What do you think?
Rate this book
Όλγα
Καλοκαίρι του 1943
Στο σπίτι της οικογένειας Πέτρου γεννιέται η δευτερότοκη. Οι Μοίρες προδιέγραψαν τη ζωή της να είναι γεμάτη χαρές και πίκρες, γεμάτη στιγμές ευτυχίας μα και αγωνίας. Την πασπάλισαν με τσαγανό, με πείσμα, με δοτικότητα κι έπλεξαν πάνω από την κούνια τον ιστό ενός έρωτα που θα καθόριζε τη ζωή της. Και το όνομα αυτής… Όλγα.
Ένα αγρίμι, όπως την είχε χαρακτηρίσει ο πατέρας της. Μία γυναίκα με έντονη προσωπικότητα από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής της. Βαθιά συναισθηματική μα και πεισματάρα. Δοτική και φιλότιμη. Ατίθαση και ανυπότακτη, με αχίλλειο πτέρνα της τη γνώμη του κόσμου. Θα γνωρίσει τον έρωτα στο πρόσωπο του Δημήτρη. Ο άντρας αυτός θα σημαδέψει την ίδια και τις επιλογές της. Θα τον κάνει κέντρο του κόσμου της και θα υπομείνει προσβολές και συμπεριφορές που δεν της πρέπουν. Ως πότε θα τον δικαιολογεί; Μέχρι πότε θα τον συγχωρεί και θα μηδενίζει το τεφτέρι της ζωής από πίκρες και στεναχώριες;
Στο ταξίδι της ζωής της γέμισε τις αποσκευές της με λύπες και χαρές. Τι κι αν βάραιναν περισσότερο οι στεναχώριες; Ήταν σίγουρη μέσα της πως αν ξαναζούσε, τις ίδιες επιλογές θα έκανε. Ο μεγαλύτερος εχθρός της υπήρξε ο θάνατος, στερώντας της αγαπημένα πρόσωπα. Όμως, την ύστατη στιγμή αναμετρήθηκε κατά πρόσωπο μαζί του. Δεν τον φοβόταν πια. Άλλωστε, ένα αγρίμι ξέρει να μην φοβάται…
Στο σπίτι της οικογένειας Πέτρου γεννιέται η δευτερότοκη. Οι Μοίρες προδιέγραψαν τη ζωή της να είναι γεμάτη χαρές και πίκρες, γεμάτη στιγμές ευτυχίας μα και αγωνίας. Την πασπάλισαν με τσαγανό, με πείσμα, με δοτικότητα κι έπλεξαν πάνω από την κούνια τον ιστό ενός έρωτα που θα καθόριζε τη ζωή της. Και το όνομα αυτής… Όλγα.
Ένα αγρίμι, όπως την είχε χαρακτηρίσει ο πατέρας της. Μία γυναίκα με έντονη προσωπικότητα από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής της. Βαθιά συναισθηματική μα και πεισματάρα. Δοτική και φιλότιμη. Ατίθαση και ανυπότακτη, με αχίλλειο πτέρνα της τη γνώμη του κόσμου. Θα γνωρίσει τον έρωτα στο πρόσωπο του Δημήτρη. Ο άντρας αυτός θα σημαδέψει την ίδια και τις επιλογές της. Θα τον κάνει κέντρο του κόσμου της και θα υπομείνει προσβολές και συμπεριφορές που δεν της πρέπουν. Ως πότε θα τον δικαιολογεί; Μέχρι πότε θα τον συγχωρεί και θα μηδενίζει το τεφτέρι της ζωής από πίκρες και στεναχώριες;
Στο ταξίδι της ζωής της γέμισε τις αποσκευές της με λύπες και χαρές. Τι κι αν βάραιναν περισσότερο οι στεναχώριες; Ήταν σίγουρη μέσα της πως αν ξαναζούσε, τις ίδιες επιλογές θα έκανε. Ο μεγαλύτερος εχθρός της υπήρξε ο θάνατος, στερώντας της αγαπημένα πρόσωπα. Όμως, την ύστατη στιγμή αναμετρήθηκε κατά πρόσωπο μαζί του. Δεν τον φοβόταν πια. Άλλωστε, ένα αγρίμι ξέρει να μην φοβάται…
612 pages, Paperback
First published May 24, 2021
17 people want to read
About the author
Χαρά Μαρκατζίνου
4 booksΗ Χαρά Μαρκατζίνου σπούδασε Αγγλική Φιλολογία και εργάστηκε ως καθηγήτρια Αγγλικών, life coach και ενεργειακή θεραπεύτρια. Η αγάπη της για τα παιδιά την οδήγησε σε δημιουργικά μονοπάτια, όπως είναι η συγγραφή και η ζωγραφική. Έχει πάρει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής, ενώ το 2019 ξεκίνησε το συγγραφικό της έργο με την παιδική ιστορία Ο μοναχικός Αντώνης και η νεράιδα της χαράς. Ακολούθησαν δύο μυθιστορήματα, το Όσα δεν σου είπα (2020) και η Όλγα (2021), που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Υδροπλάνο. Έχει συμμετάσχει σε συλλογικά έργα και έχει δημοσιεύσει ηλεκτρονικά διηγήματα. Επιθυμία της είναι να προσφέρει στους συνανθρώπους της και όνειρό της να κάνει τους ανθρώπους να πιστέψουν ξανά στην αγάπη.
