Ogon Kici

Seria Miętowa #7

by Ewa Nowak

Kicia jest instruktorem harcerskim, zdała właśnie do maturalnej klasy i chce spędzić najbliższe lato na obozie ze sprawdzonymi przyjaciółmi. Wszystko przebiegłoby zgodnie z planem, gdyby zupełnie przypadkiem nie poznała Dawida Kaliskiego, przyjaciela swojego ojca. Od ich pierwszego spotkania nic już nie płynie gładko i spokojnie. Zamiast na obóz harcerski Kicia jedzie na obóz su-rwiwalowy, wikła się w trudne i nieziszczalne uczucie. Szczęście przeplata się z rozgoryczeniem. Kicia będzie musiała zmierzyć się z przeszłością swojej rodziny i zmienić stosunek do wszystkich osób w swoim otoczeniu. Autorka zadaje czytelnikowi bardzo ważne pytanie: czy miłość beznadziejna ma jakikolwiek sens?

Genres: Young Adult, Polish Literature

341 pages, Paperback

First published January 1, 2006

About the author

Polska pisarka i publicystka.

Autorka felietonów, opowiadań oraz powieści dla dzieci i młodzieży. Jej twórczość podpowiada jak sobie radzić w domu i w szkole, w dobrych i złych chwilach, z przyjaciółmi i z rodzicami. Odnosi się do wartości takich jak uczciwość, szczerość wobec siebie i innych, przyjaźń, miłość i szacunek dla drugiego człowieka.

Ukończyła XXXVII LO w Warszawie, następnie Wyższą Szkołę Pedagogiki Specjalnej w Warszawie, wydział rewalidacji, kierunek: pedagogika terapeutyczna. Pracowała jako nauczycielka i pedagog-terapeuta.

Mieszka z mężem i córką na warszawskim Tarchominie (wcześniej na Bródnie). Na Bródnie toczy się też akcja wielu powieściowych wydarzeń.

Zadebiutowała w 1997 r. w „Filipince” tekstem dotyczącym zdawania egzaminów ustnych pt. 100% skuteczności. Współpracuje z pismami „Cogito”, „Victor Gimnazjalista”, „Victor Junior”, „Trzynastka”, „Witch”, „Edukacja Twojego Dziecka”, „Twój Styl”, „Przyjaciółka”, „Filipinka”.

W 2002 r. nakładem wyd. Pracownia Słów ukazał się jej debiut książkowy pt. Wszystko, tylko nie mięta, od 2003 roku pisarka współpracuje z wydawnictwem Egmont.

W 2009 roku jej powieść Bardzo biała wrona otrzymała tytuł Książki Roku Stowarzyszenia Przyjaciół Książki dla Młodych (Polskiej Sekcji IBBY).


* Wszystko, tylko nie mięta (Warszawa 2002, Warszawa 2005)
* Diupa (Warszawa 2002, Warszawa 2006)
* Krzywe 10 (Warszawa 2003)
* Lawenda w chodakach (Warszawa 2004)
* Chłopak Beaty (Warszawa 2004)
* Cztery łzy (Warszawa 2004)
* Lina Karo (Warszawa 2004)
* Furteczki (Warszawa 2004)
* Piątki (Warszawa 2004)
* Drugi (Warszawa 2005)
* Prawie czarodziejki I (Warszawa 2005)
* Michał Jakiśtam (Warszawa 2006)
* Ogon Kici (Warszawa 2006)
* Koleżaneczki (Warszawa 2006)
* Prawie czarodziejki II (Warszawa 2006)
* Środek kapusty (Warszawa 2006)
* Kiedyś na pewno (Warszawa 2007)
* Lisia (Warszawa 2007)
* Piotruś Kita (Warszawa 2007)
* Pajączek na rowerze (Warszawa 2008)
* Rezerwat niebieskich ptaków (Warszawa 2008)
* Yellow Bahama w prążki (Warszawa 2009)
* Bardzo biała wrona (Warszawa 2009)

Reviews

[Martyna]

NAJGORSZA KSIĄŻKA KTÓRĄ DO TEJ PORY CZYTAŁAM. Bohaterowie, chociaż mieli po 19 lat, zachowywali się jak 9 latki. Ich problemy i to jak się zachowywali BYLO TAK BANALNE. Nikt stamtąd nie miał charakteru, wszyscy byli tacy nijacy. A główny wątek Anki czyli głównej bohaterki i Dawida - żonatego, czterdziestoletniego faceta z dzieckiem, który był od niej starszy o 25 lat i ich miłości... Niby nie chciał jej w sobie rozkochać, a nadal dawał jej całuski, przytulaski, słodkie słówka i kwiaty... A potem chciał wywalić ją ze swojego obozu, bo go pokochała. I znowu to samo. Naprawdę, to jak manipulował wszystkimi dookoła... Albo to, że znajomi Anki (nazywam ją po imieniu bo nienawidziłam jej ksywki, ale to nieważne) chcieli ją za wszelką cenę połączyć z aroganckim, narcystycznym i myślącym jedynie o sobie Wojtkiem, żeby tylko zapomniała o tym manipulatorze... Z resztą, każdy chłopak w tej książce taki był. A dziewczyna głupia i plotkująca o wszystkich dookoła. T r a g e d i a

[Maja]

3,5

[Amelka Ludwicka]

Bardzo tęskniłam za tą serią Ewy Nowak, więc jak tylko odnowiłam mój abonament w empik go to wiedziałam, że koniecznie po tę serię sięgnę. Jednak ta część zupełnie nie sprostała moich oczekiwań.
Bohaterowie, teoretycznie dorośli, zachowywali się bardzo infantylnie. Ich działania naprawdę były wręcz groteskowe i wierzyć mi się nie chciało, że ich wiek wynosi 18 lat.
Sama fabuła niezwykle banalna, przewidywalna i właśnie dziecinna. Czytając o ogromnej miłości pomiędzy zonatym mężczyzną a młodą dziewczyną czułam się bardzo głupio. Totalnie nie uwierzyłam w tę historię i ogromne emocje, które jej towarzyszyły. Te wybuchy smutku czy złości głównej bohaterki były dla mnie wręcz zabawne w momencie kiedy miały wydawać się pełne silnych przeżyć.
No właśnie, czy to co miało być zabawne takie faktycznie było? No nie do końca. Tak jak lubiłam humor w tej serii, tak tutaj zupełnie mi on nie siadł. Te żarty były infantylne, puste i po prostu słabe.
Sama główna bohaterka jest powiem wprost - głupia. Nie wiem jak można mówić o byciu w związku po samych rozmowach czy wogle jak można być tak ograniczonym.
Jednak nie tylko ona sprawiała problem. Wszystkie postaci tak właściwie są naiwne i bardzo średnio wykreowane. Szkoda też, bo pozycja ta pokazuje bardzo stereotypowo takie zakochane nastolatki i pierwszą miłosć. szczególnie nie lubię tego typu zabiegów, bo uważam że nie oddają dobrze rzeczywistości.
Jedyny fajniejszy wątek to ten związany z rodzicami tytułowej Kici oraz pewnym bohaterem, którego tożsamość ujawnia się w środku książki. Tutaj faktycznie było to tajemnicze i czytelnik dopiero pod koniec dowiaduje się, dlaczego tak bardzo Ania nie lubi wspominać o Justynie i momentami negatywnie do niej podchodzi.
Na pewno niebawem sięgnę po kolejny tom i mam szczerą nadzieję, że tym razem przypadnie mi do gustu.

[Natalia Urban]

Pierwszy raz przeczytałam tę książkę mając 12/13 lat i z ciekawości wróciłam do niej jako osoba dorosła. Styl pisania nie zawsze mi odpowiadał, pojawiały się jakieś niewielkie dziury fabularne. Nie jestem już docelowym odbiorcą tej książki, natomiast jej przesłanie jest zdecydowanie wartościowe i mocno otwierające oczy dla nastolatków, którzy mogą się znaleźć w podobnej sytuacji co Kicia. Zdecydowanie wzbudza do refleksji czy i jak emocje kierują naszymi decyzjami, dlaczego lokujemy swoje uczucia w tej a nie innej osobie, oraz to, że nie jesteśmy nikomu winni miłości czy związku, tylko dlatego, że ktoś nas docenia czy zauważa (mówię tutaj głównie o postaci Wojtka, który jest chyba jeszcze gorszym kłamcą i manipulatorem niż Dawid, nie broniąc Dawida ofc).

[Magda]

Mam mieszane uczucia co do tej książki. Chciałabym móc powiedzieć, że to najlepsza z dotychczas przeczytanych przeze mnie części z Miętowej serii, bo wszystkie poprzednie były, owszem, fajne, miłe, lekkie, choć nie takie rewelacyjne, ale... postać Kici i jej zachowanie mi nie podpasowały, działały mi na nerwy. W przeciwieństwie do obozu surwiwalowego, który przypomniał mi obozy, na których bywałam kilkanaście lat temu. Co prawda, nie były takie hardcorowe jak ten tu przedstawiony, ale bardzo miłe i warte wspomnień :-)

[Villemo]

Czy ta laska się ogarnie?

[Dominika]

2.5

[Julia Nowik]

Książka zdecydowanie nie kończy się happy end’em. W trakcie czytania przeżywałam emocje razem z Kicią. Po przeczytaniu mam lekkiego moralniaka.

[karolina?]

stracilam wszystkie szare komorki

[krysia]

reread 2024