What do you think?
Rate this book
Bordeauxrood
Hoe lang kan je doorleven op liefde?
Michelle weet dat haar pleegmoeder niet haar echte moeder is, maar in haar hart voelt dat wel zo. Ze wordt begrepen, is geborgen en ontvangt alle liefde die een opgroeiend kind zich kan wensen.
Wanneer het noodlot toeslaat en haar pleegmoeder in het ziekenhuis belandt, kiest Michelle ervoor om aan haar zijde te blijven staan. Ook al is ze hierdoor getuigen van de gruwelijke aftakeling van de vrouw die er altijd voor haar is geweest.
Bordeauxrood is een ontroerende roman over een familie die wordt opgebroken door ziekte, maar ook een ode aan de liefde tot op de allerlaatste dag én daarna.
Gebaseerd op waargebeurde verhalen
Michelle weet dat haar pleegmoeder niet haar echte moeder is, maar in haar hart voelt dat wel zo. Ze wordt begrepen, is geborgen en ontvangt alle liefde die een opgroeiend kind zich kan wensen.
Wanneer het noodlot toeslaat en haar pleegmoeder in het ziekenhuis belandt, kiest Michelle ervoor om aan haar zijde te blijven staan. Ook al is ze hierdoor getuigen van de gruwelijke aftakeling van de vrouw die er altijd voor haar is geweest.
Bordeauxrood is een ontroerende roman over een familie die wordt opgebroken door ziekte, maar ook een ode aan de liefde tot op de allerlaatste dag én daarna.
Gebaseerd op waargebeurde verhalen
324 pages, Hardcover
Published June 1, 2021
1 person is currently reading
69 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 26 of 26 reviews
August 1, 2021
Bordeauxrood is een verhaal dat menig harten kan stelen, echter is het niet voor iedereen weggelegd. Het is een verhaal met een specifiek thema dat best wat emoties kan losmaken. Op het moment dat je het leest moet je er klaar voor zijn. Het is een mooi verhaal en ik raad het iedereen aan, maar je moet je bewust zijn van de triggerwarnings en de zwaarte van dit boek.
https://www.celinezoalszeis.be/2021/0...
https://www.celinezoalszeis.be/2021/0...
January 6, 2024
Ik vind het echt niet leuk om zo’n lage beoordeling te geven…
De schrijfstijl is niet het soort stijl waar ik erg veel van hou. Ik denk dat dit verhaal net iets beter ook tot zijn recht was gekomen als het korter was met wat meer beeldspraak. Nu voelde het te beschrijvend als in ‘Eerst deed ik dat en toen kwam dit’ achtig. En daar hou ik niet erg van.
Over het verhaal op zich en de boodschap heb ik niets op aan te merken want het is een heftig verhaal dat wel ergens binnen kwam. Maar door de schrijfstijl kwam het misschien toch niet helemaal binnen zoals bedoeld is denk ik?
Dit boek is ook wel een debuut en het is wel een mooie opstap naar meer. Ik denk dat als een uitgeverij deze auteur onder de vleugels neemt, er nog heel wat moois zal komen. Nu merkte ik (wat ik overigs merk aan elk self published boek) dat het boek wat bijschavingen nodig had. Want deze auteur kan echt wel schrijven maar met meer sturing komt het beter tot zijn recht vermoed ik.
Oké, deze recensie is all over the place, maar laat je zeker niet tegenhouden door mij om dit te lezen want dit is denk ik volgens mij meer een kwestie van smaak aangezien heel veel mensen dit wel goed vinden!
De schrijfstijl is niet het soort stijl waar ik erg veel van hou. Ik denk dat dit verhaal net iets beter ook tot zijn recht was gekomen als het korter was met wat meer beeldspraak. Nu voelde het te beschrijvend als in ‘Eerst deed ik dat en toen kwam dit’ achtig. En daar hou ik niet erg van.
Over het verhaal op zich en de boodschap heb ik niets op aan te merken want het is een heftig verhaal dat wel ergens binnen kwam. Maar door de schrijfstijl kwam het misschien toch niet helemaal binnen zoals bedoeld is denk ik?
Dit boek is ook wel een debuut en het is wel een mooie opstap naar meer. Ik denk dat als een uitgeverij deze auteur onder de vleugels neemt, er nog heel wat moois zal komen. Nu merkte ik (wat ik overigs merk aan elk self published boek) dat het boek wat bijschavingen nodig had. Want deze auteur kan echt wel schrijven maar met meer sturing komt het beter tot zijn recht vermoed ik.
Oké, deze recensie is all over the place, maar laat je zeker niet tegenhouden door mij om dit te lezen want dit is denk ik volgens mij meer een kwestie van smaak aangezien heel veel mensen dit wel goed vinden!
August 9, 2021
Ik… Wow… Ik merk dat ik echt even moet zoeken naar woorden.
Dit boek is eigenlijk de boek versie van ‘een jankfilm’ (en dat bedoel ik als een compliment). Hoe vaak zet ik wel niet een drama film op, puur om even lekker te gaan huilen van al het intense verdriet op mijn scherm. Dat deed dit boek met mij. Ik heb zoveel gehuild. Dit boek was zo intens verdrietig. Ik heb het dan ook een paar keer fysiek weg moeten leggen, omdat ik het even niet meer aan kon.
Ik denk dat dit een boek is die emotioneel te zwaar kan zijn. Het komt dichtbij, het is waargebeurd en het kan nog steeds gebeuren. Ik merk dat ik erover blijf nadenken. Dit boek heeft mij dus ook echt geraakt.
