What do you think?
Rate this book
Glatz #3
Zamieć
Hrabstwo Kłodzkie kilka lat po wojnie. Kraina Pana Boga stoi u progu kryzysu, który dotyka Republikę Weimarską. Mroźna zima skuła lodem malownicze okolice Kłodzka, Bystrzycy Kłodzkiej i Lądka Zdroju. Malownicze krajobrazy stają się scenerią brutalnych zbrodni. To zapowiedź ciężkich czasów dla społeczności hrabstwa. Klucz do rozwiązania zagadki morderstw tkwi w przeszłości, może mieć jednak decydujący wpływ na przyszłość i losy wielu ludzi. Wraz z roztopami nadchodzi nowa rzeczywistości dla mieszkańców Glatz.
Śnieżnik, zima 1923 roku. Miejscowy przewodnik odnajduje na szczycie Wieży Wilhelma zwłoki turysty okaleczone w okrutny i przemyślny sposób. Tego samego dnia zostaje zamordowany ceniony naukowiec. Zabójca w pozostawionej wiadomości przedstawia się jako bohater lokalnych legend, Duch Gór, Rübezhal.
Do prowadzenia sprawy zostaje wyznaczony szef Kłodzkiego Wydziału Kryminalnego nadwachmistrz Franz Koschella. Szybko staje się jasne, że Rübezahl wybiera ofiary nieprzypadkowo, a tropy prowadzą do podberlińskiego szpitala w Beelitz.
Na drodze kłodzkiego policjanta staje dawny znajomy, wojskowy śledczy, kapitan Wilhelm Klein. Koschella jest pewien, że klucz do ujęcia sprawcy tkwi w jego przeszłości. Wie, że konfrontacja z Kleinem jest nieunikniona, a prawda, którą dzięki niej odkryje, okaże się brzemienna w skutki.
Śnieżnik, zima 1923 roku. Miejscowy przewodnik odnajduje na szczycie Wieży Wilhelma zwłoki turysty okaleczone w okrutny i przemyślny sposób. Tego samego dnia zostaje zamordowany ceniony naukowiec. Zabójca w pozostawionej wiadomości przedstawia się jako bohater lokalnych legend, Duch Gór, Rübezhal.
Do prowadzenia sprawy zostaje wyznaczony szef Kłodzkiego Wydziału Kryminalnego nadwachmistrz Franz Koschella. Szybko staje się jasne, że Rübezahl wybiera ofiary nieprzypadkowo, a tropy prowadzą do podberlińskiego szpitala w Beelitz.
Na drodze kłodzkiego policjanta staje dawny znajomy, wojskowy śledczy, kapitan Wilhelm Klein. Koschella jest pewien, że klucz do ujęcia sprawcy tkwi w jego przeszłości. Wie, że konfrontacja z Kleinem jest nieunikniona, a prawda, którą dzięki niej odkryje, okaże się brzemienna w skutki.
- GenresAudiobook
456 pages, Paperback
First published May 19, 2021
1 person is currently reading
41 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
September 28, 2022
Mi osobiście seria "Glatz" niezwykle przypadła do gustu. Fabuła mnie wciąga i intryguje, dociekanie winnych ciekawe, a sami sprawcy i ich motywy nieoczywiste, odsłaniane stopniowo.
June 28, 2021
O, WOW! Szczęka mi opadła na tej końcówce!
Myślałam, że cykl Glatz oraz Tomasz Duszyński mnie już nie zaskoczą, a jednak...
Ta część cyklu kryminałów retro dzieje się w okolicach Kłodzka, w bardzo trudnych warunkach, w środku mroźnej, śnieżnej zimy...
Wilhelm Klein, choć zdaje się całkiem inny niż w Glatz oraz Glatz. Kraj Pana Boga - bardziej wyniszczony, pobudzony i ogólnie "dzikszy" - nadal ma niezwykle przenikliwy umysł, charyzmę i determinację, przy której James Bond może się schować ;) Ten enigmatyczny mężczyzna (którego strasznie polubiłam!) jest bohaterem tak wielowymiarowym; mimo, że praktycznie nic nie wiemy o nim ani o jego przeszłości; i tak głęboko poranionym, że jego wola życia i wieczne poszukiwanie... - nie wiem nawet czego: sprawiedliwości, zemsty, spokoju, ulgi? - sprawiają, że odbieram go jak prawdziwego człowieka, nie jak bohatera książki. Na pewno Kapitan pozostanie długo w mych myślach... Bardzo się o niego bałam w tej odsłonie Glatz - Panie Autorze, proszę o niego zadbać w następnym tomie! ;)
Franz Koschella pozostał starym dobrym Franzem, choć brzuch już nieco większy, tchu już ciut brak, a siedzenie za biurkiem pogłębiło jego wiedzę kryminalistyczną (szacun, wachmistrzu!) ale nie przysłużyło się jego kondycji fizycznej. Jego spokój i opanowanie, oraz, wg mnie, głębokie, wewnętrzne poczucie dobra i zła zaskarbiły sobie moją sympatię i respekt. Myślę, że mimo, że nasz wachmistrz współpracował z Kapitanem Kleinem tylko 3 razy, to szanuje go bardzo i chyba nawet stał się jego przyjacielem..?
Bardzo podziwiam Glatz. Zamieć (jak i poprzednie książki cyklu), za głębię historyczną, socjo-polityczną i topograficzną. Autor, jako "były, kilkuletni kłodzczanin", a następnie mieszkaniec okolicy (jeśli się nie mylę, chyba tego samego Strzelina, z którego pochodzi nasz książkowy Kapitan), wykonał potężną pracę, jeśli chodzi o research dawnych realiów miasta i Kotliny Kłodzkiej... Nazwy i opisy miejsc, ulic, sklepów itp. wciągają nas w ten dawno zapomniany świat dolnośląskiej prowincji z okresu międzywojnia. Naprawdę, dawno się nie czułam tak bardzo "wewnątrz" książkowego świata, jak w Glatz. Zamieć :)
(Moja dość pobieżna, niestety, znajomość Kłodzka i okolic oraz sentyment do miasta dzieciństwa mojej mamy na pewno też mi w tym pomogły)
Co do samej intrygi kryminalnej, nie będę za dużo zdradzała. Powiem tylko, że jest równie mroczna i krwawa, jak w poprzednich książkach cyklu, a zakończenie zaskoczyło mnie chyba jeszcze bardziej, niż w Glatz i Glatz. Kraj Pana Boga! Pół książki gryzłam paznokcie i wkurzałam się na Pana Filipa Kosiora, żeby czytał szybciej, LOL! Choć, żeby w pełni rozkoszować się cudownym głosem oraz interpretacją lektora, nie odważyłam się na więcej niż 1,25 prędkości ;)
Zresztą, akcja w Glatz. Zamieć toczy się wielotorowo, a rozdziały są krótkie - po prostu nie można się nudzić!
Muszę też przyznać, że choć postaci pobocznych w tej odsłonie mamy mniej, polubiłam zarówno wachmistrza Schulza, jak i asystenta Czoska - znanych nam już z książki nr 2, a wizyta u Barbary, Opitza i Haima była przesympatyczna.
Już nie mogę się doczekać książki nr 4, bo wierzę głęboko, że to nie koniec zagadek kryminalnych dla Franza i Wilhelma! :)
Myślałam, że cykl Glatz oraz Tomasz Duszyński mnie już nie zaskoczą, a jednak...
Ta część cyklu kryminałów retro dzieje się w okolicach Kłodzka, w bardzo trudnych warunkach, w środku mroźnej, śnieżnej zimy...
Wilhelm Klein, choć zdaje się całkiem inny niż w Glatz oraz Glatz. Kraj Pana Boga - bardziej wyniszczony, pobudzony i ogólnie "dzikszy" - nadal ma niezwykle przenikliwy umysł, charyzmę i determinację, przy której James Bond może się schować ;) Ten enigmatyczny mężczyzna (którego strasznie polubiłam!) jest bohaterem tak wielowymiarowym; mimo, że praktycznie nic nie wiemy o nim ani o jego przeszłości; i tak głęboko poranionym, że jego wola życia i wieczne poszukiwanie... - nie wiem nawet czego: sprawiedliwości, zemsty, spokoju, ulgi? - sprawiają, że odbieram go jak prawdziwego człowieka, nie jak bohatera książki. Na pewno Kapitan pozostanie długo w mych myślach... Bardzo się o niego bałam w tej odsłonie Glatz - Panie Autorze, proszę o niego zadbać w następnym tomie! ;)
Franz Koschella pozostał starym dobrym Franzem, choć brzuch już nieco większy, tchu już ciut brak, a siedzenie za biurkiem pogłębiło jego wiedzę kryminalistyczną (szacun, wachmistrzu!) ale nie przysłużyło się jego kondycji fizycznej. Jego spokój i opanowanie, oraz, wg mnie, głębokie, wewnętrzne poczucie dobra i zła zaskarbiły sobie moją sympatię i respekt. Myślę, że mimo, że nasz wachmistrz współpracował z Kapitanem Kleinem tylko 3 razy, to szanuje go bardzo i chyba nawet stał się jego przyjacielem..?
Bardzo podziwiam Glatz. Zamieć (jak i poprzednie książki cyklu), za głębię historyczną, socjo-polityczną i topograficzną. Autor, jako "były, kilkuletni kłodzczanin", a następnie mieszkaniec okolicy (jeśli się nie mylę, chyba tego samego Strzelina, z którego pochodzi nasz książkowy Kapitan), wykonał potężną pracę, jeśli chodzi o research dawnych realiów miasta i Kotliny Kłodzkiej... Nazwy i opisy miejsc, ulic, sklepów itp. wciągają nas w ten dawno zapomniany świat dolnośląskiej prowincji z okresu międzywojnia. Naprawdę, dawno się nie czułam tak bardzo "wewnątrz" książkowego świata, jak w Glatz. Zamieć :)
(Moja dość pobieżna, niestety, znajomość Kłodzka i okolic oraz sentyment do miasta dzieciństwa mojej mamy na pewno też mi w tym pomogły)
Co do samej intrygi kryminalnej, nie będę za dużo zdradzała. Powiem tylko, że jest równie mroczna i krwawa, jak w poprzednich książkach cyklu, a zakończenie zaskoczyło mnie chyba jeszcze bardziej, niż w Glatz i Glatz. Kraj Pana Boga! Pół książki gryzłam paznokcie i wkurzałam się na Pana Filipa Kosiora, żeby czytał szybciej, LOL! Choć, żeby w pełni rozkoszować się cudownym głosem oraz interpretacją lektora, nie odważyłam się na więcej niż 1,25 prędkości ;)
Zresztą, akcja w Glatz. Zamieć toczy się wielotorowo, a rozdziały są krótkie - po prostu nie można się nudzić!
Muszę też przyznać, że choć postaci pobocznych w tej odsłonie mamy mniej, polubiłam zarówno wachmistrza Schulza, jak i asystenta Czoska - znanych nam już z książki nr 2, a wizyta u Barbary, Opitza i Haima była przesympatyczna.
Już nie mogę się doczekać książki nr 4, bo wierzę głęboko, że to nie koniec zagadek kryminalnych dla Franza i Wilhelma! :)
August 8, 2021
Wkroczyłam w męski świat rozgrywek, brutalności i lojalności oraz służb specjalnych. Uwagę przykuwają znani bohaterowie oraz ci nowi – Czosek jako asystent policyjny i patolog Greta Fischer. Kobieta intryguje swoją wiedzą i tupetem, z czasem irytuje i mąci. Jest w niej coś tajemniczego i niebezpiecznego.
Od początku dużo się dzieje. Wiele tu niewiadomych i tajemnic, mroczne towarzystwo, sieć dziwnych powiązań. Skomplikowana intryga gmatwa się, gdy służby specjalne wkraczają do akcji. W zawiłościach wielotorowej akcji można się pogubić. Napięcie rośnie, a czas ucieka. Ofiar przybywa, a policja popełnia błędy. Morderca dopiero się rozkręca. Ma wszystko drobiazgowo zaplanowane. Bawi się z policją. Konsekwentnie zmierza do celu, a jego motywacja zaskakuje. Autor nie szczędzi czytelnikowi drastycznych opisów zbrodni i przemyślanych sposobów ich wykonania.
Realizm kryminałowi nadają szczegóły – historyczne tło, postępująca inflacja, realistyczne opisy miejsc i życia mieszkańców, mapa przedwojennego Kłodzka, spis ulic, zdjęcie Wieży Wilhelma. Bez problemu cofnęłam się w czasie i brałam udział w dochodzeniu. Do końca nie wiedziałam, co przyniesie zakończenie. Zostałam zaskoczona rozwiązaniem sprawy osadzonej w przeszłości oraz jej pokłosiem.
Autor stworzył mroczny klimat okryty śnieżną pierzynką. Mroźna zima daje się we znaki. Wraz z bohaterami marzłam, przedzierałam się przez śnieg, by odkryć prawdę. Było warto, gdyż powieść zapewniła mi dobrą rozrywkę i dreszcze nie tylko z zimna. Groza miesza się tu z tajemniczością i przeszłością, a potęgowały ją legendy o Duchu Gór. Powiedzenie „stracić twarz” nabrało nowego znaczenia. Ćwieka zabiła mi potrawa: czysty bałagan.
„Glatz. Zamieć” to klimatyczny kryminał retro, obnażający ludzką naturę i jej skłonności do czynienia zła. Dobrze zaplanowana fabuła z brutalną intrygą, realistycznymi bohaterami i Duchem Gór mocno osadzona w realiach międzywojnia nie pozwala się oderwać od książki. Uwagę przykuwają rozdziały pisane z perspektywy mordercy. Wybierzcie się w Sudety zimą, a z tą książką o każdej porze roku. Emocji nie zabraknie.
Od początku dużo się dzieje. Wiele tu niewiadomych i tajemnic, mroczne towarzystwo, sieć dziwnych powiązań. Skomplikowana intryga gmatwa się, gdy służby specjalne wkraczają do akcji. W zawiłościach wielotorowej akcji można się pogubić. Napięcie rośnie, a czas ucieka. Ofiar przybywa, a policja popełnia błędy. Morderca dopiero się rozkręca. Ma wszystko drobiazgowo zaplanowane. Bawi się z policją. Konsekwentnie zmierza do celu, a jego motywacja zaskakuje. Autor nie szczędzi czytelnikowi drastycznych opisów zbrodni i przemyślanych sposobów ich wykonania.
Realizm kryminałowi nadają szczegóły – historyczne tło, postępująca inflacja, realistyczne opisy miejsc i życia mieszkańców, mapa przedwojennego Kłodzka, spis ulic, zdjęcie Wieży Wilhelma. Bez problemu cofnęłam się w czasie i brałam udział w dochodzeniu. Do końca nie wiedziałam, co przyniesie zakończenie. Zostałam zaskoczona rozwiązaniem sprawy osadzonej w przeszłości oraz jej pokłosiem.
Autor stworzył mroczny klimat okryty śnieżną pierzynką. Mroźna zima daje się we znaki. Wraz z bohaterami marzłam, przedzierałam się przez śnieg, by odkryć prawdę. Było warto, gdyż powieść zapewniła mi dobrą rozrywkę i dreszcze nie tylko z zimna. Groza miesza się tu z tajemniczością i przeszłością, a potęgowały ją legendy o Duchu Gór. Powiedzenie „stracić twarz” nabrało nowego znaczenia. Ćwieka zabiła mi potrawa: czysty bałagan.
„Glatz. Zamieć” to klimatyczny kryminał retro, obnażający ludzką naturę i jej skłonności do czynienia zła. Dobrze zaplanowana fabuła z brutalną intrygą, realistycznymi bohaterami i Duchem Gór mocno osadzona w realiach międzywojnia nie pozwala się oderwać od książki. Uwagę przykuwają rozdziały pisane z perspektywy mordercy. Wybierzcie się w Sudety zimą, a z tą książką o każdej porze roku. Emocji nie zabraknie.
July 5, 2021
Sporo jest w trzecim tomie serii podtekstów i niedomówień, nawiązań do przeszłości i sugestii w jakim kierunku powieściowy cykl może ewoluować.
W „Zamieci” nad lawiną okrutnych morderstw w hrabstwie Glatzu w roku 1923 wydaje się ciążyć przeszłość. Jednym z protagonistów jest nadal weteran Wielkiej Wojny, kapitan Wilhelm Klein. Wśród ofiar i sprawców bulwersujących wydarzeń pojawia się kilka nowych lecz również związanych z przeszłością wyrazistych postaci, na czele z profesorem Maximilianem Baumannem, jego asystentką, lekarką-patologiem Gretą Fischer, o Rubezahlu nawet nie wspominając. Choć scenerią zbrodni jest hrabstwo kłodzkie nie brak w powieści odniesień do tego, co zaczyna się dziać w innych miejscowościach Republiki Weimarskiej. Trudno powiedzieć, jak dalece zamierza Tomasz Duszyński zagłębiać się w polityczne realia i jaki wpływ będzie to miało na atrakcyjność kryminalnych intryg w kolejnych tomach. Czy świetnie sprofilowana postać nadkomisarza Franza Koschelli nadal będzie gwarantowała policyjny profesjonalizm w prowadzeniu przez autora wątków kryminalnych?
Nie sądzę, aby były to dla autora łatwe wyzwania. Ale wierzę, że tak jak dotychczas doskonale da sobie radę. Nawet jeśliby wątki kryminalne, wypreparowane z kontekstu, okazały się lekko przekombinowane, tak jak to już zresztą trochę w „Zamieci” było. Bo powieści Duszyńskiego nie sposób w pełni docenić nie wgryzając się w ów szeroko rozumiany kontekst, który tworzą ludzie, czasy i miejsca. Na tym, moim zdaniem, polega siła talentu pisarza, umiejętnie wspomagana interpretacją audiobooków w wykonaniu Filipa Kosiora.
W „Zamieci” nad lawiną okrutnych morderstw w hrabstwie Glatzu w roku 1923 wydaje się ciążyć przeszłość. Jednym z protagonistów jest nadal weteran Wielkiej Wojny, kapitan Wilhelm Klein. Wśród ofiar i sprawców bulwersujących wydarzeń pojawia się kilka nowych lecz również związanych z przeszłością wyrazistych postaci, na czele z profesorem Maximilianem Baumannem, jego asystentką, lekarką-patologiem Gretą Fischer, o Rubezahlu nawet nie wspominając. Choć scenerią zbrodni jest hrabstwo kłodzkie nie brak w powieści odniesień do tego, co zaczyna się dziać w innych miejscowościach Republiki Weimarskiej. Trudno powiedzieć, jak dalece zamierza Tomasz Duszyński zagłębiać się w polityczne realia i jaki wpływ będzie to miało na atrakcyjność kryminalnych intryg w kolejnych tomach. Czy świetnie sprofilowana postać nadkomisarza Franza Koschelli nadal będzie gwarantowała policyjny profesjonalizm w prowadzeniu przez autora wątków kryminalnych?
Nie sądzę, aby były to dla autora łatwe wyzwania. Ale wierzę, że tak jak dotychczas doskonale da sobie radę. Nawet jeśliby wątki kryminalne, wypreparowane z kontekstu, okazały się lekko przekombinowane, tak jak to już zresztą trochę w „Zamieci” było. Bo powieści Duszyńskiego nie sposób w pełni docenić nie wgryzając się w ów szeroko rozumiany kontekst, który tworzą ludzie, czasy i miejsca. Na tym, moim zdaniem, polega siła talentu pisarza, umiejętnie wspomagana interpretacją audiobooków w wykonaniu Filipa Kosiora.
August 3, 2021
Jeśli spodobały się Wam poprzednie tomy to podejrzewam, że i ta część powinna, choć tempo akcji zdecydowanie zwalnia. Co tym razem zaserwuje nam autor? Przede wszystkim urokliwa Kotlina Kłodzka z całym klimatem tego miejsca, a na jej tle brutalne morderstwo i zabójca, który podaje się za Ducha Gór. poza samym tłem historycznym mamy tu również nieco legendy, a to sprawia, że czytanie tej książki staje się przyjemnością. Klimat, tajemniczość, ciekawie zakrojona intryga, a także zapadający w pamięć bohaterowie to główne plusy tej książki. Autor nie ustrzegł się jednak błędów, niektóre wątki są nieco naciągane i przekombinowane, ciężko uwierzyć w ich autentyczność, dlatego za to odejmuję nieco punktów. Rozwiązanie jakie otrzymaliśmy w finale świadczy o tym, że autor nie postawił jeszcze ostatniej kropki i bardzo mnie to cieszy
March 26, 2022
Ta część ma fabułę najbardziej zbliżoną do standardowego kryminału, jest to jednocześnie plus i minus. Plus bo akcja toczy się dużo szybciej niż w poprzednich odsłonach a minus bo gubi się gdzieś przy tym drobiazgowość, która do tej pory była najmocniejszą stroną tej książki. Akcja ta też nie jest z tych, że nie możesz się doczekać dalszego ciągu i powrotu do lektury a raczej czytasz już siłą rozpędu bo może coś spektakularnego jeszcze przed Tobą. Dobrze rozwiązana jest końcówka, która całym rozmachem wpisuje się w wielką historię i zaznacza w ten sposób, że niekoniecznie powieść ta musiała być fikcją literacką.
Ogólnie oceniając całość to z pewnością należą się brawa za oddanie stylu epoki oraz drobiazgowość, ale w zakresie zabawy jaką ta powieść daje, to nie są to górne rejestry, chociaż i tak uważam że warto.
Ogólnie oceniając całość to z pewnością należą się brawa za oddanie stylu epoki oraz drobiazgowość, ale w zakresie zabawy jaką ta powieść daje, to nie są to górne rejestry, chociaż i tak uważam że warto.
June 22, 2021
To już trzeci tom serii o Glatz i jestem z autorem od pierwszej części, z każdą później w dniu premiery i każdą dosłownie muszę mieć na półce. Tylko czy poziom nadal trzyma, czy jednak spada? Według mnie nawet mocno się rozwija, prze do przodu, a Kłodzko... cóż, ostatnio odwiedziłam i rozglądałam się po nim pamiętając, o czym pisał autor.
Fenomenalne kryminały w stylu retro, a mówię o nich tak, mimo że niekoniecznie przepadam za takowymi!
Fenomenalne kryminały w stylu retro, a mówię o nich tak, mimo że niekoniecznie przepadam za takowymi!
August 1, 2021
Ładnie się zaczęło, ale fabuła umarła gdzieś między Lądkiem a Szczytną, nieistniejącą psychologią postaci i jakimiś odlotami spiskowymi w finale. Mam wrażenie, że autor otworzył sobie albumy ze starymi pocztówkami i na siłę wplatał między nie jakąś intrygę. Oby nie było kolejnych części.
January 11, 2026
3.5 - zmęczył mnie ten tom. poszczególne wątki dziwnie poszatkowane, narracja dotycząca przeżyć Kleina irytująca. Sięgnę po kolejny bo nie umiem zatrzymać się, czytając serię, ale sama książka nie zachęcała by kontynuować.
July 14, 2021
Wciągający, nie dający się oderwać kryminał, który zawładnie czytelnikiem. Świetnie skonstruowana historia, po którą naprawdę warto sięgnąć!
December 18, 2021
Czasem lekkie deja vu, ale dobrze napisane, często pomysłowe i nieoczywiste. A trupów, panie, normalnie dwucyfrówka! Z twarzami i bez.
February 24, 2026
4,5 gwiazdki, czysta przyjemność :)
February 26, 2026
Dałam się tej fabule porwać, bo intryga z voltami i dobrze wymyślona, no i Klein oraz Koschella to duet, który warto śledzić nawet na poziomie relacji (świetne partnerstwo w pracy, ale czy już przyjaźń?). Okrutnie okaleczone zwłoki, motyw zemsty, dzialania szpiegów, psychologiczne eksperymenty na żołnierzach, spiski i stowarzyszenia, odgrzebywanie przeszłości Kleina, górską legenda o Duchu Gór i jej wielowymiarowe sensy - wszystko to trzyma czytelnika przy tym kryminale jak magnes. Do tego jak zawsze mocny drugi plan, irytujący komisarz Richter, zaskakująco rozwijający się detektyw Lothar Schulz, przyjemna rodzajowo rodzina Koschelli, zaskakujący Czosek, plus świetne postaci w epizodach (bracia Schwarz). Zakończenie w wielu wątkach jest otwarte, stwarza dużo przestrzeni na rozwój serii, a i świat serii rozrasta się, jego ośrodkiem pozostaje Glatz, ale i szeroko pojęte okolice. Swoją drogą popularyzacja atrakcji ziemi kłodzkiej jest wartym odnotowania osiągnięciem Duszyńskiego w tej serii, śladami bogaterów da się podążyć i w góry, i do okolicznych miejsciwości wypoczynkowych, ale od tego tomu nawet do Wrocławia czy Berlina. Ja sama po przeczytaniu "Glatz. Zamieć" absolutnie muszę wdrapać się na Śnieżnik i zobaczyć postawione na nim wieże. Powoli wyłania się też z Glatzu jakaś historiozofia, którą jeszcze trudno mi dookreslić, ale autor mocno wpisuje serię w historię międzywojnia, w jej specyfikę nie tylko na poziomie wydarzeń czy postaci, ale przede wszystkim nastrojów społecznych i emocji Niemców, bardzo to jest interesujące spojrzenie na genezę drugiej wojny światowej. Jeśli chodzi o słabości... czas. Wydarzenia spiętrzone są w ciągu 5 dni, a de facto co do kluczowej akcji - w ciągu 3 dni - co jest na granicy prawdopodobieństwa, zwłaszcza biorąc pod uwagę mimo wszystko wolniejszą niż w naszych czasach kominikację oraz przepływ informacji. Obecność wielkiej historii np. Hitlera... nieco na wyrost, taka postać jest obciążona tak wieloma hasłami, skojarzeniami i emocjami, że nawet jej incydentalne przywołanie spuszcza ciężką zasłonę na wszystko inne. Wreszcie Greta, czyli kolejna w serii kobieta fatalna, świetnie pomyślana feminizująca postać, ale za mocno przypomina Agnes (z I części), nawet w swojej roli w całej fabule i w powiązaniach z intrygą, przydałaby się inna bohaterka kobieca w tej serii niż kolejna interesująca, ale jednak zrobiona z tych samych składników co Agnes postać, bo przez tę kalkę zbyt szybko była to bohaterka przewidywalna. Mimo wszystko... piękny kryminał retro. Świetny reasarch, mądrze pomyślana spójność wątków, ciekawie wzrastająca seria, będę czytała dalej.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews