What do you think?
Rate this book
Νυφικό από πορφύρα
Μελένικο, αρχές του εικοστού αιώνα. Ένας τόπος εξορίας, ξεχασμένος από θεούς και ανθρώπους, σε μια εποχή όπου Έλληνες, Βούλγαροι και Τούρκοι μάχονται άγρια μεταξύ τους. Ένας κομιτατζής, ένας καλόγερος κι ένας έμπορος από τη Βιέννη διεκδικούν την καρδιά της ίδιας γυναίκας. Είναι η Θεοφανώ, με τη βυζαντινή καταγωγή, σκληροτράχηλη και σαγηνευτική όπως ο τόπος που τη γέννησε. Άνθρωποι δυνατοί που μεγαλούργησαν και προσπαθούν να αντισταθούν στη μοίρα που άλλοι έχουν χαράξει για εκείνους. Μια μοίρα σημαδεμένη
από το κόκκινο του κρασιού, του αίματος και της αμαρτίας. Κόκκινο της πορφύρας.
Ένα βιβλίο για έναν τόπο ανυπότακτο και μια αδάμαστη γενιά σε σκοτεινούς καιρούς. Με φόντο ιστορικά γεγονότα που έρχονται να μας θυμίσουν πως οι άνθρωποι γίνονται ήρωες παρά τη θέλησή τους.
από το κόκκινο του κρασιού, του αίματος και της αμαρτίας. Κόκκινο της πορφύρας.
Ένα βιβλίο για έναν τόπο ανυπότακτο και μια αδάμαστη γενιά σε σκοτεινούς καιρούς. Με φόντο ιστορικά γεγονότα που έρχονται να μας θυμίσουν πως οι άνθρωποι γίνονται ήρωες παρά τη θέλησή τους.
560 pages, Paperback
Published April 22, 2021
1 person is currently reading
52 people want to read
About the author
Σοφία Βόικου
11 books59 followersΗ Σοφία Βόικου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε γαλλική φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Sophia Antipolis της Νίκαιας, στη Γαλλία, στον τομέα της Επικοινωνίας και του Πολιτισμού των χωρών της Μεσογείου. Σπούδασε επίσης Ιστορία της Τέχνης στην Ecole du Louvre στη Γαλλία. Έχει διδάξει Θεωρία της Επικοινωνίας και Ιστορία της Τέχνης στην ιδιωτική εκπαίδευση, ενώ για χρόνια διατηρούσε μόνιμη στήλη για τα εικαστικά δρώμενα σε διάφορα πολιτιστικά περιοδικά της Θεσσαλονίκης. Έχει ασχοληθεί με τη μετάφραση βιβλίων και έχει γράψει δύο παραμύθια για παιδιά, ενώ από το 1997 δραστηριοποιείται επαγγελματικά στο χώρο της διαφήμισης και επικοινωνίας. Έχοντας περάσει από τη θέση της κειμενογράφου και καταλήγοντας διευθύντρια δημιουργικού, πολλές διαφημιστικές καμπάνιες φέρουν την υπογραφή της. Μιλάει αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
March 24, 2022
Έχοντας διαβάσει Το κορίτσι της ντροπής, το οποίο μου άφησε γενικά πολύ καλές εντυπώσεις, δεν μπορούσα να μην αναζητήσω το πιο πρόσφατο βιβλίο της συγγραφέα Σοφίας Βόικου.
Αυτό που μου άρεσε στο προηγούμενο βιβλίο της συγγραφέα και με έκανε να διαβάσω και αυτό το βιβλίο, αν και δε συνηθίζω να διαβάζω βιβλία τέτοιου είδους, είναι πως η συγγραφέας καταφέρνει μέσα από μια ιστορία να σε κάνει να ανακαλέσεις αλλά και να αναζητήσεις πληροφορίες για σημαντικές περιόδους της ελληνικής ιστορίας.
Φυσικά, αυτό συνέβη σε μένα και κατά την ανάγνωση αυτού του βιβλίου, κάτι που σαφώς καταλογίζω ως θετικό, καθώς πολλά σημαντικά γεγονότα καλύπτονται από τα διδακτικά βιβλία μόνο επιδερμικά. Η ιστορία της Θεοφανούς με έκανε να αναζητήσω και να διαβάσω πολλές πληροφορίες για τον Μακεδονικό Αγώνα και για τους Βαλκανικούς Πολέμους και με έκανε να πλάσω με τη φαντασία μου όλες τις εικόνες που περιγράφει η συγγραφέας για το Μελένικο.
Ωστόσο, πιθανώς λόγω και της έκτασης του βιβλίου, δεν το απόλαυσα όσο θα ήθελα και σίγουρα όχι όσο απόλαυσα Το κορίτσι της ντροπής. Επίσης, για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, σε κάποιες στιγμές ένιωθα «χαμένη» λόγω των πολλών ιστορικών πληροφοριών.
Γενικά, ήταν ένα βιβλίο που μου άρεσε στο μεγαλύτερο μέρος του, αν και δεν το απόλαυσα όσο περίμενα. Ίσως απλά να μη μου ταιριάζουν τα βιβλία αυτού του είδους. 3 ⭐
May 23, 2021
Δείτε επίσης και στο Chill and read
Υπάρχει τόση Ιστορία χωμένη στα βιβλία, ξεχασμένη από χρόνια, που δεν πέρασε από γενιά σε γενιά ή που δεν έχει βγει παραέξω από τις οικογένειες που πραγματικά επηρέασε. Ή τέλος πάντων, μπορεί να χάθηκε σαν κάτι μικρό κι ασήμαντο μέσα στο ρου των γεγονότων. Μία από τις ιστορικές περιόδους για τις οποίες δεν έχω διαβάσει όσο θα ήθελα είναι και οι Βαλκανικοί Πόλεμοι. Για την ακρίβεια, δεν έχω διαβάσει τόσα πολλά βιβλία που να τοποθετούνται στην περιοχή που στην ουσία επλήγη από τη «μοιρασιά» των εδαφών και που μάτωσε και πόνεσε στο Μακεδονικό Αγώνα. Δε μιλάμε για τη Θεσσαλονίκη, που λόγω θέσης και λιμανιού την ήθελαν όλοι. Αλλά εκτός από το βιβλίο «Στα μυστικά του βάλτου» και την ιστορία του στη λίμνη των Γιαννιτσών, κανένα άλλο βιβλίο δε μου έρχεται τόσο έντονα στο νου. Όταν λοιπόν διάβασα πως το νέο βιβλίο της Σοφίας Βόικου ρίχνει φως σε μια περιοχή που δεν ήξερα καν ότι κάποτε κατοικούνταν από Έλληνες, δεν μπόρεσα να μην του δώσω προτεραιότητα. Είναι κι αυτή η μαγική πένα της κυρίας Βόικου που πάντα με ταξιδεύει στο παρελθόν όχι μόνο για να διαβάσω μια υπέροχη μυθοπλαστική ιστορία, αλλά και για να μάθω μέσα από την έρευνα που πάντα και ενδελεχώς κάνει, για σημαντικά ιστορικά γεγονότα που ίσως μου διαφεύγουν.
Έτσι ταξίδεψα κι εγώ για λίγο στο Μελένικο τις τελευταίες μέρες, παρέα με τη Θεοφανώ, το Λάζαρο, τον Πέτκο και τους υπόλοιπους ήρωες του βιβλίο. Το Μελένικο, που πλέον ονομάζεται Μελενίκ, ήταν κάποτε τόπος εξορίας για τους Βυζαντινούς, με αποτέλεσμα να φιλοξενεί στα εδάφη του επιφανείς προσωπικότητες και πολλούς Βυζαντινούς θησαυρούς. Όμως δεν έμεναν μόνο Έλληνες στο Μελένικο. Έμεναν και Βούλγαροι και Τούρκοι, όπως και στις περισσότερες πόλεις και χωριά της περιοχής. Μην ξεχνάμε πως στις αρχές τους εικοστού αιώνα, η Μακεδονία ήταν ακόμα υπό Τουρκική κατοχή και ήταν μια περιοχή που τη διεκδικούσαν τόσο οι Έλληνες όσο και οι Βούλγαροι. Ποιος δε θα ήθελε άλλωστε μια περιοχή με τόση ιστορία, που στα εδάφη της κατοικούσαν ομοεθνείς τους, αλλά και που είχε εύκολη πρόσβαση στη θάλασσα της Μεσογείου.
Το βιβλίο ξεκινάει από τη Θεσσαλονίκη του 1990 όπου η Βασιλική έχει αναλάβει να συντηρήσει μια εικόνα, Βυζαντινή καθώς φαίνεται. Όμως από όταν την πήρε στα χέρια της, ένα όνειρο βασανίζει τον ύπνο της. Βλέπει μια γυναίκα με στητή κορμοστασιά και κόκκινο ένδυμα, όπως αυτό της εικόνας. Τα λόγια της είναι δυσοίωνα και αναστατώνουν τη Βασιλική. Έπειτα μεταφερόμαστε στο παρελθόν, στις αρχές του εικοστού αιώνα στο Μελένικο, όπου βρίσκεται η Θεοφανώ, μια κοπέλα που κατάγεται από καλή οικογένεια, βυζαντινή και που με τα γαλάζια της μάτια και τα ξανθά της μαλλιά έχει μαγέψει έναν καλόγερο, ένα κομιτατζή και έναν έμπορο από τη Βιέννη. Ποιος από τους τρεις θα κατακτήσει την καρδιά της; Σε ένα τόπο που πονάει και αιμορραγεί κάθε μέρα και περισσότερο, σε μια πόλη που βάλλεται από τα πυρά Ελλήνων, Τούρκων και Βούλγαρων, ποιο μέλλον μπορεί να υπάρξει;
Έχει ενδιαφέρον το γεγονός πως ναι μεν η κυρία Βόικου μας δίνει την ιστορία από την πλευρά των Ελλήνων, μέσω της ηρωίδας της, αλλά και των υπόλοιπων Ελλήνων του Μελένικου, δίνει όμως και κάποια στοιχεία από την πλευρά των Βούλγαρων. Κάποιοι ήθελαν απλά μια Μακεδονία αυτόνομη, ενώ άλλοι ήθελαν να την ενώσουν με τη Βουλγαρία. Δεν αδικώ κανέναν τους, μιας και ο καθείς είχε τους λόγους του, όπως είχε και η Ελληνική πλευρά. Όταν στα μέρη αυτά κατοικούν και οι μεν και οι δε, τότε και οι δυο τους τη θεωρούν πατρίδα και τα όρια μεταξύ δίκαιου και άδικου είναι θολά. Σαν Ελληνίδα πιστεύω στην ιστορία του τόπου μου και θεωρώ τα εδάφη αυτά Ελληνικά, όπως και αυτά που χάθηκαν στη μοιρασιά, εφόσον κάποτε εκεί κατοικούσαν Έλληνες. Δεν μπορώ όμως να μη σκεφτώ πόσα πέρασαν και οι δυο πλευρές, οι αθώοι άνθρωποι που κατοικούσαν εκεί, όχι οι κυβερνήσεις, αλλά και πόσο μίσος είχε σταλάξει στην καρδιά τους αυτός ο πόλεμος. Δεν μπορούσα επίσης να μην πονέσω και με τις δύο πλευρές όταν πονούσαν και όταν οι αθώοι άνθρωποι ήταν αυτοί που την πλήρωναν τελικά όπως πάντα. Αυτοί που ζούσαν μέσα στο φόβο και που υπό την απειλή όπλου αναγκάζονταν να ασπαστούν άλλη θρησκεία ή να κάνουν τους μέχρι πρότεινα φίλους, εχθρούς τους. Κανείς δεν γνωρίζει πως θα αντιδρούσε αν βρισκόταν σε αντίστοιχη θέση, ότι κι αν λέμε τώρα από την ασφάλεια του σπιτιού μας.
Η ανάγνωση του βιβλίου έχει τελειώσει από την προηγούμενη ημέρα όμως το πάθος της γραφής και η αδιάκοπη ροή της ιστορίας παραμένουν ακόμα χαραγμένα στο νου μου. Οι τόσο χαρακτηριστικές εικόνες που δημιούργησε η συγγραφική πένα δε λένε να φύγουν από το νου μου, ειδικά κάποια σημεία όπως το κόκκινο ποτάμι που έβαψε το Μελένικο. Ήταν όμως κι αυτοί οι χαρακτήρες που θα με συντροφεύουν για καιρό. Ο Λάζαρος με την ευγενική και αθώα ψυχή, η Θεοφανώ με το δυναμικό της χαρακτήρα, ο Πέτκο που νιώθει προδομένος ξανά και ξανά από τους ανθρώπους που αγάπησε, ο Αντρέας που θυμίζει άνθρωπο που ξέρει να μιλάει χωρίς να εκτιμάει τα όσα έχουν κάνει οι άλλοι για εκείνον, νομίζοντας πως επειδή βγάζει παθιασμένους λόγους αγαπάει τον τόπο του περισσότερο από τους άλλους.
Όπως κάθε προηγούμενο βιβλίο της κυρίας Βόικου, έτσι κι αυτό ήρθε για να με τραβήξει στο παρελθόν του τόπου μας, να μου θυμίσει τον πόνο και βάσανα που έζησαν οι πρόγονοί μας για να ζήσει η δική μου οικογένεια στην ασφάλεια που τώρα την περιβάλει.
Υπάρχει τόση Ιστορία χωμένη στα βιβλία, ξεχασμένη από χρόνια, που δεν πέρασε από γενιά σε γενιά ή που δεν έχει βγει παραέξω από τις οικογένειες που πραγματικά επηρέασε. Ή τέλος πάντων, μπορεί να χάθηκε σαν κάτι μικρό κι ασήμαντο μέσα στο ρου των γεγονότων. Μία από τις ιστορικές περιόδους για τις οποίες δεν έχω διαβάσει όσο θα ήθελα είναι και οι Βαλκανικοί Πόλεμοι. Για την ακρίβεια, δεν έχω διαβάσει τόσα πολλά βιβλία που να τοποθετούνται στην περιοχή που στην ουσία επλήγη από τη «μοιρασιά» των εδαφών και που μάτωσε και πόνεσε στο Μακεδονικό Αγώνα. Δε μιλάμε για τη Θεσσαλονίκη, που λόγω θέσης και λιμανιού την ήθελαν όλοι. Αλλά εκτός από το βιβλίο «Στα μυστικά του βάλτου» και την ιστορία του στη λίμνη των Γιαννιτσών, κανένα άλλο βιβλίο δε μου έρχεται τόσο έντονα στο νου. Όταν λοιπόν διάβασα πως το νέο βιβλίο της Σοφίας Βόικου ρίχνει φως σε μια περιοχή που δεν ήξερα καν ότι κάποτε κατοικούνταν από Έλληνες, δεν μπόρεσα να μην του δώσω προτεραιότητα. Είναι κι αυτή η μαγική πένα της κυρίας Βόικου που πάντα με ταξιδεύει στο παρελθόν όχι μόνο για να διαβάσω μια υπέροχη μυθοπλαστική ιστορία, αλλά και για να μάθω μέσα από την έρευνα που πάντα και ενδελεχώς κάνει, για σημαντικά ιστορικά γεγονότα που ίσως μου διαφεύγουν.
Έτσι ταξίδεψα κι εγώ για λίγο στο Μελένικο τις τελευταίες μέρες, παρέα με τη Θεοφανώ, το Λάζαρο, τον Πέτκο και τους υπόλοιπους ήρωες του βιβλίο. Το Μελένικο, που πλέον ονομάζεται Μελενίκ, ήταν κάποτε τόπος εξορίας για τους Βυζαντινούς, με αποτέλεσμα να φιλοξενεί στα εδάφη του επιφανείς προσωπικότητες και πολλούς Βυζαντινούς θησαυρούς. Όμως δεν έμεναν μόνο Έλληνες στο Μελένικο. Έμεναν και Βούλγαροι και Τούρκοι, όπως και στις περισσότερες πόλεις και χωριά της περιοχής. Μην ξεχνάμε πως στις αρχές τους εικοστού αιώνα, η Μακεδονία ήταν ακόμα υπό Τουρκική κατοχή και ήταν μια περιοχή που τη διεκδικούσαν τόσο οι Έλληνες όσο και οι Βούλγαροι. Ποιος δε θα ήθελε άλλωστε μια περιοχή με τόση ιστορία, που στα εδάφη της κατοικούσαν ομοεθνείς τους, αλλά και που είχε εύκολη πρόσβαση στη θάλασσα της Μεσογείου.
Το βιβλίο ξεκινάει από τη Θεσσαλονίκη του 1990 όπου η Βασιλική έχει αναλάβει να συντηρήσει μια εικόνα, Βυζαντινή καθώς φαίνεται. Όμως από όταν την πήρε στα χέρια της, ένα όνειρο βασανίζει τον ύπνο της. Βλέπει μια γυναίκα με στητή κορμοστασιά και κόκκινο ένδυμα, όπως αυτό της εικόνας. Τα λόγια της είναι δυσοίωνα και αναστατώνουν τη Βασιλική. Έπειτα μεταφερόμαστε στο παρελθόν, στις αρχές του εικοστού αιώνα στο Μελένικο, όπου βρίσκεται η Θεοφανώ, μια κοπέλα που κατάγεται από καλή οικογένεια, βυζαντινή και που με τα γαλάζια της μάτια και τα ξανθά της μαλλιά έχει μαγέψει έναν καλόγερο, ένα κομιτατζή και έναν έμπορο από τη Βιέννη. Ποιος από τους τρεις θα κατακτήσει την καρδιά της; Σε ένα τόπο που πονάει και αιμορραγεί κάθε μέρα και περισσότερο, σε μια πόλη που βάλλεται από τα πυρά Ελλήνων, Τούρκων και Βούλγαρων, ποιο μέλλον μπορεί να υπάρξει;
Έχει ενδιαφέρον το γεγονός πως ναι μεν η κυρία Βόικου μας δίνει την ιστορία από την πλευρά των Ελλήνων, μέσω της ηρωίδας της, αλλά και των υπόλοιπων Ελλήνων του Μελένικου, δίνει όμως και κάποια στοιχεία από την πλευρά των Βούλγαρων. Κάποιοι ήθελαν απλά μια Μακεδονία αυτόνομη, ενώ άλλοι ήθελαν να την ενώσουν με τη Βουλγαρία. Δεν αδικώ κανέναν τους, μιας και ο καθείς είχε τους λόγους του, όπως είχε και η Ελληνική πλευρά. Όταν στα μέρη αυτά κατοικούν και οι μεν και οι δε, τότε και οι δυο τους τη θεωρούν πατρίδα και τα όρια μεταξύ δίκαιου και άδικου είναι θολά. Σαν Ελληνίδα πιστεύω στην ιστορία του τόπου μου και θεωρώ τα εδάφη αυτά Ελληνικά, όπως και αυτά που χάθηκαν στη μοιρασιά, εφόσον κάποτε εκεί κατοικούσαν Έλληνες. Δεν μπορώ όμως να μη σκεφτώ πόσα πέρασαν και οι δυο πλευρές, οι αθώοι άνθρωποι που κατοικούσαν εκεί, όχι οι κυβερνήσεις, αλλά και πόσο μίσος είχε σταλάξει στην καρδιά τους αυτός ο πόλεμος. Δεν μπορούσα επίσης να μην πονέσω και με τις δύο πλευρές όταν πονούσαν και όταν οι αθώοι άνθρωποι ήταν αυτοί που την πλήρωναν τελικά όπως πάντα. Αυτοί που ζούσαν μέσα στο φόβο και που υπό την απειλή όπλου αναγκάζονταν να ασπαστούν άλλη θρησκεία ή να κάνουν τους μέχρι πρότεινα φίλους, εχθρούς τους. Κανείς δεν γνωρίζει πως θα αντιδρούσε αν βρισκόταν σε αντίστοιχη θέση, ότι κι αν λέμε τώρα από την ασφάλεια του σπιτιού μας.
Η ανάγνωση του βιβλίου έχει τελειώσει από την προηγούμενη ημέρα όμως το πάθος της γραφής και η αδιάκοπη ροή της ιστορίας παραμένουν ακόμα χαραγμένα στο νου μου. Οι τόσο χαρακτηριστικές εικόνες που δημιούργησε η συγγραφική πένα δε λένε να φύγουν από το νου μου, ειδικά κάποια σημεία όπως το κόκκινο ποτάμι που έβαψε το Μελένικο. Ήταν όμως κι αυτοί οι χαρακτήρες που θα με συντροφεύουν για καιρό. Ο Λάζαρος με την ευγενική και αθώα ψυχή, η Θεοφανώ με το δυναμικό της χαρακτήρα, ο Πέτκο που νιώθει προδομένος ξανά και ξανά από τους ανθρώπους που αγάπησε, ο Αντρέας που θυμίζει άνθρωπο που ξέρει να μιλάει χωρίς να εκτιμάει τα όσα έχουν κάνει οι άλλοι για εκείνον, νομίζοντας πως επειδή βγάζει παθιασμένους λόγους αγαπάει τον τόπο του περισσότερο από τους άλλους.
Όπως κάθε προηγούμενο βιβλίο της κυρίας Βόικου, έτσι κι αυτό ήρθε για να με τραβήξει στο παρελθόν του τόπου μας, να μου θυμίσει τον πόνο και βάσανα που έζησαν οι πρόγονοί μας για να ζήσει η δική μου οικογένεια στην ασφάλεια που τώρα την περιβάλει.
September 2, 2022
Άλλο ένα πολύ ωραίο βιβλίο από την άξια συγγραφέα κ. Βόικου. Ο τόπος που διαδραματίζεται η ιστορία είναι το Μελένικο, ένα μικρό απομονωμένο χωριό που τώρα πια ανήκει στη Βουλγαρία, στις αρχές όμως του 20ου αιώνα επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το κύριο ποσοστό του πληθυσμού ήταν Έλληνες Χριστιανοί.
Σίγουρα ο χαρακτηρισμός του μυθιστορήματος ως ιστορικό είναι σωστός. Πρόκειται για μια εποχή σκληρή, οι μάχες ανάμεσα κυρίως στους Έλληνες και στους εξαρχικούς Βούλγαρους για την κυριαρχία στην περιοχή είναι πολλές και έντονες και η αποτύπωση των ιστορικών γεγονότων αλλά και του τρόπου ζωής των πολιτών της περιοχής που κάνει η συγγραφέας είναι πολύ παραστατικά. Δεν κουράζει με πολλές ιστορικές παραθέσεις, οι αναφορές είναι κατά κάποιον τρόπο περιληπτικές, αναφέρονται τα γεγονότα και εμείς παρακολουθούμε το πώς επηρεάζουν τις ζωές των πρωταγωνιστών του βιβλίου.
Αν και η ιστορία αφορά κυρίως τη ζωή της Θεοφανούς, κόρης ενός πλούσιου επιχειρηματία που ζει στο Μελένικο και δραστηριοποιείται στη Βιέννη, η συγγραφέας κατανέμει δίκαια τον χώρο του μυθιστορήματος σε όλους τους πρωταγωνιστές της. Παρακολουθούμε την ιστορία να προχωρά μέσα από τη ζωή και τις σκέψεις του Πέτκο (Βούλγαρος αντάρτης) και του Λάζαρου (Χριστιανός καλόγερος) αλλά και όλων των υπόλοιπων ατόμων που πλαισιώνουν την Θεοφανώ.
Πρόκειται για ένα καλογραμμένο βιβλίο που δεν κάνει καθόλου κοιλιά και κλείνοντάς το νιώθω ότι έμαθα λίγη ακόμη από την ιστορία της χώρας μου, για μια ��ποχή για την οποία δεν γνωρίζω πολλά (μακεδονικός αγώνας και βαλκανικοί πόλεμοι) αλλά και για τη μικρή περιοχή του Μελένικου που μέχρι χθες δεν την ήξερα.
https://kiallovivlio.blogspot.com/
https://thematofylakes.gr/
Σίγουρα ο χαρακτηρισμός του μυθιστορήματος ως ιστορικό είναι σωστός. Πρόκειται για μια εποχή σκληρή, οι μάχες ανάμεσα κυρίως στους Έλληνες και στους εξαρχικούς Βούλγαρους για την κυριαρχία στην περιοχή είναι πολλές και έντονες και η αποτύπωση των ιστορικών γεγονότων αλλά και του τρόπου ζωής των πολιτών της περιοχής που κάνει η συγγραφέας είναι πολύ παραστατικά. Δεν κουράζει με πολλές ιστορικές παραθέσεις, οι αναφορές είναι κατά κάποιον τρόπο περιληπτικές, αναφέρονται τα γεγονότα και εμείς παρακολουθούμε το πώς επηρεάζουν τις ζωές των πρωταγωνιστών του βιβλίου.
Αν και η ιστορία αφορά κυρίως τη ζωή της Θεοφανούς, κόρης ενός πλούσιου επιχειρηματία που ζει στο Μελένικο και δραστηριοποιείται στη Βιέννη, η συγγραφέας κατανέμει δίκαια τον χώρο του μυθιστορήματος σε όλους τους πρωταγωνιστές της. Παρακολουθούμε την ιστορία να προχωρά μέσα από τη ζωή και τις σκέψεις του Πέτκο (Βούλγαρος αντάρτης) και του Λάζαρου (Χριστιανός καλόγερος) αλλά και όλων των υπόλοιπων ατόμων που πλαισιώνουν την Θεοφανώ.
Πρόκειται για ένα καλογραμμένο βιβλίο που δεν κάνει καθόλου κοιλιά και κλείνοντάς το νιώθω ότι έμαθα λίγη ακόμη από την ιστορία της χώρας μου, για μια ��ποχή για την οποία δεν γνωρίζω πολλά (μακεδονικός αγώνας και βαλκανικοί πόλεμοι) αλλά και για τη μικρή περιοχή του Μελένικου που μέχρι χθες δεν την ήξερα.
https://kiallovivlio.blogspot.com/
https://thematofylakes.gr/
March 3, 2022
https://vivlionerga.blogspot.com/2022...
Ένας τόπος κάποτε βαθιά Ελληνικός, ένας τόπος που κουβαλά μια ολόκληρη ιστορία. Ένας τόπος που μοιράζονταν κάποτε από λαούς με διαφορετική θρησκεία και διαφορετικά ήθη. Το Μελένικο των αρχών του εικοστού αιώνα θα γίνει ο τόπος που θα εξελιχθεί μια συγκλονιστική ιστορία που θα ενώσει τα κομμάτια της ζωής της Θεοφανώς μιας πανέμορφης κοπέλας με βυζαντινή καταγωγή. Του Νεόφυτου Βούδημου, επιφανή Έλληνα έμπορου από την Βιέννη. Του Λάζαρου του Καλόγερου που θα παλέψει με τα θεία και τα ανθρώπινα και του Πέτκο του Βούλγαρου Κομιτατζή που πολεμά διεκδικώντας μια πατρίδα που την διεκδικούν πολλοί.
Η Σοφία Βόικου μας παραθέτει ένα μυθιστόρημα αληθινό, νοσταλγικό και πέρα για πέρα συμβολικό. Γιατί όλοι οι ήρωες της, τα συναισθήματα τους, τα βιώματα τους. Οι παραχωρήσεις και οι επαναστάσεις τους έχουν μέσα στο κείμενο ένα ρόλο συμβολικό που αναδεικνύει μοναδικά την δύναμη της πατρίδας, την δύναμη της αγάπης, την ένταση της πίστης. Το μέγεθος του ερωτικού πάθους, αλλά και το μέγεθος της ταπείνωσης. Για να μας οδηγήσει να αναρωτηθούμε τελικά σημασία σε έναν τόπο έχει η γλώσσα, η θρησκεία ή ο ίδιος ο τόπος με τις αναμνήσεις του; Σημασία στην ζωή έχει να αγαπάς εσύ με πάθος και χωρίς ανταπόκριση ή να αγαπιέσαι ευλαβικά και καρτερικά; Οι ήρωες κουβαλάνε στις πλάτες τους την πατρίδα και τον έρωτα, την αγάπη για τον Θεό και το καθήκον, είτε ηθικό, είτε πατριωτικό, είτε συζυγικό, είτε οικογενειακό. Τον πειρασμό και την αμαρτία. Τον θυμό, το πείσμα, αλλά και την προσήλωση σε αυτό που διεκδικούν ή σε αυτό που θεωρούν πεπρωμένο. Αντιδρούν με ένα δικό τους μοναδικό τρόπο, ειδικά την ακροτελεύτια στιγμή στην πορεία που τους ορίζουν άλλοι άσχετοι με την ζωή τους, δίνοντας το δικό τους τέλος στους τελεσίδικους ορισμούς της μοίρας τους. Μια μοίρας που καθόρισε ο πόλεμος ή η μάχη με τον ίδιο τον εαυτό τους.
Σε αυτό το βιβλίο κεντρικό ρόλο παίζει η ιστορία του τόπου που διαδραματίζεται το μυθιστόρημα. Το Μελένικο είναι μια πόλη Ελληνική στην καρδιά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Που διεκδικείται όμως και από Βούλγαρους Κομιτατζήδες. Ένα συνονθύλευμα λαών, θρησκειών, αλλά και προσωπικών φιλοδοξιών που κυκλώνουν τις δράσεις και τις αποφάσεις των κατοίκων, αλλά και των σφετεριστών που διεκδικούν την περιοχή. Έτσι οι πολλαπλές αλήθειες της ιστορίας, μπλέκουν με τις πολλαπλές αλήθειες των ανθρώπων και χρωματίζουν συγκλονιστικά τα δύσκολα χρόνια εκείνης της εποχής που ψάχνει εθνική, γλωσσική και θρησκευτική ταυτότητα ανάμεσα σε λαούς και παραδόσεις ως τα σήμερα. Οι άνθρωποι ανίδεοι και απροστάτευτοι ντύνονται το ψεύτικο ένδυμα της ιστορικής συγκυρίας και της επιβολής των δύσκολων καιρών άλλοτε πολεμώντας, άλλοτε ικετεύοντας σιωπηλά και κάνοντας παροδική εκεχειρία και άλλοτε προκαλούν την δικιά τους ηρωική έξοδο από τα αδιέξοδα της πολιτικής διπλωματίας και της ανθρώπινης οργής απέναντι στα προσωπικά απωθημένα ή στις αναπόφευκτες επιλογές.
Οι πρωταγωνιστές και οι δευτεραγωνιστές αυτού του βιβλίου μένουν αξέχαστοι. Γιατί σχηματίζουν από μόνοι τους την βαθιά έννοια του βιβλίου που στηρίζεται στα γεγονότα, αλλά και σε αυτούς που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν τις μεγάλες αλλαγές μιας εύθραυστης εποχής. Πρωταγωνιστές που εξωτερικά μοιάζουν αλύγιστοι, αλλά εσωτερικά είναι εύθραυστοι έτοιμοι να σπάσουν και να κυλήσουν στο πορφυρό ποτάμι του πολέμου. Να λυγίσουν και να λιποτακτήσουν ακολουθώντας τον έρωτα από το καθήκον. Να προδώσουν αδερφικούς δεσμούς, να καταρρακώσουν ψυχές, να πληγώσουν καρδιές. Αλλά και να μείνουν πιστοί σε όρκους και σε αξίες. Οι ήρωες στήνουν αντάρτικο ή υποτάσσονται στις βουλές της φύσης τους ή της ανθρώπινης υπόστασης του φόβου τους. Της θέσης του φύλου τους ή της οικονομικής επιφάνειας τους στην κοινωνία. Το θείο μπλέκει με το ανθρώπινο. Το ανθρώπινο με τον προσωπικό εγωισμό. Τα όνειρα αλλάζουν μορφή. Οι εχθροί αλλάζουν όψη.
Η μάχη ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Η πάλη ανάμεσα στην μνήμη και στην απάρνηση της. Στον έρωτα και στην αγάπη. Στο σεβασμό και την παραίτηση. Στον αξεπέραστο θυμό που γίνεται γινάτι.
Ήρωες ιδεατοί και φθαρτοί. Επαρμένοι στα όνειρα τους, που προσγειώνονται απότομα στην πραγματικότητα και προσαρμόζονται βίαια στην νέα κατάσταση που απαιτεί η εποχή και οι άσχημες εξελίξεις ζωής και οριακής πολιτικής κατάστασης που ορίζεται από μάχες σώμα με σώμα στο πεδίο των πολεμικών συγκρούσεων. Αλλά και μάχες συμφερόντων στα τραπέζια των Μεγάλων δυνάμεων που έκριναν ουσιαστικά τις τύχες των λαών.
Εξαιρετικές οι αντιθέσεις των ανθρώπων αλλά και οι συνθέσεις των σχέσεων που συνδέουν ανθρώπους, συναισθήματα και αξίες στο πρόσωπο της πατρίδας της θρησκείας και του έρωτα.
Αυτό που δεν σέβεται ο πόλεμος, μπορεί να το σεβαστεί το αίσθημα του έρωτα εν καιρώ πολέμου. Ο σκληρός πολεμιστής μπορεί να ταπεινωθεί μπροστά στο μεγαλείο του έρωτα. Αλλά και ένας δύσμορφος άντρας με αναπηρία να γίνει αγαπητός, συμπαθής και να ανέβει σκαλοπάτια στα μάτια όλων γύρω του μένοντας πιστός σε υποσχέσεις και σε αξίες. Ένας άντρας που έμαθε να είναι μοναχικός Καλόγερος, απαρέγκλιτα πιστός στο ευαγγέλιο της πίστης του, θα πρέπει να έρθει αντιμέτωπος με έναν εσωτερικό πόλεμο ψυχής ανάμεσα στην πίστη και στην σάρκα.
Η Θεωφανώ συμβαδίζει παράλληλα με την θέση της ως γυναίκα σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία αλλά συμβολίζει παράλληλα την πατρίδα της. Γιατί η συγγραφέας έχει καταφέρει να εναρμονίσει εξαιρετικά την ζωή της Θεοφανώς απέναντι στους διεκδικητές της καρδιάς της με τους διεκδικητές της ίδιας της πατρίδας της. Όπως τρεις είναι οι διεκδικητές της καρδιάς της, τρεις είναι και οι διεκδικητές που ερίζουν τον τόπο της. Η σύγκρουση των συναισθημάτων δε των αντρών που την διεκδικούν πραγματικά ή νοερά έρχονται σε κόντρα αδιόρατα με τα δικά της συναισθήματα που θέλει να νιώσει να βιώσει και να επιβάλει απέναντι στις καθοριστικές αποφάσεις των άλλων που ορίζουν την ζωή της. Για να αποδείξουν τελικά πως οι άνθρωποι γίνονται αυτό που είναι εξελισσόμενοι μέσα από τα βιώματα τους και τις εμπειρίες τους. Αλλά κυρίως από εκείνα τα όνειρα τους που δικαιώνονται ή διαψεύδονται.
Ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα αντικειμενικής ιστορικής αλήθειας που αποτυπώνει δύσκολους καιρούς και αναδεικνύει σπουδαίους και ρεαλιστικούς ήρωες που θα μείνουν για καιρό χαραγμένοι μέσα μου. Η Ιστορία του Μελένικου είναι ιστορία του κάθε τόπου που κουβαλάει τις ιστορίες των ανθρώπων που τον έθρεψαν, αλλά και την μοίρα των τόπων που επιδικάστηκαν ύστερα από έναν πόλεμο και από μια σκληρή διπλωματική συνθήκη ανθρώπων που ουδεμία σχέση είχαν με τον τόπο τα ήθη και τα έθιμα του.
Ένας τόπος κάποτε βαθιά Ελληνικός, ένας τόπος που κουβαλά μια ολόκληρη ιστορία. Ένας τόπος που μοιράζονταν κάποτε από λαούς με διαφορετική θρησκεία και διαφορετικά ήθη. Το Μελένικο των αρχών του εικοστού αιώνα θα γίνει ο τόπος που θα εξελιχθεί μια συγκλονιστική ιστορία που θα ενώσει τα κομμάτια της ζωής της Θεοφανώς μιας πανέμορφης κοπέλας με βυζαντινή καταγωγή. Του Νεόφυτου Βούδημου, επιφανή Έλληνα έμπορου από την Βιέννη. Του Λάζαρου του Καλόγερου που θα παλέψει με τα θεία και τα ανθρώπινα και του Πέτκο του Βούλγαρου Κομιτατζή που πολεμά διεκδικώντας μια πατρίδα που την διεκδικούν πολλοί.
Η Σοφία Βόικου μας παραθέτει ένα μυθιστόρημα αληθινό, νοσταλγικό και πέρα για πέρα συμβολικό. Γιατί όλοι οι ήρωες της, τα συναισθήματα τους, τα βιώματα τους. Οι παραχωρήσεις και οι επαναστάσεις τους έχουν μέσα στο κείμενο ένα ρόλο συμβολικό που αναδεικνύει μοναδικά την δύναμη της πατρίδας, την δύναμη της αγάπης, την ένταση της πίστης. Το μέγεθος του ερωτικού πάθους, αλλά και το μέγεθος της ταπείνωσης. Για να μας οδηγήσει να αναρωτηθούμε τελικά σημασία σε έναν τόπο έχει η γλώσσα, η θρησκεία ή ο ίδιος ο τόπος με τις αναμνήσεις του; Σημασία στην ζωή έχει να αγαπάς εσύ με πάθος και χωρίς ανταπόκριση ή να αγαπιέσαι ευλαβικά και καρτερικά; Οι ήρωες κουβαλάνε στις πλάτες τους την πατρίδα και τον έρωτα, την αγάπη για τον Θεό και το καθήκον, είτε ηθικό, είτε πατριωτικό, είτε συζυγικό, είτε οικογενειακό. Τον πειρασμό και την αμαρτία. Τον θυμό, το πείσμα, αλλά και την προσήλωση σε αυτό που διεκδικούν ή σε αυτό που θεωρούν πεπρωμένο. Αντιδρούν με ένα δικό τους μοναδικό τρόπο, ειδικά την ακροτελεύτια στιγμή στην πορεία που τους ορίζουν άλλοι άσχετοι με την ζωή τους, δίνοντας το δικό τους τέλος στους τελεσίδικους ορισμούς της μοίρας τους. Μια μοίρας που καθόρισε ο πόλεμος ή η μάχη με τον ίδιο τον εαυτό τους.
Σε αυτό το βιβλίο κεντρικό ρόλο παίζει η ιστορία του τόπου που διαδραματίζεται το μυθιστόρημα. Το Μελένικο είναι μια πόλη Ελληνική στην καρδιά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Που διεκδικείται όμως και από Βούλγαρους Κομιτατζήδες. Ένα συνονθύλευμα λαών, θρησκειών, αλλά και προσωπικών φιλοδοξιών που κυκλώνουν τις δράσεις και τις αποφάσεις των κατοίκων, αλλά και των σφετεριστών που διεκδικούν την περιοχή. Έτσι οι πολλαπλές αλήθειες της ιστορίας, μπλέκουν με τις πολλαπλές αλήθειες των ανθρώπων και χρωματίζουν συγκλονιστικά τα δύσκολα χρόνια εκείνης της εποχής που ψάχνει εθνική, γλωσσική και θρησκευτική ταυτότητα ανάμεσα σε λαούς και παραδόσεις ως τα σήμερα. Οι άνθρωποι ανίδεοι και απροστάτευτοι ντύνονται το ψεύτικο ένδυμα της ιστορικής συγκυρίας και της επιβολής των δύσκολων καιρών άλλοτε πολεμώντας, άλλοτε ικετεύοντας σιωπηλά και κάνοντας παροδική εκεχειρία και άλλοτε προκαλούν την δικιά τους ηρωική έξοδο από τα αδιέξοδα της πολιτικής διπλωματίας και της ανθρώπινης οργής απέναντι στα προσωπικά απωθημένα ή στις αναπόφευκτες επιλογές.
Οι πρωταγωνιστές και οι δευτεραγωνιστές αυτού του βιβλίου μένουν αξέχαστοι. Γιατί σχηματίζουν από μόνοι τους την βαθιά έννοια του βιβλίου που στηρίζεται στα γεγονότα, αλλά και σε αυτούς που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν τις μεγάλες αλλαγές μιας εύθραυστης εποχής. Πρωταγωνιστές που εξωτερικά μοιάζουν αλύγιστοι, αλλά εσωτερικά είναι εύθραυστοι έτοιμοι να σπάσουν και να κυλήσουν στο πορφυρό ποτάμι του πολέμου. Να λυγίσουν και να λιποτακτήσουν ακολουθώντας τον έρωτα από το καθήκον. Να προδώσουν αδερφικούς δεσμούς, να καταρρακώσουν ψυχές, να πληγώσουν καρδιές. Αλλά και να μείνουν πιστοί σε όρκους και σε αξίες. Οι ήρωες στήνουν αντάρτικο ή υποτάσσονται στις βουλές της φύσης τους ή της ανθρώπινης υπόστασης του φόβου τους. Της θέσης του φύλου τους ή της οικονομικής επιφάνειας τους στην κοινωνία. Το θείο μπλέκει με το ανθρώπινο. Το ανθρώπινο με τον προσωπικό εγωισμό. Τα όνειρα αλλάζουν μορφή. Οι εχθροί αλλάζουν όψη.
Η μάχη ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Η πάλη ανάμεσα στην μνήμη και στην απάρνηση της. Στον έρωτα και στην αγάπη. Στο σεβασμό και την παραίτηση. Στον αξεπέραστο θυμό που γίνεται γινάτι.
Ήρωες ιδεατοί και φθαρτοί. Επαρμένοι στα όνειρα τους, που προσγειώνονται απότομα στην πραγματικότητα και προσαρμόζονται βίαια στην νέα κατάσταση που απαιτεί η εποχή και οι άσχημες εξελίξεις ζωής και οριακής πολιτικής κατάστασης που ορίζεται από μάχες σώμα με σώμα στο πεδίο των πολεμικών συγκρούσεων. Αλλά και μάχες συμφερόντων στα τραπέζια των Μεγάλων δυνάμεων που έκριναν ουσιαστικά τις τύχες των λαών.
Εξαιρετικές οι αντιθέσεις των ανθρώπων αλλά και οι συνθέσεις των σχέσεων που συνδέουν ανθρώπους, συναισθήματα και αξίες στο πρόσωπο της πατρίδας της θρησκείας και του έρωτα.
Αυτό που δεν σέβεται ο πόλεμος, μπορεί να το σεβαστεί το αίσθημα του έρωτα εν καιρώ πολέμου. Ο σκληρός πολεμιστής μπορεί να ταπεινωθεί μπροστά στο μεγαλείο του έρωτα. Αλλά και ένας δύσμορφος άντρας με αναπηρία να γίνει αγαπητός, συμπαθής και να ανέβει σκαλοπάτια στα μάτια όλων γύρω του μένοντας πιστός σε υποσχέσεις και σε αξίες. Ένας άντρας που έμαθε να είναι μοναχικός Καλόγερος, απαρέγκλιτα πιστός στο ευαγγέλιο της πίστης του, θα πρέπει να έρθει αντιμέτωπος με έναν εσωτερικό πόλεμο ψυχής ανάμεσα στην πίστη και στην σάρκα.
