What do you think?
Rate this book
De Woestijndief #2
De Meesterdief
Taran is klaar om een nieuw leven op te bouwen en zijn pijnlijke verleden een plaats te geven. Wanneer de prins wordt vermist en Saradan ten onder dreigt te gaan aan Dode Magie, schakelt de sultan Tarans hulp in. Taran reist naar het verlaten eiland Turat om de zeldzame qalzarabloem te vinden, die het hart van de prins en het lot van Saradan kan redden. Maar het eiland is niet verlaten. Niets is wat het lijkt. Niemand is te vertrouwen. Een nieuw, dodelijk spel gaat van start...
- GenresFantasyEbooksYoung Adult
361 pages, Hardcover
Published September 7, 2021
4 people are currently reading
109 people want to read
About the author
Emmelie Arents
11 books90 followersIedereen in haar naaste (en verre) omgeving kent Emmelie als het muzikale meisje met het boek in haar hand.
Sinds haar prille jeugd is de echte wereld ondergeschikt aan wat haar fantasie haar te bieden heeft. Ze brengt graag tijd alleen door, denkend aan de dingen die nog ongeschreven in haar hoofd schuilen.
Schrijven doet ze het liefst thuis, op een rustig plekje en in gezelschap van haar kat Toulouse. Je vindt haar daar ook achter de piano, of met een boek in de hand.
Ze houdt van Midden-Aarde, chocolade, de geur van boeken, oude dingen, het geluid van regen, bibliotheken, notitieboeken en katten.
Naast schrijven maakt Emmelie ook lid uit van de band Solitude Within en werkt ze part-time in Brussel.
Sinds haar prille jeugd is de echte wereld ondergeschikt aan wat haar fantasie haar te bieden heeft. Ze brengt graag tijd alleen door, denkend aan de dingen die nog ongeschreven in haar hoofd schuilen.
Schrijven doet ze het liefst thuis, op een rustig plekje en in gezelschap van haar kat Toulouse. Je vindt haar daar ook achter de piano, of met een boek in de hand.
Ze houdt van Midden-Aarde, chocolade, de geur van boeken, oude dingen, het geluid van regen, bibliotheken, notitieboeken en katten.
Naast schrijven maakt Emmelie ook lid uit van de band Solitude Within en werkt ze part-time in Brussel.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 29 of 29 reviews
October 7, 2021
Ik keek uit naar het vervolg op ‘De woestijndief’ omdat ik door dat boek echt aangenaam verrast werd en heel graag wilde weten hoe het verder zou gaan met Taran en zijn mede personages. Gelukkig heb ik niet extreem lang hoeven wachten en zo is hier mijn recensie van ‘De meesterdief’.
De vormgeving van het boek is net als bij deel één helemaal mijn smaak. De warmkleurige hardcover roept deze keer net nog wat extra mystiek bij mij op door onder andere het eenzame van binnenuit verlichtte tentje op de voorgrond en de duizend en één nacht sfeer wordt opgeroepen door de liggende kameel, de omringende woestijn en de oosters uitziende gebouwen op de achtergrond. De twee delen zijn perfect bij elkaar passend en hebben toch allebei net weer een andere cover. Binnenin komen zij wel helemaal overeen met de nog altijd rijkelijke illustratie rondom elk hoofdstuk nummer, hetzelfde lettertype enzovoort.
“Hij zuchtte. ‘Probeer geen pagina’s over te slaan. Op een dag bereik je het goede hoofdstuk wel.’”
Hoofstuk één trekt me gelijk volop in het spannende verhaal dat me niet meer loslaat tot de laatste pagina. De wereld waarin Taran leeft laat zich al lezende gemakkelijk vertalen in beelden dankzij de visueel prikkelende schrijfstijl van Emmelie Arents. Zoals ik in mijn recensie van deel 1 ook zei, zie ik wel een YA Netflix serie voor me naar aanleiding van deze boeken. De bewoording leest vlot, soepel en geeft de lezer alle ruimte om volledig op te gaan in een fantasierijke wereld.
“Ze kwam met een schok in beweging en knipperde met haar ogen tegen de duisternis.”
Taran is een personage waarvan ik echt ben gaan houden. Zijn persoonlijkheid is sterk en onzeker tegelijkertijd, hij ontwikkeld naarmate het verhaal vordert, ontdekt steeds meer zijn eigen krachten en verrast zichzelf. Hij voelt realistisch aan en maakt het makkelijk om mee te leven met zijn avonturen. De mede personages hebben ieder hun eigen rol te vervullen en dragen bij aan een boeiende mengeling van mensen waardoor een interessante weerspiegeling overblijft. De wisselwerkingen zijn soms liefdevol, vriendschappelijk en dan weer vijandelijk en boosaardig.
“De inval van natuurlijk zonlicht weerspiegelde het gekleurde glas van de vensters op de tegels. De duisternis was op slag verdwenen.”
De spanning in dit boek is flink aanwezig en het blijft telkens weer verrassend wat er gaat gebeuren en wat de uitkomst zal zijn. Het verhaal voelt origineel aan en heeft me geen moment verveeld. Het lijkt erop dat met dit boek het avontuur ten einde is. Helemaal zeker weten doe ik dat uiteraard niet maar ik ga Taran zeker missen. Het slot van dit boek lijkt in ieder geval op een gesloten einde ook al is er uiteraard altijd ruimte voor meer fantasie.
Ik heb ook ‘De meesterdief’ met ontzettend veel plezier gelezen en raadt beide delen van harte aan! Emmelie Arents is voor mij een bewezen schrijfster waarvan ik elk nieuw boek met liefde lees.
Lieve leesgroet, Elsa.
De vormgeving van het boek is net als bij deel één helemaal mijn smaak. De warmkleurige hardcover roept deze keer net nog wat extra mystiek bij mij op door onder andere het eenzame van binnenuit verlichtte tentje op de voorgrond en de duizend en één nacht sfeer wordt opgeroepen door de liggende kameel, de omringende woestijn en de oosters uitziende gebouwen op de achtergrond. De twee delen zijn perfect bij elkaar passend en hebben toch allebei net weer een andere cover. Binnenin komen zij wel helemaal overeen met de nog altijd rijkelijke illustratie rondom elk hoofdstuk nummer, hetzelfde lettertype enzovoort.
“Hij zuchtte. ‘Probeer geen pagina’s over te slaan. Op een dag bereik je het goede hoofdstuk wel.’”
Hoofstuk één trekt me gelijk volop in het spannende verhaal dat me niet meer loslaat tot de laatste pagina. De wereld waarin Taran leeft laat zich al lezende gemakkelijk vertalen in beelden dankzij de visueel prikkelende schrijfstijl van Emmelie Arents. Zoals ik in mijn recensie van deel 1 ook zei, zie ik wel een YA Netflix serie voor me naar aanleiding van deze boeken. De bewoording leest vlot, soepel en geeft de lezer alle ruimte om volledig op te gaan in een fantasierijke wereld.
