คาธ

by Prapt, ปราปต์

โรงเรียนศุภพโลเป็นโรงเรียนเอกชนชายล้วนระดับมัธยมมีชื่อ…และมีตำนาน
ใครไม่ปฏิบัติตามกฎจะมีอันเป็นไปตามคำสาปของผู้ก่อตั้ง
คำสาปที่เกี่ยวข้องกับปรากฏการณ์สุริยคราส

‘อักก์’ ใฝ่ฝันถึงตำแหน่งสารวัตรนักเรียนมาโดยตลอด
แต่พอได้เป็น พวกเด็กเจนใหม่กลับหัวแข็งและเห็นเขาเป็นตัวตลก
การปกครองยากเย็นอยู่แล้ว จู่ๆ เหตุร้ายในตำนานกลับอุบัติซ้ำ
ไม่รู้เพราะคำสาป...หรือประสงค์ร้ายของใครแน่

ระหว่างที่ปริศนาก่อตัว ‘อายัน’ เด็กใหม่ก็ย้ายเข้ามาเป็นเพื่อนร่วมชั้น
นอกจากท่าทางขวางโลกและทำตัวลึกลับแล้ว
มันยังคอยตามระรานหัวใจจนอักก์ชักจะรู้สึกหวั่นไหวแปลกๆ
เขาต้องข่มใจไม่ให้รู้สึกอะไรกับมัน และต้องข่มให้มันรู้ว่าที่นี่ใครคือเจ้าถิ่น
แล้วเร่งไขความลับที่นำอายันมาที่นี่
…ก่อนความมืดจะแผ่กลืนกินทุกสิ่ง!

Genres: Romance, LGBT, Novels

504 pages, Paperback

First published May 1, 2021

About the author

Associated Names:
* Prapt (English)
* ปราปต์ (Thai)

https://www.facebook.com/prapt.writer

Reviews

[Stephanie Martínez · Rating 5 out of 5]

https://amantedelalecturafan.blogspot...
Eclipse
De Prapt

El aroma a tardes soleadas, tendida bajo las cortinas y con los rayos de luz directo en mi piel vienen a mi memoria, esa sensación de ser sencillamente tú, sin cambios o mentiras, este libro me hace eco en tantos momentos de dudas y sobre todo pone mis pies en la tierra cuando de igualdad se trata.
Pensar en este libro me hace preguntarme que tan claro es el mundo para aquellos que deben vivir a la sombra, esconder lo que guardamos dentro de nosotros y negarlo al punto de seguir reglas absurdas.
Quiero agradecerles por leerme y les adelanto que pese a no decirles la trama, si confesare que esta historia me ha sorprendido de manera grata, a primera vista podemos vislumbrar emociones que son habituales en estos libros, pero conforme ahondamos descubrimos esa conexión que por lo menos a mí me ató a su trama. Todos hemos dudado sobre nosotros mismos e incluso damos pie a seguir las reglas ajenas para encajar en la sociedad. En diseño de personajes me parece que es bastante acertado, salvo que en continuidad de la trama se complica un poco, puedo decir que mejorado algunos detalles estéticos en la prosa, el libro sería más fácil de digerir, debido a que usa distintos tiempos y además cambia de narrador sin aviso, pero pese a todo esto se puede entender y disfrutar adecuadamente.
Ahora les diré en gramática, le doy una calificación de cuatro estrellas, es un libro que se defiende, pero su traducción cae en errores que en mi caso por la dislexia me dieron más de un dolor de cabeza. Si ustedes pueden obviar detalles ligeros, ni siquiera notarán nada anómalo.
Les confesaré que antes de terminar creí comprender todo lo que necesitaba para juzgarlo, pero llegado a la última frase descubrí que esta historia era más de lo que yo esperaba, no un simple romance acompañado de misterio, era algo profundo. Quiero decirles que es de esos libros que ganaron un lugar en mi corazón, por su valentía, tratando de ejemplificar los conflictos personales que sus personajes atraviesan. Dicho esto, y sin más preámbulos, su calificación total es de cuatro, punto cuatro, no contiene escenas subidas de tono, pero quizás no sea para todos los gustos, eso sí se los advierto. Espero que nos leamos pronto en próximas reseñas, ciao.

