Tot plezier van haar huisgenoten Grace en Florence behandelt wiskundelerares Emmy het zoeken naar een nieuwe danspartner als een wiskundig probleem. Ze besluiten Emmy, die dating-apps verschrikkelijk vindt, een handje te helpen.
Ondertussen verbergen de vrouwen alle drie hun eigen geheim. Tot de aankoop van een paar dansschoenen de verkeerde mensen naar hun huis in Nieuwegein leidt…
Dit boek geeft me gemixte gevoelens. Er zit spanning in, maar sommige stukken waren ook wat langdradig. De personages zijn goed uitgewerkt en het was fijn om vanuit meerdere perspectieven te lezen. Alleen waren de stukken over algoritmes en tango enzo niet zo interessant. Daar haakte ik een beetje af. Dat werd dan wel weer goed gemaakt met een plotwending.
Ik ben een van de gelukkigen die met een leesclub van Hebban het nieuwe boek van Heleen van den Hoven, Het Tango Algoritme, mag lezen. Al eerder las ik De Speelgoedman van haar en daar heb ik van genoten. Dit boek stond op de longlist voor de Hebban Thrillerprijs 2021.
Heleen van den Hoven schreef een aantal kinderboeken en een avonturenroman. Met Het Carpa Complot debuteerde ze in 2019 als thrillerschrijfster. Het Tango Algoritme is haar derde thriller. De prachtige uitgave van uitgeverij De Crime Compagnie heeft een omslag van Bij Barbara en Margo Togni grafische ontwerpstudio. Bij Barbara is in de boekenwereld zeer bekend. Ze maakten ook de omslag voor 'Uitgerekend wij' van Monika Peetz en 'Mischling' van Affinity Konar. Margo Togni maakte de omslagen voor boeken van Mariska Overman, Angelique Haak en Marijke Verhoeven. Op de omslag zie je een rode pump in een plas water liggen. Bovenaan de naam van de auteur en daaronder in mooie lichtblauwe letters de titel Het Tango Algoritme. En de ondertitel 'Zoek... en je zult gevonden worden' prikkelt. Wie zoekt wat en door wie worden ze gevonden? Wat doet die ene schoen daar?
Het verhaal start met een proloog in de ik-vorm, die gelijk al de nieuwsgierigheid wekt. Wie die ik is blijft onbekend. Waar en wanneer komt deze persoon weer tevoorschijn? De ik-vorm is niet bij iedereen geliefd. Ik vind het een prima keus, want ik was zeker benieuwd naar wie dat was en zijn of haar rol in het verhaal. Elk hoofdstuk is een van de hoofdpersonen aan het woord: Grace, Florence, Emmy, Charlie en Viggo. Dit zorgt ervoor dat we als lezer de verschillende kanten van het verhaal leren kennen. De schrijfster betrekt ons bij hun belevenissen.
We maken kennis met Grace, een prachtige vrouw met een Congolese vader en nagelstyliste met een groot geheim waar niemand van weet; haar schoolgaande puberdochter Florence 'Flo' heeft ook een geheim. Zij wonen in het huis van Emmy, een wiskundelerares die gek is op algoritmes en de tango. En het zal de lezers niet verbazen dat ook zij iets te verbergen heeft. Emmy zoekt een nieuwe danspartner en benadert dit via haar zo geliefde algoritmes. Helaas vindt ze niemand. Ze maakt noodgedwongen een profiel aan op een datingsite en bestelt een paar nieuwe dansschoenen. Dit - in samenhang met alle geheimen - zet een aantal gebeurtenissen in gang die hun wereld op zijn kop zet. Niets zal daarna meer hetzelfde zijn.
Elk deel start met een uitleg over de verschillende aspecten (Mirada / cortina / sacada / cadencia / media luna / corte / pausa / corrida / soltada / salida ) van de tango dat samenhangt met de gebeurtenissen uit dat deel. Een van de lezers uit de leesclub wees ons hierop. Mij was het in eerste instantie niet opgevallen. Ik was gewoon blij iets te leren over deze bijzondere dans. Maar het geeft voor mij wel een mooie diepere lading aan het verhaal.