Η Θεωφανώ συμβαδίζει παράλληλα με την θέση της ως γυναίκα σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία αλλά συμβολίζει παράλληλα την πατρίδα της. Γιατί η συγγραφέας έχει καταφέρει να εναρμονίσει εξαιρετικά την ζωή της Θεοφανώς απέναντι στους διεκδικητές της καρδιάς της με τους διεκδικητές της ίδιας της πατρίδας της. Όπως τρεις είναι οι διεκδικητές της καρδιάς της, τρεις είναι και οι διεκδικητές που ερίζουν τον τόπο της. Η σύγκρουση των συναισθημάτων δε των αντρών που την διεκδικούν πραγματικά ή νοερά έρχονται σε κόντρα αδιόρατα με τα δικά της συναισθήματα που θέλει να νιώσει να βιώσει και να επιβάλει απέναντι στις καθοριστικές αποφάσεις των άλλων που ορίζουν την ζωή της. Για να αποδείξουν τελικά πως οι άνθρωποι γίνονται αυτό που είναι εξελισσόμενοι μέσα από τα βιώματα τους και τις εμπειρίες τους. Αλλά κυρίως από εκείνα τα όνειρα τους που δικαιώνονται ή διαψεύδονται.
Ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα αντικειμενικής ιστορικής αλήθειας που αποτυπώνει δύσκολους καιρούς και αναδεικνύει σπουδαίους και ρεαλιστικούς ήρωες που θα μείνουν για καιρό χαραγμένοι μέσα μου. Η Ιστορία του Μελένικου είναι ιστορία του κάθε τόπου που κουβαλάει τις ιστορίες των ανθρώπων που τον έθρεψαν, αλλά και την μοίρα των τόπων που επιδικάστηκαν ύστερα από έναν πόλεμο και από μια σκληρή διπλωματική συνθήκη ανθρώπων που ουδεμία σχέση είχαν με τον τόπο τα ήθη και τα έθιμα του.
April 26, 2021
Η κα Βοικου είναι από τις συγγραφείς που επιλέγουν διαφορετικά θέματα, ιστορικές περιόδους, στοιχεία που θέλουν να αναδείξουν στα βιβλία τους και τις περισσότερες φορές η ιστορία τους είναι γοητευτική και δοσμένη με αγάπη, ευθύνη, έρευνα και αλήθεια.
Δεν γνώριζα την ιστορία του Μελενικου και μέσα από τις σελίδες του βιβλίου ήλθα σε επαφή με ένα ακόμη τραγικο επεισόδιο της ιστορίας μας, μέσα στα τόσα που έχει ζήσει ο ελληνισμός αφήνοντας μέσα από φωτιά, μαχαίρι και αίμα και εστίες και περιουσίες μετά από εκατονταετίες εγκατάστασης.
Εξαιρετική αφήγηση που ζωντανεύει τη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο των τελευταίων χρόνων των Ελλήνων κατοίκων του Μελενίκου, μέσα από τις ζωές των ανθρώπων που αγαπούσαν τη γη και την παράδοσή τους, με ήρωες με πάθη, αδυναμίες, λάθη και μικρές ή μεγάλες προδοσίες και θυσίες.
Δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις τη Θεοφανώ για την δύναμη της και τον τρόπο που υπερασπίζεται τα ιερά της και την αποφασιστικότητα με την οποία προσαρμόζει τη ζωή της στα δεδομένα της στιγμής. Αγαπάς το Λάζαρο που παλεύει ενάντια στην ανθρώπινη φύση του και τη νικάει. Λυπάσαι και φριττεις με τη συμπεριφορά των ανδρών που θυσίαζαν τα πάντα στην κακώς εννοούμενη εξουσία τους και στον τρόπο που αντιμετώπιζαν τη γυναίκα. Εντυπωσιάζεσαι από την περιγραφή, τόσο του φυσικού περιβάλλοντος όσο και του ψυχικού δεσμού των ανθρώπων με αυτό.
Η κα Βοικου εξελίσσει την ποιότητα του γραπτού της με κάθε βιβλίο και είναι από τις συγγραφείς των οποίων τα βιβλία περιμένω με χαρά, σίγουρη για την αναγνωστική απόλαυση!
Δεν γνώριζα την ιστορία του Μελενικου και μέσα από τις σελίδες του βιβλίου ήλθα σε επαφή με ένα ακόμη τραγικο επεισόδιο της ιστορίας μας, μέσα στα τόσα που έχει ζήσει ο ελληνισμός αφήνοντας μέσα από φωτιά, μαχαίρι και αίμα και εστίες και περιουσίες μετά από εκατονταετίες εγκατάστασης.
Εξαιρετική αφήγηση που ζωντανεύει τη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο των τελευταίων χρόνων των Ελλήνων κατοίκων του Μελενίκου, μέσα από τις ζωές των ανθρώπων που αγαπούσαν τη γη και την παράδοσή τους, με ήρωες με πάθη, αδυναμίες, λάθη και μικρές ή μεγάλες προδοσίες και θυσίες.
Δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις τη Θεοφανώ για την δύναμη της και τον τρόπο που υπερασπίζεται τα ιερά της και την αποφασιστικότητα με την οποία προσαρμόζει τη ζωή της στα δεδομένα της στιγμής. Αγαπάς το Λάζαρο που παλεύει ενάντια στην ανθρώπινη φύση του και τη νικάει. Λυπάσαι και φριττεις με τη συμπεριφορά των ανδρών που θυσίαζαν τα πάντα στην κακώς εννοούμενη εξουσία τους και στον τρόπο που αντιμετώπιζαν τη γυναίκα. Εντυπωσιάζεσαι από την περιγραφή, τόσο του φυσικού περιβάλλοντος όσο και του ψυχικού δεσμού των ανθρώπων με αυτό.
Η κα Βοικου εξελίσσει την ποιότητα του γραπτού της με κάθε βιβλίο και είναι από τις συγγραφείς των οποίων τα βιβλία περιμένω με χαρά, σίγουρη για την αναγνωστική απόλαυση!
August 8, 2021
«ΝΥΦΙΚΟ ΑΠΟ ΠΟΡΦΥΡΑ»
Η Σοφία Βοϊκου στο ένατο της μυθιστόρημα καλπάζει κάνοντας υπερβάσεις στο συγγραφικό πανθεο . Το «νυφικό από πορφύρα » είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα για αναγνώστες με απαιτήσεις . Δύσκολο εγχείρημα να γραφεί μαεστρικά ένα τέτοιο βιβλίο και θα σας παραθέσω τους λόγους .
Αρχικά , ο χώρος δράσης του είναι το Μελένικο στις αρχές του 20ου αιώνα . Ταραγμένη περίοδος για τους Έλληνες της περιοχής καθώς Βούλγαροι και Τούρκοι κάνουν την καθημερινότητα τους , ιδιαίτερα δύσκολη . Ένας τόπος εξορίας , με ανθρώπους δυνατούς που προσπαθούν να αντισταθο��ν στη μοίρα που άλλοι έχουν χαράξει για αυτούς . Ανάμεσα τους η Θεοφανώ . Πανεμορφη , με ξανθά μαλλιά και υπέροχα γαλανά μάτια , όμως με χαρακτήρα σκληροπυρηνικό . Μια γυναίκα που βρέθηκε ανάμεσα σε άντρες διαφορετικούς μεταξύ τους με ένα κοινό χαρακτηριστικό . Την πόθησαν . Ο σκληροτραχηλος Βούλγαρος κομιτατζής , ο πράος καλόγερος και ο καλόψυχος έμπορος από τη Βιέννη διεκδικούν την καρδιά της . Το μυθιστόρημα ξεκινά έχοντας ως τόπο δράσης τη Θεσσαλονίκη του 1990 , με τη Βασιλική , η οποία συστήνεται στον αναγνώστη και θα εμφανιστεί ξανά προς το τέλος της πλοκής , όπου θα δοθούν οι απαντήσεις για όλα τα πρόσωπα του παρελθόντος .
Η συγγραφέας για αυτή τη ζοφερή περίοδο την ιστορία του Μελένικο , για την οποία υπάρχουν λίγες αλλά και αντικρουόμενες ιστορικες πηγές καταφερε με διεισδυτική μάτια να κρατήσει αντικειμενική στάση . Μελέτησε ενδελεχώς και τοποθέτησε τα πρόσωπα της ιστοριας , είτε τα πρωτεύοντα είτε τα δευτερεύοντα και τα εναρετα αλλα και τα κακής ποιοτικής στάθμης στο βάθρο που τους αξίζει . Ανέδειξε την ιστορία ενός πολύπαθου τόπου που πέρασε δια πυρος και σιδήρου από τους κομιτατζήδες και τους Τούρκους δεξιοτεχνικά . Πολλοί δεν γνωρίζουν για την ιστορία του όμως η Βοικου καταφερε με φόντο καταγεγραμμένα γεγονότα και μια υπόθεση γεμάτη έρωτα , πόνο και πορφυρό χρωμα να κάνει τον αναγνώστη κοινωνο γνώσης. Όλα αυτά χωρίς να τον κουράζει , καταθέτοντας με τη δυναμική της γραφή όσα συνέβησαν στο Μελένικο με δεσπόζουσα μορφή την Θεοφανω .
Με λίγα λόγια στο τελευταίο της μυθιστόρημα , με φόντο ιστορικά γεγονότα πέτυχε να σκιαγραφήσει ανθρώπους με προσωπικότητες που δεν σε αφήνουν αδιάφορο . Ήρωες ξεχωριστοί , αφήνουν μέσα στην ψυχή σου τη δίκη τους κατάθεση καρδιάς . Είτε τους εκτιμάς για την στάση ζωής τους είτε σε κάνουν να νιώσεις άσχημα εξαιτίας της ωμότητας τους αφουγκράζεται κομμάτια της ψυχής τους . Βέβαια , για μένα την παράσταση κλέβει η επιβλητική Θεοφανώ που είναι μια γυναίκα με τσαγανό , θέληση για επιβίωση και κυρίως μυαλό . Έχει τις ευαισθησίες της όμως εκεί που πρέπει επιτάσσει το καθήκον και θυσιάζει ακόμα και όσα λατρεύει . Δεν γίνεται να μην την θαυμάσεις . Κοντά στο ψηφιδωτό των προσώπων θα ξεχωρίσετε και άλλα , ειδικά την οικογένεια της , της οποίας η ιστορία θα σας συγκινήσει .
Χαίρομαι όταν διαπιστώνω πως Έλληνες συγγραφείς καταθέτουν πραγματικά την ψυχή τους στα πονήματα τους . Δεν γράφουν για να γράψουν , προχωράνε ένα βήμα παραπάνω από τα προηγούμενα τους γράφοντας βιβλία απαιτήσεων . Ένας από αυτούς , η Σοφία Βοϊκου . «Νυφικό από πορφύρα » λοιπόν .. μια καταβύθιση στην ιστορία ενός τόπου ξεχασμένου ακόμα και από τον Θεό με ήρωες που δεν θα ξεχάσετε
Η Σοφία Βοϊκου στο ένατο της μυθιστόρημα καλπάζει κάνοντας υπερβάσεις στο συγγραφικό πανθεο . Το «νυφικό από πορφύρα » είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα για αναγνώστες με απαιτήσεις . Δύσκολο εγχείρημα να γραφεί μαεστρικά ένα τέτοιο βιβλίο και θα σας παραθέσω τους λόγους .
Αρχικά , ο χώρος δράσης του είναι το Μελένικο στις αρχές του 20ου αιώνα . Ταραγμένη περίοδος για τους Έλληνες της περιοχής καθώς Βούλγαροι και Τούρκοι κάνουν την καθημερινότητα τους , ιδιαίτερα δύσκολη . Ένας τόπος εξορίας , με ανθρώπους δυνατούς που προσπαθούν να αντισταθο��ν στη μοίρα που άλλοι έχουν χαράξει για αυτούς . Ανάμεσα τους η Θεοφανώ . Πανεμορφη , με ξανθά μαλλιά και υπέροχα γαλανά μάτια , όμως με χαρακτήρα σκληροπυρηνικό . Μια γυναίκα που βρέθηκε ανάμεσα σε άντρες διαφορετικούς μεταξύ τους με ένα κοινό χαρακτηριστικό . Την πόθησαν . Ο σκληροτραχηλος Βούλγαρος κομιτατζής , ο πράος καλόγερος και ο καλόψυχος έμπορος από τη Βιέννη διεκδικούν την καρδιά της . Το μυθιστόρημα ξεκινά έχοντας ως τόπο δράσης τη Θεσσαλονίκη του 1990 , με τη Βασιλική , η οποία συστήνεται στον αναγνώστη και θα εμφανιστεί ξανά προς το τέλος της πλοκής , όπου θα δοθούν οι απαντήσεις για όλα τα πρόσωπα του παρελθόντος .
Η συγγραφέας για αυτή τη ζοφερή περίοδο την ιστορία του Μελένικο , για την οποία υπάρχουν λίγες αλλά και αντικρουόμενες ιστορικες πηγές καταφερε με διεισδυτική μάτια να κρατήσει αντικειμενική στάση . Μελέτησε ενδελεχώς και τοποθέτησε τα πρόσωπα της ιστοριας , είτε τα πρωτεύοντα είτε τα δευτερεύοντα και τα εναρετα αλλα και τα κακής ποιοτικής στάθμης στο βάθρο που τους αξίζει . Ανέδειξε την ιστορία ενός πολύπαθου τόπου που πέρασε δια πυρος και σιδήρου από τους κομιτατζήδες και τους Τούρκους δεξιοτεχνικά . Πολλοί δεν γνωρίζουν για την ιστορία του όμως η Βοικου καταφερε με φόντο καταγεγραμμένα γεγονότα και μια υπόθεση γεμάτη έρωτα , πόνο και πορφυρό χρωμα να κάνει τον αναγνώστη κοινωνο γνώσης. Όλα αυτά χωρίς να τον κουράζει , καταθέτοντας με τη δυναμική της γραφή όσα συνέβησαν στο Μελένικο με δεσπόζουσα μορφή την Θεοφανω .
Με λίγα λόγια στο τελευταίο της μυθιστόρημα , με φόντο ιστορικά γεγονότα πέτυχε να σκιαγραφήσει ανθρώπους με προσωπικότητες που δεν σε αφήνουν αδιάφορο . Ήρωες ξεχωριστοί , αφήνουν μέσα στην ψυχή σου τη δίκη τους κατάθεση καρδιάς . Είτε τους εκτιμάς για την στάση ζωής τους είτε σε κάνουν να νιώσεις άσχημα εξαιτίας της ωμότητας τους αφουγκράζεται κομμάτια της ψυχής τους . Βέβαια , για μένα την παράσταση κλέβει η επιβλητική Θεοφανώ που είναι μια γυναίκα με τσαγανό , θέληση για επιβίωση και κυρίως μυαλό . Έχει τις ευαισθησίες της όμως εκεί που πρέπει επιτάσσει το καθήκον και θυσιάζει ακόμα και όσα λατρεύει . Δεν γίνεται να μην την θαυμάσεις . Κοντά στο ψηφιδωτό των προσώπων θα ξεχωρίσετε και άλλα , ειδικά την οικογένεια της , της οποίας η ιστορία θα σας συγκινήσει .
Χαίρομαι όταν διαπιστώνω πως Έλληνες συγγραφείς καταθέτουν πραγματικά την ψυχή τους στα πονήματα τους . Δεν γράφουν για να γράψουν , προχωράνε ένα βήμα παραπάνω από τα προηγούμενα τους γράφοντας βιβλία απαιτήσεων . Ένας από αυτούς , η Σοφία Βοϊκου . «Νυφικό από πορφύρα » λοιπόν .. μια καταβύθιση στην ιστορία ενός τόπου ξεχασμένου ακόμα και από τον Θεό με ήρωες που δεν θα ξεχάσετε
January 20, 2023
https://dominicamat.blogspot.com/2021...
Η πηγή από την οποία αναδύονται οι γνώσεις ποτέ δε στερεύει,όπως δεν παύει ποτέ κανένας άνθρωπος,όσο χρονών κι αν είναι,να μαθαίνει όλο καί περισσότερα πράγματα. Όσες γνώσεις κι αν έχουμε αποκτήσει κατά τη διάρκεια της ζωής μας,άλλες τόσες μας περιμένουν εκεί έξω να τις κατακτήσουμε. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να διδαχθούμε. Είτε εμπειρικά,είτε ακούγοντας ιστορίες από μεγαλύτερους,είτε παρακολουθώντας ντοκιμαντέρ,είτε διαβάζοντας ακαδημαϊκά,ή,λογοτεχνικά έργα. Η ιστορία του τόπου μας είναι πολύ μεγάλη καί δεν μπορώ να πώ με πάσα ειλικρίνεια πως γνωρίζω τα πάντα με όλες τις λεπτομέρειες. Ό,τι έχω διδαχθεί στο σχολείο κι έπειτα στο πανεπιστήμιο είναι ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι,μα όχι τα πάντα. Αγαπώ να διαβάζω ιστορικά λογοτεχνικά μυθιστορήματα γιατί λαμβάνω επιπλέον μαθήματα. Γιατί,καλώς,ή,κακώς,ένας/μία συγγραφέας πρίν να καταγράψει πάνω στο χαρτί ένα ιστορικό μυθιστόρημα,απαιτείται πολλή καί ενδελεχή έρευνα ώστε να είναι ιστορικά ακριβή τα όσα γράφει. Προφανώς κι έχει ανατρέξει σε έγκυρη βιβλιογραφία κι έρχεται καί συνδυάζει την μυθοπλασία με την πραγματικότητα. Με αυτόν τον τρόπο καί μαθαίνει το αναγνωστικό κοινό καί ψυχαγωγείται.
Στη χώρα μας έχουμε πολλούς κι αξιόλογους δημιουργούς που τα έργα τους έχουν αγαπηθεί πολύ από το αναγνωστικό κοινό. Δυστυχώς,ο χρόνος είναι περιορισμένος καί δε γίνεται να διαβάζουμε όλα τα βιβλία που κυκλοφορούν. Σας έχω ξαναπεί πως χαίρομαι να έρχομαι σε επαφή με την πένα όλο καί περισσότερων συγγραφέων. Κάτι ανάλογο μου συνέβη πάλι σήμερα. Μία νέα γνωριμία που έμελλε να είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Η συγγραφέας Σοφία Βοϊκου,με το γεμάτο συγγραφικό βιογραφικό,επανέρχεται δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του προηγούμενου έργου της,με το νέο ιστορικό της μυθιστόρημα με τίτλο ''Νυφικό από πορφύρα'' που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Ένα μυθιστόρημα που ο ιδιάζων καί μη αναμενόμενος τίτλος του έρχεται σε αντίθεση με την υπόλοιπη μουντή εικόνα του εξωφύλλου.
Η συγγραφέας,όπως αναφέρει καί η ίδια στον πρόλογό της,εμπνευσμένη από τη λέξη Μελένικο,γράφει πάνω στο χαρτί μία ιστορία για έναν τόπο όπου οι Έλληνες προσπαθούσαν να επιβιώσουν καί τον θεωρούσαν πατρίδα τους. Ένας τόπος όπου η άγρια ομορφιά του αιχμαλώτιζε τους πάντες καί οι διεκδικητές αυτού ήταν πολλοί. ''Μελένικο, αρχές του εικοστού αιώνα. Ένας τόπος εξορίας, ξεχασμένος από θεούς και ανθρώπους, σε μια εποχή όπου Έλληνες, Βούλγαροι και Τούρκοι μάχονται άγρια μεταξύ τους. Ένας κομιτατζής, ένας καλόγερος κι ένας έμπορος από τη Βιέννη διεκδικούν την καρδιά της ίδιας γυναίκας. Είναι η Θεοφανώ, με τη βυζαντινή καταγωγή, σκληροτράχηλη και σαγηνευτική όπως ο τόπος που τη γέννησε. Άνθρωποι δυνατοί που μεγαλούργησαν και προσπαθούν να αντισταθούν στη μοίρα που άλλοι έχουν χαράξει για εκείνους. Μια μοίρα σημαδεμένη από το κόκκινο του κρασιού, του αίματος και της αμαρτίας. Κόκκινο της πορφύρας." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
''Νυφικό από πορφύρα'',όπως προείπα ο τίτλος του βιβλίου κι αμέσως ένα ερωτηματικό ξεπήδησε από τη σκέψη μου. Τα νυφικά είθισται να είναι φτιαγμένα από ανοιχτόχρωμα υφάσματα. Πώς αυτό επιλέχθηκε να φέρει το κόκκινο χρώμα το οποίο προέρχεται από την επεξεργασία του οστράκου που μας δίνει την χρωστική ουσία,την πορφύρα; Έπειτα,το κόκκινο χρώμα έχει ταυτιστεί με το αίμα. Πώς από την χαρά ενός γάμου οδηγούμαστε στο αίμα; Μήπως υπάρχει κάποιος άλλος κρυφός συμβολισμός πίσω από αυτό που θα πρέπει να το ανακαλύψουμε διαβάζοντας το βιβλίο; Μήπως σχετίζεται με κάποια ''θυσία''; Μήπως δηλώνει καί κάτι άλλο,πέρα από το προφανές για πολλούς/ες,το νυφικό από πορφύρα; Κρατήστε αυτό που θα σας πώ. Τίποτα μέσα στο βιβλίο δεν έχει επιλεχθεί τυχαία. Όλα κάποιον σημαντικό ρόλο,ή,συμβολισμό έχουν. Είναι σαν τα κομμάτια του παζλ που ενώνοντάς τα θα έχουμε μπροστά μας την πλήρη εικόνα.
Η συγγραφέας επιλέγει να μας μεταφέρει πίσω στον χώρο καί στον χρόνο που θα λάβουν χώρα τα γεγονότα μέσα από μία αναδρομή στο παρελθόν. Ξεκινάει με το παρόν των ηρώων καί ξαφνικά κάνει ένα ταξίδι πίσω στο παρελθόν. Η μετάβαση για κάποιους ίσως να φαντάζει κάπως γρήγορη,αλλά αν το παρατηρήσετε προσεκτικά,από την αρχή κιόλας της εξιστόρησης μας δίνει σημαντικά στοιχεία. Υπάρχει,δηλαδή,μία αόρατη ''γέφυρα'' που ενώνει αυτά τα δύο. Έπειτα,αρχίζει να αφηγείται με αυξάνουσα χρονολογική σειρά τα γεγονότα που θα σημαδέψουν τις ζωές των ηρώων καί των ηρωϊδων,φτάνοντας πάλι στο παρόν τους. Δείτε το σαν μία κυκλική αφήγηση που περιλαμβάνει τα πάντα,χωρίς να μένει κάτι αναπάντητο. Ο κύκλος που άνοιξε,κατά το παρελθόν,έρχεται να ''κλείσει'' οριστικά τώρα. Τα κεφάλαια είναι μεστά καί βοηθούν στην ομαλή ροή της πλοκής. Το λεξιλόγιο πλούσιο ταιριάζει με τα πρόσωπα που μιλούν καί οι γλαφυρές εικόνες όχι μόνο προσφέρουν μία ζωντάνια στο κείμενο,αλλά το καθιστούν ακόμη πιο επιβλητικό.
Σημαντικά κομμάτια του μυθιστορήματος είναι τα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν εκείνες τις εποχές καί τους ανθρώπους που τα έζησαν καί ο αντίκτυπός τους είναι φανερός μέχρι καί τις μέρες μας. Ομοίως καί οι ήρωες καί οι ηρωϊδες που θα παρελάσουν μπροστά από τα μάτια μας. Άνθρωποι ετερόκλητοι με διαφορετικά ήθη,έθιμα,καταγωγή,φύλο,εμπειρίες ζωής,επιθυμίες,πάθη καί λάθη. Όλοι κι όλες θα έρθουν αντιμέτωποι/ες,όχι με την μοίρα,αλλά ο ένας με τον άλλον. Η συγγραφέας -κατ'εμέ- έχει κάνει μία εξαιρετική δουλειά όσον αφορά την σκιαγράφηση των χαρακτήρων τους. Καθένας καί καθεμία από αυτούς κάτι αντιπροσωπεύει. Δεν παρίστανται απλά μέσα στο βιβλίο για να γεμίσουν με την παρουσία τους ένα κενό. Ένας τόπος που δεν μπορεί να δαμαστεί,γεννά κι ανάλογους ανθρώπους. Ανθρώπους που διεκδικούν με πάθος όσα θέλουν καί τους ανήκουν. Ανθρώπους που δεν υποτάσσονται. Ανθρώπους που γίνονται σκληροί σαν πέτρα για να επιβιώσουν. Άραγε,τί θα κάναμε εμείς αν ήμασταν στην θέση τους; Αυτό θα πρέπει να έχουμε κατά νού πρίν τους κρίνουμε καί τους θεωρήσουμε ''ενόχους''...
Η συγγραφέας μέσα από το βιβλίο της κάνει μία ιδιαίτερη μνεία στην περιοχή του Μελένικο καί στην ελληνική παρουσία εκεί. Μας δίνει ακόμη ένα μέρος της ιστορίας του ελληνισμού καί μας επιτρέπει να ανοίξουμε έ��α παράθυρο στον χρόνο καί να ρίξουμε το βλέμμα μας εκεί. Να μάθουμε καί να μην ξεχνάμε το τι συνέβη. Εν ολίγοις,μιλάμε για ένα καλογραμμένο ιστορικό μυθιστόρημα που διαβάζεται με τον ίδιο ζήλο από την αρχή έως καί το τέλος ικανοποιώντας το αναγνωστικό κοινό.
Καλές σας αναγνώσεις!
Η πηγή από την οποία αναδύονται οι γνώσεις ποτέ δε στερεύει,όπως δεν παύει ποτέ κανένας άνθρωπος,όσο χρονών κι αν είναι,να μαθαίνει όλο καί περισσότερα πράγματα. Όσες γνώσεις κι αν έχουμε αποκτήσει κατά τη διάρκεια της ζωής μας,άλλες τόσες μας περιμένουν εκεί έξω να τις κατακτήσουμε. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να διδαχθούμε. Είτε εμπειρικά,είτε ακούγοντας ιστορίες από μεγαλύτερους,είτε παρακολουθώντας ντοκιμαντέρ,είτε διαβάζοντας ακαδημαϊκά,ή,λογοτεχνικά έργα. Η ιστορία του τόπου μας είναι πολύ μεγάλη καί δεν μπορώ να πώ με πάσα ειλικρίνεια πως γνωρίζω τα πάντα με όλες τις λεπτομέρειες. Ό,τι έχω διδαχθεί στο σχολείο κι έπειτα στο πανεπιστήμιο είναι ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι,μα όχι τα πάντα. Αγαπώ να διαβάζω ιστορικά λογοτεχνικά μυθιστορήματα γιατί λαμβάνω επιπλέον μαθήματα. Γιατί,καλώς,ή,κακώς,ένας/μία συγγραφέας πρίν να καταγράψει πάνω στο χαρτί ένα ιστορικό μυθιστόρημα,απαιτείται πολλή καί ενδελεχή έρευνα ώστε να είναι ιστορικά ακριβή τα όσα γράφει. Προφανώς κι έχει ανατρέξει σε έγκυρη βιβλιογραφία κι έρχεται καί συνδυάζει την μυθοπλασία με την πραγματικότητα. Με αυτόν τον τρόπο καί μαθαίνει το αναγνωστικό κοινό καί ψυχαγωγείται.
Στη χώρα μας έχουμε πολλούς κι αξιόλογους δημιουργούς που τα έργα τους έχουν αγαπηθεί πολύ από το αναγνωστικό κοινό. Δυστυχώς,ο χρόνος είναι περιορισμένος καί δε γίνεται να διαβάζουμε όλα τα βιβλία που κυκλοφορούν. Σας έχω ξαναπεί πως χαίρομαι να έρχομαι σε επαφή με την πένα όλο καί περισσότερων συγγραφέων. Κάτι ανάλογο μου συνέβη πάλι σήμερα. Μία νέα γνωριμία που έμελλε να είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Η συγγραφέας Σοφία Βοϊκου,με το γεμάτο συγγραφικό βιογραφικό,επανέρχεται δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του προηγούμενου έργου της,με το νέο ιστορικό της μυθιστόρημα με τίτλο ''Νυφικό από πορφύρα'' που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Ένα μυθιστόρημα που ο ιδιάζων καί μη αναμενόμενος τίτλος του έρχεται σε αντίθεση με την υπόλοιπη μουντή εικόνα του εξωφύλλου.
Η συγγραφέας,όπως αναφέρει καί η ίδια στον πρόλογό της,εμπνευσμένη από τη λέξη Μελένικο,γράφει πάνω στο χαρτί μία ιστορία για έναν τόπο όπου οι Έλληνες προσπαθούσαν να επιβιώσουν καί τον θεωρούσαν πατρίδα τους. Ένας τόπος όπου η άγρια ομορφιά του αιχμαλώτιζε τους πάντες καί οι διεκδικητές αυτού ήταν πολλοί. ''Μελένικο, αρχές του εικοστού αιώνα. Ένας τόπος εξορίας, ξεχασμένος από θεούς και ανθρώπους, σε μια εποχή όπου Έλληνες, Βούλγαροι και Τούρκοι μάχονται άγρια μεταξύ τους. Ένας κομιτατζής, ένας καλόγερος κι ένας έμπορος από τη Βιέννη διεκδικούν την καρδιά της ίδιας γυναίκας. Είναι η Θεοφανώ, με τη βυζαντινή καταγωγή, σκληροτράχηλη και σαγηνευτική όπως ο τόπος που τη γέννησε. Άνθρωποι δυνατοί που μεγαλούργησαν και προσπαθούν να αντισταθούν στη μοίρα που άλλοι έχουν χαράξει για εκείνους. Μια μοίρα σημαδεμένη από το κόκκινο του κρασιού, του αίματος και της αμαρτίας. Κόκκινο της πορφύρας." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
''Νυφικό από πορφύρα'',όπως προείπα ο τίτλος του βιβλίου κι αμέσως ένα ερωτηματικό ξεπήδησε από τη σκέψη μου. Τα νυφικά είθισται να είναι φτιαγμένα από ανοιχτόχρωμα υφάσματα. Πώς αυτό επιλέχθηκε να φέρει το κόκκινο χρώμα το οποίο προέρχεται από την επεξεργασία του οστράκου που μας δίνει την χρωστική ουσία,την πορφύρα; Έπειτα,το κόκκινο χρώμα έχει ταυτιστεί με το αίμα. Πώς από την χαρά ενός γάμου οδηγούμαστε στο αίμα; Μήπως υπάρχει κάποιος άλλος κρυφός συμβολισμός πίσω από αυτό που θα πρέπει να το ανακαλύψουμε διαβάζοντας το βιβλίο; Μήπως σχετίζεται με κάποια ''θυσία''; Μήπως δηλώνει καί κάτι άλλο,πέρα από το προφανές για πολλούς/ες,το νυφικό από πορφύρα; Κρατήστε αυτό που θα σας πώ. Τίποτα μέσα στο βιβλίο δεν έχει επιλεχθεί τυχαία. Όλα κάποιον σημαντικό ρόλο,ή,συμβολισμό έχουν. Είναι σαν τα κομμάτια του παζλ που ενώνοντάς τα θα έχουμε μπροστά μας την πλήρη εικόνα.
Η συγγραφέας επιλέγει να μας μεταφέρει πίσω στον χώρο καί στον χρόνο που θα λάβουν χώρα τα γεγονότα μέσα από μία αναδρομή στο παρελθόν. Ξεκινάει με το παρόν των ηρώων καί ξαφνικά κάνει ένα ταξίδι πίσω στο παρελθόν. Η μετάβαση για κάποιους ίσως να φαντάζει κάπως γρήγορη,αλλά αν το παρατηρήσετε προσεκτικά,από την αρχή κιόλας της εξιστόρησης μας δίνει σημαντικά στοιχεία. Υπάρχει,δηλαδή,μία αόρατη ''γέφυρα'' που ενώνει αυτά τα δύο. Έπειτα,αρχίζει να αφηγείται με αυξάνουσα χρονολογική σειρά τα γεγονότα που θα σημαδέψουν τις ζωές των ηρώων καί των ηρωϊδων,φτάνοντας πάλι στο παρόν τους. Δείτε το σαν μία κυκλική αφήγηση που περιλαμβάνει τα πάντα,χωρίς να μένει κάτι αναπάντητο. Ο κύκλος που άνοιξε,κατά το παρελθόν,έρχεται να ''κλείσει'' οριστικά τώρα. Τα κεφάλαια είναι μεστά καί βοηθούν στην ομαλή ροή της πλοκής. Το λεξιλόγιο πλούσιο ταιριάζει με τα πρόσωπα που μιλούν καί οι γλαφυρές εικόνες όχι μόνο προσφέρουν μία ζωντάνια στο κείμενο,αλλά το καθιστούν ακόμη πιο επιβλητικό.
Σημαντικά κομμάτια του μυθιστορήματος είναι τα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν εκείνες τις εποχές καί τους ανθρώπους που τα έζησαν καί ο αντίκτυπός τους είναι φανερός μέχρι καί τις μέρες μας. Ομοίως καί οι ήρωες καί οι ηρωϊδες που θα παρελάσουν μπροστά από τα μάτια μας. Άνθρωποι ετερόκλητοι με διαφορετικά ήθη,έθιμα,καταγωγή,φύλο,εμπειρίες ζωής,επιθυμίες,πάθη καί λάθη. Όλοι κι όλες θα έρθουν αντιμέτωποι/ες,όχι με την μοίρα,αλλά ο ένας με τον άλλον. Η συγγραφέας -κατ'εμέ- έχει κάνει μία εξαιρετική δουλειά όσον αφορά την σκιαγράφηση των χαρακτήρων τους. Καθένας καί καθεμία από αυτούς κάτι αντιπροσωπεύει. Δεν παρίστανται απλά μέσα στο βιβλίο για να γεμίσουν με την παρουσία τους ένα κενό. Ένας τόπος που δεν μπορεί να δαμαστεί,γεννά κι ανάλογους ανθρώπους. Ανθρώπους που διεκδικούν με πάθος όσα θέλουν καί τους ανήκουν. Ανθρώπους που δεν υποτάσσονται. Ανθρώπους που γίνονται σκληροί σαν πέτρα για να επιβιώσουν. Άραγε,τί θα κάναμε εμείς αν ήμασταν στην θέση τους; Αυτό θα πρέπει να έχουμε κατά νού πρίν τους κρίνουμε καί τους θεωρήσουμε ''ενόχους''...
Η συγγραφέας μέσα από το βιβλίο της κάνει μία ιδιαίτερη μνεία στην περιοχή του Μελένικο καί στην ελληνική παρουσία εκεί. Μας δίνει ακόμη ένα μέρος της ιστορίας του ελληνισμού καί μας επιτρέπει να ανοίξουμε έ��α παράθυρο στον χρόνο καί να ρίξουμε το βλέμμα μας εκεί. Να μάθουμε καί να μην ξεχνάμε το τι συνέβη. Εν ολίγοις,μιλάμε για ένα καλογραμμένο ιστορικό μυθιστόρημα που διαβάζεται με τον ίδιο ζήλο από την αρχή έως καί το τέλος ικανοποιώντας το αναγνωστικό κοινό.
Καλές σας αναγνώσεις!
May 15, 2021
"Έγραψε" πάλι η κα Βοικου. Οι χαρακτήρες, τα ιστορικά στοιχεία, τα συναισθήματα, οι περιγραφές .Ολα τόσο αρμονικά και ζωντανά δοσμένα . Ένα ακόμη διαμαντάκι της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας από μια αξιόλογη συγγραφέα.
May 1, 2021
Διαβάστε το review στο site μας:
https://www.culture21century.gr/2021/...
Κάθε νέο βιβλίο της Σοφίας Βόικου είναι μια εμπειρία που σε σημαδεύει και μένει μέσα σου για πολύ καιρό. Κάθε φορά λέω πως δεν θα μπορέσω ν' αγαπήσω το νέο της βιβλίο περισσότερο από τα προηγούμενα και όμως, πάντοτε με διαψεύδει, ταξιδεύοντάς μας σε άλλους τόπους, άλλες εποχές, συστήνοντάς μας ανθρώπους, ήθη, έθιμα, ψιθυρίζοντάς μας ιστορίες και θρύλους μέσα στους οποίους κρύβονται σπουδαία μαθήματα ζωής, μα και ιστορίες που έχουν βαθιά τις ρίζες τους στην ίδια την Ιστορία του τόπου μας, αυτή που είτε δεν γνωρίζουμε τόσο καλά όσο θα έπρεπε, ή που τείνουμε να λησμονούμε, για πάρα πολλούς λόγους -χωρίς κανένας τους να είναι αρκετά ισχυρός ώστε να δικαιολογείται η απαξίωσή μας απέναντι στο παρελθόν μας και σε όλα αυτά που θα έπρεπε να μας διδάσκει, ακολουθώντας τα ως ευαγγέλιο στην πορεία της ζωής μας.
Το "Νυφικό από πορφύρα" ξεκινάει στη Θεσσαλονίκη του 1990, όπου η Βασιλική, ξυπνάει από ένα όνειρο που εξελίσσεται σαν σε άλλο χρόνο και τόπο, σε μια εποχή που εκείνη δεν γνωρίζει, όπως και με ανθρώπους που δεν γνωρίζει. Όμως τα λόγια μιας γυναίκας σε αυτό την ταράζουν και την ανησυχούν, σαν η κατάρα της ν' αφορά την ίδια, αν και δεν μπορεί να φανταστεί το πως και το γιατί, ωστόσο είναι πρόθυμη να το ανακαλύψει. Και μετά απ' αυτή τη μικρή εισαγωγή, μεταφερόμαστε στην Θράκη των αρχών του 20ου αιώνα και πιο συγκεκριμένα στο χωριό Μελένικο -απ' όπου λένε πως καταγόταν και ο Σπάρτακος. Μικρό σε έκταση, με λίγους κατοίκους, σε μια τοποθεσία σχεδόν έρημη, ξεχασμένο από Θεό και ανθρώπους, βρίσκεται εν μέσω αναταραχών και μιας μόνιμης διαμάχης ανάμεσα σε Έλληνες, Τούρκους και Βούλγαρους, με τον καθένα τους να διεκδικεί αυτό που θεωρεί πως του ανήκει.
Στο χωριό αυτό ζει και η Θεοφανώ, μια όμορφη κοπέλα με βυζαντινή καταγωγή, που τα ξανθά μαλλιά της και τα μπλε μάτια της την κάνουν να ξεχωρίζει στη μικρή της κοινότητα. Όσο γοητευτική και σαγηνευτική κι αν είναι, όμως, κάνοντας τις καρδιές πολλών αυτών να σκιρτάν για χάρη της, την ίδια στιγμή είναι σκληροτράχηλη, αγέρωχη, δυναμική, στοιχεία που την κάνουν να ξεχωρίζει ακόμα περισσότερο από την εξωτερική ομορφιά της. Κι εκεί που οι καρδιές των ανδρών καίγονται για χάρη της, η δική της καίει για τον Ανδρέα, για τον δάσκαλο του χωριού, αλλά η μοίρα της δεν θέλει να εκπληρώσει αυτό που λαχταράει η καρδιά της και της επιφυλάσσει μαι διαφορετική πορεία. Έναν γάμο δίχως έρωτα και μια ζωή γεμάτη μάχες και αγώνες ενάντια στην υποταγή, γιατί έτσι είναι καμωμένοι οι άνθρωποι του τόπου τούτου, αδάμαστοι, αρνητές στο να σκύψουν το κεφάλι, ακόμα και την τελευταία τους στιγμή.
Το Μελένικο, όσο μικρό είναι σε έκταση, τόσο μεγάλη Ιστορία έχει. Και πραγματικά, χαίρομαι πολύ που η κυρία Βόικου αποφάσισε να καταπιαστεί με αυτήν, όχι μόνο γιατί πολλοί άνθρωποι δεν την γνωρίζουν, αλλά γιατί μέσα απ' αυτήν αποδεικνύεται πως για να είναι κάποιος, ή κάτι, σημαντικός και σπουδαίος, δεν χρειάζεται να είναι μεγάλος και τρανός, αλλά να έχει ψυχή, σθένος, πάθος, εσωτερική δύναμη και ιδανικά για τα οποία ξέρει πως αξίζει να παλέψει μέχρι την τελευταία του ανάσα. Και μέσα στο πέρασμα του χρόνου, μπορεί να έμειναν ως ήρωες στα κιτάπια της Ιστορίας, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε κι εκείνους τους αφανείς, τους ανθρώπους που τα ονόματά τους μπορεί να μην γράφτηκαν με χρυσά γράμματα, αλλά που το κόκκινο του αίματός τους που χύθηκε στο χώμα το πότισε για πάντα, έμεινε εκεί ως σφραγίδα και υπογραφή του ηρωισμού του και αυτό δεν μπορεί κανείς να τους το στερήσει.
Η γραφή της κυρίας Βόικου είναι στιβαρή, γεμάτη ένταση και δυναμισμό, ενώ η ροή της αφήγησής της ρέει ασταμάτητα, παρασύροντάς μας σε ένα αναγνωστικό ταξίδι που δεν θέλεις να τελειώσει. Και μπορεί κάποιες στιγμές να σου ματώνει την καρδιά και να κάνει το στήθος σου να σφίγγεται, όμως η αλήθεια πίσω από τις λέξεις είναι που κάνουν το αίμα σου να κυλά ξέφρενα στις φλέβες σου, νιώθοντας την ίδια στιγμή λύπη, περηφάνια, συγκίνηση, όλα μαζί, ένα κράμα συναισθημάτων και σκέψεων που σε κυριεύει και δεν σε αφήνει ακόμα και όταν γυρίσεις την τελευταία σελίδα του βιβλίου. Οι περιγραφές της είναι ζωντανές, παραστατικές, τόσο που νιώθεις σαν να βρίσκεσαι πλάι στη Θεοφανώ και να γίνεσαι μάρτυρας της άγριας ομορφιάς του τόπου της, που όσες κακουχίες κι αν πέρασε, δεν έχασε στιγμή την αξιοπρέπειά, την περηφάνια και τη δύναμή του. Γιατί υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν μπορεί ποτέ κανείς να στα στερήσει.
Πάνω από την ίδια την ιστορία, όμως, αυτό που σε κερδίζει στο βιβλίο αυτό δεν είναι άλλο από τους χαρακτήρες του. Και όχι μόνο τη Θεοφανώ, που είναι ο κεντρικός άξονας όλων και που με την επιβλητική της παρουσία και το θάρρος που επέδειξε απέναντι σε κάθε δυσκολία και αναποδιά στη ζωή της κατακτά μια θέση στην καρδιά σου, αλλά και όλοι οι άλλοι, ακόμα και οι πιο "κακοί" χαρακτήρες, γιατί καθένας από αυτούς έχει μια μικρή προσωπική ιστορία, αλλά και το δικό του δράμα που δεν εξυπηρετεί απλά την πλοκή, αλλά εξηγεί τον πυρήνα της ψυχοσύνθεσής του και του πως ο ίδιος λειτουργεί και πράττει. Ο Κομνηνός που προσπαθεί να κρατήσει ό,τι μπορεί απ' την περιουσία και την αξιοπρέπειά του, η Ευγενία μοιρασμένη ανάμεσα στο καθήκον της ως σύζυγος και μητέρα και στη φύση της ως γυναίκα, ο Λάζαρος που μάχεται με την ανθρώπινη αδύναμη φύση του, με το πνεύμα του να κερδίζει έναντι της σάρκας του, ο Πέτκο που τυφλώνεται από το πάθος και τη ζήλια του και αφήνεται στην αδύναμη φύση του, ο Νεόφυτος που παρά την ασχήμια του έχει μια ομορφιά ψυχής και ένα ήθος που δεν φαντάζεσαι.
Καθένας απ' αυτούς τους ανθρώπους συμβάλλει με μοναδικό τρόπο στην ιστορία αυτή, δείχνοντάς μας όλες τις πλευρές της ανθρώπινης φύσης, αλλά και το πως μπορούν αυτές να συμβάλλουν στα εκάστοτε δρώμενα. Και τα δρώμενα της συγκεκριμένης ιστορίας είναι καταιγιστικά, σπαρακτικά, γεμάτες έντονες στιγμές που σημαδεύουν μνήμες και συνειδήσεις. Η αφήγηση φτάνει μέχρι και τη 5η Αυγούστου του 1913, όπου με την υπογραφή της συνθήκης του Βουκουρεστίου, το Μελένικο κατοχυρώθηκε οριστικά στη Βουλγαρία, με αποτέλεσμα οι Έλληνες του χωριού να πρέπει να μεταναστεύσουν στην Ελλάδα. Το τι συνέβη τότε ή το που κατέληξαν οι ήρωές μας, δεν θα σας το πω, αλλά θα σας αφήσω να το ανακαλύψετε μόνοι σας. Θα αρκεστώ στο ότι η αυλαία πέφτει εκεί όπου άνοιξε, στη Θεσσαλονίκη του 1990, με τη λύτρωση ν' αποκτά ιδιαίτερη έννοια και ν' αγγίζει την ψυχή μας κάνοντάς μας να δακρύσουμε.
https://www.culture21century.gr/2021/...
Κάθε νέο βιβλίο της Σοφίας Βόικου είναι μια εμπειρία που σε σημαδεύει και μένει μέσα σου για πολύ καιρό. Κάθε φορά λέω πως δεν θα μπορέσω ν' αγαπήσω το νέο της βιβλίο περισσότερο από τα προηγούμενα και όμως, πάντοτε με διαψεύδει, ταξιδεύοντάς μας σε άλλους τόπους, άλλες εποχές, συστήνοντάς μας ανθρώπους, ήθη, έθιμα, ψιθυρίζοντάς μας ιστορίες και θρύλους μέσα στους οποίους κρύβονται σπουδαία μαθήματα ζωής, μα και ιστορίες που έχουν βαθιά τις ρίζες τους στην ίδια την Ιστορία του τόπου μας, αυτή που είτε δεν γνωρίζουμε τόσο καλά όσο θα έπρεπε, ή που τείνουμε να λησμονούμε, για πάρα πολλούς λόγους -χωρίς κανένας τους να είναι αρκετά ισχυρός ώστε να δικαιολογείται η απαξίωσή μας απέναντι στο παρελθόν μας και σε όλα αυτά που θα έπρεπε να μας διδάσκει, ακολουθώντας τα ως ευαγγέλιο στην πορεία της ζωής μας.
Το "Νυφικό από πορφύρα" ξεκινάει στη Θεσσαλονίκη του 1990, όπου η Βασιλική, ξυπνάει από ένα όνειρο που εξελίσσεται σαν σε άλλο χρόνο και τόπο, σε μια εποχή που εκείνη δεν γνωρίζει, όπως και με ανθρώπους που δεν γνωρίζει. Όμως τα λόγια μιας γυναίκας σε αυτό την ταράζουν και την ανησυχούν, σαν η κατάρα της ν' αφορά την ίδια, αν και δεν μπορεί να φανταστεί το πως και το γιατί, ωστόσο είναι πρόθυμη να το ανακαλύψει. Και μετά απ' αυτή τη μικρή εισαγωγή, μεταφερόμαστε στην Θράκη των αρχών του 20ου αιώνα και πιο συγκεκριμένα στο χωριό Μελένικο -απ' όπου λένε πως καταγόταν και ο Σπάρτακος. Μικρό σε έκταση, με λίγους κατοίκους, σε μια τοποθεσία σχεδόν έρημη, ξεχασμένο από Θεό και ανθρώπους, βρίσκεται εν μέσω αναταραχών και μιας μόνιμης διαμάχης ανάμεσα σε Έλληνες, Τούρκους και Βούλγαρους, με τον καθένα τους να διεκδικεί αυτό που θεωρεί πως του ανήκει.
Στο χωριό αυτό ζει και η Θεοφανώ, μια όμορφη κοπέλα με βυζαντινή καταγωγή, που τα ξανθά μαλλιά της και τα μπλε μάτια της την κάνουν να ξεχωρίζει στη μικρή της κοινότητα. Όσο γοητευτική και σαγηνευτική κι αν είναι, όμως, κάνοντας τις καρδιές πολλών αυτών να σκιρτάν για χάρη της, την ίδια στιγμή είναι σκληροτράχηλη, αγέρωχη, δυναμική, στοιχεία που την κάνουν να ξεχωρίζει ακόμα περισσότερο από την εξωτερική ομορφιά της. Κι εκεί που οι καρδιές των ανδρών καίγονται για χάρη της, η δική της καίει για τον Ανδρέα, για τον δάσκαλο του χωριού, αλλά η μοίρα της δεν θέλει να εκπληρώσει αυτό που λαχταράει η καρδιά της και της επιφυλάσσει μαι διαφορετική πορεία. Έναν γάμο δίχως έρωτα και μια ζωή γεμάτη μάχες και αγώνες ενάντια στην υποταγή, γιατί έτσι είναι καμωμένοι οι άνθρωποι του τόπου τούτου, αδάμαστοι, αρνητές στο να σκύψουν το κεφάλι, ακόμα και την τελευταία τους στιγμή.
Το Μελένικο, όσο μικρό είναι σε έκταση, τόσο μεγάλη Ιστορία έχει. Και πραγματικά, χαίρομαι πολύ που η κυρία Βόικου αποφάσισε να καταπιαστεί με αυτήν, όχι μόνο γιατί πολλοί άνθρωποι δεν την γνωρίζουν, αλλά γιατί μέσα απ' αυτήν αποδεικνύεται πως για να είναι κάποιος, ή κάτι, σημαντικός και σπουδαίος, δεν χρειάζεται να είναι μεγάλος και τρανός, αλλά να έχει ψυχή, σθένος, πάθος, εσωτερική δύναμη και ιδανικά για τα οποία ξέρει πως αξίζει να παλέψει μέχρι την τελευταία του ανάσα. Και μέσα στο πέρασμα του χρόνου, μπορεί να έμειναν ως ήρωες στα κιτάπια της Ιστορίας, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε κι εκείνους τους αφανείς, τους ανθρώπους που τα ονόματά τους μπορεί να μην γράφτηκαν με χρυσά γράμματα, αλλά που το κόκκινο του αίματός τους που χύθηκε στο χώμα το πότισε για πάντα, έμεινε εκεί ως σφραγίδα και υπογραφή του ηρωισμού του και αυτό δεν μπορεί κανείς να τους το στερήσει.
Η γραφή της κυρίας Βόικου είναι στιβαρή, γεμάτη ένταση και δυναμισμό, ενώ η ροή της αφήγησής της ρέει ασταμάτητα, παρασύροντάς μας σε ένα αναγνωστικό ταξίδι που δεν θέλεις να τελειώσει. Και μπορεί κάποιες στιγμές να σου ματώνει την καρδιά και να κάνει το στήθος σου να σφίγγεται, όμως η αλήθεια πίσω από τις λέξεις είναι που κάνουν το αίμα σου να κυλά ξέφρενα στις φλέβες σου, νιώθοντας την ίδια στιγμή λύπη, περηφάνια, συγκίνηση, όλα μαζί, ένα κράμα συναισθημάτων και σκέψεων που σε κυριεύει και δεν σε αφήνει ακόμα και όταν γυρίσεις την τελευταία σελίδα του βιβλίου. Οι περιγραφές της είναι ζωντανές, παραστατικές, τόσο που νιώθεις σαν να βρίσκεσαι πλάι στη Θεοφανώ και να γίνεσαι μάρτυρας της άγριας ομορφιάς του τόπου της, που όσες κακουχίες κι αν πέρασε, δεν έχασε στιγμή την αξιοπρέπειά, την περηφάνια και τη δύναμή του. Γιατί υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν μπορεί ποτέ κανείς να στα στερήσει.
Πάνω από την ίδια την ιστορία, όμως, αυτό που σε κερδίζει στο βιβλίο αυτό δεν είναι άλλο από τους χαρακτήρες του. Και όχι μόνο τη Θεοφανώ, που είναι ο κεντρικός άξονας όλων και που με την επιβλητική της παρουσία και το θάρρος που επέδειξε απέναντι σε κάθε δυσκολία και αναποδιά στη ζωή της κατακτά μια θέση στην καρδιά σου, αλλά και όλοι οι άλλοι, ακόμα και οι πιο "κακοί" χαρακτήρες, γιατί καθένας από αυτούς έχει μια μικρή προσωπική ιστορία, αλλά και το δικό του δράμα που δεν εξυπηρετεί απλά την πλοκή, αλλά εξηγεί τον πυρήνα της ψυχοσύνθεσής του και του πως ο ίδιος λειτουργεί και πράττει. Ο Κομνηνός που προσπαθεί να κρατήσει ό,τι μπορεί απ' την περιουσία και την αξιοπρέπειά του, η Ευγενία μοιρασμένη ανάμεσα στο καθήκον της ως σύζυγος και μητέρα και στη φύση της ως γυναίκα, ο Λάζαρος που μάχεται με την ανθρώπινη αδύναμη φύση του, με το πνεύμα του να κερδίζει έναντι της σάρκας του, ο Πέτκο που τυφλώνεται από το πάθος και τη ζήλια του και αφήνεται στην αδύναμη φύση του, ο Νεόφυτος που παρά την ασχήμια του έχει μια ομορφιά ψυχής και ένα ήθος που δεν φαντάζεσαι.
Καθένας απ' αυτούς τους ανθρώπους συμβάλλει με μοναδικό τρόπο στην ιστορία αυτή, δείχνοντάς μας όλες τις πλευρές της ανθρώπινης φύσης, αλλά και το πως μπορούν αυτές να συμβάλλουν στα εκάστοτε δρώμενα. Και τα δρώμενα της συγκεκριμένης ιστορίας είναι καταιγιστικά, σπαρακτικά, γεμάτες έντονες στιγμές που σημαδεύουν μνήμες και συνειδήσεις. Η αφήγηση φτάνει μέχρι και τη 5η Αυγούστου του 1913, όπου με την υπογραφή της συνθήκης του Βουκουρεστίου, το Μελένικο κατοχυρώθηκε οριστικά στη Βουλγαρία, με αποτέλεσμα οι Έλληνες του χωριού να πρέπει να μεταναστεύσουν στην Ελλάδα. Το τι συνέβη τότε ή το που κατέληξαν οι ήρωές μας, δεν θα σας το πω, αλλά θα σας αφήσω να το ανακαλύψετε μόνοι σας. Θα αρκεστώ στο ότι η αυλαία πέφτει εκεί όπου άνοιξε, στη Θεσσαλονίκη του 1990, με τη λύτρωση ν' αποκτά ιδιαίτερη έννοια και ν' αγγίζει την ψυχή μας κάνοντάς μας να δακρύσουμε.
August 18, 2021
Ένα πολύ όμορφο, αν και σκληρό κάποιες φορές διήγημα, βασισμένο πάνω σε ένα κομμάτι της ιστορίας, που κατά πάσα πιθανότητα οι περισσότεροι από εμάς δεν γνωρίζαμε. (Τί περίεργο! Το ίδιο ισχύει και για το προηγούμενο της βιβλίο "το κορίτσι της ντροπής". Εξίσου ένα θέμα που δεν γνωρίζαμε). Η γραφή κυλάει αβίαστα και στρωτά, χωρίς να κουράζει καθόλου. Με ευχαρίστησε το γεγονός πως δεν χρειάστηκε ούτε μια φορά να ξαναδιαβάσω μια πρόταση από την αρχή για να βγάλω νόημα (όπως δυστυχώς μου έχει συμβεί με άλλους συγγραφείς, που μέχρι να φτάσεις στο τέλος μιας πρότασης, έχεις μπερδευτεί και δεν θυμάσαι την αρχή της). Ήταν σαν να καθόταν δίπλα σου η συγγραφέας και σου εξιστορούσε η ίδια την ιστορία.
August 7, 2021
«Ξεχωρίζει η Θεοφανώ μέσα στο κόκκινο νυφικό της. Κρύβονται τα ξανθά της μαλλιά, τα δακρυσμένα της μάτια κάτω από το κόκκινο πέπλο. Εδώ στην εσχατιά του ελληνισμού, κρατάει ζωντανό το βυζαντινό εθιμοτυπικό σε όλες τις εκφάνσεις του κύκλου της ζωής. Ο εκνευριστικός ήχος των βιολιών που τη συνόδεψαν στην εκκλησία ακόμη ηχεί στα αυτιά της, καλύπτει το ίσο των ψαλτάδων».
