What do you think?
Rate this book
ئەزموونەکان - نامەکان بۆ دۆستێکی ئەڵمانی
Les quatre Lettres à un ami allemand, écrites sous l'Occupation et destinées à des publications clandestines, expriment déjà la doctrine de La peste et de L'homme révolté. Elles se placent sous l'invocation de Senancour qui, en une formule saisissante, avait résumé la philosophie de la révolte : 'L'homme est périssable. Il se peut ; mais périssons en résistant, et si le néant nous est réservé, ne faisons pas que ce soit une justice!'
151 pages, Paperback
First published October 1, 1945
60 people are currently reading
1368 people want to read
About the author
Albert Camus
1,075 books38k followersWorks, such as the novels
The Stranger
(1942) and
The Plague
(1947), of Algerian-born French writer and philosopher Albert Camus concern the absurdity of the human condition; he won the Nobel Prize of 1957 for literature.
Origin and his experiences of this representative of non-metropolitan literature in the 1930s dominated influences in his thought and work.
He also adapted plays of Pedro Calderón de la Barca, Lope de Vega, Dino Buzzati, and Requiem for a Nun of William Faulkner. One may trace his enjoyment of the theater back to his membership in l'Equipe, an Algerian group, whose "collective creation" Révolte dans les Asturies (1934) was banned for political reasons.
Of semi-proletarian parents, early attached to intellectual circles of strongly revolutionary tendencies, with a deep interest, he came at the age of 25 years in 1938; only chance prevented him from pursuing a university career in that field. The man and the times met: Camus joined the resistance movement during the occupation and after the liberation served as a columnist for the newspaper Combat.
The essay Le Mythe de Sisyphe (The Myth of Sisyphus), 1942, expounds notion of acceptance of the absurd of Camus with "the total absence of hope, which has nothing to do with despair, a continual refusal, which must not be confused with renouncement - and a conscious dissatisfaction."
Meursault, central character of L'Étranger (The Stranger), 1942, illustrates much of this essay: man as the nauseated victim of the absurd orthodoxy of habit, later - when the young killer faces execution - tempted by despair, hope, and salvation.
Besides his fiction and essays, Camus very actively produced plays in the theater (e.g., Caligula, 1944).
The time demanded his response, chiefly in his activities, but in 1947, Camus retired from political journalism.
Doctor Rieux of La Peste (The Plague), 1947, who tirelessly attends the plague-stricken citizens of Oran, enacts the revolt against a world of the absurd and of injustice, and confirms words: "We refuse to despair of mankind. Without having the unreasonable ambition to save men, we still want to serve them."
People also well know La Chute (The Fall), work of Camus in 1956.
Camus authored L'Exil et le royaume (Exile and the Kingdom) in 1957. His austere search for moral order found its aesthetic correlative in the classicism of his art. He styled of great purity, intense concentration, and rationality.
Camus died at the age of 46 years in a car accident near Sens in le Grand Fossard in the small town of Villeblevin.
Chinese 阿尔贝·加缪
Origin and his experiences of this representative of non-metropolitan literature in the 1930s dominated influences in his thought and work.
He also adapted plays of Pedro Calderón de la Barca, Lope de Vega, Dino Buzzati, and Requiem for a Nun of William Faulkner. One may trace his enjoyment of the theater back to his membership in l'Equipe, an Algerian group, whose "collective creation" Révolte dans les Asturies (1934) was banned for political reasons.
Of semi-proletarian parents, early attached to intellectual circles of strongly revolutionary tendencies, with a deep interest, he came at the age of 25 years in 1938; only chance prevented him from pursuing a university career in that field. The man and the times met: Camus joined the resistance movement during the occupation and after the liberation served as a columnist for the newspaper Combat.
The essay Le Mythe de Sisyphe (The Myth of Sisyphus), 1942, expounds notion of acceptance of the absurd of Camus with "the total absence of hope, which has nothing to do with despair, a continual refusal, which must not be confused with renouncement - and a conscious dissatisfaction."
Meursault, central character of L'Étranger (The Stranger), 1942, illustrates much of this essay: man as the nauseated victim of the absurd orthodoxy of habit, later - when the young killer faces execution - tempted by despair, hope, and salvation.
Besides his fiction and essays, Camus very actively produced plays in the theater (e.g., Caligula, 1944).
The time demanded his response, chiefly in his activities, but in 1947, Camus retired from political journalism.
Doctor Rieux of La Peste (The Plague), 1947, who tirelessly attends the plague-stricken citizens of Oran, enacts the revolt against a world of the absurd and of injustice, and confirms words: "We refuse to despair of mankind. Without having the unreasonable ambition to save men, we still want to serve them."