Ik ga even mijn moeder knuffelen.
Dit boek is eigenlijk de boek versie van ‘een jankfilm’ (en dat bedoel ik als een compliment). Hoe vaak zet ik wel niet een drama film op, puur om even lekker te gaan huilen van al het intense verdriet op mijn scherm. Dat deed dit boek met mij. Ik heb zoveel gehuild. Dit boek was zo intens verdrietig. Ik heb het dan ook een paar keer fysiek weg moeten leggen, omdat ik het even niet meer aan kon.
Ik denk dat dit een boek is die emotioneel te zwaar kan zijn. Het komt dichtbij, het is waargebeurd en het kan nog steeds gebeuren. Ik merk dat ik erover blijf nadenken. Dit boek heeft mij dus ook echt geraakt.
Ik ga even mijn moeder knuffelen.
June 20, 2021
"Mijn oog valt op een bordeauxrode Gerbera. Bordeauxrood. Mama."Ik mocht dit boek vorig jaar proeflezen en had beloofd om meteen een rating na te laten zodra het op Goodreads zou verschijnen. Dit boek heeft na een jaar nog altijd een grote impact op mij. Het is een emotionele rit en er zijn veel dingen die heel dichtbij kwamen, waardoor de emoties alleen maar versterkte. De gedachten en acties van karakters zijn prachtig beschreven en er wordt gevoelig en gepast omgegaan met liefde en ziekte. Met dit te lezen zal je snel merken dat de auteur er bloed, zweet en tranen in heeft gestoken. Ik ben ook gewoon ongelofelijk trots op Luce en ik hoop oprecht dat de release alles wordt wat ze had gehoopt, en meer.
Ik citeer dan ook mezelf in de feedback die ik destijds heb gegeven: Toen ik klaar was met lezen had ik een grote (nat van tranen) glimlach op mijn gezicht.
--
ENG: It's amazing. Learn Dutch.
July 12, 2021
Bordeauxrood volgt het verhaal van Michelle (in het verleden) en Loes (in het heden). Michelle kwam er op jonge leeftijd achter dat haar pleegmoeder niet haar echt moeder was. Maar dit is wel de vrouw waar ze zielsveel van houdt en als haar echte mama ziet. Als haar pleegmoeder op een dag in het ziekenhuis belandt, moet Michelle toekijken hoe ze steeds verder aftakeld. Loes maakt ongeveer hetzelfde mee in het heden. Maar als familie willen ze er het allerbeste van maken en genieten van de momenten die nog over zijn.
‘Ik was vijf toen ze mij vertelden dat de vrouw die ons hielp in het huishouden en ons eten kookte, eigenlijk mijn echte moeder was’
Dit boek is gebaseerd op waargebeurde verhalen, en dat voel je aan alles. De emoties komen zo sterk over, dat je bijna denkt dat het bij jezelf gebeurt. Ik heb dan ook regelmatig zitten huilen tijdens het lezen. En dat is me nog nooit gebeurt. Luce van Leer heeft de emoties van ziekte, rouw en verlies zo mooi verwoord dat dit boek nog lange tijd bij me zal blijven.
‘’Wat een mooie wens,’ zegt ze als ze de woorden op mijn lint leest. ‘Dat wens ik ook, nog één zomer’’
In het begin was nog niet helemaal duidelijk wat de connectie tussen de twee hoofdpersonages is, maar na een tijdje wordt dit duidelijk en ga je je nog veel meer hechten aan allebei. Doordat je het verhaal volgt vanuit deze twee perspectieven, zorgt dat ervoor dat je je aan beide heel sterk gaat hechten. Dat maakt het hele boek natuurlijk alleen maar emotioneler, omdat het voelt alsof je zo dichtbij de personages staat.
Ondanks dat de situatie in dit boek ontzettend verdrietig is, merk je ook dat de familie erg positief is ingesteld. Ze genieten van elk moment met elkaar en zorgen ervoor dat iedereen comfortabel is.
Luce van Leer debuteerde met dit ontzettend sterke boek. Haar schrijfstijl was ontzettend fijn om te lezen en ik hoop dan ook dat ze nog veel meer mooie, krachtige boeken gaat schrijven.
‘Ik was vijf toen ze mij vertelden dat de vrouw die ons hielp in het huishouden en ons eten kookte, eigenlijk mijn echte moeder was’
Dit boek is gebaseerd op waargebeurde verhalen, en dat voel je aan alles. De emoties komen zo sterk over, dat je bijna denkt dat het bij jezelf gebeurt. Ik heb dan ook regelmatig zitten huilen tijdens het lezen. En dat is me nog nooit gebeurt. Luce van Leer heeft de emoties van ziekte, rouw en verlies zo mooi verwoord dat dit boek nog lange tijd bij me zal blijven.
‘’Wat een mooie wens,’ zegt ze als ze de woorden op mijn lint leest. ‘Dat wens ik ook, nog één zomer’’
In het begin was nog niet helemaal duidelijk wat de connectie tussen de twee hoofdpersonages is, maar na een tijdje wordt dit duidelijk en ga je je nog veel meer hechten aan allebei. Doordat je het verhaal volgt vanuit deze twee perspectieven, zorgt dat ervoor dat je je aan beide heel sterk gaat hechten. Dat maakt het hele boek natuurlijk alleen maar emotioneler, omdat het voelt alsof je zo dichtbij de personages staat.
