«Ματαρόα» σε δύο φωνές: Σελίδες ξενιτιάς

Βιβλιοθήκη του Μουσείου Μπενάκη - Μαρτυρίες #1

by Μιμίκα Κρανάκη

Το 1945 ο Οκτάβιος Μερλιέ, διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών, πείθει τη γαλλική κυβέρνηση να χορηγήσει έναν μεγάλο αριθμό υποτροφιών σε έλληνες φοιτητές, κι έτσι, έπειτα από εξετάσεις, πάνω από 150 νέοι επιλέγονται για να σταλούν με το "ΜΑΤΑΡΟΑ" για σπουδές στο Παρίσι. Η ιδέα ήταν να σωθούν από το εμφυλιακό κλίμα μερικά από τα καλύτερα μυαλά της Ελλάδας.
«Η άφιξή μας στο Παρίσι θυμίζει άνευ όρων παράδοση», γράφει λίγα χρόνια μετά η Μιμίκα Κρανάκη, σε ένα λυρικό κείμενο που δημοσιεύθηκε το 1950 στα γαλλικά στο περιοδικό «Τemps Μodernes» του Σαρτρ, και τώρα παρουσιάζεται μεταφρασμένο από τη συγγραφέα σε δίγλωσση έκδοση, εμπλουτισμένη με φωτογραφικό υλικό.
Η Μιμίκα Κρανάκη έφυγε τον Δεκέμβριο του 1945 μαζί με τους άλλους υποτρόφους του γαλλικού κράτους.
Από τότε ζει μόνιμα στη Γαλλία και επί είκοσι χρόνια δίδαξε γερμανική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Ναντέρ του Παρισιού.

76 pages, Paperback

First published November 1, 2007

About the author

Η Μιμίκα Κρανάκη (Λαμία, 1920 ή 1922 - Παρίσι, 2008) ήταν Ελληνίδα πεζογράφος και συγγραφέας.

Ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση εναντίον του αυταρχικού καθεστώτος του Ιωάννη Μεταξά και συνελήφθη το 1937 και το 1939. Έπειτα, σπούδασε Νομική και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ενώ παράλληλα, ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και εντάχθηκε στο ΕΑΜ και στο ΚΚΕ. Το 1947 διαγράφηκε από το ΚΚΕ, μαζί με τον Κώστα Παπαϊωάννου και τον Άδωνι Κύρου και έκτοτε δεν ασχολήθηκε ξανά με την πολιτική δράση. Το 1945 μετέβη στο Παρίσι, μαζί με άλλους διανοουμένους, με το πλοίο Mαταρόα. Σπουδάζει Φιλοσοφία στη Σορβόννη με υποτροφία της Γαλλικής κυβέρνησης και λίγο αργότερα απέκτησε τη γαλλική υπηκοότητα. Εκεί, παντρεύτηκε τον Γάλλο συγγραφέα Yvol Belaval, με τον οποίο χώρισε το 1967.

Η Μιμίκα Κρανάκη ανήκει στους έλληνες πεζογράφους της μεταπολεμικής γενιάς, ειδικότερα σ’εκείνους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα λόγω πολιτικών φρονημάτων και έκτοτε έζησαν ή ζουν σε χώρες της Ευρώπης. Το ελληνόφωνο πεζογραφικό έργο της κινείται στα όρια ανάμεσα στη ρεαλιστική και τη νεωτερική γραφή με έντονη παρουσία στοιχείων λυρικής και μουσικής διάστασης του λόγου. Στους "Φιλέλληνες", η Κρανάκη εξετάζει το θέμα της νοσταλγίας των ελλήνων διανοουμένων του εξωτερικού και της ιδιότυπης σχέσης τους με τη νεοελληνική πραγματικότητα. Πέθανε στο Παρίσι τον Απρίλιο του 2008.