Το μπλουζ της πεταλούδας

by Μάρκος Κρητικός

Η φαινομενικά ακίνδυνη παρακολούθηση μιας φοιτήτριας από τη Σαντορίνη οδηγεί τον ιδιωτικό ντετέκτιβ Μίλτο Οικονόμου στα ίχνη ενός σκοτεινού κυκλώματος ναρκωτικών και πορνείας. Αδίστακτοι εγκληματίες εισβάλλουν αναπάντεχα στη ζωή του όταν μαθαίνουν τη σχέση του με μια πεταλούδα της νύχτας που γνωρίζει πολλά για την παράνομη δράση τους. Αυτό που ίσως αγνοούν είναι ότι ποτέ δεν πρέπει να τα βάζεις με κάποιον που δεν έχει τίποτα να χάσει.

Στη νέα υπόθεση του Μίλτου Οικονόμου, που εξελίσσεται στην Αθήνα και κορυφώνεται στη Μύκονο, κυριαρχούν η νουάρ ατμόσφαιρα στα κακόφημα στέκια της νύχτας και το μαύρο χιούμορ του αντιήρωα πρωταγωνιστή, ενώ οι μελαγχολικές νότες των μπλουζ συνοδεύουν την αφήγηση σαν μουσική υπόκρουση κινηματογραφικής ταινίας.

Genres: Mystery

232 pages, Paperback

First published May 13, 2021

About the author

Ο Μάρκος Κρητικός ήταν Έλληνας συγγραφέας και αρθρογράφος.

Reviews

[Corto Maltese · Rating 5 out of 5]

Δεύτερο βιβλίο της σειράς με τον πρωταγωνιστή τον Μίλτο Οικονόμου- πρώην μπάτσο και νυν ιδιοκτήτη γραφείου ιδιωτικών ερευνών- όπως μας αυτοσυστήνεται με ειδίκευση στις πάσης φύσεως εξωσυζυγικές υποθέσεις. Η αποστολή της παρακολούθησης μιας φοιτήτριας, φαντάζει φαινομενικά απλή και ταυτοχρόνως καλοπληρωμένη, όπως συνήθως όμως συμβαίνει, τίποτε δεν είναι όπως φαίνεται και έτσι κάπως αρχίζει να ξετυλίγεται μια Νουαρ αθηναϊκή ιστορία με τα στερεότυπα του είδους -femme fatale καλλίγραμμες παρουσίες, υπόκοσμος, άφθονο αλκοόλ και διάσπαρτα μπλουζ κομμματια-ενταγμένα αρμονικά στο σύνολο να δίνουν το γρήγορο ρυθμό και την σφικτή πλοκή που αυτό απαιτεί. Το αυτοσαρκαστικο δηλητηριώδες ατακαδορικο χιούμορ για άλλη μια φορά είναι διάχυτο στις σελίδες του βιβλίου και οι βιλβλιοφιλικές αναφορές σε- Jean Patrick manchett, Montalban, Izzo, δίνουν το στίγμα του συγγραφέα. Το βιβλίο ρουφιέται απνευστί, σαν ένα πεπαλαιωμένο καπνιστό σφινάκι ουίσκι αφήνοντας την ίδια γλυκιά επίγευση & σπιρτάδα...

[Yiannis · Rating 4 out of 5]

Δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τους ξένους μαιτρ του είδους. συνομιλεί μαζί τους με υπέροχο τρόπο. Και χιούμορ έχει, και πλοκή και άρτιους χαρακτήρες και εξαιρετική μουσική.

[Mary Bookitsa · Rating 4 out of 5]

Ενα βιβλίο που το διασκέδασα.
Ο Μίλτος Οικονόμου πρώην μπάτσος και νυν ιδιωτικός ερευνητής αναλαμβάνει να βρει τη Μελίνα από τη Σαντορίνη που χάθηκαν τα ιχνη της στην Αθήνα. Η μητέρα της Μελίνας προσφέρει αδρή αμοιβή σε όποιον τη βρει. Ο Μίλτος δέχεται την προσφορά και ξεκινάει ένα κυνηγητό σε σκοτεινές γωνίες των Πατησίων και της Κυψέλης, και στην ηλιόλουστη Μύκονο. Τα πράγματα όμως δεν είναι όπως φαίνονται. Με συντροφιά ουίσκι να ρεει άφθονο στο σώμα του σχεδόν όλη μέρα, και το βοηθό του, έναν νεαρό με ερωτικά προβλήματα μπλέκουν σε μια ιστορία με ναρκωτικά, εμπόριο λευκής σαρκός και πολλά μυστικά.
Γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο σε βάζει αμέσως μέσα στην ιστορία.
Νουαρ ατμόσφαιρα, απολαυστικοί διάλογοι, έξυπνες ατάκες, Black humor, ολα σε σωστές δόσεις.
Ο Μίλτος Οικονόμου ένας ήρωας που εκ πρώτης όψεως σου φαίνεται αντιπαθής, όσο γύρνούν οι σελίδες και βλέπεις πως σκέφτεται, νιώθει και ενεργεί τον συμπαθείς θέλεις δε θέλεις. Και ας κατεβάζει ένα μπουκάλι ουίσκι στην καθισία του.
Είναι ο άνθρωπος που θα έκανε τα πάντα όσο επικίνδυνα και αν ήταν, επειδή κάποιος πείραξε την πεταλούδα του.

[Βρόσγος Άντυ · Rating 5 out of 5]

ΜΙΑ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΥΨΗΛΩΝ ΠΤΗΣΕΩΝ

«Αντιπαθείς ακόμα όλους τους μπάτσους;»
«Όχι, μόνο αυτούς που έχω γνωρίσει».

Η φαινομενικά ακίνδυνη παρακολούθηση μιας φοιτήτριας από τη Σαντορίνη, υπόθεση που αρχικά δεν καιγόταν να αναλάβει, μπλέκει τον Μίλτο Οικονόμου στα δίχτυα ενός πολυπλόκαμου κυκλώματος που μοιάζει πολύ ισχυρό για τα κυβικά ενός ιδιωτικού ντετέκτιβ με ειδίκευση στις εξωσυζυγικές σχέσεις.
Όλα αυτά μέχρι να πειράξουν την πεταλούδα του.

