เด็กน้อยของท่านประมุข

by มนต์มิถุนา

จื่อรั่ว เด็กสาววัยสิบสี่ ไร้แซ่ ไร้บิดา ฐานะยากจน
ทั้งยังสวมหน้ากากปิดบังใบหน้าอัปลักษณ์ที่ถูกไฟไหม้เอาไว้
ทว่านางกลับมีความสามารถอันน่าทึ่งด้านการแพทย์
สามารถรักษาโรคระบาดจนได้รับฉายา ‘แพทย์หญิงอัจฉริยะ’
โชคชะตานำพาให้นางได้มาพบกับ มู่โม่โฉว
ประมุขฝ่ายอธรรม เจ้าสำนักไท่หยาง
ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม เยือกเย็น ดื้อรั้น และขี้หวงเป็นที่สุด
เพราะความประหลาดและเก่งของนาง ทั้งยังเป็นศิษย์เอกของแพทย์เทวดา
เขาจึงเข้าหานาง หวังผูกมิตรเพื่อผลประโยชน์
แต่ไม่รู้ว่าไปผูกมิตรกันอีท่าไหน... ถึงได้กลายเป็นความผูกพันไปเสียอย่างนั้น!

496 pages, Paperback

First published April 1, 2021

About the author

Associated Names:
* มนต์มิถุนา
* มนต์มาลย์

Reviews

[Patrawan Dear]

#เด็กน้อยของท่านประมุข / มนต์มิถุนา

เป็นแนวจีนโบราณที่มีจุดสะดุดพอควร ไม่ว่าจะเป็นสำนวนที่ไม่ค่อยคล้ายจีน ไม่คล้ายโบราณ และมีความเป็นไทย ๆ อยู่เยอะ รวมไปถึงความเก่งกาจสามารถเหนือคนของตัวละครฝ่ายดี (โดยเฉพาะนางเอก) และความเป็นตัวร้าย ที่ทำอะไรก็ต้องผิด ไม่ต้องลุ้น ไม่ต้องเดา

แต่โดยรวมแล้ว เนื้อเรื่องก็สนุกดีค่ะ ถือว่ามีอะไรให้อ่าน แม้บทจะเทมาทางนางเอก จนไม่เห็นพระเอกทำอะไรเป็นการเป็นงานนอกจากปีนหลังคาวังกับปีนหน้าต่างห้องนางเอกเลยก็ตาม :)

[ChibiMo · Rating 2 out of 5]

หลังจากอ่านงานของมนต์มิถุนามาสองเรื่องติดๆ กัน (คือเรื่องนี้และเรื่องยอดภรรยา) เรารู้สึกว่านักเขียนปูเรื่องมาได้น่าสนใจมาก น่าติดตาม แต่พอมากลางเรื่องทำไมถึงออกทะเลไปก็ไม่รู้ จนเราหมดความสนใจ เหมือนคิดอะไรขึ้นได้ อยากใส่อะไรก็ใส่มา เรื่องยอดภรรยายังดีหน่อย แต่เรื่องนี้คือพูดตามตรง ไม่รู้สึกถึงเคมีของพระนางเลย เราเข้าใจว่านักเขียนอยากให้เราเห็นการเติบโตของนางเอกในฐานะหมอ แต่ชื่อเรื่องคือ เด็กน้อยของท่านประมุข เราก็อยากเห็นความผูกพันธ์ของพระเอกนางเอก เห็นการเต๊าะเด็กของพระเอก ซึ่งสำหรับเรา ทำไมพระเอกถึงสนใจนางเอกมากขนาดนั้นในตอนแรก ทำไมนางเอกถึงรักพระเอก เราว่ามันยังไม่สมเหตุผลและไม่รู้สึกว่าความรักนี้จะเกิดขึ้นได้ สองดาวสำหรับเรา รวมๆ แล้วก็อ่านได้จนจบ แต่ก็ไม่ได้ประทับใจอะไร

[Kanokkan · Rating 3 out of 5]

ไม่อยากเปรียบเทียบแต่อ่านเรื่องนี้แล้วอึดอัดน้อยกว่าผลงานเล่มก่อนหน้า "ยอดรักทรราช"
จื่อรั่วเก่งมากแบบมากๆๆๆ มากเกินอายุ 14 มากๆ ส่วนนายท่านมู่ก็คือขี้หวง
ไม่มีฟีลแสนงอน ตามง้อ ตามหึงใดๆ จากจื่อรั่ว คาดว่าต่อมอารมณ์ได้แตกซ่านไปแล้วจากการเรียนแพทย์หนัก 555555555
อาการเหล่านั้นมาอยู่กับนายท่านมู่เฉยเลย
อ่านได้เรื่อยๆ มาก แล้วก็จบแบบไม่มีอะไรค้างคาใจกับหนังสือของนักเขียนท่านนี้เลย แต่แอบอ่านข้ามๆ ได้ ไม่ต้องอ่านทุกตัวอักษรนิดหน่อย (ไม่ดีนะคะอย่าว่าหนู ฮาาา)

[Nutthida · Rating 4 out of 5]

หลังจากที่ได้ติดตามผลงานของนักเขียนท่านนี้แล้ว ก็ติดใจมากเลยค่ะ สำหรับเล่มนี้นักเขียนก็เขียนออกมาได้ดีเหมือนกัน เป็นนิยายแนวหมอที่ไม่เครียดและไม่รู้สึกอึดอัดเลย มีความลื่นไหลมาก อ่านได้เรื่อยๆ ไม่เบื่อค่ะ แต่หลังจากอ่านจบแล้วก็แอบรู้สึกเสียดายบางจุด อย่างเช่นตัวพระเอกที่มีคำเคลมว่าเก่งกาจมาก ซึ่งในเรื่องนี้ฉากที่จะได้เห็นเสน่ห์ของพระเอก ค่อนข้างน้อยค่ะ ถ้าใส่เพิ่มอีกสักนิด จะทำให้นิยายมีมิติมากขึ้น แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็เข้าใจค่ะ เพราะเรื่องนี้ก็ดำเนินเรื่องผ่านนางเอก ในส่วนของความสัมพันธ์ตัวละคร ดำเนินแบบค่อยเป็นค่อยไปอย่างที่ควรจะเป็น ไม่ได้ทำให้รู้สึกขัดใจ