Negen maanden na de Grote Ramp, waarbij iedereen verplicht binnen moest blijven, kon Ooievaarscentrale Eiber & Co het werk niet aan. Stork, een gepensioneerde ooievaar, wordt gevraagd een handje te helpen. Helaas is zijn geheugen ook met pensioen en vergeet hij bij wie hij de baby af moet leveren. Op goed geluk gaat hij op zoek, maar waar hij ook aanklopt, niemand heeft een kind besteld. Wat nu?
Koos Meinderts groeide op in Den Haag. Na de middelbare school vertrok Meinderts naar Leiden voor een studie pedagogiek. Die studie brak hij voortijdig af en hij begon met schrijven.
De samenwerking tussen Meinderts en zijn schoolvriend Harrie Jekkers is begonnen rond 1980. Beiden woonden destijds in Utrecht. Aanvankelijk bestond de samenwerking uit het schrijven van liedteksten voor de popgroep Het Klein Orkest, de inmiddels opgeheven band waarin Jekkers gitaar speelde en zong.
In 1983 maakte Meinderts zijn debuut met het kinderboek Mooi meegenomen. In datzelfde jaar verscheen van Meinderts en Jekkers het satirische boek Tejo, De lotgevallen van een geëmancipeerde man. In 1985 verscheen hun tweede boek, Uit de school geklapt, een satire op het onderwijs. Voor de NCRV-televisie schreven Meinderts en Jekkers de gelijknamige serie. Vanaf 1988 schreven Jekkers en Meinderts samen vele liedjes en drie theatervoorstellingen met Jekkers als uitvoerend artiest.
In 2000 stond Harrie Jekkers samen met Koos Meinderts in het theater. In Jekkers & Koos, Het verhaal achter de liedjes vertellen Jekkers en Meinderts hoe hun samenwerking destijds tot stand kwam en het verhaal achter de vele liedjes die ze samen schreven. In het boek Achter de duinen zijn hun liedjes voor het eerst bijeengebracht, samen met een cd met daarop vijf nog nooit eerder uitgebrachte nummers.
Je zal maar met verdiend pensioen zijn en weer worden ingevlogen in het werkproces. Een ramp zorgt voor bijzondere situaties. Dat overkomt Stork ook, de grote witte vogel met zwarte vleugelranden en hier en daar wat rood, een ooievaar dus. Er zijn tal van bestellingen negen maanden na het een tijdlang verplicht binnenblijven en de centrale alias bezorgdienst van baby’s heeft het uitermate druk.
Stork krijgt een baby toebedeeld van ‘Eiber & Co’, de Ooievaarscentrale, en wordt op route gestuurd. Hij is het vliegen niet verleerd. Zijn ‘geheugenkaartje’ is helaas wel wat aangetast. Waar moest hij toch zijn met het inmiddels huilende meisje? Een zoektocht langs verschillende adressen volgt. Een knorrige mw. De Hondt, een koningspaar dat op een prins wacht, een bange wezel, een stel met een prikkende cactus of een adres waar ze liever een jaartje geen baby zien. Uiteindelijk heeft Stork geluk, hij vindt een paar dat al véél langer geleden dan de Grote Ramp een baby bestelde.
Een prentenboek waarin de illustraties zondermeer ook het verhaal vertellen. Er is veel te zien in detail op de sfeervolle mooie paginagrote platen. Dit begint al met een prachtig omslag in kleur en tekening waarop te zien is dat de ooievaars al met het ochtendgloren op pad worden gestuurd. De lamp aan de fabriek van ‘Eiber & Co’ brandt zelfs nog. Je ziet aan de knotwilgen dat het voorjaar is, ong. negen maanden na weer een lockdown. Iedere plaat heeft een grappig of mooi detail. Bijv. de letters op de pet van Stork, de gezichtsuitdrukkingen van de poezenmevrouw en de alsmaar washangende moeder Knijnenberg, de kinderbende tussen die weer al vieze was of het vastgetimmerde bordje met ‘afstand houden’. Het is werkelijk genieten. Vooral van de luchten die de sfeertekening geven van ochtend naar avond met regelmatig een mooie horizon en contouren van bebouwing.
Verschillende gezinssamenstellingen en huishoudens komen voor. Veel, weinig of geen kinderen, maar ook twee papa’s of adoptiegezinnen waar huidskleur niet uitmaakt. Bij het gezin van Kofi is het kindje zeker welkom en willen het met alle liefde verzorgen, maar het moet naar het adres worden gebracht van de langst wachtende bestellers. Er is heerlijk gespeeld met taal in woordkeuze en met humor, waardoor het ook voor de voorlezer een feest is. Een prentenboek om cadeau te geven. Vanzelfsprekend ook bij een kraamfeest, aan de beschuit met muisjes is al gedacht. Heerlijk aan te raden prentenboek over en juist in deze tijd.
Verhaal wat aan de ene kant heel goed past bij de huidige maatschappij, maar aan de andere kant vind in een ooievaar die baby’s bezorgd ook wel heel rooskleurig. Maar goed, wel vele ingangen om gesprekken te openen. Het mag dan wel een prentenboek zijn, maar ik raad het ook zeker aan voor hogere groepen!
Een ooievaar die met pensioen is probeerd een kindje te leveren bij het juiste gezin. Niet een heel bijzonder verhaaltje. Positief is wel dat er allerlei soorten gezinnen voorbij komen.
Het verhaal is simpel en overzichtelijk. Een gepensioneerde ooievaar keert vanwege grote drukte bij de ooievaarscentrale eventjes terug om te helpen bij het bezorgen van baby's. Helaas, zijn geheugen is niet meer wat het geweest is en de oude Stork vergeet dus waar hij 'zijn' baby moet afleveren.
Wat volgt is een tocht langs verschillende stellen en gezinnen in allerlei soorten en maten om te kijken wie er toch een baby besteld heeft. Dat levert een hoop grappige reacties op, maar ook een mooi beeld van hoeveel verschillende soorten gezinnen er eigenlijk zijn. Hier en daar worden er ook een paar knipogen uitgedeeld naar de lockdown en de coronacrisis, zonder dat dit ook maar ergens zo benoemd wordt.
De illustraties zijn prachtig en er valt genoeg te ontdekken in de details, net als bij de tekst trouwens. Daarmee is het prentenboek ook geschikt voor iets oudere kinderen en zeker geschikt om vaker voor te lezen. Stork is een grappig boek, en wat mij betreft ook heel vertederend.
Dit boek gaat over een ooievaar die vergeten is waar het kindje bezorgd moet worden. Hij vliegt langs verschillende gezinnen en huizen om op zoek te gaan naar de ouders. Zo komt hij grote gezinnen, kleine gezinnen, hetero ouders, homo ouders, strenge en lieve ouders tegen. Ook het onderwerp adoptie komt aanbod. Dit schattige verhaal kun je gebruiken voor kinderen met grote vragen over de gezinssamenstelling. Het is een heerlijk boek met een feel good einde.
Dit boek is voor: 10 prentenboeken die niet ouder zijn dan 10 jaar