Frenk Meeuwsen, niederländischer Comic-Zeichner, lebt und arbeitet in Amsterdam und eigentlich wollte er nie Vater werden. Zunächst lehnt er den Kinderwunsch seiner Lebenspartnerin Zaza, wie auch zuvor in anderen Beziehungen, kategorisch ab ... Aber die Vorstellung mit Zaza zusammen ein Kind zu haben lässt ihn schließlich nicht mehr los, vor allem weil es ihr viel zu bedeuten scheint. Wir begleiten das Paar von Frenks Entscheidung fu¿r das Vatersein ein Jahr lang bis nach der Geburt des gemeinsamen Sohnes. Ein Jahr zwischen Zweifeln und Zuversicht. Ein Jahr, das von Schwangerschaft, lästigen Verwandten, der Geburt und den ersten Monaten mit Baby handelt. Ein feine, intime und ehrliche Erzählung, die die Leser*innen in die Lebens- und Gedankenwelt des Autors einlädt.
Een erg interessant boek over de gedachtes van een aanstaande vader. Van wel of toch niet een kindje nemen (hij was eerst er op tegen omdat hij al wat ouder was). Tot de zwangerschap en alles wat daar bij komt kijken (veel frustratie vanuit zijn vriendin, veel kotsen, en veel leren over de soon to come baby, een kinderkamer maken met vrienden, en nog veel meer). En daarna ook nog de eerste tijd met de baby waarbij ik in de deuk lag om hoe serieus hij de poepkleur nam. XD En waarbij ik vaak aww ging omdat het zo zoet was. Hopelijk komen er meer boeken van deze schrijver/tekenaar.
Heel mooie tekeningen Leuk uitgangspunt. Boeiende droomsequenties. Ik bleef een beetje op mijn honger zitten qua verhaal. Het was vooral erg herkenbaar.
De très bonnes choses dans cette bande dessinée, dont plus particulièrement les différents styles graphiques de l'œuvre qui fonctionnent tous très bien ensemble. J'ai apprécié de lire une histoire de paternité. En revanche, quelques points m'ont dérangé dans la narration. Je trouve dommage de ne pas être allé plus en profondeur dans les doutes et peurs que ce futur père peut avoir. Notamment, parce que c'est le point mis en avant sur la 4e de couverture, avec l'âge du personnage principal qui est principalement mentionné sous l'angle de la perte de fertilité. Il y a peu de réflexion sur le fait d'avoir un enfant à 50 ans...
Un détail qui m'a dérangé est la représentation stéréotypée des troubles autistiques (détail, car abordé très brièvement). Frenkel lit et s'inquiète que son âge puisse causer un trouble autistique à son bébé. La réponse de Zaza, sa femme, "Je suis certaine qu'un enfant de toi et moi, sera aussi sensible que toi et moi". Sous-entendu qu'une personne avec un TSA a moins, voire pas de sensibilité. C'est faux. Une personne avec un TSA est aussi sensible, si ce n'est plus sensible qu'une personne neurotypique, sa sensibilité sera juste différente, elle se basera sur des critères différents.
L'évolution dans la paternité de Frenkel, manque aussi pour moi d'un peu de profondeur. Il se plaint constamment que seule sa femme est considérée lors des RDV médicaux, mais attends d'être guidé et assisté dans la place qu'il doit/veut prendre en tant que père.
En définitive, une BD intéressante et qui mérite d'être lue ne serait-ce que pour ses dessins, même si certaines parties de l'histoire sont traitées trop rapidement alors que d'autres sont un peu étirées.
Als jonge vader van een dochter van 2,5j had ‘k verwacht hier emotioneel betrokken bij te worden maar het kleine, persoonlijke verhaal leek wat aan de oppervlakte te blijven. De tekenstijl is wel zeer toegankelijk en maakt het vlot leesbaar.
Prachtige illustraties en indringend eerlijk. Ouderschap vanuit een mannelijk perspectief, met openheid over de dagen vol zonneschijn en de dagen waarop je angsten de zon dreigen te overschaduwen.