What do you think?
Rate this book
Αστυνόμος Καπετάνος #4
Ο θάνατος του Οδυσσέα
Ένας άνδρας απειλεί να πηδήξει από την ταράτσα ενός ξενοδοχείου, όταν φτάνει για τη διαπραγμάτευση ο αστυνόμος Καπετάνος. Τον πυροβολεί ένας ελεύθερος σκοπευτής, πριν προλάβει να πραγματοποιήσει την απειλή του. Ένα ταριχευμένο τσακάλι, ανακαλύπτεται στην ντουλάπα του, ενώ η αντιτρομοκρατική φθάνει στην Εύβοια. Εθνικιστικά στοιχεία στα σώματα ασφαλείας, το κυνήγι ενός δολοφόνου που αφήνει για σημάδι ένα βαλσαμωμένο ζώο και μια θεωρία συνομωσίας που κανείς δεν θέλει να επαληθευτεί… Ένα πρόγραμμα προσηλυτισμού πιστών «στρατιωτών» που έχει καλύψει εδώ και πολλά χρόνια τις στολές με κουστούμια… Ποιος κινεί τα νήματα; Πόσο δύσκολο είναι να νικήσεις όταν ο εχθρός έχει δημιουργήσει το παιχνίδι;
456 pages, Paperback
First published June 10, 2021
3 people are currently reading
201 people want to read
About the author
Δημήτρης Σίμος
8 books390 followersΟ Δημήτρης Σίμος γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1987.
Τα Βατράχια, η πρώτη του συγγραφική δουλειά τιμήθηκε με την πρώτη θέση στον πανελλήνιο διαγωνισμό μυθιστορήματος Ασημένια Σελίδα. Με το δεύτερο βιβλίο του, ''Τυφλά Ψάρια'' ήταν υποψήφιος για το βραβείο Νέου λογοτέχνη του λογοτεχνικού περιοδικού Κλεψύδρα. Δραστηριοποιείται παράλληλα ως σεναριογράφος. ''Ο θάνατος του Οδυσσέα'', μέρος της σειράς «Σκοτεινά νερά», με πρωταγωνιστή τον Αστυνόμο Καπετάνο, διασκευάζεται για τηλεοπτική σειρά, ενώ το ψυχολογικό θρίλερ ''Σώσε με'' μεταφέρθηκε στην μικρή οθόνη, σε σενάριο του ίδιου- και προβάλλεται στο NETFLIX.
Συνολική βιβλιογραφία:
Το πρώτο του βιβλίο 'Τα Βατράχια', κέρδισαν την πρώτη θέση στην κατηγορία μυθιστόρημα- και τιμήθηκαν με το βραβείο Ασημένια Σελίδα.
Με το δεύτερο βιβλίο του 'Τυφλά Ψάρια', προτάθηκε ως υποψήφιος για το βραβείο 'Νέου λογοτέχνη' από το λογοτεχνικό περιοδικό 'Κλεψύδρα'.
Τα ''Τυφλά Ψάρια΄ βρέθηκαν στην τελική δεκάδα των βραβείων Public στην κατηγορία Έκπληξη-Αξέχαστος Ήρωας.
Για το τρίτο έργο του, με τίτλο ''Τοξικά Μάτια'', ο Πέτρος Μάρκαρης έγραψε.
"Ο αστυνόμος Καπετάνος, του Δ. Σίμου, είναι η ελληνική εκδοχή του επιθεωρητή Βαλάντερ".
Τον Ιούνιο του 2020, εκδόθηκε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, το ψυχολογικό θρίλερ με τίτλο ΄΄Σώσε με΄΄, το οποίο διασκευάστηκε σε τηλεοπτική σειρά (ΑΝΤ1 πρώτη προβολή. ΝETFLIX).
Η 4η αστυνομική ιστορία του Αστυνόμου Καπετάνου, κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2021, με τίτλο, ''Ο θάνατος του Οδυσσέα''.
Τον Μάιο του 2023 κυκλοφόρησε το νέο ψυχολογικό του θρίλερ με τίτλο, "Πάρε Ανάσα''. Tον Ιούνιο του 2025, κυκλοφόρησε η πέμπτη περιπέτεια του Αστυνόμου Καπετάνου, της σειράς Σκοτεινά Νερά, με τίτλο ''Κανονικά Παιδιά''.
Τα Βατράχια, η πρώτη του συγγραφική δουλειά τιμήθηκε με την πρώτη θέση στον πανελλήνιο διαγωνισμό μυθιστορήματος Ασημένια Σελίδα. Με το δεύτερο βιβλίο του, ''Τυφλά Ψάρια'' ήταν υποψήφιος για το βραβείο Νέου λογοτέχνη του λογοτεχνικού περιοδικού Κλεψύδρα. Δραστηριοποιείται παράλληλα ως σεναριογράφος. ''Ο θάνατος του Οδυσσέα'', μέρος της σειράς «Σκοτεινά νερά», με πρωταγωνιστή τον Αστυνόμο Καπετάνο, διασκευάζεται για τηλεοπτική σειρά, ενώ το ψυχολογικό θρίλερ ''Σώσε με'' μεταφέρθηκε στην μικρή οθόνη, σε σενάριο του ίδιου- και προβάλλεται στο NETFLIX.
Συνολική βιβλιογραφία:
Το πρώτο του βιβλίο 'Τα Βατράχια', κέρδισαν την πρώτη θέση στην κατηγορία μυθιστόρημα- και τιμήθηκαν με το βραβείο Ασημένια Σελίδα.
Με το δεύτερο βιβλίο του 'Τυφλά Ψάρια', προτάθηκε ως υποψήφιος για το βραβείο 'Νέου λογοτέχνη' από το λογοτεχνικό περιοδικό 'Κλεψύδρα'.
Τα ''Τυφλά Ψάρια΄ βρέθηκαν στην τελική δεκάδα των βραβείων Public στην κατηγορία Έκπληξη-Αξέχαστος Ήρωας.
Για το τρίτο έργο του, με τίτλο ''Τοξικά Μάτια'', ο Πέτρος Μάρκαρης έγραψε.
"Ο αστυνόμος Καπετάνος, του Δ. Σίμου, είναι η ελληνική εκδοχή του επιθεωρητή Βαλάντερ".
Τον Ιούνιο του 2020, εκδόθηκε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, το ψυχολογικό θρίλερ με τίτλο ΄΄Σώσε με΄΄, το οποίο διασκευάστηκε σε τηλεοπτική σειρά (ΑΝΤ1 πρώτη προβολή. ΝETFLIX).
Η 4η αστυνομική ιστορία του Αστυνόμου Καπετάνου, κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2021, με τίτλο, ''Ο θάνατος του Οδυσσέα''.
Τον Μάιο του 2023 κυκλοφόρησε το νέο ψυχολογικό του θρίλερ με τίτλο, "Πάρε Ανάσα''. Tον Ιούνιο του 2025, κυκλοφόρησε η πέμπτη περιπέτεια του Αστυνόμου Καπετάνου, της σειράς Σκοτεινά Νερά, με τίτλο ''Κανονικά Παιδιά''.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 52 reviews
June 21, 2021
Ένα παζλ με πολλά κομμάτια και φαινομενικά αταίριαστα ήταν αυτή η ιστορία,που όμως με εξαιρετική μαεστρία ήρθαν και "κούμπωσαν",αποκαλύπτοντας έναν πίνακα καμωμένο από μυστικά,προδοσίες,πάθη,εκμετάλλευση,διαπλοκή και πάνω απ' όλα εκδίκηση.
▪︎Ένας άντρας που απειλεί να αυτοκτονήσει,δολοφονείται και πέφτει νεκρός στην αγκαλιά του Καπετάνου,λέγοντας ένα όνομα ξεψυχώντας
▪︎εθνικιστικά τερτίπια και μεταναστευτικό με άρωμα Grexit
▪︎ίντριγκα και μυστικά στους κόλπους της αστυνομίας
▪︎υπηρεσίες πρόνοιας με άρωμα μυστικότητας
▪︎παιδιά χωρίς οικογένειες,έρμαια ενός εφιαλτικού συστήματος.
▪︎Πόσο εύκολα μπορείς να χειραγωγήσεις μια ψυχή χωρίς να ασκήσεις προφανή βία;
▪︎Πόσο δύσκολο είναι να πάρεις τη ζωή σου πίσω;
▪︎Είσαι έτοιμος να πληρώσεις το τίμημα;
Η τέταρτη περιπέτεια του Καπετάνου είναι το πιο ώριμο,από πλευράς γραφής,βιβλίο της σειράς,απόλυτα ισορροπημένο στις αναλογίες αστυνομική έρευνα vs κοινωνικό σχόλιο και με όλους τους ήρωες τοποθετημένους καίρια και ψυχογραφημένους άριστα.Η υπόθεση που πραγματεύεται μπορεί να φαίνεται ακραία για τα ελληνικά δεδομένα,παρόλα αυτά,τα δελτία ειδήσεων και τα αστυνομικά δελτία κατά καιρούς,έχουν την τάση να επαναπροσδιορίζουν αυτά που θεωρούμε ακραία ή απίστευτα.
5⭐
▪︎Ένας άντρας που απειλεί να αυτοκτονήσει,δολοφονείται και πέφτει νεκρός στην αγκαλιά του Καπετάνου,λέγοντας ένα όνομα ξεψυχώντας
▪︎εθνικιστικά τερτίπια και μεταναστευτικό με άρωμα Grexit
▪︎ίντριγκα και μυστικά στους κόλπους της αστυνομίας
▪︎υπηρεσίες πρόνοιας με άρωμα μυστικότητας
▪︎παιδιά χωρίς οικογένειες,έρμαια ενός εφιαλτικού συστήματος.
▪︎Πόσο εύκολα μπορείς να χειραγωγήσεις μια ψυχή χωρίς να ασκήσεις προφανή βία;
▪︎Πόσο δύσκολο είναι να πάρεις τη ζωή σου πίσω;
▪︎Είσαι έτοιμος να πληρώσεις το τίμημα;
Η τέταρτη περιπέτεια του Καπετάνου είναι το πιο ώριμο,από πλευράς γραφής,βιβλίο της σειράς,απόλυτα ισορροπημένο στις αναλογίες αστυνομική έρευνα vs κοινωνικό σχόλιο και με όλους τους ήρωες τοποθετημένους καίρια και ψυχογραφημένους άριστα.Η υπόθεση που πραγματεύεται μπορεί να φαίνεται ακραία για τα ελληνικά δεδομένα,παρόλα αυτά,τα δελτία ειδήσεων και τα αστυνομικά δελτία κατά καιρούς,έχουν την τάση να επαναπροσδιορίζουν αυτά που θεωρούμε ακραία ή απίστευτα.
5⭐
July 23, 2021
εξαιρετική γραφή, καταιγιστική δράση, ατέλειωτη αγωνία!
με τα τοξικά μάτια ξεκίνησε η ανοδική πορεία στη γραφή του Σίμου, με τον "Οδυσσέα" η γραφή εκτοξεύτηκε στα ψηλά! το Σώσε με εκτός σειράς Καπετάνου, εξίσου αξιόλογο!
μπράβο και πάλι Δημήτρη Σίμο!
συνανάγνωση με Εύη, Βάσω, Ιουλία και Γεωργία!
με τα τοξικά μάτια ξεκίνησε η ανοδική πορεία στη γραφή του Σίμου, με τον "Οδυσσέα" η γραφή εκτοξεύτηκε στα ψηλά! το Σώσε με εκτός σειράς Καπετάνου, εξίσου αξιόλογο!
μπράβο και πάλι Δημήτρη Σίμο!
συνανάγνωση με Εύη, Βάσω, Ιουλία και Γεωργία!
November 15, 2021
Ο Θ Α Ν Α Τ Ο Σ Τ Ο Υ Ο Δ Υ Σ Σ Ε Α /Δημήτρης Σιμος
Δεν περίμενα ότι θα διάβαζα αστυνομικό και θα το απολάμβανα τόσο πολύ.Από τις πρώτες σελίδες δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου.Οι εξελίξεις καταιγιστικές και η αγωνία έντονη που χτυπάει κόκκινο.
Ο Καπετανος μου φάνηκε αρκετά ισορροπημένος για αστυνομικός και μου άρεσε που τον παρουσίασε έτσι,γιατί σε όσα έχω διαβάσει παρουσιάζονται συνήθως άσωτοι.
Πολλές στιγμές δεν καταλάβαινα ότι διάβαζα αστυνομικό,ίσως γιατί τα κοινωνικά θέματα που έχει προσθέσει στην ιστορία,την έχει εμπλουτίσει και ξεχωρίσει από άλλες.Αυτό που ξεχώρισα ήταν ότι δεν ακολουθούσε το μοτίβο των άλλων αστυνομικών βιβλίων,είχε κάτι ξεχωριστό που σίγουρα θα έχω να θυμάμαι.
Παρόλο που ήταν η πρώτη μου απόπειρα με τον συγγραφέα,σίγουρα δεν θα είναι η τελευταία και το λέω εγώ που αποφεύγω το αστυνομικά με κάθε ευκαιρία.Σίγουρα είναι ένα βιβλίο που θα το προτείνω και σε φαν του είδους αλλά και σε άτομα σαν και εμένα που τα προτιμούμε σπάνια.
Ευχαριστώ πολύ τα κορίτσια μου,που με έπεισαν και με επηρέασαν να το διαβάσω, με τις όμορφες παρουσιάσεις τους,όπως και τον ενθουσιασμό τους.
Από εδώ και πέρα θα σας ακούω σίγουρα 🧡
Δεν περίμενα ότι θα διάβαζα αστυνομικό και θα το απολάμβανα τόσο πολύ.Από τις πρώτες σελίδες δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου.Οι εξελίξεις καταιγιστικές και η αγωνία έντονη που χτυπάει κόκκινο.
Ο Καπετανος μου φάνηκε αρκετά ισορροπημένος για αστυνομικός και μου άρεσε που τον παρουσίασε έτσι,γιατί σε όσα έχω διαβάσει παρουσιάζονται συνήθως άσωτοι.
Πολλές στιγμές δεν καταλάβαινα ότι διάβαζα αστυνομικό,ίσως γιατί τα κοινωνικά θέματα που έχει προσθέσει στην ιστορία,την έχει εμπλουτίσει και ξεχωρίσει από άλλες.Αυτό που ξεχώρισα ήταν ότι δεν ακολουθούσε το μοτίβο των άλλων αστυνομικών βιβλίων,είχε κάτι ξεχωριστό που σίγουρα θα έχω να θυμάμαι.
Παρόλο που ήταν η πρώτη μου απόπειρα με τον συγγραφέα,σίγουρα δεν θα είναι η τελευταία και το λέω εγώ που αποφεύγω το αστυνομικά με κάθε ευκαιρία.Σίγουρα είναι ένα βιβλίο που θα το προτείνω και σε φαν του είδους αλλά και σε άτομα σαν και εμένα που τα προτιμούμε σπάνια.
Ευχαριστώ πολύ τα κορίτσια μου,που με έπεισαν και με επηρέασαν να το διαβάσω, με τις όμορφες παρουσιάσεις τους,όπως και τον ενθουσιασμό τους.
Από εδώ και πέρα θα σας ακούω σίγουρα 🧡
July 30, 2021
5 αστέρια <3
Πραγματικά δεν ξέρω από που να πρώτο ξεκινήσω , με άφησε άφωνη! Συγκλονιστικό από την αρχή μέχρι το τέλος με ανατροπές , ευφυέστατο και γεμάτο ένταση.
Ήταν πολύ έξυπνο από την αρχή , ο τρόπος με τον μια απόπειρα αυτοκτονίας στην αρχή της ιστορίας ειναι στην ουσία σαν ένα κουβάρι που σιγά σιγά ξετυλίγεται και ανακαλύπτουμε και αλλά πράγματα και προσπαθείς σιγά σιγά να τα συνδέσεις!
Η πλοκή ήταν αρκετά ιδιαίτερη και ο Δημήτρης Σιμος με το γράψιμο του μας τοποθετεί τόσο παραστατικά και έντονα μέσα στην ιστορία του και μας καθηλώνει . Είναι σίγουρα ένα βιβλίο που θα συζητηθεί για πολύ καιρό!
Πραγματικά δεν ξέρω από που να πρώτο ξεκινήσω , με άφησε άφωνη! Συγκλονιστικό από την αρχή μέχρι το τέλος με ανατροπές , ευφυέστατο και γεμάτο ένταση.
Ήταν πολύ έξυπνο από την αρχή , ο τρόπος με τον μια απόπειρα αυτοκτονίας στην αρχή της ιστορίας ειναι στην ουσία σαν ένα κουβάρι που σιγά σιγά ξετυλίγεται και ανακαλύπτουμε και αλλά πράγματα και προσπαθείς σιγά σιγά να τα συνδέσεις!
Η πλοκή ήταν αρκετά ιδιαίτερη και ο Δημήτρης Σιμος με το γράψιμο του μας τοποθετεί τόσο παραστατικά και έντονα μέσα στην ιστορία του και μας καθηλώνει . Είναι σίγουρα ένα βιβλίο που θα συζητηθεί για πολύ καιρό!