(Πηγή: "Εκδόσεις Κάκτος", 2024)
(Πηγή: "Εκδόσεις Κάκτος", 2024)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
June 18, 2021
https://dominicamat.blogspot.com/2021...
Βαθμολογία 3.5/5
Άραγε,οι άνθρωποι που δέχονται να συνδυαστεί η αλήθεια της ζωής τους με την μυθοπλασία μέσα σε ένα βιβλίο,για ποιον λόγο το επιλέγουν; Μήπως είναι ένας τρόπος για να δώσουν χρήσιμες συμβουλές σε εμάς του υπόλοιπους/ες χωρίς την αυστηρή έννοια του όρου; Μήπως για να δώσουν στους οικείους τους τη δυνατότητα να κοιτάξουν βαθειά μέσα στην ψυχή τους γιατί μπορεί να μην βρίσκουν εκείνοι/ες τα κατάλληλα λόγια για να εκφραστούν; Ή μήπως,τελικά,με αυτόν τον τρόπο μπορεί να φύγει ένα μεγάλο βάρος που κουβαλούσαν για πολλά χρόνια πάνω στις πλάτες τους; Σαν μία άτυπη μορφή εξομολόγησης.
Η συγγραφέας Χαρά Μαρκατζίνου υπογράφει το τρίτο -αν δεν κάνω λάθος- στη σειρά βιβλίο της το οποίο φέρει τον τίτλο ''Όλγα'' που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Υδροπλάνο. Πριν σας πω την άποψή μου για το βιβλίο,έχω να μοιραστώ κάτι μαζί σας. Όταν έπιασα το βιβλίο στα χέρια μου κι έκανα ένα πρώτο ξεφύλλισμα,προτού να ξεκινήσω την ανάγνωση,έπεσε το μάτι μου στο σημείωμα της συγγραφέως προς εμάς το αναγνωστικό κοινό. Κανονικά θα έπρεπε να το διαβάσω μετά την ολοκλήρωση του βιβλίου,αλλά έκανα μία παρασπονδία κι άρχισα πρώτα με αυτό. Ξέρετε κάτι; Εμένα με βοήθησε πολύ,αφού με ένταξε πιο ομαλά καί φυσικά μέσα στο ύφος της υπόθεσης. Βέβαια,αυτό δεν είναι απαραίτητο να ισχύει για όλους/ες τους/τις αναγνώστες/στριες. Καθένας καί καθεμία έχει τον δικό του/της τρόπο με τον οποίο επιλέγει να διαβάσει κάποιο βιβλίο.
Ας περάσω,λοιπόν,στην άποψή μου για το βιβλίο. 'Οπως προείπα ο τίτλος του είναι '''Όλγα'' καί προφανώς δεν χρήζει περαιτέρω αναλύσεων,αφού ούτε κρυφά μηνύματα κρύβονται πίσω από αυτόν,ούτε πρόκειται για κάτι δυσνόητο. Η συγγραφέας επιλέγει να δώσει το όνομα της κεντρικής της ηρωϊδας της Όλγας στον τίτλο του βιβλίου της. Δείτε το σαν έναν φόρο τιμής σε αυτήν τη γυναίκα καί την ιστορία της οποίας έγινε η αφορμή η συγγραφέας να γράψει την παρούσα υπόθεση. ''Όλγα'',λοιπόν,καί θεωρώ πως εκπέμπει έναν δυναμισμό,ένα τσαγανό καί μία στιβαρότητα που χαρακτήριζε την προσωπικότητα της πρωταγωνίστριάς μας. Ποιες οι εμπειρίες της,τα πάθη,τα λάθη καί οι βαθύτερες επιθυμίες της; Τί έκρυβε,μέσα στην ψυχή της αυτή η γυναίκα;
Η εξιστόρηση της υπόθεσης τοποθετείται το καλοκαίρι του 1943 μεσούσης της γερμανικής κατοχής. ''Στο σπίτι της οικογένειας Πέτρου γεννιέται η δευτερότοκη. Οι Μοίρες προδιέγραψαν τη ζωή της να είναι γεμάτη χαρές και πίκρες, γεμάτη στιγμές ευτυχίας μα και αγωνίας. Την πασπάλισαν με τσαγανό, με πείσμα, με δοτικότητα κι έπλεξαν πάνω από την κούνια τον ιστό ενός έρωτα που θα καθόριζε τη ζωή της. Και το όνομα αυτής… Όλγα." Θα μάθουμε,λοιπόν,όλα όσα μας χρειάζονται γύρω από την οικογένεια της Όλγας καί την ίδια,ώστε να έχουμε ένα βασικό πλάνο πάνω στο οποίο θα λάβουν χώρα τα γεγονότα.