✅Αυτό το μπλουζ κυλάει αργά και απολαυστικά θυμίζοντας την ωρίμανση του ουίσκι που ρουφάει σαν σφουγγάρι ο Μίλτος Οικονόμου. Το πέταγμα γίνεται σταδιακά και νωχελικά όπως οι τολύπες του καπνού από το τσιγάρο που βρίσκεται μόνιμα κρεμασμένο στα χείλη του. Αυτό όμως δεν συμβαίνει επειδή φλυαρεί, κάθε άλλο. Ο συγγραφέας έχει καταφέρει, στα δικά μου μάτια τουλάχιστον, να μην έχει ούτε μία λέξη παραπάνω από όσες χρειάζονταν για να δημιουργήσει ένα σπουδαίο μυθιστόρημα. Απλά θέλει τον χρόνο του. Όπως και ο Μίλτος Οικονόμου. Έχω πάντως βάσιμους λόγους να πιστεύω ότι ένας από τους πιο Τσαντλερικούς ήρωες που έχω συναντήσει μέχρι σήμερα, αυτονομήθηκε κάποια στιγμή στο χαρτί, με την άδεια ή όχι του συγγραφέα δεν ξέρω, σίγουρα πάντως προς τέρψη του αναγνώστη.

💣Πρώτο πρόσωπο και ενεστώτας χρόνος δεν δίνουν απλά ζωντάνια στο κείμενο αλλά μας επιτρέπουν να τυπώσουμε μέσα στο μυαλό ενός φιλοσοφημένου, μπερδεμένου και σαρκαστικού σύγχρονου δον Κιχώτη. Σε αυτό το μυαλό, νηφάλιο ή όχι, πολλά μπορούν να συμβούν. Σχεδόν τα πάντα, εκτός από ένα. Να πλήξεις.
💣Το πρώτο που θα αντιληφθεί κάποιος στο βιβλίο του Markos Kritikos , είναι ο τρόπος με τον οποίο χτίζει το σκηνικό του και μας παρουσιάζει τους χαρακτήρες της ιστορίας του. Κοφτές προτάσεις, μαύρο, κατάμαυρο χιούμορ, παρομοιώσεις που θα ζήλευε και ο θείος Ρέιμοντ. Φτάνουν λίγες μόνο λέξεις για να νιώσεις την απόλυτα σκοτεινή, νουάρ ατμόσφαιρα του βιβλίου, τις αλλαγές στον χώρο, τον χρόνο, τις συνθήκες.
💣Ο συγγραφέας κινεί αριστοτεχνικά τα νήματα οδηγώντας τον αναγνώστη, σαν ένα ζωντανό εκκρεμές, να αιωρείται από το τρανταχτό γέλιο που προσφέρουν οι διάλογοι του ιδιωτικού ντετέκτιβ με τις δηλητηριώδες ατάκες, στο απόλυτο πάγωμα και την αμηχανία μπροστά στην απώλεια ανθρώπων και ελπίδων. Με τον ίδιο πειστικό τρόπο που μας περνάει από τον απλό στακάτο λόγο σε πραγματικά λογοτεχνικά μονοπάτια μέσα από τις φιλοσοφικές αναζητήσεις και τους εσωτερικούς διαλόγους του ήρωα.

💣Οι δέκα εντολές του Τσάντλερ για το γράψιμο τηρούνται απαρέγκλιτα, δίνοντας μας μια σφιχτοδεμένη, ρεαλιστική ιστορία χωρίς ευκολίες και φτηνά τεχνάσματα, με απόλυτα ικανοποιητικό τέλος. Τα μεγάλα ατού της αφήγησης είναι η ατμόσφαιρα και η γλώσσα καθώς ο συγγραφέας δεν επιχείρησε να εντυπωσιάσει με την πρωτοτυπία της ιστορίας του που έχει έντονο άρωμα περασμένων δεκαετιών, αυτό της χρυσής εποχής του hard boiled.

🎸📖 Οι καλεσμένοι του Μάρκου είναι πολλοί και σπουδαίοι. Από την Τζόπλιν (και δική μου καλεσμένη στην AVARITIA) και τον Έρικ Μπάρντον μέχρι τον Ιζό και τον Καμύ, οι επιρροές όσο και οι αναφορές του συγγραφέα είναι εμφανείς. Μας αφήνει τα διακριτικά του είτε με υπαρξιακά ερωτήματα είτε με στίχους και νότες.

💥Το τελευταίο κεφάλαιο είναι μια ωδή στο hard boiled και το noir. Η αναφορά στο διπλό άλλοθι, το πιο αγαπημένο μου βιβλίο της κατηγορίας, ήταν το κερασάκι σε μια έτσι κι αλλιώς χορταστική τούρτα.

💥Σκέφτομαι ότι είναι πιθανόν να ανέθετα μια υπόθεση στον αντιήρωα Μίλτο Οικονόμου. Είναι όμως κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι θα απολάμβανα μερικά ποτά μαζί του μιλώντας για μουσική, πολιτική και λογοτεχνία.
Συστήνεται ανεπιφύλακτα ως ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει τελευταία.

Υ.Γ 1 Θεικός ο φανταστικός διάλογος με τον Φάμπιο Μοντάλ
Υ.Γ 2 Θα αγαπήσετε τον Φλούδα
Υ.Γ 3 Έχω μείνει με μια απορία αλλά σκέφτομαι να την θέσω στον ίδιο τον συγγραφέα προσωπικά

[Pelio Papadia · Rating 4 out of 5]

Χτες βράδυ έπεσα κατά τη μία, ήμουν ήδη κουρασμένη, είχα πολύ πρωινό ξύπνημα και μια γεμάτη μέρα. Οπότε, είπα να πιάσω να ξεκινήσω έτσι λίγο τις πρώτες σελίδες από "Το μπλουζ της πεταλούδας" για να χαλαρώσω και να αποκτήσω μια αίσθηση του κειμένου. Εντάξει, το τέλειωσα στις τρεισήμισι, είμαι με ούτε τέσσερις ώρες ύπνο, αλλά χαλάλι. Δεν μπορούσα να σταματήσω.
Ωραία υπόθεση, κλασική νουάρ, με τα ντρόγκια της, τον υπόκοσμό της, τα κακόφημα μπαρς της, τις πόρνες της, τους φόνους της, τα λαμόγια της και τις μοιραίες γυναίκες της. Ακόμα πιο ωραίος ο πρωταγωνιστής πρώην μπάτσος-νυν ιδιωτικός ντετέκτιβ Μίλτος Οικονόμου (γεμάτος πάθη, σαν Έλλην Φίλιπ Μάρλοου). Από τους καμένους αντιήρωες που, αν και θεωρητικά είναι μισητοί, εγώ τους αγαπώ. Γεροί δευτερεύοντες και τριτεύοντες χαρακτήρες (θέλω να γνωρίσω τον κερατωμένο παπά που διαβάζει Μπουκόφσκι). Ξεχωριστή γλώσσα, μια γαλλική εσάνς που με γοήτευσε κι ένα υποδόριο, κοφτερό χιούμορ, που λατρεύω, να διατρέχει όλο το κείμενο με τις ατάκες να διαδέχονται η μια την άλλη. Και μουσική. Τα Μπλου, που λέει κι ο Πιλαλί στα "Ανατολικά του Κεντάκι". Μελαγχολικά κι αγαπημένα "μπλου" που σιγοτραγουδούσα καθώς προχωρούσαν οι σελίδες η μια μετά την άλλη. Δεν είχα διαβάσει τα προηγούμενα βιβλία του Μάρκου Κρητικού. Θα τα αναζητήσω.

[Χρήστος Γιαννάκενας · Rating 5 out of 5]

Για μια ακόμη φορά ο Μάρκος Κρητικός μας χαρίζει ένα πραγματικά καλοδουλεμένο βιβλίο, αυτή τη φορά με λιγότερο χιούμορ και περισσότερες αναφορές σε αγαπημένους συγγραφείς και βιβλία. Ο Μίλτος Οικονόμου είναι κάτι σαν τον Έκτωρ Μπελασκοάραν Σάυν της Ελλάδας, στο λιγότερο μονόφθλαμο. Από τις καλύτερες πρώτες επιλογές για τις καλοκαιρινές μας αναγνώσεις!

[Lefteris Bouros · Rating 5 out of 5]

Ωραία γλώσσα, ενδιαφέροντες χαρακτήρες, υπόκοσμος, αλητεία και ύπουλα χτυπήματα κάτω απ' τη ζώνη, μακριά από τα αργόσυρτα διαδικαστικά των αστυνομικών υπηρεσιών - το διασκέδασα ιδιαίτερα.

[Georgia · Rating 3 out of 5]

Δείτε επίσης και στο Chill and read

Μία από τις θετικές εκπλήξεις του φετινού καλοκαιριού είναι και «Το μπλουζ της πεταλούδας» του Μάρκου Κρητικού. Πιστός στο παλιό καλό νουάρ, ο συγγραφέας μέσα στις 230 τόσες σελίδες του καταφέρνει να στήσει μια ιστορία με ήρωα τον ιδιωτικό ντετέκτιβ και πρώην αστυνομικό, Μίλτο Οικονόμου. Αυτό που ξεκινάει σαν μια ακίνδυνη παρακολούθηση μιας νεαράς ατίθασης Σαντορινιάς, καταλήγει στα ίχνη ενός σκοτεινού κυκλώματος ναρκωτικών, πορνείας, εκβιασμών και διάφορων άλλων αδικημάτων.

Ο κλασσικός ιδιωτικός ντετέκτιβ που έχουμε συνηθίσει στα νουάρ μυθιστορήματα, ίσως με λιγάκι παραπάνω ουίσκι στις φλέβες του από ότι αίμα, διατηρεί γραφείο στην πλατεία Μοναστηρακίου, από όπου χειρίζεται τις όποιες υποθέσεις του. Από το παράθυρό του βλέπει μια από τις πιο πολυσύχναστες πλατείες της Αθήνας αλλά και μία από τις πιο μαραζωμένες. Είναι η πλατεία των αντιθέσεων, γεμάτη τουρίστες που έρχονται στην κοιτίδα του πολιτισμού για να δουν όσα δημιούργησαν οι Αρχαίοι Έλληνες και αντ’ αυτού έρχονται σε επαφή με τη φτώχεια και την εξαθλίωση της πόλης του σήμερα. Όλα αυτά τα γνωρίζει καλά, γι’ αυτό και κατά βάση ασχολείται με εξωσυζυγικές υποθέσεις όλων των ειδών, όμως δε θα μπορέσει να αντισταθεί σε μια υπόθεση λιγάκι διαφορετική και φαινομενικά πιο εύκολη, όταν δει τι ακριβώς άτομα εμπλέκονται. Αφού η υπόθεση πάρει μια κάπως πιο προσωπική χροιά, θα γίνει από τη μεριά του συγγραφέα πιο πολύ υπόθεση εκδίκησης, παρά οτιδήποτε άλλο.

Ο Μάρκος Κρητικός, λάτρης του νουάρ, των ντετέκτιβ και των μπλουζ δημιουργεί ένα χαρακτήρα βγαλμένο μέσα από τα βιβλία στα οποία αναφέρεται, εμπνευσμένο από τους συγγραφείς που του αρέσει να διαβάζει και γεμάτο μαύρο χιούμορ. Αυτό είναι το δεύτερο βιβλίο με τον ντετέκτιβ Μίλτο Οικονόμου, όμως μια χαρά τον μαθαίνουμε κι από εδώ. Όποιος θέλει, μπορεί να αναζητήσει και το «Κάνε το σταυρό σου» για να γνωρίσει τον Οικονόμου από την αρχή της ζωής του στο χαρτί.

Πέρα από τον ιδιόρρυθμο ντετέκτιβ, το βιβλίο πλαισιώνεται από χαρακτήρες αρκετά ενδιαφέροντες, όπως τον πρώην μποξέρ και βοηθό του Οικονόμου, το Βλάση, αλλά και τον βιβλιοπώλη αλλά και τρόπον τινά πληροφοριοδότη του Οικονόμου. Ενδιαφέρουσα προσθήκη ήταν ο παρατημένος και λάτρης του Μπουκόφσκι παπάς! Δε θα μπορούσαν βέβαια να λείψουν οι αιθέριες υπάρξεις, που έπαιξαν κι αυτές σημαντικό ρόλο στην ιστορία, από την όμορφη δικηγόρο Ναταλία που τον προσέγγισε για τη δουλειά της παρακολούθησης, μέχρι την εξωτική Βαλερί, τον πιο κοντινό άνθρωπο του Οικονόμου.

Το παζλ συμπληρώνει ο υπόκοσμος, που φυσικά δε θα μπορούσε να λείπει, καθώς επίσης η συμπαθητική σπιτονοικοκυρά και ο προστάτης του σπιτιού (;) Φούσκας! Μαζί τους, στις σελίδες του βιβλίου, ο αναγνώστης θα βρει αναφορές σε αγαπημένους συγγραφείς και βιβλία του ήρωα και του συγγραφέα, καθώς και μια ολόκληρη σειρά από μπλουζ που ακούγονται από την αρχή μέχρι το τέλος του βιβλίου και συνοδεύουν την ανάγνωση με την κατάλληλη ατμόσφαιρα που ταιριάζει στο κείμενο. Στίχους από αρκετά από αυτά τα τραγούδια θα βρει ο αναγνώστης διάσπαρτους μέσα στο κείμενο, όπου ταιριάζουν με βάση την ιστορία τη συγκεκριμένη στιγμή, την ψυχολογική κατάσταση του ήρωα, που κάνει και την αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, ή που τυχόν ακούγονται στο ραδιόφωνο τη δεδομένη στιγμή.

Αν είστε λάτρης του νουάρ, μην το προσπεράσετε!

Στο παραπάνω λινκ θα βρείτε και το soundtrack του βιβλίου!

[Yiota Vasileiou · Rating 4 out of 5]

Σε audiobook μέσω Jukebooks.

3,5*

[Tasosk · Rating 3 out of 5]

Παρά την φιλότιμη προσπάθεια του συγγραφέα, η ιστορία δεν με κράτησε ιδιαίτερα. Στα συν οι αναφορές σε μουσικές μελωδίες/ροκιές που ταιριάζουν με τις μουσικές επιλογές μου, αλλά και η αγάπη του συγγραφέα σε συγγραφείς αστυνομικών βιβλίων - ακόμα και αυτά όμως με μέτρο. Στα πλην η εμμονή του ήρωα με το ποτό, χωρίς να υπάρχει το σχετικό πλαίσιο για να δικαιολογείται. Το ξεκίνησε ο Nesbo με τον Χόλε και για αυτό έκανα τέσσερα χρόνια να διαβάσω βιβλίο του. Αρκετά με το αλκοόλ! Μπορείς να φτιάξεις έναν τραγικό ήρωα και χωρίς ανύπαρκτα προβλήματα.

[Emma Charala · Rating 5 out of 5]

Ατμοσφαιρικό, εξαιρετική πλοκή με ενδιαφέροντες χαρακτήρες, υπέροχες μουσικές και βιβλία. Προτείνεται ανεπιφύλακτα.

[Kostas Sakkalis · Rating 2 out of 5]

Ο Κρητικός μου δίνει την αίσθηση ότι είναι (ή μπορεί να γίνει) καλύτερος συγγραφέας από ο,τι το βιβλίο αυτό δείχνει. Έχει αποσπάσματα καλής γραφής, έχει ωραίες ατάκες να εμφανίζονται ειτε για να προκαλέσουν χαμόγελο είτε για να δώσουν το ζητούμενο attitude στον χαρακτήρα, γενικά φαίνεται να μπορεί να πει μια ιστορία.

Όμως, η πόρνη (δική του ορολογία) που ξέρει από Lorca, οι γυναίκες που είναι όλες πανέμορφες και μοιραίες, οι χαρακτήρες που είναι επίπεδοι και γεμάτοι από τα κλισέ του νουάρ, οι συνεχείς παραπομπές που δε δίνουν κάτι στη ιστορία παρά εμφανίζονται ως name dropping και μέσα σε όλα μια Αθήνα όπου σε κάθε γωνιά της ακούγονται blues (μα ζούμε στην ίδια πόλη;) με κάνουν να μην μπορώ να συνδεθώ με την ιστορία που λέει. Η οποία είναι μια τυπική ντετεκτιβικη ιστορία που δε φιλοδοξεί να πει και τίποτα άλλο.

Νιώθω ότι πρέπει να διαχωρίσει τον οπαδό του είδους που (δεν) κρύβει μέσα του και να αφήσει τον συγγραφέα να πάρει περισσότερο τον έλεγχο, αν βγάζει κανένα νόημα αυτό που λέω.

[Γιάγκος Πλατής · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετική γραφή! Χιούμορ, νύχτα, μουσική, εξαρτήσεις και ηδονές συνθέτουν ένα από τα πιο όμορφα αναγνώσματα που διάβασα τελευταία. Κινηματογραφικό, μυστηριώδες, ευφυές και σκοτεινό, είναι σαν να ακούς χωρίς παύση λίστες του BB King και του Muddy Waters με φόντο την Αθήνα (κυρίως αλλά όχι μόνο).

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 4 out of 5]

https://dominicamat.blogspot.com/2021...

Μπορεί η λογοτεχνία να συσχετιστεί με την μουσική; Κι όμως γίνεται! Αν το καλοσκεφτούμε τα περισσότερα -αν όχι όλα- τα βιβλία που ανήκουν σε ποικίλα λογοτεχνικά είδη μπορούν να σιγοψιθυρίσουν στα αυτιά μας μία συγκεκριμένη μελωδία που τα χαρακτηρίζει κατά την διάρκεια της ανάγνωσής των. Πάρτε για παράδειγμα τα αστυνομικά βιβλία που ανήκουν στην κατηγορία των νουάρ. Υποβόσκει από πίσω μία αισθαντική τζαζ μουσική,μέσα σε ένα ασπρόμαυρο σκηνικό όπου η μυρωδιά του καπνού από τα πούρα καί των άκρως ερωτικών αρωμάτων των μοιραίων γυναικών συνδυάζονται με την γεύση που αφήνει ένα ουϊσκι μπέρμπον,ή,ένα βαθύ κόκκινο κρασί στον ουρανίσκο μας ''γαργαλώντας'' τις αισθήσεις μας κί οδηγώντας μας,εντέλει,σε έναν κόσμο μυστηρίου,αγωνίας καί έντονου σασπένς.

Ο συγγραφέας Μάρκος Κρητικός επιστρέφει μέσα από το νέο του μυθιστόρημα με τίτλο ''Το μπλουζ της πεταλούδας",που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο,έχοντας για συντροφιά τον ιδιωτικό ντετέκτιβ Μίλτο Οικονόμου. Ένας παλιός γνώριμος για όσους/ες έχετε διαβάσει προηγούμενο έργο του συγγραφέα καί μία νέα γνωριμία για εμένα,που έμελλε να είναι καθοριστική,αφού κατάφερε να κερδίσει το ενδιαφέρον καί την συμπάθειά μου από τις πρώ��ες,κιόλας,σελίδες του βιβλίου. Δεν σας το κρύβω πως ήταν αυτό ακριβώς που χρειαζόμουν,μετά την περίοδο των διακοπών,ώστε να με κάνει να συνεχίσω δυναμικά τις αναγνώσεις βιβλίων.

''Η φαινομενικά ακίνδυνη παρακολούθηση μιας φοιτήτριας από τη Σαντορίνη οδηγεί τον ιδιωτικό ντετέκτιβ Μίλτο Οικονόμου στα ίχνη ενός σκοτεινού κυκλώματος ναρκωτικών και πορνείας. Αδίστακτοι εγκληματίες εισβάλλουν αναπάντεχα στη ζωή του όταν μαθαίνουν τη σχέση του με μια πεταλούδα της νύχτας που γνωρίζει πολλά για την παράνομη δράση τους. Αυτό που ίσως αγνοούν είναι ότι ποτέ δεν πρέπει να τα βάζεις με κάποιον που δεν έχει τίποτα να χάσει." (Περίληψη οπισθοφύλλου)

Ο συγγραφέας,κατά ένα δικό του τρόπο,από την αρχή,κιόλας,της αφήγησης μας προσφέρει ένα κείμενο ζωντανό,όπου οι περιγραφικές,ρεαλιστικές εικόνες,το σαρκαστικό,μαύρο χιούμορ,οι έξυπνοι διάλογοι,οι κοφτές προτάσεις,η άμεση εναλλαγή σκηνών καί η προσεγμένη έκτασή του που δεν ξεφεύγει σε όγκο,αλλά παραμένει στα πλαίσια που όλα ειπώνονται χωρίς να υπάρξουν κενά,δηλώνουν σθεναρά το παρών με αποτέλεσμα ίσως ένα από τα καλύτερα νουάρ που έχω διαβάσει από την αρχή της χρονιάς. Καθ'όλη την διάρκεια της ανάγνωσης,είχα την αίσθηση πως παρακολουθούσα μία κινηματογραφική ταινία ως μία ακόμη αφανής ηρωϊδα. Με παράλληλη δράση σε Αθήνα καί Μύκονο καί με έμφαση στο αντιφατικό σκηνικό ανάμεσα στα κακόφημα στέκια της πρώτης καί την πολυτέλεια της δεύτερης,τονίζονται οι διαφορές που υπάρχουν στην κοινωνία καί όσα θέλουμε να πιστεύουμε πως δεν υφίστανται,αλλά είναι εκεί.

Σημαντικό στοιχείο του βιβλίου -κατ'εμέ- είναι ο βασικός πρωταγωνιστής,ο Μίλτος Οικονόμου. Από την πρωτοπρόσωπη αφήγηση έως καί την συνολική του παρουσία μέσα στην υπόθεση,θεωρώ πως δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη επιλογή από εκείνον. Βλέπετε,έχω μία ιδιαίτερη αδυναμία στους αντιήρωες γιατί -κατά ένα παράδοξο λόγο- μέσα στο μυαλό μου φαντάζουν πιο οικείοι καί αληθοφανείς. Σαν να μπορούμε να βρούμε πάνω τους στοιχεία του εαυτού μας που κρύβουμε καλά καί δεν επιθυμούμε να φανερώσουμε στους γύρω μας. Σαν το σκοτάδι,τα πάθη καί τα λάθη που μας συντροφεύουν καθημερινά. Σαν τις ερινύες που δεν μπορούμε να τους ξεφύγουμε. Βέβαια,καί η επιλογή των λοιπών προσώπων έχει γίνει με σωστό τρόπο ώστε να έχουμε ολόκληρη την εικόνα μπροστά μας. Ειδικά,ο Φλούδας θα σας μείνει αξέχαστος.

''Το μπλουζ της πεταλούδας'' ο τίτλος του βιβλίου κι επέλεξα να αφήσω στο τέλος τον σχολιασμό μου. Τολμώ να πω πως με ιντρίγκαρε όταν τον πρωτοάκουσα. Πώς μπορεί να συνδέεται η εν λόγω μουσική με την πεταλούδα; Η μελωδικότητα που ''ντύνει'' το κείμενο εξαιτίας της χρήσης στίχων από ανάλογα μουσικά κομμάτια,ή,έργα άλλων συγγραφέων τονίζει όλα όσα επιθυμεί να κοινωνήσει ο συγγραφέας στο αναγνωστικό κοινό. Όλη η πλοκή μοιάζει σαν το πέταγμα της πεταλούδας που μας εντυπωσιάζει,αλλά κρατά τόσο όσο ώστε να μην χάσει την ομορφιά του. Κι αν δεν με πιστεύετε δεν έχετε παρά να το ανακαλύψετε μόνοι/ες σας!

Καλά σας αναγνώσματα!

[Halazonitis Dimitris · Rating 5 out of 5]

Βιβλιόφιλο, μουσικόφιλο,νουαρ με τα όλα του. Απολαυστικό!!!

[Κρίτων Γρηγοράκης · Rating 2 out of 5]

Στα συν του βιβλίου ότι διαβάζεται εύκολα. Ο τρόπος γραφής του Κρητικού είναι άμεσος, μοντέρνος, έξυπνος, με χιούμορ.
Εκεί σταματούν τα θετικά. Το βιβλίο έχει πολύ ρηχούς ήρωες και είναι γεμάτο κλισέ: Ο "γυναικάς" - κυνηγός ντετέκτιβ, μπεκρής μέχρι δηλητηριάσεως του αναγνώστη από τους ατμούς αλκοόλ. Στο μισό βιβλίο δέρνει ή τον δέρνουν. Θα τον χαρακτήριζα σαν κλισέ κακέκτυπο σε ήρωα του Chadler. Oι γυναίκες είναι femmes fatales που παίρνουν τα μυαλά ή ανυπεράσπιστα θηλυκά που περιμένουν τον κάπτεν μάγκα / παρακμή ντετέκτιβ να τις σώσει. Οι κακοί είναι σημαδεμένοι ή κτήνη όρθια ή σατανικοί εγκέφαλοι που κινούνται στην καλή κοινωνία και κινούν τα νήματα.
Η πλοκή "κολλάει" και έχει συνέχεια επαναλήψεις ξύλο και άλλο ξύλο, πιώματα μπαρ και καταχρήσεις, και καλά νουάρ.
Η αστυνομική λογοτεχνία υποτίθεται ότι είναι και κοινωνική ανάλυση και βαθύτεροι στοχασμοί πάνω στην κοινωνία και τον άνθρωπο. το συγκεκριμένο δεν έχει τίποτε που να παραπέμπει σε κοινωνικό στοχασμό, καθόλου δουλειά και μελέτη χαρακτήρων.
Ξέρετε τι έχει. Καλό μάρκετινγκ - μπόλικη διαφήμιση. Δεν το συστήνω παρά μόνο για να σκοτώσεις χρόνο / να περάσεις λίγες ανούσιες ευχάριστες ώρες (όπως στην περίπτωσή μου στο καλοκαιρινό ταξίδι σε πλοίο)

[Kostas Kyriakopoulos · Rating 2 out of 5]

Αφηγηματικά καλό, στρωτή γραφή, ενδιαφέρουσα πλοκή, ικανοποιητικός αριθμός πειστικών ανατροπών με πιο δυνατό του χαρακτηριστικό την έντονη ατμόσφαιρα, κάτι που είναι εξαιρετικά δύσκολη και απαιτητική συγγραφική διαδικασία. Πολύ έντονα στοιχεία βεβιασμένου μιμητισμού της pulp νουάρ ατμόσφαιρας, αταίριαστη εμμονή στη χρήση της ατάκας με το άλλοθι του μαύρου χιούμορ αλλά σε υπερβολικό βαθμό που αδικεί το βιβλίο κάνοντας τον ήρωα -σε αρκετά σημεία- να εμφανίζεται απλώς ως αναίτια"εξυπνάκιας". Η αστοχία αυτή, δυστυχώς, έχει το κόστος της.

[Paraskevi Parissi · Rating 5 out of 5]

Ν΄ αυτοκτονήσω ή να φτιάξω καφέ;

Με αυτή την φράση θα ξεκινήσω να σας παρουσιάσω το βιβλίο το ‘Μπλουζ της πεταλούδας’ που κάθε φορά που το σκέφτομαι χαμογελώ μόνη μου, γιατί είναι πραγματικά ένα αστυνομικό βιβλίο μικρό σε έκταση, αλλά πολύ ικανοποιητικό σε απόλαυση.
Το βιβλίο το διάβασα το καλοκαίρι και μου έκανε τρομερή, μα τρομερή εντύπωση ο τρόπος γραφής του συγγραφέα σε σχέση με το θέμα της ιστορίας. Βεβαίως είναι ένα νουάρ αστυνομικό με πρωταγωνιστή έναν παρορμητικό αντιήρωα χωρίς ηθικές αναστολές, ο οποίος είναι επιρρεπής στις καταχρήσεις , στις γυναίκες και έρχεται σε επαφή με τον υπόκοσμο αλλά το χιούμορ που τον χαρακτηρίζει ομολογώ ότι τον ξεχωρίζει από άλλους αστυνομικούς του είδους. Ο αυτοσαρκασμός και όλες οι μειλίχιες σκέψεις του, που σου τις παρουσιάζει χωρίς αναστολές κάνουν τον αναγνώστη να τον γουστάρει πάρα πολύ και να γελά κατά την διάρκεια της ανάγνωσης.

Μέσα από τον χαρακτηριστικό Μίλτο Οικονόμου , έναν αντιήρωα που αντιστέκεται στους μηχανισμούς του συστήματος, ο συγγραφέας θέλει να χλευάσει τις ανθρώπινες συμπεριφορές ,την διαφθορά της εξουσίας μα πάνω από όλα την αδυναμία του ανθρώπου να κυριαρχήσει τα πάθη του. Επίσης θέλει να τονίσει μέσα από κωμικό τρόπο, ότι η δικαιοσύνη δεν μπορεί να ταυτιστεί πάντα με ότι θεωρούμε δίκαιο και ηθικό για αυτό η αυτοδικία είναι μονόδρομος σε έναν άνθρωπο, σε έναν χαρακτήρα που χάνετε μέσα στην τζαζ, στο αλκοόλ και στους καπνούς του τσιγάρου του.

