα και η επιλογή του στις απαγωγές είναι παραδείγματα ενος δικού του κώδικα ηθικής. Επίσης με παραδείγματα από τις υποθέσεις του ξεσκεπάζει και πόσο βρώμικος χώρος είναι ο δικαστικός κλάδος, με πολλά αλισβερίσια, γεμάτος άτομα χωρίς καμια ηθική που έχουν μόνο σκοπό την εξουσία και δεν υπηρετούν την Δικαιοσύνη. Το μόνο που σε κάποια σημεία με "κούρασε" είναι το πόσο εξιδανίκευε την δράση του. Βέβαια αυτό είναι κατανοητό επειδή αυτή είναι η κοσμοθεωρία του
Δεν είναι κακό. Πιο πολύ σαν αστυνομικό μυθιστόρημα μοιάζει, όπως γράφουν κι άλλοι, με εμβόλιμα ιδεολογικά «τσιτάτα». Είναι πιο μεγάλο απ όσο χρειάζεται με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνεται αρκετά. Επίσης τα πιο πολλά κεφαλαία μοιάζουν ασύνδετα, ενώ στο τέλος υπάρχει κ ένα κεφάλαιο με παρακείμενες ιστορίες που μάλλον δεν κόλλησαν στο υπόλοιπο βιβλίο (τύπου director’s cut). Θα λέγε κανείς ότι τα έγραψε καπως χύμα ο Παλαιοκώστας και προσπάθησαν να τα δέσουν οι εκδότες. Απρόσμενα όμορφο το κεφάλαιο με το ταξίδι. Ίσως το καλύτερο του βιβλίου. Διαβάζεται γρήγορα και ευχάριστα.
Το βιβλίο είναι απίστευτο. Καλογραμμένο και διαβάζεται γρήγορα. Έχει δράση, σύγχρονα ιστορικά γεγονότα, σοβαρή κοινωνικοπολιτική ανάλυση, ιδεολογική ανάλυση, έντονες εικόνες από ταξίδια αλλά και πολύ γέλιο. Παρόλα αυτά δεν θα το συνιστούσα σε "κυρ Παντελίδες" μιας και είναι αντίθετο προς την κοινωνική και πολιτική οπτική τους.Στο τέλος μου άφησε μια στεναχώρια και πικρία για το πόσο ένας άνθρωπος πρέπει να παλεύει για την ελευθερία του, μέσα σε μια "βρώμικη" κοινωνία. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς πως ο Παλαιοκώστας έχοντας διαπράξει κυρίως μόνο ληστείες ( βοήθησε πολύ κόσμο στην επαρχία) έχει πάνω από 150 χρόνια φυλακή, ενώ ένας ένστολος εν ψυχρώ δολοφόνος 16χρονου βγήκε στα 8 χρόνια. Το βιβλίο είναι γροθιά στο στομάχι του μικροαστισμού...
'A Normal Life' by Vassilis Palaiokostas on one level presents itself as quite a straightforward book on one level, and yet once one dives into it, the reader finds a more complex book that makes one challenge the way they interpret the book, and the author.
Palaiokostas is a bank robber and a kidnapper who has been on the run since 2009. I don't have any first hand accounts of how he is viewed in his native Greece but from what I can gather he is either a romanticised folk hero and Robin Hood figure, or by the state, the media and I assume much of the population a dangerous criminal and terrorist.
On one level this book works like many other crime biographies of well known 'villains', typically written after their release from prison. What makes this book particularly powerful is that Palaiokostas has written this on the run and got his story published. One can read the book as an exciting crime caper - the book is absolutely brimming with car chases, gun fights, bank robberies, escapes from prison (he escaped from at least three prisons, twice by helicopter and sprung his brother from prison too). I read in another review, which I think is worth repeating that there is an almost casual nonchalance to acts of considerable daring which most people would never dream of. Although at times the biography slows into 'yet another car chase', much of the book is pretty gripping stuff.
And what of Palaiokostas? There are many sources related to his 'Robin Hood' nature and how after kidnapping and ransoming of a food magnate how the peasants and poor in the region received mysterious bundles of cash, how proceeds of his bank robberies found themselves redistributed to the poor. It is quite notable that Palaiokostas rarely alludes to this in his book, and though he is referred to on the cover as the 'Greek Robin Hood' he doesn't really explore this. It's interesting because Palaiokostas has much to say about many subjects but never goes into this side of his character. I am making an assumption that due to the nature of this kind of book, there are certain stories that can be told and those that cannot - more to ensure others are not compromised.
It's often cited that Palaiokostas has never killed anyone, but that feels like it is more luck by design. Kalashnikov's were never far from his lap when in car chases or robbing banks. Although he is at pains throughout the book to mention that he would fire warning shots, or do anything to avoid a gunfight, it's clear that the use of automatic weapons were discharged often, in public and people did get hurt. In his words it was to prevent people chasing him and to ensure his freedom.
During the book, he is at great pains to mention how he targets the rich, and the banks and the capitalist system that maintains inequality, but although he admits his shame at breaking into a house once, he has less qualms about the almost endless stories of stolen cars - I doubt all of them belonged to someone rich who could afford it.
I think reading the book it's clear he is a man to be feared if one is in his way. It's clear he took no shit in prison or from others in the criminal / illegal community. I can see how it would be easy to paint him as a despicable villain, admittedly idolised for his ability to escape from prison and stay on the run.
And yet, the more one reads, the more I find a man with a clear ethical code and framework. He's a man who shines a hypocritical light on how the state and the rich steal all the time but it's legal, indeed, his perspective on 'whose' money is really in a bank is quite enlightening and is hard to argue against. He's a man who values above all else, his liberty, and his freedom. He despises any structures that seek to curtail or control him. Is he an anarchist? It's clear he is not, and he makes no claims to be so, but throughout the book it is obvious he has friendly relations with the Greek anarchist community and his solidarity shines through. It's also clear that he despises fascists and racists deep in his heart, and he is quite attuned to Greece's problematic past and present with fascism. Some of his language slips into quite sexist and homophobic attitudes at times which jars but as one reads more and more I find an intelligent man, a man of humour and a man who shows touching kindness, who values other humans. Palaiokostas is complex, that's for sure.
So do we have a good book? Considering Palaiokostas is not an author by trade, he has written a rather fascinating biography. I feel like I have learnt a lot about Greek modern history, it's relationship to 'banditry' and yet it also reads like a brilliant thriller from the pre-digital age. At times the pacing is a bit clunky and the writing laboured, but this is a monster of a book from a man on the run. It's a book about the crime of incarceration and the ability of the human spirit to transcend the bars they are locked behind, it's a book about trust, friendships and loyalty. It's philosophical (and in one of my favourite parts) it's a wonderful travelogue by bike across Europe and Asia.
The reader will judge how much of Palaiokostas' voice they trust and will form their own opinions but I doubt many will read this and have their views of the man unchallenged after reading his words.
Αν και ενδιαφέρον ως θέμα να διαβάσεις την ιστορία του πιο επικυρηγμένου Έλληνα, πολύ γρήγορα έχασα το ενδιαφέρον μου γιατί αναλώνεται σε επανηλειμμένες σκηνές εμπλοκής του Παλαιοκώστα με την ελληνική αστυνομία. Δε με ενδιαφέρει σε κάθε εμπλοκή από τις δεκάδες που αναφέρονται στο βιβλίο τι συγκεκριμένο όπλο κουβαλούσε ή τη μάρκα του οχήματός του αν δε συντρέχει ουσιώδης λόγος. Το βιβλίο χρήζει μιας μικρής επιμέλειας και φαίνεται ότι ο άνθρωπος που το έγραψε, δεν είναι συγγραφέας. Δεν υπάρχει μία συνοχή στη μετάβαση από κεφάλαιο σε κεφάλαιο (οκ, ίσως χρονολογική) και ανοίγει τεράστια παρένθεση σε γεγονότα στη μέση ενός κεφαλαίου, πχ μπορεί να αναφέρεται το κεφάλαιο στη στρατιωτική του θητεία και ξαφνικά να τρώει 2 σελίδες σε γεγονότα που έζησε στη φυλακή για να επανέλθει στα του Στρατού. Χαρακτηριστικό της ωμής γραφής που έχρηζε επιμέλειας είναι το "φορούσα παντόφλες στα πόδια" λες και τις παντόφλες τις φοράμε και αλλού. Τις τελευταίες 50 σελίδες τις παράτησα μετά το ενδιαφέρον ταξίδι του μέχρι την Κίνα και διάβασα τον επίλογό του, διότι δεν είχε κάτι άλλο να προσφέρει η ανάγνωση. Αν είχε γίνει καλύτερη επιλογή των γεγονότων ή συμπυκνωμένη στις μισές από τις 600 σελίδες θα ήταν πολύ καλύτερο ανάγνωσμα.
It seems obvious to write that Vassilis' story relates a deep yearning for freedom..but how else to say it? His words are an affirmation that even in this neoliberal hellworld there can still be pure life, struggle, brotherhood between strangers, romanticism. Vassilis' is an anarchism of the mountains and the village. In contrast to that of the city or campus, it is refreshingly undogmatic. His story is the spirituality of struggle; it is fluid, playful, messy, human, and full of quiet rage which spills over into frenetic crescendos of confrontation and nights spent sleeping under the stars.
600 σελίδες απόλαυσης! Ο Βασίλης Παλαιοκώστας περιγράφει την κατάσταση στην Ελλάδα, όπως ακριβώς έχει! Δεν μπορεί ο Βασίλης που δεν έχει πειράξει άνθρωπο, να έχει καταδικαστεί σε ισόβια ενώ βιαστές και δολοφόνοι να κυκλοφορούν ελεύθεροι!! Ταυτίστηκα μαζί του σε πολλά σημεία της περιγραφής και ένιωσα χαρά και ανακούφιση σε κάθε του απόδραση. Να είσαι καλά Βασίλη Παλαιοκώστα, όπου κι αν βρίσκεσαι!