Όλγα... ''Ένα αγρίμι, όπως την είχε χαρακτηρίσει ο πατέρας της. Μία γυναίκα με έντονη προσωπικότητα από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής της. Βαθιά συναισθηματική μα και πεισματάρα. Δοτική και φιλότιμη. Ατίθαση και ανυπότακτη, με αχίλλειο πτέρνα της τη γνώμη του κόσμου. Θα γνωρίσει τον έρωτα στο πρόσωπο του Δημήτρη. Ο άντρας αυτός θα σημαδέψει την ίδια και τις επιλογές της. Θα τον κάνει κέντρο του κόσμου της και θα υπομείνει προσβολές και συμπεριφορές που δεν της πρέπουν. Ως πότε θα τον δικαιολογεί; Μέχρι πότε θα τον συγχωρεί και θα μηδενίζει το τεφτέρι της ζωής από πίκρες και στεναχώριες; Στο ταξίδι της ζωής της γέμισε τις αποσκευές της με λύπες και χαρές. Τι κι αν βάραιναν περισσότερο οι στεναχώριες; Ήταν σίγουρη μέσα της πως αν ξαναζούσε, τις ίδιες επιλογές θα έκανε. Ο μεγαλύτερος εχθρός της υπήρξε ο θάνατος, στερώντας της αγαπημένα πρόσωπα. Όμως, την ύστατη στιγμή αναμετρήθηκε κατά πρόσωπο μαζί του. Δεν τον φοβόταν πια. Άλλωστε, ένα αγρίμι ξέρει να μην φοβάται…" (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Το βιβλίο θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μία μικρογραφία της κοινωνίας της τότε εποχής με τις όποιες αντιλήψεις,ήθη καί έθιμα τη διέκριναν. Στο μικροσκόπιο,λοιπόν,βάζει η συγγραφέας τις ανθρώπινες σχέσεις. Έρωτας,γονεϊκή αγάπη,αδελφική αγάπη,φιλία,προδοσία,χωρισμοί,απώλειες καί ό,τι άλλο σχετίζεται με τους ανθρώπους θα έρθουν να γίνουν τα κεντρικά ζητήματα που θα μας απασχολήσουν κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης. Λίγο έως πολύ,όλοι κι όλες μπορεί να έχουμε βρεθεί εμπλεκόμενοι/ες σε ανάλογες καταστάσεις κι αυτό μας βοηθά ώστε να κατανοήσουμε,δικαιολογήσουμε,ή καί το αντίστροφο,τις συμπεριφορές καί τον τρόπο σκέψης των προσώπων του κειμένου. Η σκιαγράφηση των χαρακτήρων τους -κατά τη δική μου άποψη- γίνεται από εμάς το αναγνωστικό κοινό. Όχι,πως η συγγραφέας δεν έχει δώσει βάση σε αυτό,αλλά θεωρώ πως μας έχει δώσει τις κατευθυντήριες γραμμές κι από εκεί καί πέρα επαφίεται σε εμάς. Προσωπικά το βρίσκω σαν θετικό στοιχείο του βιβλίου κι όχι αρνητικό. Αλλά καί πάλι μιλάω μέσα από μία υποκειμενική σκοπιά.
Ο έρωτας είναι ένα από τα πιο όμορφα συναισθήματα. Όσοι κι όσες έχουν την χαρά να τον γευτούν κατά τη διάρκεια της ζωής τους,ακόμη κι αν αυτός λήξει άδοξα,τον αναπολούν με μεγάλη λαχτάρα. Ναι,συμφωνώ με αυτό καί το ότι ο έρωτας ταυτίζεται με το έντονο πάθος καί η αγάπη με την ανιδιοτέλεια. Οι ερωτευμένοι/ες επιθυμούν να προσφέρουν πολλά στο έτερον ήμισυ,ακόμη καί τον ίδιο τους τον εαυτό. Ξέρετε τί με βρίσκει αντίθετη; Το να χάνουμε τον εαυτό μας όταν μπορεί να ερωτευτούμε. Ο έρωτας πρέπει να σου δίνει φτερά να πετάς ψηλά κι όχι να σε κρατά δέσμιο κάτω στη γη. Ναι,να προσφέρουμε στον άνθρωπο που αγαπάμε,αλλά κι εκείνος/η με τη σειρά του/της να το αναγνωρίζει καί να μην το εκμεταλλεύεται προς δικό του/της όφελος. Όχι! Για μένα αυτό δεν είναι έρωτας,αλλά εμπορική συναλλαγή... Όμως,η πρωταγωνίστρια μας,η Όλγα,αυτό το αγρίμι,το αδάμαστο πλάσμα ''υποτάχθηκε'' με τη δική της βούληση στον έρωτα. Βλέπετα,τα αγρίμια δεν μπορούν να υποταχθούν από κανέναν καί καμία. Κι αν ποτέ συμβεί κάτι τέτοιο,θα γίνει επειδή εκείνο το άτομο το επέλεξε. Καί πιστέψτε με! Αυτό έχει μεγαλύτερη αξία!