“Ze kwam met een schok in beweging en knipperde met haar ogen tegen de duisternis.”
Taran is een personage waarvan ik echt ben gaan houden. Zijn persoonlijkheid is sterk en onzeker tegelijkertijd, hij ontwikkeld naarmate het verhaal vordert, ontdekt steeds meer zijn eigen krachten en verrast zichzelf. Hij voelt realistisch aan en maakt het makkelijk om mee te leven met zijn avonturen. De mede personages hebben ieder hun eigen rol te vervullen en dragen bij aan een boeiende mengeling van mensen waardoor een interessante weerspiegeling overblijft. De wisselwerkingen zijn soms liefdevol, vriendschappelijk en dan weer vijandelijk en boosaardig.
“De inval van natuurlijk zonlicht weerspiegelde het gekleurde glas van de vensters op de tegels. De duisternis was op slag verdwenen.”
De spanning in dit boek is flink aanwezig en het blijft telkens weer verrassend wat er gaat gebeuren en wat de uitkomst zal zijn. Het verhaal voelt origineel aan en heeft me geen moment verveeld. Het lijkt erop dat met dit boek het avontuur ten einde is. Helemaal zeker weten doe ik dat uiteraard niet maar ik ga Taran zeker missen. Het slot van dit boek lijkt in ieder geval op een gesloten einde ook al is er uiteraard altijd ruimte voor meer fantasie.
Ik heb ook ‘De meesterdief’ met ontzettend veel plezier gelezen en raadt beide delen van harte aan! Emmelie Arents is voor mij een bewezen schrijfster waarvan ik elk nieuw boek met liefde lees.
Lieve leesgroet, Elsa.
January 4, 2022
Deze duologie is één van mijn favorieten, het was dus een super leesbegin voor 2022. De personages zijn super en het verhaal sleept je helemaal mee in de wereld van Taran en co.
Het fantasiegegeven is sowieso mijn ding, maar dit boek heeft al mijn verwachtingen overtroffen ookal was het eerste deel al zeer mooi.
Ik ben heel blij dat ik dit koos voor mijn boekbespreking, en ik hoop dat ik met mijn 3 minuten genoeg ga hebben om over dit prachtige boek te spreken.
Lees groetjes Ella
Het fantasiegegeven is sowieso mijn ding, maar dit boek heeft al mijn verwachtingen overtroffen ookal was het eerste deel al zeer mooi.
Ik ben heel blij dat ik dit koos voor mijn boekbespreking, en ik hoop dat ik met mijn 3 minuten genoeg ga hebben om over dit prachtige boek te spreken.
Lees groetjes Ella
October 10, 2021
“Emmelie Anna Arents”, zeg nu zelf, met zo’n naam ben je als schrijver toch bijna verplicht om je te gaan toespitsen op het fantasy-genre? En wat als je dan ook nog eens de gratie die zo’n naam uitstraalt kan omzetten naar verhalen op papier? Wel dan maak je pas echt indruk bij leeswormen en weet je dat je je met boeken als “Het Hart van de Adelaar” en het tweeluik “Woestijndief” voorgoed in de top van de nederlandstalige Young Adult mag nestelen.
Het debuut van Arents was op zich al een sterk verhaal, wat me meteen deed hoop koesteren voor haar toekomst als auteur. En niet zo heel lang daarna kon ze meteen bevestigen met het eerste deel uit het tweeluik Woestijndief. Wat zeg ik? Bevestigen? Nee dat zou deze reeks en de auteur onrecht aandoen. Het was zoveel meer dan dat, het resultaat behoort zonder enige twijfel tot het beste wat het genre te bieden heeft.
Arents kiest ervoor om bij “De Meesterdief” meteen met de deur in huis te vallen en de verhaallijn naadloos verder te zetten, waar het in het vorige deel was geëindigd. We worden weliswaar op minimale “herinneringen” getrakteerd, zodat het net iets makkelijker wordt om de draad weer op te pikken sinds onze vorige leesbeurt. Maar terwijl het een handigheidje is voor lezers die wat tijd tussen de twee leesbeurten kenden, levert het hoegenaamd geen storend element op voor de lezers die zich liever aan het binge-lezen wagen.
Terwijl het vorige boek de noodzaak had om uitvoerig gekaderd te worden, personages voor te stellen en hun onderlinge relaties uit te diepen, maakt de auteur dit keer handig gebruik van het ontbreken hiervan om extra aandacht te vestigen op de uitbouw van het eigenlijke plot en de mini-climaxen aan elkaar te rijgen. Ze kiest zorgvuldig haar momenten om spanningsopbouw af te wisselen met het menselijke aspect van haar personages, waarbij emoties en gedachtengangen met een klassieke show-don’t-tell het verhaalgegeven van de nodige herkenbaarheid en realisme voorzien.
Uiteraard staan alle gebeurtenissen in functie van de uiteindelijke grote ontknoping en wordt het verhaal voorzien van de obligate plottwists, maar kan ik uit eigen ervaring poneren dat het eindresultaat een aangenaam hoog verhaaltempo kent en leest als een trein (het boek had ik alvast in een namiddag uitgelezen en dat zegt al heel wat).
Wie me kent, weet dat ik grote fan ben van Leigh Bardugo en haar worldbuilding en de vergelijking die ik bij het vorige deel maakte tussen deze schrijfsters wil ik zeker herbevestigen. Meer zelfs, fantasyliefhebbers die al de werken van Anthony Ryan hebben doorgenomen zullen ongetwijfeld ook daar wat gemeenschappelijke kenmerken herkennen, specifiek dan wanneer je gaat vergelijken met zijn reeks rond ‘De Zeven Zwaarden’. (Al moet ik wel toegeven dat Arents’ schrijfsels heel wat toegankelijker zijn dan de voorgenoemde schrijver). Voor ons taalgebied is Emmelie Arents alvast geen onbekende meer, haar naam staat stevig in de annalen gebeiteld, met de nodige ondersteuning zal ze ongetwijfeld ook op het internationale toneel weten door te breken.
Komt het nu door de natuurlijke kunde van de schrijfster, het ongebreidelde enthousiasme waarmee de gevleugelde woorden bij wijlen van haar pagina’s afspatten, of de ervaring die ze ondertussen heeft opgedaan? Wie zal het zeggen. Het feit is dat haar schrijfsels een aanéénkoppeling van succesverhalen blijkt te zijn en ze niet kan betrapt worden op ook maar enige fout.
Het debuut van Arents was op zich al een sterk verhaal, wat me meteen deed hoop koesteren voor haar toekomst als auteur. En niet zo heel lang daarna kon ze meteen bevestigen met het eerste deel uit het tweeluik Woestijndief. Wat zeg ik? Bevestigen? Nee dat zou deze reeks en de auteur onrecht aandoen. Het was zoveel meer dan dat, het resultaat behoort zonder enige twijfel tot het beste wat het genre te bieden heeft.
Arents kiest ervoor om bij “De Meesterdief” meteen met de deur in huis te vallen en de verhaallijn naadloos verder te zetten, waar het in het vorige deel was geëindigd. We worden weliswaar op minimale “herinneringen” getrakteerd, zodat het net iets makkelijker wordt om de draad weer op te pikken sinds onze vorige leesbeurt. Maar terwijl het een handigheidje is voor lezers die wat tijd tussen de twee leesbeurten kenden, levert het hoegenaamd geen storend element op voor de lezers die zich liever aan het binge-lezen wagen.
Terwijl het vorige boek de noodzaak had om uitvoerig gekaderd te worden, personages voor te stellen en hun onderlinge relaties uit te diepen, maakt de auteur dit keer handig gebruik van het ontbreken hiervan om extra aandacht te vestigen op de uitbouw van het eigenlijke plot en de mini-climaxen aan elkaar te rijgen. Ze kiest zorgvuldig haar momenten om spanningsopbouw af te wisselen met het menselijke aspect van haar personages, waarbij emoties en gedachtengangen met een klassieke show-don’t-tell het verhaalgegeven van de nodige herkenbaarheid en realisme voorzien.
Uiteraard staan alle gebeurtenissen in functie van de uiteindelijke grote ontknoping en wordt het verhaal voorzien van de obligate plottwists, maar kan ik uit eigen ervaring poneren dat het eindresultaat een aangenaam hoog verhaaltempo kent en leest als een trein (het boek had ik alvast in een namiddag uitgelezen en dat zegt al heel wat).
Wie me kent, weet dat ik grote fan ben van Leigh Bardugo en haar worldbuilding en de vergelijking die ik bij het vorige deel maakte tussen deze schrijfsters wil ik zeker herbevestigen. Meer zelfs, fantasyliefhebbers die al de werken van Anthony Ryan hebben doorgenomen zullen ongetwijfeld ook daar wat gemeenschappelijke kenmerken herkennen, specifiek dan wanneer je gaat vergelijken met zijn reeks rond ‘De Zeven Zwaarden’. (Al moet ik wel toegeven dat Arents’ schrijfsels heel wat toegankelijker zijn dan de voorgenoemde schrijver). Voor ons taalgebied is Emmelie Arents alvast geen onbekende meer, haar naam staat stevig in de annalen gebeiteld, met de nodige ondersteuning zal ze ongetwijfeld ook op het internationale toneel weten door te breken.
Komt het nu door de natuurlijke kunde van de schrijfster, het ongebreidelde enthousiasme waarmee de gevleugelde woorden bij wijlen van haar pagina’s afspatten, of de ervaring die ze ondertussen heeft opgedaan? Wie zal het zeggen. Het feit is dat haar schrijfsels een aanéénkoppeling van succesverhalen blijkt te zijn en ze niet kan betrapt worden op ook maar enige fout.
February 19, 2025
☆ 4/ 4,5 ☆
Wauw, dit boek was een perfecte afsluiter voor deze duologie.
Ik vond De Woestijndief al top, maar dit deel was van begin tot eind mega epic.
Daar waar De Woestijndief de spanning en actie af en toe miste, maakte De Meesterdief dit helemaal goed.
Het mysterie rondom het eiland Turat vond ik zo goed opgebouwd, ik was heel excited om te zien wat het geheim hiervan was.
Een groot Labyrint met gevaarlijke wezens, en de mensen die naar Turat gingen keerden nooit terug?
Yes please, ik ging hier zo goed op en las dit boek op snel tempo uit omdat ik zó nieuwsgierig was.
Waar ik eerder in De Woestijndief eigenlijk niet bij stil stond, was dat Taran als een meesterlijke dief werd omschreven maar we zagen hem nooit echt in actie.
In De Meesterdief daarentegen, zagen we hem zijn werk als dief doen en dit was heel tof om te zien, ik vond het fantastisch.
Er waren zo veel twists en turns die ik niet aan zag komen, dat ik af en toe compleet in shock zat te lezen.
Opnieuw zat ik met tranen in mijn ogen tijdens het lezen van dit einde, dit was gewoon GEMEEN. 😂
De blijdschap en hoop die ik voelde in het begin, crushte en was ver te zoeken in het einde en nu ben ik een hoopje verdriet.
Erg ontroerend en mooi, maar och wat werd mijn hart gebroken.
Alsjeblieft lees deze duologie, geef de boeken de hype die ze verdienen!!
Wauw, dit boek was een perfecte afsluiter voor deze duologie.
Ik vond De Woestijndief al top, maar dit deel was van begin tot eind mega epic.
Daar waar De Woestijndief de spanning en actie af en toe miste, maakte De Meesterdief dit helemaal goed.
Het mysterie rondom het eiland Turat vond ik zo goed opgebouwd, ik was heel excited om te zien wat het geheim hiervan was.
Een groot Labyrint met gevaarlijke wezens, en de mensen die naar Turat gingen keerden nooit terug?
Yes please, ik ging hier zo goed op en las dit boek op snel tempo uit omdat ik zó nieuwsgierig was.
Waar ik eerder in De Woestijndief eigenlijk niet bij stil stond, was dat Taran als een meesterlijke dief werd omschreven maar we zagen hem nooit echt in actie.
In De Meesterdief daarentegen, zagen we hem zijn werk als dief doen en dit was heel tof om te zien, ik vond het fantastisch.
Er waren zo veel twists en turns die ik niet aan zag komen, dat ik af en toe compleet in shock zat te lezen.
Opnieuw zat ik met tranen in mijn ogen tijdens het lezen van dit einde, dit was gewoon GEMEEN. 😂
De blijdschap en hoop die ik voelde in het begin, crushte en was ver te zoeken in het einde en nu ben ik een hoopje verdriet.
Erg ontroerend en mooi, maar och wat werd mijn hart gebroken.
Alsjeblieft lees deze duologie, geef de boeken de hype die ze verdienen!!
September 26, 2021
Ik val gelijk met de deur in huis, ik hou van deze duologie en had het helemaal oké gevonden als dit boek nog een deel zou krijgen. Dankzij Emmelie’s schrijven krijg ik maar niet genoeg van Taran en zijn wereld.
De cover en het binnenwerk is wederom het vermelden waard.
Emmelie Arents brengt met de meesterdief, het vervolg op de woestijndief, weer een boek dat je pas kan loslaten wanneer het uit is. Je zit dankzij haar schrijfstijl, die beeldend is, meteen in het verhaal. Het was een fijn weerzien met Taran en met andere personages.
