Τα φτερωτά σανδάλια

by Στέφανος Αλεξιάδης

Όλοι περπατάμε. Άλλοι χρησιμοποιούν τα πόδια κι άλλοι τον νου αλλά ποιος είναι γρηγορότερος; Αυτός που είναι διαφορετικός ή αυτός που είναι όμοιος; Διαφορετικός από ποιον; Όμοιος με ποιον;

Άραγε αν είσαι μοναδικός, μπορείς να επιβιώσεις; Και τι σημαίνει να είσαι μοναδικός; Σχετίζεται με το να είσαι αποδεκτός; Και ποιος είναι τόσο ισχυρός για να σε αποδέχεται ή να σε απορρίπτει;Μια μάνα μπορεί να απορρίψει; Ίσως και να μπορεί.



Και τότε αρχίζουν όλα… με τα φτερωτά σανδάλια.

52 pages, Paperback

First published April 1, 2021

About the author

Ο Στέφανος Αλεξιάδης γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1993 στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στην Ειδική Αγωγή και τα Προβλήματα Προφορικού και Γραπτού Λόγου στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Παράλληλα ολοκλήρωσε το τμήμα των Παιδαγωγικών στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος και έχει εκπαιδευτεί στο σύστημα γραφής και ανάγνωσης τυφλών Braille.

Το 2022 υπήρξε κεντρικός ομιλητής του 9ου συνεδρίου TEDx που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Το TEDx talk του αφορούσε την αποδοχή του διαφορετικού.

Το πρώτο του βιβλίο κυκλοφόρησε το 2021 με τίτλο «ΤΑ ΦΤΕΡΩΤΑ ΣΑΝΔΑΛΙΑ» και ένα χρόνο μετά απέσπασε το Βραβείο Ελληνικής Εφηβικής Λογοτεχνίας 2022 από τα Public.

Reviews

[Ant · Rating 1 out of 5]

Φρικτο βιβλιο. Δεν μου είναι ξεκάθαρο αν πρόκειται για ένα πόνημα που απευθύνεται καθαρά σε παιδιά, αν πλασάρεται δηλαδή ως παιδική λογοτεχνία, σε καθε περίπτωση ο συγγραφέας φαίνεται να μπερδεύει την γραφή που απευθύνεται σε παιδιά με την απλουστευμενη γραφή. Δεν βρήκα κανένα τερπνο λογοτεχνικό στοιχείο στο βιβλιο. Και δυστυχώς αυτό δεν είναι το χειρότερο.
Ο Στέφανος Αλεξιαδης, όπως μας πληροφορεί στο εκτενες βιογραφικό που έκρινε σκόπιμο να συμπεριλάβει στο βιβλίο του (αγαπητοί μου συγγραφείς, ναι έχετε την επιλογή να μην περιαυτολογησετε, υπάρχουν και βιβλία χωρίς αυτάκια εκεί εξω), έχει πολλούς ακόλουθους στο ινσταγκραμ. Πράγματι, πρόκειται για έναν bookfluencer τον οποίο αρκετοί θυμόμαστε μέσα από τις δημόσιες κριντζ αναρτήσεις του σε βιβλιοομαδες στο φβ όπου έκανε "κριτικές " βιβλίων συνοδευόμενες από φωτογραφίες του. Για το πρώτο του βιβλίο επιλέγει να πατροναρει την κοινότητα των αναπήρων (έτσι το εισέπραξα εγω τουλαχιστον και αυτη την επιγευση μου αφησε το βιβλιο, ειδικα με το ανεκδιήγητο και ακρως προσβλητικο τελος) και να μιλήσει για αυτούς χωρίς να είναι αναπηρος, γράφοντας μια ιστορια γεμάτη κλισε την οποία δεν ξέρω αν η κοινότητα των αναπήρων θα θεωρούσε τόσο αγνή προθέσεων όσο η κοινότητα των μη αναπήρων που αγκάλιασε το πόνημα με διθυράμβους για τον ηρωα-συγγραφεα.
Μπορεί οι προθέσεις του να ήταν όντως αγνες, αν όχι η δίψα που έχουν πολλοί συγγραφείς που καταπιάνονται με λογοτεχνια μειονοτητων (κουιρ κλπ) να ακουσουν το επιβραβευτικο πατ πατ στον ωμο και να εισπραξουν το θαυμασμο των γυρω τους επιστρεφοντας στο προνομιο της κανονικότητας τους, αλλά όπως και να 'χει, η εκτέλεση ήταν λειψη, αδαής, προσβλητική και γεματη ανακρίβειες.
Δεν έλειπαν επίσης ο σεξισμος (σελ 15 "δεν χρειάζεται να ασχολούμαστε με κραγιονια και βλεφαρίδες, αυτά είναι γυναικεία πράγματα"), και η επένδυση του κειμένου με μελό σκηνές που εκβιάζουν το συναίσθημα του αναγνώστη (πολλά τα σημεία για να συμπεριλάβω μόνο ενα). Εκτός αυτού, για τόσο μικρό βιβλίο (περίπου 40 σελιδες) θα περίμενε κανείς να είναι δουλεμένο στην εντελεια και κάθε σελίδα να αξίζει, αλλά στην πράξη φάνηκε βιαστικα γραμμένο (ειδικά στην καταληξη του κειμενου που φάνηκε να συμπικνωνεται ασύμμετρα και βιαστικα η εξέλιξη των ηρωων)
Το πιο άσχημο κομμάτι του βιβλίου ομως είναι το τέλος όπου φανερώνεται η προνομιακή θέση του συγγραφέα και πώς κοιτάζει ο μέσος πληθυσμός τους αναπηρους: επέρχεται ως δια μαγείας η γιατρειά, γιατί ως γνωστόν ενας αναπηρος μπορεί μόνο αφού "γιατρευτει " να ζήσει ευτυχισμένος. Τι προσβλητικο τέλος! Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω ότι κάποιοι εκθειάζουν αυτό το βιβλίο.
Τέλος, δεν ξερω αν ο συγγραφέας αναφέρει στα σοβαρα τα εξης: ο Αγγελος, ο συμμαθητης του κεντρικου ηρωα Φοίβου (που εχει εξαρχης αναπηρία), εμεινε αναπηρος επειδη το...σκουληκι απο την σκωληκοειδητιδα άγγιξε την σπονδυλική του στήλη. Δεν φαίνεται να είναι αυτό κάτι που απλοποιεί ο κύριος Αλεξιαδης για το αναγνωστικό κοινό των παιδιών που διαβάζουν το βιβλίο του, μιας και το αναφέρει ενήλικος ήρωας σε εξήγηση προς άλλον ενήλικο ήρωα και δεν αφηνεται καμια υπονοια πως δεν το εννοει κυριολεκτικά(σελ 36). Έψαξα αρκετή ώρα σε ιατρική βιβλιογραφια και δεν βρήκα ούτε ένα περιστατικό με ρήξη σκωληκοειδητιδας να μένει αναπηρο. Φυσικά μπορεί να συμβεί, εικάζω, ως ιατρικό απρόοπτο σε κάποια εγχείρηση, αν και δεν πρόκειται για καταγεγραμμενη επιπλοκη, αλλά το απίστευτο της υποθεσης είναι οτι ο κύριος Αλεξιαδης μάλλον στα σοβαρα πιστεύει ότι η σκωληκοειδητιδα είναι...ενα μεγάλο σκουληκι; Μετά βέβαια τόσο ο Αγγελος όσο και ο Φοίβος "θεραπευονται " ξανά με μια εγχείρηση.
Κατα τα αλλα, τρίτη έκδοση το παιδαριωδες αυτό βιβλιο και οι "κριτικές" των αναγνωστων ενθουσιώδεις. Καμία ελπίδα.

[Γιώργος Δάμτσιος · Rating 5 out of 5]

Όμορφη ιστορία, για μικρούς και για μεγάλους, από αυτές που σε αφήνουν να κυκλοφορείς με ένα χαμόγελο στα χείλη.

Η γραφή του συγγραφέα είναι πολύ καλή και δείχνει ότι, αν και νεαρός, είναι ήδη καλοδουλεμένη μέσα του.

Μοναδικό παράπονο, ήθελα περισσότερο υλικό. Αυτό όμως μπορεί να "διορθωθεί" με επόμενο βιβλίο! ;)

Μπράβο, Στέφανε!

[Αντιγόνη Γαβρίδου · Rating 5 out of 5]

Θα ξεκινήσω λέγοντας πως αν δεν έχετε διαβάσει αυτό το μικρό διαμαντάκι ακόμα, τρέξτε να το κάνετε! Δεν είναι τυχαίο το ότι κέρδισε το βραβείο καλύτερου μυθιστορήματος « Εφηβικής Ελληνικής Λογοτεχνίας » στα Βραβεία Βιβλίων Public.

Πρόκειται για ένα ολιγοσέλιδο βιβλίο, που πραγματεύεται το ευαίσθητο θέμα της αναπηρίας με σεβασμό κι αγάπη. « Τα Φτερωτά Σανδάλια » κατάφεραν να με αγγίξουν από το πρώτο κεφάλαιο, ενώ τα άφησα με δάκρυα στα μάτια κι ένα μεγάλο χαμόγελο. Για να είμαι ειλικρινής, δε νομίζω πως τα άφησα ή θα τ’ αφήσω ποτέ πραγματικά. Θα τα κουβαλώ για πάντα στην καρδιά μου, για να μου υπενθυμίζουν τι πραγματικά έχει αξία στη ζωή. Κι αυτό που πραγματικά έχει αξία είναι το να βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια ενός μικρού παιδιού. Το να αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα γύρω μας - όποια μορφή κι αν παίρνει - χωρίς να κρίνουμε. Να διατηρήσουμε την αγάπη στην καρδιά μας και να μοιράζουμε απλόχερα στους ανθρώπους καλοσύνη… και… που ξέρετε; Ίσως τότε να καταφέρουμε να γίνουμε εμείς τα Φτερωτά Σανδάλια κάποιου!

