What do you think?
Rate this book
De dwalenden
Rechercheur Léon Coeur en zijn nicht Hanna worden geconfronteerd met het nooit echt verwerkte trauma uit Hanna’s jeugd: de moord op haar beste vriendin
Rechercheur Léon Coeur ontvangt een polaroidfoto van een doodsbang tienermeisje in een donker weiland. Op de achterkant staan coördinaten. Léon ziet direct de overeenkomsten met de omstandigheden waarin Lena Delfosse werd gevonden, de beste vriendin van zijn nichtje Hanna, die ruim tien jaar geleden werd vermoord. Als hij op de locatie arriveert, blijkt het meisje al dood te zijn. Hoewel Léon zich om gezondheidsredenen had voorgenomen het rustiger aan te doen, kan hij deze zaak onmogelijk aan iemand anders overlaten. Adam Rooijmans, Lena’s moordenaar, zit nog steeds vast in de gevangenis in Vught, dus de vraag is: wie is hem aan het kopiëren en waarom?
Voor Hanna, die haar trauma na vele moeilijke jaren eindelijk achter zich begon te laten, komt de copycatmoord als een grote klap. Voor haar eigen bestwil mag ze zich van haar baas bij de politie niet bezighouden met de zaak. Dan laat Adam Rooijmans doorschemeren dat hij bereid is te vertellen wat hij weet. Op één voorwaarde: Hanna is de enige met wie hij wil praten. En ze moet alleen zijn.
Rechercheur Léon Coeur ontvangt een polaroidfoto van een doodsbang tienermeisje in een donker weiland. Op de achterkant staan coördinaten. Léon ziet direct de overeenkomsten met de omstandigheden waarin Lena Delfosse werd gevonden, de beste vriendin van zijn nichtje Hanna, die ruim tien jaar geleden werd vermoord. Als hij op de locatie arriveert, blijkt het meisje al dood te zijn. Hoewel Léon zich om gezondheidsredenen had voorgenomen het rustiger aan te doen, kan hij deze zaak onmogelijk aan iemand anders overlaten. Adam Rooijmans, Lena’s moordenaar, zit nog steeds vast in de gevangenis in Vught, dus de vraag is: wie is hem aan het kopiëren en waarom?
Voor Hanna, die haar trauma na vele moeilijke jaren eindelijk achter zich begon te laten, komt de copycatmoord als een grote klap. Voor haar eigen bestwil mag ze zich van haar baas bij de politie niet bezighouden met de zaak. Dan laat Adam Rooijmans doorschemeren dat hij bereid is te vertellen wat hij weet. Op één voorwaarde: Hanna is de enige met wie hij wil praten. En ze moet alleen zijn.
396 pages, Paperback
Published June 11, 2021
2 people are currently reading
46 people want to read
About the author
Samantha Stroombergen
17 books67 followersSamantha Stroombergen (1990) is a Dutch thriller author. Her debut "De witte kamer" was published in The Netherlands on 5 June 2018. Her second novel, "Zij die zwijgt" was published in June 2020.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
May 11, 2022
Rechercheur Léon Coeur ontvangt een polaroidfoto van een doodsbang tienermeisje in een donker weiland. Op de achterkant staan coördinaten. Direct ziet Léon overeenkomsten met de omstandigheden waarin Lena Delfosse werd gevonden, de beste vriendin van zijn nichtje Hanna. Het meisje werd tien jaar geleden vermoord...
Eenmaal op de locatie aangekomen, blijkt het meisje al dood te zijn. Léon moet eigenlijk wegens gezondheidsredenen rustiger aan doen, maar hij kan deze zaak onmogelijk aan iemand anders overlaten. De moordenaar van Lena zit nog steeds in de gevangenis van Vught, dus wie is hem aan het kopiëren en zit er achter deze moord?
Voor Hanna komt deze moord als een grote klap. Ze begon eindelijk het trauma van tien jaar geleden een beetje achter zich te laten. Voor haar eigen bestwil mag ze zich bij de politie niet bezighouden met deze zaak. Maar dan laat de moordenaar van Lena doorschemeren dat hij bereid is te vertellen wat hij weet. Op één voorwaarde: Hanna is de enige met wie hij wil praten. En ze moet alleen zijn.
