What do you think?
Rate this book
Ολίβια
Μικρούλα ήταν η Ολίβια όταν οι αστυνομικοί συνέλαβαν τον πατέρα της και τον έκλεισαν στη φυλακή. Ένας απ’ αυτούς τη λυπήθηκε. Και την υιοθέτησε. Για χάρη του μεταμορφώθηκε σε άγγελο δικαιοσύνης, έγινε κι εκείνη αστυνομικός. Στα μάτια του Αντώνη συνάντησε τον έρωτα. Τον δυνατό, τον σαρωτικό. Ώσπου ήρθε αντιμέτωπη με τα κρυμμένα μυστικά της ζωής της, αλλά και με την Ελεάννα και την εκδικητική της μανία. Και τότε ήταν που την κατηγόρησαν για ανθρωποκτονία!
Υπάρχουν αλήθειες αμείλικτες, που δεν πρέπει να λέγονται; Μήπως είναι προτιμότερα τα ψέματα; Κι είναι άραγε η αγάπη το μόνο αληθινό μας ταξίδι;
Υπάρχουν αλήθειες αμείλικτες, που δεν πρέπει να λέγονται; Μήπως είναι προτιμότερα τα ψέματα; Κι είναι άραγε η αγάπη το μόνο αληθινό μας ταξίδι;
512 pages, Paperback
First published May 13, 2021
6 people are currently reading
101 people want to read
About the author
Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη
131 books191 followersΓεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι κόρη του Νικόλαου Ρώσση, των φερώνυμων εκδόσεων, ενώ παππούς της ήταν ο φιλόλογος και συγγραφέας Ιωάννης Θ. Ρώσσης. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Θηλέων, τη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών και το Lοndon Montessori Centre. Εργάστηκε ως νηπιαγωγός, αλλά και ως υπεύθυνη εκδόσεων. Έχει γράψει 20 βιβλία για ενηλίκους και πάνω από 200 παιδικά, ενώ τα βιβλία της, που έχουν κυκλοφορήσει τόσο από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ όσο και από άλλους εκδοτικούς οίκους, ξεπερνούν τα 1.300.000 αντίτυπα. Της έχει απονεμηθεί το Βραβείο Λογοτεχνίας 2015 (Όμιλος Γυναικών Πειραιά «Εξάλειπτρον») για την απήχηση του συγγραφικού της έργου και τη διαδραστική σχέση της με τους αναγνώστες της. Έχει κερδίσει δύο βραβεία PUBLIC για τα μυθιστορήματά της: ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ (Βραβείο Κοινού 2015) και ΑΛΜΥΡΑ – Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΑΛΛΙΩΣ (Βραβείο Μυθιστορήματος Βιβλιοπωλείων PUBLIC 2023).
Τα βιβλία της ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ και ΑΣΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ μεταφέρθηκαν στην τηλεόραση. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.
Τα βιβλία της ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ και ΑΣΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ μεταφέρθηκαν στην τηλεόραση. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
September 13, 2021
Δείτε εδώ την αναλυτική κριτική μου: https://bit.ly/3kch1Yl
Δυστυχώς δεν μου άρεσε... Το βρήκα παρατραβηγμένο. Για ακόμη μία φορά η συγγραφέας επαναλαμβάνεται. Βιάζεται να βαφτίσει όλες τις σχέσεις των ηρώων ιδανικές και αναφέρει περιστατικά που δύσκολα σε πείθουν για τη ρεαλιστικότητά τους.
Πρωταγωνίστρια του βιβλίου, η Ολίβια, ένα κορίτσι που μεγάλωσε χωρίς να γνωρίζει την πραγματική αλήθεια για τη μητέρα της. Ένα βράδυ, συλλαμβάνουν τον πατέρα της και ένας αστυνομικός την υιοθετεί. Η πρωταγωνίστρια έρχεται αντιμέτωπη με καλά κρυμμένα μυστικά σχετικά με την πραγματική της οικογένεια και καλείται να διαλέξει ανάμεσα σε αυτή και τη θετή της ενώ ταυτόχρονα πρέπει να αντιμετωπίσει και το μίσος της μητριάς της γι' αυτήν. Ακόμη, βιώνει την απώλεια ενός αγαπημένου της προσώπου, προσπαθεί να ορθοποδήσει και να συνεχίσει τη ζωή της. Και μόλις τα καταφέρνει, ο έρωτας τής χτυπά την πόρτα και τότε... πάνω που νομίζει ότι ζει τον απόλυτο έρωτα, έρχεται αντιμέτωπη με την Ελεάννα και την εκδικητική της μανία. Και τότε ήταν που την κατηγόρησαν για ανθρωποκτονία!
Αν νομίζετε ότι σας έχω πει ολόκληρη την ιστορία και σας το έχω ήδη χαλάσει, κάνετε λάθος! Αυτή η ιστορία είναι γεμάτη γεγονότα και δράση! Ο λόγος της συγγραφέως είναι πανέμορφος και απολαυστικός μιας που ιστορία κυλάει γρήγορα, αβίαστα και καταφέρνει να σε κάνει μέρος της ιστορίας. Ο τρόπος αφήγησης των γεγονότων και περιγραφής των τοπίων της Ρένας Ρώσση Ζαΐρη είναι χαρακτηριστικός και μου αρέσει πολύ. Η συγγραφέας μας ταξιδεύει στην όμορφη πόλη μου, την Καστοριά, την Πάργα, την Αίγυπτο και τη Βενετία. Η Ρένα Ρώσση Ζαΐρη ξέρει καλά πως να σε κάνει μέρος της ιστορίας και να δεις μέσα από τα δικά της μάτια όλες τις ομορφιές των τόπων που σας ανέφερα.
Και τώρα θα με ρωτήσετε... αφού σου αρέσουν όλα αυτά, τότε γιατί έβαλες 2 αστεράκια στο βιβλίο; Γιατί θεωρώ ότι όταν μια συγγραφέας γνωρίζει τόση μεγάλη συγγραφική επιτυχία, οφείλει να μην επαναπαύεται αλλά να προσπαθεί να γράψει και κάτι καινούργιο, κάτι διαφορετικό, ιστορίες που θα διαφέρουν η μία από την άλλη και δεν θα έχουν κοινά σημεία. Αυτός είναι ένας τρόπος να δοκιμαστεί και σε νέα είδη βιβλίων, σε άλλα μονοπάτια και να πειραματιστεί με νέες φρέσκιες ιδέες που θα εντυπωσιάσουν και θα αγαπηθούν. Εγώ αυτό που παρατήρησα στο συγκεκριμένο βιβλίο είναι ότι έμοιαζε με όλα τα προηγούμενα βιβλία της συγγραφέως. Ακόμη, χρησιμοποιεί μοτίβα που έχει ήδη χρησιμοποιήσει σε προηγούμενα βιβλία της και καλό είναι να μην τα αναφέρω για να μην σας κάνω spoil. Όσοι το διαβάσετε ή το έχετε ήδη διαβάσει, καταλαβαίνετε τι εννοώ.
Συν τοις άλλοις, πιστεύω ότι τα γεγονότα που μας αφηγείται η συγγραφέας δεν είναι και τόσο... ρεαλιστικά. Ακόμη κι αν πράγματι συμβαίνουν όλα αυτά εκεί έξω, η συγγραφέας προσπαθεί να πείσει εμάς και τους ήρωες της ιστορίας με πολύ φθηνές δικαιολογίες και σίγουρα σηκώνουν αμφισβήτηση. Αλλά, ο τρόπος που προσεγγίζει το θέμα του βιβλίου σε συνδυασμό με την όμορφη γραφή μπορεί εύκολα να σε κάνει να ξεχάσεις κάθε αμφιβολία που μπορεί να είχες κατά την ανάγνωση.
Το ταλέντο της Ρένας Ρώσση Ζαΐρη βρίσκεται στην όμορφη γραφή της και στον τρυφερό τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τους ήρωες και τις ζωές τους καταφέρνοντας έτσι να μπει και στην καρδιά των αναγνωστών της και να τους πείσει με οτιδήποτε κι αν γράψει.
Σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητώ την αξία της συγγραφέως και των βιβλίων της. Απλά, ως αναγνώστρια των βιβλίων της από το 2012 θα ήθελα να δω κάτι διαφορετικό από αυτή.
Αν δεν έχετε ξαναδιαβάσει βιβλία της Ρένας Ρώσση Ζαΐρη, τότε σας συστήνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε την Ολίβια. Αν έχετε ξαναδιαβάσει βιβλία της, δεν θα συναντήσετε κάτι διαφορετικό σε αυτό το βιβλίο από όσα έχετε ήδη διαβάσει στο παρελθόν από τη συγγραφέα.
Δυστυχώς δεν μου άρεσε... Το βρήκα παρατραβηγμένο. Για ακόμη μία φορά η συγγραφέας επαναλαμβάνεται. Βιάζεται να βαφτίσει όλες τις σχέσεις των ηρώων ιδανικές και αναφέρει περιστατικά που δύσκολα σε πείθουν για τη ρεαλιστικότητά τους.
Πρωταγωνίστρια του βιβλίου, η Ολίβια, ένα κορίτσι που μεγάλωσε χωρίς να γνωρίζει την πραγματική αλήθεια για τη μητέρα της. Ένα βράδυ, συλλαμβάνουν τον πατέρα της και ένας αστυνομικός την υιοθετεί. Η πρωταγωνίστρια έρχεται αντιμέτωπη με καλά κρυμμένα μυστικά σχετικά με την πραγματική της οικογένεια και καλείται να διαλέξει ανάμεσα σε αυτή και τη θετή της ενώ ταυτόχρονα πρέπει να αντιμετωπίσει και το μίσος της μητριάς της γι' αυτήν. Ακόμη, βιώνει την απώλεια ενός αγαπημένου της προσώπου, προσπαθεί να ορθοποδήσει και να συνεχίσει τη ζωή της. Και μόλις τα καταφέρνει, ο έρωτας τής χτυπά την πόρτα και τότε... πάνω που νομίζει ότι ζει τον απόλυτο έρωτα, έρχεται αντιμέτωπη με την Ελεάννα και την εκδικητική της μανία. Και τότε ήταν που την κατηγόρησαν για ανθρωποκτονία!
Αν νομίζετε ότι σας έχω πει ολόκληρη την ιστορία και σας το έχω ήδη χαλάσει, κάνετε λάθος! Αυτή η ιστορία είναι γεμάτη γεγονότα και δράση! Ο λόγος της συγγραφέως είναι πανέμορφος και απολαυστικός μιας που ιστορία κυλάει γρήγορα, αβίαστα και καταφέρνει να σε κάνει μέρος της ιστορίας. Ο τρόπος αφήγησης των γεγονότων και περιγραφής των τοπίων της Ρένας Ρώσση Ζαΐρη είναι χαρακτηριστικός και μου αρέσει πολύ. Η συγγραφέας μας ταξιδεύει στην όμορφη πόλη μου, την Καστοριά, την Πάργα, την Αίγυπτο και τη Βενετία. Η Ρένα Ρώσση Ζαΐρη ξέρει καλά πως να σε κάνει μέρος της ιστορίας και να δεις μέσα από τα δικά της μάτια όλες τις ομορφιές των τόπων που σας ανέφερα.
Και τώρα θα με ρωτήσετε... αφού σου αρέσουν όλα αυτά, τότε γιατί έβαλες 2 αστεράκια στο βιβλίο; Γιατί θεωρώ ότι όταν μια συγγραφέας γνωρίζει τόση μεγάλη συγγραφική επιτυχία, οφείλει να μην επαναπαύεται αλλά να προσπαθεί να γράψει και κάτι καινούργιο, κάτι διαφορετικό, ιστορίες που θα διαφέρουν η μία από την άλλη και δεν θα έχουν κοινά σημεία. Αυτός είναι ένας τρόπος να δοκιμαστεί και σε νέα είδη βιβλίων, σε άλλα μονοπάτια και να πειραματιστεί με νέες φρέσκιες ιδέες που θα εντυπωσιάσουν και θα αγαπηθούν. Εγώ αυτό που παρατήρησα στο συγκεκριμένο βιβλίο είναι ότι έμοιαζε με όλα τα προηγούμενα βιβλία της συγγραφέως. Ακόμη, χρησιμοποιεί μοτίβα που έχει ήδη χρησιμοποιήσει σε προηγούμενα βιβλία της και καλό είναι να μην τα αναφέρω για να μην σας κάνω spoil. Όσοι το διαβάσετε ή το έχετε ήδη διαβάσει, καταλαβαίνετε τι εννοώ.
Συν τοις άλλοις, πιστεύω ότι τα γεγονότα που μας αφηγείται η συγγραφέας δεν είναι και τόσο... ρεαλιστικά. Ακόμη κι αν πράγματι συμβαίνουν όλα αυτά εκεί έξω, η συγγραφέας προσπαθεί να πείσει εμάς και τους ήρωες της ιστορίας με πολύ φθηνές δικαιολογίες και σίγουρα σηκώνουν αμφισβήτηση. Αλλά, ο τρόπος που προσεγγίζει το θέμα του βιβλίου σε συνδυασμό με την όμορφη γραφή μπορεί εύκολα να σε κάνει να ξεχάσεις κάθε αμφιβολία που μπορεί να είχες κατά την ανάγνωση.
Το ταλέντο της Ρένας Ρώσση Ζαΐρη βρίσκεται στην όμορφη γραφή της και στον τρυφερό τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τους ήρωες και τις ζωές τους καταφέρνοντας έτσι να μπει και στην καρδιά των αναγνωστών της και να τους πείσει με οτιδήποτε κι αν γράψει.
Σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητώ την αξία της συγγραφέως και των βιβλίων της. Απλά, ως αναγνώστρια των βιβλίων της από το 2012 θα ήθελα να δω κάτι διαφορετικό από αυτή.
Αν δεν έχετε ξαναδιαβάσει βιβλία της Ρένας Ρώσση Ζαΐρη, τότε σας συστήνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε την Ολίβια. Αν έχετε ξαναδιαβάσει βιβλία της, δεν θα συναντήσετε κάτι διαφορετικό σε αυτό το βιβλίο από όσα έχετε ήδη διαβάσει στο παρελθόν από τη συγγραφέα.
July 20, 2021
Είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάζω από τη συγγραφέα αυτή και έχω να πω ότι με γέμισε πραγματικά! Μέσα σε 500 σελίδες έζησα τα σκαμπανεβάσματα της ζωής της πρωταγωνίστριας μας , της Ολίβιας. Μια ζωή με εντάσεις, στιγμές που συγκλονίζουν και φυσικά μια πλοκή που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Η γραφή της συγγραφέως ήταν πραγματικά κινηματογραφική, καθώς οι εικόνες ήταν τόσο ζωντανές και οι σκηνές ταίριαζαν σε ένα αστυνομικό / κοινωνικό δράμα, σαν αυτά που παρακολουθούμε στις τηλεοράσεις μας ή στις αίθουσες των κινηματογράφων.
Η ιστορία αυτή με ταξίδεψε σε πολλά μέρη. Ελληνικά νησιά, Βενετία, Αίγυπτος, τροπικά και εξωτικά μέρη. Ταυτόχρονα με συνεπήρε συναισθηματικά και με συγκίνησε με έναν τρόπο που δεν το περίμενα. Δεν θα αρνηθώ το γεγονός ότι με έκανε να κλάψω αρκετές φορές. Η ιστορία της ηρωίδας μας είναι πραγματικά τραγική και οι φουρτούνες της ζωής της την χτυπάνε αλλεπάλληλα.
Το μόνο που ίσως με χάλασε ήταν ότι το τέλος φάνηκε κάπως βιαστικό και όλα έδεσαν με έναν ρυθμό αστραπιαίο που προσωπικά δεν εκτίμησα. Θα ήθελα περισσότερο χτίσιμο στη σχέση αυτή μεταξύ των πρωταγωνιστών. Κατά τ' άλλα είναι ένα βιβλίο που το προτείνω σε όποιον αρέσουν τα βιβλία αυτού του είδους! Κι εγώ θα ξαναδιαβάσω σίγουρα βιβλίο αυτής της συγγραφέως, καθώς πιστεύω είναι από τις γραφές που σου μένουν για αρκετό καιρό μετά! :)
Η ιστορία αυτή με ταξίδεψε σε πολλά μέρη. Ελληνικά νησιά, Βενετία, Αίγυπτος, τροπικά και εξωτικά μέρη. Ταυτόχρονα με συνεπήρε συναισθηματικά και με συγκίνησε με έναν τρόπο που δεν το περίμενα. Δεν θα αρνηθώ το γεγονός ότι με έκανε να κλάψω αρκετές φορές. Η ιστορία της ηρωίδας μας είναι πραγματικά τραγική και οι φουρτούνες της ζωής της την χτυπάνε αλλεπάλληλα.
Το μόνο που ίσως με χάλασε ήταν ότι το τέλος φάνηκε κάπως βιαστικό και όλα έδεσαν με έναν ρυθμό αστραπιαίο που προσωπικά δεν εκτίμησα. Θα ήθελα περισσότερο χτίσιμο στη σχέση αυτή μεταξύ των πρωταγωνιστών. Κατά τ' άλλα είναι ένα βιβλίο που το προτείνω σε όποιον αρέσουν τα βιβλία αυτού του είδους! Κι εγώ θα ξαναδιαβάσω σίγουρα βιβλίο αυτής της συγγραφέως, καθώς πιστεύω είναι από τις γραφές που σου μένουν για αρκετό καιρό μετά! :)
March 31, 2023
Αρχικά πρέπει να πω πως αυτό είναι το πρώτο βιβλίο της συγγραφέα που διαβάζω, αν και ακούω για τα βιβλία της εδώ και χρόνια.
Γενικά, μου άφησε καλές εντυπώσεις αν και βρήκα πολύ "τραβηγμένη" την ιστορία και το τέλος του προσωπικά δεν με ικανοποίησε απόλυτα. Παρά τα αρνητικά του, όμως, ήταν ένα βιβλίο που μου κράτησε το ενδιαφέρον και ήταν ευκολοδιάβαστο. 3.5 αστεράκια στρογγυλοποιημένα προς τα πάνω. 4 ⭐
July 13, 2021
https://lenalovebooksloveread.blogspo...
LOVE BOOKS-LOVE READ : ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΛΙΟ ΟΛΙΒΙΑ ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ ΖΑΪΡΗ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ
Ολίβια, Ελεάννα , Μάνος.
Τρεις ήρωες ,τρεις διαφορετικές προσωπικότητες, τρεις διαφορετικές ζωές με ένα κοινό παρονομαστή, την ανάγκη για αγάπη.
Τρεις ιστορίες που στο τέλος ενώνονται και γίνονται μία!
Το παρελθόν που στιγματίζει το μέλλον...
Ανατροπές και αποκαλύψεις που διχάζουν!
Δράση , αγωνία , πόνος ,απώλεια εκδίκηση, προδοσία.
Όλα θολά, όλα μπερδεμένα.
Ραγισμένες καρδιές, θύμησες που βασανίζουν μυαλό, καρδιά, ψυχή.
Μέσα σε ελάχιστες στιγμές τα πάντα αλλάζουν.
Η απόλυτη ευτυχία μετατρέπεται σε απόλυτη δυστυχία.
Η καρδιά ουρλιάζει, τα νύχια μπήγονται στις σάρκες και ξεσκίζουν.
Θύελλα συναισθημάτων που λυσσομανάει !
Αντιπαλότητα και φθόνος, μέχρι τα πρόθυρα της παραφροσύνης.
Καταστροφικές χιονοστιβάδες σκέψεων και πράξεων.
Εναλλακτικές ζωές , ανεξέλεγκτες πορείες,
η ένωση της αλήθειας και του ψέματος φέρνει ανυπολόγιστες συνέπειες .
Εμμονικοί έρωτες χωρίς ανταπόκριση και υπολογιστικές κινήσεις που οδηγούν στο απόλυτο σκοτάδι.
Η Ολίβια , η Ελεάννα και ο Μάνος οι τρεις κεντρικοί ήρωες της ιστορίας, υπόσχονται ένα ταξίδι τρικυμιώδες .Ένα βιβλίο ΓΕΜΑΤΟ μηνύματα και απύθμενα συναισθήματα.
Το άσπρο και το μαύρο.
Το καλό και το κακό!
Το φως και το σκοτάδι!
Αδιέξοδο τραγικών καταστάσεων!
Μόνο που τις περισσότερες φορές όπως και στη ζωή , δεν ευθύνονται οι ήρωες!
Τις περισσότερες φορές φταίει το περιβάλλον που μεγάλωσαν !Η αδιαφορία και η έλλειψη αγάπης δημιουργεί τα μεγαλύτερα τέρατα!Καθώς η ιστορία εξελίσσεται θα διαπιστώσετε πως κάποια απρόοπτα τραγικά γεγονότα ήταν αυτά που έφεραν την απόλυτη ευτυχία !
Τα πάντα έχουν να κάνουν με την αγάπη.
Τίποτα δεν μετρά πιο πολύ από την αγάπη!
Την αγάπη σε οποιαδήποτε μορφή της, εκείνη που κλείνει μέσα της όλη της την τρυφερότητα !
Εκείνη που μπορεί να διαμορφώσει κάθε χαρακτήρα.
Το μόνο συναίσθημα που μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους.
Η απροστάτευτη και εύθραυστη εικόνα της Ολίβια με μάγεψε .
Αγάπησα την Ολίβια από την πρώτη στιγμή, οφείλω όμως να ομολογήσω πως υπήρξαν στιγμές που λυπήθηκα αφάνταστα την Ελεάννα , πριν δώσει την χαριστική βολή και εκτοξεύσει την ιστορία στα άκρα...
Δεν θα γράψω κάτι άλλο για να μη χαλάσω την μαγεία του βιβλίου, όσοι δεν το έχετε διαβάσει σπεύστε να το προμηθευτείτε!
Ένα βιβλίο για αυτούς που μόχθησαν με πάθος για την ευτυχία.
Για αυτούς που έπεσαν και μάτωσαν, αλλά κατάφεραν να σηκωθούν πληρώνοντας το ανάλογο τίμημα.
Ο αναγνώστης θα γευτεί μια υπέρλαμπρη έκσταση συναισθημάτων που θα σταθεί αδύνατο να ξεχάσει .
Συστήνεται με το χέρι στην καρδιά!
LOVE BOOKS-LOVE READ
Σημείωμα:
Θα ήταν άδικο να μην αναφερθώ και στο εξαιρετικό εικαστικό του εξωφύλλου.
Διαβάζοντας το βιβλίο ήρθε με τον πιο τρυφερό, τον πιο συγκινητικό τρόπο μπροστά μου, μια σκηνή που συνδέεται απόλυτα με την εικόνα του εξωφύλλου που μου έκλεψε την καρδιά. Τότε ήταν που συγκινήθηκα περισσότερο, όσοι το έχετε διαβάσει γνωρίζετε τον λόγο!
LOVE BOOKS-LOVE READ : ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΛΙΟ ΟΛΙΒΙΑ ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ ΖΑΪΡΗ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ
Ολίβια, Ελεάννα , Μάνος.
Τρεις ήρωες ,τρεις διαφορετικές προσωπικότητες, τρεις διαφορετικές ζωές με ένα κοινό παρονομαστή, την ανάγκη για αγάπη.
Τρεις ιστορίες που στο τέλος ενώνονται και γίνονται μία!
Το παρελθόν που στιγματίζει το μέλλον...
Ανατροπές και αποκαλύψεις που διχάζουν!
Δράση , αγωνία , πόνος ,απώλεια εκδίκηση, προδοσία.
Όλα θολά, όλα μπερδεμένα.
Ραγισμένες καρδιές, θύμησες που βασανίζουν μυαλό, καρδιά, ψυχή.
Μέσα σε ελάχιστες στιγμές τα πάντα αλλάζουν.
Η απόλυτη ευτυχία μετατρέπεται σε απόλυτη δυστυχία.
Η καρδιά ουρλιάζει, τα νύχια μπήγονται στις σάρκες και ξεσκίζουν.
Θύελλα συναισθημάτων που λυσσομανάει !
Αντιπαλότητα και φθόνος, μέχρι τα πρόθυρα της παραφροσύνης.
Καταστροφικές χιονοστιβάδες σκέψεων και πράξεων.
Εναλλακτικές ζωές , ανεξέλεγκτες πορείες,
η ένωση της αλήθειας και του ψέματος φέρνει ανυπολόγιστες συνέπειες .
Εμμονικοί έρωτες χωρίς ανταπόκριση και υπολογιστικές κινήσεις που οδηγούν στο απόλυτο σκοτάδι.
Η Ολίβια , η Ελεάννα και ο Μάνος οι τρεις κεντρικοί ήρωες της ιστορίας, υπόσχονται ένα ταξίδι τρικυμιώδες .Ένα βιβλίο ΓΕΜΑΤΟ μηνύματα και απύθμενα συναισθήματα.
Το άσπρο και το μαύρο.
Το καλό και το κακό!
Το φως και το σκοτάδι!
Αδιέξοδο τραγικών καταστάσεων!
Μόνο που τις περισσότερες φορές όπως και στη ζωή , δεν ευθύνονται οι ήρωες!
Τις περισσότερες φορές φταίει το περιβάλλον που μεγάλωσαν !Η αδιαφορία και η έλλειψη αγάπης δημιουργεί τα μεγαλύτερα τέρατα!Καθώς η ιστορία εξελίσσεται θα διαπιστώσετε πως κάποια απρόοπτα τραγικά γεγονότα ήταν αυτά που έφεραν την απόλυτη ευτυχία !
Τα πάντα έχουν να κάνουν με την αγάπη.
Τίποτα δεν μετρά πιο πολύ από την αγάπη!
Την αγάπη σε οποιαδήποτε μορφή της, εκείνη που κλείνει μέσα της όλη της την τρυφερότητα !
Εκείνη που μπορεί να διαμορφώσει κάθε χαρακτήρα.
Το μόνο συναίσθημα που μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους.
Η απροστάτευτη και εύθραυστη εικόνα της Ολίβια με μάγεψε .
Αγάπησα την Ολίβια από την πρώτη στιγμή, οφείλω όμως να ομολογήσω πως υπήρξαν στιγμές που λυπήθηκα αφάνταστα την Ελεάννα , πριν δώσει την χαριστική βολή και εκτοξεύσει την ιστορία στα άκρα...
Δεν θα γράψω κάτι άλλο για να μη χαλάσω την μαγεία του βιβλίου, όσοι δεν το έχετε διαβάσει σπεύστε να το προμηθευτείτε!
Ένα βιβλίο για αυτούς που μόχθησαν με πάθος για την ευτυχία.
Για αυτούς που έπεσαν και μάτωσαν, αλλά κατάφεραν να σηκωθούν πληρώνοντας το ανάλογο τίμημα.
Ο αναγνώστης θα γευτεί μια υπέρλαμπρη έκσταση συναισθημάτων που θα σταθεί αδύνατο να ξεχάσει .
Συστήνεται με το χέρι στην καρδιά!
LOVE BOOKS-LOVE READ
Σημείωμα:
Θα ήταν άδικο να μην αναφερθώ και στο εξαιρετικό εικαστικό του εξωφύλλου.
Διαβάζοντας το βιβλίο ήρθε με τον πιο τρυφερό, τον πιο συγκινητικό τρόπο μπροστά μου, μια σκηνή που συνδέεται απόλυτα με την εικόνα του εξωφύλλου που μου έκλεψε την καρδιά. Τότε ήταν που συγκινήθηκα περισσότερο, όσοι το έχετε διαβάσει γνωρίζετε τον λόγο!
June 19, 2021
Ολίβια.. ένα μυθιστόρημα με τίτλο και άρωμα γυναίκας που σε προϊδεάζει πως από την αρχή θα έχει κεντρική ηρωίδα μια γυναίκα που θα πρωταγωνιστήσει στην καρδιά του αναγνώστη . Η Ρένα Ζαΐρη επέστρεψε στα συγγραφικά δρώμενα με ένα πολύ δυνατό από άποψη πλοκής και συναισθημάτων βιβλίο που βρίθει από μηνύματα σύγχρονα που αφορούν πολλούς ανθρώπους . Δε γίνεται να μη σταθώ στο εξώφυλλο, το οποίο είναι καλαίσθητο και συνάμα με νόημα , το οποίο θα καταλάβετε κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης.
Η Ολίβια μεγαλώνει με τον πατέρα της , τον οποίο ξαφνικά συλλαμβάνει η αστυνομία για ληστεία μπροστά στα μάτια της και υιοθετείται από τον αστυνομικό Φίλιππο, ο οποίος μετείχε στη σύλληψη του. Ζώντας μαζί του θα αγαπήσει τη δουλειά του και θα καταταγεί στο σώμα. Ως αστυνομικός η Ολίβια θα αντιμετωπίσει πολλούς κινδύνους αλλά οι μεγαλύτερες προκλήσεις και αναταραχές για την ίδια θα είναι τα μυστικά του παρελθόντος που θα έρθουν στην επιφάνεια και θα ταράξουν την ίδια για τα καλά. Έρωτες σαρωτικοί, πρόσωπα που αγνοούσε και αποκαλύψεις που εξηγούν πολλά λαμβάνουν χώρα σε ένα βιβλίο ,που η πλοκή του καθηλώνει.
Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε τρία μέρη ,το καθένα από αυτά φέρει ως τίτλο το όνομα του κάθε προσώπου που αφηγείται την ιστορία του. Ολίβια, Ελεάννα και Μάνος τρεις ιστορίες που θα συμπορευθούν και θα ενσωματωθούν στην αφήγηση προσθέτοντας σε αυτή παλμό και ένταση . Ήρωες διαφορετικοί μεταξύ τους που θα συνδεθούν ,γιατί όλοι τους έχουν κάτι σε σχέση με τους γονείς τους που τους έχει λαβώσει και επηρεάσει την ύπαρξη τους και τη σχέση τους με το άλλο φύλο. Θέματα όπως η υιοθεσία, παιδιά που δε γνώρισαν την αγάπη και την αποδοχή από τους γονείς τους, το πένθος για την αληθινή αγάπη που χάθηκε είναι κάποια από αυτά που θίγει με αμεσότητα και με σοβαρή προσέγγιση η συγγραφέας . Έχοντας μελετήσει σε βάθος την ψυχοσύνθεση παιδιών και ενηλίκων πλάθει μια υπόθεση με πολλούς αποδέκτες που δεν σε αφήνει ασυγκίνητο . Ξεκινά την ιστορία της ,δίνοντας βήμα βήμα την πορεία ζωής της Ολίβιας, η οποία αν και πέρασε πολλά με σύμμαχο τον Φίλιππο, που της στάθηκε σαν βιολογικός της πατέρας κατάφερε να ορθοποδήσει. Βίωσε την ουσιαστική πατρική φροντίδα και οχυρώθηκε η ψυχή της με δύναμη να αντιμετωπίσει όσα συνάντησε .Ακόμα και μια άδικη κατηγορία για φόνο . Στην πορεία η συγγραφέας ενσωματώνει στην πλοκή την Ελεάννα , που συνδέεται άρρηκτα με την Ολίβια για λόγους που θα καταλάβετε καθώς διαβάζετε το βιβλίο. Εδώ, αν και θα θυμώσετε ίσως σε κάποια σημεία θα διαπιστώσετε περίτρανα πόσο σημαντική είναι η παρουσία των γονέων στη διαμόρφωση της προσωπικότητας των παιδιών τους . Τα παιδιά διψάνε για αγάπη και όταν δεν την έχουν γίνονται σκληρά και αμείλικτα με όλους, γιατί έχουν την ανάγκη να πονέσουν και να τιμωρήσουν τους άλλους για όσα στερήθηκαν . Στο τρίτο αφηγηματικό μέρος ο Μάνος δίνει στην ιστορία τη δική του πινελιά , η οποία επιβεβαιώνει ένα κανόνα . Ποτέ δεν είναι αργά για ευτυχία , με την οποία δε ξέρεις πότε θα συναντηθείς. Όπως και το ότι η ζωή έχει καλές και κακές στιγμές που εναλλάσσονται ακατάπαυστα . Και σίγουρα ο έρωτας ο αγνός και όμορφος ζωοδότης κάνει την εμφάνιση του σε χαλεπούς καιρούς ,ακόμα και αν έχεις πάψει να πιστεύεις σε αυτόν.
Το βιβλίο διαβάζεται ασθματικά . Γυρνάς τις σελίδες του ρουφώντας τις εξελίξεις κι νιώθοντας πληθώρα συναισθημάτων . Με τη λυρική της λογοτεχνική πένα η Ζαΐρη εξιστορεί τα γεγονότα με διεισδυτική αντίληψη των πραγμάτων . Δε παραθέτει απλά την ιστορία. Σε κάνει κοινωνό των εξελίξεων ,καθώς σε ωθεί σε συναισθήματα ξεγυμνώντας τους ήρωες της από ωραιοποιημένες καταστάσεις . Τους αφήνει με την αλήθεια τους και επιλέγει εσένα τον αναγνώστη τοποθετώντας σε σε θέση να σκεφτείς και να κρίνεις . Όχι τους ήρωες ,αλλά όσους και όσα τους οδήγησαν στις πράξεις τους. Η ψυχολογική προσέγγιση των προσώπων σε συνδυασμό με την σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα αλληλοσυμπληρώνονται σε ένα βιβλίο, βαθιά ανθρώπινο . Έχει κέντρο βάρους του την ψυχή και τα όσα αυτή επωμίζεται από το ξεκίνημα της ζωής ως το τέλος της.
Χάρηκα που κατόρθωσε η συγγραφέας να με αιχμαλωτίσει τις ώρες του διαβάσματος . Η σκέψη μου δεν δραπέτευε καθόλου αλλά ήθελα να δω συνεχώς την εξέλιξη. Αν και ογκώδες το μυθιστόρημα δεν έκανε κοιλιά, αντίθετα μάλιστα παρουσιάζει αμείωτο ενδιαφέρον. Είναι ευτύχημα που η Ζαΐρη αν και πολυγραφότατη δεν κάνει εκπτώσεις στη γραφή της αλλά κάθε της συγγραφική παρουσία έχει επιτυχία καθώς αγαπιέται από το αναγνωστικό κοινό. Είναι από τα λίγα βιβλία φέτος που ανήκουν στα ευπώλυτα και πολυδιαφημισμένα ,έχοντας αξιώσεις και περγαμηνές .
Ολόκληρη η κριτική μου στο μπλογκ :https://vivliopareas.blogspot.com/202...
May 31, 2021
Η Λατρεμένη μου για μια ακόμα φορά δεν με απογοήτευσε....Η κυρια Ρένα της καρδιάς μου μπορεί και σε κάτι άσχημο να δώσει ομορφιά.. Με την γνωριμη τρυφερη και ευαίσθητη πένα της Με ταξίδεψε για άλλη μια φορά.. Λατρεύω και ξεχωρίζω την πένα της χρόνια τώρα γιατί νιώθω πως κάθε φορά κάτι έχει να διδάξει στους αναγνώστες της..Παίρνει κάθε ήρωα της από το χερι και τον εξελισει του δίνει πνοή σαν να είναι ένας αληθινός χαρακτήρας..Και πραγματικά οποίος την διαβάζει είναι αδύνατο να μην συγκινηθεί να μην προβληματιστει να μην γίνει ένα με τους ήρωες της...
May 30, 2022
Ήταν επώδυνο το να καταφέρω να το τελειώσω. Τόσο φρικτά υπερβολικό σε όλα του. Όσο για τους χαρακτήρες…οι κακοί είναι υπερβολικά κακοί και οι καλοί είναι υπερβολικά καλοί. Όπως στα παραμύθια για μικρά παιδιά. Καμια προσπάθεια έστω και λίγο για αληθινούς χαρακτήρες. Εξωφρενικές ιστορίες τραβηγμένες απ τα μαλλιά. Το δεύτερο αστέρι το έβαλα για τον εαυτό μου που κατάφερα να το τελειώσω 😂✌️
February 19, 2024
«Οι άνθρωποι που αγαπάς σε προδίδουν με τον χειρότερο τρόπο.»
Πρωταγωνίστρια του βιβλίου είναι η υπαστυνόμος Ολίβια Βαγενά, την οποία γνωρίσαμε σαν δευτερεύοντα ρόλο στο προηγούμενο βιβλίο της κ. Ζαΐρη, «Τιρκουάζ». Η Ολίβια θα μας ανοίξει την πόρτα της ζωής της και θα μας αφήσει να την γνωρίσουμε από την αρχή, από τα παιδικά της χρόνια.
Η Ολίβια μπορεί να μην γνώρισε μητέρα, ζούσε όμως μια ευτυχισμένη ζωή με τον πατέρα της, γεμάτη από αγάπη και όμορφες στιγμές. Ο κόσμος της όμως γκρεμίστηκε, όταν οι αστυνομικοί συνέλαβαν τον πατέρα της και τον έκλεισαν στην φυλακή. Ένας αστυνομικός, ο Φίλιππος, την λυπήθηκε και την υιοθέτησε. Το κορίτσι αυτό είχε περάσει πολλά στη ζωή του, ένα πληγωμένο και φοβισμένο πουλάκι ήταν και έφερε πολλά ψυχικά τραύματα. Ο Φίλιππος όμως, με την αστείρευτη αγάπη και καλοσύνη του, κατόρθωσε να επουλώσει τις πληγές της και να την κάνει μια δυνατή και αξιοθαύμαστη γυναίκα. Μια γυναίκα που μπορούσε πλέον να αντιμετωπίζει κατάματα τους φόβους της, να παλεύει και να μην το βάζει κάτω. Ο Φίλιππος ήταν το πρότυπό της και δεν άργησε να ακολουθήσει τα βήματά του. Για χάρη του μεταμορφώθηκε σε άγγελο δικαιοσύνης, έγινε και εκείνη αστυνομικός.
Αναπάντεχα θα κάνει την θεαματική του εμφάνιση ο φτερωτός θεός έρωτας με την μορφή του Αντώνη και θα στοχεύσει κατευθείαν την καρδιά της Ολίβιας. Ένας έρωτας δυνατός, μοναδικός, απόλυτος, σαρωτικός, γεμάτος τρέλα και πάθος, που λίγοι έχουν την τύχη και την ευλογία να ζήσουν. Η ζωή άλλωστε τής χρωστούσε όμορφες μέρες και ηλιόλουστες στιγμές. Το σκοτάδι του παρελθόντος αρχίζει να διαλύεται, τα δάκρυα να γίνονται χαμόγελα, η λύπη χαρά και το μίσος αγάπη. Όλα γύρω τους είναι πιο φωτεινά, πιο όμορφα, αποκτούν χρώματα και αρώματα. Τα βέλη της αγάπης έχουν εισχωρήσει σε κάθε μόριο και κύτταρο του κορμιού τους, έχουν ανταμώσει τον παράδεισο. Όλα έχουν αποκτήσει ξεχωριστό νόημα και αξία, νιώθουν γεμάτοι, χαρούμενοι και ευτυχισμένοι. Όλα τα όμορφα όμως δεν κρατάνε για πολύ.
❓Τι γίνεται όταν το μέλι μετατρέπεται σε φαρμάκι;
❓Μέχρι πού είναι ικανός να φτάσει κάποιος που είναι τυφλωμένος από το άσβεστο μίσος και την ακόρεστη δίψα για εκδίκηση;
❓Μπορούν η αγάπη και η λατρεία να μεταμορφωθούν σε μίσος; Σίγουρα!! Και το μίσος, που έχει αναλάβει τα ηνία ζητάει εκδίκηση, με κάθε μέσο, με κάθε τρόπο. Θέλει να δει τον άλλον να σέρνεται, να ταπεινώνεται, να εξευτελίζεται, να δακρύζει και να πονάει, όπως πόνεσε και εκείνος.
Το σκοτεινό παρελθόν με τα θανάσιμα μυστικά του έρχεται να ανταμώσει το παρόν και ζητάει απόδοση ευθυνών, δικαιοσύνη, δικαίωση, εκδίκηση και λύτρωση για να κλείσουν οι «απλήρωτοι λογαριασμοί» και οι ανοιχτές πληγές.
❓Τι γίνεται όταν το τέρας της ζήλιας κάνει την εμφάνισή του; Εκείνο το σαράκι που κατασπαράζει κάθε κύτταρο της ψυχής, της καρδιάς και του μυαλού κάποιου; Που μολύνει και δηλητηριάζει τα πάντα στο διάβα του; Που οδηγεί κάποιον σε σκοτεινά μονοπάτια και αποτρόπαιες πράξεις;
Σκοτάδι και φως, αγάπη και μίσος, αλήθειες και ψέματα, λάθος και σωστό, είναι οι αιώνιοι αντίπαλοι που καλούνται να κονταροχτυπηθούν μέχρι τελικής πτώσης. Ποιοι θα είναι οι νικητές και ποιοι οι ηττημένοι;
Το «Ολίβια» είναι ένα καταπληκτικό μυθιστόρημα που θα σας ταξιδέψει σε ολόκληρο τον πλανήτη! Αθήνα, Καστοριά, Άγιο Αχίλλειο, Μικρή Πρέσπα, Αμοργό, Πάργα, Ίμπιζα, Ντουμπάι, Νάξο, Κάιρο, Τουλούζη, Σρι Λάνκα. Θα γεμίσετε με χρώματα, αρώματα και ποικίλα συναισθήματα. Η μαγική αφήγηση της κ. Ζαΐρη σε καθηλώνει, σε συναρπάζει. Μοναδική, υπέροχη γραφή, σφιχτοδεμένη και καλοδουλεμένη πλοκή, άρτια δομημένοι χαρακτήρες, ένα βιβλίο που τα έχει όλα!! Αγωνία, δράση, ένταση, έρωτα, μίσος, απρόσμενες εκπλήξεις και αλλεπάλληλες ανατροπές. Ψέματα, πλεκτάνες και δολοπλοκίες, που στήνουν τον περίτεχνο ιστό τους για να παγιδέψουν αθώους ανθρώπους. Ό,τι και να πεις για αυτό το βιβλίο και για την κ. Ρένα Ρώσση – Ζαΐρη θα είναι πολύ λίγο και μικρό. Τα θερμά μου συγχαρητήρια!! Συστήνεται με 1000!!!
Πρωταγωνίστρια του βιβλίου είναι η υπαστυνόμος Ολίβια Βαγενά, την οποία γνωρίσαμε σαν δευτερεύοντα ρόλο στο προηγούμενο βιβλίο της κ. Ζαΐρη, «Τιρκουάζ». Η Ολίβια θα μας ανοίξει την πόρτα της ζωής της και θα μας αφήσει να την γνωρίσουμε από την αρχή, από τα παιδικά της χρόνια.
Η Ολίβια μπορεί να μην γνώρισε μητέρα, ζούσε όμως μια ευτυχισμένη ζωή με τον πατέρα της, γεμάτη από αγάπη και όμορφες στιγμές. Ο κόσμος της όμως γκρεμίστηκε, όταν οι αστυνομικοί συνέλαβαν τον πατέρα της και τον έκλεισαν στην φυλακή. Ένας αστυνομικός, ο Φίλιππος, την λυπήθηκε και την υιοθέτησε. Το κορίτσι αυτό είχε περάσει πολλά στη ζωή του, ένα πληγωμένο και φοβισμένο πουλάκι ήταν και έφερε πολλά ψυχικά τραύματα. Ο Φίλιππος όμως, με την αστείρευτη αγάπη και καλοσύνη του, κατόρθωσε να επουλώσει τις πληγές της και να την κάνει μια δυνατή και αξιοθαύμαστη γυναίκα. Μια γυναίκα που μπορούσε πλέον να αντιμετωπίζει κατάματα τους φόβους της, να παλεύει και να μην το βάζει κάτω. Ο Φίλιππος ήταν το πρότυπό της και δεν άργησε να ακολουθήσει τα βήματά του. Για χάρη του μεταμορφώθηκε σε άγγελο δικαιοσύνης, έγινε και εκείνη αστυνομικός.
Αναπάντεχα θα κάνει την θεαματική του εμφάνιση ο φτερωτός θεός έρωτας με την μορφή του Αντώνη και θα στοχεύσει κατευθείαν την καρδιά της Ολίβιας. Ένας έρωτας δυνατός, μοναδικός, απόλυτος, σαρωτικός, γεμάτος τρέλα και πάθος, που λίγοι έχουν την τύχη και την ευλογία να ζήσουν. Η ζωή άλλωστε τής χρωστούσε όμορφες μέρες και ηλιόλουστες στιγμές. Το σκοτάδι του παρελθόντος αρχίζει να διαλύεται, τα δάκρυα να γίνονται χαμόγελα, η λύπη χαρά και το μίσος αγάπη. Όλα γύρω τους είναι πιο φωτεινά, πιο όμορφα, αποκτούν χρώματα και αρώματα. Τα βέλη της αγάπης έχουν εισχωρήσει σε κάθε μόριο και κύτταρο του κορμιού τους, έχουν ανταμώσει τον παράδεισο. Όλα έχουν αποκτήσει ξεχωριστό νόημα και αξία, νιώθουν γεμάτοι, χαρούμενοι και ευτυχισμένοι. Όλα τα όμορφα όμως δεν κρατάνε για πολύ.
❓Τι γίνεται όταν το μέλι μετατρέπεται σε φαρμάκι;
❓Μέχρι πού είναι ικανός να φτάσει κάποιος που είναι τυφλωμένος από το άσβεστο μίσος και την ακόρεστη δίψα για εκδίκηση;
❓Μπορούν η αγάπη και η λατρεία να μεταμορφωθούν σε μίσος; Σίγουρα!! Και το μίσος, που έχει αναλάβει τα ηνία ζητάει εκδίκηση, με κάθε μέσο, με κάθε τρόπο. Θέλει να δει τον άλλον να σέρνεται, να ταπεινώνεται, να εξευτελίζεται, να δακρύζει και να πονάει, όπως πόνεσε και εκείνος.
Το σκοτεινό παρελθόν με τα θανάσιμα μυστικά του έρχεται να ανταμώσει το παρόν και ζητάει απόδοση ευθυνών, δικαιοσύνη, δικαίωση, εκδίκηση και λύτρωση για να κλείσουν οι «απλήρωτοι λογαριασμοί» και οι ανοιχτές πληγές.
❓Τι γίνεται όταν το τέρας της ζήλιας κάνει την εμφάνισή του; Εκείνο το σαράκι που κατασπαράζει κάθε κύτταρο της ψυχής, της καρδιάς και του μυαλού κάποιου; Που μολύνει και δηλητηριάζει τα πάντα στο διάβα του; Που οδηγεί κάποιον σε σκοτεινά μονοπάτια και αποτρόπαιες πράξεις;
Σκοτάδι και φως, αγάπη και μίσος, αλήθειες και ψέματα, λάθος και σωστό, είναι οι αιώνιοι αντίπαλοι που καλούνται να κονταροχτυπηθούν μέχρι τελικής πτώσης. Ποιοι θα είναι οι νικητές και ποιοι οι ηττημένοι;
Το «Ολίβια» είναι ένα καταπληκτικό μυθιστόρημα που θα σας ταξιδέψει σε ολόκληρο τον πλανήτη! Αθήνα, Καστοριά, Άγιο Αχίλλειο, Μικρή Πρέσπα, Αμοργό, Πάργα, Ίμπιζα, Ντουμπάι, Νάξο, Κάιρο, Τουλούζη, Σρι Λάνκα. Θα γεμίσετε με χρώματα, αρώματα και ποικίλα συναισθήματα. Η μαγική αφήγηση της κ. Ζαΐρη σε καθηλώνει, σε συναρπάζει. Μοναδική, υπέροχη γραφή, σφιχτοδεμένη και καλοδουλεμένη πλοκή, άρτια δομημένοι χαρακτήρες, ένα βιβλίο που τα έχει όλα!! Αγωνία, δράση, ένταση, έρωτα, μίσος, απρόσμενες εκπλήξεις και αλλεπάλληλες ανατροπές. Ψέματα, πλεκτάνες και δολοπλοκίες, που στήνουν τον περίτεχνο ιστό τους για να παγιδέψουν αθώους ανθρώπους. Ό,τι και να πεις για αυτό το βιβλίο και για την κ. Ρένα Ρώσση – Ζαΐρη θα είναι πολύ λίγο και μικρό. Τα θερμά μου συγχαρητήρια!! Συστήνεται με 1000!!!
May 16, 2022
Το σενάριο και η πλοκή του βιβλίου θυμίζουν Φωσκολικη εποχή σε δόξες "Καλημέρα ζωή" και "Λάμψη". Πολύ τραβηγμένο το σενάριο. Δεν μπορείς να ταυτιστείς καθόλου με την πρωταγωνίστρια καθώς τη βρίσκουν όλα τα δεινά του κόσμου. Η γραφή της Ρένα Ρώσση-Ζαιρη είναι απλή και προσιτή αλλά οι εικόνες της στο συγκεκριμένο βιβλίο είναι χλιαρές. Υπήρξαν στιγμές που συγκινήθηκα και ένιωσα τη λύπη της πρωταγωνίστριας ωστόσο οι στιγμές της απογοήτευσης, της αγανάκτησης και της ανυπομονησίας να τελειώσει αυτό το βιβλίο υπερτερούσαν σημαντικά. Με κούρασε η πλοκή και η αλληλουχία των καλών γεγονότων.
August 23, 2021
Ενώ η συγκεκριμένη συγγραφέας είναι μια από τις αγαπημένες μου, το βιβλίο της αυτό με απογοήτευσε εντελώς. Καταστάσεις τραβηγμενες από τα μαλλιά, συμπτώσεις η μία μετά την άλλη, γεγονότα ακραία...που είναι αδύνατον να συμβούν όλα σε μια ζωή. Αντιλαμβάνομαι ότι προφανώς σε ένα βιβλίο υπάρχουν πάντα υπερβολές αλλά αυτό είχε παααααρα πολλές.
September 17, 2021
Το λάτρεψα το ΤΙΡΚΟΥΑΖ, αλλά λάτρεψα ακόμα περισσότερο την ΟΛΙΒΙΑ. Με ξετρέλαναν οι ανατροπές, δεν ήξερα τι να περιμένω στην επόμενη πρόταση... Απλά υποκλίνομαι στη Ρένα Ρώσση Ζαΐρη! Όσοι δεν το έχετε αγοράσει ακόμη σπεύστε και θα με θυμηθείτε....
June 11, 2024
Διαβάστε το review στο site μας:
https://www.culture21century.gr/2021/...
Ένα απ' τα πράγματα που βασανίζει έντονα τους ανθρώπους ως σκέψη είναι η πραγματική έννοια της λέξης ευτυχία. Άραγε, τι χρειάζεται να κάνουμε για να την κατακτήσουμε, πότε θα γίνει δική μας και κυρίως πώς θα καταλάβουμε πως έχουμε πετύχει τον στόχο μας; Γιατί υπάρχουν πολλές μικρές στιγμές χαράς που μας κάνουν να νιώθουμε ευτυχισμένοι, όμως το να φτάσουμε στην απολυτότητα αυτού είναι μια άλλη, πολλή μεγάλη ιστορία. Και για όλες τις στιγμές χαρές, υπάρχουν άλλες τόσες στιγμές πίκρας, όχι απαραίτητα για να μας θυμίζουν την σκληρή πλευρά της ζωής, αλλά ότι πρέπει να την αντιπαλεύουμε και να προσπαθούμε να βγούμε νικητές απέναντί τους, καθώς και το ότι η ολοκλήρωσή μας μπορεί να έρθει μόνο μέσω της ισορροπίας και αυτό αφορά τόσο τη ζωή όσο και τις σχέσεις των ανθρώπων μέσα σε αυτήν, που συγκρούονται, συναντιούνται, αλληλομπλέκονται, αλλά στο τέλος της διαδρομής, όλοι έχουν κοινό προορισμό.
Από ΄κει κι έπειτα, υπάρχουν και πολλά άλλα πράγματα που μας προβληματίζουν, τα οποία θα τολμούσα να πω πως αυξάνονται όταν γινόμαστε γονείς. Γιατί τότε σκέφτεσαι, νιώθεις, αισθάνεσαι, όχι μόνο για σένα, αλλά και για ένα άλλο πλάσμα, για το οποίο καλείσαι να πάρεις αποφάσεις που πιθανότατα θα καθορίσουν ολόκληρη τη ζωή του. Όμως, είμαστε πάντοτε σε θέση να επιλέξουμε το σωστό; Κι αν η επιλογή μας δεν είναι σωστή τελικά, μπορεί τουλάχιστον να μην είναι τόσο κακή που να το βλάψει ή να του αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στην ψυχή του; Πρέπει να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς απέναντι στα παιδιά μας, όπως καλούμε τα ίδια να είναι στη ζωή τους, ή υπάρχουν φορές που η σιωπή μπορεί ν' αποδειχθεί προτιμότερη, όχι απαραίτητα γιατί θα μας βγάλει εμάς από τη δύσκολη θέση, αλλά γιατί δεν θα οδηγήσει σε αυτήν ένα πλάσμα που το φέραμε στον κόσμο με μια τεράστια ευθύνη που δεν είμαι σίγουρη κατά πόσο αντιλαμβανόμαστε όλοι την πραγματική της διάσταση.
Αυτά κι άλλα πολλά σκεφτόμουν ενώ διάβαζα το νέο μυθιστόρημα της κυρίας Ζαΐρη, "Ολίβια", και όσο το κουβάρι της ζωής της κεντρικής της ηρωίδας ξετυλιγόταν. Ένα κουβάρι ανάκατο, μπερδεμένο, όπως και τα συναισθήματα στη φουρτουνιασμένη της καρδιά, που πάντα αναζητούσε αυτό που θα μπορούσε να την οδηγήσει στην ολοκλήρωση της ευτυχίας της, αλλά που ποτέ δεν το έβρισκε, ακόμα κι όταν νόμιζε πως είχε αρχίσει να το πλησιάζει. Και σε όλο αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο όχι μόνο η δική της συνειδητοποιήση απέναντι στις ανάγκες και στα θέλω της, αλλά και το βαρύ της παρελθόν, γεμάτο από σκοτεινά μυστικά που όταν ήρθαν στο φως έφεραν τα πάνω κάτω στη ζωή της. Κι όμως, εκείνη έβρισκε κάθε φορά τη δύναμη να ξεπεράσει τους φόβους και τις αγωνίες της και να βρει το κουράγιο να προχωρήσει παρακάτω, να συνεχίζει να προσπαθεί, να αναζητεί αυτό που έψαχνε κι ας μην ήταν σίγουρη για το τι ήταν αυτό.
Η Ολίβια είναι μια ηρωίδα από εκείνες που συμπορεύεσαι και συμπάσχεις μαζί τους, που ακόμα και τις στιγμές που σε κάνει να θυμώνεις μαζί της, δεν παύεις να την αγαπάς, να την νοιάζεσαι και να κατανοείς τον πόνο της σε όλη του τη διάσταση. Την ίδια στιγμή, όμως, δεν μπορείς να μην την θαυμάζεις για το πάθος, τον δυναμισμό, την ισχυρή της προσωπικότητα, το δυνατό της μυαλό, την ψυχή της που όσο κι αν βάλλεται συνεχίζει να παλεύει και δεν συμβιβάζεται, αλλά διεκδικεί αυτό το κάτι παραπάνω. Και στην πορεία της ζωής, από τότε που ήταν παιδί ακόμα και μέσα σε λίγες στιγμές έγινε από Ολυμπία Αργυράκη, η Ολίβια Βαγενά, αποκτώντας νέα ταυτότητα και νέους στόχους, πέρασαν απ' τη ζωή της δεκάδες άνθρωποι, άλλοι καλοί, άλλοι όχι και τόσο, με τον καθέναν απ' αυτούς να της προσφέρει κάτι, κι αν αυτό δεν ήταν συναίσθημα, ήταν κάποιο μάθημα ζωής, γιατί έτσι είμαστε καμωμένοι οι άνθρωποι. Όχι τέλειοι ή αγγελικά πλασμένοι, αλλά φτιαγμένοι να μαθαίνουμε από τους άλλους και με τη σειρά μας να τους διδάσκουμε κι εμείς.
Η κυρία Ζαΐρη έχει δημιουργήσει μια πολύ ανθρώπινη ιστορία, βαθιά δραματική και συγκινητική χωρίς να γίνεται μελό, μένοντας την ουσία των πραγμάτων και αναλύοντας τον πυρήνα της ύπαρξής τους τόσο ουσιαστικά και ολοκληρωμένα, που έχουμε μια απόλυτα σφαιρική εικόνα όλων των καταστάσεων και καμία απορία, στο τέλος, σε όσα αφορά αυτές. Επί της ουσίας, έχουμε πολλές μικρές ιστορίες που έρχονται να ενωθούν σε μία κοινή πορεία, είτε εξελίσσονται παράλληλα είτε όχι, μέσα απ' τις οποίες γνωρίζουμε άρτια ψυχογραφημένους χαρακτήρες, που σίγουρα δεν καταφέρνουν όλοι να κερδίσουν τη συμπάθειά μας, αλλά σ��γουρα κατακτούν το ενδιαφέρον μας, ειδικά όσο περισσότερο εμβαθύνουμε στην ψυχοσύνθεσή τους και στον εσωτερικό τους κόσμο, με τον καθέναν απ' αυτούς να διαφέρει τόσο πολύ από του άλλου κι όμως, την ίδια ακριβώς στιγμή, να έχουν τόσα πολλά κοινά σημεία, θυμίζοντάς μας πως όλοι είμαστε ευάλωτοι και αδύναμοι ακριβώς μπροστά στις ίδιες καταστάσεις.
Το βιβλίο είναι μοιρασμένο σε τρία αφηγηματικά μέρη, ξεκινώντας με έναν πρόλογο που μας μεταφέρει σε μια σκηνή εγκλήματος, η τελευταία πράξη της οποίας θα παιχτεί στο τελευταίο μέρος του βιβλίου, με όλα τους να ενώνονται και να ολοκληρώνονται στον επίλογο με έναν τρόπο που όλα δένουν μεταξύ τους και σαν ν' αποκτούν ξαφνικά άλλο νόημα και διάσταση. Στο κάθε μέρος, η αφήγηση ανήκει σε ένα πρόσωπο, σε αυτό όπου η συγγραφέας επιλέγει κάθε φορά να επιστήσει την προσοχή της -στην Ολίβια, στην Ελεάννα και τέλος στον Μάνο-, για διαφορετικούς λόγους φαινομενικά, αλλά που αν το καλοσκεφτείς στο τέλος της ανάγνωσης, συνειδητοποιείς πως ο πυρήνας της τραγικότητας της προσωπικής ιστορίας του κάθε χαρακτήρα είναι ένας. Η ζήλια, ένα απ' τα πιο αρχέγονα και καταστροφικά συναισθήματα, που αν σε κυριεύσει και δεν καταφέρεις να την διαχειριστείς, μπορεί να σε οδηγήσει σε αποφάσεις και μονοπάτια απ' τα οποία δεν υπάρχει επιστροφή, παρά μονάχα η κάθοδος προς την προσωπική σου κόλαση.
Εν κατακλείδι, το "Ολίβια" είναι ένα κοινωνικό δράμα χαρακτήρων, με κάποιες δόσεις αστυνομικού μυστηρίου και περιπέτειας, μα περισσότερο από κάθε τι άλλο, είναι το "ταξίδι" των ανθρώπων που γνωρίζουμε μέσα από αυτό, στον δρόμο τους προς την κατάκτηση της ευτυχίας και της ολοκλήρωσής τους. Κι αν δεν το πετύχουν όλοι, ίσως απλά να διαφέρει ο τρόπος με τον οποίο μπορούν να κατακτήσουν αυτό που έχουν πραγματικά ανάγκη και που θα τους λυτρώσει από τους δαίμονές τους. Ίσως να ήθελα λίγη παραπάνω ανάπτυξη στο τελευταίο σκέλος του βιβλίου, ώστε να σταθεί λίγο καλύτερα η ολοκλήρωση του αισθηματικού σκέλους του, αλλά δεν θα σταθώ εκεί. Αντίθετα, θα σταθώ στην ουσία της ιστορίας αυτής που, για μένα, δεν είναι άλλη απ' το ότι η αλήθεια, ακόμα κι αν είναι σκληρή, δεν μπορεί παρά να είναι μονόδρομος, αλλά και το ότι δεν πρέπει να ζούμε με τους φόβους μας, ούτε να τους προβάλουμε στους άλλους, αλλά να παλεύουμε να τον ξεπεράσουμε. Κι αν δεν μπορούμε να το κάνουμε, να τους αγκαλιάσουμε και να μάθουμε να ζούμε αρμονικά μαζί τους, χωρίς να μας καταστρέφουν, αλλά αποτελώντας κομμάτι του ποιοι ήμασταν και ποιοι γίναμε.
https://www.culture21century.gr/2021/...
Ένα απ' τα πράγματα που βασανίζει έντονα τους ανθρώπους ως σκέψη είναι η πραγματική έννοια της λέξης ευτυχία. Άραγε, τι χρειάζεται να κάνουμε για να την κατακτήσουμε, πότε θα γίνει δική μας και κυρίως πώς θα καταλάβουμε πως έχουμε πετύχει τον στόχο μας; Γιατί υπάρχουν πολλές μικρές στιγμές χαράς που μας κάνουν να νιώθουμε ευτυχισμένοι, όμως το να φτάσουμε στην απολυτότητα αυτού είναι μια άλλη, πολλή μεγάλη ιστορία. Και για όλες τις στιγμές χαρές, υπάρχουν άλλες τόσες στιγμές πίκρας, όχι απαραίτητα για να μας θυμίζουν την σκληρή πλευρά της ζωής, αλλά ότι πρέπει να την αντιπαλεύουμε και να προσπαθούμε να βγούμε νικητές απέναντί τους, καθώς και το ότι η ολοκλήρωσή μας μπορεί να έρθει μόνο μέσω της ισορροπίας και αυτό αφορά τόσο τη ζωή όσο και τις σχέσεις των ανθρώπων μέσα σε αυτήν, που συγκρούονται, συναντιούνται, αλληλομπλέκονται, αλλά στο τέλος της διαδρομής, όλοι έχουν κοινό προορισμό.
Από ΄κει κι έπειτα, υπάρχουν και πολλά άλλα πράγματα που μας προβληματίζουν, τα οποία θα τολμούσα να πω πως αυξάνονται όταν γινόμαστε γονείς. Γιατί τότε σκέφτεσαι, νιώθεις, αισθάνεσαι, όχι μόνο για σένα, αλλά και για ένα άλλο πλάσμα, για το οποίο καλείσαι να πάρεις αποφάσεις που πιθανότατα θα καθορίσουν ολόκληρη τη ζωή του. Όμως, είμαστε πάντοτε σε θέση να επιλέξουμε το σωστό; Κι αν η επιλογή μας δεν είναι σωστή τελικά, μπορεί τουλάχιστον να μην είναι τόσο κακή που να το βλάψει ή να του αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στην ψυχή του; Πρέπει να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς απέναντι στα παιδιά μας, όπως καλούμε τα ίδια να είναι στη ζωή τους, ή υπάρχουν φορές που η σιωπή μπορεί ν' αποδειχθεί προτιμότερη, όχι απαραίτητα γιατί θα μας βγάλει εμάς από τη δύσκολη θέση, αλλά γιατί δεν θα οδηγήσει σε αυτήν ένα πλάσμα που το φέραμε στον κόσμο με μια τεράστια ευθύνη που δεν είμαι σίγουρη κατά πόσο αντιλαμβανόμαστε όλοι την πραγματική της διάσταση.
Αυτά κι άλλα πολλά σκεφτόμουν ενώ διάβαζα το νέο μυθιστόρημα της κυρίας Ζαΐρη, "Ολίβια", και όσο το κουβάρι της ζωής της κεντρικής της ηρωίδας ξετυλιγόταν. Ένα κουβάρι ανάκατο, μπερδεμένο, όπως και τα συναισθήματα στη φουρτουνιασμένη της καρδιά, που πάντα αναζητούσε αυτό που θα μπορούσε να την οδηγήσει στην ολοκλήρωση της ευτυχίας της, αλλά που ποτέ δεν το έβρισκε, ακόμα κι όταν νόμιζε πως είχε αρχίσει να το πλησιάζει. Και σε όλο αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο όχι μόνο η δική της συνειδητοποιήση απέναντι στις ανάγκες και στα θέλω της, αλλά και το βαρύ της παρελθόν, γεμάτο από σκοτεινά μυστικά που όταν ήρθαν στο φως έφεραν τα πάνω κάτω στη ζωή της. Κι όμως, εκείνη έβρισκε κάθε φορά τη δύναμη να ξεπεράσει τους φόβους και τις αγωνίες της και να βρει το κουράγιο να προχωρήσει παρακάτω, να συνεχίζει να προσπαθεί, να αναζητεί αυτό που έψαχνε κι ας μην ήταν σίγουρη για το τι ήταν αυτό.
Η Ολίβια είναι μια ηρωίδα από εκείνες που συμπορεύεσαι και συμπάσχεις μαζί τους, που ακόμα και τις στιγμές που σε κάνει να θυμώνεις μαζί της, δεν παύεις να την αγαπάς, να την νοιάζεσαι και να κατανοείς τον πόνο της σε όλη του τη διάσταση. Την ίδια στιγμή, όμως, δεν μπορείς να μην την θαυμάζεις για το πάθος, τον δυναμισμό, την ισχυρή της προσωπικότητα, το δυνατό της μυαλό, την ψυχή της που όσο κι αν βάλλεται συνεχίζει να παλεύει και δεν συμβιβάζεται, αλλά διεκδικεί αυτό το κάτι παραπάνω. Και στην πορεία της ζωής, από τότε που ήταν παιδί ακόμα και μέσα σε λίγες στιγμές έγινε από Ολυμπία Αργυράκη, η Ολίβια Βαγενά, αποκτώντας νέα ταυτότητα και νέους στόχους, πέρασαν απ' τη ζωή της δεκάδες άνθρωποι, άλλοι καλοί, άλλοι όχι και τόσο, με τον καθέναν απ' αυτούς να της προσφέρει κάτι, κι αν αυτό δεν ήταν συναίσθημα, ήταν κάποιο μάθημα ζωής, γιατί έτσι είμαστε καμωμένοι οι άνθρωποι. Όχι τέλειοι ή αγγελικά πλασμένοι, αλλά φτιαγμένοι να μαθαίνουμε από τους άλλους και με τη σειρά μας να τους διδάσκουμε κι εμείς.
Η κυρία Ζαΐρη έχει δημιουργήσει μια πολύ ανθρώπινη ιστορία, βαθιά δραματική και συγκινητική χωρίς να γίνεται μελό, μένοντας την ουσία των πραγμάτων και αναλύοντας τον πυρήνα της ύπαρξής τους τόσο ουσιαστικά και ολοκληρωμένα, που έχουμε μια απόλυτα σφαιρική εικόνα όλων των καταστάσεων και καμία απορία, στο τέλος, σε όσα αφορά αυτές. Επί της ουσίας, έχουμε πολλές μικρές ιστορίες που έρχονται να ενωθούν σε μία κοινή πορεία, είτε εξελίσσονται παράλληλα είτε όχι, μέσα απ' τις οποίες γνωρίζουμε άρτια ψυχογραφημένους χαρακτήρες, που σίγουρα δεν καταφέρνουν όλοι να κερδίσουν τη συμπάθειά μας, αλλά σ��γουρα κατακτούν το ενδιαφέρον μας, ειδικά όσο περισσότερο εμβαθύνουμε στην ψυχοσύνθεσή τους και στον εσωτερικό τους κόσμο, με τον καθέναν απ' αυτούς να διαφέρει τόσο πολύ από του άλλου κι όμως, την ίδια ακριβώς στιγμή, να έχουν τόσα πολλά κοινά σημεία, θυμίζοντάς μας πως όλοι είμαστε ευάλωτοι και αδύναμοι ακριβώς μπροστά στις ίδιες καταστάσεις.
Το βιβλίο είναι μοιρασμένο σε τρία αφηγηματικά μέρη, ξεκινώντας με έναν πρόλογο που μας μεταφέρει σε μια σκηνή εγκλήματος, η τελευταία πράξη της οποίας θα παιχτεί στο τελευταίο μέρος του βιβλίου, με όλα τους να ενώνονται και να ολοκληρώνονται στον επίλογο με έναν τρόπο που όλα δένουν μεταξύ τους και σαν ν' αποκτούν ξαφνικά άλλο νόημα και διάσταση. Στο κάθε μέρος, η αφήγηση ανήκει σε ένα πρόσωπο, σε αυτό όπου η συγγραφέας επιλέγει κάθε φορά να επιστήσει την προσοχή της -στην Ολίβια, στην Ελεάννα και τέλος στον Μάνο-, για διαφορετικούς λόγους φαινομενικά, αλλά που αν το καλοσκεφτείς στο τέλος της ανάγνωσης, συνειδητοποιείς πως ο πυρήνας της τραγικότητας της προσωπικής ιστορίας του κάθε χαρακτήρα είναι ένας. Η ζήλια, ένα απ' τα πιο αρχέγονα και καταστροφικά συναισθήματα, που αν σε κυριεύσει και δεν καταφέρεις να την διαχειριστείς, μπορεί να σε οδηγήσει σε αποφάσεις και μονοπάτια απ' τα οποία δεν υπάρχει επιστροφή, παρά μονάχα η κάθοδος προς την προσωπική σου κόλαση.
Εν κατακλείδι, το "Ολίβια" είναι ένα κοινωνικό δράμα χαρακτήρων, με κάποιες δόσεις αστυνομικού μυστηρίου και περιπέτειας, μα περισσότερο από κάθε τι άλλο, είναι το "ταξίδι" των ανθρώπων που γνωρίζουμε μέσα από αυτό, στον δρόμο τους προς την κατάκτηση της ευτυχίας και της ολοκλήρωσής τους. Κι αν δεν το πετύχουν όλοι, ίσως απλά να διαφέρει ο τρόπος με τον οποίο μπορούν να κατακτήσουν αυτό που έχουν πραγματικά ανάγκη και που θα τους λυτρώσει από τους δαίμονές τους. Ίσως να ήθελα λίγη παραπάνω ανάπτυξη στο τελευταίο σκέλος του βιβλίου, ώστε να σταθεί λίγο καλύτερα η ολοκλήρωση του αισθηματικού σκέλους του, αλλά δεν θα σταθώ εκεί. Αντίθετα, θα σταθώ στην ουσία της ιστορίας αυτής που, για μένα, δεν είναι άλλη απ' το ότι η αλήθεια, ακόμα κι αν είναι σκληρή, δεν μπορεί παρά να είναι μονόδρομος, αλλά και το ότι δεν πρέπει να ζούμε με τους φόβους μας, ούτε να τους προβάλουμε στους άλλους, αλλά να παλεύουμε να τον ξεπεράσουμε. Κι αν δεν μπορούμε να το κάνουμε, να τους αγκαλιάσουμε και να μάθουμε να ζούμε αρμονικά μαζί τους, χωρίς να μας καταστρέφουν, αλλά αποτελώντας κομμάτι του ποιοι ήμασταν και ποιοι γίναμε.
June 7, 2024
Η Ολίβια από μικρή γνώρισε την σκληρή πλευρά της ζωής καθώς αναγκάστηκε να στερηθεί τον πατέρα της. Η σύλληψη του την ταρακούνησε και την οδήγησε στην αγκαλιά ενός πατριού που ήταν ο φάρος της για την μετέπειτα πορεία της. Γνώρισε την αγάπη και αποφάσισε να γίνει αστυνομικός για να βοηθάει κάθε ανυπεράσπιστο πλάσμα που δέχεται το μίσος.
Ο έρωτας ξύπνησε πρωτόγνωρα συναισθήματα στην όμορφη ψυχή της. Ο Αντώνης την έκανε να βιώσει το Απόλυτο. Όμως οι ωραίες στιγμές δεν διαρκούν για πολύ και έτσι η Ολίβια γνώρισε την εκδίκηση και ήρθε αντιμέτωπη με αλήθειες που την πόνεσαν και την διέλυσαν.
Σε αυτό το συναρπαστικό μυθιστόρημα που είναι γεμάτο εικόνες και ωραίους καλοδουλεμένους χαρακτήρες η συγγραφέας θέτει πολλά ερωτήματα για τις οικογενειακές και τις ερωτικές σχέσεις. Η οικογένεια είναι το πρώτο σκαλοπάτι στη ζωή κάθε ανθρώπου. Εκεί διαμορφώνεται ο χαρακτήρας του και τον επηρεάζει για το πως θα συνυπάρχει με τους γύρω του. Στον έρωτα υπάρχουν άλλοι κανόνες όμως συνδέεται άμεσα με τα βιώματα που έχει το κάθε πρόσωπο από την οικογένεια του. Ένας άνθρωπος που οχυρώθηκε από μικρός με όμορφα συναισθήματα μπορεί μετέπειτα να δώσει απεριόριστη αγάπη. Ενώ ένα άτομο που έζησε με την αδιαφορία από τον πατέρα ή την μητέρα του μαθαίνει ότι η εκδίκηση και ο τρόπος να επιζητά την προσοχή του άλλου είναι το όπλο του για να νιώθει ότι το αγαπάνε.
Η Ρένα αγαπάει τους ανθρώπους και αυτό φαίνεται σε κάθε βιβλίο της. Παρουσιάζει όλες τις πτυχές της προσωπικότητάς τους και δικαιολογεί κάθε κρυμμένο πόνο που έχει η ψυχή τους.
Η “Ολίβια” είναι ένα μυθιστόρημα που είναι πλημμυρισμένο από έντονα συναισθήματα. Πορευόμαστε με τα πρόσωπα της ιστορίας και ανακαλύπτουμε την Αγάπη και την δύναμη που κρύβει όταν αφεθούμε και ζήσουμε μέχρι τέλους την αξία της.
Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.
Ο έρωτας ξύπνησε πρωτόγνωρα συναισθήματα στην όμορφη ψυχή της. Ο Αντώνης την έκανε να βιώσει το Απόλυτο. Όμως οι ωραίες στιγμές δεν διαρκούν για πολύ και έτσι η Ολίβια γνώρισε την εκδίκηση και ήρθε αντιμέτωπη με αλήθειες που την πόνεσαν και την διέλυσαν.
Σε αυτό το συναρπαστικό μυθιστόρημα που είναι γεμάτο εικόνες και ωραίους καλοδουλεμένους χαρακτήρες η συγγραφέας θέτει πολλά ερωτήματα για τις οικογενειακές και τις ερωτικές σχέσεις. Η οικογένεια είναι το πρώτο σκαλοπάτι στη ζωή κάθε ανθρώπου. Εκεί διαμορφώνεται ο χαρακτήρας του και τον επηρεάζει για το πως θα συνυπάρχει με τους γύρω του. Στον έρωτα υπάρχουν άλλοι κανόνες όμως συνδέεται άμεσα με τα βιώματα που έχει το κάθε πρόσωπο από την οικογένεια του. Ένας άνθρωπος που οχυρώθηκε από μικρός με όμορφα συναισθήματα μπορεί μετέπειτα να δώσει απεριόριστη αγάπη. Ενώ ένα άτομο που έζησε με την αδιαφορία από τον πατέρα ή την μητέρα του μαθαίνει ότι η εκδίκηση και ο τρόπος να επιζητά την προσοχή του άλλου είναι το όπλο του για να νιώθει ότι το αγαπάνε.
Η Ρένα αγαπάει τους ανθρώπους και αυτό φαίνεται σε κάθε βιβλίο της. Παρουσιάζει όλες τις πτυχές της προσωπικότητάς τους και δικαιολογεί κάθε κρυμμένο πόνο που έχει η ψυχή τους.
Η “Ολίβια” είναι ένα μυθιστόρημα που είναι πλημμυρισμένο από έντονα συναισθήματα. Πορευόμαστε με τα πρόσωπα της ιστορίας και ανακαλύπτουμε την Αγάπη και την δύναμη που κρύβει όταν αφεθούμε και ζήσουμε μέχρι τέλους την αξία της.
Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.
May 11, 2024
Ωραίο, έκλαψα αρκετά, το τέλος ήταν γλυκόπικρο, μου άρεσε πάρα πολύ η σχέση της πρωταγωνίστριας με τον άνθρωπο που την μεγάλωσε, ο τρόπος που ήταν εκεί για εκείνη και την ήξερε τόσο καλά, μου ζέστανε πραγματικά την καρδιά. Νευρίασα αρκετά, γιατί σε πολλά σημεία δείχνει την εκμετάλλευση που μπορεί κάποιος να δεχτεί, ακόμη και από άτομα που τα έχει ψηλα σε εκτίμηση. Επιπλέον, μέσω του βιβλίου επιβεβαώθηκε η άποψή μου πως αν δεν αγαπάς πραγματικά κάποιον, δεν θα μπορέσεις ποτέ να του αφιερώσεις όλη σου την ψυχή και αντίστοιχα δεν θα μπορείς να παραλάβεις την δική του ανιδιοτελή αγάπη. Επιπλέον κατάλαβα πως ο έρωτας έρχεται απρεόσμενα και δεν θα έρθει ποτέ εάν κάποιος τον επιδιώκει ασύστολα. Απόλαυσα αρκετά το βιβλίο.
September 1, 2025
2,5 αστεράκια οριακά που τα στρογγυλοποίησα προς τα πάνω κυρίως λόγω Νάξου! Βιβλίο που η ροή του τρέχει δεν το αφήνεις εύκολα θέλεις να δεις τι θα γίνει αν κ δεν το πιστεύεις ότι το δράμα της κοπέλας έχει τον ατελειωτο! Πόσες συμπτώσεις και πόσοι έρωτες με την πρώτη ματιά χωράνε σε 500 σελιδες πια; Επίσης με κούρασε σε κάθε ταξίδι η λεπτομερής περιγραφή των πάντων σαν τουριστικός οδηγός ενα πράγμα!
October 8, 2022
Ενώ παλαιότερα μου άρεσαν τα βιβλία της συγγραφέως στα τελευταία βιβλία είναι σαν να διαβάζεις παρόμοια ιστορία. Υπήρχαν γεγονότα τραβηγμένα από τα μαλλιά και δυσκολεύτηκα πολύ για να το τελειώσω. Δεν θα το πρότεινα
January 22, 2023
Η Ολίβια...πρωταγωνίστρια του βιβλίου . τα έχασε όλα. τη ζωή της , τον κόσμο της ,τους ανθρώπους της επέλεξε να υπηρετήσει το καλό και να παλεύει για αυτό. θα ξανά χτίσει τη ζωή της με πολύ κόπο αλλά και θυσίες.
June 16, 2021
Αγαπημένη Ζαΐρη για ακόμη μια φορά
Ευκολοδιάβαστο με ενα ταξίδι στην όμορφη Νάξο.
Ευκολοδιάβαστο με ενα ταξίδι στην όμορφη Νάξο.
July 27, 2021
Υπέροχο!!!
January 9, 2022
Πολύ ωραία ιστορία. Η συγγραφέας ξέρει καλά να αφηγείται και να γράφει έτσι ώστε να μπεις και εσύ μέσα στην ιστορία.
Πρώτη φορά διαβάζω βιβλίο της συγγραφέως και έμεινα απόλυτα ικανοποιημένη!
Πρώτη φορά διαβάζω βιβλίο της συγγραφέως και έμεινα απόλυτα ικανοποιημένη!
Displaying 1 - 20 of 20 reviews