Η γραφή κυλάει αβίαστα, ενώ ταιριάζει απόλυτα στον νεαρό αφηγητή μας. Γέλασα σε πολλά σημεία με τον τρόπο που σχολιάζει ο Φοίβος τα πράγματα, και συγκινήθηκα σε ακόμα περισσότερα. Επιπλέον, βρήκα όλους τους χαρακτήρες εξαιρετικά ρεαλιστικούς. Ήταν οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας και κατάφερα να γίνω ένα μαζί τους. Για την ακρίβεια, αισθανόμουν πως τους γνώριζα ήδη καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης.

Μέσα από αυτό το μικρό βιβλίο ο συγγραφέας καταφέρνει να δείξει τον τρόπο ζωής των ανθρώπων με αναπηρία. Την καθημερινότητα τους, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν λόγω της ανεπάρκειας του κράτους, αλλά και της ίδιας της κοινωνίας.

Δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσα να σας πω. Θα ήθελα να το διαβάσουν όλοι και σίγουρα θα το κάνω δώρο σε μικρούς και μεγάλους. Διαβάστε το!

[Maria (i Mikri Vivliofagos) · Rating 5 out of 5]

Διάβασα πρόσφατα το πρώτο βιβλίο του Στέφανου Αλεξιάδη και μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Πρόκειται για ένα ολιγοσέλιδο βιβλίο με θέμα την αναπηρία. Ο πρωταγωνιστής του βιβλίου, ο Φοίβος, δεν μπορεί να περπατήσει από τότε που γεννήθηκε. Ο συγγραφέας μας αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο την καθημερινότητα του Φοίβου και την οικογένειάς του, το πώς είναι να μεγαλώνεις ένα ανάπηρο παιδί, το πώς είναι να έχεις για φίλο, συμμαθητή, γείτονα ένα αγόρι με αναπηρία και μας διδάσκει τι πάει να πει διαφορετικός.

Συνδέθηκα πολύ με τους ήρωες του βιβλίου. Έγιναν οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας για μένα. Συμπάθησα πολύ τον Φοίβο και συμμερίστηκα τις σκέψεις και τις ανησυχίες του.

Ακόμη, ο συγγραφέας μέσα από αυτό το βιβλίο, πιστεύω ότι αφυπνίζει συνειδήσεις μικρών και μεγάλων γύρω από το θέμα της αναπηρίας και πως το σχολείο, η κοινωνία και το κράτος μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους με αναπηρία να ζήσουν μια πιο άνετη καθημερινότητα χωρίς προβλήματα μετακίνησης και διαβίωσης.

Η γραφή του Στέφανου Αλεξιάδη μου άρεσε πάρα πολύ. Διαβάζοντάς το, καταλαβαίνει κανείς πόσο καλογραμμένο και προσεγμένο είναι και μάλιστα καταλαβαίνεις ότι είναι γραμμένο από έναν φιλόλογο όταν συναντάς διάφορες φιλολογικές "τσαχπινιές" μέσα στο βιβλίο. Όπως ας πούμε το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκε η φράση "αδήριτη ανάγκη". Ναι μεν, είναι ένα εφηβικό βιβλίο (σύμφωνα με τον εκδοτικό οίκο) και δεν θα περίμενε κανείς ένας έφηβος να χρησιμοποιήσει μια τέτοια φράση, από την άλλη ο συγγραφέας το έχτισε πολύ ωραία... Έβαλε τον πρωταγωνιστή του βιβλίου να μάθει μαζί με εμάς αυτή τη φράση και να προλάβει έτσι τυχούσες αμφιβολίες του αναγνώστη.
Πρόκειται για ένα όμορφο βιβλίο (κατά τη γνώμη μου για μικρούς και μεγάλους) με πλούσιο λεξιλόγιο το οποίο σίγουρα θα σου μάθει πολλές καινούργιες λέξεις.

Το τέλος του βιβλίου με συγκίνησε πολύ και κύλησαν δάκρυα χαράς μόλις το ολοκλήρωσα. Χάρηκα πάρα πολύ που το διάβασα και χάρηκα ακόμη περισσότερο που διάβασα ένα βιβλίο με θέμα την αναπηρία γιατί πιστεύω ότι πρόκειται για ένα θέμα που δεν έχει ακουστεί και απασχολήσει πάρα πολύ. Ας ελπίσουμε ότι το βιβλίο του Στέφανου θα είναι η αρχή για μια νέα εποχή ευαισθητοποίησης.

Βαθμολογία: 5/5

[Ευαγγελία Τσουκαλά · Rating 5 out of 5]

Πόση ηρεμία και πόση ζεστασιά μου έβγαλαν τα χρώματα στο εξώφυλλο την πρώτη φορά που έπιασα "Τα φτερωτά σανδάλια" . Μαζί με το μικρό του μέγεθος και το οπισθόφυλλο που με τράβηξε από την πρώτη στιγμή, δεν άργησε να μπει στη βιβλιοθήκη μου.
Είναι η μέρα που ο Φοίβος έχει γενέθλια, κλείνει τα δέκα και φυσικά, όλο του το είναι λάμπει από ευτυχία. Περιμένει τους φίλους και συμμαθητές του για να ξεκινήσει το πάρτι. Μυρωδιές από τυροπιτάκια με γραβιέρα Νάξου και σπιτική πίτσα κατακλύζουν το σπίτι, αλλά και τον αναγνώστη. Καπελάκια περιμένουν να στολίσουν παιδικά κεφάλια. Η ώρα περνάει μα κανένα παιδί δεν εμφανίζεται. Το κουδούνι παραμένει σιωπηλό. Έτσι, το χαμόγελο του Φοίβου σιγά σιγά φθείρεται και τη θέση του παίρνει η απογοήτευση. Νιώθει ότι είναι βάρος, δεν καταλαβαίνει γιατί συμβαίνει αυτή η περιθωριοποίηση, γιατί οι σχέσεις με τους γύρω του είναι τόσο δύσκολες. Οι σκέψεις του τρέχουν... Πρέπει να βρεθεί μια λύση... Κι αυτή δεν αργεί να δημιουργηθεί μέσα στο μυαλό του.
Τα "Φτερωτά σανδάλια" είναι μια τρυφερή και ανθρώπινη ιστορία, η οποία περνάει ένα δυνατό μήνυμα με όμορφο τρόπο και χωρίς περιττές λέξεις. Εξαιρετική γλώσσα, πρωτοπρόσωπη αφήγηση, η οποία με έκανε να κάθομαι δίπλα στον Φοίβο, να του κρατάω το χέρι και να νιώσω οικεία με αρκετούς χαρακτήρες. Η δύναμη της φιλίας, η αγάπη που φαίνεται με πράξεις. Χαμογέλασα, θύμωσα, συγκινήθηκα, (αχ αυτές οι τελευταίες σελίδες) κι όλα αυτά τα συναισθήματα με έκαναν να κλείσω το βιβλίο απίστευτα ικανοποιημένη και να το τοποθετήσω με χαμόγελο πίσω στη βιβλιοθήκη μου. Πόσο πιο όμορφος θα ήταν ο κόσμος μας αν δεν κοιτούσαμε μόνο τη βολή μας, αν μαθαίναμε να μη κρίνουμε, αν μαθαίναμε την αποδοχή. Γιατί δεν υπάρχει διαφορετικό. Όλοι είμαστε διαφορετικοί, όλοι είμαστε μοναδικοί και όλοι είμαστε ίσοι. Αλληλεγγύη και σεβασμός. Σεβασμός.
Μικρό σε μέγεθος αλλά μεγάλο σε σκέψεις και προβληματισμούς. Ο Στέφανος Αλεξιάδης, ήρθε για να μείνει. Είχε όρεξη για δουλειά και αγάπη και αυτό φαίνεται στο πρώτο του βιβλίο. Πολλοί περιμένουμε το επόμενό του κι είμαι σίγουρη ότι κι εκείνο θα συζητηθεί πολύ. Μέχρι τότε, κι έπειτα από τότε, ας φοράμε τα φτερωτά μας σανδάλια κάθε φορά που τα χρειαζόμαστε.

[Άννα Μπλαβακη · Rating 5 out of 5]

Αλήθεια, πόσο μπορεί να κοστίζει ένα ζευγάρι φτερωτά σανδάλια; Ξέρεις, από αυτά που φοράει κανείς και μπορεί να φτάσει τα αστέρια αγγίζοντας τα όνειρά του..
Καμιά φορά, αρκεί μόνο η αποδοχή!
Το να αποδεχτείς τον άλλον, χωρίς να κρίνεις, χωρίς να τον θεωρείς διαφορετικό, κοιτώντας τον απλά με τα μάτια της καρδιάς. Έτσι, του φοράς τα φτερωτά σανδάλια και του χαρίζεις έναν ολόκληρο κόσμο... Του δείχνεις πως είναι να αγαπάς και να σε αγαπούν, όπως αξίζει να αγαπηθεί κάθε άνθρωπος.
Κι όπως έκανε ο Στέφανος με τόση ευγένεια, σεβασμό κι αγάπη στο συγκεκριμένο βιβλίο! ❤️

[Mary Eleftheriadou · Rating 5 out of 5]

Υπέροχο βιβλίο! Βαθιά ανθρώπινο και συγκινητικό, διαβάζεται από όλες τις ηλικίες και μας αποδεικνύει ότι με οδηγό την αγάπη των δικών μας ανθρώπων μπορούμε να πραγματοποίησουμε τα όνειρα μας.

[Αγγελική Γιαμά · Rating 5 out of 5]

Από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει, το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους!

[Lia Panagiotidou]

Διαβάζοντας ΤΑ ΦΤΕΡΩΤΑ ΣΑΝΔΑΛΙΑ του Στέφανου Αλεξιάδη ένιωσα τεράστια νοσταλγία καθώς ήταν σαν να διαβάζω σελίδες από το αγαπημένο μου Ανθολόγιο.
Ο συγγραφέας, γνωρίζοντας καλά τη χρήση των ελληνικών, μέσα από το κείμενο του μας κάνει ένα ταξίδι στο παρελθόν, με γραφή που θυμίζει έντονα κάτι από Άλκη Ζέη, Ζωρζ Σαρή και άλλους αγαπημένους συγγραφείς των παιδικών μας χρόνων. Ταυτόχρονα όμως καταφέρνει και τα "παντρεύει" με μια πιο φρέσκια και σύγχρονη ματιά.
Πρωτοπρόσωπη η γραφή του, μας κάνει να νιώσουμε τρυφερότητα για τον Φοίβο, τον δεκάχρονο -αρχικά- ήρωα του, που μας μιλάει με αθωότητα για τη ζωή του. Ένα παιδί που δεν μπορεί να περπατήσει από τότε που γεννήθηκε, όμως πετάει με το μυαλό του σε χιλιάδες σκέψεις που μοιράζεται μαζί μας. Μέσα από αυτές μας δίνεται η ευκαιρία να δούμε πώς είναι η ζωή της οικογένειας του, σε αυτήν ο καθένας μας θα εντοπίσει ομοιότητες με τη δική του οικογένεια και θα νιώσει μια υπέροχη οικειότητα. Πώς επηρεάζει όλα τα μέλη αυτής ακόμη και σε αποφάσεις ζωής η ιδιαίτερη κατάσταση του Φοίβου, ποιες είναι οι δυσκολίες της καθημερινότητας του και εν τέλει πόσο δύσκολο είναι να αγαπάς κάποιον που θεωρείται διαφορετικός και τι θα πει διαφορετικός όταν όλοι μας είμαστε διαφορετικοί και μοναδικοί;
Από τι είναι φτιαγμένα τελικά τα Φτερωτά Σανδάλια του Ερμή, του αγγελιοφόρου των θεών; Θα καταφέρει ο μικρός Φοίβος να βρει τη συνταγή τους και αν ναι θα τα κρατήσει για τον ίδιο ή θα τα προσφέρει απλόχερα;
Το μόνο σίγουρο είναι πως ο κύριος Αλεξιάδης καταφέρνει εξαιρετικά να περάσει τα σωστά μηνύματα και να μας προβληματίσει -εάν βέβαια έχει ο αναγνώστης ανοιχτή την ψυχή και το μυαλό του για να τα δεχτεί.
Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του σίγουρα θα νιώσει πως έγινε έστω και λίγο καλύτερος από πριν.
Άφησα για το τέλος μια φράση από τις σκέψεις του ήρωα μας, που έμεινε στο μυαλό μου και δεν μπορούσα να τη διώξω:

"Άραγε να βγαίνουν οι ευχές που κάνουμε ή μήπως είναι ένας τρόπος να δίνουμε δύναμη οι ίδιοι στους εαυτούς μας;"

Εσείς τι λέτε; Ίσως βρείτε την απάντηση μέσα από ΤΑ ΦΤΕΡΩΤΑ ΣΑΝΔΑΛΙΑ!
Υ.Γ.1 Μη σας προβληματίσει η "ταμπέλα" του εφηβικού. Είναι κατάλληλο για παιδιά ηλικίας 9 έως 109 ετών!
Υ.Γ.2 Περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο πόνημα του συγγραφέα!

Λία Παναγιωτίδου
http://biblioexartisi.blogspot.com/20...

[Έλενα Παπαδοπούλου · Rating 5 out of 5]

"Τα φτερωτά σανδάλια" είναι ένα ευχάριστο και γρήγορο ανάγνωσμα, δοσμένο απλά, αλλά όχι απλοϊκά, από την οπτική ενός δεκάχρονου αγοριού. Οι περιγραφές είναι τέτοιες που αρμόζουν στην ηλικία του αφηγητή. Άλλες φορές χιουμοριστικές, άλλες γεμάτες συναισθήματα. Μου άρεσε ο τρόπος που σκεφτόταν ο Φοίβος, πολύ ρεαλιστικός, αφού η ροή σκέψης των παιδιών είναι περισσότερο χαοτική από αυτή των ενηλίκων. Μου άρεσε επίσης ο τρόπος που χειρίστηκε με σεβασμό ένα ευαίσθητο ζήτημα, αυτό της περιθωριοποίησης, στοχοποίησης και διάκρισης των ανθρώπων με κινητικά ή άλλα προβλήματα.

Ο Στέφανος Αλεξιάδης κατάφερε σε λίγες σελίδες να πει μια όμορφη ιστορία και να αποδείξει πώς δε χρειάζονται στην πραγματικότητα περιττά λόγια, για να περάσει ένα ισχυρό μήνυμα.

[Tonia Mitsea · Rating 5 out of 5]

Ένα από τα πιο γλυκά και τρυφερά βιβλία που θα μπορούσατε να διαβάσετε. Καταπιάνεται με ένα δύσκολο θέμα,αυτό της κινητικής αναπηρίας το οποίο όμως παρουσιάζεται με τον πιο όμορφο τρόπο. Είναι τόσο μικρό, σου δίνει όμως τόσα πολλά! Όσοι είστε γονείς, ή έχετε στο περίγυρο σας μικρά παιδιά κάντε έναν κόπο και διαβάστε το τους. Θα τους δώσει πολλά μαθήματα!

[Raphaela Folia · Rating 5 out of 5]

Πόσο όμορφο βιβλίο πραγματικά, αγγίζει την καρδιά σου! Ειδικά με τις τελευταίες σελίδες συγκινήθηκα.. ένα βιβλίο απλό λιτό και κατανοητό

[Nikolas Banos · Rating 5 out of 5]

"Όλοι περπατάμε. Άλλοι χρησιμοποιούν τα πόδια κι άλλοι τον νου αλλά ποιος είναι γρηγορότερος; Αυτός που είναι διαφορετικός ή αυτός που είναι όμοιος; Διαφορετικός από ποιον; Όμοιος με ποιον; Άραγε αν είσαι μοναδικός, μπορείς να επιβιώσεις; Και τι σημαίνει να είσαι μοναδικός; Σχετίζεται με το να είσαι αποδεκτός; Και ποιος είναι τόσο ισχυρός για να σε αποδέχεται ή να σε απορρίπτει; Μια μάνα μπορεί να απορρίψει; Ίσως και να μπορεί. Και τότε αρχίζουν όλα… με τα φτερωτά σανδάλια."
Αυτό το απόσπασμα διάβασα την πρώτη φορά που κράτησα στα χέρια μου το πρωτόλειο του Στέφανου Αλεξιάδη. Βέβαια δεν ήταν μόνο το κείμενο του οπισθόφυλλου που με έπεισε πως αξίζει τον κόπο το ανάγνωσμα, αλλά οι δεκάδες αναρτήσεις που στόλιζαν την, εν λόγω, συγγραφική δημιουργία με υπέροχα λόγια. Έπειτα ήταν και το άλλο. Ο Αλεξιάδης ήταν – και συνεχίζει να είναι – ένας λαοφιλής δημιουργός περιεχομένου σε πληθώρα μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Το περιεχόμενο που δημιουργεί στα συγκεκριμένα μέσα, διέπονται από χιούμορ, ευθύτητά, ποιότητα, ευαισθησία και διδαχή ∙ αρετές που διέπουν και την πρώτη του συγγραφική απόπειρα.
Τα είχα όλα υπολογισμένα. Την ίδια μέρα που το αγόρασα ήξερα πως το απόγευμα μου είναι κενό. Στρώθηκα στην πολυθρόνα του σαλονιού μου και βυθίστηκα, παραδόξως, στο σήμερα. Βρίσκομαι σε ένα ελληνικό σπίτι και γνωρίζω τον πρωταγωνιστή. Ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου είναι ο Φοίβος. Ένα δεκάχρονο παιδί με ειδικές ανάγκες, που εξιστορεί τις περιπέτειες του ίδιου, της οικογένειας του, αλλά και του καλύτερου του φίλου, του Άγγελου. Αυτό που πληγώνει περισσότερο τον Φοίβο είναι πως δεν μπορεί να δει τον Άγγελο. Δεν καταλαβαίνει, όμως, γιατί δεν μπορεί να τον δει. Οι εξηγήσεις των «μεγάλων» δεν τον καλύπτουν – και δικαίως, αν με ρωτάτε – και ο ίδιος βάζει σκοπό να λύσει μόνος του, το μυστήριο. Τα υπόλοιπα, σας ικετεύω, ανακαλύψτε τα, διαβάζοντας το. […]
Read More Here: https://nikolasinbookland.wordpress.c...

[Booklists_ Catherine · Rating 5 out of 5]

Αρχικά να σας ενημερώσω ότι είναι λίγες σελίδες και έχει καταπληκτική γραμματοσειρά. Η υπόθεση του αφορά το Φοίβο, ένα παιδί με κινητικά προβλήματα και αναφέρει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει τόσο στο σχολείο όσο και στις κοινωνικές του σχέσεις αλλά και το βάρος που νιώθει ότι προκαλει στην οικογενεια του. Έτσι αναζητάει έναν τρόπο να καταφέρνει να μετακινείται χωρίς να βαραίνει τους υπόλοιπους και χωρίς να τον έχουν έγνοια και του έρχονται στο μυαλό τα φτερωτά σανδάλια του Θεού Ερμή.

Βρήκα την ιστορία εξαιρετική. Η γραφή δε με κούρασε λεπτό. Νομίζω ότι πρέπει να το διαβάσετε και πραγματικά αν κάποιος ποτε έστω και ενδόμυχα δυσανασχετισε ή σκέφτηκε κάπως "περιεργα" για κάποιον άνθρωπο με κινητικά προβληματα αυτό είναι το βιβλίο που θα του "ανοιξει" το μυαλό και θα του δώσει άλλες οπτικές μέσα από αυτή την ιστορία. Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα. Χάρηκα πολύ και περιμένω το επόμενο πως και πως. ❤❤

[Αθανάσιος Ξάνθος · Rating 5 out of 5]

Τα «Φτερωτά σανδάλια» είναι ένα βιβλίο -πρότυπο παιδείας και σεβασμού. Γιατί γράφτηκε για να προβληματίσει και να αφυπνίσει. Γράφτηκε για να καταστήσει στο μυαλό του αναγνώστη το αυτονόητο: « Είμαστε όλοι διαφορετικοί, είμαστε όλοι ίσοι». Κάθε γονιός, εκπαιδευτικός, μαθητής και άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του μα και τους άλλους, οφείλει να του κάνει αυτό το βιβλίο. Χαίρομαι που συνομήλικοί μου άνθρωποι, σαν τον Στέφανο, δημιουργούν με γνώμονα το ήθος και την ανθρωπιά σε μια εποχή κοινωνικού σκοταδισμού!

[Katerina Makashvili · Rating 5 out of 5]

Έκανα προφίλ σε αυτήν την εφαρμογή μόνο και μόνο επειδή είδα στην παρουσίαση που μας έκανε ο κύριος Αλεξιάδης και έμεινε άναυδη με την αγάπη που δείχνει για τα βιβλία. Δανείστηκα το βιβλίο του από την βιβλιοθήκη!!! Εξαιρετικό!!!!

[Nagia · Rating 5 out of 5]

Στέφανε συγχαρητήρια! Ένα βιβλίο και ένας ήρωας που αρκούν για να σε διδάξουν και να σε παραδειγματίσουν!
Ως δασκάλα θεωρώ ότι πρέπει να διαβάζεται κάθε χρόνο στην τάξη. Ως Νάγια θα πω ότι ο Φοίβος διδάσκει τη αποδοχή και μάλιστα την αποδοχή του ίδιου σου του εαυτού που τις περισσότερες φορές είναι και η πιο δύσκολη!
Δεν ήθελα να τελειώσει!

[Crime me Poem · Rating 5 out of 5]

Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε βιβλία “τούβλα” απο τον όγκο τους και τον αριθμό σελίδων τους. Να ξενυχτάμε ώρες γιατί μας παρασέρνουν το ένα κεφάλαιο μετά το άλλο. Προσωπικά έχω προσπεράσει βιβλία που ήταν λιγότερα των 200 σελίδων, γιατί, “Έλα μωρέ τι θα προλάβει να πει σε τόσες λίγες σελίδες;”.

Μέχρι που πέρυσι τον Σεπτέμβριο, πήρα στα χέρια μου “Τα Φτερωτά Σανδάλια”. Ένα βιβλίο που γνώρισα μέσα απο το Instagram και οι συζητήσεις που είχαν αρχίσει γύρω απο αυτό μου προξένησαν το ενδιαφέρον να το αποκτήσω. Το παράγγειλα χωρίς να δω πόσες σελίδες έχει, μέχρι που το πήρα στα χέρια μου.

Πόσα μπορεί να πεις σε ένα βιβλίο 52 σελίδων; Πόσο νόημα μπορεί να κρύβει; Πότε προλαβαίνει η ιστορία να αναπτυχθεί; Πολλά μπορείς να πεις, το νοήμα βαθύ και η ιστορία έχει αρχή - μέση - τέλος.

O @a.stephanos στο βιβλίο του “Τα Φτερωτά Σανδάλια”, μας συστήνει τον Φοίβο. Ένα παιδί “διαφορετικό” από τα άλλα, καθώς είναι ΑμΕΑ και χρησιμοποιεί καροτσάκι για την μετακίνησή του. Το διάβασα σε 1 ώρα και μέχρι σήμερα, ακόμα συνεχίζει να μου προκαλεί συναισθήματα η ιστορία αυτή. Ένα βιβλίο για κάθε ηλικία, που δημιουργεί διαφορετικά συναισθήματα σε κάθε ηλικία. Ένα βιβλίο που λόγω του όγκου του θα διαβάσουν και όσοι δε διαβάζουν βιβλία για να κάνουν μια αρχή.

Ο Φοίβος, ένα παιδί με ώριμη σκέψη, και προβληματισμούς, που σκέφτεται τον διπλανό του και νοιάζεται, που μας μαθαίνει νέες λέξεις.

Η κριτική δημοσιεύτηκε αρχικά στο https://www.instagram.com/crimemeapoem/

[Γιώργος Τσιβελέκος · Rating 4 out of 5]

Τόσο μικρό, μα τόσο περιεκτικό και ουσιαστικό! Όλα τα σημαντικά δεν τα λέει, παρά μόνον τα υπαινίσσεται. Με αυτόν τον τρόπο, όμως, γίνονται πιο βαρύγδουπα και αναγκάζουν τον αναγνώστη να τα αισθανθεί. Να δει πώς είναι να ζητάς φτερωτά σανδάλια για να μπορέσεις να περπατήσεις, να δει πώς είναι η περιθωριοποίηση και η ανυπαρξία υποδομών που μπορούν να αποβούν μοιραίες για ανθρώπους που δεν γεννήθηκαν με όλα τα προνόμια που έχουν άλλοι, ενώ για τους φορείς αποτελεί το ελάχιστο που μπορούν να προσφέρουν. Να δει πώς μπορεί η μοίρα να τα φέρει και να αντιστρέψει καταστάσεις... Αυτό το βιβλίο καταφέρνει να είναι ταυτόχρονα και συγκινητικό και αισιόδοξο και να παραδώσει ένα μεγάλο μάθημα: να μην ξεχάσεις ποτέ πως οτιδήποτε μπορεί να έχεις δεν είναι δεδομένο, μα και οτιδήποτε σε κρατάει πίσω πως μπορεί να ανατραπεί και να σου φορέσει φτερωτά σανδάλια που θα σε κάνουν να πετάξεις ψηλά, μην ξεχνώντας όμως ποτέ πως είσαι άνθρωπος και πως πρέπει να συμπεριφέρεσαι ανθρώπινα.🧡

[Lefteris Knt · Rating 5 out of 5]

Μέσα σε 52 σελίδες ο αγαπητός Στέφανος κατάφερε να μου δημιουργήσει ένα μείγμα συναισθημάτων! Στο τέλος κύλησαν δάκρυα χαράς! Το αγάπησα! Ας διδαχτούμε από το Φοίβο και ας γίνουμε, έστω και λίγο, καλύτεροι άνθρωποι!

[Maria · Rating 1 out of 5]

40 σελίδες δεν τις ονομάζεις ΒΙΒΛΙΟ . Όταν παραγγέλνεις βιβλίο και σου έρχονται συνολικά 40 σελίδες, το λες και κοροϊδία
Όσο για το περιεχόμενο του ... ρηχό και αδιάφορο, ένα απλό παιδικό παραμύθι.
Υπερτιμημένο ....

[Lampros · Rating 5 out of 5]

Μικρό βιβλίο, μεγάλο περιεχόμενο…
Γλυκό και ανέμελο, μια όμορφη πινελιά στα βιβλία που σε γεμίζουν θετική ενέργεια.
Αν αυτό είναι το πρώτο συγγραφικό εγχείρημα του συγγραφέα, ανυπομονώ για τα επόμενα!

[Artemis Tselepi · Rating 5 out of 5]

Μια Υπέροχη ιστορία που αγκαλιάζει την μοναδικότητα της κάθε ψυχής. Μας βάζει όλους στη διαδικασία κοιτάξουμε μέσα μας και να ανακαλύψουμε τα φτερωτά μας σανδάλια.
Πολύ Ωραία πρόταση για να διαβαστεί σε σχολεία για παιδιά και εφήβους, αλλά αγγίζει μικρούς και μεγάλους!

[Jo Anagno · Rating 5 out of 5]

Ένα πολύ γλυκό βιβλίο που θες να διαβάσεις παρακάτω για να δεις τι θα γίνει!
Ίσως αν το διαβάσουν οι ενήλικοι να μάθουν και κάτι μέσα απο αυτό!
Μπράβο

[Ιωάννης · Rating 1 out of 5]

Εντελώς απλοϊκό και κακογραμμένο. Απορώ πώς εκδίδονται τέτοιες ανοησίες.

[Tami Gkektsian · Rating 5 out of 5]

Πραγματικά υπέροχο. Διδακτικό χωρίς να σου κουνάει το δάχτυλο, συγκινητικό και με γραφή που ρέει αβίαστα. Μπράβο!!!

[Philolog_ina's books · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικό!

[Tassos Bog · Rating 4 out of 5]

Ένα βιβλίο πολύ μικρό σε έκταση, όμως με σπουδαία μηνύματα. Διαβάζεται σε λίγη ώρα και σαφώς πετυχαίνει τον σκοπό του που είναι στην κατηγορία εφηβικό βιβλίο. Είναι πολύ σημαντικό τα παιδιά να διαβάζουν τέτοια βιβλία και να αφουγκράζονται τα προβλήματα των άλλων. Το μόνο αρνητικό οι λίγες σελίδες, θα ήθελα ακόμα τόσες.

[Nikos Chrisanthidis · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο που διαβάζοντας το, κατάλαβα γιατί γίνεται αυτός ο ντόρος τόσους μήνες. Πρόκειται για ένα βιβλίο διδακτικό που δεν κουνάει σε κανένα σημείο το δάχτυλο. Ένα βιβλίο που σου μαθαίνει να αγαπάς χωρίς να χρησιμοποιεί λέξεις αλλά πράξεις. Εξαιρετικό και εξαιρετικός!

[Δέσποινα Χαραλαμπίδου · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο που διδάσκει χωρίς να κουνάει το δάχτυλο. Αυτό είναι το ατού του. Πρέπει να βρίσκεται σε κάθε βιβλιοθήκη!!!