People also well know La Chute (The Fall), work of Camus in 1956.
Camus authored L'Exil et le royaume (Exile and the Kingdom) in 1957. His austere search for moral order found its aesthetic correlative in the classicism of his art. He styled of great purity, intense concentration, and rationality.
Camus died at the age of 46 years in a car accident near Sens in le Grand Fossard in the small town of Villeblevin.
Chinese 阿尔贝·加缪
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 188 reviews
September 28, 2014
Un libro que no pretendía serlo, Cartas a Un Amigo Alemán fue escrito por Camus antes de terminar la Segunda Guerra. El destinatario, un alemán parte del partido nazi, era buen amigo de Camus hasta que iniciase la matanza liderada por Adolf Hitler.
El nazi es analizado por Camus como deplorable, desesperado e injusto, ciegamente enojado con el resto de Europa y sintiéndose patriótico al ejecutar sin cuestionar las órdenes inhumanas de su partido. El europeo libre es luchador con visión, es justo, y tiene una identidad colectiva enfocada en satisfacer esa exigencia de significado que poseé el ser humano.
En palabras de Camus,
Cartas a Un Amigo Alemán gradualmente mira la victoria aliada más de cerca, sin nunca perder el toque poético que hace tan enriquecedor el libro. Es la Segunda Guerra en 60 páginas.
Altamente recomendado por su servidor.
El nazi es analizado por Camus como deplorable, desesperado e injusto, ciegamente enojado con el resto de Europa y sintiéndose patriótico al ejecutar sin cuestionar las órdenes inhumanas de su partido. El europeo libre es luchador con visión, es justo, y tiene una identidad colectiva enfocada en satisfacer esa exigencia de significado que poseé el ser humano.
En palabras de Camus,
La lucha que mantenemos [los europeos libres] poseé la certeza de la victoria porque tiene la obstinación de las primaveras.
Cartas a Un Amigo Alemán gradualmente mira la victoria aliada más de cerca, sin nunca perder el toque poético que hace tan enriquecedor el libro. Es la Segunda Guerra en 60 páginas.
Altamente recomendado por su servidor.
May 21, 2016
Although, these are only 4 short letters to a "former" friend, they are full of humanity, hope and visions for a better future, future in which the good will prevail and the evil will be banished. Camus is a source of eternal wisdom.
January 18, 2022
Ukoliko postoje nezaobilazna dela onda bi, valjda, trebalo da postoje i „zaobilazna” dela. Zaobilazna u smislu da ih neko, mirne duše, može zaobići. U okviru Kamijevog blistavog opusa „Pisma nemačkom prijatelju” imaju upravo taj status. Ni raspamećujuće, ali ni sasvim mlako, ovo delo je važno pre zbog Kamijevog ličnog odnosa prema Drugom svetskom ratu, negoli zbog sebe samog. Štaviše, kako to sjajno Nikola Milošević primećuje u uvodu (inače, Clio je ovo izdanje zaista lepo upakovao, što se tiče pratećih tekstova tiče), Kami ponegde kao politički mislilac biva začuđujuće nedosledan – kao da filozofija apsurda u dodiru sa nečim zaista užasnim i bolnim, postaje manje fleksibilna nego što se čini. Ponegde su potrebna i pojednostavljivanja i uopštavanja kojima Kami nije bio blizak, ali ova forma angažovanih pisama fiktivnom adresatu to iziskuje. Bez obzira na to, ovde se mogu naći vredni i aktuelni pogledi na pitanja nacionalizma, budućnosti Evrope, odnosa kolektivnog i individualnog, uloge intelektualca u društvu i sl.
„Ukratko, odabrali ste nepravdu, uzdigli ste sebe na nivo bogova. Vaša razumnost je samo privid.
nasuprot vama, ja sam odabrao pravdu da bih ostao veran zemlji. I dalje ne verujem da ovaj svet ima viši smisao. Ali znam da nešto u njemu ima smisla i da je to čovek, jer on je jedino biće koje zahteva da ima smisao. U ovom svetu postoji bar ljudska istina i naš je zadatak da joj damo za pravo da se bori protiv same sudbine. Nema drugih razloga osim čoveka i njega treba spasti ako se želi sačuvati idea koju imamo o životu.”