July 24, 2021
Δείτε επίσης και στο Chill and read
Αυτή τη φορά ο αστυνόμος Καπετάνος κολυμπά σε πολύ «Σκοτεινά Νερά» και ο Δημήτρης Σίμος βγαίνει στην επιφάνεια και δε θα μείνει απλά στον αφρό, σκαρφαλώνει στο μεσαίο κατάρτι το πιο ψηλό. Και όχι, δεν κινδυνεύει να πέσει και να τσακιστεί, γιατί πολύ απλά, έχει μάθει να σκαρφαλώνει με γερά πατήματα και να κρατιέται σε κάθε επίπεδο που βρίσκεται μέχρι να πάει παραπάνω. Μια εξαιρετική εξέλιξη στη γραφή ενός συγγραφέα από τους καινούριους, από αυτούς που αποφάσισαν να υπηρετήσουν το μυστήριο και το αστυνομικό μυθιστόρημα, αλλά που όμως δεν μένουν στην πεπατημένη και σκιαγραφούν ήρωες που εξελίσσονται, όπως και οι συγγραφείς τους.
Στην τέταρτη περιπέτειά του, ο αστυνόμος Καπετάνος, πιο ώριμος από ποτέ, περνάει ένα ήρεμο βράδυ με καλή παρέα, όταν ξαφνικά πρέπει να βρεθεί στην ταράτσα ενός ξενοδοχείου. Εκεί, ένας πελάτης απειλεί να πηδήξει στο κενό, μα πριν προλάβει να του αλλάξει γνώμη ο Καπετάνος, δυο σφαίρες παίρνουν την απόφαση και για τους δυο τους. Ένα ταριχευμένο τσακάλι που θα βρεθεί σε ντουλάπι του δολοφονημένου θα αφήσει ένα ηχηρό μήνυμα, με άγνωστο ακόμα περιεχόμενο και η παρουσία της αντιτρομοκρατικής στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Ευβοίας θα περιπλέξουν ακόμα περισσότερο τα πράγματα!
Παράλληλα, ένα καλά στημένο δίκτυο φαίνεται πως εκπαιδεύει «λέοντες» από μικρή ηλικία. Ο Θείος έχει τα δικά του παιδιά, αυτά που εκπαίδευσε σκληρά ο ίδιος, αυτά που τον αγαπάνε και τον εμπιστεύονται με τη ζωή τους και αυτά που τους έχει υποσχεθεί σπουδές και μια καλύτερη ζωή. Ποιοι είναι αυτοί οι «λέοντες» και τι σκοπό έχουν; Ποιος κινεί τα νήματα; Πόση από την αλήθεια που κρύβεται πίσω από αυτή την οργάνωση θα καταφέρει να ανακαλύψει ο αστυνόμος Καπετάνος;
Μια εξαιρετικά στημένη υπόθεση είναι αυτή που μας παρουσιάζεται με το «Θάνατο του Οδυσσέα» και ο Δημήτρης Σίμος καταπιάνεται ακόμα μια φορά με θέματα που απασχολούν τη χώρα και την κοινωνία μας. Μας πάει πίσω στο 2015 για να μας θυμίσει την άνθηση των εθνικιστικών οργανώσεων και να στηρίξει την υπόθεσή του στη μάστιγα των νεοφασιστών και των ρατσιστών αυτού του τόπου, ενώ ταυτόχρονα, έχει αρχίσει να υφάνει μια δεύτερη πιο περίπλοκη υπόθεση, ένα κουβάρι που ξετυλίγεται αργά αργά και μυστικά, έτσι που να υπάρξει η αληθοφάνεια και το περιθώριο ώστε όλα τα στοιχεία που δίνει σταλαγματιά σταλαγματιά να αφομοιωθούν και όταν κάτσει η σκόνη των εξελίξεων να μην υπάρξει ουδεμία αμφισβήτηση, ουδεμία τρύπα στην υπόθεση. Δεν κλείνουν όλες οι πόρτες στην τελευταία σελίδα, αλλά φαίνεται πως μένει ανοιχτό ένα πέρασμα, ικανό να προϊδεάσει για τη συνέχεια.
Τέταρτο βιβλίο για τον αστυνόμο Καπετάνο, πέμπτο προσωπικό για το Δημήτρη Σίμο και η εξέλιξη της γραφής του είναι θεαματική. Φαίνεται πως το νέο του σπίτι τον στηρίζει αρκετά για να πάρει τις αποφάσεις που θέλει και να οδηγήσει τη γραφή του εκεί που ο ίδιος προτιμά. Όπως είπα και στο συγγραφέα, αγαπώ λιγάκι παραπάνω τον Καπετάνο σε αυτό το βιβλίο. Φαίνεται πως έχει βρει τον εαυτό του πλέον. Υπάρχει μια ισορροπία στη ζωή του, καθώς πλέον είναι πιο ξεκάθαρα τα πράγματα σε σχέση με την πρώην γυναίκα του, έχει φτιάξει μια καλή σχέση με την κόρη του την οποία δουλεύει όσο περισσότερο μπορεί και ο ρόλος του σαν πατέρας έχει υφή και σύσταση τόσο μέσα στο μυαλό του όσο και έξω από αυτό. Βοηθάει πάντα και η Ιουλία, που είναι χαρακτήρας κλειδί για την ψυχολογία του Καπετάνου.
Από τα «Τοξικά μάτια» και έπειτα ο χαρακτήρας του Καπετάνου γίνεται πιο συμπαγής και η γραφή του Σίμου βελτιώνεται με εκθετικό ρυθμό. Τώρα, δύο βιβλία μετά, φαίνεται πως η φωνή του δυναμώνει και ακούγεται πάνω από τις άλλες. Έχει δικό της ύφος και χροιά και υπόσχεται πως κάθε μέρα που περνάει θα γίνεται ακόμα καλύτερη και θα αποκτά περισσότερους αγαπημένους και αφοσιωμένους αναγνώστες. Αυτούς που εκτιμούν του συγγραφείς που εξελίσσονται και γίνονται καλύτεροι με κάθε λέξη που γράφουν.
Αυτή τη φορά ο αστυνόμος Καπετάνος κολυμπά σε πολύ «Σκοτεινά Νερά» και ο Δημήτρης Σίμος βγαίνει στην επιφάνεια και δε θα μείνει απλά στον αφρό, σκαρφαλώνει στο μεσαίο κατάρτι το πιο ψηλό. Και όχι, δεν κινδυνεύει να πέσει και να τσακιστεί, γιατί πολύ απλά, έχει μάθει να σκαρφαλώνει με γερά πατήματα και να κρατιέται σε κάθε επίπεδο που βρίσκεται μέχρι να πάει παραπάνω. Μια εξαιρετική εξέλιξη στη γραφή ενός συγγραφέα από τους καινούριους, από αυτούς που αποφάσισαν να υπηρετήσουν το μυστήριο και το αστυνομικό μυθιστόρημα, αλλά που όμως δεν μένουν στην πεπατημένη και σκιαγραφούν ήρωες που εξελίσσονται, όπως και οι συγγραφείς τους.
Στην τέταρτη περιπέτειά του, ο αστυνόμος Καπετάνος, πιο ώριμος από ποτέ, περνάει ένα ήρεμο βράδυ με καλή παρέα, όταν ξαφνικά πρέπει να βρεθεί στην ταράτσα ενός ξενοδοχείου. Εκεί, ένας πελάτης απειλεί να πηδήξει στο κενό, μα πριν προλάβει να του αλλάξει γνώμη ο Καπετάνος, δυο σφαίρες παίρνουν την απόφαση και για τους δυο τους. Ένα ταριχευμένο τσακάλι που θα βρεθεί σε ντουλάπι του δολοφονημένου θα αφήσει ένα ηχηρό μήνυμα, με άγνωστο ακόμα περιεχόμενο και η παρουσία της αντιτρομοκρατικής στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Ευβοίας θα περιπλέξουν ακόμα περισσότερο τα πράγματα!
Παράλληλα, ένα καλά στημένο δίκτυο φαίνεται πως εκπαιδεύει «λέοντες» από μικρή ηλικία. Ο Θείος έχει τα δικά του παιδιά, αυτά που εκπαίδευσε σκληρά ο ίδιος, αυτά που τον αγαπάνε και τον εμπιστεύονται με τη ζωή τους και αυτά που τους έχει υποσχεθεί σπουδές και μια καλύτερη ζωή. Ποιοι είναι αυτοί οι «λέοντες» και τι σκοπό έχουν; Ποιος κινεί τα νήματα; Πόση από την αλήθεια που κρύβεται πίσω από αυτή την οργάνωση θα καταφέρει να ανακαλύψει ο αστυνόμος Καπετάνος;
Μια εξαιρετικά στημένη υπόθεση είναι αυτή που μας παρουσιάζεται με το «Θάνατο του Οδυσσέα» και ο Δημήτρης Σίμος καταπιάνεται ακόμα μια φορά με θέματα που απασχολούν τη χώρα και την κοινωνία μας. Μας πάει πίσω στο 2015 για να μας θυμίσει την άνθηση των εθνικιστικών οργανώσεων και να στηρίξει την υπόθεσή του στη μάστιγα των νεοφασιστών και των ρατσιστών αυτού του τόπου, ενώ ταυτόχρονα, έχει αρχίσει να υφάνει μια δεύτερη πιο περίπλοκη υπόθεση, ένα κουβάρι που ξετυλίγεται αργά αργά και μυστικά, έτσι που να υπάρξει η αληθοφάνεια και το περιθώριο ώστε όλα τα στοιχεία που δίνει σταλαγματιά σταλαγματιά να αφομοιωθούν και όταν κάτσει η σκόνη των εξελίξεων να μην υπάρξει ουδεμία αμφισβήτηση, ουδεμία τρύπα στην υπόθεση. Δεν κλείνουν όλες οι πόρτες στην τελευταία σελίδα, αλλά φαίνεται πως μένει ανοιχτό ένα πέρασμα, ικανό να προϊδεάσει για τη συνέχεια.
Τέταρτο βιβλίο για τον αστυνόμο Καπετάνο, πέμπτο προσωπικό για το Δημήτρη Σίμο και η εξέλιξη της γραφής του είναι θεαματική. Φαίνεται πως το νέο του σπίτι τον στηρίζει αρκετά για να πάρει τις αποφάσεις που θέλει και να οδηγήσει τη γραφή του εκεί που ο ίδιος προτιμά. Όπως είπα και στο συγγραφέα, αγαπώ λιγάκι παραπάνω τον Καπετάνο σε αυτό το βιβλίο. Φαίνεται πως έχει βρει τον εαυτό του πλέον. Υπάρχει μια ισορροπία στη ζωή του, καθώς πλέον είναι πιο ξεκάθαρα τα πράγματα σε σχέση με την πρώην γυναίκα του, έχει φτιάξει μια καλή σχέση με την κόρη του την οποία δουλεύει όσο περισσότερο μπορεί και ο ρόλος του σαν πατέρας έχει υφή και σύσταση τόσο μέσα στο μυαλό του όσο και έξω από αυτό. Βοηθάει πάντα και η Ιουλία, που είναι χαρακτήρας κλειδί για την ψυχολογία του Καπετάνου.
Από τα «Τοξικά μάτια» και έπειτα ο χαρακτήρας του Καπετάνου γίνεται πιο συμπαγής και η γραφή του Σίμου βελτιώνεται με εκθετικό ρυθμό. Τώρα, δύο βιβλία μετά, φαίνεται πως η φωνή του δυναμώνει και ακούγεται πάνω από τις άλλες. Έχει δικό της ύφος και χροιά και υπόσχεται πως κάθε μέρα που περνάει θα γίνεται ακόμα καλύτερη και θα αποκτά περισσότερους αγαπημένους και αφοσιωμένους αναγνώστες. Αυτούς που εκτιμούν του συγγραφείς που εξελίσσονται και γίνονται καλύτεροι με κάθε λέξη που γράφουν.
July 24, 2021
Ένα βιβλίο του Δημήτρη Σίμου που προτείνω να διαβάσετε!
Αστυνομικό, καθόλου επιτηδευμένο, ιδιαίτερα ανθρώπινο και σίγουρα ΜΟΝΑΔΙΚΟ!!
Ο συγγραφέας καταπιάνεται με κοινωνικά θέματα που τσούζουν. Προσφυγικό, ρατσισμός, φασιστική ακροδεξιά.
Λόγος που ρέει, γραφή οικεία, πρόσωπα δυναμικά!
Από κείνα τα λίγα βιβλία που τελειώνουν με μιαν ανάσα κ μετά σκέφτεσαι ότι βιάστηκες να τα τελειώσεις..
Αστυνομικό, καθόλου επιτηδευμένο, ιδιαίτερα ανθρώπινο και σίγουρα ΜΟΝΑΔΙΚΟ!!
Ο συγγραφέας καταπιάνεται με κοινωνικά θέματα που τσούζουν. Προσφυγικό, ρατσισμός, φασιστική ακροδεξιά.
Λόγος που ρέει, γραφή οικεία, πρόσωπα δυναμικά!
Από κείνα τα λίγα βιβλία που τελειώνουν με μιαν ανάσα κ μετά σκέφτεσαι ότι βιάστηκες να τα τελειώσεις..
Read
June 20, 2021Καθώς είμαι γνωστός fan του αστυνόμου Καπετάνου και του συγγραφέα, είναι μάλλον αναμενόμενο ότι μου άρεσε το βιβλίο και φυσικά ότι θα το συστήσω σε όλους τους φίλους του αστυνομικού.
Όμως, αν αυτό σας αποθαρρύνει θα χάσετε την ευκαιρία να διαβάσετε έναν απολαυστικό συνδυασμό αστυνομικού και περιπέτειας, όπου ο αστυνόμος και η ομάδα του "παίζουν" σε άλλη κατηγορία και βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να μην μπορούν να εμπιστευτούν κανένα και τίποτα. Το παιχνίδι χοντραίνει για τα καλά σε αυτή την περιπέτεια του Καπετάνου και αν θέλετε περισσότερους λόγους να διαβάσετε το βιβλίο, δείτε το σχετικό βίντεο στο Ex Libris.
Όμως, αν αυτό σας αποθαρρύνει θα χάσετε την ευκαιρία να διαβάσετε έναν απολαυστικό συνδυασμό αστυνομικού και περιπέτειας, όπου ο αστυνόμος και η ομάδα του "παίζουν" σε άλλη κατηγορία και βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να μην μπορούν να εμπιστευτούν κανένα και τίποτα. Το παιχνίδι χοντραίνει για τα καλά σε αυτή την περιπέτεια του Καπετάνου και αν θέλετε περισσότερους λόγους να διαβάσετε το βιβλίο, δείτε το σχετικό βίντεο στο Ex Libris.
October 4, 2021
Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάζω από τον συγγραφέα Δημήτρη Σίμο και μπορώ να πω πως γενικά μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις και σίγουρα θα διαβάσω και τα επόμενα έργα του.
Πρόκειται για ένα βιβλίο καθαρά αστυνομικό, χωρίς ωστόσο να απουσιάζουν κάποιες λεπτομέρειες/σχόλια που αφορούν στην κατάσταση (πολιτική και οικονομική) που επικρατούσε στην Ελλάδα την περίοδο που διαδιραματίζεται αυτή η περιπέτεια του αστυνόμου Καπετάνιου. Η ιστορία χαρακτηρίζεται από συνεχείς ανατροπές, αποκαλύψεις και απροσδόκητα γεγονότα που επηρεάζουν τόσο την εξέλιξη της υπόθεσης όσο και τις ζωές των βασικών χαρακτήρων του ιστορίας.
Λάτρεψα τον τρόπο γραφής του συγγραφέα και με εντυπωσίασε το γεγονός πως εκτός από μια πολύ καλογραμμένη αστυνομική ιστορία το συγκεκριμένο βιβλίο βρίθει από σχήματα λόγου (όπως το σχήμα του κύκλου) και γενικά στοιχεία λογοτεχνίας, κάτι που δεν συναντάται συχνά σε τέτοιου είδους βιβλία.
Η αλήθεια είναι πως ενώ απόλαυσα την ιστορία και βρήκα το τέλος της εντελώς απροσδόκητο, υπήρχαν στιγμές όπου ένιωσα μπερδεμένη λόγω των πολλών εμπλεκομένων. Γνωρίζω ότι αυτό είναι δικό μου λάθος και πως θα έπρεπε να είχα αντιμετωπίσει την ανάγνωση του βιβλίου αυτού διαφορετικά. Ωστόσο, με αυτή την πρώτη μου ανάγνωση δεν το απόλαυσα όσο θα ήθελα και είναι πραγματικά κρίμα γιατί η πλοκή είναι εξαιρετική.
Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής δεν ξέρω τι βαθμολογία να δώσω γιατί όπως είπα δεν το απόλαυσα όσο θα ήθελα λόγω του αριθμού των προσώπων που εμφανίζονται στην ιστορία. Πρόκειται, όμως, για μια πολύ καλογραμμένη ιστορία που ειδικά στο τέλος της με καθήλωσε οπότε θα αρκεστώ στα 4 αστέρια και ελπίζω την επόμενη φορά που θα διαβάσω αυτό ή κάποιο άλλο έργο του συγγραφέα να το αντιμετωπίσω με τον κατάλληλο τρόπο ώστε να το απολαύσω περισσότερο.
