What do you think?
Rate this book
سنگ، سین آخر
روی زانو مینشیند و میگوید: «امشب سیام اسفنده و من هم میخوام باهات روراست باشم.»
از روی زمین سیگارش را برمیدارد، پک میزند و دوباره روی سنگ کوچکی میگذارد. سرش را بالا میآورد و میگوید: «قول میدی هر چی امشب شنیدی، فردا، همین که سال نو شد، یادت بره؟ شتر دیدی، ندیدی! چیزی شنیدی، نشنیدی!»
از روی زمین سیگارش را برمیدارد، پک میزند و دوباره روی سنگ کوچکی میگذارد. سرش را بالا میآورد و میگوید: «قول میدی هر چی امشب شنیدی، فردا، همین که سال نو شد، یادت بره؟ شتر دیدی، ندیدی! چیزی شنیدی، نشنیدی!»
242 pages, Paperback
First published January 1, 2021
1 person want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
February 25, 2022
تا بهحال شده سنگینی نگفتن رازی مگو را در قفسهی سینهتان حس کنید و بخواهید برای غریبهای درد دل کنید، تا چمدان سنگینی را که سالها با خود حمل کردهاید زمین بگذارید؟
"سنگ، سین آخر" جدیدترین اثر "کیوان ارزاقی" از نشر "ثالث"، داستان جوانی است که به وصیت عمویش باید او را در دهی که به دنیا آمده به خاک بسپارد و درست در شب سال نو در تاریخ سی اسفند، برای کندن قبر به سراغ گورکن آنجا، سید یحیی میرود و سید شروع میکند به حرف زدن از گذشته
و این آغاز یک شب پر از تجربه برای اوست...
مضمون اصلی "سنگ، سین آخر" همانطور که از نامش هم میشود فهمید، دربارهی مرگ است؛ هرچند مانند کتابهای قبلی ارزاقی، پایهی اصلی داستان بر مبنای خیانت و مهاجرت بیان شده و همچنین در طول داستان آداب و رسومی دربارهی مرگ و مردگان بیان میشود.
"سنگ، سین آخر" کتابی شخصیتمحور است که از زبان اول شخص، راویای که نامش را نمیدانیم گفته میشود و به همین دلیل به دور از هیجان و اتفاق خاصی پیش میرود اما بسیار خوشخوان است.
"کیوان ارزاقی" کاملاً بلد است که چگونه داستان بنویسد. او با گرههای کوچک، ذهن خواننده را درگیر و تشویق به ادامهی داستان میکند و فرقی نمیکند که کتابش پر از شخصیت باشد و در کشوری دیگر، یا مثل این کتاب فقط دو شخصیت داشته باشد و داستان یک شب تا صبح در فضای تاریک قبرستان اتفاق بیفتد.
"ارزاقی" استادِ خلقِ صحنههای به یاد ماندنی است. تا مدتها واژهی مترو برای من یادآورِ کتاب "شورآب" بود، حالا هم تا مدتها حرفی از قبرستان و گور پیش بیاید، یاد "سنگ، سین آخر " خواهم افتاد.
سنگ،سینآخر از آن دسته کتابهایی است که باید کمکم بخوانید تا زود تمام نشود،این کتاب در عین زیبایی، فضایی متفاوت از داستانهای قبلی او دارد و شما را با یک روایت جدید روبهرو میکند.
"سنگ، سین آخر" جدیدترین اثر "کیوان ارزاقی" از نشر "ثالث"، داستان جوانی است که به وصیت عمویش باید او را در دهی که به دنیا آمده به خاک بسپارد و درست در شب سال نو در تاریخ سی اسفند، برای کندن قبر به سراغ گورکن آنجا، سید یحیی میرود و سید شروع میکند به حرف زدن از گذشته
و این آغاز یک شب پر از تجربه برای اوست...
مضمون اصلی "سنگ، سین آخر" همانطور که از نامش هم میشود فهمید، دربارهی مرگ است؛ هرچند مانند کتابهای قبلی ارزاقی، پایهی اصلی داستان بر مبنای خیانت و مهاجرت بیان شده و همچنین در طول داستان آداب و رسومی دربارهی مرگ و مردگان بیان میشود.
"سنگ، سین آخر" کتابی شخصیتمحور است که از زبان اول شخص، راویای که نامش را نمیدانیم گفته میشود و به همین دلیل به دور از هیجان و اتفاق خاصی پیش میرود اما بسیار خوشخوان است.
"کیوان ارزاقی" کاملاً بلد است که چگونه داستان بنویسد. او با گرههای کوچک، ذهن خواننده را درگیر و تشویق به ادامهی داستان میکند و فرقی نمیکند که کتابش پر از شخصیت باشد و در کشوری دیگر، یا مثل این کتاب فقط دو شخصیت داشته باشد و داستان یک شب تا صبح در فضای تاریک قبرستان اتفاق بیفتد.
"ارزاقی" استادِ خلقِ صحنههای به یاد ماندنی است. تا مدتها واژهی مترو برای من یادآورِ کتاب "شورآب" بود، حالا هم تا مدتها حرفی از قبرستان و گور پیش بیاید، یاد "سنگ، سین آخر " خواهم افتاد.
سنگ،سینآخر از آن دسته کتابهایی است که باید کمکم بخوانید تا زود تمام نشود،این کتاب در عین زیبایی، فضایی متفاوت از داستانهای قبلی او دارد و شما را با یک روایت جدید روبهرو میکند.
July 6, 2025
این بابا، شخصیت و افکار یه صاحب معاملات املاک رو داره.
اینا در ادبیات چه غلطی میکنن؟!!
اینا در ادبیات چه غلطی میکنن؟!!
Displaying 1 - 2 of 2 reviews