Κυνηγάμε την ζωή μας για να τις δώσουμε μία κλωτσιά στον πισινό!!
Είναι από τις λίγες φορές που διάβασα αστυνομικό βιβλίο και δεν με ενδιέφερε καθόλου να βρω ποιος είναι ο ένοχος, γιατί με παράσερνε ο πρωταγωνιστής στους σκοτεινής δρόμους του μυαλού του, μέσα από τις μουσικές επιλογές του που το μαύρο χιούμορ κυριαρχούσε με ένα πανέξυπνο, μα πανέξυπνο τονίζω ξανά κωμικό τρόπο. Πολλές φορές σκέφτηκα ότι είναι ένας καταθλιπτικός τύπος και έχει παραιτηθεί από την ζωή του για αυτό δεν φοβάται τίποτα ή να το θέσω καλύτερα δεν φοβάται να χάσει τίποτα…… ακόμη και την ζωή του.
Οι στίχοι από μουσικά κομμάτια, όπως το Almost like blues του Leonardo Cohen καθώς και αναφορές σε λογοτεχνικά βιβλία και συγγραφείς όπως το Χίλιες διακόσιες ογδόντα μαύρες ψυχές του Τζιμ Τόμσον στις σελίδες του βιβλίου, με ενθουσίασαν τόσο πολύ που τα έψαξα όλα στο διαδίκτυο και φαντάζομαι το ίδιο θα κάνετε και εσείς αγαπημένοι μου αναγνώστες!

Μια πεταλούδα που δαγκώνει τα φτερά της …. Σε πλησιάζω και πεθαίνω να μ΄ αγγίξεις … μα η εικόνα σου παγώνει … μετά σε βλέπω πάλι μόνη. Απίστευτοι εμπνευσμένοι στίχοι που τους ακούς από την μοναδικοί φωνή του Β. Παπακωνσταντίνου θα μου θυμίζουν πάντα το μπλουζ της πεταλούδας του Κρητικού, το οποίο είναι ένα ατμοσφαιρικό βιβλίο που σου τονίζει ότι αν θέλεις να χαϊδεύεις τις πληγές σου δεν θα σου φθάσει μια ζωή για να το κάνεις!!! Σε όλες τις πεταλούδες της νύχτας που τους αρέσει να ακούν μπλουζ στην βροχή και που κανένας δεν θα κλάψει για το χαμό τους …… εκτός από τον ουρανό.

Να το διαβάσετε το βιβλίο…. Θα με θυμηθείτε!!!

[Δημήτρης Κώτσος · Rating 4 out of 5]

Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας μας είναι ο Μίλτος Οικονόμου που εκτελεί χρέη ιδιωτικού ερευνητή τα τελευταία χρόνια καθώς η θέση του στην αστυνομία διακόπηκε λόγω κάποιων ατυχών γεγονότων. Η εξαφάνιση της νεαρής Μελίνας από την Σαντορίνη τον κινητοποιεί ώστε να βρει την αφορμή και τα αίτια που οδήγησαν σε αυτό το γεγονός.

Αν και στην αρχή είναι μία απλή εξαφάνιση όσο προχωράει η ιστορία αρχίζουν να παρουσιάζονται πολλές σκοτεινές πλευρές που φωτίζουν μία κοινωνία που εθελοτυφλεί και καταφέρνει να κουκουλώσει πολλές μαύρες σελίδες του υποκόσμου.

Μία ενδιαφέρουσα αστυνομική ιστορία με γρήγορη πλοκή, έξυπνους διαλόγους και υποδόριο χιούμορ. Στα θετικά επίσης η χρήση του πρώτου προσώπου που δίνει αμεσότητα και κάνει τον αναγνώστη να συμπορευτεί και να γνωρίσει καλύτερα τα πρόσωπα. Εκπληκτική η ανάλυση και η παρουσίαση του ψυχισμού του πρωταγωνιστή αλλά και των υπολοίπων.

Αυτό που μου άρεσε πολύ είναι ότι δεν έμεινε μόνο στην περιγραφή της περιπέτειας αλλά ασχολήθηκε και με τα κοινωνικά ζητήματα. Ο τρόπος που δρουν οργανωμένες ομάδες για να προωθήσουν ναρκωτικές ουσίες αλλά και να εκμεταλλευτούν γυναίκες για να της βγάλουν στη πορνεία.

Ένα καλογραμμένο βιβλίο που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος.

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.

[Irene Lioli · Rating 4 out of 5]

Ο Μίλτος Οικονόμου, πρώην αστυνομικός και νυν ιδιωτικός ερευνητής με γραφείο στο Μοναστηράκι, έχει ορισμένα από τα κλασικά χαρακτηριστικά των ηρώων αστυνομικών μυθιστορημάτων: είναι έντιμος, απόμακρος, συνήθως άφραγκος, λάτρης του ωραίου φίλου, του καλού φαγητού και του άφθονου αλκοόλ, έχει χιούμορ, μαύρο, διακριτικό και έξυπνο, λίγους φίλους και κυρίως εκείνη τη διάχυτη μελαγχολία των ανθρώπων που έχουν ζήσει πολλά και που τους καθιστά γνήσια γοητευτικούς.  (...)
inthebooklight.gr

[M Vidali · Rating 5 out of 5]

Να συμπαθείς όχι μόνο τον πρωταγωνιστή του βιβλίου, αλλά και τους δεύτερους και τρίτους ρόλους. Ο Μίλτος Οικονόμου είναι βγαλμένος από φιλμ νουάρ κι ας κινείται στην σύγχρονη Αθήνα.

[Γιώτα Παπαδημακοπούλου · Rating 4 out of 5]

Διαβάστε την άποψή μας στο site μας:
https://www.culture21century.gr/2021/...

Ο Μίλτος Οικονόμου, πρώην αστυνομικός και νυν ιδιωτικός ντετέκτιβ, επιστρέφει δριμύτερος για να μπλέξει σε μία ακόμα περιπέτεια, η οποία είναι βγαλμένη από τα σπλάχνα του νουάρ αστυνομικού μυστηρίου και διαθέτει όλα εκείνα τα στοιχεία που μπορούν να σε καθηλώσουν και να σε παρασύρουν μαζί τους, σε ένα αναγνωστικό ταξίδι που περιδιαβαίνει τα σκοτεινά στενά του υποκόσμου, των ναρκωτικών, της πορνείας, και σε όλα όσα κρύβονται πίσω απ' τα θολά του σκηνικά, που παραμορφώνουν τις εικόνες και μπερδεύουν τον νου, μπλέκοντάς σε, χωρίς καλά καλά να το καταλάβεις, σε μονοπάτια που ίσως να μην έχουν επιστροφή.

Η αφήγηση έχει έναν έντονο, γρήγορο, σχεδόν κινηματογραφικό ρυθμό, πράγμα που βοηθάει την ένταση να διατηρηθεί σταθερά σε υψηλά επίπεδα, χωρίς παράλληλα να ξεφεύγει και να καταφεύγει σε υπερβολές προς χάριν εντυπωσιασμού, οι οποίες θα μπορούσαν να λειτουργήσουν με τον ακριβώς αντίθετο τρόπο και να φέρουν κάθε άλλο παρά τα επιθυμητά αποτελέσματα. Έχουμε, δηλαδή, μια σταθερά καλή και δυναμική αφηγηματική ροή, η οποία διανθίζεται από έξυπνες πινελιές κυνικού χιούμορ, που όχι μόνο λατρεύω σε προσωπικό επίπεδο, αλλά που κάθε καλό νουάρ που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να διαθέτει, καθώς είναι βασικό στοιχείο της ταυτότητάς του και από εκείνα που προσδίδουν στον χαρακτήρα του ένα ακόμα κλασσικό στοιχείο που τόσο αγαπάμε.

Παράλληλα, όμως, με όλα αυτά, έχουμε και εξαιρετικούς χαρακτήρες, τόσο στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, όσο και στους δεύτερους -ακόμα και σε εκείνος που έχουν μια πιο... "συμπληρωματική" ταυτότητα και που η παρουσία τους, ακόμα κι αν δεν είναι καθοριστική σε κανένα επίπεδο, δεν περνάει με τίποτα απαρατήρητη. Η διάθεση αυτοσαρκασμού από μέρους τους και η χρήση μαύρου χιούμορ, όχι απλά είναι απολαυστική, αλλά ανεβάζει το επίπεδο ευφυίας του βιβλίου σε όλα του τα επίπεδα, τόσο αφηγηματικά όσο και ψυχογραφικά, ως προς την ανάλυση, ανάπτυξη και τελική απόδοση των χαρακτήρων του, που ναι μεν είναι έξω από τα συνηθισμένα, κοινά και κανονιστικά πρότυπα της καθημερινότητας, στην πλειοψηφία τους τουλάχιστον, αλλά που την ίδια στιγμή δεν φαντάζουν ξένοι και παράταιροι στα μάτια μας.

Πολύ ενδιαφέρουσες οι λογοτεχνικές και οι μουσικές αναφορές, οι οποίες υπάρχουν σε αφθονία μέσα στο βιβλίο, και που σε προκαλούν να τις ψάξεις λίγο παραπάνω, δημιουργώντας την ίδια στιγμή μια πιο ζωντανή και ρεαλιστική απεικόνιση όσων περιγράφονται, χωροχρονικά και πρακτικά, μεταφέροντάς σε στον πυρήνα των εξελίξεων, τις οποίες και παρακολουθείς με αμείωτο ενδιαφέρον, αλλά και με μια ελαφρώς διαστροφική ικανοποίηση. Συνοψίζοντας, λοιπόν, "Το μπλουζ της πεταλούδας" είναι ένα καθαρόαιμο νουάρ αστυνομικό μυθιστόρημα που θα σας παρασύρει στον ρυθμό του και που θα μπορέσει να σας προσφέρει τόσο στιγμές έντασης όσο και διασκέδασης.

[Vanessa · Rating 5 out of 5]

Με την ταχύτητα που ανοιγοκλεινει η πεταλούδα τα φτερά της οταν πετά, ο Μάρκος Κρητικός σε περνάει από την λογοτεχνική γραφή, σε μάγκικα σκοτεινά μονοπάτια και μετά με χιούμορ που Τσάντλερ-ίζει, πετυχημένο και καυστικό, αλλάζει ύφος και γράφει σοβαρά μια φιλοσοφική ατάκα που σε στέλνει.

Όπως και το περιοδικό, απρόβλεπτο πέταγμά της (της πεταλούδας ντε), εξελίσσεται κι η πλοκή, ρεαλιστική και χωρίς να σου αφήνει κενά.

Σκέψεις λυρικές, διάλογοι κοφτοι, ντετέκτιβ που έγινε αγαπημένος, σκληροτραχηλοι τύποι. Ενα νουάρ μυθιστόρημα που προκαλεί νοσταλγία, αφου είναι γεματο με παλιούς μας γνωστούς, συγγραφείς και μουσικούς, με ικανοποιητικό τέλος και ούτε μια παραπανίσια σελίδα.

Ένα χρονικό αφύλακτων διασταυρώσεων δεν είναι η ζωή? Ταυτίστηκα...

[sleepless.death_ · Rating 3 out of 5]

3,5⭐️


Είχε χιούμορ, μια ωραία ιστορία και κυλάει πολύ γρήγορα. Ωστόσο πολλές φορές τα αστεία άγγιζαν λίγο ξερόλα και ποτέ δεν κατάλαβα τον εθισμό με αυτό το αλκοόλ 🤷🏼‍♀️ και την ζιγκολο φάση που πέρασε ο πρωταγωνιστής αλλά όπως βολεύεται ο καθένας 😂.
Καταλλα ευχάριστο και σίγουρα θα ξανά επιλέξω βιβλίο του συγγραφέα.

[Ελένη Παυλοπούλου · Rating 2 out of 5]

Όχι κάτι το ιδιαίτερο, περίμενα κάτι περισσότερο.

[Ιωάννης · Rating 3 out of 5]

ΒΙΒΛΙΟ 3
Ένα μέτριο βιβλίο με αρκετά έξυπνη πλοκή. Διαδραματίζεται στην Ελλάδα (Αθήνα, Σαντορίνη, Μύκονο) με ελάχιστο άρωμα Ιταλίας. Δεν με ενθουσίασε, αλλά δεν με κούρασε.
6/10

[Dimos Aloupis · Rating 5 out of 5]

Νουάρ ατμόσφαιρα και ωραίο χιούμορ. Πέρασα όμορφα