July 22, 2021
Ένταση ✔️
Ανατροπές ✔️
Ευφυΐα ✔️
Είναι κάποια απ' τα συστατικά που θέλω να έχει ένα βιβλίο για να κρατήσει το ενδιαφέρον μου αμείωτο, για να απασχολεί τη σκέψη μου αποκλειστικά διαβάζοντάς το,
Για να πω στο τέλος ότι, ναι, διάβασα ένα καλό βιβλίο!
Όπως ο Θάνατος του Οδυσσέα του Σίμου .
Εκεί που η αλήθεια που ψάχνεις είναι ουσιαστικά η Ιθάκη, αλλά ο Οδυσσέας είναι απών για να μπορέσει να την αναζητήσει... Εκεί, που κυρίαρχος του παιχνιδιού είναι ο εχθρός, ο αστυνόμος Καπετάνος αναζητά έναν δολοφόνο που στο πέρασμα του αφήνει βαλσαμωμένα ζώα, και που δεν μπορείς να εμπιστευτείς κανέναν άλλον πέρα από το ένστικτό σου!
Φωτογραφίες που εξαφανίζονται.. Λύκοι που αναζητούν το επόμενο θήραμά τους.. διάλεξε στρατόπεδο...
Είσαι θηρευτής, ή μήπως το θήραμα;
Οι λύκοι πλησιάζουν....
Και ο Σίμος ξανασυστήνεται! Επιστρέφει στα Σκοτεινά νερά, αν και, νιώθω πως δεν έφυγε ποτέ από εκεί.. και μας δίνει ένα δυνατό αστυνομικό μυθιστόρημα (το πιο δυνατό που διάβασα φέτος!). Η φωνή του Σίμου είναι αυτή της σύγχρονης αστυνομικής λογοτεχνίας που όμως έχει τον στόμφο του κλασικού.
Γοητευτικό, σκοτεινό, εθιστικό.
Η καλύτερη στιγμή σου, μέχρι τώρα!
5αρι καθαρό, Σίμο! ⭐
Ανατροπές ✔️
Ευφυΐα ✔️
Είναι κάποια απ' τα συστατικά που θέλω να έχει ένα βιβλίο για να κρατήσει το ενδιαφέρον μου αμείωτο, για να απασχολεί τη σκέψη μου αποκλειστικά διαβάζοντάς το,
Για να πω στο τέλος ότι, ναι, διάβασα ένα καλό βιβλίο!
Όπως ο Θάνατος του Οδυσσέα του Σίμου .
Εκεί που η αλήθεια που ψάχνεις είναι ουσιαστικά η Ιθάκη, αλλά ο Οδυσσέας είναι απών για να μπορέσει να την αναζητήσει... Εκεί, που κυρίαρχος του παιχνιδιού είναι ο εχθρός, ο αστυνόμος Καπετάνος αναζητά έναν δολοφόνο που στο πέρασμα του αφήνει βαλσαμωμένα ζώα, και που δεν μπορείς να εμπιστευτείς κανέναν άλλον πέρα από το ένστικτό σου!
Φωτογραφίες που εξαφανίζονται.. Λύκοι που αναζητούν το επόμενο θήραμά τους.. διάλεξε στρατόπεδο...
Είσαι θηρευτής, ή μήπως το θήραμα;
Οι λύκοι πλησιάζουν....
Και ο Σίμος ξανασυστήνεται! Επιστρέφει στα Σκοτεινά νερά, αν και, νιώθω πως δεν έφυγε ποτέ από εκεί.. και μας δίνει ένα δυνατό αστυνομικό μυθιστόρημα (το πιο δυνατό που διάβασα φέτος!). Η φωνή του Σίμου είναι αυτή της σύγχρονης αστυνομικής λογοτεχνίας που όμως έχει τον στόμφο του κλασικού.
Γοητευτικό, σκοτεινό, εθιστικό.
Η καλύτερη στιγμή σου, μέχρι τώρα!
5αρι καθαρό, Σίμο! ⭐
July 8, 2021
Τον Καπετάνο τον ξέρουμε. Είναι ένας ήρωας που αγαπάμε, που ανυπομονούμε να συναντήσουμε.
Η ιστορία αυτή είναι ώριμη, δίνει χρόνο, εξηγεί επαρκώς και το τελικό αποτέλεσμα είναι πραγματικά απολαυστικό. Ο Δημήτρης έχει ένα χάρισμα, να δένει ιστορίες με έναν δικό του τρόπο, να γίνεται καλύτερος σε κάθε βιβλίο, να σε κρατάει με την ιστορία του σε αγωνία. Είμαι σίγουρη ότι θα το απολαύσετε!
Η ιστορία αυτή είναι ώριμη, δίνει χρόνο, εξηγεί επαρκώς και το τελικό αποτέλεσμα είναι πραγματικά απολαυστικό. Ο Δημήτρης έχει ένα χάρισμα, να δένει ιστορίες με έναν δικό του τρόπο, να γίνεται καλύτερος σε κάθε βιβλίο, να σε κρατάει με την ιστορία του σε αγωνία. Είμαι σίγουρη ότι θα το απολαύσετε!
Read
July 9, 2021«Ο Σατανάς τρυπώνει στο δάσος.
Βρίσκει μέρος να κρυφτεί όταν ξεκινά η βροχή…
Φούσκες ευτυχίας, χρώματα, τραγούδι, χαμογελαστά χείλη για μερικά δευτερόλεπτα στο παρόν. Η όψη στο φως της αστραπής κρατά για μια στιγμή.
Οι κορμοί των δέντρων πυκνώνουν, η υγρασία τρώει τα κόκαλά σου. Η νύχτα καταπίνει όνειρα για το μέλλον, φωνές, εφιάλτες, κλάματα. Η όψη στο σκοτάδι βαστά τον χρόνο δέσμιο της.
Ζωή δίχως φως.
Μια απέλπιδα διαίσθηση πως όλα θα φτιάξουν, όλα θα φτιάξουν…»
Πρώτα είχαμε τα «Βατράχια»… Μετά τα «Τυφλά ψάρια»… Ακολούθησαν τα «Τοξικά μάτια»… Κάναμε μια παύση με το «Σώσε με»… για να επανέλθουμε στα «Σκοτεινά νερά» της Χαλκίδας με το «Θάνατο του Οδυσσέα». Το #team_kapetanos έρχεται ξανά για να ταράξει τα νερά της αστυνομικής λογοτεχνίας.
Τι σχέση μπορεί να έχουν μεταξύ τους ένας άντρας που απειλεί να αυτοκτονήσει από την ταράτσα ενός ξενοδοχείου με έναν ελεύθερο σκοπευτή που τον πυροβολεί πριν καταφέρει να πραγματοποιήσει την απειλή του, με ένα ταριχευμένο τσακάλι και την εμπλοκή της Αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας; Ο αστυνόμος Χρίστος Καπετάνος και η γνωστή σε όλους μας πλέον ομάδα του καλούνται να λύσουν το γρίφο που κρύβεται πίσω από όλα αυτά και ξεκινούν ένα κυνήγι με το χρόνο καθώς τα θύματα γύρω τους πληθαίνουν.
Ένας δολοφόνος που αφήνει πίσω του ένα βαλσαμωμένο ζώο, εθνικιστικά στοιχεία που έχουν εισχωρήσει στα σώματα ασφαλείας και μια θεωρία συνωμοσίας που κανείς τους δεν θέλει να επαληθευτεί. Πιστοί «στρατιώτες» που ξεπηδούν μέσα από ένα πρόγραμμα προσηλυτισμού και είναι ικανοί να ισοπεδώσουν τα πάντα και να πατήσουν επί πτωμάτων προκειμένου να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους. Ποιος είναι αυτός που κινεί τα νήματα; Και πόσο δύσκολο είναι να βγεις νικητής όταν αυτός που έχει δημιουργήσει το παιχνίδι είναι ο ίδιος σου ο εχθρός;
Δεν ξέρω τι ενέπνευσε τον Δημήτρη Σίμο ώστε να δημιουργήσει την τέταρτη περιπέτεια του γνωστού σε όλους μας αστυνόμου Καπετάνου αλλά τώρα που τέλειωσα την ανάγνωση του μπορώ να σας πω ότι ίσως είναι το πιο ώριμο βιβλίο του μέχρι τώρα. Με πιο μεστή και σίγουρα πιο συγκροτημένη γραφή καταφέρνει να δημιουργήσει ένα αστυνομικό θρίλερ με αλλεπάλληλες ανατροπές θίγοντας στις σελίδες του πολλά επίκαιρα θέματα που βασανίζουν την καθημερινότητα μας τα τελευταία χρόνια.
Μετά τα «Τοξικά μάτια» βλέπουμε ότι ο Δημήτρης Σίμος κάνει μια στροφή στο πιο λογοτεχνικό στυλ γραφής υιοθετώντας μια χροιά λυρικότητας και σε αυτό το βιβλίο ανεβάζοντας ακόμα πιο ψηλά τον πήχη που είχε θέσει στα προηγούμενα κείμενα του. Παράλληλα βλέπουμε τους ήρωες του να εξελίσσονται ακόμα περισσότερο και να δημιουργούν μεταξύ τους όχι μόνο φιλικούς αλλά και «οικογενειακούς» δεσμούς πολύ ισχυρούς. Αστυνομική έρευνα και κοινωνική κριτική είναι χαρακτηριστικά που παρουσιάζουν τα noir μυθιστορήματα και στο «Ο θάνατος του Οδυσσέα» είναι δύο στοιχεία που ισορροπούν τέλεια στη ζυγαριά της πλοκής του συγγραφέα.
Σε αυτό το βιβλίο ο Δημήτρης Σίμος δημιουργεί εξίσου δύο ιστορίες που όμως δεν κινούνται σε διαφορετικούς χρόνους, όπως στα προηγούμενα βιβλία της σειράς, αλλά παράλληλα στον ίδιο χώρο και χρόνο τις οποίες καταφέρνει να δέσει αρμονικά μέσα από τα στοιχεία που προκύπτουν καθώς προχωράει η έρευνα του Καπετάνου. Η υπόθεση του βιβλίου ίσως θυμίσει σε αρκετούς σενάριο Αμερικανικής παραγωγής και εξωπραγματική ως προς τα ελληνικά δεδομένα αλλά το στοιχείο μιας ομάδας καλοκουρδισμένων και εκπαιδευμένων, υπό αντίξοες και σκληρές συνθήκες, «στρατιωτών» που ρισκάρουν ακόμα και τη ζωή τους είναι η βάση για να στηθεί και να στηριχθεί η εξέλιξη της αφήγησης.
Η κινηματογραφική γραφή κυριαρχεί και στο «Θάνατο του Οδυσσέα» δημιουργώντας μια αίσθηση αγωνίας στους αναγνώστες που καταφέρνει να ανεβάσει την αδρεναλίνη τους στα ύψη μέσα από τις ανατροπές προκαλώντας ποικίλα συναισθήματα. Η αιχμηρή πένα του συγγραφέα κάνει λόγο για την έννοια του ρατσισμού και του εθνικισμού που έχει ανθίσει μέσα στις ψυχές των, κατά τα άλλα, «φιλόξενων» Ελλήνων μετά τα μεγάλα ρεύματα μεταναστών από τη Συρία αλλά και άλλες χώρες. Πόσο μπορεί να μολύνει έναν άνθρωπο το σαράκι του ρατσισμού ώστε να τον ωθήσει στην εκδίκηση; Χαρακτηριστική είναι και η μικρή αναφορά του Δημήτρη Σίμου στην υπόθεση του Βαγγέλη Γιακουμάκη ως σκέψη σε ένα σχόλιο ενός μικρού διαλόγου.
Γνωστοί και μη εξαιρετέοι οι ήρωες του συγγραφέα με πρωταγωνιστή τον αστυνόμο Χρίστο Καπετάνο και συνοδοιπόρους του τον Ορέστη, τη Μινιόν – Μαρκένα, τον Βαμβακά, τον Ατσαλάκωτο, την Ιουλία και την Κάτια και κάποια νέα πρόσωπα που έρχονται να συμβάλλουν με τον δικό τους τρόπο στην εξέλιξη της ιστορίας. Οι υψηλά ιστάμενοι, οι συνθήκες, οι συγκυρίες ή η μοίρα τους ένωσε με ένα έγκλημα που θα αφήσει πίσω του ανοιχτές πληγές αλλά και κατεστραμμένες ζωές; Με ένα έγκλημα που θα τους δέσει όλους μαζί σε ένα γαϊτανάκι γεγονότων και αποκαλύψεων που απειλεί να τους τινάξει όλους στον αέρα.
Κανένας ήρωας του Δημήτρη Σίμου δεν βγαίνει αλώβητος στο τέλος του βιβλίου. Ο ίδιος ο συγγραφέας δηλώνει στις ευχαριστίες ότι «Ο θάνατος του Οδυσσέα» φτάνει στο τέλος του με έναν θρήνο, ένα τέλος για μια αρχή… αυτό είναι το τίμημα που πληρώθηκε. «Τα Σκοτεινά νερά» έχουν σημαδέψει τις ιστορίες του αστυνόμου Καπετάνου μέσα από μύθους, δράματα, θλίψη, χαρά χαρίζοντας μας μια απεικόνιση της ίδιας της ζωής. Ένας κύκλος έκλεισε λοιπόν ή το μέλλον μας επιφυλάσσει και άλλα ταξίδια στα «Σκοτεινά νερά» της Χαλκίδας; Ίσως ο Καπετάνος να κατάφερε να επιστρέψει στην Ιθάκη του. Ίσως η Κίρκη να τον πλανέψει ξανά και να τον παρασύρει στα δίχτυα της. Αυτό μόνο ο χρόνος το ξέρει και ο Δημήτρης Σίμος…
«Τα τσακάλια ουρλιάζουν.
Ψάχνουν το θήραμα τους.
Ψάχνουν εσένα.
Τρέξε, επιβίωσε, νίκησε.
Αυτή είναι η νύχτα σου.
Η μεγάλη νύχτα…»
Βρίσκει μέρος να κρυφτεί όταν ξεκινά η βροχή…
Φούσκες ευτυχίας, χρώματα, τραγούδι, χαμογελαστά χείλη για μερικά δευτερόλεπτα στο παρόν. Η όψη στο φως της αστραπής κρατά για μια στιγμή.
Οι κορμοί των δέντρων πυκνώνουν, η υγρασία τρώει τα κόκαλά σου. Η νύχτα καταπίνει όνειρα για το μέλλον, φωνές, εφιάλτες, κλάματα. Η όψη στο σκοτάδι βαστά τον χρόνο δέσμιο της.
Ζωή δίχως φως.
Μια απέλπιδα διαίσθηση πως όλα θα φτιάξουν, όλα θα φτιάξουν…»
Πρώτα είχαμε τα «Βατράχια»… Μετά τα «Τυφλά ψάρια»… Ακολούθησαν τα «Τοξικά μάτια»… Κάναμε μια παύση με το «Σώσε με»… για να επανέλθουμε στα «Σκοτεινά νερά» της Χαλκίδας με το «Θάνατο του Οδυσσέα». Το #team_kapetanos έρχεται ξανά για να ταράξει τα νερά της αστυνομικής λογοτεχνίας.
Τι σχέση μπορεί να έχουν μεταξύ τους ένας άντρας που απειλεί να αυτοκτονήσει από την ταράτσα ενός ξενοδοχείου με έναν ελεύθερο σκοπευτή που τον πυροβολεί πριν καταφέρει να πραγματοποιήσει την απειλή του, με ένα ταριχευμένο τσακάλι και την εμπλοκή της Αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας; Ο αστυνόμος Χρίστος Καπετάνος και η γνωστή σε όλους μας πλέον ομάδα του καλούνται να λύσουν το γρίφο που κρύβεται πίσω από όλα αυτά και ξεκινούν ένα κυνήγι με το χρόνο καθώς τα θύματα γύρω τους πληθαίνουν.
Ένας δολοφόνος που αφήνει πίσω του ένα βαλσαμωμένο ζώο, εθνικιστικά στοιχεία που έχουν εισχωρήσει στα σώματα ασφαλείας και μια θεωρία συνωμοσίας που κανείς τους δεν θέλει να επαληθευτεί. Πιστοί «στρατιώτες» που ξεπηδούν μέσα από ένα πρόγραμμα προσηλυτισμού και είναι ικανοί να ισοπεδώσουν τα πάντα και να πατήσουν επί πτωμάτων προκειμένου να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους. Ποιος είναι αυτός που κινεί τα νήματα; Και πόσο δύσκολο είναι να βγεις νικητής όταν αυτός που έχει δημιουργήσει το παιχνίδι είναι ο ίδιος σου ο εχθρός;
Δεν ξέρω τι ενέπνευσε τον Δημήτρη Σίμο ώστε να δημιουργήσει την τέταρτη περιπέτεια του γνωστού σε όλους μας αστυνόμου Καπετάνου αλλά τώρα που τέλειωσα την ανάγνωση του μπορώ να σας πω ότι ίσως είναι το πιο ώριμο βιβλίο του μέχρι τώρα. Με πιο μεστή και σίγουρα πιο συγκροτημένη γραφή καταφέρνει να δημιουργήσει ένα αστυνομικό θρίλερ με αλλεπάλληλες ανατροπές θίγοντας στις σελίδες του πολλά επίκαιρα θέματα που βασανίζουν την καθημερινότητα μας τα τελευταία χρόνια.