Ondanks dat de situatie in dit boek ontzettend verdrietig is, merk je ook dat de familie erg positief is ingesteld. Ze genieten van elk moment met elkaar en zorgen ervoor dat iedereen comfortabel is.
Luce van Leer debuteerde met dit ontzettend sterke boek. Haar schrijfstijl was ontzettend fijn om te lezen en ik hoop dan ook dat ze nog veel meer mooie, krachtige boeken gaat schrijven.
July 7, 2021
Review to come ✨
June 13, 2022
Originele recensie: https://meerboekenblog2.webnode.nl/l/...
--
Samenvatting:
In Bordeauxrood lezen we vanuit twee perspectieven. Eén van de perspectieven is die van Michelle in het verleden. Zij komt erachter dat de vrouw die altijd bij haar en haar moeder schoon kwam maken, haar echte moeder is. Op een dag wordt ze dan ook meegenomen door haar echte moeder, maar of ze blij is met deze hereniging?
Het andere perspectief is die van Loes, in het heden. Loes is de dochter van Michelle en de auteur van dit boek. Vanuit haar perspectief lezen we wat er gebeurt met haar moeder en welke invloeden dit allemaal heeft.
--
Waargebeurd
Bordeauxrood vertelt het verhaal van Loes en haar moeder, een hartverscheurend maar tegelijkertijd hartverwarmend waargebeurde roman.
Vanaf pagina één weet Luce van Leer je de adem te benemen. Het is een roman die je interesse weet te wekken maar waar je vanaf het begin al weet: Dit boek gaat je hart breken. Ondanks dat het een heftig onderwerp bevat en veel verdriet veroorzaakt, weet dit verhaal ook je hart te verwarmen en lees je dat, hoe slecht het ook kan gaan, er ook altijd mooie situaties en gebeurtenissen plaatsvinden.
Michelle wordt meegenomen door haar echte moeder om daar weer te gaan wonen. Ze heeft de eerste paar jaar van haar leven doorgebracht in een ander gezin, die ze als haar echte gezin is gaan zien. Ze wist immers niet anders. Doormiddel van dagboekfragmenten lees je over de verwarring van Michelle en de strijd die zij in haar hoofd voert. Ze snapt niet waarom ze nu ineens bij een andere vrouw en man in huis moet wonen, terwijl het daar ook nog eens niet zo gezellig is als bij haar 'pleeg' moeder. Automatisch leef je mee met Michelle en haar situatie en zou je haast willen dat ze bij haar pleegouders zou kunnen blijven, waar ze zich veel gelukkiger voelde. Michelle maakt echter ook hele mooie en spannende dingen mee, die perfect vastgelegd worden.
De hoofdstukken van Loes kunnen als een stuk heftiger worden ervaren. Michelle, de moeder van Loes, krijgt te horen dat er kanker bij haar is vastgesteld. Er heerst direct veel onrust want 'hoe nu verder'? Michelle zegt al vrij snel dat ze geen zin heeft om lang te moeten lijden, iets waar iedereen begrip voor heeft. Echter is dit toch ook een gevoelig onderwerp want niemand wil Michelle missen. Het idee dat ze er misschien straks niet meer is, houdt iedereen in zijn greep.
Ondanks dat de onderwerpen in dit boek enorm heftig en hartverscheurend zijn, weet Luce van Leer het prachtig te omschrijven. Ze heeft een rauw, maar ook bloemrijke beschrijving. Haar schrijfstijl is toegankelijk waardoor het goed te volgen is. Er wordt dus verteld vanuit twee perspectieven, maar ze lopen zeer goed over in elkaar en geven een fijne afwisseling. De woorden van van Leer weten je te raken en zorgen ervoor dat je dit boek leest met een brok in je keel en dichtklapt met tranen in je ogen.
Bordeauxrood is een roman die je niet in de koude kleren gaat zitten. Het is een aanrader voor eenieder die graag boeken leest die tegelijkertijd hartverwarmend en hartverscheurend zijn, maar wanneer het onderwerp ziekte en verlies gevoelig liggen, kan dit boek weleens te heftig zijn.
--
Samenvatting:
In Bordeauxrood lezen we vanuit twee perspectieven. Eén van de perspectieven is die van Michelle in het verleden. Zij komt erachter dat de vrouw die altijd bij haar en haar moeder schoon kwam maken, haar echte moeder is. Op een dag wordt ze dan ook meegenomen door haar echte moeder, maar of ze blij is met deze hereniging?
Het andere perspectief is die van Loes, in het heden. Loes is de dochter van Michelle en de auteur van dit boek. Vanuit haar perspectief lezen we wat er gebeurt met haar moeder en welke invloeden dit allemaal heeft.
--
Waargebeurd
Bordeauxrood vertelt het verhaal van Loes en haar moeder, een hartverscheurend maar tegelijkertijd hartverwarmend waargebeurde roman.
Vanaf pagina één weet Luce van Leer je de adem te benemen. Het is een roman die je interesse weet te wekken maar waar je vanaf het begin al weet: Dit boek gaat je hart breken. Ondanks dat het een heftig onderwerp bevat en veel verdriet veroorzaakt, weet dit verhaal ook je hart te verwarmen en lees je dat, hoe slecht het ook kan gaan, er ook altijd mooie situaties en gebeurtenissen plaatsvinden.
