Jump to ratings and reviews
Rate this book

Прусская невеста

Rate this book
Юрий Буйда дебютировал в 1991 г. За эти годы он, кажется, побил все рекорды, опубликовавшись в журналах `Новый мир`, `Знамя`, `Октябрь`, `Волга` и других более 60 раз. В том числе и с романами - `Дон Домино`, `Ермо` и `Борис Глеб`. `Прусскую невесту` также можно рассматривать как роман в новеллах, несмотря на стилистическое разнообразие глав: от фантастики и гротеска до сурового и даже жестокого реализма. Повествование автора отличается сюжетной изобретательностью и мастерским владением шоковыми эффектами.

308 pages, Hardcover

First published January 1, 1998

4 people are currently reading
182 people want to read

About the author

Yuri Buida

24 books5 followers
Yuri Vasilyevich Buida (Russian: Юрий Васильевич Буйда) (born 1954) is a Russian author. He was born in Znamensk in the Kaliningrad region of Russia. In 1994 his novel The Zero Train was shortlisted for the Russian Booker Prize. His short story collection The Prussian Bride won the Apollon Grigoriev Prize in 1999, and its translation by Oliver Ready won the Rossica Translation Prize in 2005.
In his novel The Prussian Bride and to a lesser extent in the novella Königsberg, Buida explores the theme of the "complex attitudes of the Russian residents of the Kaliningrad region to the Prussian past".

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
16 (32%)
4 stars
19 (38%)
3 stars
11 (22%)
2 stars
2 (4%)
1 star
1 (2%)
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
Profile Image for Guille.
1,016 reviews3,364 followers
April 25, 2024

"Venid y os contaré la típica historia rusa: en la que hay trama, pero no argumento"
Buida recrea en una buena parte de estos más de cuarenta cuentos una especie de olimpo ruso que Buida localiza en Kaliningrado —parte de la antigua Prusia anexionada a la Unión Soviética tras la SGM— poblado por habitantes capaces de ayudar al sol a levantarse cada día, de hacer levitar en grupo, de poner a bailar a las vacas sobre sus patas traseras, o de tener una vida unípide. Junto a estos, otros muchos relatos muestran crudamente la barbarie que fue la expulsión de los alemanes que habitaban la zona (unos 200.000, dos tercios de la población, fueron expulsados y sustituidos por nuevos colonos llegados de toda las repúblicas soviéticas —uno de ellos fue el padre de Buida—, “los encerraron en los vagones de mercancías y adiós muy buenas”) y la dura y terrible cotidianidad posterior de los años 50 y 60, una cotidianidad en la que la política solo se manifestaba en las, curiosamente, penosas condiciones de vida de la clase trabajadora.
"A lo largo de setecientos años se había ido construyendo la villa, primero por los alemanes, luego por los polacos, después nuevamente por los alemanes. Emergió de las hondonadas pantanosas, trepó por las presas levantadas por los humanos, hasta rodear con un apretado círculo de casas una colina baja descabezada al bies que acabó siendo la plaza principal"
Los numerosos personajes, con mayor o menor protagonismo, entran y salen de estas historias donde lo mejor y, con mayor frecuencia, lo peor del ser humano sale a relucir en toda su virulencia. Muchos de los trágicos amores, odios y venganzas son atemperados en algunos relatos por un sarcástico y desbordante realismo mágico, en otros se muestran tan crudamente que ni la belleza del texto ni los juegos del lenguaje atenúan un ápice su horror.
“Te pasas la vida corriendo a lo largo del muro y nunca encuentras tiempo para tomarte un respiro, ponerte de puntillas y echar un vistazo por encima de la barrera: ¿qué habrá al otro lado? Es muy probable que esté lleno de inmundicia o que, simplemente, no haya nada, sin embargo, ponerte de puntillas sigue siendo necesario”
Este olimpo de caracteres, con sus motes a cuesta (el Dormedario, Vita Pocas Luces, Llamadoleón, Kalzones…), andan necesitados, faltos de algo que les compense mínimamente de la dura jornada diaria o, al menos, se la hiciera olvidar durante un rato. Muchos recurren al alcohol, otros parecen construirse otra realidad, que, si bien distinta, no siempre es mejor que la que padecen, pues, como dice Ana piesdeplomo, cada uno es lo que arrastra y el plomo somos nosotros mismos.
“Aunque no creo que sea toda la historia, sospecho incluso que algo importante se ha quedado fuera, tal vez la vida, o Dios, o el amor, o algún sonido previo a la palabra, igual que el amor precede a la vida, algo importante tiene que haberse quedado a saber dónde, algo, y si no, ¿para qué vivimos, Señor?”
La obra tiene además la curiosidad de estar abierta: cuando se publicó se componía de treinta relatos, en la actualidad el número se ha elevado a cuarenta y seis y Yuri Buida (que acentuado, «búida», significa mentira, fabula o cuentista, embustero) no la da por concluida.
“La verdad es un asunto solitario. Y orgulloso”
Profile Image for Entre Libros (Rocío) .
215 reviews122 followers
October 26, 2025
Buida construye un enclave fantasmagórico donde el pasado se disfraza y se descompone, y el presente camina sobre ruinas que nadie osa nombrar. Cada relato es una fisura por donde se cuela la historia no dicha, tejida con humor sombrío, fábula grotesca y una ternura inesperada. En este coro de voces rotas, lo fantástico se desliza como una niebla: no sabemos si estamos leyendo leyendas o recuerdos que alguien se inventó para sobrevivir. Buida no narra, exorciza. Y nos invita a mirar con él ese espejo donde el olvido y la pertenencia luchan sin tregua.
📚 Análisis completo en @__entre.libros__
Profile Image for Isthar.
387 reviews14 followers
September 10, 2021
Novela abrumadora, estimulante. En primer lugar por que hay una gran cantidad de personajes, por que cada uno de ellos merecería su propia novela, por que está estructurada en una sucesión de relatos, por que cada uno de ellos te golpea con fuerza. En España se han elegido cuarenta y siete relatos. Y digo que se han elegido ya que esta obra sigue construyéndose, mejor dicho, lleva muchos años construyéndose. Buida vuelve repetidamente a la región que recrea en estos cuentos. Es un libro en el que se ve cómo ha ido cambiando como persona. Es un libro que no lo abandona, tanto que es personaje en algún relato. Quizás por ello los relatos comienzan teniendo una luz mágica que se va volviendo más oscura y terrible. Es cierto que no es un libro para leer del tirón: cada relato requiere su tiempo de reposo.
Habla de los orígenes, del sentido de la vida y la muerte, de la necesidad de referentes, de mitos, de que nos hacemos en comunidad.
"Venid y os contaré la típica historia rusa: en la que hay trama, pero no argumento."
"El arte de parar el instante es el arte de matar (...) Enseñarte el arte de convertir el tiempo en espacio."
"Si no te miras cada día en el espejo, perderás la cara. "
"...eres inmortal mientras sigas viva."
"Aunque lo que perdura es el nombre, pese a que lo que realmente importa es el destino."
Profile Image for Ivar Volmar.
151 reviews17 followers
January 20, 2022
Uuema vene kirjanduse puhul olen ma endale eraldi ära märkinud autorid ja teosed, kes on kas saanud või esitatud Vene Bookeri auhinnale. Sellest nimekirjast olen leidnud terve hulga häid teoseid ja seal on ka lugemata raamatuid, mille puhul ma juba ette aiman, et need võivad mulle sobida. Ka "Preisi pruut" on olnud selle preemia short-listis. Raamatut võib võtta nii romaanina novellides, kui ka novellikogumikuna, sest kõiki jutte seob ühine maailm ja korduvad kõrvaltegelased, kellel on meeldejäävad hüüdnimed nagu Mürgeldajamutt, Kolm Kassi või Grammofonimutt. Võib-olla on kogumikus ka lood, kus nad on peategelasteks, aga Loomingu Raamatukogu vihikus on raamatu 47 novellist tõlgitud 15.

Žanrilt on tegu pidevalt realismi ja fantastika piiril kulgevate lugudega, ainult et see pole poeetiline maailm, nagu maagilises realismis, vaid pigem groteskne ja väändunud reaalsus. Omamoodi taustana läbib kõiki jutte autor sünni Ida-Preisimaa ja seal elanud sakslaste saatus. Kõige valusam lugu ongi ilmselt kogumiku pikim novell "Rita Schmidt Kes Tahes", mis räägib küüditamisel vanemate poolt venelasest õdede juurde jäetud väikelapsest, keda nood kasvatavad patuoina või ohvrilambana sakslaste kuritegude eest. Seda lugu on lugeda raske nii osade tegelaste selgelt avalduva sadismi, ent veelgi enam teose nimitegelase alandliku alistuvuse tõttu.

Enamik lugusid nii sünged ei ole, aga kirjaniku fantaasia loob omamoodi vastandmärgiga maagilise realismi, kus imed on pigem väärastunud, tumedad ja tihti tegelasi hävingusse viivad. Lood lõpevad sageli tegelaste surmaga, samas on piir elavate ja surnute vahel õhkõrn, mille tõttu nii mõnigi lugude kangelane on elanud koos tegelikult juba surnud inimesega.
71 reviews
November 9, 2022
The Kaliningrad Region is host to Yuri Buida's childhood, each and every short story is the whole of one place, his town. Gritty and grey, a tiny bit of realistic fantasy, but, nothing overdone. Reading his stories is as if visiting the country, the ambience is somehow always cold, living just barely to survive in tiny houses , people have very little to eat, yet there is the one go-to, vodka. Germans who at one time lived in the town were deported, all except for one who kept immaculate gardens and Roses. There is Battle Ax, an old woman who writes one phrase thousands of times, in her hording she keeps every page. There is Kolka the Camel, Sinbad the Sailer, Sly Fly and Gramp Mukhanov,who only smokes Georgian Tea and many more quirky townspeople . The policeman, Lyosha Leontyev and Dr Sheberstov investigate life as well as death. All the simplicity of living, all the simplicity of dying are in these pages.....
Profile Image for Catarsis.
76 reviews
June 27, 2024
Aunque me ha encantado este libro, no soy suficientemente inteligente como para entenderlo en su totalidad, necesitaría releerlo para captar todos los matices. Igualmente, ha sido una experiencia única. Eso sí, hay historias terribles y otras brillantes.

Tengo muchísimas frases que me he guardado, y aquí voy a enumerar unas cuantas:
"El pasado de mi patria chica es alemán, su presente, ruso, y su futuro, humano"
"En una historia no se valora el grado de verdad, sino el de interés"
"Una mujer que trató de agotar todas las opciones de la existencia"

Y, como no, este fragmento:
"-Se lo que es el amor -respondió él-. Es muy contagioso.
-No has dormido nada, ¿a que no?- Se sorprendió Masha.
-Posiblemente. No logro acostumbrarme a eso de acostarme con una edad y despertarme siendo otro hombre, seis horas más viejo. Resulta extraño y asusta, a poco que lo analices"
Profile Image for Debbie.
246 reviews3 followers
September 30, 2012
I could not finish this book. It was too dark for me.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.