Μετά τα «Τοξικά μάτια» βλέπουμε ότι ο Δημήτρης Σίμος κάνει μια στροφή στο πιο λογοτεχνικό στυλ γραφής υιοθετώντας μια χροιά λυρικότητας και σε αυτό το βιβλίο ανεβάζοντας ακόμα πιο ψηλά τον πήχη που είχε θέσει στα προηγούμενα κείμενα του. Παράλληλα βλέπουμε τους ήρωες του να εξελίσσονται ακόμα περισσότερο και να δημιουργούν μεταξύ τους όχι μόνο φιλικούς αλλά και «οικογενειακούς» δεσμούς πολύ ισχυρούς. Αστυνομική έρευνα και κοινωνική κριτική είναι χαρακτηριστικά που παρουσιάζουν τα noir μυθιστορήματα και στο «Ο θάνατος του Οδυσσέα» είναι δύο στοιχεία που ισορροπούν τέλεια στη ζυγαριά της πλοκής του συγγραφέα.
Σε αυτό το βιβλίο ο Δημήτρης Σίμος δημιουργεί εξίσου δύο ιστορίες που όμως δεν κινούνται σε διαφορετικούς χρόνους, όπως στα προηγούμενα βιβλία της σειράς, αλλά παράλληλα στον ίδιο χώρο και χρόνο τις οποίες καταφέρνει να δέσει αρμονικά μέσα από τα στοιχεία που προκύπτουν καθώς προχωράει η έρευνα του Καπετάνου. Η υπόθεση του βιβλίου ίσως θυμίσει σε αρκετούς σενάριο Αμερικανικής παραγωγής και εξωπραγματική ως προς τα ελληνικά δεδομένα αλλά το στοιχείο μιας ομάδας καλοκουρδισμένων και εκπαιδευμένων, υπό αντίξοες και σκληρές συνθήκες, «στρατιωτών» που ρισκάρουν ακόμα και τη ζωή τους είναι η βάση για να στηθεί και να στηριχθεί η εξέλιξη της αφήγησης.
Η κινηματογραφική γραφή κυριαρχεί και στο «Θάνατο του Οδυσσέα» δημιουργώντας μια αίσθηση αγωνίας στους αναγνώστες που καταφέρνει να ανεβάσει την αδρεναλίνη τους στα ύψη μέσα από τις ανατροπές προκαλώντας ποικίλα συναισθήματα. Η αιχμηρή πένα του συγγραφέα κάνει λόγο για την έννοια του ρατσισμού και του εθνικισμού που έχει ανθίσει μέσα στις ψυχές των, κατά τα άλλα, «φιλόξενων» Ελλήνων μετά τα μεγάλα ρεύματα μεταναστών από τη Συρία αλλά και άλλες χώρες. Πόσο μπορεί να μολύνει έναν άνθρωπο το σαράκι του ρατσισμού ώστε να τον ωθήσει στην εκδίκηση; Χαρακτηριστική είναι και η μικρή αναφορά του Δημήτρη Σίμου στην υπόθεση του Βαγγέλη Γιακουμάκη ως σκέψη σε ένα σχόλιο ενός μικρού διαλόγου.
Γνωστοί και μη εξαιρετέοι οι ήρωες του συγγραφέα με πρωταγωνιστή τον αστυνόμο Χρίστο Καπετάνο και συνοδοιπόρους του τον Ορέστη, τη Μινιόν – Μαρκένα, τον Βαμβακά, τον Ατσαλάκωτο, την Ιουλία και την Κάτια και κάποια νέα πρόσωπα που έρχονται να συμβάλλουν με τον δικό τους τρόπο στην εξέλιξη της ιστορίας. Οι υψηλά ιστάμενοι, οι συνθήκες, οι συγκυρίες ή η μοίρα τους ένωσε με ένα έγκλημα που θα αφήσει πίσω του ανοιχτές πληγές αλλά και κατεστραμμένες ζωές; Με ένα έγκλημα που θα τους δέσει όλους μαζί σε ένα γαϊτανάκι γεγονότων και αποκαλύψεων που απειλεί να τους τινάξει όλους στον αέρα.
Κανένας ήρωας του Δημήτρη Σίμου δεν βγαίνει αλώβητος στο τέλος του βιβλίου. Ο ίδιος ο συγγραφέας δηλώνει στις ευχαριστίες ότι «Ο θάνατος του Οδυσσέα» φτάνει στο τέλος του με έναν θρήνο, ένα τέλος για μια αρχή… αυτό είναι το τίμημα που πληρώθηκε. «Τα Σκοτεινά νερά» έχουν σημαδέψει τις ιστορίες του αστυνόμου Καπετάνου μέσα από μύθους, δράματα, θλίψη, χαρά χαρίζοντας μας μια απεικόνιση της ίδιας της ζωής. Ένας κύκλος έκλεισε λοιπόν ή το μέλλον μας επιφυλάσσει και άλλα ταξίδια στα «Σκοτεινά νερά» της Χαλκίδας; Ίσως ο Καπετάνος να κατάφερε να επιστρέψει στην Ιθάκη του. Ίσως η Κίρκη να τον πλανέψει ξανά και να τον παρασύρει στα δίχτυα της. Αυτό μόνο ο χρόνος το ξέρει και ο Δημήτρης Σίμος…
«Τα τσακάλια ουρλιάζουν.
Ψάχνουν το θήραμα τους.
Ψάχνουν εσένα.
Τρέξε, επιβίωσε, νίκησε.
Αυτή είναι η νύχτα σου.
Η μεγάλη νύχτα…»
July 20, 2021
Αν κάτι κάνει τη δουλειά του Δημήτρη Σίμου να ξεχωρίζει, αυτό είναι η εξέλιξή της. Από το πρώτο βιβλίο «Τα βατράχια», μέχρι και το τελευταίο του «Ο θάνατος του Οδυσσέα», ο Δημήτρης έρχεται σε κόντρα με τον ίδιο του τον εαυτό και μαντέψτε… βγαίνει πάντα νικητής!
Σε αυτή την τέταρτη περιπέτεια του αστυνόμου Καπετάνου, είναι εμφανής η συγγραφική ωριμότητα του Σίμου. Πλούσιο, μεστό, καλογραμμένο κι απόλυτα ισορροπημένο, «Ο θάνατος του Οδυσσέα», είναι αυτό ακριβώς που θέλει να διαβάσει ένας λάτρης της αστυνομικής λογοτεχνίας. Με σφριγηλή και ανατρεπτική πλοκή, που δεν κάνει «κοιλιές» αλλά ούτε «μπάζει» από πουθενά και ήρωες τόσο ρεαλιστικούς και οικείους που τους νιώθεις δικούς σου. Η Μινιόν, ο Ορέστης, ο Βαμβακάς… Συνάδελφοι, φίλοι, αδελφοί… Χωρίς αυτούς δε θα υπήρχε ιστορία κι ο Καπετάνος θα κολυμπούσε στα «σκοτεινά νερά» της μοναξιά του. Γι’ αυτό κι όταν συμβαίνει το απροσδόκητο η έκπληξη είναι μεγάλη. Η μεγαλύτερη ανατροπή ίσως, απ’ όλες. «Ο θάνατος του Οδυσσέα φτάνει στο τέλος του με έναν θρήνο. Μύθοι, δράματα, θλίψη, χαρά, μια απεικόνιση της ίδιας της ζωής. Τα «σκοτεινά νερά» σημάδεψαν τον πυρήνα των ιστοριών του αστυνόμου Καπετάνου, με έναν τρόπο που μόνο η απώλεια ξέρει να γεννά. Ένα τέλος για μια αρχή. Αυτό είναι το τίμημα που πληρώθηκε και το χτύπημα σε μια σκοτεινή πόρτα που άνοιξε μπροστά μας.», αναφέρει ο ίδιος ο συγγραφέας στις ευχαριστίες. Ένα τέλος για μια αρχή…
«Το παρελθόν, συχνά χάνεται στη λήθη και άπαξ και συμβεί, το παρόν διαταράσσεται σε μόνιμη βάση.»
Με φόντο την Ελλάδα του μνημονίου, της οικονομικής κρίσης και του επικείμενου Grexit, η ιστορία εκτυλίσσεται σε δυο παράλληλα χρονικά επίπεδα, παρόλο που οι αναφορές σε γεγονότα του παρελθόντος δε λείπουν. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, ο Δημήτρης θίγει καυτά κοινωνικά ζητήματα, όπως η μετανάστευση, ο εθνικισμός και ο ρατσισμός. Μεταξύ άλλων γίνεται κι αναφορά στην εξαφάνιση του νεαρού Βαγγέλη Γιακουμάκη, μια τραγική υπόθεση που ακόμη και σήμερα προκαλεί ρίγη συγκίνησης.
Στον αντίποδα έχουμε τις σκηνές έντονης δράσης, με καταδιώξεις και πυροβολισμούς, εκρήξεις και ανθρωποκυνηγητά, που δίνουν μια σχεδόν κινηματογραφική χροιά στο βιβλίο. «Ο θάνατος του Οδυσσέα» θα γινόταν μια εξαίσια τηλεοπτική σειρά που θα «έσπαγε ταμεία».
«Όταν κοιτάς το θηρίο και δεν φοβάσαι, είναι γιατί αρχίζεις και του μοιάζεις.»
Για το προηγούμενο βιβλίο του, το «Σώσε με», είχα διαπιστώσει ότι η γραφή του Δημήτρη είχε περάσει σε άλλο επίπεδο. Πιο πλούσια, πιο λογοτεχνική, σε σχέση με τα πρώτα. Στον «Οδυσσέα» λοιπόν το έχει πάει ακόμη παραπέρα. Έχει αποκτήσει μια βαθιά ανθρωπιά κι ένα λυρισμό, τα οποία ξαφνιάζουν τον αναγνώστη ευχάριστα και του ζεσταίνουν την καρδιά. Κάτι που συναντάμε για πρώτη φορά στο έργο του Δημήτρη, είναι τα λιλιπούτεια κεφάλαια, έκτασης μερικών αράδων το καθένα, που με ελάχιστες λέξεις λένε πάρα πολλά. Τέλος, οι διάλογοι μεταξύ των χαρακτήρων είναι στακάτοι, έχουν συνέπεια και τη δυναμική του προφορικού λόγου. Μπορείς σχεδόν να τους δεις να μορφάζουν ή να σηκώνουν το φρύδι με επίκριση. «Ο θάνατος του Οδυσσέα» είναι μακράν το καλύτερο, αρτιότερο και ωριμότερο βιβλίο του, απ’ όποια πλευρά κι αν το εξετάσει κανείς!
Ο Δημήτρης Σίμος δε γράφει για να γράψει. Αγαπά να γράφει κι αυτό φαίνεται κάθε φορά. Πλάθει απολαυστικές ιστορίες, με κοινωνικό/πολιτισμικό/οικολογικό υπόβαθρο. Ιστορίες του σήμερα, που ο καθένας από εμάς μπορεί να τις νιώσει στο πετσί του. Έχει σίγουρα να δώσει πολλά ακόμα στην ελληνική αστυνομική λογοτεχνία κι εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να περιμένουμε! Go #teamkapetanos!
Καλές αναγνώσεις!
Δείτε περισσότερες βιβλιοαπόψεις στο blog των ΒΙΒΛΙΟγραφικών: https://vivliografika.blogspot.com/20...
Σε αυτή την τέταρτη περιπέτεια του αστυνόμου Καπετάνου, είναι εμφανής η συγγραφική ωριμότητα του Σίμου. Πλούσιο, μεστό, καλογραμμένο κι απόλυτα ισορροπημένο, «Ο θάνατος του Οδυσσέα», είναι αυτό ακριβώς που θέλει να διαβάσει ένας λάτρης της αστυνομικής λογοτεχνίας. Με σφριγηλή και ανατρεπτική πλοκή, που δεν κάνει «κοιλιές» αλλά ούτε «μπάζει» από πουθενά και ήρωες τόσο ρεαλιστικούς και οικείους που τους νιώθεις δικούς σου. Η Μινιόν, ο Ορέστης, ο Βαμβακάς… Συνάδελφοι, φίλοι, αδελφοί… Χωρίς αυτούς δε θα υπήρχε ιστορία κι ο Καπετάνος θα κολυμπούσε στα «σκοτεινά νερά» της μοναξιά του. Γι’ αυτό κι όταν συμβαίνει το απροσδόκητο η έκπληξη είναι μεγάλη. Η μεγαλύτερη ανατροπή ίσως, απ’ όλες. «Ο θάνατος του Οδυσσέα φτάνει στο τέλος του με έναν θρήνο. Μύθοι, δράματα, θλίψη, χαρά, μια απεικόνιση της ίδιας της ζωής. Τα «σκοτεινά νερά» σημάδεψαν τον πυρήνα των ιστοριών του αστυνόμου Καπετάνου, με έναν τρόπο που μόνο η απώλεια ξέρει να γεννά. Ένα τέλος για μια αρχή. Αυτό είναι το τίμημα που πληρώθηκε και το χτύπημα σε μια σκοτεινή πόρτα που άνοιξε μπροστά μας.», αναφέρει ο ίδιος ο συγγραφέας στις ευχαριστίες. Ένα τέλος για μια αρχή…
«Το παρελθόν, συχνά χάνεται στη λήθη και άπαξ και συμβεί, το παρόν διαταράσσεται σε μόνιμη βάση.»
Με φόντο την Ελλάδα του μνημονίου, της οικονομικής κρίσης και του επικείμενου Grexit, η ιστορία εκτυλίσσεται σε δυο παράλληλα χρονικά επίπεδα, παρόλο που οι αναφορές σε γεγονότα του παρελθόντος δε λείπουν. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, ο Δημήτρης θίγει καυτά κοινωνικά ζητήματα, όπως η μετανάστευση, ο εθνικισμός και ο ρατσισμός. Μεταξύ άλλων γίνεται κι αναφορά στην εξαφάνιση του νεαρού Βαγγέλη Γιακουμάκη, μια τραγική υπόθεση που ακόμη και σήμερα προκαλεί ρίγη συγκίνησης.
Στον αντίποδα έχουμε τις σκηνές έντονης δράσης, με καταδιώξεις και πυροβολισμούς, εκρήξεις και ανθρωποκυνηγητά, που δίνουν μια σχεδόν κινηματογραφική χροιά στο βιβλίο. «Ο θάνατος του Οδυσσέα» θα γινόταν μια εξαίσια τηλεοπτική σειρά που θα «έσπαγε ταμεία».
«Όταν κοιτάς το θηρίο και δεν φοβάσαι, είναι γιατί αρχίζεις και του μοιάζεις.»
Για το προηγούμενο βιβλίο του, το «Σώσε με», είχα διαπιστώσει ότι η γραφή του Δημήτρη είχε περάσει σε άλλο επίπεδο. Πιο πλούσια, πιο λογοτεχνική, σε σχέση με τα πρώτα. Στον «Οδυσσέα» λοιπόν το έχει πάει ακόμη παραπέρα. Έχει αποκτήσει μια βαθιά ανθρωπιά κι ένα λυρισμό, τα οποία ξαφνιάζουν τον αναγνώστη ευχάριστα και του ζεσταίνουν την καρδιά. Κάτι που συναντάμε για πρώτη φορά στο έργο του Δημήτρη, είναι τα λιλιπούτεια κεφάλαια, έκτασης μερικών αράδων το καθένα, που με ελάχιστες λέξεις λένε πάρα πολλά. Τέλος, οι διάλογοι μεταξύ των χαρακτήρων είναι στακάτοι, έχουν συνέπεια και τη δυναμική του προφορικού λόγου. Μπορείς σχεδόν να τους δεις να μορφάζουν ή να σηκώνουν το φρύδι με επίκριση. «Ο θάνατος του Οδυσσέα» είναι μακράν το καλύτερο, αρτιότερο και ωριμότερο βιβλίο του, απ’ όποια πλευρά κι αν το εξετάσει κανείς!
Ο Δημήτρης Σίμος δε γράφει για να γράψει. Αγαπά να γράφει κι αυτό φαίνεται κάθε φορά. Πλάθει απολαυστικές ιστορίες, με κοινωνικό/πολιτισμικό/οικολογικό υπόβαθρο. Ιστορίες του σήμερα, που ο καθένας από εμάς μπορεί να τις νιώσει στο πετσί του. Έχει σίγουρα να δώσει πολλά ακόμα στην ελληνική αστυνομική λογοτεχνία κι εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να περιμένουμε! Go #teamkapetanos!
Καλές αναγνώσεις!
Δείτε περισσότερες βιβλιοαπόψεις στο blog των ΒΙΒΛΙΟγραφικών: https://vivliografika.blogspot.com/20...
August 18, 2021
Χαίρομαι που βλέπω ότι η γραφή του Σίμου εξελίσσεται κάθε χρόνο και δίνει στους αναγνώστες του πάντα κάτι περισσότερο. Μένοντας πιστός στον τρόπο αφήγησης που χρησιμοποίησε από το πρώτο του βιβλίο, μας αφηγείται δύο παράλληλες ιστορίες, μια στο παρόν και μια που ξεκινά από το παρελθόν και φτάνει στο παρόν.