Michelle wordt meegenomen door haar echte moeder om daar weer te gaan wonen. Ze heeft de eerste paar jaar van haar leven doorgebracht in een ander gezin, die ze als haar echte gezin is gaan zien. Ze wist immers niet anders. Doormiddel van dagboekfragmenten lees je over de verwarring van Michelle en de strijd die zij in haar hoofd voert. Ze snapt niet waarom ze nu ineens bij een andere vrouw en man in huis moet wonen, terwijl het daar ook nog eens niet zo gezellig is als bij haar 'pleeg' moeder. Automatisch leef je mee met Michelle en haar situatie en zou je haast willen dat ze bij haar pleegouders zou kunnen blijven, waar ze zich veel gelukkiger voelde. Michelle maakt echter ook hele mooie en spannende dingen mee, die perfect vastgelegd worden.
De hoofdstukken van Loes kunnen als een stuk heftiger worden ervaren. Michelle, de moeder van Loes, krijgt te horen dat er kanker bij haar is vastgesteld. Er heerst direct veel onrust want 'hoe nu verder'? Michelle zegt al vrij snel dat ze geen zin heeft om lang te moeten lijden, iets waar iedereen begrip voor heeft. Echter is dit toch ook een gevoelig onderwerp want niemand wil Michelle missen. Het idee dat ze er misschien straks niet meer is, houdt iedereen in zijn greep.
Ondanks dat de onderwerpen in dit boek enorm heftig en hartverscheurend zijn, weet Luce van Leer het prachtig te omschrijven. Ze heeft een rauw, maar ook bloemrijke beschrijving. Haar schrijfstijl is toegankelijk waardoor het goed te volgen is. Er wordt dus verteld vanuit twee perspectieven, maar ze lopen zeer goed over in elkaar en geven een fijne afwisseling. De woorden van van Leer weten je te raken en zorgen ervoor dat je dit boek leest met een brok in je keel en dichtklapt met tranen in je ogen.
Bordeauxrood is een roman die je niet in de koude kleren gaat zitten. Het is een aanrader voor eenieder die graag boeken leest die tegelijkertijd hartverwarmend en hartverscheurend zijn, maar wanneer het onderwerp ziekte en verlies gevoelig liggen, kan dit boek weleens te heftig zijn.
January 3, 2022
Het boek wordt verteld in de vorm van een soort dagboekfragmenten. Het eerste is vanuit het perspectief van Michelle in 1988 en het tweede door haar dochter Loes in 2016.
Met ingehouden adem heb ik dit boek binnen 24 uur uitgelezen. Jeetje wat was deze heftig zeg. Erg meeslepend verhaal, heel realistisch geschreven, de personages kwamen echt tot leven. Het raakt je diep van binnen, alsof je midden in een film zit. De verhouding tussen liefde en ziekten worden heel mooi beschreven en ik kan je zeggen, dit is echt een aanrader. Ik heb het boek niet zonder tranen kunnen lezen. Wat een fantastisch boek is het. Luce ven Leer is een top schrijfster! Ben er nog een beetje emotioneel van, dit boek is niet voor iedereen weggelegd en je moet er ook wel tegen kunnen. Zo en nu dan stonden er wel een paar schrijffouten in, maar daar ergerde ik me niet aan, ik lette er niet eens op, ik las gewoon door want ik kon niet stoppen.
Ik hoop dat er nog vele andere mensen mij volgen en dit boek gaan lezen, want je weet niet wat je meemaakt.
Met ingehouden adem heb ik dit boek binnen 24 uur uitgelezen. Jeetje wat was deze heftig zeg. Erg meeslepend verhaal, heel realistisch geschreven, de personages kwamen echt tot leven. Het raakt je diep van binnen, alsof je midden in een film zit. De verhouding tussen liefde en ziekten worden heel mooi beschreven en ik kan je zeggen, dit is echt een aanrader. Ik heb het boek niet zonder tranen kunnen lezen. Wat een fantastisch boek is het. Luce ven Leer is een top schrijfster! Ben er nog een beetje emotioneel van, dit boek is niet voor iedereen weggelegd en je moet er ook wel tegen kunnen. Zo en nu dan stonden er wel een paar schrijffouten in, maar daar ergerde ik me niet aan, ik lette er niet eens op, ik las gewoon door want ik kon niet stoppen.
Ik hoop dat er nog vele andere mensen mij volgen en dit boek gaan lezen, want je weet niet wat je meemaakt.
June 30, 2021
Bordeauxrood is een verhaal dat je raakt tot het diepste van je hart. Luce van Leer heeft werkelijk een prachtige schrijfstijl. Ze neemt je als lezer mee in haar hoofd, haar gevoelens, haar pijn en liefde.
Ik ben werkelijk sprakeloos. Dit boek is gewoon een pareltje. Bedankt om dit verhaal met ons te delen!
Ik ben werkelijk sprakeloos. Dit boek is gewoon een pareltje. Bedankt om dit verhaal met ons te delen!
July 12, 2021
‘Een ode aan de liefde tot op de allerlaatste dag én daarna’. Dat is iets wat je werkelijk terugvind in dit boek.
De liefde wordt op een mooie manier omschreven, je voelt werkelijk mee. Ook omdat dit verhaal van waargebeurd aard is.
Zelf heb ik dit verhaal ook van dichtbij meegemaakt met een familielid en veel dingen waren te herkennen. Toch zoveel mogelijk eraan doen om degene waarvan je houdt zo lang mogelijk bij je te hebben en te steunen. Het verhaal kan dus wel triggeren bij mensen die dit van dichtbij meegemaakt hebben.