'De dwalenden' is het derde deel van de serie met Léon en Hanna. Het verhaal begint meteen met een pakkende inleiding. Als Léon de polaroid ontdekt wordt het nog mysterieuzer. Wie heeft de foto bij hem bezorgd en wie zit er achter deze moord? Helaas blijft hierna de spanning lange tijd weg. Het verhaal kabbelt een beetje voort.
Dit derde deel draait nu voornamelijk om Hanna en haar traumatische ervaring uit het verleden. In de voorgaande delen kwam dit ook al wel eens ter sprake, maar nu is het echt het hoofdonderwerp en oude wonden worden weer opengehaald.
Ik vond dit deel zeker wel weer interessant om te lezen, maar vergeleken met de voorgaande delen vond ik dit verhaal iets minder goed. Ik denk dat het kwam doordat ik toch de spanning miste. Het einde had ik echter niet aan zien komen...
Beoordeling: 3,5 ⭐️
Eenmaal op de locatie aangekomen, blijkt het meisje al dood te zijn. Léon moet eigenlijk wegens gezondheidsredenen rustiger aan doen, maar hij kan deze zaak onmogelijk aan iemand anders overlaten. De moordenaar van Lena zit nog steeds in de gevangenis van Vught, dus wie is hem aan het kopiëren en zit er achter deze moord?
Voor Hanna komt deze moord als een grote klap. Ze begon eindelijk het trauma van tien jaar geleden een beetje achter zich te laten. Voor haar eigen bestwil mag ze zich bij de politie niet bezighouden met deze zaak. Maar dan laat de moordenaar van Lena doorschemeren dat hij bereid is te vertellen wat hij weet. Op één voorwaarde: Hanna is de enige met wie hij wil praten. En ze moet alleen zijn.
'De dwalenden' is het derde deel van de serie met Léon en Hanna. Het verhaal begint meteen met een pakkende inleiding. Als Léon de polaroid ontdekt wordt het nog mysterieuzer. Wie heeft de foto bij hem bezorgd en wie zit er achter deze moord? Helaas blijft hierna de spanning lange tijd weg. Het verhaal kabbelt een beetje voort.
Dit derde deel draait nu voornamelijk om Hanna en haar traumatische ervaring uit het verleden. In de voorgaande delen kwam dit ook al wel eens ter sprake, maar nu is het echt het hoofdonderwerp en oude wonden worden weer opengehaald.
Ik vond dit deel zeker wel weer interessant om te lezen, maar vergeleken met de voorgaande delen vond ik dit verhaal iets minder goed. Ik denk dat het kwam doordat ik toch de spanning miste. Het einde had ik echter niet aan zien komen...
Beoordeling: 3,5 ⭐️
October 5, 2021
Deze recensie verscheen eerder op Koukleum.nl.
Toen ik zag dat er een nieuw deel in deze serie, met Léon Coeur in de hoofdrol, verscheen, kon ik het natuurlijk niet laten om deze aan te vragen. Ik las eerder de eerste twee delen ‘De witte kamer‘ en ‘Zij die zwijgt‘ en ik wilde natuurlijk ook lezen in welke zaak Coeur, en zijn nichtje Hanna, nu weer verzeild raakten.
De proloog zorgt er meteen voor dat ik aan het boek gekluisterd zit. Er is te lezen hoe een man, met te grote kaplaarzen, in het zompige gras, aan de kant van een sloot staat en een meisje een laatste zetje geeft zodat ze in de sloot rolt. Ik vraag me meteen af wie dit meisje is, waarom ze dood moet en wie de man is die haar dat laatste zetje geeft. Ik wil snel verder lezen want deze proloog beloofd veel goeds voor dit verhaal.
Na de proloog lezen we meteen dat Coeur op het punt staat om een stapje terug te doen. Hij wil het rustiger aan gaan doen. Maar toen rekende hij nog niet op de bizarre vondst van een meisje. Aangezien deze zaak veel overeenkomsten heeft met een zaak van een aantal jaar geleden, besluit hij om het nog even stil te houden dat hij rustiger aan wil doen en hij bijt zich vast in deze zaak.
