De jonge Elfyn Phaun heeft alles verloren. Haar vrijheid. Haar identiteit. En de hoop om haar zieke zus Céli te kunnen genezen. Ver van de plek waar ze is opgegroeid – het Wederwoud – zit ze gevangen in het kasteel van de mysterieuze Ambassadeur.
Als Phaun wordt opgenomen door het personeel van haar gemaskerde vijand, ontvouwt zich een reeks gebeurtenissen die ze nooit voor mogelijk had kunnen houden. Ze ontdekt schokkende waarheden over haarzelf en haar verleden en komt oog in oog te staan met een toekomstig lid van de almachtige Raad van Vha’Rymn.
Als het duister roept is het langverwachte vervolg op het succesvolle Voorbij het Wederwoud, waarin langzaam maar zeker geheimen beginnen te ontrafelen die beter in het duister zouden kunnen blijven.
Weer een geweldig boek van Valentijn! Ik vind Phaun een geweldig personage om te volgen, lekker eigenwijs en ze staat sterk in haar schoenen. Je leert nieuwe personages kennen en weer een heel andere (duistere) kant van deze wereld. Ook hier zitten weer interessante plottwists in, en ben echt mega benieuwd welke richting het verhaal van Phaun op gaat. Enigste jammere vond ik dat ik dit boek wat trager las dan Voorbij het Wederwoud en Hij die niet bestaat, omdat dit deel in maar één omgeving afspeelt denk ik, en meer een persoonlijk dingetje is omdat mijn brein sneller afgeleid is als er geen variatie in de omgeving is. Maar voor alle duidelijkheid; dit heeft verder niks met de schrijfstijl te maken of het verhaal want die vind ik beiden fantastisch en heerlijk om te lezen! Snel door naar het volgende deel. :)
Al met al is Als het duister roept een heerlijk vervolg op Voorbij het Wederwoud. Phaun doet alles voor haar ongeneeslijk zieke zus, ook als daarvoor haar eigen leven op het spel komt te staan. Daarnaast laat Phaun ook niet over zich heenlopen, waardoor er soms bijzondere situaties worden gecreëerd. Tevens bevat Als het duister roept ook onverwachte gebeurtenissen, waardoor Als het duister roept blijft intrigeren! --> Vanaf 26 oktober is de hele recensie te lezen op mijn blog: www.elinebooks.com
De stevige hardcover ‘Als het duister roept’ ziet er weer goed verzorgt uit zoals we inmiddels gewend zijn van uitgeverij Hamley Books. Toch is de afbeelding op de voorkant niet bijzonder veelzeggend. Je kijkt een donkere, naar aanzien, kasteelgang in waarin één brandende fakkel enigszins de boel verlicht. Hierdoor blijft er veel te raden ten opzichte van het inhoudelijke verhaal. De titel, boekserie, auteursnaam, genre typering en uitgeverijnaam komen helder naar voren op de cover. Net als tekst op de rug. Tevens is onder andere de korte inleiding op de achterkant duidelijk leesbaar.
Als ik opzoek wanneer ik deel 1 ‘Voorbij het Wederwoud’ gelezen heb, is dat helemaal nog niet zo gek lang geleden. Oktober 2020 om precies te zijn. Toch zijn er inmiddels al zoveel andere boeken voorbij gekomen die ik gelezen en gerecenseerd heb dat ik het persoonlijk fijn had gevonden als er een terugblik voorin dit tweede deel had gestaan waarin kort werd samengevat wat er toen gebeurd is. Dit had mij geholpen om makkelijker in deel 2 op te gaan tijdens het lezen. Maar dit was nu eenmaal niet het geval en zodoende heb ik gaandeweg flashbacks gekregen en ging ik me stukje bij beetje wel wat meer herinneren hoe het ongeveer zat.
“Met een zucht borg ze haar spullen op in een sierlijk, benen doosje en toen ze het dichtklapte, deinsde ze terug voor wat ze op de deksel ervan aantrof.”
De proloog is een verwijzing naar iets uit het eerste deel, toch begrijp ik pas veel later wat het precies betekende en wie de personages zijn waarnaar verwezen wordt. Wel voelt het hierdoor meteen aan als een ‘Once upon a time’ (verwijzing naar de televisie-serie) aflevering en geniet ik van de ontstane sfeer en de prettige schrijfstijl van Valentijn Ringelberg. De bewoording past net als met het eerste deel goed bij de YA doelgroep, komt zeker niet simplistisch over maar verloopt in zijn geheel gewoon soepel tijdens het lezen.