Het verhaal is heel mooi geschreven, vaak ook gewoon in eigen woorden, hoe iemand werkelijk denkt, ongecensureerd. Dit maakt het voor mij “echt”. Gewoon opschrijven/zeggen wat je denkt. Het leest heel vlot, is duidelijk gesplitst tussen Loes en Michelle en doordat het zo goed aangegeven is verwart het of stoort het niet dat het verhaal vanuit 2 personen verteld wordt.
Daarom van mij: 5 sterren!
De liefde wordt op een mooie manier omschreven, je voelt werkelijk mee. Ook omdat dit verhaal van waargebeurd aard is.
Zelf heb ik dit verhaal ook van dichtbij meegemaakt met een familielid en veel dingen waren te herkennen. Toch zoveel mogelijk eraan doen om degene waarvan je houdt zo lang mogelijk bij je te hebben en te steunen. Het verhaal kan dus wel triggeren bij mensen die dit van dichtbij meegemaakt hebben.
Het verhaal is heel mooi geschreven, vaak ook gewoon in eigen woorden, hoe iemand werkelijk denkt, ongecensureerd. Dit maakt het voor mij “echt”. Gewoon opschrijven/zeggen wat je denkt. Het leest heel vlot, is duidelijk gesplitst tussen Loes en Michelle en doordat het zo goed aangegeven is verwart het of stoort het niet dat het verhaal vanuit 2 personen verteld wordt.
Daarom van mij: 5 sterren!
July 21, 2021
4.5*
Het is 02:00 op dit moment en ik heb het boek letterlijk net uit en ben alles nog aan het verwerken. Wauw, wat een rauw, prachtig maar heftig verhaal was dit. Is dit.
Zodra alles een beetje is bezonken zal ik een uitgebreidere review posten.
Het is 02:00 op dit moment en ik heb het boek letterlijk net uit en ben alles nog aan het verwerken. Wauw, wat een rauw, prachtig maar heftig verhaal was dit. Is dit.
Zodra alles een beetje is bezonken zal ik een uitgebreidere review posten.
July 23, 2022
Een mooi, maar emotioneel verhaal 🥰😭
August 14, 2021
Ik heb echt gehuild. Zo mooi geschreven! Ik had niet verwacht dat ik er zo in op kon gaan. Normaal lees ik niet echt dit soort boeken, maar ik vond het prachtig!
February 2, 2022
Ik had mijn recensie over Bordeauxrood ook al op Hebban en mijn bookstagram geplaatst, maar wou ‘m toch nog op Goodreads zetten! 🤪
Een poosje geleden had ik dit prachtige boek van @books_byluce binnen gekregen.
Gesigneerd, en ook nog eens met een mooie art print!
Ik was diezelfde dag nog in het boek begonnen, aangezien ik al een aantal goede recensies tegen was gekomen en erg nieuwsgierig was geworden.
Hier komt een erg serieuze recensie, want wauw, dit boek heeft me flink geraakt.
Als ik dit boek in 1 woord moest omschrijven?; Emotioneel.
Wat een prachtig, emotioneel boek is dit.
Het is rauw, het is eerlijk en hoe het in het echte leven er ook aan toe kan gaan wanneer je je in deze situatie bevind.
Dat vond ik zo ontzettend mooi aan dit boek.
Er word niks achtergehouden, niks word mooier gemaakt dan dat het is en het is gewoonweg de keiharde waarheid.
De emoties die in het boek gestoken zijn stromen eruit, dat ik ze zelf gewoon voelde en af en toe echt eens even flink moest huilen.
Maar wat ik vooral voelde was de liefde die erin gestoken werd, en dat vond ik nog het mooiste van allemaal. 🙏🏼
Heel mooi hoe we het verleden van Michelle volgen, maar ook later in 2016, en haar dochter Loes.
Zo is het verweven tot een prachtig verhaal.
Nou moet ik er wel even bij zeggen dat als je het moeilijk vind om over de ziekte kanker te lezen, of dat soort onderwerpen te dichtbij komen, ik hier even goed rekening mee zou houden.
Hier draait het boek wel om namelijk.
Mijn complimenten @books_byluce , je hebt een prachtig debuut neergezet. ❤️
Een poosje geleden had ik dit prachtige boek van @books_byluce binnen gekregen.
Gesigneerd, en ook nog eens met een mooie art print!
Ik was diezelfde dag nog in het boek begonnen, aangezien ik al een aantal goede recensies tegen was gekomen en erg nieuwsgierig was geworden.
Hier komt een erg serieuze recensie, want wauw, dit boek heeft me flink geraakt.
Als ik dit boek in 1 woord moest omschrijven?; Emotioneel.
Wat een prachtig, emotioneel boek is dit.
Het is rauw, het is eerlijk en hoe het in het echte leven er ook aan toe kan gaan wanneer je je in deze situatie bevind.
Dat vond ik zo ontzettend mooi aan dit boek.
Er word niks achtergehouden, niks word mooier gemaakt dan dat het is en het is gewoonweg de keiharde waarheid.
De emoties die in het boek gestoken zijn stromen eruit, dat ik ze zelf gewoon voelde en af en toe echt eens even flink moest huilen.
Maar wat ik vooral voelde was de liefde die erin gestoken werd, en dat vond ik nog het mooiste van allemaal. 🙏🏼
Heel mooi hoe we het verleden van Michelle volgen, maar ook later in 2016, en haar dochter Loes.
Zo is het verweven tot een prachtig verhaal.
