สวรรค์ประทานพร เล่ม 1

สวรรค์ประทานพร #1

by Mò Xiāng Tóng Xiù, 墨香铜臭, โม่เซียงถงซิ่ว

‘เซี่ยเหลียน’ สูงส่งเป็นถึงไท่จื่อผู้อุทิศตนช่วยเหลือปวงประชา
ด้วยวัยเพียงสิบเจ็ดปีก็บรรลุขึ้นสวรรค์เป็นที่จดจำไปทั่วหล้า
ทำการสิ่งใดล้วนเก่งกาจปราดเปรื่อง ผู้คนต่างกล่าวว่าเขาเป็นลูกรักของสวรรค์
กระทั่งเกิดเหตุพลิกผัน ทำให้เขาถูกขับออกจากสวรรค์ถึงสองครั้ง
เป็นเหตุให้พลังเวทถูกผนึก ต้องลงมาอยู่ในโลกมนุษย์
ชีวิตตกต่ำกลายเป็นที่เย้ยหยันไปทั่วทั้งสามภพ
ไร้สาวก ไร้ธูปเทียน ไร้คนเซ่นไหว้บูชา ถูกผู้คนลืมเลือน
ต้องหาเลี้ยงชีพด้วยการเก็บขยะ ถูกจดจำว่าเป็นเทพขยะและเทพโรคระบาด
ใครต่างก็คิดว่าเขาจะต้องตกต่ำไม่อาจฟื้นคืนสู่สวรรค์ ต้องเข้าสู่ทางสายมารเป็นแน่

แปดร้อยปีต่อมา เขาก็กลับขึ้นสวรรค์อีกเป็นครั้งที่สาม สร้างความสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่ว
ทว่าขึ้นสวรรค์ครานี้เขาได้แต่รำพึงรำพัน...
เฮ้อ ใครบอกว่าเป็นเทพสบาย เก็บขยะยังง่ายกว่าเป็นเทพนัก
เพื่อชดใช้หนี้สวรรค์ เขาจึงรับภารกิจลงไปยังโลกมนุษย์
ทำให้เขาได้มีโอกาสพบกับ ‘ฮวาเฉิง’ หรือพิรุณโลหิตเชยบุปผา
ราชาผีผู้ออกมาจากบรรพตถงหลู สาวกคนสุดท้ายและเพียงคนเดียวของเขาตลอดกาล

“หากฝันของท่านคือช่วยเหลือปวงประชา เช่นนั้นฝันของข้า ก็คือท่านเพียงผู้เดียว”

Genres: Yaoi, Fantasy, Fiction, Novels

350 pages, Paperback

Published April 1, 2021

About the author

Associated Names:
* 墨香铜臭 (Chinese)
* Mò Xiāng Tóng Xiù
* โม่เซียงถงซิ่ว (Thai)
* 묵향동후 (Korean)
* Мосян Тунсю (Russian)

Reviews

[Chanyaku · Rating 5 out of 5]

ดองไว้นานมากกกกกกก เพราะรอให้ออกครบ 8 เล่มก่อนค่อยเริ่มอ่าน

เล่มนี้ทั้งเล่มเหมือนในอนิเมะซีซัน1 เลย ถ้าคนที่ดูมาแล้วจะเริ่มอ่านเล่มสองเลยก็ได้ ไม่งง แต่ในนิยายจะได้เห็นรายละเอียดจุกจิกยิบย่อยมากกว่าในการ์ตูน แล้วก็เข้าใจความสัมพันธ์พวกเทพมากกว่า โดยเฉพาะตัวละครรอบๆ ตัวเซี่ยเหลียน อย่างมู่ฉิงกับเฟิงซิ่น ตอนที่ดูการ์ตูนเราไม่ค่อยเข้าใจสองคนนี้ว่าทำไมชอบมาวอแวใกล้ๆ เซี่ยเหลียน ดูทั้งรักทั้งชังเซี่ยเหลียน พออ่านนิยายก็เข้าใจมากขึ้น แต่เล่มนี้ก็ยังไม่เปิดเผยปมว่าระหว่างนายบ่าวสามคนนี้เคยมีอดีตอะไรกันมา จากที่เคยภักดีอยู่ข้างกายกันมานาน ถึงกลายมาเป็นความสัมพันธ์ย่ำแย่เหมือนในปัจจุบัน

ส่วนพระเอกคือเสน่ห์แรงม้ากกกกก โอ๊ยยยยย ชอบทุกฉากที่มีซานหลาง ในการ์ตูนก็หล่อ ในนิยายก็หล่อ ชอบอ่อยเซี่ยเหลียนแบบเนียนๆ แพรวพราวเหลือเกิน แล้วดูแลเซี่ยเหลียนชนิดริ้นไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม ขนาดพื้นสกปรกยังไม่ยอมให้เกอเกอเหยียบ ต้องอุ้มเกอเกอไว้แนบอก เค้ารักของเค้ามาก ก็รอมาตั้ง 800 ปีอ่ะเนอะ ซานหลางคือร้ายกับคนทั้งโลก สามภพยอมให้เธอคนเดียว ใครร้ายกับเกอเกอเจอนางแน่นอน เช็คบิลเรียงตัว

เคมีเคใจของพระนายเรื่องนี้คือดี เขินบิดอ่ะ น้อยแต่มาก เรียบแต่โก้🤣

[Celeste · Rating 5 out of 5]

ตอนแรกเราดองเค็มอยู่กะครบ 8 เล่มค่อยอ่าน แต่เปิดพรีเล่ม 4 แล้วอีกเดือนคงได้อ่าน ถือว่าออกเล่มมาครึ่งทางแล้วขอแอบอ่านเลยละกันค่ะ 😁🙌 จะปีนึงแล้วอะนะคะที่เก็บมา

เราชอบเซี่ยเหลียน องค์ชายรัชทายาทเทพตกอับท่านนี้มากกค่ะ เป็นคนที่ดีแบบไม่ดีจนทำตัวเองเดือดร้อนแบบความดีลิซึ่มอะค่ะ เจอคนมาฟาดให้ตายก็ฟาดกลับแบบไม่อายที่จะมีคนอื่นมาช่วยรุมตี โดนด่าว่าไม่ยุติธรรมก็ไม่แคร์ ใครจะมารอให้เจ้ามาตีข้าเล่า รุมให้หมอบได้ก็รุมไปสิจะทำไมกัน จะต้องรอให้เจ้ามาฆ่าข้าก่อนเหรอ 555 ชอบมากก

ในเล่มมีสิ่งนี้หลายรอบเลย แอบสงสัยว่าเค้าเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่ยังเป็นมนุษย์อยู่เลยหรือเปล่า หรือมาเปลี่ยนเป็นคนนิสัยแบบนี้เพราะชีวิตที่พลิกผันตกต่ำจนต้องมาเก็บขยะขายแบบนี้

เป็นเทพแล้วดูซวยดวงตกกว่าตอนเป็นมนุษย์นี่คือ… แบบนี้จะเป็นไปทำไมกันล่ะเนี่ย ตายไปเกิดใหม่เรื่อย ๆ ซะยังดีกว่าล่ะมั้งคะ คงต้องอ่านเล่มต่อจะได้รู้ มีแต่คนอยากเป็นเทพ แต่สำหรับรายนี้แล้วนั้น เฮ้อ 😂

P.S. เขียนตอนจีบกันได้น่ารักใจเต้นไม่ทันตั้งตัวดีเหมือนเดิม มีอยู่ดี ๆ จิ้มแก้มพิสูจน์ความแท้ของเค้าซะงั้น ท่านไท่จื่อนี่ไม่ใช่เล่นเลยนะคะ 😘😁 อีกฝ่ายในใจคงหัวระเบิดอยากกรีดร้อง คนอ่านก็กรี๊ดตามไปติด ๆ 555 ❤️

[Rada Chalapipat · Rating 5 out of 5]

ออกตัวก่อนว่าเราชอบผลงานของนักเขียนและนักแปลเป็นทุนเดิม ยิ่งเมื่อได้เห็นคำนำนักแปลและสนพ.ในการติดต่อสอบถามและทำความเข้าใจกับนักเขียน อีกทั้งเมื่อได้เห็นภาพปกนอกใน ภาพขาวดำในเล่มและภาคผนวกผังรายชื่อตัวละครฝั่งภพสวรรค์และภพผีแล้วต้องยอมรับความตั้งใจของผู้จัดทำจริงๆ

เล่มนี้จะเกริ่นนำปูมหลังของ #เซี่ยเหลียน ไว้สั้นมากว่าเป็นอดีตองค์ไท่จื่อหรือรัชทายาทแห่งแคว้นเซียนเล่อรูปงามที่มีใจยึดมั่นในการช่วยเหลือประชาชน เป็นไท่จื่อในตำนานเพราะช่วยเหลือเด็กน้อยในวันแห่บูชาทวยเทพที่นำไปสู่ลางร้ายกลายเป็นจริง ทำให้แว่นแคว้นเกิดโรคระบาดเภทภัยและสงครามจนสิ้นแคว้น ไท่จื่อเองที่ขึ้นสวรรค์ในวัย 17ปีอย่างอลังการ ทำผิดข้อปฏิบัติด้วยการลงมาช่วยแผ่นดินเกิดแต่กลับทำให้ทุกอย่างเลวร้ายลง สรุปว่าหลังจากนั้นเซี่ยเหลียนถูกขับจากสวรรค์รวม 2 ครั้งในรอบ 800ปีโดยใช้เวลาพเนจรเก็บขยะอยู่ในโลกมนุษย์เป็นส่วนใหญ่ เคยได้สมญานามว่าเซียนขยะก่อนที่ผู้คนจะค่อยๆหลงลืมไป ไม่มีศาลเจ้าหรือรูปสักการะใดๆให้จดจำ

ภาคปัจจุบันเกิดขึ้นเมื่อไท่จื่อได้ขึ้นสวรรค์ครั้งที่สามอย่างสะเทือนเลื่อนลั่นจนทำให้เกือบทำร้ายร่างกายและทำลายตำหนักของเทพบู๊สององค์ที่เคยเป็นอดีตข้ารับใช้ เลยต้องลงมาสืบเรื่องเจ้าบ่าวผีที่ทำให้หญิงสาวในหมู่บ้านแห่งดินแดนแถบภาคเหนือสูญหายไปสิบกว่าคนโดยมีเทพผู้น้อย "ฝูเหยา" และ "หนานเซิง" ลงมาให้ความช่วยเหลือและมีเทพฝ่ายบุ๋นคอยช่วยค้นหาข้อมูลและให้คำแนะนำ

นายเอกมีนิสัยที่เป็นซิกเนเจอร์ของนักเขียน คือ มองโลกแง่ดีมาก ฉลาด ช่างสังเกต เป็นคนง่ายๆ ไม่ถือตัว ใส่ชุดขาวและมีผ้าแพรเป็นอาวุธกึ่งผู้ช่วยเพราะเจ้าตัวจะไร้พลังเวทในโลกมนุษย์ ปกไทยเล่มแรกจะเป็นการพบกันครั้งแรกระหว่างนายเอกและ #ซานหลาง หนุ่มวัยรุ่นปริศนาชุดแดงระหว่างเดินทางกลับหมู่บ้านแห้วหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจหาตัวร้ายเจ้าบ่าวผีส่งต่อให้เทพในภพสวรรค์จัดการลงโทษ แต่ปกของบางประเทศจะเป็นการพบกันครั้งแรกของนายเอกและ #ฮวาเฉิง ราชาผีระดับมหากาฬหนึ่งในสี่ประลัยกัลป์ในคืนที่เซี่ยเหลียนปลอมตัวเป็นเจ้าสาว ได้พบผีเสื้อเงินและหนุ่มชุดแดงเดินมารับลงเกี้ยวและถือร่มกันฝนโลหิตไปส่งยังสถานที่เกิดเหตุ

พล็อตหลักของพระนายยังไม่เปิดเผย แต่เห็นชัดแน่ๆว่าพระเอกห่วงและหวงนายเอกขั้นสุด พล็อตรองสนุกและน่าติดตามว่ามีความเกี่ยวพันหรือเกี่ยวข้องซ้อนทับกับนายเอกหรือเหล่าขุนนางเทพอีกกี่คน พล็อตรองเรื่องที่สองจะเป็นปริศนาพ่อค้าเร่หายตัวไปตลอดสองร้อยปีระหว่างเดินทางผ่านแคว้นโบราณในทะเลทรายซึ่งเกี่ยวข้องกับสงครามระหว่างแคว้น สตรีที่เป็นราชครูปีศาจ งูหางแมงป่องและวิญญาณแค้นของเหล่าทหาร ตอนจบเล่มจะเปิดโผดูโอคู่เทพสตรีชุดขาวดำอีกสององค์ คาดว่าเรื่องราวจะค่อยๆโรแมนติคดราม่ามากขึ้นเรื่อยๆ แค่เล่มนี้ฮวาเฉิงก็อุ้มท่าเจ้าหญิงจนแทบไม่อยากจะปล่อยให้พี่เค้าลงเดิน

[Kamons · Rating 4 out of 5]

ก่อนอ่านไม่คิดว่าจะมาโทนนี้ คือโทนตลก ไทจื่อเป็นคนตลก ตลกแบบหน้าตาย ตลกแบบไม่ตั้งใจตลก ก่อนอ่านเราดูอนิเมะมาก่อน เล่ม 1 จบที่อนิเมะซีซั่น 1 พอดีแบบไม่ขาดไม่เกิน ตอนดูก็มีงงๆ บางช่วง งงเทพสวรรค์ทั้งหลาย พอมาอ่านเล่มนี้ถึงบางอ้อเลย

[百牡丹 · Rating 3 out of 5]

แม้นจักถูกเนรเทศจากสวรรค์ถึงสองครั้งจนเป็นฉาวโฉ่ไปทั่ว เป็นตัวตลกไปถึงสามภพ แต่ในครั้งที่สามองค์รัชทายาทแห่งแคว้นเซียนเล่อกลับสามารถกลับมาเกิดเป็นเทพเซียนได้อีกครั้ง นับเป็นสิ่งที่หา���ด้ยากยิ่ง แต่การกลับมายังสวรรค์ของเซี่ยเหลียนสั่นสวรรค์เสียจนเกิดเรื่องราว จนทำให้ไท่จื่อแคว้นเซียนเล่อต้องยอมตกลงไปช่วยชาวบ้านที่ถูกรังควานจากผีเจ้าบ่าว เป็นภารกิจนั้นเองที่เซี่ยเหลียนได้พบกับบุรุษในชุดแดง เสียงกรุ๊งกริ๊งของโซ่โลหะกระทบกันดังทุกก้าวที่ย่างไป บุคคลที่มิมีผู้ใดอยากพานพบเจอ พิรุณโลหิตเชยบุปผาคือฉายาของราชาเมืองผี ฮวาเฉิง

ต้องเกริ่นไว้ก่อนว่าได้ดูอนิเมะมาก่อนทำให้การอ่านครั้งนี้จึงไม่เชิงว่าเป็นครั้งแรกเสียทีเดียว เพราะในอนิเมะแทบจะลอกถอดความออกมาจากหนังสือแทบทุกกระเบียดนิ้ว ถ้าใครที่ดูอนิเมะมาก่อนและเข้าใจจนกระจ่างแล้วการมาเริ่มอ่านเล่มแรกอีกครั้งก็คงเหมือนการได้กลับไปดูใหม่อีกรอบ สิ่งนี้เปรียบเป็นทั้งข้อดีและข้อเสียหากมองจากต่างมุมกัน ข้อดีคือทำให้สามารถอ่านหนังสือแล้วเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว ไม่ได้จำเป็นต้องบรรยายมากความ แต่หากมองในส่วนของเราข้อเสียก็คงจะมีมากกว่า เพราะการที่ได้รู้เรื่องราวมาก่อน ยิ่งเป็นข้อความที่แทบจะเหมือนกันหมดทั้งในอนิเมะและหนังสือทำให้อรรถรสสูญเสียไป แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีส่วนเล็กๆ ที่ต่างไปจากในอนิเมะรอให้อ่านแล้วจับผิดเหมือนเป็นเล่นเกมส์หนึ่ง

ในเริ่มแรกของหนังสือจะพาผู้อ่านไปรู้จักกับองค์รัชทายาทแห่งแคว้นเซียนเล่อ หากใครคุ้นชินกับน้ำเสียงหรือรูปแบบของนิยายพีเรียดจีนก็จะเข้าได้ว่าจะมีน้ำเสียงการเล่าอย่างไร เป็นการเล่าที่ให้เปรียบก็คงเป็นการเล่าตำนานมากกว่าจะเป็นการดำเนินเรื่องแบบที่มักจะเห็นในนิยายที่อื่น แต่ก็มิได้เป็นปัญหาเพราะมันเข้ากับเรื่องนี้ได้ดี ถึงกระนั้นการเล่าของสวรรค์ประทานพรก็มีจุดหนึ่งที่มองว่าคนชอบก็จักชอบ หากคนจักเกลียดก็คงเกลียด เปรียบการเล่าเรื่องเป็นเหมือนเสื้อผ้าอาภรณ์ตัวหนึ่ง บางคนชอบเสื้อผ้าพอดีตัว อีกคนชอบเสื้อผ้าหลวมกว่าตัวผู้ใส่ การเล่าเรื่องของสวรรค์ประทานพรเล่าอย่างกระชับรวบรัด ไม่ค่อยมีการพรรณนาเว้นช่องว่างไว้ ทำให้มองว่าแล้วแต่ความชื่นชอบของผู้อ่าน แต่สำหรับเราก็ไม่ได้แย่แต่ก็ยังไม่ได้ชอบตามปกติที่เราชอบ

ตัวละครเอกอย่างเซี่ยเหลียนแน่นอนว่าต้องมีข้อมูลที่ผู้เขียนใส่มามากกว่าตัวละครอื่น แต่ดูเหมือนเรื่องอะไรจะเกิดขึ้นก็ชอบโยงมาเกี่ยวข้องกับไท่จื่อองค์นี้เสียหมด ส่วนอีกคนอย่างซานหลางก็เป็นตัวละครลึกลับตัวหนึ่งที่ผู้อ่านก็คงเดาได้ไม่ยากว่าแท้จริงแล้วเป็นใคร ส่วนตัวละครรองก็แทบไม่ได้มีอะไรมากเท่ากับตัวเอก ตอนอ่านเลยรู้สึกว่าตัวละครรองเหล่านี้ไม่ค่อยมีนิสัยโดดเด่นพอจะให้ชื่นชอบเท่าใดนัก

โดยรวมแล้วไม่ได้คิดว่าสวรรค์ประทานพรเป็นหนังสือที่ไม่สนุกเนื้อเรื่องไม่ติดตาม แต่อย่างที่บอกไว้ข้างต้นว่าดูอนิเมะมาแล้วเหมือนกับในหนังสือทุกกระเบียดนิ้วทำให้อรรถรสของหนังสือสูญเสียไป ถึงอย่างไรก็ยังเป็นหนังสือที่ชวนให้ติดตามอยู่ดี

[pn · Rating 5 out of 5]

(5/5) ชอบมาก ผ่านตากี่รอบก็ชอบๆๆ เป็นอีกเรื่องที่ขึ้นหิ้งของเราเลย คือถ้าพิมพ์ก็คงจะมีแต่อวย 5555555 เทียนกวานสำหรับเราคือเริ่มรู้จักจากอนิเมะ พอรู้ว่าจะมีแปลไทยก็รอออกให้ครบแล้วค่อยอ่านเพราะกลัวค้างและอยากอ่านรัวๆ โฮ เราเคยอ่านงานของแม่โม่มาก่อนแล้วรู้สึกว่ายังไงก็น่าจะสนุก

แล้วก็จริง เล่มแรกก็สามารถทิ้งอะไรไว้ให้รู้สึกว่าน่าติดตาม มันสนุกอะ ตอนอ่านเรามีความสุขมากไม่รู้เพราะอะไร ทั้งๆที่ความสัมพันธ์ของพระนายมันดูไม่หวือหวาเลยนะ แทบจะไม่มีฉากโดนตัวกันตรงๆเลย (เพราะว่ามีคนๆหนึ่งรักและเคารพเขามากแหละ) แต่มันทำให้เรารู้สึกว่าความรักของฮวาเฉิงโคตรยิ่งใหญ่ การรอคอยแปดร้อยปีอะเนอะ น้ามตามา อีกอย่างที่เราชอบคือตัวละครมีมิติดีมากอย่างเห็นได้ชัด นิสัยหรือการกระทำที่แสดงออกมามันทำให้รู้สึกว่านี่ไม่ใช่ตัวละครดาษดื่นหรือตัวละครแบนๆ แต่เป็นตัวละครที่มี cause and effect ของตัวมันเอง เป็นนิยายที่พล็อตดี การดำเนินเรื่องก็ดี ภาษาก็สละสลวยอ่านแล้วไม่ติดขัด ทั้งแบบต้นฉบับภาษาจีนและภาษาไทยเลย ต้องขอชื่นชมมากๆค่ะ

[Satem · Rating 5 out of 5]

เซี่ยเหลียน องค์ไท่จื่อแห่งแคว้นเซียนเล่อ ได้บรรลุขึ้นสวรรค์เป็นเทพเป็นครั้งที่สาม ขึ้นสวรรค์มาครั้งนี้เขาได้ สร้างความสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่ว แต่เทพที่ได้ชื่อว่าเทพเก็ยขยะกับเทพแห่งความโชคร้ายท่านนี้ก็ได้เข้ามาทำภารกิจจนมีโอกาสได้พบกับฮวาเฉิง หรือราชาผีเจ้าของชายาพิรุณโลหิตเชยบุปผา ราชาผีระดับมหากาฬ เรามาดูกันว่าเหตุใดเซี่ยเหลียนถึงได้ตกสวรรค์ถึงสองครั้ง เขาและฮาเฉิงเกี่ยวข้องกันอย่างไร และเกิดอะไรขึ้นบนสวรรค์กันแน่

ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าเราอ่านเรื่องนี้แบบไม่ต่อกัน (ไม่ได้เบื่อวางแต่หนังสือยังออกไม่ครบ) อารมณ์เลยอาจจะไม่ปะติดปะต่อกันเท่าที่ควร นอกจากนี้ยังหนีสปอย์จากโลกออนไลน์ไม่ได้อีกแงงงง

เรื่องนี้แม่โม่ทำได้ดีอีกแล้ว เขียนได้สนุกทั้งเรื่องไม่แผ่ว มีทั้งฉากแอคชั่นมันส์ๆ เนื้อเรื่องชวนปวดตับ (จบดี) ปริศนาให้คิดตาม ความฮาปนน่ารักกรุบกริบ เป็นเรื่องที่เราจะแนะนำให้ทุกคนต้องอ่าน มือใหม่ก็อ่านได้เพราะไม่ได้เข้าใจยาก ส่วนคนในด้อมก็อ่านแล้วจอยแน่นอนเพราะเขียนดีม้ากกกกกกก

ถึงจะบอกว่าเรื่องนี้มีความฮาปนน่ารักกรุบกริบ (ที่มาจากคู่พระนาย) แต่สำหรับเรา เราคงจะจำเรื่องนี้ว่าเป็นเรื่องที่ความหนุบหนิบมันไฟต์กับความจิตตกแบบยิบตา

ในช่วงแรกๆ เราจะได้มาเรียนรู้โลกของจักรวาลนี้ก่อนผ่านมุมมองของเซี่ยเหลียน และระหว่างที่เรียนรู้ไปก็จะมีความแทรกๆ ภูมิหลังของเซี่ยเหลียนมาเรื่อยๆ ซึ่งนี้แหละคือจุดที่ทำให้เราโครตตตตจะจิตตก ด้วยความที่น้องเซี่ยเป็นคนที่อ่อนโยนแต่ไม่อ่อนแอ แต่สถานะการมันบีบบังคับ น้องเลยก็ต้องมาเจอกับเรื่องแย่ๆ ซ้ำๆ อ่านแค่สิ่งที่นางเจอชั้นก็เจ็บช้ำจะแย่แล้ว แต่พอมาอ่านรีแอคชั่นของซานหลางที่เห็นแต่ไม่สามารถช่วยอะไรได้ ความรู้สึกเศร้าจนใจแทบสลายแม่งยิ่งคูญร้อยอ้ะ ดีที่ความเศร้ามันอยู่ในช่วงอดีต (ที่เล่ามาแบบย้อนอดีต) แล้วช่วงปัจุบันก็มีแต่ความจู๋จี๋ของพระนาย ทุกอย่างมันเลยกู้ใจเรากลับมาได้

รวมๆ แล้วเรื่องนี้เป็นแนวเทพเซียนอีกเรื่องที่เรายกให้เป็นสแตนดาดขึ้นหิ้ง เนื้อเรื่องเข้มข้น เส้นเรื่องคาดเดายาก (ยากสำหรับเราเพราะคู่พระนายเก่งมากทั้งคู่ ตลอดทั้งเรื่องเราเลยแอบคิดตลอดว่า “แล้วจะสู้กับใครอีกวะ”) ทุกอย่างมีเหตุผลที่มา ยิ่งตอนเฉลยปมนะยิ่งฮุ้หูวววววว ถ้าไม่โดนสปอยคงเดาที่มาที่ไปแทบไม่ถูก

จุดเด่นอีกอย่างของเรื่องที่ผลาดไม่ได้คือตัวละครมีมิติมาก แถมเหล่าเทพยังมีความเชื่อมโยงกั��� มีเบื้องลึกเบื้องหลัง พอเราได้มารู้เรื่องต่างๆ บนสวรรค์ก็ร้องโอ้โหอู้วหูวไปมา มีทั้งเบื้องหลังที่มีสีสัน เบื้องหลังดำมืด และเบื้องหลังที่นำไปสู่โศกนาฏกรรมสุดเศร้าที่ทำเอาเรานอนร้องไห้ไปสองคืน

และอีกหนึ่งจุดเด่นที่พลาดไม่ได้ของเรื่องนี้คือโรแมนซ์พระนาย ช่วงแรกๆ อาจจะมาช้านิดนึง แต่มันเป็นอารมณ์เรียนรู้กันและกัน แต่แน่นอนว่าโมเม้นชวนเหม็นความรักก็มีมาเรื่อยๆ เซี่ยเหลียนอ้ะกำลังอยู่ในช่วงเรียนรู้ แต่เราแอบคิดว่านางน่าจะปิ๊งซานหลางตั้งแต่แรกพบ ส่วนซานหลางคือแฟนบอยที่ประสบความสำเหร็จที่สุดคนหนึ่ง เพราะช่วงหลังๆ คือสวีทแบบไม่สนหมูหมากาไก่ สวีทจนเราหมั่นไส้5555

ไหนๆ พูดถึงคู่พระนางแล้วก็ขอลงดีเทลเล็กน้อย

เซี่ยเหลียนสมกับคำว่าอ่อนโยนแต่ไม่อ่อนแออย่างแท้จริง และเป็นตัวละครที่มีพัฒนาการมากที่สุดในเรื่องด้วย (เพราะเจอมาเยอะมาก) เป็นตัวละครที่ภูมิหลังคือองค์ไท่จื่อที่เก่งกาจรองแค่จวิ๋นอู๋และมีจิตใจเมตตา พอได้มาอ่านเบื้องหลังนางคือเก้ทเลยว่าทำไมถึงกลายเป็นคนชิวๆ ไป ทั้งเรื่องเซี่ยเหลียนไม่มีพลังเวทเลย (ได้แต่ยืมฮวาเฉิง) แต่ตลอดทั้งเรื่องเราก็สัมผัสได้ว่านางโครตจะเก่ง ฝีมือดี ฉลาด อ่อนโยน กลิ่นเคะแรงมาก55555 ในทุกเรื่องที่เราอ่านมา เซี่ยเหลียนเป็นตัวละครที่ชีวิตหนักหน่วงที่สุด บอบช้ำที่สุด แต่นางก็ยังลุกขึ้นเดินต่อได้ เชื่อว่าหลายๆ คนก็คงจะตกหลุมรักนางด้วยสาเหตุนี้ ถึงจะบอกว่าอ่อนโยนแต่คาร์แรคเตอร์นางก็ไม่ซ้ำใคร บางทีก็มีความกวนส้นนิดๆ ออกแนวชิวๆ ฮาๆ ก็มี ถือว่าแปลกใหม่อ่านเพลินเอนจอยมากเวอร์

ฮวาเฉิงเราก็โครตจะเอนจอย55555 ด้วยความที่นางคือซุปเปอร์แฟนบอยทั้งเรื่อง คาร์แรคเอตร์ที่วางใส่คนอื่นคือ หยิ่งๆ มั่นใจในตัวเอง กวนส้นๆ ไม่สนหัวใคร แต่พอมาอยู่กับเกอเกอคือเปลี่ยนเป็นคนละคน อ่านละเพลินมาก55555 ตัวฮวาเฉิงมีความแฟนบอยสูงมาก แล้วเขียนออกมาได้น่ารักมากด้วย ทั้งเรื่องจะมีโมเม้นชวนโก๊ะของฮวาเฉิงออกมาให้เห็นบ่อยๆ ซึ่งพอมาเทียบกับอีกนิสัยของนางแล้วก็ออกมาเป็นตัวละครที่มีความน่ารักแต่เท่อย่างบอกไม่ถูก สำหรับเรื่องนี้ ฮวาเฉิงคือสายซัพพอร์ตแบบ 100% แบบครับเกอเกอ เกอเกออยากทำอะไรเดี๋ยวช่วยครับ อยากได้อะไรเดี๋ยวหามาให้ครับ นางจะคอยซัพพอร์ตภารกิจของเซี่ยเหลียนได้อย่างยอดเยี่ยม ถือเป็นการวางคาร์แรคเตอร์พระนายที่แปลกใหม่ชวนเพลินมาก

อีกคู่ที่ต้องพูดคือคู่เฟิงซิ่น-มู่ฉิง สองลูกน้องของเซี่ยเหลียนซึ่งตอนแรกๆ ที่เราอ่านโดยยังไม่รู้เบื้องหลังก็รู้สึกไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ แต่พอได้มาอ่านสิ่งที่ทั้งสองต้องเจอก็เข้าใจนิสัยของทั้งคู่มากยิ่งขึ้น สองคนนี้เป็นตัวละครที่ไม่มีพัฒนาการด้านนิสัยเลย (แต่เพราะถูกวางให้เป็นแบบนั้น55555) แต่เป็นคู่ที่สร้างสีสันให้กับเนื้อเรื่องได้ดีมากๆ

อีกคู่ที่พลาดไม่ได้คือคู่ซือชิงเสวียนกับหมิงอี๋ที่เชื่อว่าทุกคนจิ้นหนักมาก ส่วนตัวเราอ่านละยังหาความจิ้นไม่ได้ (เพราะภูมิหลังมันหนักมาก) แต่พอเข้าใจ คู่นี้มี Sub-story ที่พีคที่สุดในเรื่อง เราอ่านละลุ้นมาก สนุกมาก แต่ก็ปวดใจมากเช่นกัน เป็นเนื้อเรื่องที่โครตสนุกแต่ทำฉันใจสลาย อ่านละก็นนอนร้องไห้ทั้งๆ ที่โดนสปอยมาหมดแล้ว.....

ขอพูดถึงตัวละครที่อีกตัว แม่ทัพเผย หรือ เผยหมิงที่เราชื่อว่าช่วงแรกๆ ทุกคนคงจะเหม็นหน้านางแน่ๆ เพราะถูกวางตัวมาให้น่าจะขัดเซี่ยเหลียนสุดๆ แต่พออ่านไปอ่านมาเชื่อว่าทุกคนต้องรักเผยหมิง แกมีนิสัยที่ขัดกันแปลกๆ แต่อ่านละจอยๆ ดี 55555 แถมยังเป็นตัวชูโรงคู่พระนายที่สร้างเสียงหัวเราะในเรื่อง ยิ่งหลังๆ พอมีฉากเท่ของแม่ทัพเผยเราถึงกับกรี๊ดเลย เป็นตัวละครที่ตรงไปตรงมามีศักดิ์ศรีขนาดฮวาเฉิงยังไม่ด่า 555555

รวมๆ แล้วเรื่องนี้ทุกคนโปรดเก็บ ถึงจะย้อนอดีตนานไปบ้างแต่เราเชื่อว่าใครอ่านก็จะไม่เบื่อ เรื่องนี้มีครบหมดทุกอารมณ์จริงๆ ไม่ว่าแนวไหนก็อ่านได้แน่นอน!

ปล. สวรรค์ประทานพร ไร้สิ่งใดให้หวั่นเกรง เป็นประโยคที่อยู่ในใจเราไปแล้ว ทุกครั้งที่นึกถึงก็จะนำอารมณ์ใจสลายปนนุบนิบมาด้วยทุกที5555

[Pan Napat · Rating 3 out of 5]

เป็นคนอ่านที่ไม่เคยดูมังงะ ความเห็นส่วนตัวเป็นนิยายที่ถือว่าอ่านยาก ย่อยยาก อ่านๆ วางๆ อ่านๆ หยุดๆ หลับบ้าง
ถ้าเทียบกับปิงเหอคือเรื่องนั้นอ่านง่ายย่อยง่ายชวนให้ติดมาก แต่สวรรค์ประทานพรไม่เลย เครื่องติดช้ามากต้องเข็นอ่าน เห็นเค้าว่าฮว่าเฉิงดีงามก็จะพยายามเข็นต่อ หรือเราไม่ชอบสไตล์การเขียนเค้าไม่รู้ สไตล์ของเค้าคือเขียนแบบกั๊กๆ หมกเม็ด เป็นปริศนา เช่น
- คุยกันแบบตัวละครรู้เรื่องกันสองคนแต่คนอ่านไม่รู้ เช่นเขียนว่าตัวเอกเล่าเรื่องงานเลี้ยงให้อีกคนฟัง แต่ไม่ได้บอกให้คนอ่านรู้ว่าตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ความจริงคืออะไร
- ตัวละครกำลังคุยกันถามถึงสาเหตุประเด็นสำคัญๆ คนนึงกำลังจะบอก แต่ดันมีเหตุการณ์อื่นแทรกกระทันหัน แล้วไม่มีการเอ่ยถึงเรื่องก่อนหน้านั้นอีกเลย
- กำลังจะแทงกัน อีกตอนตัดฉับย้อนไปเล่าเรื่องอดีต มันทำให้อ่านสะดุด
มันคงเป็นสไตล์การเขียนของเค้าที่คนชอบก็จะชอบไปเลย คนที่ไม่ชิน ก็อาจจะทำให้ไม่อินเท่าไหร่ แต่ต้องชื่นชมคนแปลนะ ถือว่าแปลดีมาก อ่านรู้เรื่อง ถ้าเจอคนที่แปลแย่นี่คงอ่านไมรู้เรื่องแบบปาทิ้งแน่

[Tippy Chee · Rating 3 out of 5]

หลังจากดูอนิเมภาคแรกจบไปหลายปี เพิ่งจะได้ฤกษ์ดีหยิบเรื่องนี้ออกมาจากกองดองแล้ว

แต่… รู้สึกว่านิยายมันหนืดไปหน่อยแฮะ หรืออนิเมทำไว้ดีเกินไป จบเล่มแรกนี้ก็คือเนื้อเรื่องเท่าอนิเมภาคแรกพอดี ซึ่งเอาจริง เรื่องมันยังไม่ไปไหนเลยอ่ะ ปูประวัติไท่จื่อตกสวรรค์ แล้วก็เซี่ยเหลียนทำเควสต์ สองเควสต์ จบแค่นั้น ส่วนที่รู้สึกว่ามันยืด คือมีพาร์ทบทสนทนาเซี่ยเหลียนซานหลางคุยกันหนุงหนิงยาวมากกก แล้วปักหลักคุยแบบไม่ขยับไปไหนเลยหลายตอนมากนะ อ่านแล้วเบื่อๆ แฮะ

ส่วนที่โอเค คือนิยายให้ภาพเซี่ยเหลียนเทพอนาถาได้ชัดสุดๆ คืออนาถาสุดจริงๆ ในอนิเมก็ไม่แย่เท่านี้ ตลกดี ส่วนเจ้าแดงตัวตึงก็คือ หล่อมากกกก หล่อทุกท่วงท่าทุกมุมมอง ไม่ว่าจะยกมือวางเท้าท่าไหนก็หล่อเท่ไปหมด บทบรรยายสีหน้าท่าทางตัวละครคือละเอียดมาก ภาพชัด แต่ก็นั่นแหละ เนื้อเรื่องไม่คืบจ้ะ

เอาละ นี่เพิ่งเริ่ม หนทางยังอีกยาว มีปริศนาทิ้งปมไว้หลายอย่าง ตรงนั้นนิดตรงนี้หน่อย ต้องติดตามกันต่อไป หลังๆ จะเดินเรื่องเร็วขึ้นบ้างมั้ยนะ

[Ning · Rating 5 out of 5]

ใช้เวลานานมาก กว่าจะอ่านจบ

เล่ม 1 อ่านเท่าไหร่ก็ไม่ติด รู้สึกว่ามันช้า ไม่ทันใจ และดันไปดูอนิเมะก่อน เลยไม่มีแรงจูงใจ

แต่พอรอบนี้กลั้นใจอ่าน ๆ ไป ติดเลย อยากรู้ว่าอะไร ทำไม ยังไงมาก

ตัวเรื่อง อ่านไปก็เครียดไป ขำไป ด้วยความที่รู้อยู่แล้ว ว่าชีวิตนายเอกค่อนข้างบัดซบ พอถึงพาร์ตย้อนอดีตนี่คือเครียดมาก เศร้ามาก พอมาในส่วนของพระเอก ก็ซึ้งมาก และ เศร้ามากพอกัน

เสียดายนิดๆ ที่เล่มหลังๆ รู้สึก ออกอ่าว ออกทะเลไปหน่อย ทั้ง ๆ ที่มันก็เศร้า แต่น้ำตาก็จะออกเค็ม ๆ หน่อยนึง

สรุปที่อ่านได้สนุกดีมาก ข้อความแฝงดี อ่านแล้วก็มีอะไรให้คิดตามเยอะดีค่ะ

[B. Sutthida · Rating 5 out of 5]

กรี๊ดพ่อหนุ่มน้อยซานหลางมาก นอกจากแอ๊บเด็กแล้ว ยังแอ๊บทำตัวใสซื่อไม่มีพิษมีภัยอีก แต่มาแตกโป๊ะก็ตอนอยู่กับขุนนางเทพคนอื่น มีความปากคอเราะร้ายไม่เหมือนตอนอยู่กับเกอเกอ 🤣 ส่วนขุนนางเทพคนอื่นก็ขี้นินทาน่าหมั่นไส้จริงๆ

แม้นี่จะเป็นการอ่านสวรรค์ประทานพรครั้งแรก แต่ก็เหมือนไม่ได้อ่านครั้งแรก (เพราะดูอนิเมะมา+โดยสปอยมาจากชาวเน็ตมาเล็กน้อย) เวลาอ่านเจอปฏิกิริยาของตัวละครจึงคิดโยงไปถึงเหตุการณ์นู้นเหตุการณ์นี้ที่เนื้อเรื่องยังดำเนินไม่ถึง ก็ถือว่าสนุกไปอีกแบบ ก็คงเหมือนเวลาเราอ่านนิยายรอบที่ 2 นั่นแหละ

[faerin · Rating 5 out of 5]

4.5
ก่อนอื่นเลย ประทับใจทั้งเนื้อเรื่องแล้วก็การแปลมาก ๆ อ่านแล้วลื่นสุด ๆ
ตอนอ่านช่วงแรกยังมีความงงๆ กับชื่อตัวละครอยู่ แต่พอผ่านไปครึ่งเล่มแล้ว สนุกมาก ชอบการผูกเรื่องของนักเขียนมาก รู้สึกแบบเอ้อเอามาร้อยเรียงกันแล้วมันเป็นเหตุเป็นผล ไม่ได้รู้สึกขัดตรงจุดไหน
ในส่วนของซานหลางคือ ซานหลางเค้าทำตัวมีพิรุธทั้งเล่มเลยค่ะ5555555 อ่าน ๆ ไปก็รู้สึกได้ว่าเซี่ยเหลียนและซานหลางต้องเคยรู้จักกันมาก่อนแล้วแน่ ๆ เล่มถัด ๆ ไป คงจะพูดถึงอดีตของทั้งคู่มากขึ้น อ่านต่อแน่นอนค่ะ

[orangejasmine · Rating 5 out of 5]

เล่มหนึ่งยังดำเนินเรื่องแบบปูพื้นให้เราเข้าถึง setting นี้ของผู้เขียน อ่านแล้วสนุกมาก การแปลดีมาก เราไม่เจอคำผิดเลย อ่านได้ไหลลื่นทำให้อรรถรสของเนื้อเรื่องที่สนุกอยู่แล้วมันน่าอ่านขึ้นไปอีกค่ะ

อารมณ์ของเล่มนี้ยังมีติดความตลกขำขันได้อยู่จากตัวละครต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นฝูเหยาหนานเฟิง หรือ เฟิงซิ่นมู่ฉิง สองลูกน้องสองเจ้านายที่จิกกัดกันไม่พัก แต่เวลาต้องรวมพลังกันจิกกัดซานหลางก็คือไม่แผ่วเช่นกัน เล่มนี้พาเราไปปราบผีเจ้าบ่าวและพาเราไปท่องทะเลทรายจัดการราชครูป้านเยว่ (เบื้องหลังเรื่องนี้จริงๆ แอบรู้สึกว่าน่าเศร้าอยู่) ที่นี่เองเหมือนเซี่ยเหลียนจะได้รู้ความลับของหนุ่มน้อยชุดแดงเจ้านายผีเสื้อเงินและกระบี่โค้งเอ้อมิ่งแล้ว แอบขำความเซี่ยเหลียนคิดว่าตัวเองแก๊แก่ เรียกซานหลางว่าหนุ่มน้อยตลอดเลย หารู้ไม่ว่าก็อายุไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก

ตัวละครเอกสองคนอย่างเซี่ยเหลียนและซานหลางก็น่าจะยังมีความลับอะไรให้เราได้ค้นหาอยู่แหละ อย่างน้อยก็เรื่องการขึ้นสวรรค์ครั้งที่สองของเซี่ยเหลียนที่เรายังติดอยู่ในใจว่าทำไมได้ขึ้นและทำไมได้ลงไวขนาดนั้น ไปต่อยตีชาวบ้านเขาทำไม และครั้งที่สามนี่อีกทำไมอยู่ได้กลับขึ้นมา ตัวซานหลางเองที่ก็แสนรู้ไปทุกเรื่องนี่แอบติดตามเซี่ยเหลียนยังไง ไหนจะติดตามเรื่องราวโลกภายนอกอีก หูตาไวละเกิน

แต่ยังมีติดอยู่ในใจนิดหน่อยว่าแล้วใครเป็นคนควบคุมร่างเปล่าๆ นั่นไปหาเซี่ยเหลียนให้เซี่ยเหลียนอยากรู้เรื่องป้านเยว่กันนะ ไม่รู้จะมีเฉลยเรื่องนี้ตอนหลังมั้ยเนาะ

[? · Rating 4 out of 5]

อ่านเพลินเหมือนที่คนอื่นบอกจริงๆค่ะ5555 มีความตลกด้วยเพราะชะตาชีวิตของพี่เหลียนมันบัดซบจริงๆนะ แต่ถ้าไม่มองว่าพี่เขาเป็นคนชิวๆแล้วมันก็ผ่านมานานแล้วเรื่องราวน่าสงสารมากนะ มันบัดซบไปหมดจริงๆอ่ะ เป็นคนดีมากแต่ก็โดนนินทาว่าร้าย เป็นตัวตลก โดนเหยียด มันน่าสงสารแล้วก็อยากรู้ว่ามีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรอีก
ฮวาเฉิงมาแบบนุ่มๆ มาเป็นหนุ่มลึกลับก่อนเล่มแรก แต่พี่เหลียนต้องมีฮวาเฉิงมาดูแลจริงๆอ่ะ มันอุ่นใจ มันเติมเต็ม

[Gil Mil · Rating 5 out of 5]

แปลดี อ่านง่าย ไม่เคยอ่านนิยายวายมาก่อนเลย แต่เล่มแรกก็ไม่ได้มีฉากวายอะไรเท่าไหร่ล่ะมั้ง ตอนไขปริศนาต่างๆ อ่านแล้วเพลินดี ปกติไม่อ่านนิยายจีนเพราะเคยซื้อมังกรหยกมาแล้ว อ่านเข้าใจยากเหลือเกิน ไม่ได้รู้ภาษาจีนด้วย เลยงงตึ้บพาลเลิกอ่านไปเลย เกิดอคติกับนิยายจีนไปเลยทีเดียว แต่เล่มนี้แปลดีจัง อธิบายเข้าใจง่ายหน่อย

[Luna’s area · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวมๆ8เล่ม นิยายแม่โม่ทำถึงทุกเรื่องจริงๆ ยอมหลับตี1ตี2เพราะเรื่องนี้เลยอ่านรวดเดียว8เล่ม น้อยมากที่จะจำตัวละครในนิยายได้ทุกตัวแบบนี้ทุกตัวมีคาแรคเตอร์ชัดมากหลังอ่านจบแล้วแบบอยากอ่านเรื่องของทุกๆตัวละครเลย ส่วนพล็อตไม่ต้องพูดถึงอลังการงานสร้างมากผูกปนเงื่อนเยอะไปหมด ใดๆโคตรหมั่นไส้ความสัมพันธ์พิรุธของไทจื่อกับราชาผีที่สุด ยิ่งตอนพิเศษหวานจนมดจะขึ้นอยู่แล้ว

[backburner · Rating 5 out of 5]

อ่านจบตั้งแต่วันที่ 21 มิถุนายนแล้วอันนี้ก็เพิ่งมีโอกาสได้มารีวิวเหมือนกัน ในวันที่เริ่มอ่านเรื่องนี้ i think the plot might be good and the first volume the storytelling is great.
slow burn is slow burning

[นักเก็ตไก่ ไฉไลกว่าเก่า · Rating 3 out of 5]

รักซีรีย์นี่นะ แต่รู้สึกว่าเล่ม1แอบน่าเบื่อนิดหน่อย มีเรื่องให้ตัวเอกไปทำเยอะแยะโดยส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องคนอื่น ซึ่งบางทีก็ไม่ค่อยอยากรู้เท่าไหร่ เรื่องราวของตัวเอกส่วนใหญ่จะกั๊กๆแล้วไปเฉลยที่เล่มอื่น แต่ลองเปิดใจอ่านดูคับ ติดมาก อ่านจบต้องอ่านเล่มต่อไปเรื่อยๆเลย

[Giyongchy · Rating 4 out of 5]

เล่มแรกเป็นการปูเรื่องเหมือนเล่านิทานพื้นบ้าน อ่านไปเพลินๆ จบเท่าอนิเมะซีซั่นแรกพอดีค่ะ

[Blingsmay · Rating 5 out of 5]

เล่ม 1 สนุกมาก ตลกมากด้วย ตบมุขกันไม่หยุด 55555 ไม่แปลกใจแล้วทำไมเป็นนิยายอันดับหนึ่ง แม่โม่เขียนดีมาก คนแปลก็แปลดีมากค่ะ

[Mook · Rating 5 out of 5]

เปิดอ่านไงหรอคะ??

[Tploy58 · Rating 5 out of 5]

แนวเทพเซียนผสมสืบสวน สอดแทรกความฮาเป็นระยะๆ อ่านไปก็เอ็นดูองค์ไท่จื่อ ทั้งสงสารทั้งขำ 😂 โดยรวมสนุกสมคำร่ำลือจริงๆ

[Wichaya · Rating 4 out of 5]

ผู้ที่กล่าวประโยคนี้ได้พิสูจน์ด้วยตนเองแล้วว่า ยามที่กายอยู่ ณ แดนโลกันตร์นั้น ใจหรือจะอยู่ที่ธารท้อได้

[notvalentineisreading · Rating 4 out of 5]

4.75 ⭐

[amya · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายวายจีนเล่มแรกที่อ่าน รู้สึกประทับใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆ เล่มแรกจะเป็นฟีลแนะนำตัวละครกับอธิบายภูมิหลังตัวละครก่อน ปมหลักยังไม่เปิดเผยขนาดนั้น เข้าใจได้เพราะมีถึง 8 เล่มจบ แต่ถึงจะเป็นเล่มแรกแต่ก็เห็นพัฒนาการของตัวละครในเรื่องแล้ว อย่างเซี่ยเหลียนเองคนเขียนก็เขียนให้เห็นว่าเป็นคนดีแต่เป็นประเภทที่เป็นคนดีแบบไม่ค่อยยอมคนอ่ะ ซึ่งนี่ชอบมากกกก ยังมีความแก่นแก้ว ร่าเริง น่ารัก สดใส ใครอยู่ใกล้ต้องได้ยิ้มแล้วมีความสุข ส่วนตาฮวาเฉิงคือแค่เล่มแรกก็รู้สึกได้แล้วว่าคลั่งรักเค้ามากถึงมากที่สุดดด รักมากแบบสู้กับศัตรูทั้งๆที่อุ้มเกอเกอไม่ให้เท้าแตะพื้นเพราะพื้นมีแต่เลือดอ่ะ โอ้ยพ่อคุณเอ้ย พอถึงฉากฮวาเหลียนเหมือนตัวเองได้ทานของอร่อยๆเหมือนที่คุณนักเขียนบอกจริงๆ

การเล่าเรื่องก็สนุกมากกกกกก มีเรื่องราวเหตุการณ์ให้ติดตาม 2 อาร์คใหญ่ๆคือภูเข้าอวี่จวินกับแคว้นป้านเย่ว ซึ่งทั้ง 2 อาร์คเล่นซะคนอ่านเดาไม่ถูกเลยจริงๆ หักมุมแบบอึ้งทั้ง 2 เรื่อง แล้วเหตุผลที่ใส่มาก็เป็นเหตุผลที่เหมาะสม เข้าใจได้ว่าทำไมถึงต้องทำ ต่อจากภูเขาอวี่จินจะเป็นช่วงที่ให้พักอารมณ์คนอ่าน ซึ่งนี่ชอบพาร์ทนี้มาก เพราะเป็นตอนที่ฮวาเหลียนเค้าเจอกันครั้งแรก (รึเปล่า) ซึ่งน่ารักมาก คำพูดคำจาฮวาเฉิงขนาดเพิ่งเล่มแรกแต่รู้สึกได้เลยว่ารักเค้ามากจริงๆ

ส่วนตัวชอบอาร์คภูเขาอวี่จวินมากกว่านิดหน่อย แต่เป็นอาร์คที่สนุกทั้ง 2 เรื่องเลย พอดิบพอดีไม่มากไม่น้อยเกินไป ถือเป็นการเปิดเข้าสู่วงการนิยายวายจีนที่ดีมากกก ประทับใจ

[Elyssia · Rating 5 out of 5]

Hualian made experiencing Banyue arc again worth it 💗

[Booyah · Rating 4 out of 5]

อ่านสนุกอ่านเพลิน น่าติดตามเอาใจช่วยองค์ไท่จื่อให้ทำภารกิจให้สำเร็จ เล่มนี้รู้สึกว่าเนื้อเรื่องยังเรื่ิอยๆอยู่ แค่ความฟินมีเห็นแล้ว อ่านเล่มสองต่อเลย

[fahlun · Rating 5 out of 5]

สวรรค์ประทานพร ไร้สิ่งใดให้หวั่นเกรง

[Pawanrat · Rating 5 out of 5]

ติด reading slump มานานมาก ลองหานิยายวายที่คนบอกว่าปัง เจอเรื่องนี้ปุ๊บ คือจบ การแปลโอเคเลย มีคำจีนแทรกเยอะหน่อย แต่ช่วยให้ฟีลจีน ๆ แบบเต็ม ๆ อ่านลื่นสบาย เข้าใจง่ายด้วย เคมีตัวละครน
ดีงามมากก ต้องรีบไปอ่านเล่ม 2 ต่อด่วน ๆ

[Bunnyb · Rating 5 out of 5]

เพิ่งอ่านเล่ม 1 จบ ดีเลย์กว่าหลายๆ คน เพราะหนังสือออกมาตั้งนาน
จนตอนนี้มาถึงเล่ม 4 แล้ว 😂
ชอบภาพวาดหน้าปกของจิ่วเถียวหลุนมาก สวยทุกเล่มเลย

ตัวเอกของเรื่องคือ "เซี่ยเหลียน" ตอนเป็นมนุษย์เคยเป็นไท่จื่อ (รัชทายาท)
ของแคว้นนึง ตอนได้เป็นเทพ ใครๆ ก็เลยเรียกว่าไท่จื่อเหมือนตอนเป็นมนุษย์
แต่เห็นคาแร็คเตอร์เซี่ยเหลียนแล้วเดาชะตากรรมไว้ล่วงหน้าได้เลย
เพราะจุดเด่นคือชอบช่วยเหลือคนอื่น แบบไม่ห่วงตัวเอง และไม่กลัวตาย 😥
นึกถึงจุดนี้ก็นึกไปถึง "เว่ยอิง" ในปรมาจารย์ลัทธิมาร ที่ก็ชอบช่วยเหลือคนอื่น
จนครั้งนึงยังโดนเสียดสีว่าถ้ามีเรื่องที่ไหนก็โยนความผิดใส่เว่ยอิงได้เลย
เพราะเดาได้ว่าต้องเข้าไปยุ่ง (ช่วยเหลือ) แน่ๆ เฮ่อ...😣🤔

แต่ถามว่าชอบมั้ย ก็ชอบ นักเขียนวางคาแร็คเตอร์เซี่ยเหลียนได้น่าสนใจ มีเสน่ห์มาก
ชอบที่เซี่ยเหลียนเป็นนักสู้ อดทน ปรับตัวได้ ไม่ใช่คนเคียดแค้น ชีวิตตัวเอง
ลำบากมายาวนานหลายร้อยปี ก็ยังมีอารมณ์ขัน และรักษาจิตใจที่ดี สะอาดบริสุทธิ์ไว้ได้
และเซี่ยเหลียนฉลาด ช่างสังเกต อย่างเรื่องพระเอก คิดว่าเซี่ยเหลียนก็คงสงสัยมานาน
แต่ไม่กระโตกกระตากเลย แอบทดสอบเงียบๆ จนรู้ว่าพระเอกคือใครตอนท้ายเล่ม

ส่วนพระเอก "ฮวาเฉิง" ก็เป็นคาแร็คเตอร์ที่น่าสนใจไม่แพ้กัน ไม่ใช่คน ไม่ใช่เทพ
เก่ง มีความดื้อดึง ความดุ ความเท่อยู่ในตัว เล่มแรกยังไม่เปิดเผยตัวตนของฮวาเฉิงทั้งหมด
แต่ฮวาเฉิง (ซึ่งตัวสูงและหล่อด้วย 😘😍😋) ก็พาตัวเข้ามาอยู่ใกล้เซี่ยเหลียนแล้ว
ถึงจะมาในคราบของ "ซานหลาง" ไม่ใช่ฮวาเฉิง แต่ก็ทำให้จิตใจคนอ่านกระตือรือล้นหน่อย
พระนายเค้าเจอกันเร็ว 555 และชอบเวลาพระเอกเรียกเซี่ยเหลียนว่า "เกอเกอ" ด้วย
น่ารัก (❁´◡`❁)

ตอนนี้เห็นความปกป้อง เป็นห่วงแบบแมนๆ ของฮวาเฉิงที่มีต่อเซี่ยเหลียน
ในเล่มแรกนี่ถ้าพูดถึงภารกิจที่เซี่ยเหลียนเข้าไปจัดการก็มีเรื่องคดีเจ้าสาวหลายคนหายตัวไป
แล้วก็คดีที่ด่านป้านเยว่ที่ใครเดินทางเข้าไปก็ตายหายไปครึ่งหนึ่ง เซี่ยเหลียนตอนนี้
แทบไม่มีพลังเทพ แต่ยังโชคดีที่มี "รั่วเหยีย"ผ้าพันข้อมือเป็นอาวุธประจำตัว
นักเขียนบรรยายรั่วเหยียน่ารักมาก ดูมีชีวิตขึ้นมาเลย แล้วโชคดีอีกข้อคือมีเทพชั้นกลาง
สองคนมาช่วยเหลือด้วย คือ หนานเฟิงกับฝูเหยา (เทพที่มีเจ้านายคนละคน และไม่ถูกกัน
กัดกันตลอด แต่ก็มีฝืมือพอตัว พอช่วยเหลือเซี่ยเหลียนได้)

เล่มหนึ่งประมาณนี้ เดี๋ยวไปลองอ่านเล่ม 2 ต่อค่ะ