Blog: https://stephaniemartinezescritora.bl...

Nuestro canal: https://www.youtube.com/channel/UCaRV...


Redes sociales:
Twitter: @FanQueenB007
Instagram: @stephanieem007
Facebook: Stephanie Martínez escritora de Lazos y arena

[Lizzy · Rating 3 out of 5]

"Me gustas mucho, cuanto mas cerca estas de mi, mas siento que aunque eres muy lindo, entiendo que es muy difícil de aceptar. Porque en tu mundo, soy una persona que no sabe controlarse. Se que es difícil para ti pero fuiste mio desde la primera vez.
El tiempo pareció congelarse, solo la sombra del sol seguía moviéndose.
Por un segundo,el cielo se ilumino, pero Akk se fue y no regreso"

[...]

Desde el principio te das cuenta que va hacer una novela lenta donde el romance no es totalmente el punto de la historia.
Todo gira en torno a lo que ocurre en la escuela y todo el asunto sobre la maldición. La verdad espere mucho mas, el romance no fue el punto fuerte y sucedió ya al final de la novela.

Cuando vi la Serie me emocione mucho ya que me encanto y decidí leer la novela para hacer la comparación pero si tuviera que elegir entre ambas me quedaría con la seria sin pensarlo mucho.

La serie le da un toque maestro que nos dio muchos momentos de tensión, lagrimas y momentos con frases inolvidables, la novela me desanimo mucho, no puedo decir que disfrute mucho en leerla pero fue entretenido.

[Tippy Chee · Rating 2 out of 5]

เป็นนิยายที่เขียนออกมาเหมือนบทซีรี่ย์ ซึ่งคุณนักเขียนเค้าก็อธิบายไว้ตั้งแต่แรกแล้วล่ะนะ บทบรรยายเลยออกมาเป็นบทพูดในใจคนเดียวของตัวเอก มากกว่าที่จะเป็นบทบรรยายแบบนิยายปกติ และบทสนทนาของตัวละครก็เลยเยอะตามไปด้วย ซึ่งบางทีอ่านแล้วงง ไม่รู้ประโยคไหนใครเป็นคนพูด ลักษณะการเขียนแบบนี้ จะว่าคล้ายไลท์โนเวลก็ไม่ใช่อีก เอาเป็นว่า ไม่ค่อยชอบแฮะ ไปดูซีรี่ย์เลยน่าจะดีกว่า

ในส่วนพล็อต จะว่าไงดี แนวรั้วโรงเรียน เด็กมัธยม coming of age คงไม่ใช่แนวเราจริงๆ แหละ ฮาๆ แต่สำหรับคนที่ชอบแนวนี้ มันก็คงพอไหวมั้ง แต่สำหรับเราก็คือ บ่ไหวเลยเจ้าค่า ด้วยความที่ตัวละครเป็นเด็ก ความคิดทัศนคติต่างๆ มันเลยเด็กตามวัยเขาอ่ะ ซึ่งในมุมมองของเราคือ มันเบียวมาก มันคือความประสาทแดกและไร้สาระ ซึ่งส่งผลให้เราไม่สามารถจะอินกับสิ่งใดๆ ทั้งสิ้นเลย ในเรื่องราวของทุกตัวละครในนี้

ในส่วนของปริศนาคำสาปโรงเรียน รู้สึกว่ามัน ตื้นไปหน่อย เหตุผลการทำงานของคำสาป มันแบบ… เรื่องแค่นี้เองเหรอ ไม่เห็นจะต้องทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่โตนักหนาเลย อย่างที่บอกว่า มันเบียวอ่ะ มันคือการพยายามเอาเรื่องเล็กๆ มาขยายให้ใหญ่ อย่างไร้เดียงสา แต่ผลของการพยายามสร้างคำสาป มันอาจทำให้คนตายได้จริงนะ ทั้งที่ไม่มีเหตุอันสมควรเลย แล้วเรื่องสุริยคราสก็อีก เรามองไม่เห็นความจำเป็นที่ต้อง include สิ่งนี้เข้ามาเลยอ่ะ เหมือนจับยัดเข้ามาเพื่อพยายามจะให้มันดูมีอะไร แต่มันไม่มีอ่ะ

สิ่งนึงที่เราไม่ชอบมากเลย ด้วยค่านิยมของเราเองนะ คือตัวละครในเรื่องมีพฤติกรรมเหยียดเพศ เหยียดรูปร่างหน้าตา เยอะมากๆ แล้วเวลาอักก์คิดในใจคนเดียว ทำไมต้องเรียกเพื่อนด้วยคำไอ้นั่นไอ้นี่ตลอดด้วยนะ มันไม่น่ารักเลย อ่านแล้วระคายเคืองลูกตาชะมัด และมีตอนนึงที่รับไม่ได้อย่างแรง มีการกล่าวถึง อักก์ เทียบกับตัวละครแอล ในเดธโน้ตว่า “ผมเป๊ะกับเสื้อผ้าเนี้ยบกริบ” ผิดแล้ว !! ลักษณะแบบนี้มันคือไลท์ ต่างหาก นี่เรียกว่าอะไร เข้าใจผิด พิมพ์ผิด หรือจริงๆ ไม่เคยอ่านเดธโน้ตแต่แค่เคยเห็นผ่านๆ แล้วมโนเอาเองนะ พลาดแรงมาก แบบหาข้อมูลมาผิดหรือไม่ได้หาก็ไม่รู้ อันนี้ไม่ได้จริงๆ

ส่วนที่น่าสนใจ คือดราม่าครูฎีกา เป็นตัวประกอบแท้ๆ แถมเป็นคนตายตั้งแต่ต้นเรื่อง แต่สตอรี่โดดเด่นมาก จนกลบเจ้าเด็กคู่หลักไปหมด ฮาๆๆ เอาล่ะ สรุปแล้ว ที่เราอ่านไม่สนุก คงเพราะเราไม่ชอบแนวเด็กมัธยมน่ะแหละ

[Sam · Rating 4 out of 5]

"𝘞𝘩𝘦𝘯 𝘸𝘢𝘷𝘦𝘴 𝘤𝘳𝘢𝘴𝘩𝘦𝘥 𝘢𝘨𝘢𝘪𝘯𝘴𝘵 𝘵𝘩𝘦 𝘴𝘩𝘰𝘳𝘦 𝘰𝘧 𝘵𝘩𝘦 𝘣𝘦𝘢𝘤𝘩, 𝘵𝘩𝘦𝘺 𝘮𝘪𝘨𝘩𝘵 𝘣𝘦 𝘮𝘢𝘥𝘦 𝘰𝘧 𝘰𝘭𝘥 𝘥𝘳𝘰𝘱𝘴 𝘰𝘧 𝘸𝘢𝘵𝘦𝘳, 𝘣𝘶𝘵 𝘵𝘩𝘦𝘺 𝘸𝘦𝘳𝘦 𝘴𝘵𝘪𝘭𝘭 𝘯𝘦𝘸 𝘸𝘢𝘷𝘦𝘴. 𝘛𝘩𝘦𝘺 𝘸𝘰𝘶𝘭𝘥 𝘥𝘪𝘴𝘢𝘱𝘱𝘦𝘢𝘳 𝘪𝘯𝘵𝘰 𝘵𝘩𝘦 𝘴𝘢𝘯𝘥 𝘣𝘦𝘧𝘰𝘳𝘦 𝘣𝘦𝘤𝘰𝘮𝘪𝘯𝘨 𝘯𝘦𝘸 𝘢𝘨𝘢𝘪𝘯. 𝘛𝘩𝘦 𝘯𝘦𝘸 𝘸𝘢𝘷𝘦 𝘮𝘪𝘨𝘩𝘵 𝘳𝘦𝘴𝘦𝘮𝘣𝘭𝘦 𝘵𝘩𝘦 𝘰𝘭𝘥 𝘰𝘯𝘦, 𝘣𝘶𝘵 𝘪𝘵 𝘸𝘰𝘶𝘭𝘥𝘯’𝘵 𝘣𝘦 𝘵𝘩𝘦 𝘴𝘢𝘮𝘦. 𝘛𝘩𝘦 𝘰𝘭𝘥 𝘸𝘢𝘷𝘦 𝘸𝘢𝘴 𝘨𝘰𝘯𝘦 𝘧𝘰𝘳𝘦𝘷𝘦𝘳. 𝘓𝘪𝘧𝘦 𝘸𝘢𝘴 𝘭𝘪𝘬𝘦 𝘵𝘩𝘢𝘵: 𝘤𝘰𝘯𝘴𝘵𝘢𝘯𝘵𝘭𝘺 𝘦𝘷𝘰𝘭𝘷𝘪𝘯𝘨, 𝘣𝘦𝘤𝘰𝘮𝘪𝘯𝘨 𝘢 𝘮𝘪𝘹𝘵𝘶𝘳𝘦 𝘰𝘧 𝘸𝘩𝘢𝘵 𝘪𝘵 𝘶𝘴𝘦𝘥 𝘵𝘰 𝘣𝘦 𝘢𝘯𝘥 𝘸𝘩𝘢𝘵 𝘪𝘵 𝘸𝘢𝘴 𝘯𝘰𝘸."

mis niños lo mucho que les quiero ㅠㅠ

y q no se me olvide shout out to firstkanaphans on tumblr for writing such an amazing translation, they really did god's work

[roo · Rating 3 out of 5]

reread. los amo con todo el alma

[^•^ Liss ^•^ · Rating 3 out of 5]

Espero encontrar una mejor traducción 🥲.

[Olivia · Rating 5 out of 5]

I have to admit, I reached for the novel after watching the series and after already falling in love with Akk and Ayan's story. And the novel itself? It didn't disappoint, though I think the series they based on the novel handled some of the aspects better.

The novel is definitely meant for people who don't shy away from the more controversial and serious subjects than a light "high school romance".

The author used something as simple and "reachable" as high school to portray the whole system of "how the world should work", basically. I may be right or comoletely wrong but there was something that made me feel like Suppalo was its own country ruled by the two strongly "traditional" people and their gophers who sat around and nodded along. Everyone had to function and basically think the way the "government" had set as the "norm" and anything even slightly different had to be immediately shut down. It's an oppresive system. Something that is meant to last without ever trying to move forward, past old beliefs and stereotypes and rules.

It basically traps people in its own propaganda.

And it works.

Until someone decides to face it.

I'm not going to give away any spoilers, only things you can get from the summary, so don't worry. Though I have to say — nothing could've prepared me for the amount of moral dilemmas it gave me as I was reading it.

Fire facing water, day facing night, warm summer and cold winter — so many comparisions yet none accurate enough to discribe the main protagonists.

Ayan is the change, and Akk is the society who is too scared of change to realise that it has already happened.
The changes are here, yet everyone still tries to function as if they hadn't already taken over their surroundings.

Ayan is sure of who he is. He knows his values, he doesn't shy away from saying them aloud and, most importantly, he can easily pick apart all the old tales the elderly keep feeding the young.

And Akk? Akk is part of the young.

He has values set by those he looks up to, and it's the people perfect at following the very system they're living in. He never even considered other options. Never sought new things. Never allowed himself to truly *think* outside the given box.

Politics, grooming, queer rights, mental struggles, s*icide, grieve, family relationships, finding yourself, coming out, finding peace amongst the chaos — it's all in the novel. And it's beautifully portrayed.

Not a "light read" but definitely worth it.

[Mildred Luisana]

Mi encanta

[Pathty Wan · Rating 5 out of 5]

แฝงอะไรหลายอย่างให้กลับมาคิดต่อ ตามสไตล์งานเขียนของคุณปราบต์

[Mori · Rating 3 out of 5]

100 หน้าสุดท้ายคือดี ชอบมาก
มัน emotional ที่ดี และขยี้ได้ดีมาก
เดี๋ยวขอเว้นระยะอีกพักนึง จะมาลงรีวิวแบบละเอียด