“ ‘Wanhoop is iets wat in ons allen groeit,’ ging hij verder. ‘En er zijn momenten waarop we het gevecht verliezen.’ ”
Hoofdpersonage Phaun bevind zich in een behoorlijk benarde situatie hierdoor ontstaat er vanaf hoofdstuk 1 een spanningsboog die zich gedurende het verhaal niet ontspant. Ik blijf geboeid doorlezen in de hoop dat het beter met haar zal gaan en omdat ik nieuwsgierig ben naar wat er allemaal gebeurd. Haar medepersonages zijn divers in karakter, afkomst en voorkeur. Wie van hen is betrouwbaar of zijn ze dat geen van allen? Net als Phaun heb je geen idee en kan je alleen maar met haar meeleven om te ontdekken hoe de vork in de steel zit. En vooral hopen dat de Ambassadeur uit haar buurt blijft.
“De woorden zorgden ervoor dat ik duizelig begon te worden.”
Ook al speelt het grootste deel van het boek zich binnen kasteelmuren af, wat dan weer de cover verklaard, toch verveelt het verhaal me geen moment. Elke keer wordt ik verrast met nieuwe ontwikkelingen en kan ik alleen maar vlug doorlezen. Net als het eerste deel eindigt deel twee met een knaller en laat het mij achter met gespannen verwachtingen voor deel drie. Als ik de planning lees achterin krijgen we eerst een nieuwe novelle in maart 2022. Dus voorlopig mag ik geduld hebben. Alhoewel ik elk verhaal graag lees van Valentijn Ringelberg.
Loved it! Heerlijk om me weer in de wereld van Vha'Rymn onder te dompelen. Gewoon lekker helemaal wegdromen, met intrigerende personages en een supergoed uitgewerkt plot. Deze man kan puzzelen met personages als geen ander! Omdat ik Eeuw van de Vhéi al proefgelezen heb, was het extra leuk om bepaalde personages in dit boek tegen te komen. Petje af voor Valentijn, ik kan niet wachten op deel 3! (en ik kan ook niet wachten tot Eeuw van de Vhéi in mijn kast staat te stralen, because have you SEEN these covers?)
4.5/5 Alweer een super boek van Valentijn Ringelberg! Deze reeks heeft me tot nu toe al goed kunnen verrassen! Dit boek is meeslepend, moeilijk weg te leggen, vlot te lezen en heeft een prachtig binnenwerk. De personages waren heel leuk en waren elk hun eigen persoon, iedereen was origineel en iedereen had een eigen persoonlijke rugzak wat hun beweegredenen duidelijk maakte. Ik kijk uit naar de vervolgen!
Als het duister roept is het vervolg op Voorbij het Wederwoud. Phaun is gevangen genomen, omdat ze iets is wat gehaat wordt door de heersers. Ze is daardoor hij vrijheid kwijt, maar ook de hoop om haar zus te genezen. Eerst zit ze gevangen in een cel van het kasteel, maar na een tijd mag ze het personeel gaan helpen. Phaun ontdekt geheimen over zichzelf en andere personen in het kasteel.
Deze geheimen wil ze graag inzetten om uit het kasteel te kunnen ontsnappen, want dat is haar plan. Vanuit verschillende kanten wordt ze (gedeeltelijk) geholpen. Maar Phaun moet het vooral zelf doen. Lukt het haar uiteindelijk om te ontsnappen uit het kasteel?
Als het duister roept is geschreven door Valentijn en ik vind het lastig om zijn schrijfstijl te omschrijven. Allereerst leest het vlot en alles wordt duidelijk omschreven. Hoe de verschillende volken eruit zien is mij meteen duidelijk. Aan de andere kant vind ik de taal heel volwassen, misschien iets te volwassen voor een YA. Maar dat kan ook weer de uitdaging bieden aan de jongeren die dit nodig hebben.
Verder ben ik heel benieuwd naar wat de volgende delen zullen brengen, want dit was natuurlijk weer een einde met een cliffhanger… Zal Phaun het leven positiever in gaan zien? Lukt het haar om te ontsnappen en haar zus te genezen? We gaan het hopelijk in het volgende boek lezen.