Nou moet ik er wel even bij zeggen dat als je het moeilijk vind om over de ziekte kanker te lezen, of dat soort onderwerpen te dichtbij komen, ik hier even goed rekening mee zou houden.
Hier draait het boek wel om namelijk.
Mijn complimenten @books_byluce , je hebt een prachtig debuut neergezet. ❤️
July 23, 2021
Disclaimer: Dit boek heb ik gekregen van de auteur om te recenseren. Mijn recensie bevatten mijn eigen en oprechte meningen.
Het boek wordt verteld in de vorm van een soort dagboekfragmenten. Het eerste is vanuit het perspectief van Michelle in 1988 en het tweede door haar dochter Loes in 2016.
Het verhaal van Michelle gaat over haar leven als kind en tiener. Hoe zij opgroeide bij lieve pleegouder, maar later kwam te wonen bij haar biologische ouders bij wie ze het iets minder fijn had. Michelles pleegmoeder is haar steun en toeverlaat, maar wanneer haar moeder ernstig ziek wordt en in het ziekenhuis terecht komt, krijgt Michelle het heel moeilijk en voelt ze zich ontzettend eenzaam.
Het perspectief van Loes gaat over haar leven als (jong)volwassene en hoe zij, net als Michelle haar moeders leven langzaam ziet eindigen vanwege een vreselijke ziekte, in dit geval kanker.
Het boek volgt de moeilijke periodes uit de levens van deze personages en hoe zij omgaan met het verlies van hun moeders.
Luce van der Leer heeft een hele fijne schrijfstijl, die de emoties van dit heftige verhaal mooi en realistisch overbrengt. Het verhaal kwam bij mij daardoor soms best dichtbij en ik denk dat veel mensen zich kunnen identificeren met de personages in het boek. Ik kan me daarom voorstellen dat het boek voor sommige mensen triggering kan zijn en wil een content waarschuwing meegeven voor onder andere dierengeweld, depressie en rouw. Desondanks de heftigheid van het boek, is het niet alleen maar verdrietig. Het geeft juist ook de mooie momenten weer van de laatste momenten die de personages met hun moeders hebben en de liefde die ze voor elkaar hebben.
Lees een uitgebreide recensie op mijn website .
Het boek wordt verteld in de vorm van een soort dagboekfragmenten. Het eerste is vanuit het perspectief van Michelle in 1988 en het tweede door haar dochter Loes in 2016.
Het verhaal van Michelle gaat over haar leven als kind en tiener. Hoe zij opgroeide bij lieve pleegouder, maar later kwam te wonen bij haar biologische ouders bij wie ze het iets minder fijn had. Michelles pleegmoeder is haar steun en toeverlaat, maar wanneer haar moeder ernstig ziek wordt en in het ziekenhuis terecht komt, krijgt Michelle het heel moeilijk en voelt ze zich ontzettend eenzaam.
Het perspectief van Loes gaat over haar leven als (jong)volwassene en hoe zij, net als Michelle haar moeders leven langzaam ziet eindigen vanwege een vreselijke ziekte, in dit geval kanker.
Het boek volgt de moeilijke periodes uit de levens van deze personages en hoe zij omgaan met het verlies van hun moeders.
Luce van der Leer heeft een hele fijne schrijfstijl, die de emoties van dit heftige verhaal mooi en realistisch overbrengt. Het verhaal kwam bij mij daardoor soms best dichtbij en ik denk dat veel mensen zich kunnen identificeren met de personages in het boek. Ik kan me daarom voorstellen dat het boek voor sommige mensen triggering kan zijn en wil een content waarschuwing meegeven voor onder andere dierengeweld, depressie en rouw. Desondanks de heftigheid van het boek, is het niet alleen maar verdrietig. Het geeft juist ook de mooie momenten weer van de laatste momenten die de personages met hun moeders hebben en de liefde die ze voor elkaar hebben.
Lees een uitgebreide recensie op mijn website .
July 18, 2021
Wow… dat is wat ik dacht toen ik dit boek dicht klapte. Ik was er helemaal stil van, maar tegelijkertijd liep mijn hoofd nog over. Wat een puur verhaal…. “Bordeauxrood” is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en dat voel je aan alles. De emoties zijn zo puur, rauw en sterk. Een ontzettend mooi, maar ook een moeilijk verhaal. Bordeauxrood heeft ervoor gezorgd dat ik de dingen die ik voor lief nam opeens ontzettend ben gaan waarderen.
Ik kan dit boek aan iedereen aanraden! Ik raad het wel af om het in publieke ruimtes te lezen (zoals het ov😅) Heeft iets te maken met tranen… 😅
Zeker 5 sterren waard!
Ik kan dit boek aan iedereen aanraden! Ik raad het wel af om het in publieke ruimtes te lezen (zoals het ov😅) Heeft iets te maken met tranen… 😅
Zeker 5 sterren waard!
July 2, 2021
Wat een prachtig boek! Maar jongens, wat een emotionele rollercoaster. Verbazing, geluk, pijn, verdriet... Het kwam allemaal aan bod en het voelde alsof ik het zelf meemaakte. Ja, ik heb op een bepaald stuk zelfs even een paar traantjes gelaten. Zo blij dat ik deze parel heb kunnen lezen.
July 22, 2021
Wat een prachtboek 😭❤
July 3, 2021
Oh my.. Ik weet gewoon even niet waar ik moet beginnen. Dit boek moet ik even laten bezinkem, want het heeft zoveel indruk gemaakt. Wat een emoties, zo rauw en gevoelig. Zo open en puur. Even tijd om te verwerken. Uitgebreide review komt eind deze maand!