Κατά τη γνώμη μου, η ιστορία του παρελθόντος ήταν κάπως πιο αδύναμη από την βασική ιστορία. Οι χαρακτήρες ώμου ήταν σχεδόν αδιάφοροι. Αυτό πιθανόν να οφείλεται στο γεγονός ότι μάθαμε πολύ λίγα πράγματα για αυτούς. Σίγουρα η ιστορία μου κράτησε το ενδιαφέρον, όμως δε με απασχολούσε ιδιαίτερα το μέλλον των χαρακτήρων.
Από την άλλη, έχουμε μια πολύ δυνατή ιστορία στο παρόν, με τον Καπετάνο πιο καλογραμμένο από ποτέ. Η ιστορία διαθέτει μεγάλες δόσεις δράσης και περιπέτειας χωρίς όμως να χάνει το αστυνομικό ως βασικό της στοιχείο. Ο αστυνόμος εκφράζει ανοιχτά την αντιπάθειά του για τους συναδέλφους του, που καταχρώνται την εξουσία που τους δίνει η στολή και μιλάει ανοιχτά για τη φασιστική ιδεολογία στην αστυνομία. Ο συγγραφέας αναφέρεται επίσης στην άνοδο του φασισμού στην Ελλάδα το 2015 που είναι και η χρονολογία που διεξάγεται η ιστορία. Γενικά, τα βιβλία του Δημήτρη Σίμου έχουν πάντα κοινωνικοπολιτικό σχολιασμό και αυτό είναι κάτι που εκτιμώ.
Ένα πράγμα βρήκα εντελώς αχρείαστο στο βιβλίο. Τον Καπετάνο να μας περιγράφει το σουτιέν της συναδέρφου του λίγο αφότου έχει κινδυνεύσει η ζωή τους και ενώ δεν έχει σταθεί ακόμα καλά καλά στα πόδια του. Και γενικά το πως εξελίσσεται αυτή η σκηνή είναι απογοητευτικό γιατί γελοιοποιεί το χαρακτήρα της αστυνομικού.
Κατά τη γνώμη μου, η ιστορία του παρελθόντος ήταν κάπως πιο αδύναμη από την βασική ιστορία. Οι χαρακτήρες ώμου ήταν σχεδόν αδιάφοροι. Αυτό πιθανόν να οφείλεται στο γεγονός ότι μάθαμε πολύ λίγα πράγματα για αυτούς. Σίγουρα η ιστορία μου κράτησε το ενδιαφέρον, όμως δε με απασχολούσε ιδιαίτερα το μέλλον των χαρακτήρων.
Από την άλλη, έχουμε μια πολύ δυνατή ιστορία στο παρόν, με τον Καπετάνο πιο καλογραμμένο από ποτέ. Η ιστορία διαθέτει μεγάλες δόσεις δράσης και περιπέτειας χωρίς όμως να χάνει το αστυνομικό ως βασικό της στοιχείο. Ο αστυνόμος εκφράζει ανοιχτά την αντιπάθειά του για τους συναδέλφους του, που καταχρώνται την εξουσία που τους δίνει η στολή και μιλάει ανοιχτά για τη φασιστική ιδεολογία στην αστυνομία. Ο συγγραφέας αναφέρεται επίσης στην άνοδο του φασισμού στην Ελλάδα το 2015 που είναι και η χρονολογία που διεξάγεται η ιστορία. Γενικά, τα βιβλία του Δημήτρη Σίμου έχουν πάντα κοινωνικοπολιτικό σχολιασμό και αυτό είναι κάτι που εκτιμώ.
Ένα πράγμα βρήκα εντελώς αχρείαστο στο βιβλίο. Τον Καπετάνο να μας περιγράφει το σουτιέν της συναδέρφου του λίγο αφότου έχει κινδυνεύσει η ζωή τους και ενώ δεν έχει σταθεί ακόμα καλά καλά στα πόδια του. Και γενικά το πως εξελίσσεται αυτή η σκηνή είναι απογοητευτικό γιατί γελοιοποιεί το χαρακτήρα της αστυνομικού.
June 11, 2021
Είχα την χαρά να αποκτήσω το βιβλίο του Δημήτρη πριν την επίσημη κυκλοφορία του. Το περίμενα με χαρά και ανυπομονησία καθώς αγαπώ την γραφή του και σε κάθε του βιβλίο με εντυπωσιάζει.
«Ο θάνατος του Οδυσσέα» είναι η τέταρτη περιπέτεια του αγαπημένου μας αστυνόμου Καπετάνου. Η απειλή να δώσει τέλος στη ζωή του ένας άντρας στην ταράτσα του ξενοδοχείου κινητοποιεί τον αστυνομικό να λάβει δράση και να τον σώσει. Η εύρεση ενός ταριχευμένου τσακαλιού και η λέξη Οδυσσέας από το στόμα του άντρα φέρνει στην επιφάνεια μυστικά και παρασκήνιο.
Ένα εκπληκτικό αστυνομικό μυθιστόρημα με στοιχεία κοινωνικού και πολιτικού περιεχομένου. Η δράση και ο τρόπος γραφής του κινούνται σε γρήγορο ρυθμό και σε καλούν να φτάσεις στο τέλος για να μάθεις γρήγορα το τι συμβαίνει. Στα θετικά οι άρτιοι λογοτεχνικοί χαρακτήρες που δημιούργησε και το πολύ ωραίο μήνυμα που περνάει. Με συγκίνησαν πολύ κάποιες σκηνές στο βιβλίο.
Αναζητήστε το και ζήστε κάθε στιγμή αυτής της υπέροχης ιστορίας.
Καλή ανάγνωση.
«Ο θάνατος του Οδυσσέα» είναι η τέταρτη περιπέτεια του αγαπημένου μας αστυνόμου Καπετάνου. Η απειλή να δώσει τέλος στη ζωή του ένας άντρας στην ταράτσα του ξενοδοχείου κινητοποιεί τον αστυνομικό να λάβει δράση και να τον σώσει. Η εύρεση ενός ταριχευμένου τσακαλιού και η λέξη Οδυσσέας από το στόμα του άντρα φέρνει στην επιφάνεια μυστικά και παρασκήνιο.
Ένα εκπληκτικό αστυνομικό μυθιστόρημα με στοιχεία κοινωνικού και πολιτικού περιεχομένου. Η δράση και ο τρόπος γραφής του κινούνται σε γρήγορο ρυθμό και σε καλούν να φτάσεις στο τέλος για να μάθεις γρήγορα το τι συμβαίνει. Στα θετικά οι άρτιοι λογοτεχνικοί χαρακτήρες που δημιούργησε και το πολύ ωραίο μήνυμα που περνάει. Με συγκίνησαν πολύ κάποιες σκηνές στο βιβλίο.
Αναζητήστε το και ζήστε κάθε στιγμή αυτής της υπέροχης ιστορίας.
Καλή ανάγνωση.
July 25, 2021
Επιστροφή του Χρίστου Καπετάνου μέσα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο αυτή τη φορά. Ο Δημήτρης Σίμος ανανεωμένος, ακόμα πιο έμπειρος κι εμπνευσμένος, με μια υπόθεση δαιδαλώδη, που ούτε κατά διάνοια πάει ο νους σου στην εξέλιξή της, πόσο μάλλον στη λύση της. Καταπληκτική η συνέχεια των Σκοτεινών Νερών, άκρως απολαυστική για τους φαν της σειράς, αλλά και για νεοσύλλεκτους. Λατρεύω τις ανεπανάληπτες περιγραφές του συγγραφέα στις σκηνές που η δράση κορυφώνεται, όπως και τους μυθολογικούς παραλληλισμούς σε αυτή την ιστορία. Εξαιρετικό βιβλίο!!!
July 13, 2021
Ένας άντρας απειλεί να αυτοκτονήσει. Είναι η αρχή ενός κουβαριού που, καθώς ξετυλίγεται, αφήνει στο διάβα του πολλά ερωτηματικά και δυσοίωνες προβλέψεις, διαπλοκές, δίψα για εκδίκηση, εθνικιστικό φανατισμό και ρατσισμό, βαλσαμωμένους λύκους και φόνους.
Ο Χρίστος Καπετάνος, και η ομάδα του - ο Ορέστης, η Μαρκένα, ο Βαμβακάς -, αναλαμβάνουν τη διαλεύκανση των σκοτεινών υποθέσεων. H αντιτρομοκρατική μπλέκεται στα πόδια τους και το κουβάρι δείχνει ολοένα πιο μπερδεμένο.
Τα σκοτεινά νερά, πιο απειλητικά από κάθε φορά, ξερνούν δυσοίωνες προβλέψεις για την επίλυση των φόνων ενώ εμπόδια προκύπτουν διαρκώς στην πορεία των ερευνών.
Η ομάδα συσπειρώνεται, τα μέλη της πιο ώριμα από ποτέ αναλαμβάνουν δράση, και αυτή τη φορά βγαίνουν στην «πρώτη γραμμή» κοντά στο αφεντικό τους. Ο Καπετάνος βρίσκεται μέσα σε έναν κυκεώνα αποκαλύψεων και οι κινήσεις του είναι μεθοδευμένες μεν, διέπονται από μια ανεξέλεγκτη οργή δε.
«Οργή για τη φάρα μας»
Οι χαρακτήρες του βιβλίου ανθρώπινοι παρά ποτέ, θυμώνουν, φθάνουν στα όριά τους, πονούν!
Δύο ιστορίες τρέχουν παράλληλα έως ότου φθάσει η ώρα να συναντηθούν και να αποκαλυφθούν καλά κρυμμένα μυστικά, δολοπλοκίες, συνωμοσίες, πάθη και μίση.
«Αυτή έφταιγε. Δεν έπρεπε ποτέ να συμφωνήσει να έρθει σε αυτό το μέρος. Δύο καρακάξες λίντσαραν ηχητικά τη σκέψη της και ύστερα το ουρλιαχτό του αέρα κάλυψε τις φωνές τους. Οι λύκοι, τα πυρακτωμένα κούτσουρα, η βροχή που τους έκανε να ανοίξουν τις σκηνές τους καταμεσής της πεδιάδας, ενώ τα γρυλίσματα πλήθαιναν από το βάθος του λόφου. »
Η καταιγιστική δράση, δοσμένη από τη δυνατή και μεστή γραφή του συγγραφέα, είναι ένα από τα ατού του βιβλίου! Ο ρυθμός γρήγορος, κινηματογραφικός θα έλεγα, εντείνεται σελίδα τη σελίδα, οι περιγραφές είναι ανατριχιαστικά αληθινές, και οι ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη με αποκορύφωμα το τέλος!
Στάθηκα ιδιαίτερα σε δυο σημεία.
📌1.Στην τεχνική δεξιοτεχνία του Δημήτρη Σίμου – πέντε πολύ μικρά κεφάλαια (περικλείονται στις σελίδες 302-309) και τρία αντίστοιχα πολύ μικρά (περικλείονται στις σελίδες 418-420), όπου δίνει τόσο πολλά γράφοντας τόσο λίγα!
📌2. Στην τρυφεράδα και στον γλυκό λυρισμό που αποπνέει το κείμενο, εκεί όπου η ιστορία το καλεί! Υπήρξαν σκηνές όπου ένας κόμπος σταμάτησε στο λαιμό μου...
Ένας θάνατος θα φέρει άραγε τη συνέχεια;
Είναι ομολογουμένως το καλύτερο βιβλίο της σειράς, μέχρι τώρα, μιας και ο Δημήτρης Σίμος ανεβάζει τον πήχη δίνοντάς μας ένα δυνατό αστυνομικό μυθιστόρημα με έντονους προβληματισμούς πάνω σε θέματα που ταλανίζουν την κοινωνία μας. Από τεχνικής πλευράς δε, η αρτιότητα και η πολυπλοκότητα της δομής φθάνουν σε ένα επίπεδο ικανό να καλύψει έναν απαιτητικό αναγνώστη!
Φυσικά ο τίτλος του μυθιστορήματος είναι στενά συνδεδεμένος με πράξεις και συμπεριφορές ηρώων. Η συσχέτιση με την Οδύσσεια και την Τηλεγονία φανερώνεται λίγο πριν το τέλος του βιβλίου, ένα τέλος που φέρνει την κάθαρση, την ισορροπία, ακολουθούμενο από έναν επίλογο γλυκό, ανακουφιστικό θα έλεγα, με την ελπίδα να διαφαίνεται, την ελπίδα της αλλαγής του κόσμου τούτου.
Θετικά στοιχεία :
📌Δυνατή ιστορία.
📌Δυνατή πλοκή.
📌Δυνατοί, πολυδιάστατοι, ανθρώπινοι χαρακτήρες.
📌Εξαιρετική, μεστή κινηματογραφική γραφή.
📌Γρήγορη ροή.
📌Ανατροπές μέχρι την τελευταία σελίδα.
📌Πολύ καλή επιμέλεια έκδοσης από την Ελένη Μπούρα.
Ο Χρίστος Καπετάνος, και η ομάδα του - ο Ορέστης, η Μαρκένα, ο Βαμβακάς -, αναλαμβάνουν τη διαλεύκανση των σκοτεινών υποθέσεων. H αντιτρομοκρατική μπλέκεται στα πόδια τους και το κουβάρι δείχνει ολοένα πιο μπερδεμένο.
Τα σκοτεινά νερά, πιο απειλητικά από κάθε φορά, ξερνούν δυσοίωνες προβλέψεις για την επίλυση των φόνων ενώ εμπόδια προκύπτουν διαρκώς στην πορεία των ερευνών.
Η ομάδα συσπειρώνεται, τα μέλη της πιο ώριμα από ποτέ αναλαμβάνουν δράση, και αυτή τη φορά βγαίνουν στην «πρώτη γραμμή» κοντά στο αφεντικό τους. Ο Καπετάνος βρίσκεται μέσα σε έναν κυκεώνα αποκαλύψεων και οι κινήσεις του είναι μεθοδευμένες μεν, διέπονται από μια ανεξέλεγκτη οργή δε.
«Οργή για τη φάρα μας»
Οι χαρακτήρες του βιβλίου ανθρώπινοι παρά ποτέ, θυμώνουν, φθάνουν στα όριά τους, πονούν!
Δύο ιστορίες τρέχουν παράλληλα έως ότου φθάσει η ώρα να συναντηθούν και να αποκαλυφθούν καλά κρυμμένα μυστικά, δολοπλοκίες, συνωμοσίες, πάθη και μίση.
«Αυτή έφταιγε. Δεν έπρεπε ποτέ να συμφωνήσει να έρθει σε αυτό το μέρος. Δύο καρακάξες λίντσαραν ηχητικά τη σκέψη της και ύστερα το ουρλιαχτό του αέρα κάλυψε τις φωνές τους. Οι λύκοι, τα πυρακτωμένα κούτσουρα, η βροχή που τους έκανε να ανοίξουν τις σκηνές τους καταμεσής της πεδιάδας, ενώ τα γρυλίσματα πλήθαιναν από το βάθος του λόφου. »
Η καταιγιστική δράση, δοσμένη από τη δυνατή και μεστή γραφή του συγγραφέα, είναι ένα από τα ατού του βιβλίου! Ο ρυθμός γρήγορος, κινηματογραφικός θα έλεγα, εντείνεται σελίδα τη σελίδα, οι περιγραφές είναι ανατριχιαστικά αληθινές, και οι ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη με αποκορύφωμα το τέλος!
Στάθηκα ιδιαίτερα σε δυο σημεία.
📌1.Στην τεχνική δεξιοτεχνία του Δημήτρη Σίμου – πέντε πολύ μικρά κεφάλαια (περικλείονται στις σελίδες 302-309) και τρία αντίστοιχα πολύ μικρά (περικλείονται στις σελίδες 418-420), όπου δίνει τόσο πολλά γράφοντας τόσο λίγα!
📌2. Στην τρυφεράδα και στον γλυκό λυρισμό που αποπνέει το κείμενο, εκεί όπου η ιστορία το καλεί! Υπήρξαν σκηνές όπου ένας κόμπος σταμάτησε στο λαιμό μου...
Ένας θάνατος θα φέρει άραγε τη συνέχεια;
Είναι ομολογουμένως το καλύτερο βιβλίο της σειράς, μέχρι τώρα, μιας και ο Δημήτρης Σίμος ανεβάζει τον πήχη δίνοντάς μας ένα δυνατό αστυνομικό μυθιστόρημα με έντονους προβληματισμούς πάνω σε θέματα που ταλανίζουν την κοινωνία μας. Από τεχνικής πλευράς δε, η αρτιότητα και η πολυπλοκότητα της δομής φθάνουν σε ένα επίπεδο ικανό να καλύψει έναν απαιτητικό αναγνώστη!
Φυσικά ο τίτλος του μυθιστορήματος είναι στενά συνδεδεμένος με πράξεις και συμπεριφορές ηρώων. Η συσχέτιση με την Οδύσσεια και την Τηλεγονία φανερώνεται λίγο πριν το τέλος του βιβλίου, ένα τέλος που φέρνει την κάθαρση, την ισορροπία, ακολουθούμενο από έναν επίλογο γλυκό, ανακουφιστικό θα έλεγα, με την ελπίδα να διαφαίνεται, την ελπίδα της αλλαγής του κόσμου τούτου.
Θετικά στοιχεία :
📌Δυνατή ιστορία.
📌Δυνατή πλοκή.
📌Δυνατοί, πολυδιάστατοι, ανθρώπινοι χαρακτήρες.
📌Εξαιρετική, μεστή κινηματογραφική γραφή.
📌Γρήγορη ροή.
📌Ανατροπές μέχρι την τελευταία σελίδα.
📌Πολύ καλή επιμέλεια έκδοσης από την Ελένη Μπούρα.
October 24, 2021
Μου άρεσε αρκετά. Έβαλα τρία αστέρια, γιατί θεωρώ ότι τα Τοξικά Μάτια ήταν καλύτερα και γιατί λίγο μπερδεύτηκα με τα μπρος πίσω της ιστορίας και με τις αρκετές, παράλληλες ιστορίες που μπλέκονταν μεταξύ τους και επειδή στεναχωρήθηκα για μια απώλεια που προκύπτει (δεν περιγράφω άλλο, δεν κάνουμε spoiler). Μου αρέσει η σειρά αυτών των βιβλίων με τον Καπετάνο. Θα περιμένω το επόμενο βιβλίο της σειράς, να δω τι θα κάνει με τη ζωή του ο αστυνόμος.
August 5, 2021
Απολαυστικό μυθιστόρημα ανατροπών ανάμεσα σε κρατικά και μη μυστικά, με δράση, με συναίσθημα, με ... λίγο απ΄όλα. Αυτό το "λίγο απ'όλα" με συγκράτησε λιγάκι αλλά είναι μια αξιοπρεπέστατη προσπάθεια ενός δικού μας παιδιού να ξεχωρίσει στην τεράστια τρικυμιοθάλασσα του αστυνομικού μυθιστορήματος. Μπόνους για μένα είναι τα Ευβοιώτικα "λημέρια" κι ας μεροληπτώ λόγω της καταγωγής μου...
July 18, 2021
https://dominicamat.blogspot.com/2021...
Ήταν το 2018 όταν έπιασα στα χέρια μου καί διάβασα το πρώτο βιβλίο της σειράς ''Σκοτεινά νερά'',του συγγραφέα Δημήτρη Σίμου,με τίτλο ''Τα βατράχια''. Έμελλε να είναι μία μοιραία ''συνάντηση'',αφού το συγκεκριμένο βιβλίο είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου αστυνομικά μυθιστορήματα -όχι μόνο της εν λόγω σειράς- αλλά ανάμεσα στα τόσα που έχω διαβάσει. Η θέση του στην καρδιά καί στην σκέψη μου μοιάζει να ''κλυδωνίζεται'' από το νέο (θα είναι το τελευταίο ; ) βιβλίο της σειράς,με τίτλο ''Ο θάνατος του Οδυσσέα'',που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Ένα βιβλίο που ανυπομονούσα να διαβάσω για πολλούς λόγους. Να,λοιπόν,που ήρθε η σειρά του καί ηθελημένα χάθηκα μέσα στο βάθος των σκοτεινών νερών...
''Ο θάνατος του Οδυσσέα'' όπως προείπα ο τίτλος του βιβλίου κι αμέσως αναρωτήθηκα αν υπάρχει κάποιος κρυφός συμβολισμός,ή,κάποια αλληγορία πίσω από αυτόν. Ο Οδυσσέας είναι ένας από τους πιο τραγικούς ήρωες των αρχαίων λογοτεχνικών κειμένων. Η ιστορία του γίνεται πηγή έμπνευσης για τη συγγραφή του ομηρικού έπους ''Οδύσσεια''. Πέρα από βασιλιάς της Ιθάκης,σύζυγος της Πηνελόπης καί πατέρας του Τηλέμαχου,προστατευόμενος της θεάς Αθηνάς,ο πολυμήχανος Οδυσσέας βοηθά στην κατάκτηση της Τροίας καί την επιτυχία του Τρωϊκού πολέμου. Βασανίζεται εξαιτίας της ύβρεως του απέναντι στους θεούς. Επιστρέφει μετά από είκοσι χρόνια στην πατρίδα του καί εντέλει,δολοφονείται από τον Τηλέγονο τον γιο που απέκτησε με την Κίρκη. Πώς μπορεί,άραγε,να συνδέονται όλα αυτά με την υπόθεση του βιβλίου; Μήπως είναι κάτι παραπάνω από το προφανές; Το μόνο σίγουρο είναι πως ο συγγραφέας παίζει με ευφυή τρόπο με την ψυχολογία καί με την σκέψη μας,ιντριγκάροντάς μας για τη συνέχεια...
Ο λόγος του συγγραφέα ακολουθεί την ανοδική του πορεία καί βιβλίο με το βιβλίο καθίσταται εμφανής καί πολύ ικανοποιητική η εξέλιξή του. Στο παρόν βιβλίο,θα μου επιτρέψετε να έχω την αίσθηση,πως μπορούμε να διαπιστώσουμε το πηγαίο ταλέντο του καί τις δυνατότητες της πένας του με το συναίσθημα που βρίσκουμε στο πρώτο βιβλίο. Για μένα είναι ο ιδανικός συνδυασμός καί με ''καλύπτει'' πλήρως ως αναγνώστρια. Ναι,δεν σας το κρύβω πως όταν ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο,την λαχτάρα μου την ''ανταγωνιζόταν'' η αγωνία για το αν θα μου πρόσφερε όλα όσα επιθυμούσα. Όμως,οι όποιοι φόβοι μου κάμφθηκαν καί τελικά,εξαφανίστηκαν,καθώς κυλούσαν οι σελίδες καί έμπαινε όλο καί πιο βαθειά στην υπόθεση.
''Ένας άντρας απειλεί να πηδήξει από την ταράτσα ενός ξενοδοχείου, όταν φτάνει για τη διαπραγμάτευση ο αστυνόμος Καπετάνος. Ένα ταριχευμένο τσακάλι ανακαλύπτεται στην ντουλάπα του, ενώ η αντιτρομοκρατική φτάνει στην Εύβοια. Εθνικιστικά στοιχεία στα σώματα ασφαλείας, το κυνήγι ενός δολοφόνου που αφήνει για σημάδι ένα βαλσαμωμένο ζώο και μια θεωρία συνωμοσίας που κανείς δεν θέλει να επαληθευτεί… Ένα πρόγραμμα προσηλυτισμού πιστών «στρατιωτών» που έχει καλύψει εδώ και χρόνια τις στολές με κουστούμια… Ποιος κινεί τα νήματα; Πόσο δύσκολο είναι να νικήσεις όταν ο εχθρός έχει δημιουργήσει το παιχνίδι;" (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Ο συγγραφέας δεν θα μπορούσε να μείνει ''αμέτοχος'' καί να μην πάρει θέση για όλα τα κακώς κείμενα που ταλανίζουν την κοινωνία μας. Μέσα από την πλοκή του βιβλίου του κάνει σαφή καί αιχμηρά -σε κάποια σημεία ίσως καί αυστηρά- σχόλια για όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας,όχι γιατί θέλει να κινήσει το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού (τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω),αλλά γιατί αυτός είναι ένας από τους σκοπούς που επιτελούν τα μυθιστορήματα. Όχι,δεν λαϊκίζει,ούτε γίνεται γραφικός,ούτε προκαλεί εκβιαστ��κά το συναίσθημα στο αναγνωστικό κοινό. Είναι πολύ μετρημένος στα λόγια του. Δεν ξεφεύγει από τα όρια,ούτε δείχνει τάσεις υπερβολής. Αντιθέτως,μιλάμε για μία σφιχτοδεμένη πλοκή,με ταχείς εναλλαγές σκηνών,τις απαραίτητες ανατροπές,τους αληθοφανείς διαλόγους ανάμεσα στα πρόσωπα του κειμένου,τα μικρά,περιεκτικά κεφάλαια,την ορθή χρήση των εκφραστικών μέσων,την έντονη δράση,την αγωνία,το μυστήριο καί τέλος,το άφθονο λεξιλόγιο.
Το βιβλίο είναι μία απόδειξη πως το τρίπτυχο των σπουδαίων έργων της αρχαιότητας περί ύβρεως,νέμεσης καί κάθαρσης είναι ένα διαχρονικό ζήτημα,που όσο υπάρχουν άνθρωποι,θα εξακολουθεί να υφίσταται. Όμοια,λοιπόν,με τα πρόσωπα των αρχαίων τραγωδιών,έτσι καί οι ήρωες καί οι ηρωϊδες του βιβλίου θα περάσουν από τα ίδια στάδια ώστε να φτάσουμε σε ένα επικό φινάλε. Η λύτρωση μπορεί να έρθει για όλους κι όλες. Μπορεί καί όχι... Εμείς ως αναγνωστικό κοινό θα σταθούμε δίπλα τους. Θα περάσουμε από όλα αυτά μαζί με εκείνους/ες. Δεν ξέρω αν θα υπάρξει άλλο βιβλίο της σειράς,αλλά εγώ με περισσή ειλικρίνεια σας λέω πως το θεωρώ το πιο ιδανικό τέλος. Βέβαια,από την άλλη μεριά,πάντα είμαι ''ανοικτή'' στο ενδεχόμενο να συναντήσω ξανά τον αστυνόμο Καπετάνο σε νέες περιπέτειες. Αναζητήστε το!
Καλά σας αναγνώσματα!
Ήταν το 2018 όταν έπιασα στα χέρια μου καί διάβασα το πρώτο βιβλίο της σειράς ''Σκοτεινά νερά'',του συγγραφέα Δημήτρη Σίμου,με τίτλο ''Τα βατράχια''. Έμελλε να είναι μία μοιραία ''συνάντηση'',αφού το συγκεκριμένο βιβλίο είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου αστυνομικά μυθιστορήματα -όχι μόνο της εν λόγω σειράς- αλλά ανάμεσα στα τόσα που έχω διαβάσει. Η θέση του στην καρδιά καί στην σκέψη μου μοιάζει να ''κλυδωνίζεται'' από το νέο (θα είναι το τελευταίο ; ) βιβλίο της σειράς,με τίτλο ''Ο θάνατος του Οδυσσέα'',που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Ένα βιβλίο που ανυπομονούσα να διαβάσω για πολλούς λόγους. Να,λοιπόν,που ήρθε η σειρά του καί ηθελημένα χάθηκα μέσα στο βάθος των σκοτεινών νερών...
''Ο θάνατος του Οδυσσέα'' όπως προείπα ο τίτλος του βιβλίου κι αμέσως αναρωτήθηκα αν υπάρχει κάποιος κρυφός συμβολισμός,ή,κάποια αλληγορία πίσω από αυτόν. Ο Οδυσσέας είναι ένας από τους πιο τραγικούς ήρωες των αρχαίων λογοτεχνικών κειμένων. Η ιστορία του γίνεται πηγή έμπνευσης για τη συγγραφή του ομηρικού έπους ''Οδύσσεια''. Πέρα από βασιλιάς της Ιθάκης,σύζυγος της Πηνελόπης καί πατέρας του Τηλέμαχου,προστατευόμενος της θεάς Αθηνάς,ο πολυμήχανος Οδυσσέας βοηθά στην κατάκτηση της Τροίας καί την επιτυχία του Τρωϊκού πολέμου. Βασανίζεται εξαιτίας της ύβρεως του απέναντι στους θεούς. Επιστρέφει μετά από είκοσι χρόνια στην πατρίδα του καί εντέλει,δολοφονείται από τον Τηλέγονο τον γιο που απέκτησε με την Κίρκη. Πώς μπορεί,άραγε,να συνδέονται όλα αυτά με την υπόθεση του βιβλίου; Μήπως είναι κάτι παραπάνω από το προφανές; Το μόνο σίγουρο είναι πως ο συγγραφέας παίζει με ευφυή τρόπο με την ψυχολογία καί με την σκέψη μας,ιντριγκάροντάς μας για τη συνέχεια...
Ο λόγος του συγγραφέα ακολουθεί την ανοδική του πορεία καί βιβλίο με το βιβλίο καθίσταται εμφανής καί πολύ ικανοποιητική η εξέλιξή του. Στο παρόν βιβλίο,θα μου επιτρέψετε να έχω την αίσθηση,πως μπορούμε να διαπιστώσουμε το πηγαίο ταλέντο του καί τις δυνατότητες της πένας του με το συναίσθημα που βρίσκουμε στο πρώτο βιβλίο. Για μένα είναι ο ιδανικός συνδυασμός καί με ''καλύπτει'' πλήρως ως αναγνώστρια. Ναι,δεν σας το κρύβω πως όταν ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο,την λαχτάρα μου την ''ανταγωνιζόταν'' η αγωνία για το αν θα μου πρόσφερε όλα όσα επιθυμούσα. Όμως,οι όποιοι φόβοι μου κάμφθηκαν καί τελικά,εξαφανίστηκαν,καθώς κυλούσαν οι σελίδες καί έμπαινε όλο καί πιο βαθειά στην υπόθεση.
''Ένας άντρας απειλεί να πηδήξει από την ταράτσα ενός ξενοδοχείου, όταν φτάνει για τη διαπραγμάτευση ο αστυνόμος Καπετάνος. Ένα ταριχευμένο τσακάλι ανακαλύπτεται στην ντουλάπα του, ενώ η αντιτρομοκρατική φτάνει στην Εύβοια. Εθνικιστικά στοιχεία στα σώματα ασφαλείας, το κυνήγι ενός δολοφόνου που αφήνει για σημάδι ένα βαλσαμωμένο ζώο και μια θεωρία συνωμοσίας που κανείς δεν θέλει να επαληθευτεί… Ένα πρόγραμμα προσηλυτισμού πιστών «στρατιωτών» που έχει καλύψει εδώ και χρόνια τις στολές με κουστούμια… Ποιος κινεί τα νήματα; Πόσο δύσκολο είναι να νικήσεις όταν ο εχθρός έχει δημιουργήσει το παιχνίδι;" (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Ο συγγραφέας δεν θα μπορούσε να μείνει ''αμέτοχος'' καί να μην πάρει θέση για όλα τα κακώς κείμενα που ταλανίζουν την κοινωνία μας. Μέσα από την πλοκή του βιβλίου του κάνει σαφή καί αιχμηρά -σε κάποια σημεία ίσως καί αυστηρά- σχόλια για όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας,όχι γιατί θέλει να κινήσει το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού (τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω),αλλά γιατί αυτός είναι ένας από τους σκοπούς που επιτελούν τα μυθιστορήματα. Όχι,δεν λαϊκίζει,ούτε γίνεται γραφικός,ούτε προκαλεί εκβιαστ��κά το συναίσθημα στο αναγνωστικό κοινό. Είναι πολύ μετρημένος στα λόγια του. Δεν ξεφεύγει από τα όρια,ούτε δείχνει τάσεις υπερβολής. Αντιθέτως,μιλάμε για μία σφιχτοδεμένη πλοκή,με ταχείς εναλλαγές σκηνών,τις απαραίτητες ανατροπές,τους αληθοφανείς διαλόγους ανάμεσα στα πρόσωπα του κειμένου,τα μικρά,περιεκτικά κεφάλαια,την ορθή χρήση των εκφραστικών μέσων,την έντονη δράση,την αγωνία,το μυστήριο καί τέλος,το άφθονο λεξιλόγιο.
Το βιβλίο είναι μία απόδειξη πως το τρίπτυχο των σπουδαίων έργων της αρχαιότητας περί ύβρεως,νέμεσης καί κάθαρσης είναι ένα διαχρονικό ζήτημα,που όσο υπάρχουν άνθρωποι,θα εξακολουθεί να υφίσταται. Όμοια,λοιπόν,με τα πρόσωπα των αρχαίων τραγωδιών,έτσι καί οι ήρωες καί οι ηρωϊδες του βιβλίου θα περάσουν από τα ίδια στάδια ώστε να φτάσουμε σε ένα επικό φινάλε. Η λύτρωση μπορεί να έρθει για όλους κι όλες. Μπορεί καί όχι... Εμείς ως αναγνωστικό κοινό θα σταθούμε δίπλα τους. Θα περάσουμε από όλα αυτά μαζί με εκείνους/ες. Δεν ξέρω αν θα υπάρξει άλλο βιβλίο της σειράς,αλλά εγώ με περισσή ειλικρίνεια σας λέω πως το θεωρώ το πιο ιδανικό τέλος. Βέβαια,από την άλλη μεριά,πάντα είμαι ''ανοικτή'' στο ενδεχόμενο να συναντήσω ξανά τον αστυνόμο Καπετάνο σε νέες περιπέτειες. Αναζητήστε το!
Καλά σας αναγνώσματα!
February 21, 2024
Δεν ξερω εαν ο συγγραφέας θα μας δώσει κ στο μέλλον άλλη μια περιπέτεια του Καπετανου πάντως εγώ τον λάτρεψα... Όλη η σειρά Σκοτεινά νερά που ξεκινά με τα Βατράχια μου κρατησε συντροφιά τις τελευταίες 3-4 εβδομάδες... Αν και έχω διαβάσει ήδη το Πάρε Ανάσα αυτό που μου μετέδωσε ο συγγραφέας με τα 4 αυτά βιβλια σίγουρα θα μεινει στην μνήμη μου και θα το θυμάμαι... Σε ευχαριστώ πολυ Δημήτρη Σιμο. Εγώ θα περιμένω και επόμενο βιβλίο με τον Καπετανο. Ελπίζω να μην με απογοητεύσεις !!!!!
July 3, 2021
Χίλια μπράβο! Απολαυστικό από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα..
November 3, 2021
Ένας άντρας απειλεί να πέσει από την ταράτσα ενός ξενοδοχείου της Χαλκίδας και ο αστυνόμος Χρίστος Καπετάνος αναλαμβάνει τις διαπραγματεύσεις, λίγα λεπτά πριν ο άγνωστος δολοφονηθεί από ελεύθερο σκοπευτή. Ποιος τον σκότωσε και γιατί; Τι ήξερε ο νεκρός που δεν έπρεπε να αποκαλυφθεί; Τι σημαίνει το όνομα «Οδυσσέας» που κατάφερε να πει πριν πεθάνει; Ποιοι είναι ο Άρης, ο Πετεινός, η Μάγδα και ο Θείος και ποιο είναι το σχέδιό τους; Ποιος αφήνει βαλσαμωμένα τσακάλια μετά από κάθε φόνο και τι συμβολίζουν; Τι συνέβη τη «νύχτα της κατασκήνωσης» και γιατί είναι επικίνδυνο να αναβιώσει ξανά;
Η νέα περιπέτεια του Δημήτρη Σίμου μας ρίχνει στα σκοτεινά νερά του εθνικισμού και της ακροδεξιάς που έχουν απλώσει τα δίχτυα τους πάνω από την Εύβοια. Η πλοκή εκτυλίσσεται μέσω της πρωτοπρόσωπης του Δημήτρη Καπετάνου και της τριτοπρόσωπης αφήγησης που αφορά μια ιδιόμορφη «παρέα» κάποιων ανθρώπων με ψευδώνυμα. Η υπόθεση είναι ένα δύσκολο παζλ που οι ψηφίδες του είναι άτακτα ερριμμένες και μόνο η τύχη και η ευστροφία του Καπετάνου θα μπορέσουν να του δώσουν το σωστό σχήμα. Ξεκινάμε από την απόπειρα αυτοκτονίας ενός άντρα που τελικά δολοφονείται από ελεύθερο σκοπευτή και παράλληλα εκτυλίσσεται η ιστορία ενός δεσμού μεταξύ του Θείου, της Μάγδας και του Άρη, μιας σχέσης που αρχίζει σταδιακά να διαρρηγνύεται όταν γίνεται μια σοβαρή ανακάλυψη που ανατρέπει τους άτυπους κανόνες τους. Η αγωνία χτυπάει κόκκινο, οι αποκαλύψεις έρχονται αργά μα σταθερά, από σελίδα σε σελίδα όλο και κάτι νέο βγαίνει στο φως κι όταν αρχίζει να αχνοφαίνεται ο εθνικισμός ως κίνητρο όλων αυτών ο συγγραφέας τοποθετεί καίρια και χωρίς ίχνος διδακτισμού τις απόψεις του επ’ αυτού ενώ ταυτόχρονα δείχνει μελετημένα τις συνθήκες ανόδου της Χρυσής Αυγής στην εκτίμηση του κόσμου και της εισόδου της τελικά στη Βουλή και πώς αυτό επηρεάζει τις τάσεις ρατσισμού, ξενοφοβίας και εθνικισμού που αρχίζουν να φουντώνουν, όσο κυβέρνηση και αντιπολίτευση μάχονται για την κατάργηση του μνημονίου και για πιθανή έξοδο από την Ευρώπη.
Είμαστε στο 2015. Ο αστυνόμος Χρίστος Καπετάνος, τώρα στα 45 του, με τη γνωστή αχτύπητη ομάδα που γνωρίσαμε και στα προηγούμενα βιβλία της σειράς, την υπαστυνόμο πλέον Μαρκένα ή Μινιόν και τον αστυνόμο πλέον Γιώργο Βαμβακά, καθώς και με τον αρχιφύλακα Ορέστη Ράντζογλου, προσπαθεί να λύσει έναν γρίφο που δεν έχει ορατή άκρη. Η δολοφονία του άντρα στο ξενοδοχείο δείχνει προς τρομοκρατική οργάνωση κι έτσι έρχεται η Αστυνόμος Βαλέρια Ραχή από τη Διεύθυνση Αντιτρομοκρατικών Υποθέσεων για να συνεργαστούν στην επίλυση της υπόθεσης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται από μεριάς του Καπετάνου που δεν την εμπιστεύεται ούτε βλέπει το «καπέλωμα» με καλό μάτι. Σε αυτό το βιβλίο έχουμε μεγαλύτερη και πληρέστερη εμβάθυνση στην προσωπικότητα του σστυνόμου, μιας και η κόρη του έχει μεγαλώσει («Για μερικά λεπτά βυθίστηκα στη σιωπή της εικόνας που εμφάνιζε το πρόσωπο της κόρης μου πασαλειμμένο ε λάδι στα χείλη και ικανοποίηση από τις πατάτες που μασουλούσε. Για μια στιγμή ο κόσμος είχε χάσει την κακία του, τις βόμβες και τους πολέμους, τις δολοφονίες και τις ταράτσες των ξενοδοχείων. Για μια στιγμή ο κόσμος είχε ελπίδα», σελ. 90), η σχέση του με τη δημοσιογράφο Ιουλία, συνάδελφο της αδελφής του στο τοπικό δημοσιογραφικό site Evia’s tree, που κρατάει ενάμιση χρόνο τώρα, δοκιμάζεται όταν η κοπέλα δέχεται να πάει για μεταπτυχιακό στο Παρίσι ενώ ο ίδιος αναρωτιέται αν του αξίζει αυτή η γυναίκα και τέλος έρχεται αντιμέτωπος με το «αυγό του φιδιού» κάτω από συνθήκες που θα τον ατσαλώσουν και θα τον δοκιμάσουν.
Η αφήγηση είναι δυνατή, έξυπνη, δημιουργεί ολοζώντανες εικόνες, σαν καλογραμμένο σενάριο ταινίας αλλά με λογοτεχνικές αξιώσεις και η ιστορία δεν ξέρεις πού θα σε πάει και πώς θα συνδεθούν τα επιμέρους κομμάτια της. Η γραφή του Δημήτρη Σίμου εξακολουθεί να βελτιώνεται και ζωντανεύει χαρακτήρες που συστήνονται σταδιακά στον αναγνώστη, έχει προσεγμένο λεξιλόγιο, αναπάντεχες οπτικές γωνίες και λεπτοδουλεμένες παρομοιώσεις και μεταφορές. Ο συγγραφέας παρουσιάζει σταδιακά, αφαιρετικά και μόνο με λέξεις-κλειδιά τον ψυχισμό, τη νοοτροπία και τις ταυτότητες θυτών, θυμάτων και διωκτών και όσο φτάνουμε στο τέλος τόσο αρχίζουν να ανοίγουν κάποια παράθυρα που καλό θα ήταν να μείνουν κλειστά, μιας και αυτό που φωτίζουν είναι ασύλληπτο και συνδέει απρόσμενα τις επιμέρους εξελίξεις. Ο κλοιός είναι σφιχτά πλεγμένος κι όταν αρχίζουν να φεύγουν κάποιοι κόμποι ξετυλίγεται ένα σκοινί γεμάτο υποκρισίες, προδοσίες και διπλά παιχνίδια πρακτόρων της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και αρωγών υπέρ των προσφύγων, όσο ένα «τσακάλι» χαίρεται με αυτήν την αναμπουμπούλα και δημιουργεί κάτι άκρως επικίνδυνο.
Στο νέο μυθιστόρημα του Δημήτρη Σίμου με ήρωα τον Χρίστο Καπετάνο δεν είναι μόνο τα κλασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα που κάνουν ένα αστυνομικό μυθιστόρημα πετυχημένο κι εδώ υπάρχουν άφθονα αλλά και το γεγονός πως αυτά συνδυάζονται αρμονικά με μια φρέσκια, διαφορετική, προκλητικά εναλλακτική ματιά που ανασυστήνει τα πιόνια σε μια έξυπνα στημένη σκακιέρα. Ρατσισμός και ξενοφοβία, ακροδεξιά και νεοναζισμός, μένος κατά των ξένων που «απειλούν» την Ελλάδα, στόχοι που ίσως αποτελούν κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια, προδότες και ήρωες πονοκεφαλιάζουν τον Καπετάνο, τον φτάνουν στα χείλη του θανάτου, τον δυσκολεύουν και συγκροτούν μια χορταστική πολυεπίπεδη περιπέτεια. «Ο θάνατος του Οδυσσέα» είναι άλλη μια βουτιά στα «σκοτεινά νερά» της ευβοϊκής κοινωνίας και είναι μία ακόμη συναρπαστική περιπέτεια γεμάτη δράση, ανθρωποκυνηγητό, αποκαλύψεις, σασπένς και προβληματισμούς γύρω από τις συνέπειες της ανόδου της ακροδεξιάς στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο και στην εισροή των προσφύγων και των μεταναστών.
Πρώτη δημοσίευση στο site μου: www.vivliokritikes.com/%ce%b8%ce%ac%c...
Η νέα περιπέτεια του Δημήτρη Σίμου μας ρίχνει στα σκοτεινά νερά του εθνικισμού και της ακροδεξιάς που έχουν απλώσει τα δίχτυα τους πάνω από την Εύβοια. Η πλοκή εκτυλίσσεται μέσω της πρωτοπρόσωπης του Δημήτρη Καπετάνου και της τριτοπρόσωπης αφήγησης που αφορά μια ιδιόμορφη «παρέα» κάποιων ανθρώπων με ψευδώνυμα. Η υπόθεση είναι ένα δύσκολο παζλ που οι ψηφίδες του είναι άτακτα ερριμμένες και μόνο η τύχη και η ευστροφία του Καπετάνου θα μπορέσουν να του δώσουν το σωστό σχήμα. Ξεκινάμε από την απόπειρα αυτοκτονίας ενός άντρα που τελικά δολοφονείται από ελεύθερο σκοπευτή και παράλληλα εκτυλίσσεται η ιστορία ενός δεσμού μεταξύ του Θείου, της Μάγδας και του Άρη, μιας σχέσης που αρχίζει σταδιακά να διαρρηγνύεται όταν γίνεται μια σοβαρή ανακάλυψη που ανατρέπει τους άτυπους κανόνες τους. Η αγωνία χτυπάει κόκκινο, οι αποκαλύψεις έρχονται αργά μα σταθερά, από σελίδα σε σελίδα όλο και κάτι νέο βγαίνει στο φως κι όταν αρχίζει να αχνοφαίνεται ο εθνικισμός ως κίνητρο όλων αυτών ο συγγραφέας τοποθετεί καίρια και χωρίς ίχνος διδακτισμού τις απόψεις του επ’ αυτού ενώ ταυτόχρονα δείχνει μελετημένα τις συνθήκες ανόδου της Χρυσής Αυγής στην εκτίμηση του κόσμου και της εισόδου της τελικά στη Βουλή και πώς αυτό επηρεάζει τις τάσεις ρατσισμού, ξενοφοβίας και εθνικισμού που αρχίζουν να φουντώνουν, όσο κυβέρνηση και αντιπολίτευση μάχονται για την κατάργηση του μνημονίου και για πιθανή έξοδο από την Ευρώπη.
Είμαστε στο 2015. Ο αστυνόμος Χρίστος Καπετάνος, τώρα στα 45 του, με τη γνωστή αχτύπητη ομάδα που γνωρίσαμε και στα προηγούμενα βιβλία της σειράς, την υπαστυνόμο πλέον Μαρκένα ή Μινιόν και τον αστυνόμο πλέον Γιώργο Βαμβακά, καθώς και με τον αρχιφύλακα Ορέστη Ράντζογλου, προσπαθεί να λύσει έναν γρίφο που δεν έχει ορατή άκρη. Η δολοφονία του άντρα στο ξενοδοχείο δείχνει προς τρομοκρατική οργάνωση κι έτσι έρχεται η Αστυνόμος Βαλέρια Ραχή από τη Διεύθυνση Αντιτρομοκρατικών Υποθέσεων για να συνεργαστούν στην επίλυση της υπόθεσης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται από μεριάς του Καπετάνου που δεν την εμπιστεύεται ούτε βλέπει το «καπέλωμα» με καλό μάτι. Σε αυτό το βιβλίο έχουμε μεγαλύτερη και πληρέστερη εμβάθυνση στην προσωπικότητα του σστυνόμου, μιας και η κόρη του έχει μεγαλώσει («Για μερικά λεπτά βυθίστηκα στη σιωπή της εικόνας που εμφάνιζε το πρόσωπο της κόρης μου πασαλειμμένο ε λάδι στα χείλη και ικανοποίηση από τις πατάτες που μασουλούσε. Για μια στιγμή ο κόσμος είχε χάσει την κακία του, τις βόμβες και τους πολέμους, τις δολοφονίες και τις ταράτσες των ξενοδοχείων. Για μια στιγμή ο κόσμος είχε ελπίδα», σελ. 90), η σχέση του με τη δημοσιογράφο Ιουλία, συνάδελφο της αδελφής του στο τοπικό δημοσιογραφικό site Evia’s tree, που κρατάει ενάμιση χρόνο τώρα, δοκιμάζεται όταν η κοπέλα δέχεται να πάει για μεταπτυχιακό στο Παρίσι ενώ ο ίδιος αναρωτιέται αν του αξίζει αυτή η γυναίκα και τέλος έρχεται αντιμέτωπος με το «αυγό του φιδιού» κάτω από συνθήκες που θα τον ατσαλώσουν και θα τον δοκιμάσουν.
Η αφήγηση είναι δυνατή, έξυπνη, δημιουργεί ολοζώντανες εικόνες, σαν καλογραμμένο σενάριο ταινίας αλλά με λογοτεχνικές αξιώσεις και η ιστορία δεν ξέρεις πού θα σε πάει και πώς θα συνδεθούν τα επιμέρους κομμάτια της. Η γραφή του Δημήτρη Σίμου εξακολουθεί να βελτιώνεται και ζωντανεύει χαρακτήρες που συστήνονται σταδιακά στον αναγνώστη, έχει προσεγμένο λεξιλόγιο, αναπάντεχες οπτικές γωνίες και λεπτοδουλεμένες παρομοιώσεις και μεταφορές. Ο συγγραφέας παρουσιάζει σταδιακά, αφαιρετικά και μόνο με λέξεις-κλειδιά τον ψυχισμό, τη νοοτροπία και τις ταυτότητες θυτών, θυμάτων και διωκτών και όσο φτάνουμε στο τέλος τόσο αρχίζουν να ανοίγουν κάποια παράθυρα που καλό θα ήταν να μείνουν κλειστά, μιας και αυτό που φωτίζουν είναι ασύλληπτο και συνδέει απρόσμενα τις επιμέρους εξελίξεις. Ο κλοιός είναι σφιχτά πλεγμένος κι όταν αρχίζουν να φεύγουν κάποιοι κόμποι ξετυλίγεται ένα σκοινί γεμάτο υποκρισίες, προδοσίες και διπλά παιχνίδια πρακτόρων της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και αρωγών υπέρ των προσφύγων, όσο ένα «τσακάλι» χαίρεται με αυτήν την αναμπουμπούλα και δημιουργεί κάτι άκρως επικίνδυνο.
Στο νέο μυθιστόρημα του Δημήτρη Σίμου με ήρωα τον Χρίστο Καπετάνο δεν είναι μόνο τα κλασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα που κάνουν ένα αστυνομικό μυθιστόρημα πετυχημένο κι εδώ υπάρχουν άφθονα αλλά και το γεγονός πως αυτά συνδυάζονται αρμονικά με μια φρέσκια, διαφορετική, προκλητικά εναλλακτική ματιά που ανασυστήνει τα πιόνια σε μια έξυπνα στημένη σκακιέρα. Ρατσισμός και ξενοφοβία, ακροδεξιά και νεοναζισμός, μένος κατά των ξένων που «απειλούν» την Ελλάδα, στόχοι που ίσως αποτελούν κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια, προδότες και ήρωες πονοκεφαλιάζουν τον Καπετάνο, τον φτάνουν στα χείλη του θανάτου, τον δυσκολεύουν και συγκροτούν μια χορταστική πολυεπίπεδη περιπέτεια. «Ο θάνατος του Οδυσσέα» είναι άλλη μια βουτιά στα «σκοτεινά νερά» της ευβοϊκής κοινωνίας και είναι μία ακόμη συναρπαστική περιπέτεια γεμάτη δράση, ανθρωποκυνηγητό, αποκαλύψεις, σασπένς και προβληματισμούς γύρω από τις συνέπειες της ανόδου της ακροδεξιάς στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο και στην εισροή των προσφύγων και των μεταναστών.
Πρώτη δημοσίευση στο site μου: www.vivliokritikes.com/%ce%b8%ce%ac%c...
June 15, 2022
Το πιο καλογραμμένο βιβλίο της σειράς μέχρι τώρα αν και η ιστορία είχε κενά σαν μαύρες τρύπες αλλά η αληθοφάνεια δεν είναι αυτό που ψάχνω στα βιβλία του Σίμου. Με κάθε νέο βιβλίο ο συγγραφέας βρίσκει όλο και πιο πολύ την περπατησιά του και το κείμενό του γίνεται πιο "συμπαγές" και άρτιο. Μου άρεσε πολύ η ανάπτυξη της αστυνομικής έρευνας αλλά χώλαινε το κομμάτι του "Θείου", ιδίως μετά την αποκάλυψη των ταυτοτήτων των προσώπων αλλά, δεν μου χάλασε το σύνολο της συνολικής καλής εντύπωσης.
Στα μείον του βιβλίου, κάποια κλισέ που δεν μπόρεσε να αποφύγει ο συγγραφέας: το κλισέ του μοναχικού λύκου που το έχουν ξεζουμίσει οι απανταχού συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων, το κλισέ της υπεράνθρωπης δύναμης του Καπετάνου, σαν τους ήρωες των αμερικάνικων ταινιών (τραυματισμένος, πυροβολημένος, ταλαιπωρημένος αλλά σούπερμαν), το κλισέ της σακαράκας κλπ αλλά επειδή τα είχα στο μυαλό μου ως ενδεχόμενα δεν μου έδωσαν δυσάρεστη αίσθηση.
Ευχάριστη έκπληξη ήταν η ποιότητα της κατασκευής του βιβλίου, με ωραίο χαρτί (όχι το σύνηθες στο Μεταίχμιο χοντρό μπακαλόχαρτο) όμορφο ανάγλυφο κόκκινο - μαύρο εξώφυλλο και γραμματοσειρά που διαβάζεται με ευκολία. Μακάρι να γίνει συνήθεια στον εκδοτικό αυτού του είδους η παραγωγή.
Στα μείον του βιβλίου, κάποια κλισέ που δεν μπόρεσε να αποφύγει ο συγγραφέας: το κλισέ του μοναχικού λύκου που το έχουν ξεζουμίσει οι απανταχού συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων, το κλισέ της υπεράνθρωπης δύναμης του Καπετάνου, σαν τους ήρωες των αμερικάνικων ταινιών (τραυματισμένος, πυροβολημένος, ταλαιπωρημένος αλλά σούπερμαν), το κλισέ της σακαράκας κλπ αλλά επειδή τα είχα στο μυαλό μου ως ενδεχόμενα δεν μου έδωσαν δυσάρεστη αίσθηση.
Ευχάριστη έκπληξη ήταν η ποιότητα της κατασκευής του βιβλίου, με ωραίο χαρτί (όχι το σύνηθες στο Μεταίχμιο χοντρό μπακαλόχαρτο) όμορφο ανάγλυφο κόκκινο - μαύρο εξώφυλλο και γραμματοσειρά που διαβάζεται με ευκολία. Μακάρι να γίνει συνήθεια στον εκδοτικό αυτού του είδους η παραγωγή.
August 16, 2024
Έχοντας διαβάσει όλα τα προηγούμενα βιβλία της σειράς, θεωρώ ότι ο Σίμος πλέον νιώθει εμφανώς πιο σίγουρος για τη γραφή του η οποία είναι πλέον χαρακτηριστική. Υπερβολικά γεμάτη με (αχρείαστες κάποιες φορές) λεπτομέρειες για το σέτινγκ και με ένα γρήγορο ρυθμό δείχνει ότι ο συγγραφέας πατάει γερά στα πόδια του και θέλει να ανέβει "επίπεδο δυσκολίας" τόσο ο ίδιος όσο και ο πρωταγωνιστής του ο αστυνόμος Καπετάνος.
Δυστυχώς αυτό που επιθυμούμε να πετύχουμε δεν ταυτίζεται πάντα με το αποτέλεσμα. Στην προσπάθεια του να μεγαλώσει το αστυνομικό διακύβευμα, ανεβάζοντας τα stakes και εμπλέκοντας πολύ μεγάλο αριθμό χαρακτήρων, το βιβλίο χάνει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα που είχε στα προηγούμενα βιβλία και θυμίζει περισσότερο αμερικάνικη αστυνομική περιπέτεια (ειδικά το τραβηγμένο από τα μαλλιά φινάλε). Επίσης προσωπικά μου φάνηκε λίγο πιο μεγάλο και πολύπλοκο από όσο θα επιθυμούσα.
Sometimes less is more..
5,4/10
Δυστυχώς αυτό που επιθυμούμε να πετύχουμε δεν ταυτίζεται πάντα με το αποτέλεσμα. Στην προσπάθεια του να μεγαλώσει το αστυνομικό διακύβευμα, ανεβάζοντας τα stakes και εμπλέκοντας πολύ μεγάλο αριθμό χαρακτήρων, το βιβλίο χάνει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα που είχε στα προηγούμενα βιβλία και θυμίζει περισσότερο αμερικάνικη αστυνομική περιπέτεια (ειδικά το τραβηγμένο από τα μαλλιά φινάλε). Επίσης προσωπικά μου φάνηκε λίγο πιο μεγάλο και πολύπλοκο από όσο θα επιθυμούσα.
Sometimes less is more..
5,4/10
June 16, 2021
Καταιγιστικοί ρυθμοί, άρτια σκιαγράφηση χαρακτήρων, άλλη μια απολαυστική περιπέτεια του αγαπημένου Καπετάνου με έντονο το πολιτικό και κοινωνικό στοιχείο.
June 16, 2021
Πλοκή με ένταση, αλλά πολλά ονόματα ... Πρέπει να κρατάς κ σημειώσεις για το ποιος είναι ποιος 🤪
November 19, 2021
Καινούριο αστυνομικό μυθιστόρημα από τον Δ.Σίμο με πρωταγωνιστή τον αγαπημένο Χρίστο Καπετάνο τον αστυνόμο με την καθαρή ψυχή, τα προσωπικά συμπλέγματα που δεν παύει όμως ποτέ να παλεύει για την αλήθεια κόντρα σε όλους ακόμα και με κίνδυνο της ζωής και της θέσης του. Σε αυτό το τέταρτο κατά σειρά βιβλίο ο Καπετάνος προσπαθεί ανεπιτυχώς να σώσει έναν άντρα που απειλεί να πέσει από την ταράτσα ενός ξενοδοχείου. Από εκεί και μετά ακολουθεί μια δολοφονία όπου ο δράστης αφήνει ένα βαλσαμωμένο τσακάλι και η πλοκή ξετυλίγεται σε μια υπόθεση όπου η αγωνία και η δράση στήνουν τρελό χορό. Παράλληλα, στις σελίδες του ακροδεξιές οργανώσεις, το προσφυγικό και η βρωμιά σε υψηλά κλιμάκια παίρνουν τη σκυτάλη και ξετυλίγουν το κουβάρι που είναι μπλεγμένο αλλά και ιδιαίτερο . Ο Καπετάνος μαζί με τους δικούς του συναδέρφους ψάχνουν και οι ίδιοι την αλήθεια και συνεχώς μένουν σοκαρισμένοι από τις αποκαλύψεις.
Η συνέχεια στο link:https://vivliopareas.blogspot.com/202...
Η συνέχεια στο link:https://vivliopareas.blogspot.com/202...
September 18, 2021
Πάνε χρόνια που διάβαζα το ένα αστυνομικό μετά το άλλο οπότε δεν ξέρω κατά πόσο θα καταφέρω μια πετυχημένη παρουσίαση.
Τον Σίμο τον "γνώρισα" μέσα απ' τα πρώτα του βιβλία με πρωταγωνιστή τον Καπετάνο. Χάρηκα ιδιαιτέρως όταν διαπίστωσα ότι συνέχιζε με τον ίδιο ήρωα.
Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε τρία μέρη αποτελούμενα από μικρά κεφάλαια, έτσι καταφέρνεις να το διαβάσεις σχετικά άνετα. Αρκετά ενδιαφέρον έχει ο τρόπος που παρουσιάζονται οι ιστορίες• στα μισά κεφάλαια ο αστυνόμος μάς παρουσιάζει την έρευνα σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση ενώ στα υπόλοιπα ένας εξωτερικός παρατηρητής διηγείται μια παράλληλη ιστορία, που στο τέλος θα αποτελέσει και το κλειδί για τη λύση του μυστηρίου. Έχει πάρα πολλά ονόματα που κάπως
σε δυσκολεύουν, ειδικά μετά από πολλές ώρες εργασίας. Πάρε ένα χαρτί δίπλα σου και κατέγραφε τα ονόματα, θα σου είναι αρκετά πιο ευχάριστη η ανάγνωση, και πολύ πιο εύκολο να μείνεις "εντός". Η δομή του είναι πολύ καλή αν και σε κάποια σημεία δυσκολεύτηκα να παρακολουθήσω την ροή των γεγονότων, ίσως γιατί ο μεγάλος όγκος πληροφοριών καθιστούσε δύσκολο να κατανοήσεις και ν' αντιληφθείς τη σύνδεση όλων αυτών. Θα το προτιμούσα λίγο μικρότερο.
Αυτό που με κέρδισε ήταν η βάση της ιστορίας, ο Δ. Σίμος επέλεξε να θίξει επίκαιρα ζητήματα, που μας αφορούν. Δεν έγραψε ένα απλό μυθιστόρημα, θέτει στο τραπέζι ζητήματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία τα τελευταία χρόνια. Ποιος είναι ο ρόλος της αστυνομίας; Υπάρχουν διεφθαρμένοι; Ποιες είναι οι συνέπειες του ρατσισμού, του εθνικισμού, του φανατισμού; Τι συμβαίνει με το μεταναστευτικό;
Η πολιτική διαφθορά μπορεί να αναμετρηθεί με τη δικαιοσύνη;
Στο τέλος,όμως, υπάρχει μια ανατροπή που θέτει εκτός όλα τα παραπάνω με έναν ,ίσως, βίαιο τρόπο.
Επιπλέον, με προβλημάτισε ο ρόλος των γυναικών. Αισθάνθηκα ότι αποτελούν τυράκι για να γίνει πιο ελκυστική η ιστορία, θα προτιμούσα να μην περιγράφονται ερωτικές σκηνές, η σωματική τους διάπλαση ή τα εσώρουχα τους.
[Αγάπησα τις αναφορές στα πανέμορφα μέρη που πριν ένα μήνα δυστυχώς καταστράφηκαν απ' τις φωτιές.]
Επίκαιρο ✅
Ευφυές ✅
Ανατρεπτικό ✅
Αξίζει να διαβαστεί ♡
Τον Σίμο τον "γνώρισα" μέσα απ' τα πρώτα του βιβλία με πρωταγωνιστή τον Καπετάνο. Χάρηκα ιδιαιτέρως όταν διαπίστωσα ότι συνέχιζε με τον ίδιο ήρωα.
Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε τρία μέρη αποτελούμενα από μικρά κεφάλαια, έτσι καταφέρνεις να το διαβάσεις σχετικά άνετα. Αρκετά ενδιαφέρον έχει ο τρόπος που παρουσιάζονται οι ιστορίες• στα μισά κεφάλαια ο αστυνόμος μάς παρουσιάζει την έρευνα σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση ενώ στα υπόλοιπα ένας εξωτερικός παρατηρητής διηγείται μια παράλληλη ιστορία, που στο τέλος θα αποτελέσει και το κλειδί για τη λύση του μυστηρίου. Έχει πάρα πολλά ονόματα που κάπως
σε δυσκολεύουν, ειδικά μετά από πολλές ώρες εργασίας. Πάρε ένα χαρτί δίπλα σου και κατέγραφε τα ονόματα, θα σου είναι αρκετά πιο ευχάριστη η ανάγνωση, και πολύ πιο εύκολο να μείνεις "εντός". Η δομή του είναι πολύ καλή αν και σε κάποια σημεία δυσκολεύτηκα να παρακολουθήσω την ροή των γεγονότων, ίσως γιατί ο μεγάλος όγκος πληροφοριών καθιστούσε δύσκολο να κατανοήσεις και ν' αντιληφθείς τη σύνδεση όλων αυτών. Θα το προτιμούσα λίγο μικρότερο.
Αυτό που με κέρδισε ήταν η βάση της ιστορίας, ο Δ. Σίμος επέλεξε να θίξει επίκαιρα ζητήματα, που μας αφορούν. Δεν έγραψε ένα απλό μυθιστόρημα, θέτει στο τραπέζι ζητήματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία τα τελευταία χρόνια. Ποιος είναι ο ρόλος της αστυνομίας; Υπάρχουν διεφθαρμένοι; Ποιες είναι οι συνέπειες του ρατσισμού, του εθνικισμού, του φανατισμού; Τι συμβαίνει με το μεταναστευτικό;
Η πολιτική διαφθορά μπορεί να αναμετρηθεί με τη δικαιοσύνη;
Στο τέλος,όμως, υπάρχει μια ανατροπή που θέτει εκτός όλα τα παραπάνω με έναν ,ίσως, βίαιο τρόπο.
Επιπλέον, με προβλημάτισε ο ρόλος των γυναικών. Αισθάνθηκα ότι αποτελούν τυράκι για να γίνει πιο ελκυστική η ιστορία, θα προτιμούσα να μην περιγράφονται ερωτικές σκηνές, η σωματική τους διάπλαση ή τα εσώρουχα τους.
[Αγάπησα τις αναφορές στα πανέμορφα μέρη που πριν ένα μήνα δυστυχώς καταστράφηκαν απ' τις φωτιές.]
Επίκαιρο ✅
Ευφυές ✅
Ανατρεπτικό ✅
Αξίζει να διαβαστεί ♡
July 19, 2021
Ο θανατος του Οδυσσέα
#teamKapetanos
Αισθάνθηκα σαν να συναντησα παλιούς αγαπημένους φίλους που ειχα να τους δώ καιρό με αυτό το βιβλίο. Η Μινιον, ο Βαμβακάς, ο Ορέστης και ο Καπετάνος, όλοι οι γνωστοί αγαπημένοι ηρωες από την Γενική αστυνομική διευθυνση Ευβοιας είναι πάλι εδώ. Με τα πάθη τους, τα λάθη τους, τις ιντριγκες αλλά και την συντροφικότητα που τους δένει. Με μια πραγματικά ιδιαίτερη πλοκή και μια πένα που γίνεται συνεχώς καλύτερη, ο Δημήτρης Σίμος μας ταξιδεύει ξανα σε πολύ σκοτεινά νερά. Ο Καπετάνος, ισορροπόντας μεταξύ θλίψης, τρέλλας και αφοσίωσης, αποκαλύπτει μια ανατριχιαστική συνομωσία, ένα πρόγραμμα προσυλητισμού που έχει παρεισφρήσει σε όλες σχεδόν τις δημόσιες υπηρεσίες και εφοδιάζει με νεαρούς στρατιώτες και κατασκόπους όσους πληρώνουν αδρά. Ο Καπετάνος και η ομάδα του καταφέρνουν να κρατούν ασβεστο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Νέοι δρόμοι ανοιγουν στην ιστορία καθώς κάποια προσωπα φευγουν και κάποια άλλα ερχονται, υποσχόμενα ακόμα μεγαλύτερη δράση στο μέλλον. «ένα τέλοςγια μια αρχή» όπως ευστοχα αναφέρει ο συγγραφέας στο τέλος του βιβλίου του. Τι άλλο να πω; Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που αξίζει πραγματικά μια θέση στην καρδιά και την βιβλιοθήκη σας!
#teamKapetanos
Αισθάνθηκα σαν να συναντησα παλιούς αγαπημένους φίλους που ειχα να τους δώ καιρό με αυτό το βιβλίο. Η Μινιον, ο Βαμβακάς, ο Ορέστης και ο Καπετάνος, όλοι οι γνωστοί αγαπημένοι ηρωες από την Γενική αστυνομική διευθυνση Ευβοιας είναι πάλι εδώ. Με τα πάθη τους, τα λάθη τους, τις ιντριγκες αλλά και την συντροφικότητα που τους δένει. Με μια πραγματικά ιδιαίτερη πλοκή και μια πένα που γίνεται συνεχώς καλύτερη, ο Δημήτρης Σίμος μας ταξιδεύει ξανα σε πολύ σκοτεινά νερά. Ο Καπετάνος, ισορροπόντας μεταξύ θλίψης, τρέλλας και αφοσίωσης, αποκαλύπτει μια ανατριχιαστική συνομωσία, ένα πρόγραμμα προσυλητισμού που έχει παρεισφρήσει σε όλες σχεδόν τις δημόσιες υπηρεσίες και εφοδιάζει με νεαρούς στρατιώτες και κατασκόπους όσους πληρώνουν αδρά. Ο Καπετάνος και η ομάδα του καταφέρνουν να κρατούν ασβεστο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Νέοι δρόμοι ανοιγουν στην ιστορία καθώς κάποια προσωπα φευγουν και κάποια άλλα ερχονται, υποσχόμενα ακόμα μεγαλύτερη δράση στο μέλλον. «ένα τέλοςγια μια αρχή» όπως ευστοχα αναφέρει ο συγγραφέας στο τέλος του βιβλίου του. Τι άλλο να πω; Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που αξίζει πραγματικά μια θέση στην καρδιά και την βιβλιοθήκη σας!
December 29, 2023
Καλή ιστορία. Κάπου όμως κουράζει με τα πάρα πολλά ονόματα. Και κάνει και κάποια κοιλιά.
Displaying 1 - 30 of 52 reviews