Quote: Beng, beng! Er vlogen gaten in de deur, die ineens van bladerdeeg leek. Meneer Williams dook opzij naar de grond.
Ze schieten echt, dacht Janna. Er kwam een groot zwart gat in haar hersens dat alle gedachten opzoog. Haar ogen registreerden dat de broekspijp van meneer Williams langzaam rood werd, maar het drong nauwelijks tot haar door wat dat betekende. 'Liggen,' kreunde Williams. 'Hij heeft een wapen.' Janna liet zich op haar knieën vallen.
Ergens besefte ze dat het pijn deed, toch voelde ze amper iets. Ze duwde haar tafel om en verschool zich erachter, hem ondertussen meezeulend naar het achterste hoekje van de klas. Vallende tafels, schrapende geluiden. Niemand liep, iedereen kroop. Als je je maar zo klein mogelijk maakte, werd je misschien wel onzichtbaar.
De meeste leerlingen zochten dekking in de hoek bij het raam. Hun gezichten verschrompelden tot het alleen nog ogen waren.-
De Nederlandse Janna gaat voor een jaar in de Verenigde Staten wonen. Op de Twinstone High School is alles nieuw en veelbelovend.
Ze ontmoet Eloy, die als een egel zijn stekels opzet, raspaardje Cassie, en Bud, een jongen die engelen op de muur schildert. Alles lijkt fantastisch, tot de dag waarop twee leerlingen gewapend naar school gaan om daar een bloedbad aan te richten...
Een indringende jeugdroman, gebaseerd op de schietpartij op Columbine High School in 1999.
Persoonlijk: is dit echt het beste boek van Mirjam Mous, het het spannend maar ook heel gevoelig. Geschreven vanuit de ogen van de personages.
Je wisselt af, verspringt tussen de personages, waardoor je een goed beeld krijgt wat er afspeelt in hun gedachten en gevoelens.
Echt een boek wat je, als young Adult gelezen moet hebben.
Echt een tegenvaller. Als eerste vind ik dat er vanuit te veel verschillende ik-personages wordt verteld. Bij de omschrijving staat dat het om Jenna gaat, maar zij is net zoals de anderen maar weinig aan het woord.
Het zou een jeugdboek moeten zijn, maar ik vond vele scenes van voornamelijk Bud niet echt geschikt voor jeugd.
Het begon op zich wel goed, maar hoe verder ik in het boek kwam, hoe slechter en vooral saaier ik het vond. Vanaf ongeveer 60% ging ik vooral scannend lezen.
Aangrijpend jeugdboek gebaseerd op de Columbine high school shooting in 1999. De schrijfstijl is prettig, het leest vlot en de wisseling van vertelperspectieven vond ik erg interessant! Je kunt echt meekijken in de hoofden van de daders, hoe ze uiteindelijk tot hun daad komen. Jammer vond ik dat de achterflap eigenlijk al het hele boek verklapt.. Waarbij heel veel ruimte wordt genomen voor de aanloop van de gebeurtenissen, waardoor de échte happening op het laatst een beetje afgeraffeld voelt.. Al vond ik van de andere kant de aandacht voor de aanloop vanuit het perspectief van de daders juist ook wel heel waardevol.
Gemis blijft dat het einde vrij abrupt overkomt. Meer aandacht ook voor de nasleep was wel echt een mooie toevoeging geweest.
Veel worden weinig verhaal tot de laatste 30 pagina's en die worden afgeraffeld. Ik snap dat het een jeugd boek is maar het taalgebruik in dit boek is wel erg simpel en kinderlijk. Ik vind schrijven over een onderwerp zo zwaar als dit zonder dat er een directe link is tot eigen ervaring een grote gok. In dit boek komt het er slecht uit.
Ik wilde dit boek heel graag weer lezen nadat ik laatst Drie uur had gelezen. Het was niet zo goed als ik me herinnerde, maar het blijft een heftig verhaal.
Het boek Doorgeschoten van Miriam Mous is een leuk en vooral spannend boek dat echt gebeurd is. Het lettertype is heel fijn en daardoor leest het gemakkelijk. Als je er helemaal in zit kan je niet meer stoppen.
Janna is een meisje dat vanuit Nederland verhuist naar Amerika. Ze woont daar bij haar oom Luke en haar tante Mary. Als Janna in Amerika is aangekomen organiseren de buren van oom en tante een barbecue, waar ze Eloy en Kenneth ontmoet. Ze gaat mee naar Eloy's kamer om een computerspel te spelen. Eloy vindt Janna leuk en wordt verliefd op haar. De volgende dag gaat Janna met haar tante naar de stad. Ze ontmoet daar Tanya en Lynn de twee beste vriendinnen van Cassie.
Als Eloy een paar dagen later terug loopt van school hoort hij allemaal sirenes. Dan ziet hij Bud rennen die aan het vluchten is voor de politie. Eloy neemt Bud mee naar zijn kamer. Daar vertelt Bud dat hij een engel op de muur heeft gespoten en een man hem heeft verlinkt. Vanaf dat moment zijn Eloy en Bud vrienden. Ze gaan soms naar een terrein waar ze elkaar vertellen wat ze denken. Daar vertelt Bud tegen Eloy dat hij wraak zou willen nemen op iedereen die hem ooit heeft gepest. Een aantal dagen later laat Bud zijn geweer aan Eloy zien en vertelt hem dat hij hem een keer les gaat geven. Als het zover is en Bud geeft Eloy schietles, mag Eloy het geweer houden, omdat Bud een nieuwe had gekocht. Een week later zijn Bud en Eloy niet op school, maar dat valt niemand op. Een tijdje later komen ze gewapend binnen en schieten iedereen neer die op dat moment in de gang is. De eerste deur die ze tegen komen trekken ze open en beginnen te schieten. Kelly wordt geraakt en valt tegen Janna aan. Daarna gaan ze de bibliotheek binnen en beginnen daar te schieten. Cassie wordt geraakt in haar schouder, Lynn een vriendin van Cassie wilt Cassie helpen , maar wordt dan zelf neergeschoten. Eloy schiet ook zijn eigen broer Kenneth dood. Zelf kunnen Bud en Eloy het niet meer aan een schieten ook zichzelf dood.
een heel mooi boek over een meisje Janna die voor een paar maanden naar Amerika verhuist. En ze daar op een middelbare school belandt waar ze niemand kent. Dan gebeurt er iets verschrikkelijks een schietpartij. De 2 jongens die deze actie hebben uitgevoerd hadden in gedachten om zo'n groot mogelijk bloedbad aan te richten.
dit is een mooi boek. Ook is dit echt gebeurt. Ik heb het in een keer uitgelezen.
Het is een heel ander boek dan de andere boeken die ik van haar heb gelezen, maar het verhaal is wel sterk. Omdat het op een waargebeurd verhaal is geinspireerd leest het boek anders dan haar andere boeken maar je wil wel graag doorlezen.
Het verhaal speelt zich af in de VS en dan voornamelijk op de Twinstone Highschool. Janna, een Nederlands meisje reist af naar Amerika om daar voor een jaar bij haar oom en tante te gaan wonen. Ze ontmoet Cassie en haar twee vriendinnen (Tanya en Lynn) en sluit al gauw vriendschap met de drie. Je leest hoe Janna zich steeds meer thuis voelt op Twinstone en steeds hechter wordt met haar drie nieuwe vriendinnen. Ondertussen ontmoet ze de teruggetrokken en gepeste jongen Eloy, die verliefd op Janna wordt. Eloy ontmoet Bud, een mysterieuze jongen die illegaal engelen op muren spuit met graffiti. Bud heeft ook een vuurwapen en Eloy laat zich helemaal door Bud meeslepen. Als hij laat merken dat hij Janna leuk vind en zij verteld dat het niet wederzijds is knapt er iets in hem. Samen met Bud zet hij een aanslag op de school op, om voor eens en altijd af te rekenen met al zijn pesters en mensen waar hij een hekel aan heeft. De kaft van het boek nodigt je eigenlijk direct al uit om te beginnen met lezen, tenminste als je van boeken met geweld houdt. Door de cilinder op de voorkant denk je gelijk al: "Dat is waarschijnlijk een spannend boek" (wat ook zeker waar is). Een sterk punt aan dit boek is dat het de twee kanten van de aanslag laat zien. Namelijk de kant van de slachtoffers die gewoon hun leven leiden en wel probleempjes hebben, maar zich er niet van bewust zijn dat hun problemen eigenlijk heel erg meevallen en dat er veel ergere dingen zijn. En het boek laat ook de andere kant zien, de kant van de personen die een aanslag plegen. Je ziet dat alle dingen die zij ondergaan zich ophopen totdat het tot één grote uitbarsting aan het einde van het boek. Het verhaal is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en zo lijkt het ook. Je voelt dat de kans klein is, maar dat jou dit ook kan overkomen en je weet dat je dat ook nooit meer zou vergeten. Mirjam Mous kan zich ook heel goed in de denkwijze van jongeren verplaatsen. Ik herken zelf ook een aantal dingen die ik misschien wel precies hetzelfde zou hebben gedaan. Dit zorgt er ook voor dat het verhaal geloofwaardig overkomt. Een ander kenmerk van dit boek is dat de scène van de aanslag zelf helemaal aan het einde van het boek zit. Je zou denken dat het boek dan alleen aan het einde leuk is, maar Mirjam Mous heeft (denk ik) deze keuze gemaakt om de verhouding te laten zien. Alle hoofdpersonen in het boek hebben dingen opgebouwd of juist problemen, die Mous je allemaal laat zien. Na de aanslag zie je dat al die dingen kapot, sterk veranderd of helemaal niet belangrijk meer zijn. Dit boek laat dus heel goed zien hoe ingrijpend en traumatisch zo'n ervaring is. Dit vind ik zelf erg origineel en goed aan het boek. Door deze lange opbouw is het aan het begin nog niet heel erg spannend. Maar door de schrijverskwaliteiten van Mous en de andere problemen die de hoofdpersonen hebben, ga je toch met een hoog tempo door het eerste en grootste deel van het boek heen. De voorbereiding voor de aanslag starten trouwens al wel halverwege het boek en dat is wel degelijk spannend. De aanslag zelf is natuurlijk het allerspannendste. Doordat je door de ogen van de prooien en door de ogen van de jagers kijkt is het extra spannend, maar dat zorgt er ook voor dat het gruwelijker is. Het verhaal is goed te volgen, dit is zo omdat er niet te veel namen in zitten die je moet onthouden. Omdat er zo veel tijd is om de hoofdpersonen te leren kennen, heb je ook een heel goed beeld in je hoofd als je een naam leest. Ook zitten er in het verhaal verhaallijnen en die zijn precies in het goede aantal. Al met al een erg goed boek en zeker een aanrader voor iedereen die van spannende boeken houd, maar die het lezen ook leuk vind als het iets minder spannend is. Als je liever een boek wilt dat in een enorm tempo is geschreven, zoek dan nog even verder. Anders moet je dit boek zeker lezen.