September 19, 2021
Een ongelooflijk verdrietig verhaal, waar zoveel liefde in zit!
Een boek ruw zoals het leven is, maar geschreven op een manier waardoor de ruwheid gezien mag worden en gedeeld. Kortom een aanrader!
Een boek ruw zoals het leven is, maar geschreven op een manier waardoor de ruwheid gezien mag worden en gedeeld. Kortom een aanrader!
July 24, 2021
Luce van Leer heeft een enorm vlotte, beeldende en met momenten zelfs poëtische schrijfstijl. Haast niet te geloven dat dit haar debuut is. Qua schrijfstijl lijkt ze al een rot in het vak en ik kan je zeggen, na dat je dit boek leest, zal ze ongetwijfeld ook voor jou als een gevestigde waarde aanvoelen.
Twee hoofdpersonages, twee verhaallijnen, Michelle en Loes, moeder en dochter. In het begin van het boek leer je vooral Michelle kennen en hoe zij haar kindertijd, jeugd heeft (moeten) ervaren. Loes komt volop in beeld wanneer - zonder te spoilen - Michelle als volwassen vrouw en zelf nu moeder nogmaals een aangrijpend iets ervaart, en lees je hoe Loes dit alles aanvoelt, verwerkt, bekijkt.
Het verhaal dat de auteur hier brengt over Michelle en Loes - gebaseerd op waargebeurde feiten - is hard maar echt, puur en wondermooi, rauw en eerlijk en zo ongelooflijk mooi en krachtig. En liefde, zoveel liefde. Luce van Leer neemt je mee doorheen het boek vol emoties waar elke lezer wel ergens een stukje herkenning in kan vinden.
Tranen, die kan je ook verwachten tijdens het lezen van dit boek. Tranen van verdriet en hartzeer maar ook tranen van een hart vol liefde en tederheid. Dit boek is zo vol, vol emoties, vol van liefde. Als je het boek nog niet in huis hebt, doe het dan nu zodat je het verhaal van Michelle en Loes, vol dankbaarheid, kan lezen.
Wat een debuut, Luce van Leer. Mijn hoedje af voor dit boek. Schrijf aub verder, blijf de verhalen die je wil delen, delen. Ik zal ze trouw lezen. Bedankt voor Bordeauxrood.
Twee hoofdpersonages, twee verhaallijnen, Michelle en Loes, moeder en dochter. In het begin van het boek leer je vooral Michelle kennen en hoe zij haar kindertijd, jeugd heeft (moeten) ervaren. Loes komt volop in beeld wanneer - zonder te spoilen - Michelle als volwassen vrouw en zelf nu moeder nogmaals een aangrijpend iets ervaart, en lees je hoe Loes dit alles aanvoelt, verwerkt, bekijkt.
Het verhaal dat de auteur hier brengt over Michelle en Loes - gebaseerd op waargebeurde feiten - is hard maar echt, puur en wondermooi, rauw en eerlijk en zo ongelooflijk mooi en krachtig. En liefde, zoveel liefde. Luce van Leer neemt je mee doorheen het boek vol emoties waar elke lezer wel ergens een stukje herkenning in kan vinden.
Tranen, die kan je ook verwachten tijdens het lezen van dit boek. Tranen van verdriet en hartzeer maar ook tranen van een hart vol liefde en tederheid. Dit boek is zo vol, vol emoties, vol van liefde. Als je het boek nog niet in huis hebt, doe het dan nu zodat je het verhaal van Michelle en Loes, vol dankbaarheid, kan lezen.
Wat een debuut, Luce van Leer. Mijn hoedje af voor dit boek. Schrijf aub verder, blijf de verhalen die je wil delen, delen. Ik zal ze trouw lezen. Bedankt voor Bordeauxrood.
November 7, 2021
Bordeauxrood is een verhaal waar ik even een paar dagen van moest bijkomen. Het verhaal ligt heel dicht bij de auteur en dat merk je ook echt tijdens het lezen. De schrijfstijl neemt je mee op een emotionele rit en ik heb zelf dan ook een traantje moeten wegvegen. Het verhaal volgt Michelle (in het verleden) en Loes (in het heden). Eigenlijk denk ik dat het boek het indrukwekkendst is als je er blind ingaat en daarom zal ik in mijn review niet meer over de inhoud vrijgeven. Ik vond het onwijs mooi hoe de twee verhaallijnen van Loes en Michelle samenkwamen en hoe verscheidene emoties beschreven werden. Pijn en liefde kunnen apart ervaren worden maar worden in dit boek tegelijkertijd ervaren door beide hoofdpersonen. Als mensen komen we soms voor situaties te staan die ons en onze dierbaren pijn doen, maar waar we niks aan kunnen veranderen. Iedereen kan zich denk ik wel vinden in dit gevoel van machteloosheid en daarom denk ik dat dit boek zoveel emoties in lezers naar boven brengt. Als jij er net als mij ook zo van houd om emotionally destroyed te worden door boeken dan raad ik deze zeker aan!
July 3, 2021
Lieve Luce, wat heb je een ontzettend prachtig boek geschreven! Je hebt met dit boek heel duidelijk laten zien hoe sterk je bent en hoe mooi jij je emoties kan verwoorden. Ik heb meerdere malen met tranen in m’n ogen gezeten en door jouw persoonlijke schrijfstijl leken alle emoties heel dichtbij te komen.