Heleen heeft de gave gewone mensen in uitzonderlijke situaties te plaatsen. Mensen die in onze straat zouden kunnen wonen. Waar je vrienden mee kunt zijn. Dat maakt het zeer herkenbaar. Ik denk dat iedereen zich wel in één van de personages kan vinden. Voor mij is dat Emmy. Een hele treffende quote van haar vind ik: "In deze momenten, wanneer ik volkomen vrij ben, wanneer ik mezelf kan laten zien, dans ik alleen. Niemand ziet mijn verleiding, niemands hart klopt sneller door het mijne, niemand ziet me. De enige beweging komt van mij en mijn spiegelbeeld." Voor mij spreekt hieruit haar eenzaamheid. Ze kan alleen bij zichzelf zichzelf zijn. Maar het zegt ook iets over haar kracht dat ze daarmee vaak tevreden is.
Als je een spannend verhaal wil lezen met mensen zoals jij en ik. Die in ingewikkelde situaties terechtkomen en moeilijke keuzes moeten maken, dan is dit boek er zeker een die je moet lezen. Het is geen op-het-puntje-van-je-stoel-zittenthriller, maar een zoektocht naar alle puzzelstukjes met zeer heftige gevolgen.
[RECENSIE] Het tango algoritme van Heleen van den Hoven
EEN MEERKLEURIG VERHAAL WAARIN DE SPANNING WAT ONDERDANIG IS
++ ‘Aan het eind van een pad, boven de vleugels van een stenen engel, rijzen de grauwe gevels van flatgebouwen op. De begraafplaats is een stad vol dichte deuren, de doden hebben geen ramen nodig’ ++
Oorspronkelijke titel: Het tango algoritme ISBN: 978 90 461 7566 8 Uitgegeven door: Uitgeverij De Crime Compagnie Pagina’s: 416 Vertaling: Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️, ½ ⭐️
Het schrijven slingert zich al jaren door het leven van Heleen van den Hoven. Of het nu handleidingen betreft of lesmateriaal en cursussen, ze heeft het allemaal meegemaakt en ondergaan. Na een voorzichtige start in de boekenwereld als schrijfster van enkele kinderboeken, stapte ze al snel over naar de wereld van het spannende boek, waar haar voorkeur naar uit gaat. Met Het CARPA-complot als thrillerdebuut, maakte ze indruk en was haar naam als auteur direct gevestigd. De speelgoedman was een goede opvolger en onlangs verscheen haar derde thriller; Het tango algoritme.
Charles Conway wordt op pad gestuurd om de identiteit van August Byron boven tafel te krijgen. Als hij naar grondig speurwerk achter het adres komt van deze blogger, zit er niets anders op dan te gaan posten om een glimp op te vangen van zijn doelwit. Onverwacht is hij getuige van iets wat hij niet had verwacht en zeker geen bevestiging is van zijn zoektocht naar Charles Conway. Emmy Hogendijk is wiskundelerares op het Noorderlicht College en blijkt een kei te zijn in de algoritmetheorie. Gek op de Argentijnse tango gaat ze, geholpen door haar huisgenoten Grace Maranja en haar dochter Florence, op zoek naar de ideale danspartner. Een zoektocht die meer naar boven haalt dan iemand vooraf kan vermoeden…
++ ‘Ik heb het vroeger nooit beseft, maar wanneer je eenmaal een kind in je armen houdt, doe je alles voor een lach, voor het onbevooroordeelde welkom in de kinderogen, voor de voldoening van een tevreden slapend gezichtje’ ++
De plotopbouw gebeurt wisselend vanuit de zes belangrijkste personages en is steeds in de eerste persoon weergegeven. Daaruit blijkt al snel dat al deze personages een geheim met zich meedragen en met evenveel agenda’s rondlopen als ze in aantal zijn. Omdat de frequentie van deze perspectiefwisselingen door het volledige verhaal loopt, oogt dat wat rommelig en voorkomt dit een opbouw van een strakke en constante verhaallijn. Het voordeel voor de lezer is hierbij wel dat hij of zij door al deze personages wordt geïnformeerd over achterliggende gedachten en doelstellingen. Dat is meer informatie dan de personages onderling met elkaar bespreken. Een ander manco is dat door deze opzet weinig binding ontstaat tussen lezer en personage omdat er teveel en te vaak wordt gewisseld van perspectief. Pas later in het verhaal, als de verschillende lijntjes nader tot elkaar komen en de personages minder individueel maar groepsgewijs gaan optreden, wordt dit wat beter en oogt het rustiger. In een lange eindsprint neemt de bijna volledige cast in meer of mindere mate deel aan de ontknoping die nog wel een paar verrassingen in petto heeft.
Samengevat is Het tango algoritme een verhaal dat voortdurend schommelt tussen feel good en thriller waarbij het spannende gedeelte meer aan de achterkant gezocht moet worden. De weg er naar toe wordt verfraaid door een paar wiskundige huzarenstukjes en bruikbare interessante theorie en geschiedenis over de tango. De laatste loopt wel als een rode draad door het verhaal en losse elementen ervan worden steeds als aardigheidje tussen de hoofdstukken geplaatst. Het levert helaas geen enkele vorm van spanning op. Eindconclusie: goed bedacht verhaal dat eerder vermakelijk is dan retespannend.
Heleen van der Hoven schreef eerder Het Carpa Complot (2019) en De Speelgoedman (2020). Nu heeft ze haar derde thriller geschreven: Het Tango Algoritme (2021).
In Het Tango Algoritme maken we kennis met veel verschillende personages. Eerst zijn er Emmy, haar onder buurvrouw Grace en haar dochter Florence, later komen daar Viggo, Simon (vriend van Florence) en Charles bij. De hoofdstukken zijn kort en wisselen constant tussen deze personages (met uitzondering van Simon). Het levert een verhaal op dat door de perspectiefwisselingen van verschillende kanten wordt belicht.
Emmy is wiskundelerares, maar in haar vrije tijd bedenkt te algoritmes die als ‘open source’ vrij te gebruiken zijn. Als een app-ontwerpbedrijf haar algoritmes gebruikt en er veel geld mee verdient, besluit ze onder een geheim Alias de apps online aan te vallen in blogs. Ze strijkt daarmee enkele gevaarlijke mensen tegen de haren in.
Grace was nog een tiener toen ze zwanger raakte. Emmy wierp zich op als voogd en sindsdien wonen ze samen in een huis. Dochter Florence is inmiddels 16 en de geschiedenis herhaald zich als zij ook ongewenst zwanger raakt. Dan gebeurt er nog iets dat hun onbezorgde leventje overhoop gooit.
Charles doet onderzoek op het internet naar dubieuze personen en weet dieper te gaan dan wie dan ook. Hij krijgt een opdracht om een ongewenst persoon (of mogelijk een groep) op te sporen en te stoppen. Hij gaat er helemaal voor, maar raakt dan betrokken bij een moord, waardoor alles anders wordt.
In het begin is het nog redelijk luchtig in het boek, maar als snel blijkt dat er dingen gebeuren die niet kloppen. Door korte hoofdstukken leest het snel, maar heb je als lezer nog geen idee waar het naar toe zal gaan. Een grote twist komt vrij snel en daarna stapelt de mate van dreiging op. Wie is nog te vertrouwen en waar draait het toch precies om? Waar het in eerste instantie langzaam opbouwt en het verhaal traag lijkt te verlopen, wordt de basis gelegd voor een ontknoping waarin het boek veranderd in een page-turner. Het einde is onverwacht en nogal verrassend, maar heel mooi gedaan en weet zelfs te raken. De personages blijken dan stiekem onder de huid van de lezer te zijn gekropen en gaan daar niet meer weg.
Net als bij de vorige twee thrillers ligt er veel onderzoek aan dit boek ten grondslag, de kennis over de Tango natuurlijk is overduidelijk aanwezig en korte uitleg over Tango termen breken het verhaal het enige regelmaat. En daarnaast zijn onderwerpen als kennis over algoritmes, politiek, digitaal forensisch onderzoek en tienerzwangerschappen in dit verhaal met elkaar verweven en maken het een interessant en boeiend geheel.
Het Tango Algoritme is een boeiend verhaal, met zorgvuldig opbouw van dreiging en spanning tot een pageturner met een zeer verrassende ontknoping.
Grace, haar dochter Flo en huisvriendin Emmy wonen samen onder één dak. Grace werd op haar 16e moeder van Flo, en Emmy heeft Grace geholpen in de opvoeding van Flo, ze werd haar voogd. Emmy is een wiskundelerares en algoritmes maken is voor haar kinderspel. Ze doet dit als hobby, maar bedrijven maken gebruik van haar algoritmes, en dit zorgt ervoor dat ze niet altijd de beste vrienden maakt. Het rustige leventje van de dames wordt overhoop gehaald, wanneer ook Flo op haar 16e zwanger blijkt te zijn van haar vriend. De drie dames zijn vastberaden om het kind een warme thuis te geven. Intussen leren we ook Charles kennen, detective. Tijdens een opdracht wordt hij getuige van een moord en zo wordt zijn betrokkenheid in die zaak heel groot. Hij leert Emmy kennen en de bal gaat al snel aan het rollen. Een rollercoaster aan gevoelens wordt veroorzaakt, en de ene na de andere verrassende gebeurtenis ontstaat. Het boek is spannend van begin tot eind. Eens de spanning wat afzwakt, en je als lezer even denkt om op uw positieven te komen, gebeurt er iets verrassend. Je blijft aan dit boek gekluisterd. De auteur beschrijft alles met eenvoudige taal en met niet al te lange zinnen. Tussen de hoofdstukken door, worden woorden uit de tangowereld kort uitgelegd. De korte hoofdstukken zorgen ook voor de vlotheid van het lezen. De plot is verrassend en héél onverwacht. De auteur weet op de gevoelens van de lezer te spelen. Na het lezen, blijft het boek nog even in gedachten hangen…
Extreem interessant! Dat is het eerste wat je denkt na het ‘dichtslaan’ van Het Tango Algoritme. Je volgt het verhaal vanuit verschillende perspectieven die in het begin nog weinig inhoudelijke raakvlakken hebben. Vooral het personage Emmy die wiskundelerares is, brengt Het Tango Algoritme echt naar een hoger niveau. Heel fijn dus om als lezer wat uitgedaagd te worden en ook nog eens wat op te steken van een verhaal.
Het proloog in het begin zegt je nog helemaal niks, maar maakt het erg spannend en zorgt ervoor dat je direct verder wil lezen. Dan waan je hierna in het leven van Grace, Florence en Emmy - drie huisgenoten - die alle drie hun eigen problemen met zich meenemen. Als Grace en Florence Emmy aan de man proberen te krijgen wordt het pas echt spannend en komt de thriller helemaal op gang.
Heleen van den Hoven neemt de tijd om de personages tot leven te laten komen, ze zijn dan ook naadloos uitgewerkt voordat de grote spanning in het verhaal komt. Niet dat het deel hiervoor saai is, zeker niet, ze neemt ons mee in de grote geheimen van de drie vrouwen en hoe ieder van hen wel wat met zich meedraagt. Een prachtige spanningsboog en een erg goed uitgewerkt verhaal. Als je eindelijk denkt te weten hoe Het Tango Algoritme afloopt, word je toch weer op een verkeerd been gezet. Aanrader!
Het verhaal is geschreven vanuit diverse perspectieven. Ik vind dat altijd erg fijn lezen. Het was een ingewikkeld web vol geheimen en duistere zaken, waarover je steeds meer te weten komt. Termen als algoritmes en app ontwikkeling zijn geen zaken waar ik dagelijks mee te maken heb, dus in het begin moest ik echt even goed opletten. Het was een beetje inkomen. Maar eenmaal in het verhaal werd ik steeds nieuwsgieriger, want waar ging dat naartoe?
Ik vond het een erg goed uitgewerkt verhaal, en zeker het einde zat lekker vol actie! De uiteindelijke plot had ik wel goed geraden, maar ik vind het heel knap gedaan hoe alle verhaallijnen samen kwamen en de puzzelstukjes in elkaar vielen!
Dit was mijn eerste boek van Heleen van den Hoven, maar zeker niet de laatste. Ik heb dit boek met erg veel plezier gelezen en geef het 3,5 ster!
Veel perspectieven en een hoop door elkaar lopende verhaallijnen. Vermakelijk maar toch wat onrealistisch. Ook had het boek naar mijn smaak iets teveel thema’s
Emmy is een wiskundelerares. Ze woont samen met Grace en Florence in 1 huis. Grace en Florence willen Emmy aan een man helpen. Emmy is gek op het dansen van de tango en ze hoopt dat haar toekomstige partner dat ook leuk vindt. Alledrie de vrouwen hebben hun eigen geheim.
Het boek heeft korte hoofdstukken en binnen die hoofdstukken verdeelt in verschillende personages waaruit je het verhaal leest. Dat leest heel fijn. Om de paar hoofdstukken staat er een korte uitleg van termen van de tango, dat is een leuke toevoeging. Het is een spannend verhaal met een verrassend eind. Ik vond het een anders dan anders verhaal.