What do you think?
Rate this book
Dankbaar lichaam
In de poëzie van Thomas Möhlmann komt af en toe een personage langs dat naar de naam Momo luistert. Momo was stationswachter, minderjarige hotelreceptionist, leraar/leerling, soms meer jongen, soms meer meisje. In Dankbaar lichaam is Momo terechtgekomen in een kleine, hechte gemeenschap. De bundel vertelt over de liefde die zich tussen hem en een dorpsdochter ontvouwt, inclusief de dramatische gevolgen voor hem, haar, haar vader en de hele gemeenschap. Het verhaal wordt gedeeltelijk door omstanders en betrokkenen, en grotendeels door de twee geliefden verteld. Elk afzonderlijk gedicht is een korrel in de caleidoscoop die zicht geeft op de grootste waarheid waartoe de menselijke soort in staat blijkt: liefde overwint alles, zelfs als niet iedereen het overleeft. Dankbaar lichaam is Möhlmanns meest liefderijke dichtbundel ooit.
76 pages, Paperback
Published April 22, 2021
4 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
May 18, 2021
Poëzie is heel bijzonder. Tijdens de lessen Nederlands op de hogeschool hebben we de laatste weken gedichten besproken. Deze nieuw opgedane kennis wou ik graag gebruiken. Ik was dan ook heel enthousiast toen ‘Dankbaar lichaam’ van Thomas Möhlmann bij mij in de bus viel. Wat ik er van vond, lees je in deze recensie.
Synopsis
In de poëzie van Thomas Möhlmann komt af en toe een personage langs dat naar de naam Momo luistert. Momo was stationswachter, minderjarige hotelreceptionist, soms meer jongen, soms meer meisje.
In Dankbaar lichaam is Momo terechtgekomen in een kleine, hechte gemeenschap. De bundel vertelt over de liefde die zich tussen hem en een dorpsdochter ontvouwt, inclusief de dramatische gevolgen voor hem, haar, haar vader en de hele gemeenschap. Het verhaal wordt gedeeltelijk door omstanders en betrokkenen, en grotendeels door de twee geliefden verteld.
Mijn mening
Met mijn notitieboekje in de hand ging ik alle begrippen die ik geleerd had toepassen op de gedichten. Eerst las ik ze om daarna te gaan kijken welke kenmerken ik terug kon vinden.
In de proloog maken we kennis met de dorpsgenoten. Zij krijgen allemaal een naam en dit zorgt ervoor dat het verhaal persoonlijker wordt. Het leukste gedicht in dit eerste deel vond ik ‘Peter’. Hierbij wordt er veel gebruikgemaakt van herhaling en vergelijking.
Vervolgens komen we uit bij ‘liefde’. De eerste regels van dit deel hebben mij erg weten te raken.
Ik citeer:
‘Ze zeggen dat hij hier zomaar neerstreek maar dat is onzin. Hij
kwam gewoon met zijn blote voeten naar me toe. Uit het niets,
dat wel. Hij nam me mee naar een open plek in het bos. Het gras was
warm, de lucht was zacht. Ik zat er blij als een baby bij, als een
puber, duim in de mond. Ik was hoe zeg je dat (p. 22)
Zoals je hierboven ziet, is er ook spraken van synesthesie. ‘De lucht was zacht’/ ‘Het gras was warm’. Ook metonymie is aanwezig in dit korte stukje ‘hij kwam met zijn blote voeten naar me toe’. Alle soorten stijlfiguren zijn talrijk aanwezig in deze dichtbundel en persoonlijk vind ik dit echt een meerwaarde.
Ten slotte ben ik gaan kijken naar de klanksymboliek. Dit was bij één gedicht erg aanwezig en dit is ook meteen mijn favoriet van de hele bundel. ‘Ook als je alles verliest’ (p. 47)
(…) een kwijldraad van je onderlip tot bij het tapijt
Danst, als je met je hand bij je lies checkt of je
Niet in je broek hebt geplast, je grijpt de rug
Dit is een gedicht vol pijn en verdriet. Dit is ook te merken aan het talrijke gebruik van de ‘ij’ klank. Hierdoor voelde ik nog meer de pijn van het personage.
Conclusie
Voor mij was het de allereerste keer dat ik een dichtbundel las. Sommige gedichten wisten mij niet te raken, maar dat werd goedgemaakt door degene die dat wel deden. Hierdoor krijgt het boek van mij dan ook drie sterren. De gedichten zijn in verhaalvorm geschreven en dat zorgde ervoor dat ik het boek in één keer uit had. Ik vond het daarom ook een leuke ervaring en ben zeker benieuwd naar andere auteurs.
*Dit boek is een recensie-exemplaar, maar dit heeft geen invloed gehad op mijn persoonlijke mening.
Synopsis
In de poëzie van Thomas Möhlmann komt af en toe een personage langs dat naar de naam Momo luistert. Momo was stationswachter, minderjarige hotelreceptionist, soms meer jongen, soms meer meisje.
In Dankbaar lichaam is Momo terechtgekomen in een kleine, hechte gemeenschap. De bundel vertelt over de liefde die zich tussen hem en een dorpsdochter ontvouwt, inclusief de dramatische gevolgen voor hem, haar, haar vader en de hele gemeenschap. Het verhaal wordt gedeeltelijk door omstanders en betrokkenen, en grotendeels door de twee geliefden verteld.
Mijn mening
Met mijn notitieboekje in de hand ging ik alle begrippen die ik geleerd had toepassen op de gedichten. Eerst las ik ze om daarna te gaan kijken welke kenmerken ik terug kon vinden.
In de proloog maken we kennis met de dorpsgenoten. Zij krijgen allemaal een naam en dit zorgt ervoor dat het verhaal persoonlijker wordt. Het leukste gedicht in dit eerste deel vond ik ‘Peter’. Hierbij wordt er veel gebruikgemaakt van herhaling en vergelijking.
Vervolgens komen we uit bij ‘liefde’. De eerste regels van dit deel hebben mij erg weten te raken.
Ik citeer:
‘Ze zeggen dat hij hier zomaar neerstreek maar dat is onzin. Hij
kwam gewoon met zijn blote voeten naar me toe. Uit het niets,
dat wel. Hij nam me mee naar een open plek in het bos. Het gras was
warm, de lucht was zacht. Ik zat er blij als een baby bij, als een
puber, duim in de mond. Ik was hoe zeg je dat (p. 22)
Zoals je hierboven ziet, is er ook spraken van synesthesie. ‘De lucht was zacht’/ ‘Het gras was warm’. Ook metonymie is aanwezig in dit korte stukje ‘hij kwam met zijn blote voeten naar me toe’. Alle soorten stijlfiguren zijn talrijk aanwezig in deze dichtbundel en persoonlijk vind ik dit echt een meerwaarde.
Ten slotte ben ik gaan kijken naar de klanksymboliek. Dit was bij één gedicht erg aanwezig en dit is ook meteen mijn favoriet van de hele bundel. ‘Ook als je alles verliest’ (p. 47)
(…) een kwijldraad van je onderlip tot bij het tapijt
Danst, als je met je hand bij je lies checkt of je
Niet in je broek hebt geplast, je grijpt de rug
Dit is een gedicht vol pijn en verdriet. Dit is ook te merken aan het talrijke gebruik van de ‘ij’ klank. Hierdoor voelde ik nog meer de pijn van het personage.
Conclusie
Voor mij was het de allereerste keer dat ik een dichtbundel las. Sommige gedichten wisten mij niet te raken, maar dat werd goedgemaakt door degene die dat wel deden. Hierdoor krijgt het boek van mij dan ook drie sterren. De gedichten zijn in verhaalvorm geschreven en dat zorgde ervoor dat ik het boek in één keer uit had. Ik vond het daarom ook een leuke ervaring en ben zeker benieuwd naar andere auteurs.
*Dit boek is een recensie-exemplaar, maar dit heeft geen invloed gehad op mijn persoonlijke mening.
May 20, 2021
Hoewel de flaptekst mij direct aansprak, deed de cover dat eigenlijk niet. Ik heb meerdere malen geprobeerd of mijn arm ook zo voor mijn hoofd langs kan, oeps. Maar een cover is voor mij niet leidend, ik viel voor ‘een liefdesverhaal in gedichten’. Ik hou van liefdesverhalen, en die dichtvorm was ik erg benieuwd naar.
De opzet van het boek heeft overeenkomsten met een roman; er is een proloog, verschillende “hoofdstukken” en een epiloog. Er staan gedichten in vanuit het perspectief van verschillende mensen, wat duidelijk wordt door de naam die erboven staat. Zelfs de barman komt aan het woord. Ik vond dit wel wat rommelig, omdat de gedichten dezelfde stijl hebben maar niet dezelfde toon.
Na de eerste paar gedichten in het epiloog, zat ik al met vraagtekens. Waar gaat dit over? Dit werd na de epiloog al wel wat duidelijker, maar ik was reeds dusdanig verward dat de moed me in de schoenen zakte. Ga ik deze bundel wel snappen?
En eigenlijk heeft dit gevoel aangehouden tijdens het lezen. Er zitten hele mooie, aangrijpende gedichten tussen, maar ik miste het verhaal. Het voelde onsamenhangend, wat mij erg in verwarring bracht.
Stiekem schaam ik me een beetje, want ik wil zo graag houden van poëzie, maar uiteindelijk is poëzie nog meer smaak gebonden dan een ‘normale’ roman. En dit was gewoon niet mijn bundel denk ik.
Ik weet zeker dat er mensen zijn die er wél wat mee kunnen. In de blogtour zijn daar al genoeg voorbeelden van, en ik raad je zeker aan om ook die recensies te lezen!
De opzet van het boek heeft overeenkomsten met een roman; er is een proloog, verschillende “hoofdstukken” en een epiloog. Er staan gedichten in vanuit het perspectief van verschillende mensen, wat duidelijk wordt door de naam die erboven staat. Zelfs de barman komt aan het woord. Ik vond dit wel wat rommelig, omdat de gedichten dezelfde stijl hebben maar niet dezelfde toon.
Na de eerste paar gedichten in het epiloog, zat ik al met vraagtekens. Waar gaat dit over? Dit werd na de epiloog al wel wat duidelijker, maar ik was reeds dusdanig verward dat de moed me in de schoenen zakte. Ga ik deze bundel wel snappen?
En eigenlijk heeft dit gevoel aangehouden tijdens het lezen. Er zitten hele mooie, aangrijpende gedichten tussen, maar ik miste het verhaal. Het voelde onsamenhangend, wat mij erg in verwarring bracht.
Stiekem schaam ik me een beetje, want ik wil zo graag houden van poëzie, maar uiteindelijk is poëzie nog meer smaak gebonden dan een ‘normale’ roman. En dit was gewoon niet mijn bundel denk ik.
Ik weet zeker dat er mensen zijn die er wél wat mee kunnen. In de blogtour zijn daar al genoeg voorbeelden van, en ik raad je zeker aan om ook die recensies te lezen!
May 10, 2021
Mooie bundel met gedichten die samen een soort caleidoscoopvertelling vormen. Je springt van perspectief naar perspectief in deze gedichten, van de mensen die in een kleine gemeenschap samen leven en twee geliefden en het noodlot. Wonderlijk.
July 16, 2021
'vertrouwen/ berust op verbeelding en een gebrekkig / geheugen'
May 19, 2022
Mooie taal waarin Möhlmann woorden als nabijgelegen delen van een lichaam in elkaar laat overlopen. Het verhaal pakte me minder
Displaying 1 - 5 of 5 reviews