Σήμερα θα πάω να ακούσω ποίηση. Η ποίηση και γράφεται και διαβάζεται και μιλάει με βραχνή φωνή και ακούγεται και πέφτει στα πατώματα πάντοτε με κρότο. Και δεν έχω παρέα για να πάω. Και σένα δε σ' αρέσουν αυτά τα (ψευτο)κουλτουριάρικα το ξέρω. Όμως έρχεσαι μαζί μου. Για να μην πάω μόνη. Ε, πες μου, μετά πώς γίνεται όλα τα ποιήματα που ακούσαμε να μη σ' τα αφιερώσω;