آینه‌ای برابر آینه‌ات می‌گذارم

by نغمه نائینی, هانیه خالقی کتابچی

مرد جوانی پس از سال‌ها برای کار از امریکا راهی ایران می‌شود اما در این میان تصمیم می‌گیرد بهانه‌ای جور کند تا مادرش را هم بعد از بیست و اندی سال به ایران برگرداند. بهانه‌ای که هم به گذشته مادر مربوط است و هم احساسات او را درگیر دختری می‌کند....

798 pages, Paperback

Published January 1, 2019

Reviews

[BAHAR]

ناامید شدم حقیقتش /:
شروعش خوب بود، ولی بعد از 100 صفحه شدیداً افت کرد. طوری که فقط می‌خوندم که تموم بشه!
وات؟ آخه چطور همه‌چی اینقدر شل و شفته بود؟
چقدر شکاف‌ و حفره‌های ناتموم داشت.
چقدر شخصیت هانیه و امیرعلی یه جورِ ناجوری بودن، نازنین چقدر تک‌بُعدی و اغراق‌آمیز بود رفتارش. بابا تو تحصیل کرده‌ای مثلا، هرچقدرم خانواده‌ات سنتی باشن، یعنی این‌همه درس خوندن یا بودن توی اجتماعاتِ دانشجویی، یه ذره روی روابط اجتماعی‌ات تاثیر نذاشته؟ کلا تایپ من نبود و چقدر حرص خوردم😪

تنها نکته‌ی مثبش، کرکتر «نامدار» و دیسپلین و تیپ شخصیتی‌اش بود + یکمی هم‌ امیرعطا و نهال

وگرنه ... کتابو دوست نداشتم. همین😪
.

[Imaydahjr]

آدم وقتی بخشی از جانش را می‌کَند و از آن می‌گذرد، نمی‌تواند به چیز دیگری فکر کند.

اتمام
۶/تـیـر/۰۰

[Kimiya]

این کتاب با ریتم آروم منو برد حدودا ده سال پیش وقتی رمان نودوهشتیا میخوندم و خیلی ناامید شدم از داستان انگار که شخصیت های داستان معذبن جلوی من همه شون اروم و باکلاس برخورد میکردن عجیب بود… اما نامدار و رفتارش اشکم رو دراورد(غصه شدید عجیبی خوردم براش البته شایدم تحت تاثیر هورمون هامم)
داستان هانیه و نامدار و امیر علی سینیور>> امیرعلی جونیور و نازنین
انگار نویسنده همتش واسه داستان زمان قدیم بود
امتیاز اصلی ۲.۵

[Nasrin Yousefi]

کتابِ قشنگیه
من داستان این کتاب رو دوست داشتم،
از جمله‌کتاب هایی هست که در دو زمانِ گذشته و حال نوشته می‌شه و اتفاقات مختلف مطرح میشه.
در کل میشه داستانش رو دوست داشت و کتاب رو به انتها رسوند.

«آینه‌ای برابر آینه‌ات می‌گذارم» را از طاقچه دریافت کنید
https://taaghche.com/book/82583

[Fateme Ghasemirad]

رمان پر از فلش بک به گذشته است،شخصیتای اصلی چندتا زوج هستند و سعی شده از مسائل اجتماعی توش حرف زده باشه موافق و مخالف بودنش باشما
همه ی کتاب یه طرف وصال هانیه ونامدار یه طرف،کشتید مارا:')

[Mahla]

بار ا‌ولی که کتاب رو گرفتم چون خانم نائینی نویسندش بود ذوق داشتم برای خوندنش ولی ۲ بار کتاب رو‌۱۰۰ صفحه خوندم‌و ول کردم اینقدر که ریتم‌کندی داشت من بیشتر داستان زمان گذشتشو‌دوست داشتم‌