Het was leuk om te lezen hoe het Phaun verloopt nadat ze door de Ambassadeur gevangen genomen werd. Ik heb genoten van hoe ze haar gevangenschap beleefd, zowel de goede als de slechte momenten. Soms dacht ik van Phaun waarom doe je dit of dat nu, misschien moet je eens gewoon ja knikken. Maar ook altijd ja knikken is niet goed, je moet jezelf blijven natuurlijk. Ook al is het voor haar een grote verrassing wie ze werkelijk is en wat dit met haar kijk op het verleden, heden en toekomst doet.
Welke rol speelt het nieuwe toekomstige lid van de Raad van Vha’Rymn in haar leven en kan hij haar helpen in haar gevecht tegen haar gemaskerde vijand? Zal Phaun terug in het Wederwoud geraken bij haar zus Céli en haar andere vrienden? Dat zullen jullie zelf moeten lezen
Valentijn heeft mij in elk geval weten te verrassen met een aantal details. Het was moeilijk om het boek opzij te leggen wat ik toch een paar keer heb moeten doen omdat ik nog moest werken ook. Ik kijk uit om nog meer te weten te komen over de Raad van Vha’Rymn en het Wederwoud.
Het was even wachten op het echte vervolg van fantasy-debutant Valentijn Ringelberg bij Hamley Books, maar nu is het eindelijk zover. “Als het Duister roept” is het tweede (of in aantallen : het derde) deel in zijn reeks rond De Raad van Vha’Rymn. Hij mag dan wel even een zijdelings stapje in deze fantasiewereld gezet hebben met zijn novelle “Hij die niet bestaat”, nu pas zet hij de avonturen van Phaun verder en kunnen we ons wederom onderdompelen in haar belevenissen.
Niettegenstaande het nog helemaal niet zo lang is geleden dat het vorige deel het levenslicht zag, had ik toch even nood aan een korte samenvatting van de eerste telg om bij de leesbeurt van “Als het Duister roept” meteen mee te zijn in het verloop van de verhaallijn. Bij de eerste hoofdstukken moest ik mezelf toch even in het haar krabben, omdat ik het gevoel had dat ik ergens tussen het eerste deel en dit vervolg toch wel wat informatie was kwijtgeraakt. Een korte herhaling klaarde wel één en ander op, maar toch bleef ik een klein beetje met het gevoel achter dat de overgang tussen deze twee delen niet helemaal naadloos was. Gelukkig wordt dit gebrek grotendeels (zoniet helemaal) teniet gedaan door het verdere verloop van de plot.
In tegenstelling tot zijn literaire voorganger, verlopen de gebeurtenissen in dit boek 2 aan een relatief laag tempo en neemt Ringelberg de tijd om zijn hoofdpersonage van wat extra diepgang te voorzien en de lezer wat nader te betrekken bij haar gedachtengang en zienswijze. Dit zorgt er dan wel voor dat je als lezer makkelijker jezelf in deze leeswereld kan verliezen en het hoofdpersonage Phaun wat ‘echter’ aanvoelt, het zorgt er tevens voor dat er al bij al heel wat minder te beleven valt in termen van climaxpunten of plotwendingen dan het voorgaande deel.
Bij het uitbouwen van zijn personages, heeft de auteur het kleine minpuntje dat ik aanhaalde bij “Voorbij het Wederwoud”, dan wel goedgemaakt ten opzichte van zijn hoofdpersonage, de overige karakters blijven echter wat achterop hinken. En terwijl je dat van achtergrondpersonages, kanonvoer en scene-gebonden verschijningen terecht kan verwachten, mocht er net dat beetje meer aandacht worden besteed aan bepaalde medestanders en tegenspelers. Het is nog net dat beetje angstaanjagender als een antagonist een “echt” gezicht en volwaardige invulling kent.
Wie mij kent, weet dat ik wel eens wat uitgebreider bij kleine gebreken durf stil te staan en niet altijd voldoende de tijd neem om de goede punten te belichten, vandaar zal ik de paar puntjes die ik hierboven heb opgenoemd ook wel duidelijk kaderen als de enige mindere aspecten van dit boek. Wat Ringelberg bij zijn debuut reeds perfect goed deed, zet hij ook nu weer verder. Er valt niet aan te twijfelen dat hij een geboren schrijver is en dat een mooie toekomst voor hem binnen dit genre is weggelegd. Hij heeft wederom een aardig gestructureerde verhaallijn op papier neergepend en weet met perfect afgemeten beschrijvingen een sterke fantasiewereld te scheppen.
Om “Als het Duister roept” een eerlijke beoordeling te kunnen geven, moeten we deze uitgave bekijken in het juiste kader. Verhaaltechnisch is het een sterke staaltje schrijfkunst, en het is een erg toegankelijk fantasieboek. Het zou echter oneerlijk zijn om dit te vergelijken met zijn debuut of te toetsen aan de verwachtingen die je koestert bij een grandioze finale binnen een reeks. Het boek is een waardig element in de opbouw van de volledige reeks die uiteindelijk zes delen zal tellen en zorgt ervoor dat het hoofdpersonage en de omkaderende karakters en worldbuilding extra kracht bijgezet krijgen. Als de auteur deze aanpak in de volgende delen verder kan blijven aanhouden en steeds meer schrijfervaring opdoet, mogen de verwachtingen voor het verdere verloop best hoog gespannen zijn. Ik kijk er alvast naar uit.
Voor het lezen: Eindelijk is er dan deel 2. Ik ben echt dolblij dat ik eindelijk weer verder kan genieten van deze serie, aangezien deel 1 echt geweldig was. Daarnaast is de cover ook echt uitnodigend, het past helemaal perfect bij de titel van het boek en de sfeer die het verhaal uitademt.
Tijdens het lezen: Ondanks dat het al even geleden is dat ik deel 1 gelezen heb, zit ik vrij snel weer helemaal in het verhaal. Je moet wel echt deel 1 gelezen hebben om het verhaal verder te begrijpen, maar vanaf de eerste letter geniet ik weer vol op van de fantasierijke wereld die Valentijn heeft weten te bedenken.
Conclusie: Ik heb genoten van de eerste tot en met de laatste letter van dit fantastische verhaal van Elfyn Phaun. Phaun was op zoek naar de mysterieuze Vhei om hiermee haar ernstig zieke zus Céli te helpen. Maar aan het ze is gevangen genomen in het kasteel van de Ambassadeur en slijt de dagen in de celtoren, waarbij ze regelmatig wordt ondervraagd door Ignes, een oude mensenvrouw.
Uiteindelijk mag ze uit haar cel komen en krijgt ze een taak als slaaf in de keuken. De scherpe wil en tong van Phaun brengen haar nu regelmatig diep in de problemen. Gelukkig heeft ze nu wel een aantal slaven om haar heen die haar wel willen helpen. Zo doet ze langzaam steeds meer schokkende ontdekkingen en komt ze achter gruwelijke waarheden. Haar haat tegen de Ambassadeur wordt steeds groter en ze zoekt naar manieren om wraak te nemen. Zal dat haar lukken of zal ze worden gebroken tot slaaf? Terwijl deel 1 voornamelijk een hele magische wonderlijke wereld was wordt de verhaallijn steeds duisterder en aangrijpender. De schrijfstijl van Valentijn is heel filmisch, fantasierijk maar ook vlot en krachtig, waardoor het verhaal heerlijk en fijn weg leest. De manier waarop Valentijn een verhaal weet te beschrijven is echt alsof je je helemaal in die wereld kan wanen en je alles wat er gebeurd bijna voor je ogen ziet gebeuren. Ik vind dat zijn schrijfstijl in dit boek nog krachtiger is geworden dan in deel 1, wat ik al echt een aanrader vond. Hierin heeft hij nog beter de gevoelens, gedachtes en emoties van de personages in het boek neer weten te zetten. Waardoor het verhaal voor mij nog meer diepgang kreeg.
De verhaallijn is onwijs spannend, eigenlijk heb ik zo goed als het hele boek op het puntje van mijn stoel gezeten. Het verhaal neemt veel onverwachte wendingen waardoor dat je het niet boek kan wegleggen. Ik heb het boek dan ook in 1 dag uitgelezen. Helaas is het ook, net als bij deel 1, dat je het boek dichtslaat met het gevoel je verder wilt lezen en wilt weten hoe het afloopt met Elfyn Phaun. Ik hoop dan ook dat Valentijn ons niet te lang in spanning gaat houden en er snel een deel 3 gaat komen en ook deel 4 en 5 en 6, voor mij mag dit prachtige verhaal nog lang doorgaan.
Ik kan dan ook niks anders concluderen dat dit boek echt een mega dikke 5+ van me krijgt en ik deze serie aan iedereen aanraad!
Hoewel ik graag en makkelijk Engels lees, oefening baart kunst en mijn oud docente Engels gelooft ongetwijfeld niet hoeveel Engelse boeken ik tegenwoordig wegwerk, vind ik het ook heerlijk om Nederlandstalig te lezen en nog fijner als dat ook nog eens boeken zijn van Nederlandstalige auteurs. Ik had veel goeds gehoord over deze serie en na het lezen van deel een en met name de novella keek ik ongelooflijk uit naar dit deel.
In veel opzichten is dit een tussendeel. Onze hoofdpersoon brengt het hele boek door op een plek en leert op het eerste zicht niet al te veel tijdens dat verblijf. Maar, het boek geeft ons wel heel veel informatie en antwoorden over misschien wel het belangrijkste deel van deze serie: De Raad. Ik ben zo ongelooflijk benieuwd hoe het allemaal in elkaar zit en werkt! Ik kan niet wachten om het volgende deel in handen te krijgen.
Daarnaast zorgt Ringelberg er wel voor dat het verhaal nooit saai wordt. In dit geval komt dat met name door alle andere personages. We horen allerlei verschillende verhalen, sommige wat uitgebreider dan andere, en iedereen komt met zijn eigen rugzakje en ervaringen. Dat betekent dat personages niet altijd doen wat we hopen dat ze doen of willen dat ze doen. Ze doen vooral dat wat bij ze past, ook al zien we dat soms pas als we de uitleg van het gedrag te lezen krijgen.
Wat ook in dit boek weer heel duidelijk is, is hoe rijk deze wereld is, hoeveel verhalen deze wereld te vertellen heeft en hoeveel plekken we nog moeten ontdekken. Ik weet natuurlijk niet wat de plannen van Ringelberg zijn, maar als hij zou willen, kan hij volgens mij een carrière lang vooruit, zonder ooit nog een nieuwe wereld te hoeven verzinnen. En als dat de keuze is die hij maakt, komt elk boek dat hij ooit schrijft hier in de kast te staan!
Leuk fantasyboek waarin we meer te zien krijgen van de Ambassadeur en diens huishouden. Phaun wordt iets meer uitgediept, en vormt nieuwe, interessante relaties (ik wil nu ook heel graag Hij die niet bestaat lezen). Het einde vraagt weer om meer, dus ik kan niet wachten op het volgende deel!
Eindelijk! Eindelijk kon ik lezen hoe het verder gaat met Phaun na het eerste boek voorbij het wederwoud. Dat boek las ik in een adem uit en ook dit boek had ik in no time gelezen. Wat zit het toch allemaal zo goed in elkaar en is het zo spannend
Valentijn heeft een ongelooflijke vlotte manier van schrijven en verhaal vertellen. Door deze manier van schrijven wil je steeds meer en meer informatie in je opnemen en wil je niet dat het boek uit is, toch kan je niet stoppen met lezen. Het is levendig, beeldend en het is een genot om die wereld binnen te stappen.
Die hele wereld, de hele setting en de personages, het is allemaal in evenwicht. Ook qua spanningsboog zit het helemaal goed en ja, ook deze keer ga je meteen het volgende boek willen lezen. Wat ongelooflijk sterk is aan dit tweede boek is dat je zoveel leert zonder wijzer te worden. Of toch wel?!
Dus ik heb eigenlijk maar een boodschap voor deze auteur. Valentijn, pennen maar!
Valentijn Ringelberg (1990) is een Nederlandse auteur. Al vanaf jonge leeftijd heeft hij een liefde voor verhalen en waar hij ze eerste uitspeelde met zijn knuffels en speelgoed begon hij ze al snel op te schrijven. Valentijn is een echte boekenwurm die nooit weggaat zonder een boek mee te nemen.
Phaun heeft in één klap alles verloren als ze wordt gevangen genomen door de mysterieuze Ambassadeur. Ze zal moeten werken om in leven te blijven en ontdekt al snel dat er meer achter haar gevangenhouding zit dan ze had verwacht. Zal ze haar plan om haar zus, Céli, te redden nog kunnen waarmaken? Hulp lijkt uit onverwachte hoek te komen als er een toekomstig lid van de Raad van Vha’Rymn aankomt op Fulsur Piek.
Als het duister roept is het tweede boek in De raad van Vha’Rymn serie van Valentijn Ringelberg. Tussendoor schreef hij nog een losstaande novelle die zich afspeelt in dezelfde wereld, Hij Die Niet Bestaat.
Doordat Hij Die Niet Bestaat tussen het eerste en tweede boek uit de serie viel was ikzelf een beetje kwijt wat er allemaal in het eerste boek was gebeurt. Het was daarom fijn geweest als er voorin het boek een kleine recap had gestaan over de gebeurtenissen in Voorbij het Wederwoud. Ik had nu namelijk moeite om bepaalde details terug te halen en heb daardoor regelmatig weer moeten bladeren door het eerste boek om dingen helder te krijgen.
Dit was dan ook gelijk het enige minpuntje aan het boek. Valentijn weet door zijn meeslepende schrijfstijl de lezer direct weer in het verhaal te trekken. Als je daarnaast de vraagtekens die ik had niet hebt zul je door het verhaal heen vliegen. Ook beschrijft hij de omgeving waarin Phaun terecht is gekomen op zo’n beeldende manier dat je het gevoel hebt alsof je zelf in Fulsur Piek bent.
In Als het duister roept passeren er ook weer verschillende wezens de revue. Hierin merk je echt de schrijfkracht van Valentijn Ringelberg. Niet iedere auteur kan onbekende wezens als het ware tot leven wekken en de lezer tot zo’n hoog niveau meenemen in zijn verbeelding.
Het boek zit vol spannend momenten en je leert niet alleen Phaun beter kennen maar gaat ook mee op onderzoek naar haar eigen pas ontdekte geheim. Daarnaast komen er verschillende nieuwe personages aan bod die voor onverwachte twists in het verhaal zorgen. Dit alles maakt dat je aan het einde van dit boek alweer reikhalzend uit zal kijken naar het volgende deel in deze heerlijke serie.
Met Als het duister roept heeft Valentijn voor mij opnieuw bewezen een auteur te zijn die je echt weet mee te trekken in zijn verbeelding en een verhaal weet te schrijven waar je van begin tot eind aan gekluisterd blijft.
Let op: Deze recensie bevat spoilers over deel 1 Voorbij het Wederwoud!
Als het duister roept is het langverwachte vervolg op Voorbij het Wederwoud in de 6-delige serie. Hierin is Phaun door verraad van een metgezel gevangengenomen en deze gevangenschap staat in het vervolgdeel centraal. Wat maakt ze allemaal mee? Wie komt ze tegen? Lukt het haar om te overleven?
Voorbij het Wederwoud bevatte een aantal goede plottwisten en ik had gehoopt dat daar op voortgeborduurd zou worden of in ieder geval dat dat samengevat zou worden in Als het duister roept. Dat viel helaas een beetje tegen. Door een ondervraging in het begin door Ignes aan Phaun worden er een paar dingetjes aangestipt, maar de laatste bladzijdes van deel 1 heb ik wel opnieuw gelezen omdat er geen samenvatting is. Verder ligt de focus vooral op de gevangenschap van Phaun. Daar waar Voorbij het Wederwoud bomvol zat met gebeurtenissen, vond ik dat er in Als het duister roept tegenvallen.
Desondanks komt de lezer wel meer te weten over de Vhéi, de ziekte van Celí, de Ambassadeur en de Raad. De proloog kan ik nog niet zo duiden, maar het verhaal bevatte wel een verwijzing naar iets in deel 1. Verder is de schrijfstijl van Ringelberg fijn en vlot. Gebeurtenissen en gebouwen worden nu meer beschreven, de zinnen sluiten beter op elkaar aan. De schrijfstijl zijn niet complex en qua vertelwijze roept het boek vragen op waardoor je wel nieuwsgierig blijft. De spanningsboog vond ik echter niet zo heel erg hoog, maar op een of andere manier wilde ik wel doorlezen.
Een dikke pluspunt vind ik dat er nieuwe personages naar voren komen, zoals Hydraa, Thar-ya, Nuro en Madame Zitoo. Ze zijn intrigerend, hebben een verleden en je raakt nieuwsgierig naar hun verhaal. Waarom is Thar-ya doof? Hoe komt Hydraa aan dat litteken? Waarom en hoe kwamen ze terecht bij Fulser Piek, de gevangenis? Waarom gaan ze niet weg bij de Ambassadeur? Aan het einde van het boek had ik echter wel nog een hoop onbeantwoorde vragen. Ik hoop wel dat die beantwoord worden in de vervolgedelen.
Samenvattend had ik iets meer spanning en actie verwacht in dit vervolgdeel. De personages en schrijfstijl zijn wel heel fijn en je krijgt wel weer meer te weten over de wereld Vha Rymn. In maart 2022 kunnen we weer in deze wereld duiken omdat dan de novelle Eeuw van de Vhéi verschijnt.
Bedankt Uitgeverij Hamley Books voor dit recensie-exemplaar.
‘Als het duister roept’ is deel twee van de serie ‘de raad van Vha ’Rymn’. Tegen het einde van dit boek moest ik terugdenken aan de proloog, heel sterk gedaan.
Phaun heeft zich flink in de nesten gewerkt in deel één. De groenharige, vurige en koppige Elfyn die haar zus wil redden. Alles lijkt verloren en grijs. Toch weet ze koppig en nieuwsgierig te blijven en de ambassadeur die haar gevangen heeft genomen steeds weer dwars te liggen. Ze maakt contacten en leert dingen bij, maar is dit genoeg?
‘Zolang je hier bent doe je er goed aan om tussen de regels door te luisteren, Elfhei.’ Dit deel bevat weer veel spannende gebeurtenissen, belangrijke nieuwe informatie en zet de boel op zijn kop. Ik leerde nieuwe dingen die mijn interesse weer helemaal aanwakkeren voor deze serie en ik kan nu al niet wachten op de novelle die eraan komt, over figuren die in dit boek wel genoemd zijn waar ik graag meer over zou lezen.
Net als deel een leest dit gemakkelijk weg en leefde ik enorm mee met de karakters en voelde ik mij betrokken bij de toekomst van Vha ‘Rymn. Kortom, goed geschreven. Een aanrader als je van young adult of fantasy houdt.
Het was een compleet andere setting van hoe en waar het verhaal zich afspeelde dan als in boek 1. Het was even wennen maar wel prettig. De hoofdpersoon is volwassener en de gebeurtenissen zijn logischer, het is meer te volgen. Maar ik vond het wel weer minder fantasierijk. Het werd gewoon helder verteld, zonder echt spanning en gevoel dat het misschien wel fout zou gaan. Natuurlijk wil ik wel weten hoe het allemaal eindigd met de personages, dus lees graag deel 3.
Phaun’s avontuur gaat verder, ze is gevangengenomen door de gevreesde ambassadeur en moet zich een weg door het paleis weten te vinden om te kunnen ontsnappen.
Vanaf de eerste pagina zat ik alweer helemaal in het verhaal. De spanning is ook al om te snijden aan het begin van het verhaal. Zo leren we in dit deel meer over de mysterieuze ambassadeur en leren we nieuwe personages kennen.
“Zoals het er vanaf hier uitzag waren er zes deuren die toegang verschaften tot de wasserette. Vijf mogelijke ontsnappingsroutes, als ik de weg terug naar de keuken niet meerekende.”
-Als het duister roept, Valentijn Ringelberg.
Met al deze elementen bij elkaar heeft Valentijn weer een ijzersterk vervolgdeel weten te schrijven, waardoor je het boek maar moeilijk weglegt. Ook vind ik het heel interessant en leuk dat er in deze serie novelles worden geschreven met de achtergond verhalen van de andere personages die je tegenkom in het boek. Dus ik kijk zeker al uit naar de vervolgen!
Daarom geef ik “Als het duister roept” van Valentijn Ringelberg 🌟🌟🌟🌟🌟 sterren!
Dit (e-) boek mocht ik ontvangen als recensie exemplaar van de uitgeverij in ruil voor een eerlijke recensie,bedankt hiervoor!
Ik vond Als het duister roept minder leuk dan Voorbij het Wederwoud, letterlijk. Het was minder avontuurlijk en veel zwaarder en duisterder. De schrijfstijl blijft prettig en spannend, maar het was voor mij iets te dark en traag. De nieuwe personages die wel leren kennen zijn wel supertof en herkenbaar. Een uitgebreide review lees je op Geekish.nl: https://www.geekish.nl/boeken/als-het...