What do you think?
Rate this book
Russische poppetjes
In China steekt een onbekend virus de kop corona. Eerst reageert het Westen lacherig tot Europa eindelijk in de gaten krijgt dat het ernst is. Een pandemie kondigt zich aan, het land stevent af op een lockdown. In die almaar benauwendere sfeer is het voor de Knokse politie moeilijk werken. Een bejaarde, die deerlijk toegetakeld op een bankje wordt aangetroffen, beweert dat hij is gevallen terwijl nogal wat verwondingen op mishandeling wijzen. Het blijkt slechts het eerste dubieuze voorval te zijn in een lange rij. Een afrekening, een homejacking en een hoog oplopend dispuut tussen een huurder en een eigenaarÉ Het is niet altijd duidelijk wat een misdaad is en wat niet. Maar waarom zou een slachtoffer liegen en waarom worden misdrijven niet aangegeven en aanklachten ingetrokken? Toeval? Of is hier meer aan de hand? Luk BorrŽ breekt er zich het hoofd over. Tijdens het onderzoek wordt de inspecteur bijgestaan door een ambitieuze nieuweling. Die heeft zo zijn eigen problemen. Na drie nominaties kreeg Jos Pierreux (1957) welverdiend de Hercule Poirotprijs 2018 voor zijn meest persoonlijke thriller Niets erger dan spijt. De jury noemde het een Ôtour de forceÕ. PierreuxÕ thrillers, waaronder zijn laatstverschenen Het tweede skelet, spelen zich meestal in de kuststad Knokke af.
376 pages, Paperback
First published January 1, 2021
8 people want to read
About the author
Jos Pierreux
27 books11 followersJos Pierreux is een Vlaamse schrijver.
Jos Pierreux in de Nederlandstalige Wikipedia
Jos Pierreux in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Jos Pierreux is a Flemish writer.
Jos Pierreux in de Nederlandstalige Wikipedia
Jos Pierreux in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Jos Pierreux is a Flemish writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
August 4, 2021
Kwade vloek
Naar goede gewoonte komt Jos Pierreux ook dit jaar met een nieuwe ‘Luk Borré’. ‘Russische poppetjes’.
De cover van ‘Russische poppetjes’ geeft stof tot nadenken. De titel en de bebloede vlinder uit krantenpapier vallen niet echt samen te rijmen. Is de blauwe achtergrond in lijn met de vorige ‘Jos Pierreux’ (Het tweede skelet - geel) en kiest de auteur gewoon voor een andere kleur of zit ook hier meer achter?
Jos Pierreux draagt het boek op aan Graaf Burgemeester Leopold Lippens. De burgervader/fenomeen in Knokke en ver daarbuiten is onlangs overleden. Terwijl zijn geest hoogstwaarschijnlijk nog rondwaart in de badstad is ook Jos hem nog niet vergeten. Door het boek aan hem op te dragen wil Jos Pierreux zijn nagedachtenis eren.
De opbouw van ‘Russische poppetjes’ rust op pijlers uit ‘Het Grootboek der Decimalen’. Elk deel is een decimaal dat wordt ingeleid door een fragment uit een cursus die gespeend lijkt van enige beroepsethiek. Die passages die van ver gezien veel weg hebben van een gedicht maar dat allesbehalve zijn, spelen zich af in het verleden en orchestreren de gebeurtenissen in ‘Russische poppetjes’.
‘Russische poppetjes’ pikt de draad op daar waar ‘Het tweede skelet’ eindigde. ‘Het tweede skelet’ vooraf lezen is niet echt noodzakelijk voor een goed begrip van deze misdaadroman, maar het geeft wel meer inzicht in de gevoeligheden die spelen binnen het korps en in het leven van de leden van de Knokse politie.
Theofiel Mangels heeft zijn troon terug ingenomen en het is wellicht moeilijk te geloven, maar hij is onuitstaanbaarder dan ooit. Luk Borré heeft de flop waarop de cold case in ‘Het tweede skelet’ is uitgedraaid nog niet verteerd. Hij maakt als inspecteur opnieuw deel uit van het speurdersteam, maar of hem dat enige rust brengt is maar de vraag.
In de Van Steenestraat komt de ene na de andere melding binnen: geweld op straat, homejacking, home invasion, … . Bovendien lijkt er een bendeoorlog te zijn uitgebroken tussen de jonge Daxers en berijders van zware motoren. Geen enkele gedupeerde wenst echter klacht indienen. Bij de Knokse politie rijzen hoe langer hoe meer vragen.