Het tweede deel van de duologie, waar het tempo, dankzij de korte hoofdstukken, even vlot is. Je raast door het boek. Het klopt gewoon allemaal: Taran, alle emoties - en dan bedoel ik ook echt alle emoties zoals lachen en huilen afgewisseld met angst en frustratie om dan weer helemaal vertedert te zijn - het verhaal, de wereld die ze creëerde… het werkt!
Een goed boek staat voor mij gelijk aan ontspanning, moet me geboeid houden en een sterk verhaal hebben. Het moet me entertainen, en Emmelie Arents doet dit met de meesterdief. Ik genoot enorm van dit boek, van Tarans verhaal.
Weer bevestigd Emmelie dat ze kan schrijven en zowat iedereen van fantasy kan laten houden.
De cover en het binnenwerk is wederom het vermelden waard.
Emmelie Arents brengt met de meesterdief, het vervolg op de woestijndief, weer een boek dat je pas kan loslaten wanneer het uit is. Je zit dankzij haar schrijfstijl, die beeldend is, meteen in het verhaal. Het was een fijn weerzien met Taran en met andere personages.
Het tweede deel van de duologie, waar het tempo, dankzij de korte hoofdstukken, even vlot is. Je raast door het boek. Het klopt gewoon allemaal: Taran, alle emoties - en dan bedoel ik ook echt alle emoties zoals lachen en huilen afgewisseld met angst en frustratie om dan weer helemaal vertedert te zijn - het verhaal, de wereld die ze creëerde… het werkt!
Een goed boek staat voor mij gelijk aan ontspanning, moet me geboeid houden en een sterk verhaal hebben. Het moet me entertainen, en Emmelie Arents doet dit met de meesterdief. Ik genoot enorm van dit boek, van Tarans verhaal.
Weer bevestigd Emmelie dat ze kan schrijven en zowat iedereen van fantasy kan laten houden.
October 20, 2021
Heerlijke 2luik duologie☺
September 30, 2021
Emmelie weet je gelijk het verhaal weer in te trekken. Meesterdief gaat verder waar Woestijndief ophield. Taran krijgt een belangrijke missie waarin hij uit onverwachte hoeken hulp krijgt. Het is een avontuur waarbij je niet kunt stoppen. Emmelie heeft een wereld gecreëerd die keer op keer blijft boeien. Op een mooie wijze sluit zij dit verhaal af waar het in woestijndief begon. Een duology die nog lang zal voortleven in de schrijfcarriere van Emmelie. Een meesterwerk.
January 17, 2022
Ik heb dit boek gelezen met veel plezier. Dit is het vervolg op haar vorige boek : De Woestijndief.
In de meesterdief volgen we de avonturen van Taran en zijn broer Amir. Taran wordt opgeroepen bij de sultan en krijg daar een opdracht die hem brengt naar een naburig eiland. Er staat daar een boom met een kracht die zwarte magie tegenwerkt.
Taran krijgt hulp van verschillende mensen, waarvan er een paar tijdens deze opdracht jammerlijk het leven laten.
dit is een echte page-turner. Je bekijkt dit verhaal alsof je over de schouder van de schrijver. Het einde is een echte verrassing.
Het is heel vlot geschreven en de spanning druipt van dit boek.
Alle personages zijn heel mooi uitgesckreven ook de omgeving wordt gedetailleerd beschreven.
Spijtig dat er geen vervolg komt op dit boek, want je snakt naar een vervolg.
In de meesterdief volgen we de avonturen van Taran en zijn broer Amir. Taran wordt opgeroepen bij de sultan en krijg daar een opdracht die hem brengt naar een naburig eiland. Er staat daar een boom met een kracht die zwarte magie tegenwerkt.
Taran krijgt hulp van verschillende mensen, waarvan er een paar tijdens deze opdracht jammerlijk het leven laten.
dit is een echte page-turner. Je bekijkt dit verhaal alsof je over de schouder van de schrijver. Het einde is een echte verrassing.
Het is heel vlot geschreven en de spanning druipt van dit boek.
Alle personages zijn heel mooi uitgesckreven ook de omgeving wordt gedetailleerd beschreven.
Spijtig dat er geen vervolg komt op dit boek, want je snakt naar een vervolg.
September 11, 2022
Net als het eerste deel was dit weer een zeer vlot lezend verhaal. Ik miste hier wel meer de diepgang in de interacties tussen de personages en eigenlijk alle personages kwamen nogal wispelturig over en daardoor niet heel geloofwaardig. Oplossingen voor problemen kwamen soms ook ineens uit het niets en te snel, waardoor het te makkelijk leek. Ook haalde het taalgebruik me soms even uit het verhaal omdat bepaalde uitspraken voor mij als een te letterlijke vertaling uit het Engels klonken. Maar door de snelheid van het verhaal en doordat ik hier en daar best de spanning wel kon voelen toch een boek dat ik met plezier heb gelezen.
June 29, 2022
Dit boek was al een stuk beter dan het eerste boek! Een goed plot, onverwachte plot twists en de karakters zaten sterker in elkaar.
Het grote minpunt aan dit boek is voor mij de schrijfwijze. Ondanks dat er vanuit mannelijke POV wordt gelezen, vond ik dat de schrijfstijl hier niet erg op leek.
Het grote minpunt aan dit boek is voor mij de schrijfwijze. Ondanks dat er vanuit mannelijke POV wordt gelezen, vond ik dat de schrijfstijl hier niet erg op leek.
November 21, 2025
I loved it but I'm quite disappointed that they made Rayan a villian. like he could've had so much potential. but it was an interesting plot! Tho I loved the story I wished Sahir wouldn't have died so fast...😭 he was the most interesting character in the series
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 14, 2022
Heel goed boek! Super spannend met veel actie en echt een super goed verhaal!!
October 16, 2021
Deze recensie is oorspronkelijk verschenen op mijn eigen website: https://lisalovestoreadcom.wordpress....
Let op: Deze recensie bevat kleine spoilers over deel 1 De woestijndief!
Het verhaal van Taran, die je hebt leren kennen in De woestijndief, gaat verder in De meesterdief van Emmelie Arents (2021). Taran wil ongestoord leven en zijn magiërkunsten ontwikkelen, maar het land Saradan is ziek en de prins wordt vermist. De sultan vraagt hem om hulp en Taran krijgt de verantwoordelijkheid om het land te redden. Welke ontberingen moet hij allemaal doorstaan? Overleeft hij het en redt hij het land?
Het boek begint met een executie waardoor de lezer gelijk in het verhaal zit en nieuwsgierig raakt. Dit wordt versterkt door onder andere Tarans moeder, die een geheim bij zich draagt, maar dit zich niet kan herinneren. Wat ook leuk is in dit tweede deel, is dat de lezer meer informatie krijgt over de Dode Magie en het geheimzinnige eiland Turat. Dat eiland waar mensen nog nooit van zijn teruggekeerd en waar vroeger de Labirinthspellen werden gehouden… En welke connectie is er tussen de executie, dode boomgaard en vermissing van de prins?