‘De dwalenden’ is een verhaal dat niet bol staat van de spanning, maar dat doet absoluut geen afbreuk aan het verhaal. De spanning piekt op sommige momenten en dan gaat het verhaal op normale spanning verder. Dit is voor mijn gevoel erg realistisch neergezet, aangezien er bij echt politiewerk ook nooit continue spanning is. Samantha heeft het verhaal zo neer gezet dat ik continue door wilde lezen. In de vorige twee delen konden we al lezen over de moord op Lena, de beste vriendin van Hanna, maar in deze delen was het geen hoofdzaak. Daarom vind ik het wel erg tof dat deze moord, in dit derde deel, wel in de spotlights staat.
Stroombergen heeft met ‘De dwalenden’ een goede thriller neergezet die ik met veel plezier heb gelezen. De hoofdstukken zijn van een normale lengte en ik had erg veel moeite om het boek aan de kant te leggen. Ik wilde weten hoe het verhaal nu in elkaar stak. De ontknoping was voor mij erg goed uitgewerkt.
Ik heb ‘De dwalenden’ met erg veel plezier gelezen en als je van thrillers van Nederlandse bodem houdt, moet je deze gewoon gelezen hebben.
Toen ik zag dat er een nieuw deel in deze serie, met Léon Coeur in de hoofdrol, verscheen, kon ik het natuurlijk niet laten om deze aan te vragen. Ik las eerder de eerste twee delen ‘De witte kamer‘ en ‘Zij die zwijgt‘ en ik wilde natuurlijk ook lezen in welke zaak Coeur, en zijn nichtje Hanna, nu weer verzeild raakten.
De proloog zorgt er meteen voor dat ik aan het boek gekluisterd zit. Er is te lezen hoe een man, met te grote kaplaarzen, in het zompige gras, aan de kant van een sloot staat en een meisje een laatste zetje geeft zodat ze in de sloot rolt. Ik vraag me meteen af wie dit meisje is, waarom ze dood moet en wie de man is die haar dat laatste zetje geeft. Ik wil snel verder lezen want deze proloog beloofd veel goeds voor dit verhaal.
Na de proloog lezen we meteen dat Coeur op het punt staat om een stapje terug te doen. Hij wil het rustiger aan gaan doen. Maar toen rekende hij nog niet op de bizarre vondst van een meisje. Aangezien deze zaak veel overeenkomsten heeft met een zaak van een aantal jaar geleden, besluit hij om het nog even stil te houden dat hij rustiger aan wil doen en hij bijt zich vast in deze zaak.
‘De dwalenden’ is een verhaal dat niet bol staat van de spanning, maar dat doet absoluut geen afbreuk aan het verhaal. De spanning piekt op sommige momenten en dan gaat het verhaal op normale spanning verder. Dit is voor mijn gevoel erg realistisch neergezet, aangezien er bij echt politiewerk ook nooit continue spanning is. Samantha heeft het verhaal zo neer gezet dat ik continue door wilde lezen. In de vorige twee delen konden we al lezen over de moord op Lena, de beste vriendin van Hanna, maar in deze delen was het geen hoofdzaak. Daarom vind ik het wel erg tof dat deze moord, in dit derde deel, wel in de spotlights staat.
Stroombergen heeft met ‘De dwalenden’ een goede thriller neergezet die ik met veel plezier heb gelezen. De hoofdstukken zijn van een normale lengte en ik had erg veel moeite om het boek aan de kant te leggen. Ik wilde weten hoe het verhaal nu in elkaar stak. De ontknoping was voor mij erg goed uitgewerkt.
Ik heb ‘De dwalenden’ met erg veel plezier gelezen en als je van thrillers van Nederlandse bodem houdt, moet je deze gewoon gelezen hebben.
August 28, 2021
Goed boek. Leon en zijn nichtje Hanna zijn boeiende hoofdpersonen. De zaak is redelijk actueel. In dit deel 3 komt alles bij elkaar. Dikke 4 sterren.
March 30, 2024
Goede thriller. Ondanks derde deel van trilogie, goed losstaand te lezen.
Gouden strop 2019
Gouden strop 2019
July 6, 2021
Omdat het vertellen van verhalen de favoriete bezigheid van Samantha Stroombergen (1990) was, deed ze in 1998 mee aan een schrijfwedstrijd van de kinderzender FoxKids. Haar verhaal over een vampierschool werd hierna opgenomen in de bundel Voor kinderen, door kinderen. Destijds wilde ze liever stripmaker worden, maar toen ze op de basisschool zat veranderde die wens en zou ze liever auteur zijn. Deze droom kwam in 2018 uit, in dat jaar debuteerde ze met De witte kamer, waarmee ze het jaar daarop de Gouden Strop won. In 2021 verscheen De dwalenden, het laatste deel van haar trilogie.
Een door hem ontvangen foto van een angstig en gekweld meisje, met op de achterzijde de coördinaten van een hectometerpaaltje langs een snelweg, doen rechercheur Léon Coeur denken aan een moord van tien jaar eerder. Lena Delfosse, de vriendin van zijn nicht Hanna Gosselaer, werd op een wrede manier omgebracht en op diezelfde plek achtergelaten. Als Léon op de aangegeven locatie arriveert, vindt hij het levenloze lichaam van het meisje. Omdat de moordenaar van Lena nog gevangen zit, heeft het er alle schijn van dat er iemand is die hem nadoet. De vraag is nu wat daar de reden van is.
Dat Hanna’s vriendin Lena tien jaar geleden ontvoerd en vermoord werd, werd in de voorgaande twee delen van de drieluik al een paar keer aangestipt, maar het maakte geen enkel deel uit van beide verhalen. Nu is dat anders, want deze voor Hanna en Léon aangrijpende gebeurtenis staat centraal in De dwalenden, dat dan ook vooral vanuit hun perspectieven wordt verteld. Omdat er redelijk wat aandacht wordt besteed aan hun privéomstandigheden komt de lezer opnieuw meer over hen te weten. Het gevolg daarvan is wel dat vooral de eerste helft van het verhaal een niet al te hoog tempo heeft en dat de spanning wat achterblijft.
Ondanks die minder strak staande spanningsboog wordt je nieuwsgierigheid wel enigszins geprikkeld en dat begint in feite al in de proloog, waarin beschreven wordt wat het meisje overkomen is. Daarna is het vooral dat je wilt weten wat de link is tussen deze moord en die op Lena. De cliffhangers waar diverse hoofdstukken mee eindigen, zorgen ervoor dat je interesse naar hoe het verder gaat niet afneemt. De plot ontwikkelt zich over het algemeen tamelijk voorspelbaar, hierdoor komen grote verrassingen niet voor en wordt de lezer niet regelmatig op het verkeerde been gezet.
Pakweg halverwege de plot krijgen de wat spannendere momenten de overhand en vanaf dan gaat het verhaal meer intrigeren. De ontknoping komt vervolgens in een kleine stroomversnelling terecht en voor een van de personages heeft dat dramatische gevolgen. Dit past volledig in de lijn en sfeer van de verschillende verwikkelingen en in bepaald opzicht ook wel bij het laatste deel van de trilogie rond Léon Coeur en Hanna Gosselaer.
De dwalenden is in een toegankelijke, verzorgde en prettig leesbare stijl geschreven. Stroombergen maakt echter wel geregeld gebruik van clichés, zowel qua typering van de personages als situaties en omstandigheden. Een gevangene die per se met één specifiek personage – in dit boek is dat Hanna – wil spreken, kan niet meer uniek genoemd worden. Deze algemeenheden zijn jammer, want het verhaal heeft op zich wel een originele insteek, maar er had net wat meer uitgehaald had kunnen worden.
Een door hem ontvangen foto van een angstig en gekweld meisje, met op de achterzijde de coördinaten van een hectometerpaaltje langs een snelweg, doen rechercheur Léon Coeur denken aan een moord van tien jaar eerder. Lena Delfosse, de vriendin van zijn nicht Hanna Gosselaer, werd op een wrede manier omgebracht en op diezelfde plek achtergelaten. Als Léon op de aangegeven locatie arriveert, vindt hij het levenloze lichaam van het meisje. Omdat de moordenaar van Lena nog gevangen zit, heeft het er alle schijn van dat er iemand is die hem nadoet. De vraag is nu wat daar de reden van is.
Dat Hanna’s vriendin Lena tien jaar geleden ontvoerd en vermoord werd, werd in de voorgaande twee delen van de drieluik al een paar keer aangestipt, maar het maakte geen enkel deel uit van beide verhalen. Nu is dat anders, want deze voor Hanna en Léon aangrijpende gebeurtenis staat centraal in De dwalenden, dat dan ook vooral vanuit hun perspectieven wordt verteld. Omdat er redelijk wat aandacht wordt besteed aan hun privéomstandigheden komt de lezer opnieuw meer over hen te weten. Het gevolg daarvan is wel dat vooral de eerste helft van het verhaal een niet al te hoog tempo heeft en dat de spanning wat achterblijft.
Ondanks die minder strak staande spanningsboog wordt je nieuwsgierigheid wel enigszins geprikkeld en dat begint in feite al in de proloog, waarin beschreven wordt wat het meisje overkomen is. Daarna is het vooral dat je wilt weten wat de link is tussen deze moord en die op Lena. De cliffhangers waar diverse hoofdstukken mee eindigen, zorgen ervoor dat je interesse naar hoe het verder gaat niet afneemt. De plot ontwikkelt zich over het algemeen tamelijk voorspelbaar, hierdoor komen grote verrassingen niet voor en wordt de lezer niet regelmatig op het verkeerde been gezet.
Pakweg halverwege de plot krijgen de wat spannendere momenten de overhand en vanaf dan gaat het verhaal meer intrigeren. De ontknoping komt vervolgens in een kleine stroomversnelling terecht en voor een van de personages heeft dat dramatische gevolgen. Dit past volledig in de lijn en sfeer van de verschillende verwikkelingen en in bepaald opzicht ook wel bij het laatste deel van de trilogie rond Léon Coeur en Hanna Gosselaer.
De dwalenden is in een toegankelijke, verzorgde en prettig leesbare stijl geschreven. Stroombergen maakt echter wel geregeld gebruik van clichés, zowel qua typering van de personages als situaties en omstandigheden. Een gevangene die per se met één specifiek personage – in dit boek is dat Hanna – wil spreken, kan niet meer uniek genoemd worden. Deze algemeenheden zijn jammer, want het verhaal heeft op zich wel een originele insteek, maar er had net wat meer uitgehaald had kunnen worden.
August 17, 2021
Superspannende zoektocht naar de moordenaar van een jong meisje. Het kan niet dezelfde zijn die tien jaar geleden Hanna's beste vriendin vermoordde, maar waarom lijkt ze dan zo op haar met haar geverfde haar en kleurlenzen? Waarom wordt Léon bij de zaak betrokken? Samantha Stroombergen laat zien dat ze thrillers kan schrijven, ze herhaalt geen trucje, maar bouwt een heel nieuw verhaal op. Terechte winnares van de gouden strop 2019, maar haar twee vervolgen doen niet onder voor haar debuut.
October 11, 2021
Boeiende thriller met een eigengereide, sympathiek Leon Coeur en zijn nicht Hanna in de hoofdrol. Een jong meisje wordt vermoord en als een gebroken pop achtergelaten. Er zijn veel gelijkenissen met een moord van 10 jaar geleden, maar de charismatische, manipulatieve Adam zit in de cel, geklist door Leon. Is er een copycat aan het werk of wreekt Adam zich vanuit zijn cel? Hij wil alleen met Hanna praten. Ondertussen infiltreert Leon in een sekte.
De karakters van de drie protagonisten zijn prachtig uitgewerkt in een vlot leesbare taal. Geen ellenlange zinnen, maar to the point. Spannend tot het eind. EN kan gelezen worden als stand-alone!
De karakters van de drie protagonisten zijn prachtig uitgewerkt in een vlot leesbare taal. Geen ellenlange zinnen, maar to the point. Spannend tot het eind. EN kan gelezen worden als stand-alone!
March 30, 2024
Zonder verwachtingen begon ik aan dit boek. Het mysterieuze en spannende verhaal wordt verteld via diverse personages en hun gedachten. Toch is het een samenhangend verhaal en goed plot.
January 26, 2025
Eigenlijk 3,5 sterren. Wel het beste boek van de drie. Ben wel benieuwd of dezelfde mensen weer een zaak gaan oplossen in haar volgende boek.
Misschien ga ik het lezen. Dat weet ik nu nog niet.
Misschien ga ik het lezen. Dat weet ik nu nog niet.
August 4, 2021
De cover trekt de aandacht. "Winnaar Gouden Strop 2019. Het weiland is donker en koud. Het meisje had geen schijn van kans. Waarom moest ze sterven?" Eeb roodharige met oranje vest tegen een dongergroene achtergrond en een knalrode title "De dwalenden". Enkel die titel valt een beetje uit de toon. Dat wordt dan weer meer dan goedgemaakt door de achterflap waar we de kennismaking hernieuwen met de 2 hoofdpersonages, rechercheur Léon Coeur en zijn nichtje Hanna.
Al wordt het niet expliciet vermeld dit is het derde en laatste boek in een trilogie. De drie boeken in de juiste volgorde lezen is aan te raden maar niet absoluut noodzakelijk. Het is perfekt mogelijk om dit boek op zichzelf te lezen.
Met een ijzersterke, doch huiveringwekkende, proloog wordt de lezer meteen vol in het verhaal gegooid. Meteen ook komt een stijlkenmerk van Samantha Stroombergen tot uiting: schrijven vanuit wisselend perspektief, wat het makkelijk (of juist ongemakkelijk bij de psychopaten) maakt om je in te leven in het verhaal.
Zowel Léon als Hanna zijn al bekend bij wie de vorige boeken heeft gelezen, beiden maken in dit deel een dramatische evolutie door.
Het geheel speelt in en rond het Nederlandse Leiden, de stad waar Samantha Stroombergen studeerde.
Het is een grimmige thriller waar de huiveringwekkende en spannende scenes afgewisseld worden met warme en liefdevolle familiemomenten, al blijven de spelers ook de normale huiselijke beslommeringen niet bespaard.
De interne procedures bij de politie en de sfeer en omgang tussen collega's spelen geen opdringerige hoofdrol maar worden wel heel waarheidsgetrouw weergegeven.
Dat is trouwens aan ander kenmerk van dit verhaal: de geloofwaardigheid ondanks de zware thema's pedofilie an abortus die aan bod komen. Deze onderwerpen blijven brandend aktueel.
Psychologisch zit het boek weerom erg sterk in mekaar, niet enkel voor de hoofdpersonen, zowel de goede als de slechte, maar ook de bijfiguren worden psychologisch duidelijk uitgetekend.
Op de achtergrond speelt zich voro Hanna ook nog een romance af, al loopt dat niet van een leien dakje, mede door het rugzakje dat ze meedraagt na een jeugdtrauma.
Uiteindelijk komen alle draden vanuit het verleden, het heden en over de drie boeken samen in een opnieuw verrassende plotwending. De spanning stijgt ten top en het boek wordt afgeloten met een trieste epiloog die toch ook een boodschap van hoop bevat.
Al wordt het niet expliciet vermeld dit is het derde en laatste boek in een trilogie. De drie boeken in de juiste volgorde lezen is aan te raden maar niet absoluut noodzakelijk. Het is perfekt mogelijk om dit boek op zichzelf te lezen.
Met een ijzersterke, doch huiveringwekkende, proloog wordt de lezer meteen vol in het verhaal gegooid. Meteen ook komt een stijlkenmerk van Samantha Stroombergen tot uiting: schrijven vanuit wisselend perspektief, wat het makkelijk (of juist ongemakkelijk bij de psychopaten) maakt om je in te leven in het verhaal.
Zowel Léon als Hanna zijn al bekend bij wie de vorige boeken heeft gelezen, beiden maken in dit deel een dramatische evolutie door.
Het geheel speelt in en rond het Nederlandse Leiden, de stad waar Samantha Stroombergen studeerde.
Het is een grimmige thriller waar de huiveringwekkende en spannende scenes afgewisseld worden met warme en liefdevolle familiemomenten, al blijven de spelers ook de normale huiselijke beslommeringen niet bespaard.
De interne procedures bij de politie en de sfeer en omgang tussen collega's spelen geen opdringerige hoofdrol maar worden wel heel waarheidsgetrouw weergegeven.
Dat is trouwens aan ander kenmerk van dit verhaal: de geloofwaardigheid ondanks de zware thema's pedofilie an abortus die aan bod komen. Deze onderwerpen blijven brandend aktueel.
Psychologisch zit het boek weerom erg sterk in mekaar, niet enkel voor de hoofdpersonen, zowel de goede als de slechte, maar ook de bijfiguren worden psychologisch duidelijk uitgetekend.
Op de achtergrond speelt zich voro Hanna ook nog een romance af, al loopt dat niet van een leien dakje, mede door het rugzakje dat ze meedraagt na een jeugdtrauma.
Uiteindelijk komen alle draden vanuit het verleden, het heden en over de drie boeken samen in een opnieuw verrassende plotwending. De spanning stijgt ten top en het boek wordt afgeloten met een trieste epiloog die toch ook een boodschap van hoop bevat.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews