Θεολογία της φύσεως

by Maximus the Confessor

Το να καταστήσει κανείς βασικά Πατερικά έργα προσιτά στο ευρύ κοινό είναι πλέον άθλος, λόγω των πολλαπλών παραπλανητικών αντιλήψεων, που έχουν επικρατήσει στις παραδοσιακά Χριστιανικές κοινωνίες κατά τους τελευταίους αιώνες.

Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζεται η περί φύσεως και προσώπου θεώρηση του Αγίου Μαξίμου κατοχυρωμένη με όσα επιχειρήματα οι προγενέστεροί του Πατέρες είχαν διατυπώσει, απαντώντας σε ερωτήματα που είχαν ανακύψει στην εποχή τους.
Έγινε απόπειρα να παρουσιάσουμε ένα κείμενο βελτιωμένο, προβαίνοντας σε μικρές αναγκαίες κριτικές αποκαταστάσεις του πρωτοτύπου. Καλύφθηκαν σημαντικά κενά, σχετικά με την καταγωγή, νεανική ηλικία και έναρξη της Μοναχικής βιοτής του Αγίου Μαξίμου.

Έγιναν πολλές διευκρινήσεις για βασικά θεολογικά / επιστημονικά δεδομένα της εποχής, που παρέχονται υπό μορφήν σημειώσεων, και κατέστη αναγκαία μία συστηματικότερη περιληπτική παρουσίαση της Κοσμοθεωρίας / Κοσμολογίας του Αγίου, καθώς και της Χριστοκεντρικής Ανθρωπολογίας του.

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ
ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
Βίος του Αγ. Μαξίμου
Κοσμολογία του Αγ. Μαξίμου
Ανθρωπολογία του Αγ. Μαξίμου

ΚΕΙΜΕΝΟ - ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Η καθολική ομοφωνία των Πατέρων, από τον 5ο αι. και μετά, πάνω στη σημασία των όρων: ουσία = φύση και υπόσταση = πρόσωπο
Οι Έννοιες του ομοουσίου και του ομοϋποστάτου για τον Θεό και για τον άνθρωπο
Ο Χριστός, ο Πατέρας, η Μητέρα και η κατά την Υπόσταση ταυτότητα των δύο Φάσεων
Επεξηγήσεις και περαιτέρω εμβάθυνση στο Χριστολογικό Δόγμα της Χαλκηδόνος
Ένωση και διάκριση στον Χριστό μοναδικότητα της Υποστάσεώς του
Σύντομη εισαγωγή στην έννοια της διαφοράς
Εμβάθυνση στη σημασία των εννοιών της διαφοράς, του ποσού και του αριθμού
Η Ορθόδοξη Πίστη για το ζήτημα της Ένωσης και της διαφοράς στον Χριστό
Αναίρεση της διδασκαλίας του Σεβήρου
Σύντομη ανακεφαλαίωση, μαζί με την διαχρονική Ομολογία των Πατέρων υπέρ της αλήθειας της Ορθοδόξου Πίστεως

ΣΧΟΛΙΑ

254 pages, Paperback

First published January 1, 660

About the author

Maximus the Confessor (Greek: Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής) also known as Maximus the Theologian and Maximus of Constantinople (c. 580 – 13 August 662) was a Christian monk, theologian, and scholar.

In his early life, Maximus was a civil servant, and an aide to the Byzantine Emperor Heraclius. However, he gave up this life in the political sphere to enter into the monastic life. Maximus had studied diverse schools of philosophy, and certainly what was common for his time, the Platonic dialogues, the works of Aristotle, and numerous later Platonic commentators on Aristotle and Plato, like Plotinus, Porphyry, Iamblichus, and Proclus. When one of his friends began espousing the Christological position known as Monothelitism, Maximus was drawn into the controversy, in which he supported an interpretation of the Chalcedonian formula on the basis of which it was asserted that Jesus had both a human and a divine will. Maximus is venerated in both Eastern Christianity and Western Christianity. His Christological positions eventually resulted in the mutilation of his tongue and right hand, after which he was exiled and died on August 13, 662 in Tsageri, Georgia. However, his theology was upheld by the Third Council of Constantinople and he was venerated as a saint soon after his death. He is almost unique among saints in that he has two feast days: the 13th of August and the 21st of January. His title of Confessor means that he suffered for the Christian faith, but was not directly martyred. The Life of the Virgin is commonly, albeit mistakenly, attributed to him, and is considered to be one of the earliest complete biographies of Mary, the mother of Jesus.