Νυφικό ολοκόκκινο, καμωμένο από πορφύρα, φορούσε η Θεοφανώ την ημέρα του γάμου της και όχι λευκό όπως κάνουν συνήθως οι νύφες. Το κόκκινο του αίματος, του οίνου, της αμαρτίας και της πορφύρας.
Η Θεοφανώ είναι μια γυναίκα σκληρή, δυνατή, όμορφη και δυναμική που δυσκολεύεται να αγαπήσει. Έλκει την καταγωγή της από την τρανή βυζαντινή γενιά των Λασκάρεων και κατοικεί στο Μελένικο, την σχεδόν αμιγώς ελληνική πόλη των αρχών του 20ου αιώνα, η οποία ανήκει σήμερα στη Βουλγαρία.
Το Μελένικο διατηρούσε τότε στενούς εμπορικούς δεσμούς με τη Βιέννη, αφού πολλοί Έλληνες έμποροι από εκεί διέμεναν στην αυστριακή πρωτεύουσα. Μέσα από την προσωπική ιστορία και διαδρομή της Θεοφανώς, ο αναγνώστης θα δει πως βίωσαν τον Μακεδονικό Αγώνα οι κάτοικοι του Μελένικου, αυτής της δυνατής εμπορικής ελληνικής παροικίας στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.
Η Θεοφανώ, κόρη του πετυχημένου εμπόρου Κομνηνού Λάσκαρη είναι μεγαλωμένη στα πούπουλα και λάτρης της ελευθερίας, τέτοιας που δεν αρμόζει σε γυναίκα της εποχής της. Οι επισκέψεις της στην περίφημη Μονή Ροζινού, ενός μοναστηριού που φιλοξενεί την εικόνα μιας προγονής της από τη βυζαντινή εποχή, είναι συχνές, όσο και επικίνδυνες, σε μία εποχή που Βούλγαροι κομιτατζήδες οργώνουν καθημερινά την ύπαιθρο με τις περιπολίες τους και δεν διστάζουν να προβούν σε εγκληματικές πράξεις εναντίον των ντόπιων.
Ο ανταγωνισμός μεταξύ Τούρκων, Βουλγάρων και Ελλήνων για τη Μακεδονία είναι σφοδρός και οι εποχές ιδιαίτερα ταραγμένες. Το εμπόριο των Ελλήνων της περιοχής απειλείται και οι Νεότουρκοι με τις κενές μεταρρυθμίσεις τους ταράζουν την ηρεμία της περιοχής. Οι εξαρχικοί Βούλγαροι βρίσκονται σε διαρκή σύγκρουση με τους ορθόδοξους Έλληνες πατριαρχικούς και οι βιαιοπραγίες μεταξύ τους αποτελούν καθημερινό σχεδόν, φαινόμενο.
Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι έρχονται να ταράξουν περαιτέρω τις ισορροπίες με το Μελένικο να επιδικάζεται τελικά στους Βουλγάρους το 1913, παρά την απελευθέρωσή του από τον ελληνικό στρατό. Ο ελληνικός πληθυσμός θα αναχωρήσει τότε για πάντα από τη γενέτειρά του με προορισμό το ελληνικό κομμάτι της μακεδονικής γης, κυρίως στο Σιδηρόκαστρο των Σερρών.
H υπόλοιπη κριτική στο Literature.gr
Νυφικό ολοκόκκινο, καμωμένο από πορφύρα, φορούσε η Θεοφανώ την ημέρα του γάμου της και όχι λευκό όπως κάνουν συνήθως οι νύφες. Το κόκκινο του αίματος, του οίνου, της αμαρτίας και της πορφύρας.
Η Θεοφανώ είναι μια γυναίκα σκληρή, δυνατή, όμορφη και δυναμική που δυσκολεύεται να αγαπήσει. Έλκει την καταγωγή της από την τρανή βυζαντινή γενιά των Λασκάρεων και κατοικεί στο Μελένικο, την σχεδόν αμιγώς ελληνική πόλη των αρχών του 20ου αιώνα, η οποία ανήκει σήμερα στη Βουλγαρία.
Το Μελένικο διατηρούσε τότε στενούς εμπορικούς δεσμούς με τη Βιέννη, αφού πολλοί Έλληνες έμποροι από εκεί διέμεναν στην αυστριακή πρωτεύουσα. Μέσα από την προσωπική ιστορία και διαδρομή της Θεοφανώς, ο αναγνώστης θα δει πως βίωσαν τον Μακεδονικό Αγώνα οι κάτοικοι του Μελένικου, αυτής της δυνατής εμπορικής ελληνικής παροικίας στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.
Η Θεοφανώ, κόρη του πετυχημένου εμπόρου Κομνηνού Λάσκαρη είναι μεγαλωμένη στα πούπουλα και λάτρης της ελευθερίας, τέτοιας που δεν αρμόζει σε γυναίκα της εποχής της. Οι επισκέψεις της στην περίφημη Μονή Ροζινού, ενός μοναστηριού που φιλοξενεί την εικόνα μιας προγονής της από τη βυζαντινή εποχή, είναι συχνές, όσο και επικίνδυνες, σε μία εποχή που Βούλγαροι κομιτατζήδες οργώνουν καθημερινά την ύπαιθρο με τις περιπολίες τους και δεν διστάζουν να προβούν σε εγκληματικές πράξεις εναντίον των ντόπιων.
Ο ανταγωνισμός μεταξύ Τούρκων, Βουλγάρων και Ελλήνων για τη Μακεδονία είναι σφοδρός και οι εποχές ιδιαίτερα ταραγμένες. Το εμπόριο των Ελλήνων της περιοχής απειλείται και οι Νεότουρκοι με τις κενές μεταρρυθμίσεις τους ταράζουν την ηρεμία της περιοχής. Οι εξαρχικοί Βούλγαροι βρίσκονται σε διαρκή σύγκρουση με τους ορθόδοξους Έλληνες πατριαρχικούς και οι βιαιοπραγίες μεταξύ τους αποτελούν καθημερινό σχεδόν, φαινόμενο.
Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι έρχονται να ταράξουν περαιτέρω τις ισορροπίες με το Μελένικο να επιδικάζεται τελικά στους Βουλγάρους το 1913, παρά την απελευθέρωσή του από τον ελληνικό στρατό. Ο ελληνικός πληθυσμός θα αναχωρήσει τότε για πάντα από τη γενέτειρά του με προορισμό το ελληνικό κομμάτι της μακεδονικής γης, κυρίως στο Σιδηρόκαστρο των Σερρών.
H υπόλοιπη κριτική στο Literature.gr
June 27, 2021
Το βιβλίο αυτό αποτελεί ένα εξαιρετικό μα συνταρακτικό και άκρως συγκινητικό ανάγνωσμα. Έχουμε λεπτομερή και ανθρώπινη σκιαγράφηση χαρακτήρων.
Οι αγαπημένοι μου χαρακτήρες είναι σίγουρα η Θεοφανώ και ο Λάζαρος. Η Θεοφανώ είναι μια πολύ δυναμική κοπέλα για εκείνη την εποχή που παρά τα δεινά που της συμβαίνουν δεν χάνει τον εαυτό της και δεν το βάζει κάτω. Ο Λάζαρος είναι ένας νεαρός ασκητής με αγνή καρδιά ο οποίος όμως έχει τα δικούς του δαίμονες να αντιμετωπίσει. Ο Πέτκο μου άρεσε επίσης πάρα πολύ για λόγους που δεν θα αναφέρω χάριν της αποφυγής spoiler.
Πολλά συγχαρητήρια στην συγγραφέα που μέσα από την εξαίσια πλοκή και διήγηση της ιστορίας φωτίζει ιστορικά γεγονότα που δεν είναι τόσο γνωστά αλλά καλό είναι να τα γνωρίζουμε. Πολύ σημαντικό: το μυθιστόρημα μας δείχνει πως σε έναν πόλεμο δεν υπάρχουν νικητές και χαμένοι, είναι όλοι χαμένοι..
Όσο περνούσαν οι σελίδες αισθανόμουν μια μελαγχολία γιατί δεν ήθελα να τελειώσει το βιβλίο και να αποχωριστώ τους αγαπημένους μου χαρακτήρες όμως όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν! Μετά από αυτό το μυθιστόρημα η Σοφία Βόικου έχει γίνει μια auto-buy συγγραφέας για μένα!
Οι αγαπημένοι μου χαρακτήρες είναι σίγουρα η Θεοφανώ και ο Λάζαρος. Η Θεοφανώ είναι μια πολύ δυναμική κοπέλα για εκείνη την εποχή που παρά τα δεινά που της συμβαίνουν δεν χάνει τον εαυτό της και δεν το βάζει κάτω. Ο Λάζαρος είναι ένας νεαρός ασκητής με αγνή καρδιά ο οποίος όμως έχει τα δικούς του δαίμονες να αντιμετωπίσει. Ο Πέτκο μου άρεσε επίσης πάρα πολύ για λόγους που δεν θα αναφέρω χάριν της αποφυγής spoiler.
Πολλά συγχαρητήρια στην συγγραφέα που μέσα από την εξαίσια πλοκή και διήγηση της ιστορίας φωτίζει ιστορικά γεγονότα που δεν είναι τόσο γνωστά αλλά καλό είναι να τα γνωρίζουμε. Πολύ σημαντικό: το μυθιστόρημα μας δείχνει πως σε έναν πόλεμο δεν υπάρχουν νικητές και χαμένοι, είναι όλοι χαμένοι..
Όσο περνούσαν οι σελίδες αισθανόμουν μια μελαγχολία γιατί δεν ήθελα να τελειώσει το βιβλίο και να αποχωριστώ τους αγαπημένους μου χαρακτήρες όμως όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν! Μετά από αυτό το μυθιστόρημα η Σοφία Βόικου έχει γίνει μια auto-buy συγγραφέας για μένα!
July 31, 2022
Είναι το πρώτο βιβλίο της Βοικου που διάβασα και μου άρεσε πολύ. Πολύ δουλεμένοι οι χαρακτήρες της, ηθογραφικά στοιχεία της εποχής, η όμορφη ξελογιάστρα Βιέννη, το σκληρό μαγευτικό Μελενικο, το ήθος, το καθήκον, το χρέος, ο έρωτας, ο πόλεμος, η πίστη στο Θεο, όλα είναι κλεισμένα μες άσε αυτό το βιβλίο. Είμαι λάτρης του ιστορικού μυθιστορήματος και στο βιβλίο αυτό υπάρχουν πολλές πληροφορίες-ίσως υπερβολικά πολλές κάποιες φορές, πράγμα που λίγο με κούρασε- όμως αδιαμφισβήτητα η έρευνα της Βοικου ήταν ενδελεχής και εξαιρετικά ενσωματωμένη στην πλοκή της ζωής και της μοίρας της οικογένειας Λάσκαρης.
November 15, 2021
Βασισμένο σε αληθινά γεγονότα που άλλαξε την ζωή πολλών ανθρώπων, Βουλγάρων, Οθωμανών και κύριος Ελλήνων, η Σοφία Βόικου μας ταξιδεύει στο Μελένικο με ένα επιτυχές τρόπο στην περίοδο αυτή. Μαθαίνουμε πολλά για την ζωή και την καταγωγή των Ελλήνων που έμεναν τότε εκεί μέσα σε μια πλοκή γεμάτο συναισθήματα, τόλμη, γοητεία και θυσίες.
Το συστήνω χωρίς επιφύλαξη... καλό διάβασμα!
Το συστήνω χωρίς επιφύλαξη... καλό διάβασμα!
July 26, 2021
Υπέροχο ιστορικό μυθιστόρημα που μου έμαθε πολλά. Εκτός από κομμάτια της ιστορίας που δεν ήξερα γνώρισα ενδιαφέροντες χαρακτήρες αν και λίγο παραπάνω αγάπησα την Θεοφανώ.
May 15, 2024
Πάντα διαβάζω βιβλία φαντασίας από ξένους συγγραφείς, αυτή την φορά δοκίμασα κάτι τελείως διαφορετικό και ξένο για εμένα.
Τα 2-3 πρώτα κεφαλαία ήταν δύσκολα για εμένα, δεν καταλάβαινα πολλά. Κατάλαβα όμως ότι ήταν ιστορικό όπως είδα αργότερα ότι έγραφε στο εξώφυλλο.
Την άλλη μέρα άρχισα πάλι να το διαβάζω, ήθελα να μάθω τι θα γίνει με την Θεοφανώ. Αναρωτιόμουν με ποιον θα καταλήξει, τι θα γίνει στην ζωή της. Είπα στο εαυτό μου «κάνω challenge για πρώτη φορά να διαβάσω ένα βιβλίο σε 4 μέρες» και το κατάφερα!! 🎉🎉
Αγάπησα αυτό το βιβλίο! Αγάπησα την Θεοφανώ με τον Αλέξιο 🐴 και τον Λάζαρο! Αγάπησα το Μελένικο και στεναχωρήθηκα για αυτό και τους κατοίκους του. 💔 Αγάπησα την συγγραφέα!! Υπέροχη δουλειά και γραφή! 🥰
Αυτό το βιβλίο με έκανε να θέλω να διαβάσω κι αλλά βιβλία ιστορικά σαν αυτό.
Τα 2-3 πρώτα κεφαλαία ήταν δύσκολα για εμένα, δεν καταλάβαινα πολλά. Κατάλαβα όμως ότι ήταν ιστορικό όπως είδα αργότερα ότι έγραφε στο εξώφυλλο.
Την άλλη μέρα άρχισα πάλι να το διαβάζω, ήθελα να μάθω τι θα γίνει με την Θεοφανώ. Αναρωτιόμουν με ποιον θα καταλήξει, τι θα γίνει στην ζωή της. Είπα στο εαυτό μου «κάνω challenge για πρώτη φορά να διαβάσω ένα βιβλίο σε 4 μέρες» και το κατάφερα!! 🎉🎉
Αγάπησα αυτό το βιβλίο! Αγάπησα την Θεοφανώ με τον Αλέξιο 🐴 και τον Λάζαρο! Αγάπησα το Μελένικο και στεναχωρήθηκα για αυτό και τους κατοίκους του. 💔 Αγάπησα την συγγραφέα!! Υπέροχη δουλειά και γραφή! 🥰
Αυτό το βιβλίο με έκανε να θέλω να διαβάσω κι αλλά βιβλία ιστορικά σαν αυτό.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews