Οικογένεια είναι… μια αγκαλιά όπου το παιδί μεγαλώνει με αγάπη και ασφάλεια. Οικογένεια είναι… να ζει με ευτυχισμένους ανθρώπους. Οικογένεια είναι… άνθρωποι που φροντίζουν ο ένας τον άλλον.
Μια κόκκινη κλωστή συνδέει όλα τα παιδιά του κόσμου, στέλνοντας ένα και μοναδικό μήνυμα…
Κανένα παιδί δεν πρέπει να βιώνει περιθωριοποίηση, απόρριψη, εκφοβισμό, επειδή η οικογένειά του πιθανόν να μη μοιάζει με τις οικογένειες των υπόλοιπων παιδιών.
Η Κατρίνα Δημητριάδη-Τσάνταλη γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και σήμερα αποτελεί ένα από τα επιτυχημένα συγγραφικά ταλέντα της χώρας μας· άλλωστε, από μικρή τής άρεσε να εκφράζει τα συναισθήματά της γράφοντας. Η αγάπη της για τα ζώα, τα παιδιά και το περιβάλλον την οδηγούν αβίαστα σε καθημερινές, πολυεπίπεδες πράξεις αγάπης και έμπρακτης προσφοράς. Η ίδια έχει ιδρύσει το καταφύγιο ζώων «A little Shelter» που φροντίζει καθημερινά δεκάδες αδέσποτα ζώα που τελικά υιοθετούνται από υπεύθυνες οικογένειες. Η Κατρίνα έχει εκδώσει τα βιβλία Το Σοφάκι και ο Ντο (2017), Το Μικρό Αγόρι και τα 4 Αβγά (2018), Μια Θάλασσα Πλαστικά (2020), Οικογένεια Είναι (2020), τη συλλογή Μικρά Αστέρια (2021): O Iπποπόκαμπος, Το Μικρό Κοτοπουλάκι και Καληνύχτα, Σ’ Αγαπώ (2021), Γράμματα στο Έλατο Κρυμμένα (2021), Μα πού πάνε τα μπαλόνια; (2022), Φανταζού (2023) και Τα Χρώματα της Χλόης (2025).
Αναρωτιέμαι, αν από παιδιά μάς διάβαζαν κι εμάς τέτοιου είδους βιβλία πόσο διαφορετική θα ήταν σήμερα η κοινωνία μας; Πόσο πιο "φυσιολογικό" θα μας φαινόταν να ζει ένας άνθρωπος όπως επιθυμεί από τη στιγμή που εμάς δε μας ενοχλεί σε τίποτα; Πόσο πιο εύκολα θα το δέχονταν τα μάτια μας και δε θα το σχολιάζαμε καν από μέσα μας; Πόσα παιδιά που ανήκουν σε "διαφορετικές" οικογένειες θα γλίτωναν από κάθε είδους σχόλια συνομηλίκων τους που τα πληγώνουν;
Γιατί το παν είναι ένα παιδί να μεγαλώνει με αγάπη και ασφάλεια. Το παν είναι ένα παιδί να είναι ευτυχισμένο.