„Ukratko, odabrali ste nepravdu, uzdigli ste sebe na nivo bogova. Vaša razumnost je samo privid.
nasuprot vama, ja sam odabrao pravdu da bih ostao veran zemlji. I dalje ne verujem da ovaj svet ima viši smisao. Ali znam da nešto u njemu ima smisla i da je to čovek, jer on je jedino biće koje zahteva da ima smisao. U ovom svetu postoji bar ljudska istina i naš je zadatak da joj damo za pravo da se bori protiv same sudbine. Nema drugih razloga osim čoveka i njega treba spasti ako se želi sačuvati idea koju imamo o životu.”
August 25, 2018
"Γιατί όλα τούτα τα τοπία, τούτα τα λουλούδια και τα οργωμένα χωράφια, αυτή η πιο γηραιά γη, σας αποδεικνύουν κάθε άνοιξη ότι υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείτε να τα πνίξετε στο αίμα."
March 12, 2025
De laatste jaren zijn er heel wat nieuwe uitgaven verschenen - vaak in nieuwe of up-to-date vertalingen en in mooi ontworpen boeken - van de werken van Albert Camus. Zo waren er recent heruitgaven van Bruiloft, De zomer en Algerijnse kronieken, minder bekend werk van de hand van de Franse schrijver, maar eerder kenden ook 'La Peste' en 'L'Étranger' een revival, o.a. door de manga's van de Japanner Ryota Kurumado, maar ook door het uitbreken van de pandemie. 'Lettres à un ami allemand' (de pocketuitgave met het gele hakenkruis op de cover) had ik eerder in het Frans gelezen, maar daar herinnerde ik me bijzonder weinig van, wellicht tijdens de studies nog te jong om het korte werk volledig te begrijpen en naar waarde te schatten. Deze uitgave was een aangename hernieuwde kennismaking.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog schreef Camus vier brieven aan een fictieve Duitse vriend, waarin hij zich uitsprak tegen het nazisme en zijn geloof in rechtvaardigheid en menselijkheid benadrukte. Deze brieven, oorspronkelijk gepubliceerd net na de oorlog, zijn nu opnieuw uitgegeven en voorzien van een verhelderend essay door Bas Heijne. Het helpt om deze korte tekst te lezen voor de lectuur van de brieven - hetgeen ik gedaan heb - en het een tweede keer te lezen erna. Het feit dat hij Camus’ denken in een hedendaagse context plaatst, waarin nationalisme en politieke polarisatie het nieuws beheersen, maakt dit essay brandend actueel en direct toepasbaar op het huidige wereldtoneel. De interpretatie van Heijne benadrukt dat Camus’ oproep tot menselijkheid en rechtvaardigheid nog steeds van grote waarde is en kan zijn.
De liefde die hij voor Frankrijk uit, is kritisch en verbonden met het bredere ideaal van een vrij Europa. "Ik houd te veel van mijn land om nationalist te zijn", schrijft hij. Zijn strijd is niet gericht tegen Duitsland als natie, maar tegen het nazisme en de vernietiging van fundamentele menselijke waarden. En zoals hij aangeeft met de keuze van het citaat van Pascal net bij het begin van deze brieven ("Grootheid toont men niet door voor één uiteinde te kiezen, maar door beide in zich te verenigen"), pleit hij ervoor om afstand te nemen van polariserende standpunten, tegelijk te streven naar verbinding en nuancering, twee belangrijke zaken die vandaag in debatten maar al te vaak naar de achtergrond verdwijnen, ten voordele van populistische en goedkope oneliners.
Tommy Wieringa beschrijft dit kleinood van amper 78 pagina's treffend als volgt: "Wat een rechtvaardig vaderland is, en hoe van je land te houden zonder in eng nationalisme te vervallen, leren deze geestrijke brieven van Camus." Zo is het maar net.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog schreef Camus vier brieven aan een fictieve Duitse vriend, waarin hij zich uitsprak tegen het nazisme en zijn geloof in rechtvaardigheid en menselijkheid benadrukte. Deze brieven, oorspronkelijk gepubliceerd net na de oorlog, zijn nu opnieuw uitgegeven en voorzien van een verhelderend essay door Bas Heijne. Het helpt om deze korte tekst te lezen voor de lectuur van de brieven - hetgeen ik gedaan heb - en het een tweede keer te lezen erna. Het feit dat hij Camus’ denken in een hedendaagse context plaatst, waarin nationalisme en politieke polarisatie het nieuws beheersen, maakt dit essay brandend actueel en direct toepasbaar op het huidige wereldtoneel. De interpretatie van Heijne benadrukt dat Camus’ oproep tot menselijkheid en rechtvaardigheid nog steeds van grote waarde is en kan zijn.
De liefde die hij voor Frankrijk uit, is kritisch en verbonden met het bredere ideaal van een vrij Europa. "Ik houd te veel van mijn land om nationalist te zijn", schrijft hij. Zijn strijd is niet gericht tegen Duitsland als natie, maar tegen het nazisme en de vernietiging van fundamentele menselijke waarden. En zoals hij aangeeft met de keuze van het citaat van Pascal net bij het begin van deze brieven ("Grootheid toont men niet door voor één uiteinde te kiezen, maar door beide in zich te verenigen"), pleit hij ervoor om afstand te nemen van polariserende standpunten, tegelijk te streven naar verbinding en nuancering, twee belangrijke zaken die vandaag in debatten maar al te vaak naar de achtergrond verdwijnen, ten voordele van populistische en goedkope oneliners.
Tommy Wieringa beschrijft dit kleinood van amper 78 pagina's treffend als volgt: "Wat een rechtvaardig vaderland is, en hoe van je land te houden zonder in eng nationalisme te vervallen, leren deze geestrijke brieven van Camus." Zo is het maar net.
May 17, 2021
Un livre très très hypocrite.. Camus qui parle d'une France honnête, noble et courageuse alors qu'elle a fait des choses bien PIRE en Algérie que ce que les Allemands ont fait..
"Ce qu'on souffre le plus durement, c'est de voir travestir ce qu'on aime" les algériens aimaient leur pays aussi, ça ne vous a pas prévenue de le leurs voler pendant un siècle et demi..
En parlant des Allemands il disait que leurs désespoir fessait la force, et je dit, pour le colonialisme français votre lâcheté fessait votre force mais pour longtemps.. éventuellement votre lâcheté, longtemps confondu avec la force, a été découverte par le peuple algérien et elle était la cause de votre défaite.
Albert parle d'enfants tués et d'adolescents emprisonné comme si c'était choquant, alors qu'il a passé toute sa vie en Algérie en regardant des scènes comme celle-ci et d'autres pires, des incendies, des viols la torture.. la France a fait tout ça à un peuple innocent, ces lettres sont très très hypocrites.
"Ce qu'on souffre le plus durement, c'est de voir travestir ce qu'on aime" les algériens aimaient leur pays aussi, ça ne vous a pas prévenue de le leurs voler pendant un siècle et demi..
En parlant des Allemands il disait que leurs désespoir fessait la force, et je dit, pour le colonialisme français votre lâcheté fessait votre force mais pour longtemps.. éventuellement votre lâcheté, longtemps confondu avec la force, a été découverte par le peuple algérien et elle était la cause de votre défaite.
Albert parle d'enfants tués et d'adolescents emprisonné comme si c'était choquant, alors qu'il a passé toute sa vie en Algérie en regardant des scènes comme celle-ci et d'autres pires, des incendies, des viols la torture.. la France a fait tout ça à un peuple innocent, ces lettres sont très très hypocrites.
August 13, 2011
Ce (court) livre est à lire impérativement ! La plume de Camus est encore une fois juste, fluide, émouvante, épurée. La justice placée comme valeur cardinale, la recherche de vérité face à l'aveuglement de la barbarie, l'intelligence contre l'instinct. Des thèmes qui résonnent encore aujourd'hui, dans une société où l'on pourrait encore succomber à "quelque heureuse barbarie où la vérité serait sans effort".
July 30, 2017
"Η παράδοσή μου έχει δύο ελίτ, τη διανόηση και το θάρρος, έχει τους πρίγκηπες του πνεύματος και τον αναρίθμητο λαό της."
Βιβλίο που εμπνέει και επαναφέρει τη δίψα για αγώνα.
Βιβλίο που εμπνέει και επαναφέρει τη δίψα για αγώνα.
January 12, 2024
janvier — semaine d’un livre par jour
livre 6/6
rempli d'orgueil et de supériorité français vs allemand
franchement, ça m'a fait souffler,
comme si les français n'avait rien fait de mal de leur vie pendant 39-45 mdrrr c'était limite hilarant que de lire un colon dire à un allemand que son pays c'est de la merde.
je l'ai fini parce que camus écrit bien mais franchement, c'était nul
un livre à lire si on aime la france au point d'aller crever pour elle et de la penser supérieure à toute autre nation/pays (ce n'est pas mon cas, par conséquent, deux étoiles bisou)
livre 6/6
rempli d'orgueil et de supériorité français vs allemand
franchement, ça m'a fait souffler,
comme si les français n'avait rien fait de mal de leur vie pendant 39-45 mdrrr c'était limite hilarant que de lire un colon dire à un allemand que son pays c'est de la merde.
je l'ai fini parce que camus écrit bien mais franchement, c'était nul
un livre à lire si on aime la france au point d'aller crever pour elle et de la penser supérieure à toute autre nation/pays (ce n'est pas mon cas, par conséquent, deux étoiles bisou)
October 20, 2024
(English review below)
⭐️⭐️⭐️⭐️
Een hogere liefde van Albert Camus is een krachtig en aangrijpend boek dat raakt aan de essentie van mens-zijn, juist in de donkerste tijden. In vier brieven, gericht aan een denkbeeldige Duitse vriend tijdens de Tweede Wereldoorlog, onderzoekt Camus wat het betekent om menselijk te blijven te midden van geweld, onrecht en wanhoop. Zijn boodschap is zowel tijdloos als urgent: onrecht mag nooit kritiekloos worden geaccepteerd, en zelfs wanneer alles verloren lijkt, heeft het zin om hoopvol en met vriendelijkheid te leven.
De woorden van Camus zijn een oproep om te blijven vechten voor vrede en om in de ander steeds het mens-zijn te zien, ook wanneer oordelen verleidelijk zijn. Zijn overtuiging dat elke daad van goedheid, hoe klein ook, betekenis heeft, spreekt rechtstreeks tot de uitdagingen van vandaag.
De inleiding van Bas Heijne is een waardevolle toevoeging en plaatst Camus’ gedachtegoed in een hedendaagse context. Hij benadrukt hoe actueel deze brieven nog steeds zijn, juist in een tijd waarin polarisatie en wantrouwen op de loer liggen.
Dit boek herinnert ons eraan dat we nooit moeten opgeven om te geloven in een betere wereld, ook al lijkt dat soms zinloos. Het heeft altijd zin om met aandacht en vriendelijkheid te leven. Camus’ woorden laten een diepe indruk achter en zetten aan tot reflectie – een aanrader voor iedereen die nadenkt over moraal, hoop en menselijkheid.
Kortom, een relevant, inspirerend en ontroerend boek dat blijft resoneren, zelfs decennia na het verschijnen ervan.
English version
⭐️⭐️⭐️⭐️
A Higher Love by Albert Camus is a powerful and moving book that touches on the essence of humanity, especially in the darkest of times. In four letters, addressed to an imaginary German friend during World War II, Camus explores what it means to remain human in the face of violence, injustice, and despair. His message is both timeless and urgent: injustice should never be accepted without resistance, and even when all seems lost, it is still meaningful to live with hope and kindness.
Camus’ words call us to keep fighting for peace and to see the humanity in others, even when judgment feels tempting. His belief that every small act of goodness carries meaning speaks directly to the challenges we face today.
The introduction by Bas Heijne is a valuable addition, placing Camus’ thoughts in a contemporary context. Heijne emphasizes how relevant these letters remain, especially in a time marked by polarization and distrust.
This book reminds us never to stop believing in a better world, even when hope seems pointless. It is always worth living attentively and kindly. Camus’ words leave a deep impression and encourage reflection – a must-read for anyone reflecting on morality, hope, and humanity.
In short, a relevant, inspiring, and touching book that continues to resonate, even decades after its first publication.
⭐️⭐️⭐️⭐️
Een hogere liefde van Albert Camus is een krachtig en aangrijpend boek dat raakt aan de essentie van mens-zijn, juist in de donkerste tijden. In vier brieven, gericht aan een denkbeeldige Duitse vriend tijdens de Tweede Wereldoorlog, onderzoekt Camus wat het betekent om menselijk te blijven te midden van geweld, onrecht en wanhoop. Zijn boodschap is zowel tijdloos als urgent: onrecht mag nooit kritiekloos worden geaccepteerd, en zelfs wanneer alles verloren lijkt, heeft het zin om hoopvol en met vriendelijkheid te leven.
De woorden van Camus zijn een oproep om te blijven vechten voor vrede en om in de ander steeds het mens-zijn te zien, ook wanneer oordelen verleidelijk zijn. Zijn overtuiging dat elke daad van goedheid, hoe klein ook, betekenis heeft, spreekt rechtstreeks tot de uitdagingen van vandaag.
De inleiding van Bas Heijne is een waardevolle toevoeging en plaatst Camus’ gedachtegoed in een hedendaagse context. Hij benadrukt hoe actueel deze brieven nog steeds zijn, juist in een tijd waarin polarisatie en wantrouwen op de loer liggen.
