What do you think?
Χριστιανισμός - Μαρξισμός: Βίοι παράλληλοι
«Γνώση τη λεν κι αυτή! Ποιος θα τολμήσει / το πράγμα να το πει με το όνομά του; Οι λίγοι που γνώρισαν κάτι τι απ’ αυτά, / που ήταν μωροί και την καρδιά τους δε φίμωσαν, / μα σκέψη κι αίσθημα στον όχλο φανέρωσαν, /πέθαναν πάντα στο σταυρό και στη φωτιά», λέει ο Φάουστ του Γκαίτε.
Ένας από αυτούς ήταν και ο Χριστός. Γνήσιος επαναστάτης που θυσιάστηκε στον αγώνα των φτωχών ενάντια στην εξουσία των πολιτικά και οικονομικά κυρίαρχων.
Αυτόν τον δρόμο και αυτό το όραμα ενός καλύτερου κόσμου στην πράξη και όχι στο επέκεινα πρεσβεύει και ο Μαρξισμός, ο οποίος το τεκμηρίωσε επιστημονικά στη βάση των αντιθέσεων της κυρίαρχης τάξης πραγμάτων.
Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει μια μηχανιστική, ντετερμινιστή ριζοσπαστική αλλαγή δίχως την παρέμβαση του υποκειμενικού παράγοντα.
Και η επαναστατική συνείδηση αυτού του παράγοντα, πέρα από το Είναι του, καθορίζεται σε διαλεκτική σχέση με αυτό, σε μεγάλο βαθμό και από την πίστη και την οντολογική ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.
Αυτήν την πίστη μπορεί να εμφυσήσει ο πρώιμος επαναστατικός χριστιανισμός. Όμως, στην πορεία του εκτράπηκε από αυτό το επαναστατικό του όραμα και οι επίσημοι φορείς του, όπως άλλωστε και τα περισσότερα κομμουνιστικά κόμματα, μετατράπηκαν σε ιεραρχικούς, γραφειοκρατικούς μηχανισμούς στήριξης των κρατικών εξουσιών.
Είναι μέσα από τα συντρίμμια αυτής της παράλληλης αρνητικής, από ένα σημείο και μετά, πορείας που χριστιανοί και κομμουνιστές καλούνται να αναζητήσουν και να εφαρμόσουν το κοινό, αρχικό επαναστατικό τους όραμα.
Ένας από αυτούς ήταν και ο Χριστός. Γνήσιος επαναστάτης που θυσιάστηκε στον αγώνα των φτωχών ενάντια στην εξουσία των πολιτικά και οικονομικά κυρίαρχων.
Αυτόν τον δρόμο και αυτό το όραμα ενός καλύτερου κόσμου στην πράξη και όχι στο επέκεινα πρεσβεύει και ο Μαρξισμός, ο οποίος το τεκμηρίωσε επιστημονικά στη βάση των αντιθέσεων της κυρίαρχης τάξης πραγμάτων.
Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει μια μηχανιστική, ντετερμινιστή ριζοσπαστική αλλαγή δίχως την παρέμβαση του υποκειμενικού παράγοντα.
Και η επαναστατική συνείδηση αυτού του παράγοντα, πέρα από το Είναι του, καθορίζεται σε διαλεκτική σχέση με αυτό, σε μεγάλο βαθμό και από την πίστη και την οντολογική ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.
Αυτήν την πίστη μπορεί να εμφυσήσει ο πρώιμος επαναστατικός χριστιανισμός. Όμως, στην πορεία του εκτράπηκε από αυτό το επαναστατικό του όραμα και οι επίσημοι φορείς του, όπως άλλωστε και τα περισσότερα κομμουνιστικά κόμματα, μετατράπηκαν σε ιεραρχικούς, γραφειοκρατικούς μηχανισμούς στήριξης των κρατικών εξουσιών.
Είναι μέσα από τα συντρίμμια αυτής της παράλληλης αρνητικής, από ένα σημείο και μετά, πορείας που χριστιανοί και κομμουνιστές καλούνται να αναζητήσουν και να εφαρμόσουν το κοινό, αρχικό επαναστατικό τους όραμα.
320 pages, Paperback
First published April 23, 2021
About the author
Γιώργος Ρούσης
22 books8 followersΟ Γιώργος Ρούσης ήταν Έλληνας συγγραφέας και καθηγητής Πανεπιστημίου.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βρυξελλών και μεταπτυχιακές σπουδές Ναυτικού και Αεροπορικού δίκαιου. Από το ίδιο πανεπιστήμιο ανακηρύχτηκε διδάκτορας με την πιο υψηλή διάκριση. Τις σπουδές του συμπλήρωσε αργότερα στο Παρίσι στο Διεθνές Ινστιτούτο Δημόσιας Διοίκησης (IIAP).
Μετά την πτώση της χούντας, και αφού προηγουμένως για ένα χρόνο εργάστηκε ως επιστημονικός συνεργάτης στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου Μπένα-Κνουν του Αλγερίου, επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου έκανε διάφορες δουλειές, μέχρι να εκλεγεί το 1980 επιστημονικός συνεργάτης στο Πάντειο. Από τότε εργαζόταν συνεχώς στο Πάντειο Πανεπιστήμιο σε διάφορες βαθμίδες του διδακτικού προσωπικού και τα τελευταία είκοσι χρόνια ως καθηγητής Α' βαθμίδας. Το 2014 μετά τη συνταξιοδότησή του εξελέγη ομότιμος καθηγητής.
Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο και ήταν μέλος του αντιδικτατορικού αγώνα.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βρυξελλών και μεταπτυχιακές σπουδές Ναυτικού και Αεροπορικού δίκαιου. Από το ίδιο πανεπιστήμιο ανακηρύχτηκε διδάκτορας με την πιο υψηλή διάκριση. Τις σπουδές του συμπλήρωσε αργότερα στο Παρίσι στο Διεθνές Ινστιτούτο Δημόσιας Διοίκησης (IIAP).
Μετά την πτώση της χούντας, και αφού προηγουμένως για ένα χρόνο εργάστηκε ως επιστημονικός συνεργάτης στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου Μπένα-Κνουν του Αλγερίου, επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου έκανε διάφορες δουλειές, μέχρι να εκλεγεί το 1980 επιστημονικός συνεργάτης στο Πάντειο. Από τότε εργαζόταν συνεχώς στο Πάντειο Πανεπιστήμιο σε διάφορες βαθμίδες του διδακτικού προσωπικού και τα τελευταία είκοσι χρόνια ως καθηγητής Α' βαθμίδας. Το 2014 μετά τη συνταξιοδότησή του εξελέγη ομότιμος καθηγητής.
Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο και ήταν μέλος του αντιδικτατορικού αγώνα.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 1 of 1 review
January 25, 2023
Εξαιρετικό βιβλίο. Αξίζει να το διαβάσετε. Ωραιο στην ανάγνωση. Αναδεικνύει -με επαρκή τεκμήρια- το προσωπο του Χριστού, των προφητών και ορισμένων αγίων και προφητών ως πραγματικά επαναστατών και όχι ως μέλη της τότε εξουσιαστικής τάξης πραγμάτων, που εκμεταλλεύεται τους ανθρώπους προκειμένου να αναπτύσσεται η δύναμη της ίδιας και να παραμένουν καταπιεσμένοι οι αδύναμοι.
Displaying 1 - 1 of 1 review