De verhaallijn bevat veel avonturen en geeft je soms een beetje Hungergamesvibes. Verhaaltechnisch zit het verhaal prima in elkaar en bevat het veel gebeurtenissen, maar op een of andere manier mist er soms een beetje spanning. Aan het einde van het verhaal ontstaat dat soms wel door bijvoorbeeld cliffhangers, maar echt op het puntje van mijn stoel heb ik helaas niet gezeten. Daarnaast nog wat kleine minpuntjes in de schrijfstijl: een te beknopte omschrijving van de monsters en beschrijving van zwarte magie, de namen van de personages lijken best wel op elkaar, het geheim van moeder vond ik minder heftig dan verwacht en de eindstrijd was ietwat simpel en voorspelbaar. Al zitten er in het einde nog wel wat leuke wendingen.
Arents laat zeker een ontwikkeling zie qua schrijfstijl, zoals de poëtische schrijfwijze: De brieven op tafel waren als een onhoorbare schreeuw (2021: 30). Verder wordt het verdriet om Amir realistisch weergegeven, maar een paar leuke personages uit deel 1 miste ik wel in dit vervolgdeel. De nadruk in dit deel ligt heel erg op Taran, terwijl de bijfiguren ook interessant en leuk zijn. Een nieuw personage, de mysterieuze kapitein Kazem, greep wel mijn aandacht doordat hij niet het achterste van zijn tong liet zien.
Deze duologie begon met de diefstal van een kleine flesje Geluk en ontaardde in een avontuurlijke tweeluik. Arents weet zeker de nieuwsgierigheid bij de lezer op te roepen, de verhaallijn klopt en personages hebben echt een eigen karakter. Toch miste ik wat extra’s in de schrijfstijl voor het echt wauw-effect. Desalniettemin een fijne duologie in een woestijnachtige setting!
Bedankt Uitgeverij HamleyBooks voor dit recensie-exemplaar!
Let op: Deze recensie bevat kleine spoilers over deel 1 De woestijndief!
Het verhaal van Taran, die je hebt leren kennen in De woestijndief, gaat verder in De meesterdief van Emmelie Arents (2021). Taran wil ongestoord leven en zijn magiërkunsten ontwikkelen, maar het land Saradan is ziek en de prins wordt vermist. De sultan vraagt hem om hulp en Taran krijgt de verantwoordelijkheid om het land te redden. Welke ontberingen moet hij allemaal doorstaan? Overleeft hij het en redt hij het land?
Het boek begint met een executie waardoor de lezer gelijk in het verhaal zit en nieuwsgierig raakt. Dit wordt versterkt door onder andere Tarans moeder, die een geheim bij zich draagt, maar dit zich niet kan herinneren. Wat ook leuk is in dit tweede deel, is dat de lezer meer informatie krijgt over de Dode Magie en het geheimzinnige eiland Turat. Dat eiland waar mensen nog nooit van zijn teruggekeerd en waar vroeger de Labirinthspellen werden gehouden… En welke connectie is er tussen de executie, dode boomgaard en vermissing van de prins?
De verhaallijn bevat veel avonturen en geeft je soms een beetje Hungergamesvibes. Verhaaltechnisch zit het verhaal prima in elkaar en bevat het veel gebeurtenissen, maar op een of andere manier mist er soms een beetje spanning. Aan het einde van het verhaal ontstaat dat soms wel door bijvoorbeeld cliffhangers, maar echt op het puntje van mijn stoel heb ik helaas niet gezeten. Daarnaast nog wat kleine minpuntjes in de schrijfstijl: een te beknopte omschrijving van de monsters en beschrijving van zwarte magie, de namen van de personages lijken best wel op elkaar, het geheim van moeder vond ik minder heftig dan verwacht en de eindstrijd was ietwat simpel en voorspelbaar. Al zitten er in het einde nog wel wat leuke wendingen.
Arents laat zeker een ontwikkeling zie qua schrijfstijl, zoals de poëtische schrijfwijze: De brieven op tafel waren als een onhoorbare schreeuw (2021: 30). Verder wordt het verdriet om Amir realistisch weergegeven, maar een paar leuke personages uit deel 1 miste ik wel in dit vervolgdeel. De nadruk in dit deel ligt heel erg op Taran, terwijl de bijfiguren ook interessant en leuk zijn. Een nieuw personage, de mysterieuze kapitein Kazem, greep wel mijn aandacht doordat hij niet het achterste van zijn tong liet zien.
Deze duologie begon met de diefstal van een kleine flesje Geluk en ontaardde in een avontuurlijke tweeluik. Arents weet zeker de nieuwsgierigheid bij de lezer op te roepen, de verhaallijn klopt en personages hebben echt een eigen karakter. Toch miste ik wat extra’s in de schrijfstijl voor het echt wauw-effect. Desalniettemin een fijne duologie in een woestijnachtige setting!
Bedankt Uitgeverij HamleyBooks voor dit recensie-exemplaar!
August 8, 2023
Na het lezen van deel één, wilde ik niets liever dan weten hoe het avontuur van Taran zou gaan eindigen. De cover van het tweede deel is bijna identiek aan het eerste. Hierdoor zijn de covers wat moeilijk van elkaar te onderscheiden, maar buiten dat zijn de covers prachtig vormgegeven en hebben ze de uitstraling van een duister Arabisch sprookje. Ik hoop in dit tweede deel dat Emmelie het tempo maar ook de spanning opnieuw in het verhaal kan weten te houden.
Na de heftige gebeurtenissen is Taran er klaar voor om een nieuw leven op te bouwen en zijn pijnlijke verleden en alle gebeurtenissen een plekje te geven. Dan blijkt Rayan vermist te zijn en dreigt Saradan ten onder te gaan aan Dode Magie. De sultan is ten einde raad en schakelt de hulp van Taran in. Taran reist naar het verlaten eiland Turat waarvan pas één persoon ooit levend is teruggekeerd. Zijn doel, de zeldzame Galzarabloem vinden, om hiermee het hart van de prins en het lot van Saradan te redden. Eenmaal aangekomen op Turat, blijkt niets wat het lijkt. Niemand is te vertrouwen. Een nieuwe en dodelijke tocht is van start gegaan.
Wat een geweldig tweede deel en tegelijk einde van een prachtige serie.
Het verhaal van Taran gaat perfect over op het eerste deel. Het boek is geschreven vanuit het perspectief van Taran en Amir, maar voor het grootste gedeelte op Taran. Je merkt dat in het tweede deel de personages allebei enorm evolueren, niet gek natuurlijk na alle gebeurtenissen, maar Emmelie heeft dit bijzonder goed weten te doen.
De schrijfstijl van Emmelie is absoluut wat je van een Young Adult mag verwachten. Heerlijk vlot en krachtig, maar ook erg levendig. Ze weet een heerlijk tempo in de verhaallijn te brengen, en ook de spanning in het tweede deel is absoluut niet te missen. De verhaallijn van het tweede deel is een stuk spannender, magischer en avontuurlijker dan het eerste deel. Dit tweede deel is absoluut mijn favoriet van de tweedelige serie. Misschien ook doordat ik een betere band had met de personages. De spanning naar het plot bouwt zich goed op en ook ditmaal zijn er een hoop wendingen, onverwachte gebeurtenissen en een plottwist die je van je sokken blaast.
Wat een heerlijk, goed en origineel tweede deel is dit boek geworden. Ik heb van begin tot het einde genoten van de vlotte, krachtige schrijfstijl van Emmelie en er zat een heerlijk tempo in de verhaallijn. Het verhaal is een spannend en magisch avontuur geworden, dat me meerdere malen wist te verrassen, maar wel een super en goed afgerond einde kent. Voor wie van YA en fantasy houdt, dan is deze serie zeker een aanrader.
Na de heftige gebeurtenissen is Taran er klaar voor om een nieuw leven op te bouwen en zijn pijnlijke verleden en alle gebeurtenissen een plekje te geven. Dan blijkt Rayan vermist te zijn en dreigt Saradan ten onder te gaan aan Dode Magie. De sultan is ten einde raad en schakelt de hulp van Taran in. Taran reist naar het verlaten eiland Turat waarvan pas één persoon ooit levend is teruggekeerd. Zijn doel, de zeldzame Galzarabloem vinden, om hiermee het hart van de prins en het lot van Saradan te redden. Eenmaal aangekomen op Turat, blijkt niets wat het lijkt. Niemand is te vertrouwen. Een nieuwe en dodelijke tocht is van start gegaan.
Wat een geweldig tweede deel en tegelijk einde van een prachtige serie.
Het verhaal van Taran gaat perfect over op het eerste deel. Het boek is geschreven vanuit het perspectief van Taran en Amir, maar voor het grootste gedeelte op Taran. Je merkt dat in het tweede deel de personages allebei enorm evolueren, niet gek natuurlijk na alle gebeurtenissen, maar Emmelie heeft dit bijzonder goed weten te doen.
De schrijfstijl van Emmelie is absoluut wat je van een Young Adult mag verwachten. Heerlijk vlot en krachtig, maar ook erg levendig. Ze weet een heerlijk tempo in de verhaallijn te brengen, en ook de spanning in het tweede deel is absoluut niet te missen. De verhaallijn van het tweede deel is een stuk spannender, magischer en avontuurlijker dan het eerste deel. Dit tweede deel is absoluut mijn favoriet van de tweedelige serie. Misschien ook doordat ik een betere band had met de personages. De spanning naar het plot bouwt zich goed op en ook ditmaal zijn er een hoop wendingen, onverwachte gebeurtenissen en een plottwist die je van je sokken blaast.
Wat een heerlijk, goed en origineel tweede deel is dit boek geworden. Ik heb van begin tot het einde genoten van de vlotte, krachtige schrijfstijl van Emmelie en er zat een heerlijk tempo in de verhaallijn. Het verhaal is een spannend en magisch avontuur geworden, dat me meerdere malen wist te verrassen, maar wel een super en goed afgerond einde kent. Voor wie van YA en fantasy houdt, dan is deze serie zeker een aanrader.
September 19, 2022
Taran’s verhaal gaat verder, je wordt dan ook meteen meegenomen op een nieuw avontuur met onverwachte wendingen en gebeurtenissen. Het boek start waar het is geëindigd in De Woestijndief. Het verhaal weet je meteen op de eerste pagina`s al te pakken en ook loopt het verhaal naadloos op elkaar over.
Je moet misschien wel weer even je geheugen opfrissen wat betreft de personages en wat er nou allemaal precies is gebeurt in het vorige boek.Maar wanneer je eenmaal weer in het verhaal zit en alle gebeurtenissen van het vorige boek weer weet kun je heerlijk doorlezen.
Ook dit boek bevat weer veel spanning en actie er zijn nieuwe geheimen die aan bod komen,en er worden oude geheimen ontrafeld. Het boek zit goed in elkaar het hele plaatje klopt en de wereld is duidelijk en overzichtelijk,je kunt je Saradan goed voorstellen en ook de hele cultuur die is gecreëerd is rijk en vernieuwend.
“De hele tuin was overdekt met een gigantische glazen koepel en vormde een thuis voor een onnoemelijk hoeveelheid planten en bloemen.”
-De Meesterdief, Emmelie Arents.
En het Labyrint die Emmelie heeft verzonnen in dit boek was echt gaaf! Het deed me denken aan Doolhof der Dimensies en De Hongerspellen. Door de mysterieuze sfeer die in het labyrint hing en door de dingen die ze allemaal tegen kwamen in het labyrint was het echt super spannend.
Daarom geef ik “De Meesterdief” van Emmelie Arents 🌟🌟🌟🌟🌟!!
Dit (e-) boek mocht ik ontvangen als recensie exemplaar van de uitgeverij in ruil voor een eerlijke recensie,bedankt hiervoor!
Je moet misschien wel weer even je geheugen opfrissen wat betreft de personages en wat er nou allemaal precies is gebeurt in het vorige boek.Maar wanneer je eenmaal weer in het verhaal zit en alle gebeurtenissen van het vorige boek weer weet kun je heerlijk doorlezen.
Ook dit boek bevat weer veel spanning en actie er zijn nieuwe geheimen die aan bod komen,en er worden oude geheimen ontrafeld. Het boek zit goed in elkaar het hele plaatje klopt en de wereld is duidelijk en overzichtelijk,je kunt je Saradan goed voorstellen en ook de hele cultuur die is gecreëerd is rijk en vernieuwend.
“De hele tuin was overdekt met een gigantische glazen koepel en vormde een thuis voor een onnoemelijk hoeveelheid planten en bloemen.”
-De Meesterdief, Emmelie Arents.
En het Labyrint die Emmelie heeft verzonnen in dit boek was echt gaaf! Het deed me denken aan Doolhof der Dimensies en De Hongerspellen. Door de mysterieuze sfeer die in het labyrint hing en door de dingen die ze allemaal tegen kwamen in het labyrint was het echt super spannend.
Daarom geef ik “De Meesterdief” van Emmelie Arents 🌟🌟🌟🌟🌟!!
Dit (e-) boek mocht ik ontvangen als recensie exemplaar van de uitgeverij in ruil voor een eerlijke recensie,bedankt hiervoor!
December 17, 2021
Dit boek starte zo sterk en ik wist gewoon in het begin al dat ik weer enorm veel van deze wereld ging houden.
Dit boek is het vervolg op de woestijndief en hoewel het verhaal los staat van het vorige boek, heb je toch de voorkennis van de woestijndief nodig. Soms had ik wat problemen met wie een bepaalde karakter weer al was door de tijd die er tussen het lezen van de twee boeken zat😅
Dit boek ging over een volledig nieuwe missie, die niets met het vorige boek te maken had. Van in het begin was het al spannend en je werd tot op het einde in spanning gehouden. Je wou gewoon verder blijven lezen om te weten te komen wat er met de karakters ging gebeuren. Sommige plottwist lieten je met open mond even stilstaan, andere zag je ergens wel aankomen.
Ik heb enorm hard genoten van dit boek, echter kon ik het geen 5 sterren geven daar ik op het einde van het boek verward raakte. Er was namelijk een hoofdstuk vanuit een bepaald perspectief van een karakter, je kreeg een scheiding in het hoofdstuk en opeens ging het naar het andere karakter over te gaan om dan terug te keren naar het karakter waarin het hoofdstuk werkelijk was begonnen. Ik ben vrij zeker dat dit gebeurd aangezien ze zichzelf anders tegen spreekt. Jammer dat dit er is in geslopen want voor de rest was dit echt een goed verhaal.
De auteur heeft ons weer eens weten te vermaken met het verhaal dat ze heeft neergeschreven. En ben ongelooflijk benieuwd naar verder boeken die ze nog zal schrijven.
Dit boek is het vervolg op de woestijndief en hoewel het verhaal los staat van het vorige boek, heb je toch de voorkennis van de woestijndief nodig. Soms had ik wat problemen met wie een bepaalde karakter weer al was door de tijd die er tussen het lezen van de twee boeken zat😅
Dit boek ging over een volledig nieuwe missie, die niets met het vorige boek te maken had. Van in het begin was het al spannend en je werd tot op het einde in spanning gehouden. Je wou gewoon verder blijven lezen om te weten te komen wat er met de karakters ging gebeuren. Sommige plottwist lieten je met open mond even stilstaan, andere zag je ergens wel aankomen.
Ik heb enorm hard genoten van dit boek, echter kon ik het geen 5 sterren geven daar ik op het einde van het boek verward raakte. Er was namelijk een hoofdstuk vanuit een bepaald perspectief van een karakter, je kreeg een scheiding in het hoofdstuk en opeens ging het naar het andere karakter over te gaan om dan terug te keren naar het karakter waarin het hoofdstuk werkelijk was begonnen. Ik ben vrij zeker dat dit gebeurd aangezien ze zichzelf anders tegen spreekt. Jammer dat dit er is in geslopen want voor de rest was dit echt een goed verhaal.
De auteur heeft ons weer eens weten te vermaken met het verhaal dat ze heeft neergeschreven. En ben ongelooflijk benieuwd naar verder boeken die ze nog zal schrijven.
October 25, 2021
Taran is klaar om een nieuw leven op te bouwen en zijn pijnlijke verleden een plaats te geven. Wanneer de prins wordt vermist en Saradan ten onder dreigt te gaan, schakelt de sultan Tarans hulp in. Taran reist naar het verlaten eiland Turat om een zeldzame bloem te vinden, die het hart van de prins en het lot van Saradan kan redden. Maar het eiland is niet verlaten. Niets is wat het lijkt. Niemand is te vertrouwen. Een nieuw, dodelijk spel gaat van start...
Dit boek pikt meteen op waar het vorige eindigde. En wat een begin! Emmelie heeft de gave je meteen in het verhaal te gooien en ademloos achter te laten wanneer twist na twist zich aandient. Ze heeft een van de meest fijne schrijfstijlen die ik ken en weet hoe ingenieus een verhaal in elkaar te steken. Het is een prachtig verhaal geworden waarin je mee voelt met de personages, helemaal tot aan het einde toe.
Wat ik vooral een van de meest geweldige dingen vind aan Emmelie haar boeken, is de vaart die ze erin kan steken. Ik weet dat ze vaak wordt vergeleken met Leigh Bardugo, maar een boek van Leigh Bardugo duurt veel langer om door te geraken (bij mij persoonlijk toch). Hier raas je gewoon doorheen ook al is het een dik boek
‘De Meesterdief’ is een echte aanrader! Ik wou dat ik meer dan 5 sterren kon geven. Het is het dubbel en dik waard!
Dit boek pikt meteen op waar het vorige eindigde. En wat een begin! Emmelie heeft de gave je meteen in het verhaal te gooien en ademloos achter te laten wanneer twist na twist zich aandient. Ze heeft een van de meest fijne schrijfstijlen die ik ken en weet hoe ingenieus een verhaal in elkaar te steken. Het is een prachtig verhaal geworden waarin je mee voelt met de personages, helemaal tot aan het einde toe.
Wat ik vooral een van de meest geweldige dingen vind aan Emmelie haar boeken, is de vaart die ze erin kan steken. Ik weet dat ze vaak wordt vergeleken met Leigh Bardugo, maar een boek van Leigh Bardugo duurt veel langer om door te geraken (bij mij persoonlijk toch). Hier raas je gewoon doorheen ook al is het een dik boek
‘De Meesterdief’ is een echte aanrader! Ik wou dat ik meer dan 5 sterren kon geven. Het is het dubbel en dik waard!
September 21, 2022
Lastig om te zeggen waarom dit boek me minder pakte dan het vorige. Waarschijnlijk ligt het aan het feit dat ik een sterkere band had willen hebben met de personages, maar dat is niet gelukt. De hoofdpersoon had zelf niet zoveel om naartoe te leven voor mijn gevoel, dus heb je als lezer geen rode stip op de horizon. De persoonlijkheid van ander personage verschilde behoorlijk van degene in het vorige deel. Begrijpelijk vanwege de omstandigheden, maar dat maakte het minder leuk lezen, denk ik. Er zit een cliché in waar ik een hekel aan heb en alle dingen die ik niet leuk vond aan boek 1, zijn ook in boek 2 aanwezig. De plotwending aan het einde was wel interessant, maar had beter opgebouwd kunnen worden.
Iets dat ik in mijn review van boek 1 vergeten ben: De personages zijn ook in boek 2 lastig uit elkaar te houden (vooral de magiërs).
Iets dat ik in mijn review van boek 1 vergeten ben: De personages zijn ook in boek 2 lastig uit elkaar te houden (vooral de magiërs).
November 29, 2023
Tweede deel van de meesterdief serie waarin we verder het verhaal van Amir en Taran kunnen lezen.
Saradan, het land waar ze wonen, is een woestijn geworden waar niets groens meer groeit. Alle bomen, planten en gewassen verdorren van de een op de andere dag. Om dit tegen te kunnen gaan, hebben ze de hulp nodig van prins Rayan, die vermist wordt. Ze besluiten af te reizen naar het eiland Turat waar de prins zou zijn. Maar Rayan komt hen op de kade tegemoet en reist met hen mee omdat de enige plant die hem kan genezen van het gif, waardoor hij elke dag verder verzwakt, daar groeit.
Aardig boek, niet super maar prima leesvoer.
Saradan, het land waar ze wonen, is een woestijn geworden waar niets groens meer groeit. Alle bomen, planten en gewassen verdorren van de een op de andere dag. Om dit tegen te kunnen gaan, hebben ze de hulp nodig van prins Rayan, die vermist wordt. Ze besluiten af te reizen naar het eiland Turat waar de prins zou zijn. Maar Rayan komt hen op de kade tegemoet en reist met hen mee omdat de enige plant die hem kan genezen van het gif, waardoor hij elke dag verder verzwakt, daar groeit.
Aardig boek, niet super maar prima leesvoer.
November 23, 2021
Ik heb volop genoten van De Meesterdief en heb hem dan ook in een avond uitgelezen.
Emmelie heeft een hele fijne schrijfstijl waardoor je echt het verhaal ingezogen wordt.
Het verhaal is snel, maar heel goed te volgen, je wilt weten hoe het afloopt.
Omdat De Meesterdief begint waar De Woestijndief is geëindigd, kan ik over de inhoud niet veel vertellen zonders spoilers te geven. Maar als je van een fantasy met heel aansprekende en innemende personages houdt en een hele fijne worldbuilding, kan ik je deze duologie absoluut aanraden!
Emmelie heeft een hele fijne schrijfstijl waardoor je echt het verhaal ingezogen wordt.
Het verhaal is snel, maar heel goed te volgen, je wilt weten hoe het afloopt.
Omdat De Meesterdief begint waar De Woestijndief is geëindigd, kan ik over de inhoud niet veel vertellen zonders spoilers te geven. Maar als je van een fantasy met heel aansprekende en innemende personages houdt en een hele fijne worldbuilding, kan ik je deze duologie absoluut aanraden!
January 2, 2022
Het heeft even geduurd voordat ik begon én in het verhaal kwam, voornamelijk omdat ik na de Woestijndief het gevoel had dat het ook wel zo klaar kon zijn. Ook tussendoor waren er momenten dat ik niet de behoefte voelde om verder te gaan. Maar ook al vond ik het dan wel niet zo'n goed boek als deel 1 van deze duologie, ik ben wel blij dat ik hem heb uitgelezen.
Er zaten spannende stukken tussen en niet voorziene wendingen. Verraad, magische krachten en onvoorwaardelijke liefde kun je allemaal terug vinden in dit boek.
Er zaten spannende stukken tussen en niet voorziene wendingen. Verraad, magische krachten en onvoorwaardelijke liefde kun je allemaal terug vinden in dit boek.
October 6, 2021
Alweer een heel tof boek van Emmelie Arents!
De wereld en het idee achter de magie is heel origineel, het verhaal leest enorm vlot en de hoofdstukken zijn heel kort.
Voordat je het weet ben je 100 pagina’s verder!
De hoofdstukverdelers zijn prachtig en brengen je meteen in de setting van het boek.
18/10 komt de uitgebreide recensie op mijn blog!
De wereld en het idee achter de magie is heel origineel, het verhaal leest enorm vlot en de hoofdstukken zijn heel kort.
Voordat je het weet ben je 100 pagina’s verder!
De hoofdstukverdelers zijn prachtig en brengen je meteen in de setting van het boek.
18/10 komt de uitgebreide recensie op mijn blog!
October 8, 2021
Ik vond dit boek leuker dan het eerste deel. De plottwisten, het avontuur... De pagina's vlogen door mijn handen en ik kon niet stoppen met lezen. Zoals met Emmelie's voorgaande boeken, was ook dit boek heel fijn geschreven, maar ik miste af en toe wel wat diepgang. Soms ging het nét iets te snel voor me.
October 14, 2021
Een mooi slotdeel van de tweeluik. Ik heb genoten van het verhaal door de korte hoofdstukken en hoge spanningsboog. Je komt goed in het verhaal te zitten en kan er dus optimaal van genieten. Ik ben benieuwd naar de boeken die in de toekomst zullen volgen en wat er allemaal uit komt. Het is zeker een auteur die ik in de gaten ga houden, want fantasy kan ze wel schrijven.
October 5, 2023
Ik vond het stuk rondom het eiland erg tof en de verschillende personages kregen meer diepte in dit vervolg. Je kan zien dat Emmelie beter is geworden in het ontwikkelen van de personages en het verhaal. Het verhaal zat net als deel 1 vol onverwachte wendingen. Ik ben benieuwd naar toekomstig werk van Arents! 7.14 on CAWPILE TW// death, betrayal
March 31, 2022
Erg voorspelbaar boek en wederom een labyrinth...
January 25, 2024
Aangenaam verrast door deze reeks. Ik heb super hard genoten van de verhalen en personages!
August 30, 2024
Mooi einde aan het verhaal, heerlijk om te lezen en een mooie ontsnapping in een wereld van fantasie en magie
December 23, 2021
Ik heb genoten van het eerste deel en kon dan ook niet wachten om aan dit tweede deel te beginnen. Dan is natuurlijk de grote vraag gaat het de verwachtingen waar maken. En of dat is gebeurd. Emmelie heeft met haar fantastische schrijfstijl ervoor gezorgd dat ik in 1 avond de eerste 250 pagina's er al op had zitten. Emmelie heeft het verhaal zo neergezet dat je wordt meegezogen in het verhaal en niet meer wil stoppen met lezen.
Taran is een personage dat ik nog steeds heel gaaf vind. Er zit zoveel liefde en kracht in dit personage. En hij ontwikkeld zich nog altijd door. Wat vooral heel mooi is, is dat elk personage hoe klein ook een rol heeft die er toe doet.
De inleiding en kern zijn heel sterk waardoor je, zoals hierboven benoemd door wilt blijven lezen. Er zit een spanning in het verhaal die je vast pakt. Het verhaal komt ook gelijk goed op gang. Dat einde is er 1 waarin alles perfect samen komt en je echt een goede afsluiter hebt.
Al met al is dit boek 1 van mijn favorieten van 2021! Ik kan niet anders dan 5 sterren geven.
Taran is een personage dat ik nog steeds heel gaaf vind. Er zit zoveel liefde en kracht in dit personage. En hij ontwikkeld zich nog altijd door. Wat vooral heel mooi is, is dat elk personage hoe klein ook een rol heeft die er toe doet.
De inleiding en kern zijn heel sterk waardoor je, zoals hierboven benoemd door wilt blijven lezen. Er zit een spanning in het verhaal die je vast pakt. Het verhaal komt ook gelijk goed op gang. Dat einde is er 1 waarin alles perfect samen komt en je echt een goede afsluiter hebt.
Al met al is dit boek 1 van mijn favorieten van 2021! Ik kan niet anders dan 5 sterren geven.
Displaying 1 - 29 of 29 reviews