Dit boek herinnert ons eraan dat we nooit moeten opgeven om te geloven in een betere wereld, ook al lijkt dat soms zinloos. Het heeft altijd zin om met aandacht en vriendelijkheid te leven. Camus’ woorden laten een diepe indruk achter en zetten aan tot reflectie – een aanrader voor iedereen die nadenkt over moraal, hoop en menselijkheid.
Kortom, een relevant, inspirerend en ontroerend boek dat blijft resoneren, zelfs decennia na het verschijnen ervan.
English version
⭐️⭐️⭐️⭐️
A Higher Love by Albert Camus is a powerful and moving book that touches on the essence of humanity, especially in the darkest of times. In four letters, addressed to an imaginary German friend during World War II, Camus explores what it means to remain human in the face of violence, injustice, and despair. His message is both timeless and urgent: injustice should never be accepted without resistance, and even when all seems lost, it is still meaningful to live with hope and kindness.
Camus’ words call us to keep fighting for peace and to see the humanity in others, even when judgment feels tempting. His belief that every small act of goodness carries meaning speaks directly to the challenges we face today.
The introduction by Bas Heijne is a valuable addition, placing Camus’ thoughts in a contemporary context. Heijne emphasizes how relevant these letters remain, especially in a time marked by polarization and distrust.
This book reminds us never to stop believing in a better world, even when hope seems pointless. It is always worth living attentively and kindly. Camus’ words leave a deep impression and encourage reflection – a must-read for anyone reflecting on morality, hope, and humanity.
In short, a relevant, inspiring, and touching book that continues to resonate, even decades after its first publication.
September 30, 2024
Camus dus cool :). Camus dus europafetisjisme :(
September 3, 2022
Acá hay una transición entre la muerte del sentido ("ya no hay Dios, habrá que encontrar otro") y el descubrimiento de un sentido.
Para Camus, el nihilismo alemán, la muerte de la fe, trajo una nueva fe en la patria, la violencia, el heroísmo, la conquista por la conquista.
Camus trata de pintar a Francia en las cartas como la que escogió la derrota a unirse al vencedor.
Y en esa derrota ve Camus cómo surge un nuevo sentido, algo distinto a lo religioso, quizás un reencuentro con algo profundo aunque todavía sin nombre, como caminar en las tinieblas tratando de hacer de eso algo por lo cual luchar.
Camus le pone el nombre de Justicia, aunque no específica a qué se refiere.
Igual son muy buenas cartas, excelente lectura.
Para Camus, el nihilismo alemán, la muerte de la fe, trajo una nueva fe en la patria, la violencia, el heroísmo, la conquista por la conquista.
Camus trata de pintar a Francia en las cartas como la que escogió la derrota a unirse al vencedor.
Y en esa derrota ve Camus cómo surge un nuevo sentido, algo distinto a lo religioso, quizás un reencuentro con algo profundo aunque todavía sin nombre, como caminar en las tinieblas tratando de hacer de eso algo por lo cual luchar.
Camus le pone el nombre de Justicia, aunque no específica a qué se refiere.
Igual son muy buenas cartas, excelente lectura.
March 20, 2008
"I love my country too much be a nationalist." Nice.
January 18, 2021
4 pequeñas cartas que Camus escribe de “nosotros”: los europeos libres a “ustedes”: los nazis.
Me hubiera encantado que fuera más largo , pero a través de estas cartas el autor llega a conectar con el lector y hacerle sentir lo que un francés estaba pasando durante la invasión alemana en Francia. Los nazis le dicen “usted no ama a su país” y así fue como Camus comienza a filosofar y expresar su nacionalismo europeo y su sentir ante la invasión nazi.
Desesperación, esperanza, justicia y libertad son las palabras que describen este pequeño libro.
“Lucho contra usted porque su lógica es tan criminal como su corazón”.
Me hubiera encantado que fuera más largo , pero a través de estas cartas el autor llega a conectar con el lector y hacerle sentir lo que un francés estaba pasando durante la invasión alemana en Francia. Los nazis le dicen “usted no ama a su país” y así fue como Camus comienza a filosofar y expresar su nacionalismo europeo y su sentir ante la invasión nazi.
Desesperación, esperanza, justicia y libertad son las palabras que describen este pequeño libro.
“Lucho contra usted porque su lógica es tan criminal como su corazón”.
April 1, 2023
read this in french during iuhpfl and learned “amertume” which is bitterness
December 30, 2025
Difficile de noter un tel livre, surtout quand le contexte et la période dans lesquels il a été écrit (juillet 1943-juillet 1944) sont à la fois lourds de sens et lointains. Difficile aussi car j'ai conscience de n'avoir pas à ma disposition les connaissances philosophiques et historiques nécessaires pour mieux appréhender cet écrit. Cet essai très bref composé de 4 lettres (dont 3 ont été écrites dans la clandestinité) est une confrontation entre Albert Camus et un ami allemand imaginaire (nazi plutôt qu'allemand d'ailleurs, Camus fait une réelle distinction entre les deux terminologies dans la préface), une confrontation entre deux visions du monde. Camus y oppose grandeur ("la grandeur de mon pays n'a pas de prix" dixit l'ami) et justice (réponse de Camus : "Il est des moyens qui ne s'excusent pas"). Le mot justice est d'ailleurs convoqué à de multiples reprises, c'est le terreau sur lequel Camus veut voir bâtir la paix et l'Europe. La vision que Camus a de la France me semble quelque peu "romantique" et cette opposition idéologique peut sembler obsolète. Pourtant toute confrontation passée, présente ou future part de ce postulat, de cette différence de vision. Cet essai est avant tout un document de lutte contre la violence, au-dessus des doctrines et au-delà de l'appartenance à un pays. Je termine d'ailleurs mon avis avec une citation empruntée par Camus dans sa préface : "J'aime trop mon pays pour être nationaliste".
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 30, 2024
De ideeën van Camus zullen vast in zijn tijd enerverend zijn geweest, maar wat ik vooral lees is dat hij blind (ethno)nationalisme wil vervangen door wat wij nu Eurocentrisme noemen. Alles beter dan blind nationalisme, maar of hij nu het land of het continent als anker voor zijn liefde naad iets hogers neemt: veel verschil zit niet tussen beiden (in my opinion). Je zou kunnen stellen dat er in Europa meerdere volkeren wonen en dat Europees nationalisme beter is dan nationalisme zoals we die nu kennen. Maar je lost geen probleem op door een entiteit te veranderen. Zolang het westen op disproporionele wijze het beeld van Europa bepaald, is dat ook een risico voor blinde liefde, iets waar hij de nationalist van beschuldigd. Sowieso is zijn idee terug te vinden in het “kritisch” nationalisme, waar ik zeker een voorstander van ben maar niks baanbrekends is (in deze tijd). Voor de rest herhaalde hij zichzelf soms.
De essay van Bas Heijne vond ik eigenlijk een en al lof naar Camus toe zonder enige kritische noot, wat mij nogal stoorde. Wel goed geschreven.
De essay van Bas Heijne vond ik eigenlijk een en al lof naar Camus toe zonder enige kritische noot, wat mij nogal stoorde. Wel goed geschreven.
May 30, 2023
Ce n'est un secret pour personne que je m'efforce depuis longtemps de faire l'équilibre entre l'idéalisme et le pragmatisme (/nihilisme) en ce qui concerne l'évolution actuelle du monde. Hier, un ami m'a dirigé vers deux oeuvres de Camus: Lettres à un ami allemand, que j'ai lu d'un coup dès que je suis rentrée chez moi, et Le mythe de Sisyphe, que je commencerai cet après-midi.
Lettres à un ami allemand m'a tout à fait décontenancée. La quatrième lettre me brisait le coeur; c'est ma préférée. Je recommande vivement à toute personne qui cherche à mieux comprendre les nuances de la condition humaine de s'en procurer un exemplaire.
Lettres à un ami allemand m'a tout à fait décontenancée. La quatrième lettre me brisait le coeur; c'est ma préférée. Je recommande vivement à toute personne qui cherche à mieux comprendre les nuances de la condition humaine de s'en procurer un exemplaire.
June 17, 2017
A great comparison between the ideas of a nazi and every other who despises everything that Hitler was standing for. Definitively I recommend it mostly to my people.
August 7, 2017
Demasiado abstracto y filosófico para mi, pero en resumidas cuentas me ha gustado por sus enseñanzas tan importantes actualmente.
April 10, 2025
Skup od 4 pisma u kojima Kami kroz razvoj (ne)prijateljstva priča o ljubavi prema zemlji, pravičnosti, prolivenoj krvi, krvi na rukama, sakaćenju ljudi i njihovih duša, posmatranju Evrope kao da je materijal bez ikakvog duha, evropskom duhu, nepravičnim razlozima koji stoje iza razaranja Evrope, nemačkoj filozifiji nepravde...
"Oružje kojim evropski duh raspolaže protiv vas jeste ono isto što ga čuva ta zemlja koja se neprestano ponovo rađa u žetvama i cvetanju. Borba koju vodimo protiv vas sigurna je u svoju pobedu, pošto je uporna poput nizanja proleća."
"Oružje kojim evropski duh raspolaže protiv vas jeste ono isto što ga čuva ta zemlja koja se neprestano ponovo rađa u žetvama i cvetanju. Borba koju vodimo protiv vas sigurna je u svoju pobedu, pošto je uporna poput nizanja proleća."
Read
July 12, 2025"Woorden nemen altijd de kleur aan van de acties of offers die ze opwekken."
https://lezersgoud.nl/albert-camus-ba...
https://lezersgoud.nl/albert-camus-ba...
September 22, 2024
Juwelen van brieven, schitterend vertaald door Jozef Waanders.
December 30, 2024
Je crois que je t’aime beaucoup en fait Camus…
Read
September 2, 2024cuspiu
June 29, 2017
De este libro obtuve una de las más importantes enseñanzas que me ha dejado la lectura: el amor bien vivido es una exigencia.
January 13, 2020
I can't describe how profound these four letters were for me.
March 11, 2025
A brilliant and beautiful read for anyone who loves humanity, and who'd like to fight for the love of humanity against the evil of despair and hopelessness, against "the sword that has been unsheated for its own sake".
"Hundreds of thousands of people murdered in the morning, the terrible prison walls, a Europe where the earth steams with the corpses of millions of its own children— all of that was necessary just to obtain two or three nuances that have no other value than helping some of us die a little better. Yes, that can drive one to despair. But we must prove that we do not deserve so much injustice. That is the task we have set for ourselves, and it begins tomorrow.
On this European night, filled with the breath of summer, millions of armed and unarmed men prepare for battle. The day is dawning when you will finally be defeated. I know that the heavens, which watched your horrific victory with indifference, will receive your rightful defeat just as indifferently. Even today, I expect nothing from them. But at the very least, we will have contributed to saving the creature of solitude in which you sought to imprison it. Because you have despised this loyalty to humanity, you will now die alone by the thousands.
Now I can bid you farewell."
It appears Camus' wisdom is eternal, and sadly his message still has to be spread far and wide in this time of rising nationalism.
"Hundreds of thousands of people murdered in the morning, the terrible prison walls, a Europe where the earth steams with the corpses of millions of its own children— all of that was necessary just to obtain two or three nuances that have no other value than helping some of us die a little better. Yes, that can drive one to despair. But we must prove that we do not deserve so much injustice. That is the task we have set for ourselves, and it begins tomorrow.
On this European night, filled with the breath of summer, millions of armed and unarmed men prepare for battle. The day is dawning when you will finally be defeated. I know that the heavens, which watched your horrific victory with indifference, will receive your rightful defeat just as indifferently. Even today, I expect nothing from them. But at the very least, we will have contributed to saving the creature of solitude in which you sought to imprison it. Because you have despised this loyalty to humanity, you will now die alone by the thousands.
Now I can bid you farewell."
It appears Camus' wisdom is eternal, and sadly his message still has to be spread far and wide in this time of rising nationalism.
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 20, 2023
Cartas que a pesar de estar fechadas entre 1943-44 son atemporales. La cuarta carta me ha encantado.
Como europea, leer estas cartas me transmite sentimientos encontrados. Unidad sobre la verdad y la justicia contra el nihilismo. ¿Suena familiar?
Albert Camus nos recuerda la importancia de la resili y de mantenernos firmes en nuestras convicciones (a pesar de).
Recomendable lectura en su idioma original.
« Le bonheur est la plus grande des conquêtes, celle qu'on fait contre le destin qui nous est imposé. »
Como europea, leer estas cartas me transmite sentimientos encontrados. Unidad sobre la verdad y la justicia contra el nihilismo. ¿Suena familiar?
Albert Camus nos recuerda la importancia de la resili y de mantenernos firmes en nuestras convicciones (a pesar de).
Recomendable lectura en su idioma original.
« Le bonheur est la plus grande des conquêtes, celle qu'on fait contre le destin qui nous est imposé. »
October 10, 2025
Als momentopname van de tijd van schrijven (WOII) best interessant om te lezen. Die context was ik af en toe vergeten en toen schenen de brieven me bijna zelfingenomen / arrogant toe. Het hele narratief van een door Duitsland 'verpest' Europa, terwijl Europa (Frankrijk niet bepaald achteraan) de rest van de wereld koloniseerde, is niet echt goed te praten ondanks welke strategie. Om jezelf dan een 'kritische nationalist' te noemen? Dat Bas Heijne het in zijn liberale voorwoordje daar met geen woord over rept zal voor niemand een verrassing zijn.
Displaying 1 - 30 of 188 reviews