De zorg en de tact die Jos Pierreux aan de dag legt in de uitwerking van het personage van zowel Luk als Walter geven diepgang aan deze misdaadroman. Brulaap/Bullebak Theofiel Mangels heeft Luk Borré helemaal in het verdomhoekje gedreven. Gevolg: in de Van Steenestraat wordt Luk helemaal links gelaten, bang als zijn collega’s zijn om ook door Mangels door de mangel te worden gehaald. Tot overmaat van ramp verloopt ook zijn relatie met echtgenote Rena heel stroef. Luk plooit helemaal terug op zichzelf. De voortgang van het verhaal drijft vooral op zijn gedachten en zijn beleving van de gebeurtenissen.
De nieuwe brigadier heeft zo zijn eigen katten te geselen. Hij begint heel gemotiveerd aan de job en is bereid tot grootse daden binnen het korps. Volgens ome Freddy is hij nu een echte rockster. Kan hij het gevecht met zijn eigen demonen winnen?
Jos Pierreux beschikt over veel inlevingsvermogen naar zijn personages toe. Hij kijkt en luistert naar hen. Hij kruipt onder hun huid en in hun hoofd; vertaalt in beeldende taal hun gevoelens en gedachten. Resultaat: treffende Pierreux-eigen beelden en metaforen met de zee in de hoofdrol. Als lezer ben je in de badstad, baad je pootje in het zeewater en kruipt het zand tussen je tenen; in de binnenstad knallen de uitlaten van de Daxjes en shop je mee in de drukke winkelstraten. Jos Pierreux noemde zijn taalkunstenaarschap eerder (interview 2020) een ambacht, maar zelfs na een jarenlange studie is het weinigen gegeven om zo natuurlijk en beeldend met taal om te gaan! Zijn verbeelding kent geen grenzen! Wie bedenkt zoiets als Moeder Teresa in bikini? Een mond ‘trilt als een uitgerekt elastiekje’; een hoofd is ‘intrekbaar als de kop van een suffe schildpad’; stel je een dierenactivist voor op een zeehondenknuppelfeest of een ‘groene pleister op een openbouwwonde’, … Onverwachte associaties verpakt à la Pierreux die in leuke verrassende zinnen en passages resulteren.
‘Russische poppetjes’ staat garant voor een grote portie sérieux. Kleine en grote ergernissen veraf of dichtbij, de wereld aan het ‘puberinfuus’ met Greta en Anuna’, pesten, genderneutraliteit, partnergeweld, het tekort aan geschikte kandidaten bij de politie, de macht en gulzigheid van de immowereld in Knokke, … Dit is maar een greep uit de bekommernissen die Luk Borré bezighouden, overgoten met een flinke dosis sarcasme en cynisme van de auteur.
‘Russische poppetjes’ volgt deze keer van heel dichtbij Luk Borré en zijn nieuwe brigadier Walter Bekaert. De Russische poppetjes alsook de vlinder op de cover onthullen gaandeweg hun betekenis. Lees dus ‘Russische poppetjes’ om te ontdekken hoe de vork aan de steel zit.
Naar goede gewoonte komt Jos Pierreux ook dit jaar met een nieuwe ‘Luk Borré’. ‘Russische poppetjes’.
De cover van ‘Russische poppetjes’ geeft stof tot nadenken. De titel en de bebloede vlinder uit krantenpapier vallen niet echt samen te rijmen. Is de blauwe achtergrond in lijn met de vorige ‘Jos Pierreux’ (Het tweede skelet - geel) en kiest de auteur gewoon voor een andere kleur of zit ook hier meer achter?
Jos Pierreux draagt het boek op aan Graaf Burgemeester Leopold Lippens. De burgervader/fenomeen in Knokke en ver daarbuiten is onlangs overleden. Terwijl zijn geest hoogstwaarschijnlijk nog rondwaart in de badstad is ook Jos hem nog niet vergeten. Door het boek aan hem op te dragen wil Jos Pierreux zijn nagedachtenis eren.
De opbouw van ‘Russische poppetjes’ rust op pijlers uit ‘Het Grootboek der Decimalen’. Elk deel is een decimaal dat wordt ingeleid door een fragment uit een cursus die gespeend lijkt van enige beroepsethiek. Die passages die van ver gezien veel weg hebben van een gedicht maar dat allesbehalve zijn, spelen zich af in het verleden en orchestreren de gebeurtenissen in ‘Russische poppetjes’.
‘Russische poppetjes’ pikt de draad op daar waar ‘Het tweede skelet’ eindigde. ‘Het tweede skelet’ vooraf lezen is niet echt noodzakelijk voor een goed begrip van deze misdaadroman, maar het geeft wel meer inzicht in de gevoeligheden die spelen binnen het korps en in het leven van de leden van de Knokse politie.
Theofiel Mangels heeft zijn troon terug ingenomen en het is wellicht moeilijk te geloven, maar hij is onuitstaanbaarder dan ooit. Luk Borré heeft de flop waarop de cold case in ‘Het tweede skelet’ is uitgedraaid nog niet verteerd. Hij maakt als inspecteur opnieuw deel uit van het speurdersteam, maar of hem dat enige rust brengt is maar de vraag.
In de Van Steenestraat komt de ene na de andere melding binnen: geweld op straat, homejacking, home invasion, … . Bovendien lijkt er een bendeoorlog te zijn uitgebroken tussen de jonge Daxers en berijders van zware motoren. Geen enkele gedupeerde wenst echter klacht indienen. Bij de Knokse politie rijzen hoe langer hoe meer vragen.
De zorg en de tact die Jos Pierreux aan de dag legt in de uitwerking van het personage van zowel Luk als Walter geven diepgang aan deze misdaadroman. Brulaap/Bullebak Theofiel Mangels heeft Luk Borré helemaal in het verdomhoekje gedreven. Gevolg: in de Van Steenestraat wordt Luk helemaal links gelaten, bang als zijn collega’s zijn om ook door Mangels door de mangel te worden gehaald. Tot overmaat van ramp verloopt ook zijn relatie met echtgenote Rena heel stroef. Luk plooit helemaal terug op zichzelf. De voortgang van het verhaal drijft vooral op zijn gedachten en zijn beleving van de gebeurtenissen.
De nieuwe brigadier heeft zo zijn eigen katten te geselen. Hij begint heel gemotiveerd aan de job en is bereid tot grootse daden binnen het korps. Volgens ome Freddy is hij nu een echte rockster. Kan hij het gevecht met zijn eigen demonen winnen?
Jos Pierreux beschikt over veel inlevingsvermogen naar zijn personages toe. Hij kijkt en luistert naar hen. Hij kruipt onder hun huid en in hun hoofd; vertaalt in beeldende taal hun gevoelens en gedachten. Resultaat: treffende Pierreux-eigen beelden en metaforen met de zee in de hoofdrol. Als lezer ben je in de badstad, baad je pootje in het zeewater en kruipt het zand tussen je tenen; in de binnenstad knallen de uitlaten van de Daxjes en shop je mee in de drukke winkelstraten. Jos Pierreux noemde zijn taalkunstenaarschap eerder (interview 2020) een ambacht, maar zelfs na een jarenlange studie is het weinigen gegeven om zo natuurlijk en beeldend met taal om te gaan! Zijn verbeelding kent geen grenzen! Wie bedenkt zoiets als Moeder Teresa in bikini? Een mond ‘trilt als een uitgerekt elastiekje’; een hoofd is ‘intrekbaar als de kop van een suffe schildpad’; stel je een dierenactivist voor op een zeehondenknuppelfeest of een ‘groene pleister op een openbouwwonde’, … Onverwachte associaties verpakt à la Pierreux die in leuke verrassende zinnen en passages resulteren.
‘Russische poppetjes’ staat garant voor een grote portie sérieux. Kleine en grote ergernissen veraf of dichtbij, de wereld aan het ‘puberinfuus’ met Greta en Anuna’, pesten, genderneutraliteit, partnergeweld, het tekort aan geschikte kandidaten bij de politie, de macht en gulzigheid van de immowereld in Knokke, … Dit is maar een greep uit de bekommernissen die Luk Borré bezighouden, overgoten met een flinke dosis sarcasme en cynisme van de auteur.
‘Russische poppetjes’ volgt deze keer van heel dichtbij Luk Borré en zijn nieuwe brigadier Walter Bekaert. De Russische poppetjes alsook de vlinder op de cover onthullen gaandeweg hun betekenis. Lees dus ‘Russische poppetjes’ om te ontdekken hoe de vork aan de steel zit.
August 26, 2025
Verhaal boeide me niet. Ging van de hak op de tak. Zonde van mijn leestijd!
October 31, 2021
Ik was aangenaam verrast door de vele quotes , waar haalt hij ze vandaan? "Een relatie is geen tennisracket die je kan aanspannen./ Indien vrouwen met een gebruiksaanwijzing kwamen, zou Rena zo'n onmogelijk te monteren meubel van Ikea zijn/ Jongeren klitten samen als remsporen in een WC-pot/ pubers gingen meedogenlozer te werk dan Leopold II in Congo/Als jij volgens je resultaten werd betaald, zou de EU de rosse muntjes moeten terug invoeren" enz. Helaas, haal de quotes weg en je krijgt een middelmatig boek. Mangels is terug en zit met wreed genoegen op Borré zijn kap. Borré zijn relatie met Rena zit op nulpunt. Borré krijgt een nieuwe side-kick die tegen zijn dode moeder praat. In Knokke worden verschillende mensen aangevallen maar niemand wil een klacht indienen. En wat met die bende jonge Dax-rijders? Mager verhaaltje.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews