Zielony irokez i fantazyjne kapelusze o duzych rondach na tyle wyrozniaja sie z przecietnego swiata ze nieoczekiwanie maja ze soba wiele wspolnego Tak jak dziesiecioletni Kuba ze starsza pania Teodora oboje sa samotni pelni fantazji i oboje przed czyms uciekaja wzajemnie sie wspierajac fragment z recenzji Malgorzaty Kakiel Instytut Ksiazki
Mam poczucie, że jednocześnie za długo trwała i za szybko się skończyła. Wiele spraw nie zostało rozwiniętych tak jak myślałam, że będą - chyba po prostu nastawiłam się na coś innego, co nie znaczy, że się zawiodłam. Książka ogólnie warta polecenia i przebrnięcia przez pierwszą, trochę nudniejszą, połowę.