Bordeauxrood is een boek dat ik zeker kan aanraden, maar wel met de waarschuwing dat je gegarandeerd met tranen in je ogen zal zitten. Het is een prachtig verhaal over familie, ziekte maar vooral liefde. De schrijfstijl is erg persoonlijk, omdat het verhaal heel dichtbij de auteur ligt. Dit zorgt er voor dat alle emoties die in de woorden worden gelegd nog sterker overkomen.
De opdeling van de hoofdstukken vond ik ook zo mooi (en dan niet alleen vanwege de fantastische art aan het begin van elk hoofdstuk). Doordat er niet alleen vanuit het perspectief van Loes in het heden werd verteld maar ook vanuit het perspectief van Michelle in het verleden, kreeg je als lezer de mogelijkheid om een sterkere band met Michelle op te bouwen - wat er dan uiteindelijk weer in resulteerde dat de gebeurtenissen in het heden nog zwaarder vielen.
Het enige dat mij nog rest te zeggen is je dit boek zeker moet lezen. Voor mij is het een verhaal dat niet binnen mijn gebruikelijke genre valt maar ik heb echt van ieder woord genoten!
Bordeauxrood is een boek dat ik zeker kan aanraden, maar wel met de waarschuwing dat je gegarandeerd met tranen in je ogen zal zitten. Het is een prachtig verhaal over familie, ziekte maar vooral liefde. De schrijfstijl is erg persoonlijk, omdat het verhaal heel dichtbij de auteur ligt. Dit zorgt er voor dat alle emoties die in de woorden worden gelegd nog sterker overkomen.
De opdeling van de hoofdstukken vond ik ook zo mooi (en dan niet alleen vanwege de fantastische art aan het begin van elk hoofdstuk). Doordat er niet alleen vanuit het perspectief van Loes in het heden werd verteld maar ook vanuit het perspectief van Michelle in het verleden, kreeg je als lezer de mogelijkheid om een sterkere band met Michelle op te bouwen - wat er dan uiteindelijk weer in resulteerde dat de gebeurtenissen in het heden nog zwaarder vielen.
Het enige dat mij nog rest te zeggen is je dit boek zeker moet lezen. Voor mij is het een verhaal dat niet binnen mijn gebruikelijke genre valt maar ik heb echt van ieder woord genoten!
July 15, 2022
Bordeauxrood van Luce van Leer is gebaseerd op waargebeurde verhalen. Het is een ontroerende roman over familie, ziekte en liefde.
Quote: ‘Het voelt alsof ik van de een op andere dag een totaal ander leven ben binnengestapt. Eén die niet van mij is en waar alles er grijs en onzeker uitziet in plaats van zonnig en semi-zorgeloos’.
Het verhaal begint meteen sterk, Michelle komt erachter dat haar pleegmoeder niet haar echte moeder is. In haar hart is haar pleegmoeder haar moeder en ze heeft dan ook moeite met haar plaats te vinden in het leven en hoe ze zich moet voelen, hoe ze met haar emoties om moet gaan. Helemaal wanneer haar pleegmoeder in het ziekenhuis komt te liggen, wordt dit alleen maar lastiger.
Het verhaal wisselt zich af tussen het heden en verleden, het verhaal van Michelle ziet eruit alsof het uit een dagboek komt. Het verhaal bouwt zich steeds meer op en je leest het heden vanuit het oogpunt van haar dochter Loes.
Het is een emotioneel boek en trigger warnings zijn zeker op z’n plaats. Het is echt prachtig geschreven en je leeft ontzettend mee, alsof je het zelf beleefd. De emoties worden zo goed omschreven en ook de familieband vind ik zo ontzettend mooi.
Het boek pakte mij van het begin tot het einde, waarvan het einde met een traan en toch ook een kleine glimlach. De laatste zinnen van het boek, maakte het in mijn ogen helemaal af.
Quote: ‘Het voelt alsof ik van de een op andere dag een totaal ander leven ben binnengestapt. Eén die niet van mij is en waar alles er grijs en onzeker uitziet in plaats van zonnig en semi-zorgeloos’.
Het verhaal begint meteen sterk, Michelle komt erachter dat haar pleegmoeder niet haar echte moeder is. In haar hart is haar pleegmoeder haar moeder en ze heeft dan ook moeite met haar plaats te vinden in het leven en hoe ze zich moet voelen, hoe ze met haar emoties om moet gaan. Helemaal wanneer haar pleegmoeder in het ziekenhuis komt te liggen, wordt dit alleen maar lastiger.
Het verhaal wisselt zich af tussen het heden en verleden, het verhaal van Michelle ziet eruit alsof het uit een dagboek komt. Het verhaal bouwt zich steeds meer op en je leest het heden vanuit het oogpunt van haar dochter Loes.
Het is een emotioneel boek en trigger warnings zijn zeker op z’n plaats. Het is echt prachtig geschreven en je leeft ontzettend mee, alsof je het zelf beleefd. De emoties worden zo goed omschreven en ook de familieband vind ik zo ontzettend mooi.
Het boek pakte mij van het begin tot het einde, waarvan het einde met een traan en toch ook een kleine glimlach. De laatste zinnen van het boek, maakte het in mijn ogen helemaal af.
August 11, 2021
Wauw. Gewoon wauw. Zo ontzettend goed geschreven en wat heeft dit boek me laten huilen. Zoveel emotie gestopt in een ontzettend prettig te lezen verhaal. Ik kon gewoon niet meer stoppen met lezen.
Displaying 1 - 26 of 26 reviews