برخی میگویند: «اینکه ما با چه کشوری، چقدر و چگونه رابطه داشته باشیم، ارتباطی با شاخصهای دینی ندارد و صرفاً جزء سلایق حزبی است و احزاب هم بر اساس تجربهای که از روابط بینالمللی دارند، گروهی طرفدار مقاومت و گـروهی طرفـدار ملایمت است. در میـان طرفـداران هر یک از این دو تفکر هم ممکن است انسان دیندار یا بیدین وجود داشته باشد». آیا این تحلیل صحیح است؟ اگر اینطور نیست، روابط خارجی مسلمانان چگونه باید باشد؟ آیا ارتباط با کفار جایز است یا بهکلی باید با کفار قطع رابطه کرد؟ سورۀ ممتحنه اصول روابط جامعۀ اسلامی را با جوامع کفر، از نگاه خداوند بیان میکند.
اینجانب علی صبوحی طسوجی متولد ۱۳۵۹ در شهر قم هستم. دانشآموختهی حوزه و طلبهی دروس خارج فقه و اصول. به علت شیفتگی به فراگیرى علوم دین، بعد از اتمام دورهی دبیرستان، وارد حوزه علمیهی بناب در استان آذربایجان شرقی شدم. در این حوزه، در کنار تحصیل علوم حوزوی، از محضر عالم عامل، عارف بهحق، حضرت حجةالاسلام و المسلمین استاد باقری بنابی کسب فیض کردم. دروس سطح یک حوزه را با جدیت تمام و در مدت چهار سال به اتمام رساندم و برای ادامهی تحصیل به حوزه علمیه قم مشرف شدم. انواع سؤالات اعتقادی، دینی و معرفتی، من را در جستجوی پاسخ به آن سؤالات، به مطالعهی انواع رشتهها و مراجعه به اساتید مربوط به هر علم راهنمایی میکرد؛ اما هیچکدام عقل تشنهی من را سیراب نکرد و روح من را به اطمینان نرساند؛ مگر پاسخهایی که از اندیشه و نگاه قرآنی استاد الهی زاده که ذهن و روح من را متقاعد میساخت و همین باعث توجه بیشتر من به عظمت و اعجاز قرآن شد و مسیر زندگی من را در خدمت به قرآن قرار داد.