هانس کریستین آندرسن در بستر مرگ است. مورفین مغز او را میان رؤیا و توهم به نوسان درآورده و یک عمر نادیده گرفته شدن از سوی هموطنانش، آن هم زمانی که خود به خوبی بر اهمیت آنچه میکرده آگاه بوده، چون خوره بر جانش افتاده و او را مطرود و منزوی ساخته است.
آندرسنی که در سفرهای متعدد و فراوانش با بیپروایی و تیزبینی زیباییهای شهرهای مختلف جهان را در کنار پلیدیهایشان دیده و تا مغز استخوان رنجها و لذتهای زندگی در آن شهرها را چشیده اینک بر درگاه مرگ از آستانة زمان و واقعیت گذشته است و قصههایی که ساخته با قصة زندگی خودش در هم پیچیده و یکی شدهاند.
استیگ دالاگر این همه را دستمایه رمان پیشِ رویمان ساخته و خوانندگان را به سفری در ذهن، بدن، روح و آثار یکی از بزرگترین چهرههای ادبیات جهان میبرد.
I loved reading about Hans Christian Andersen. I'm not sure I needed to know this much about Hans Christian Andersen's penis. I mean, it's hardly the most remarkable thing about the man. From what I understand, lots of people have them.
In fairness, this is a translation and, as such, has lost much of its melody. When you're not thoroughly entranced, you notice little things...like how much penis there is in the story. (A lot.) But there's some striking beauty in this novel as well. It must be quite lovely in the original Danish.
اگر دنبال یک داستان منسجمِ زندگینامهای هستید، این کتاب رو نخونید❗️
تو این کتاب با داستان زندگی آندرسن مواجهیم ولی اصلاً یک زندگینامهٔ منظم نیست بلکه پر از پرشهای زمانی و اتفاقاتیه که به سرعت وقوع پیدا میکنن. خیلی از بخشها ممکنه براتون خستهکننده به نظر برسه ولی خب اونقدری نیست که بخواین کتاب رو کلاً کنار بذارین. نکته دیگهای که به نظرم مهم اومد، ترجمهست؛ من خیلی با این ترجمه ارتباط برقرار نکردم و کلاً احساس میکنم این کتاب در زبان اصلی خودش که فکر میکنم دانمارکی باشه، جذابیت بیشتری داره. در کل نمیتونم بگم پشیمونم از خوندنش ولی حس میکنم برای آگاهی از زندگی آندرسن، بقیه منابع برام جذابتر باشن.
اسم اصلی: Journey in Blue اسم فارسی: «آخرین سفر جوجه اردک زشت» ناشر ایرانی احتمالاً خواسته اسم رو آشناتر و بازاریتر کنه؛ چون همه جوجه اردک زشت رو میشناسن.
اما خود داستان؟ پراکندهوار و پر از پرشهای بیربط: یک بار در حال هذیان مرگ، یک بار وسط خاطرات کودکی، یک بار هم درگیر فکر و خیالهای اندرسن دربارهی خودش. انسجامی در کار نیست؛ فقط سرگیجهی ادبی🙄
This was definitely the best biography I’ve ever read. Thorough manifestation of the ebbs and flows of Anderson’s life. I literary enjoyed turning the pages of this book.
The language of this novel is wonderful. it's poetic, words become dreams, but the storytelling is a little slow, sometimes you get bored. But the book is written with great talent and is a must for all ADULT fans of Hans Christian Andersen.