Καί κάπου εδώ θα κλείσω την άποψή μου για το βιβλίο,νιώθοντας γεμάτη από συναισθήματα καί σκέψεις του τύπου πως αν δεν έχουμε βρεθεί στην θέση κάποιου άλλου ανθρώπου,δεν είναι εύκολο,ούτε σωστό να κρίνουμε τη ζωή του. Άλλωστε,ποιος/α μας έχρησε κριτές των πάντων; Άν σας κέντρισε το ενδιαφέρον το βιβλίο,δεν έχετε παρά να το αναζητήσετε!
Καλές σας αναγνώσεις!
Βαθμολογία 3.5/5
Άραγε,οι άνθρωποι που δέχονται να συνδυαστεί η αλήθεια της ζωής τους με την μυθοπλασία μέσα σε ένα βιβλίο,για ποιον λόγο το επιλέγουν; Μήπως είναι ένας τρόπος για να δώσουν χρήσιμες συμβουλές σε εμάς του υπόλοιπους/ες χωρίς την αυστηρή έννοια του όρου; Μήπως για να δώσουν στους οικείους τους τη δυνατότητα να κοιτάξουν βαθειά μέσα στην ψυχή τους γιατί μπορεί να μην βρίσκουν εκείνοι/ες τα κατάλληλα λόγια για να εκφραστούν; Ή μήπως,τελικά,με αυτόν τον τρόπο μπορεί να φύγει ένα μεγάλο βάρος που κουβαλούσαν για πολλά χρόνια πάνω στις πλάτες τους; Σαν μία άτυπη μορφή εξομολόγησης.
Η συγγραφέας Χαρά Μαρκατζίνου υπογράφει το τρίτο -αν δεν κάνω λάθος- στη σειρά βιβλίο της το οποίο φέρει τον τίτλο ''Όλγα'' που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Υδροπλάνο. Πριν σας πω την άποψή μου για το βιβλίο,έχω να μοιραστώ κάτι μαζί σας. Όταν έπιασα το βιβλίο στα χέρια μου κι έκανα ένα πρώτο ξεφύλλισμα,προτού να ξεκινήσω την ανάγνωση,έπεσε το μάτι μου στο σημείωμα της συγγραφέως προς εμάς το αναγνωστικό κοινό. Κανονικά θα έπρεπε να το διαβάσω μετά την ολοκλήρωση του βιβλίου,αλλά έκανα μία παρασπονδία κι άρχισα πρώτα με αυτό. Ξέρετε κάτι; Εμένα με βοήθησε πολύ,αφού με ένταξε πιο ομαλά καί φυσικά μέσα στο ύφος της υπόθεσης. Βέβαια,αυτό δεν είναι απαραίτητο να ισχύει για όλους/ες τους/τις αναγνώστες/στριες. Καθένας καί καθεμία έχει τον δικό του/της τρόπο με τον οποίο επιλέγει να διαβάσει κάποιο βιβλίο.
Ας περάσω,λοιπόν,στην άποψή μου για το βιβλίο. 'Οπως προείπα ο τίτλος του είναι '''Όλγα'' καί προφανώς δεν χρήζει περαιτέρω αναλύσεων,αφού ούτε κρυφά μηνύματα κρύβονται πίσω από αυτόν,ούτε πρόκειται για κάτι δυσνόητο. Η συγγραφέας επιλέγει να δώσει το όνομα της κεντρικής της ηρωϊδας της Όλγας στον τίτλο του βιβλίου της. Δείτε το σαν έναν φόρο τιμής σε αυτήν τη γυναίκα καί την ιστορία της οποίας έγινε η αφορμή η συγγραφέας να γράψει την παρούσα υπόθεση. ''Όλγα'',λοιπόν,καί θεωρώ πως εκπέμπει έναν δυναμισμό,ένα τσαγανό καί μία στιβαρότητα που χαρακτήριζε την προσωπικότητα της πρωταγωνίστριάς μας. Ποιες οι εμπειρίες της,τα πάθη,τα λάθη καί οι βαθύτερες επιθυμίες της; Τί έκρυβε,μέσα στην ψυχή της αυτή η γυναίκα;
Η εξιστόρηση της υπόθεσης τοποθετείται το καλοκαίρι του 1943 μεσούσης της γερμανικής κατοχής. ''Στο σπίτι της οικογένειας Πέτρου γεννιέται η δευτερότοκη. Οι Μοίρες προδιέγραψαν τη ζωή της να είναι γεμάτη χαρές και πίκρες, γεμάτη στιγμές ευτυχίας μα και αγωνίας. Την πασπάλισαν με τσαγανό, με πείσμα, με δοτικότητα κι έπλεξαν πάνω από την κούνια τον ιστό ενός έρωτα που θα καθόριζε τη ζωή της. Και το όνομα αυτής… Όλγα." Θα μάθουμε,λοιπόν,όλα όσα μας χρειάζονται γύρω από την οικογένεια της Όλγας καί την ίδια,ώστε να έχουμε ένα βασικό πλάνο πάνω στο οποίο θα λάβουν χώρα τα γεγονότα.
Όλγα... ''Ένα αγρίμι, όπως την είχε χαρακτηρίσει ο πατέρας της. Μία γυναίκα με έντονη προσωπικότητα από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής της. Βαθιά συναισθηματική μα και πεισματάρα. Δοτική και φιλότιμη. Ατίθαση και ανυπότακτη, με αχίλλειο πτέρνα της τη γνώμη του κόσμου. Θα γνωρίσει τον έρωτα στο πρόσωπο του Δημήτρη. Ο άντρας αυτός θα σημαδέψει την ίδια και τις επιλογές της. Θα τον κάνει κέντρο του κόσμου της και θα υπομείνει προσβολές και συμπεριφορές που δεν της πρέπουν. Ως πότε θα τον δικαιολογεί; Μέχρι πότε θα τον συγχωρεί και θα μηδενίζει το τεφτέρι της ζωής από πίκρες και στεναχώριες; Στο ταξίδι της ζωής της γέμισε τις αποσκευές της με λύπες και χαρές. Τι κι αν βάραιναν περισσότερο οι στεναχώριες; Ήταν σίγουρη μέσα της πως αν ξαναζούσε, τις ίδιες επιλογές θα έκανε. Ο μεγαλύτερος εχθρός της υπήρξε ο θάνατος, στερώντας της αγαπημένα πρόσωπα. Όμως, την ύστατη στιγμή αναμετρήθηκε κατά πρόσωπο μαζί του. Δεν τον φοβόταν πια. Άλλωστε, ένα αγρίμι ξέρει να μην φοβάται…" (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Το βιβλίο θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μία μικρογραφία της κοινωνίας της τότε εποχής με τις όποιες αντιλήψεις,ήθη καί έθιμα τη διέκριναν. Στο μικροσκόπιο,λοιπόν,βάζει η συγγραφέας τις ανθρώπινες σχέσεις. Έρωτας,γονεϊκή αγάπη,αδελφική αγάπη,φιλία,προδοσία,χωρισμοί,απώλειες καί ό,τι άλλο σχετίζεται με τους ανθρώπους θα έρθουν να γίνουν τα κεντρικά ζητήματα που θα μας απασχολήσουν κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης. Λίγο έως πολύ,όλοι κι όλες μπορεί να έχουμε βρεθεί εμπλεκόμενοι/ες σε ανάλογες καταστάσεις κι αυτό μας βοηθά ώστε να κατανοήσουμε,δικαιολογήσουμε,ή καί το αντίστροφο,τις συμπεριφορές καί τον τρόπο σκέψης των προσώπων του κειμένου. Η σκιαγράφηση των χαρακτήρων τους -κατά τη δική μου άποψη- γίνεται από εμάς το αναγνωστικό κοινό. Όχι,πως η συγγραφέας δεν έχει δώσει βάση σε αυτό,αλλά θεωρώ πως μας έχει δώσει τις κατευθυντήριες γραμμές κι από εκεί καί πέρα επαφίεται σε εμάς. Προσωπικά το βρίσκω σαν θετικό στοιχείο του βιβλίου κι όχι αρνητικό. Αλλά καί πάλι μιλάω μέσα από μία υποκειμενική σκοπιά.
Ο έρωτας είναι ένα από τα πιο όμορφα συναισθήματα. Όσοι κι όσες έχουν την χαρά να τον γευτούν κατά τη διάρκεια της ζωής τους,ακόμη κι αν αυτός λήξει άδοξα,τον αναπολούν με μεγάλη λαχτάρα. Ναι,συμφωνώ με αυτό καί το ότι ο έρωτας ταυτίζεται με το έντονο πάθος καί η αγάπη με την ανιδιοτέλεια. Οι ερωτευμένοι/ες επιθυμούν να προσφέρουν πολλά στο έτερον ήμισυ,ακόμη καί τον ίδιο τους τον εαυτό. Ξέρετε τί με βρίσκει αντίθετη; Το να χάνουμε τον εαυτό μας όταν μπορεί να ερωτευτούμε. Ο έρωτας πρέπει να σου δίνει φτερά να πετάς ψηλά κι όχι να σε κρατά δέσμιο κάτω στη γη. Ναι,να προσφέρουμε στον άνθρωπο που αγαπάμε,αλλά κι εκείνος/η με τη σειρά του/της να το αναγνωρίζει καί να μην το εκμεταλλεύεται προς δικό του/της όφελος. Όχι! Για μένα αυτό δεν είναι έρωτας,αλλά εμπορική συναλλαγή... Όμως,η πρωταγωνίστρια μας,η Όλγα,αυτό το αγρίμι,το αδάμαστο πλάσμα ''υποτάχθηκε'' με τη δική της βούληση στον έρωτα. Βλέπετα,τα αγρίμια δεν μπορούν να υποταχθούν από κανέναν καί καμία. Κι αν ποτέ συμβεί κάτι τέτοιο,θα γίνει επειδή εκείνο το άτομο το επέλεξε. Καί πιστέψτε με! Αυτό έχει μεγαλύτερη αξία!
Καί κάπου εδώ θα κλείσω την άποψή μου για το βιβλίο,νιώθοντας γεμάτη από συναισθήματα καί σκέψεις του τύπου πως αν δεν έχουμε βρεθεί στην θέση κάποιου άλλου ανθρώπου,δεν είναι εύκολο,ούτε σωστό να κρίνουμε τη ζωή του. Άλλωστε,ποιος/α μας έχρησε κριτές των πάντων; Άν σας κέντρισε το ενδιαφέρον το βιβλίο,δεν έχετε παρά να το αναζητήσετε!
Καλές σας αναγνώσεις!
April 5, 2022
"Όλγα"... Τι να πει κανείς γι' αυτό το βιβλίο-κατάθεση ψυχής... Τι να πει κανείς για μια ολόκληρη ζωή που περνάει από μπροστά του όσο γυρίζει τις σελίδες... Τι να πει κανείς γι' αυτό το βιβλίο που αγγίζει, εισχωρεί μέσα στην ψυχή και συγκινεί καθόλη τη διάρκειά του... Τι να πει κανείς γι' αυτό το μυθιστόρημα-βιογραφία... Γι' αυτήν την ως επί των πλείστων αληθινή ιστορία που ξεκινάει από το πώς μεγάλωσε η Όλγα σε μια κλειστή κοινωνία μιας λίγο παλιότερης εποχής, αλλά πολύ κοντινής μας, και με συντηρητικούς γονείς που έφταναν στο σημείο να ξεγράφουν την κόρη τους επειδή δεν ακολουθούσε απλά τους τύπους και για να μην τους κατηγορήσει ο κόσμος, ένας κόσμος που πάντα μόνο στα αρνητικά στέκεται ό,τι κι αν κάνεις έτσι κι αλλιώς, συνεχίζει με όλες τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στη ζωή ώσπου να γεννηθεί η κόρη της και το πώς μεγάλωσε κι εκείνη και φτάνει έως και τη ζωή της συνονόματης εγγονής της... Για το πώς οι γονείς της Όλγας διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα της και άθελά της, όταν έγινε κι εκείνη μάνα, επανέλαβε τα ίδια λάθη εις βάρος της κόρης της, η οποία όμως κατάφερε να τα αντιμετωπίσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, παρά τις πληγές της και προκειμένου να προστατέψει τη δική της Όλγα...
Είναι ένα βιβλίο που σε διδάσκει, χωρίς διδακτικό ύφος φυσικά, να ακούς τα δικά σου "θέλω" και να βρίσκεις τη δύναμη να τα διεκδικείς, ώστε να νιώθεις πραγματικά ευτυχισμένος και ευχαριστημένος και να μην κάνεις κακό στους γύρω σου. Σε διδάσκει να μην είσαι εγωιστής και φιλοχρήματος. Να μην κρίνεις κανέναν, γιατί δεν ξέρεις τι μπορεί να περνάει ή να έχει περάσει... Να δείχνεις κατανόηση και να συγχωρείς, γιατί πρωτίστως επωφελείσαι εσύ ο ίδιος... Σε διδάσκει να βρίσκεις τη δύναμη να αντιμετωπίζεις στα ίσα τη ζωή, όσο σκληρά κι αν σου φέρεται... Σε διδάσκει να είσαι άνθρωπος και να λες και να δείχνεις ότι αγαπάς τους ανθρώπους σου όσο ακόμα τους έχεις κοντά σου, γιατί δίνεις και παίρνεις δύναμη κατ' αυτόν τον τρόπο... Και όχι μόνο...
Από θέμα τεχνικής, θα πω μόνο ότι είναι άρτιο σε όλα του και ότι ο καλύτερος συγγραφέας είναι ο χρόνος, όπως γράφει και μέσα στο βιβλίο, και ότι η συγγραφέας κάθισε παρέα με τον χρόνο, λοιπόν, και έγραψαν μαζί αυτό το βιβλίο, η συγγραφή του οποίου σίγουρα θα ήταν πολύ απαιτητική για τη συγγραφέα, αφού η κεντρική ηρωίδα της είναι η μητέρα της και γράφει και για τον ίδιο τη�� τον εαυτό... Η επιλογή του τρίτου προσώπου, πιστεύω ότι θα βοήθησε πολύ στο να επιτευχθεί η σχετική-κατάλληλη αποστασιοποίηση και η όσο το δυνατόν αντικειμενικότητα, στοιχεία που, κατά τη γνώμη μου, επιτεύχθηκαν πλήρως. Τα διάφορα πολύ χρήσιμα και σοφά αποφθέγματα, δε, στην αρχή κάθε κεφαλαίου, τα οποία ταιριάζουν απόλυτα με το θέμα και το νόημα του κάθε κεφαλαίου, τα βρήκα εξαιρετικά όλα και άκρως έξυπνη την επιλογή συμπερίληψής τους μέσα στο βιβλίο.
Τίποτα! Τίποτα! Είναι ένα βιβλίο από εκείνα που δεν επιδέχονται κριτικής... Είναι από εκείνα τα βιβλία που αξίζουν πολύ να διαβαστούν και στο τέλος θέλεις να κάνεις μια πολύ σφιχτή αγκαλιά στη συγγραφέα!
Είναι ένα βιβλίο που σε διδάσκει, χωρίς διδακτικό ύφος φυσικά, να ακούς τα δικά σου "θέλω" και να βρίσκεις τη δύναμη να τα διεκδικείς, ώστε να νιώθεις πραγματικά ευτυχισμένος και ευχαριστημένος και να μην κάνεις κακό στους γύρω σου. Σε διδάσκει να μην είσαι εγωιστής και φιλοχρήματος. Να μην κρίνεις κανέναν, γιατί δεν ξέρεις τι μπορεί να περνάει ή να έχει περάσει... Να δείχνεις κατανόηση και να συγχωρείς, γιατί πρωτίστως επωφελείσαι εσύ ο ίδιος... Σε διδάσκει να βρίσκεις τη δύναμη να αντιμετωπίζεις στα ίσα τη ζωή, όσο σκληρά κι αν σου φέρεται... Σε διδάσκει να είσαι άνθρωπος και να λες και να δείχνεις ότι αγαπάς τους ανθρώπους σου όσο ακόμα τους έχεις κοντά σου, γιατί δίνεις και παίρνεις δύναμη κατ' αυτόν τον τρόπο... Και όχι μόνο...
Από θέμα τεχνικής, θα πω μόνο ότι είναι άρτιο σε όλα του και ότι ο καλύτερος συγγραφέας είναι ο χρόνος, όπως γράφει και μέσα στο βιβλίο, και ότι η συγγραφέας κάθισε παρέα με τον χρόνο, λοιπόν, και έγραψαν μαζί αυτό το βιβλίο, η συγγραφή του οποίου σίγουρα θα ήταν πολύ απαιτητική για τη συγγραφέα, αφού η κεντρική ηρωίδα της είναι η μητέρα της και γράφει και για τον ίδιο τη�� τον εαυτό... Η επιλογή του τρίτου προσώπου, πιστεύω ότι θα βοήθησε πολύ στο να επιτευχθεί η σχετική-κατάλληλη αποστασιοποίηση και η όσο το δυνατόν αντικειμενικότητα, στοιχεία που, κατά τη γνώμη μου, επιτεύχθηκαν πλήρως. Τα διάφορα πολύ χρήσιμα και σοφά αποφθέγματα, δε, στην αρχή κάθε κεφαλαίου, τα οποία ταιριάζουν απόλυτα με το θέμα και το νόημα του κάθε κεφαλαίου, τα βρήκα εξαιρετικά όλα και άκρως έξυπνη την επιλογή συμπερίληψής τους μέσα στο βιβλίο.
Τίποτα! Τίποτα! Είναι ένα βιβλίο από εκείνα που δεν επιδέχονται κριτικής... Είναι από εκείνα τα βιβλία που αξίζουν πολύ να διαβαστούν και στο τέλος θέλεις να κάνεις μια πολύ σφιχτή αγκαλιά στη συγγραφέα!
August 29, 2022
Είναι κάποια βιβλία που νομίζεις πως γράφτηκαν για σένα...
Που αγγίζουν τόσο την ψυχή σου, γιατί από τις πρώτες κιόλας σελίδες ανακαλύπτεις μια απόλυτη ταύτιση με τις ζωές των ηρώων που σε συγκλονίζει...
Ένα από αυτά, για μένα, είναι η Όλγα της Χαράς Μαρκατζίνου.
Ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, μία κατάθεση ψυχής δίχως φίλτρα και ενδοιασμούς.
Λάτρεψα την Όλγα για τη δύναμή της, για την καλοσύνη της, για την απύθμενη αγάπη της, για την ανοχή της... Θύμωσα μαζί της σε πολλά σημεία για τους ίδιους λόγους και όχι μόνο... Πόνεσα με τις αδικίες και τα τραγικά λάθη όλων των ηρώων... Και για το τέλος κράτησα μονάχα όσα έπρεπε, για να την έχω πάντοτε μέσα στην καρδιά μου...
Χαρά μου, σε ευχαριστώ ξανά για αυτό το υπέροχο ταξίδι που μου χάρισες!!
Όλγα
Χαρά Μαρκατζίνου
Εκδόσεις Υδροπλάνο
Που αγγίζουν τόσο την ψυχή σου, γιατί από τις πρώτες κιόλας σελίδες ανακαλύπτεις μια απόλυτη ταύτιση με τις ζωές των ηρώων που σε συγκλονίζει...
Ένα από αυτά, για μένα, είναι η Όλγα της Χαράς Μαρκατζίνου.
Ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, μία κατάθεση ψυχής δίχως φίλτρα και ενδοιασμούς.
Λάτρεψα την Όλγα για τη δύναμή της, για την καλοσύνη της, για την απύθμενη αγάπη της, για την ανοχή της... Θύμωσα μαζί της σε πολλά σημεία για τους ίδιους λόγους και όχι μόνο... Πόνεσα με τις αδικίες και τα τραγικά λάθη όλων των ηρώων... Και για το τέλος κράτησα μονάχα όσα έπρεπε, για να την έχω πάντοτε μέσα στην καρδιά μου...
Χαρά μου, σε ευχαριστώ ξανά για αυτό το υπέροχο ταξίδι που μου χάρισες!!
Όλγα
Χαρά Μαρκατζίνου
Εκδόσεις Υδροπλάνο
June 9, 2021
Η ζωή της Όλγας λοιπόν.Αγρίμι όπως ήταν σε μια εποχή που έπρεπε να σκύβεις το κεφάλι στους γονείς σου ακόμα και αν έκαναν λάθος,παρόλο που ήταν η αδυναμία του πατέρα της ή Όλγα μάζευε παρατηρήσεις..Ύστερα από ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας ή ζωή της δένετε με τον Δημήτρη όπως ακριβώς της είχε πει η Τσιγγάνα.Οι απώλειες θα χτυπάνε συνεχώς την πόρτα της και αυτή θα παλεύει για τους ανθρώπους που αγαπάει..
" Ο θάνατος είναι μια πρόκληση.Μας λέει να μη χάνουμε χρόνο.Μας λέει να πούμε ο ένας στον άλλον,τώρα αμέσως,ότι αγαπάμε ο ένας τον άλλον".
" Ο θάνατος είναι μια πρόκληση.Μας λέει να μη χάνουμε χρόνο.Μας λέει να πούμε ο ένας στον άλλον,τώρα αμέσως,ότι αγαπάμε ο ένας τον άλλον".
August 31, 2021
Η Όλγα με πήρε από το χέρι και με ταξίδεψε μέσα από τα δικά της μάτια.
Ένα βιβλίο που περνάει πολλά κοινωνικά μηνύματα.Η Όλγα όμως ήταν αγρίμι, ένα ελεύθερο πνεύμα που δεν χωράει σε καλούπια. Έτσι σαν αγρίμι έζησε τη ζωή της.
Όμως για άλλη μια φορά βλέπουμε πως ακόμη κι ο πιο ελεύθερος, ο πιο ανεξάρτητος άνθρωπος γίνεται πολύ μικρός σαν μπλεχτεί στα δίχτυα του έρωτα.
Ένα βιβλίο που περνάει πολλά κοινωνικά μηνύματα.Η Όλγα όμως ήταν αγρίμι, ένα ελεύθερο πνεύμα που δεν χωράει σε καλούπια. Έτσι σαν αγρίμι έζησε τη ζωή της.
Όμως για άλλη μια φορά βλέπουμε πως ακόμη κι ο πιο ελεύθερος, ο πιο ανεξάρτητος άνθρωπος γίνεται πολύ μικρός σαν μπλεχτεί στα δίχτυα του έρωτα.
October 25, 2022
Το καλοκαίρι του 1943 η οικογένεια του Ζώη και της Μαργαρίτας Πέτρου μεγαλώνει κατά ένα μέλος, καθώς έρχεται στη ζωή η δευτερότοκη κόρη τους Όλγα. Η Όλγα καθώς μεγαλώνει αποδεικνύει κάθε μέρα την διαφορετικότητά της. Ισχυρή, ξεχωριστή και πολύπλοκη προσωπικότητα, ασυμβίβαστη, ατίθαση, με πείσμα και τσαγανό, τόλμη, θάρρος και θράσος κάποιες φορές, αψηφά τα κοινωνικά στερεότυπα, τα «πρέπει» και «δεν» της κλειστής και συντηρητικής κοινωνίας με τις απαρχαιωμένες ιδέες, τις συντηρητικές απόψεις και αντιλήψεις, τα αυστηρά ήθη και έθιμα.
Αυτή ήταν η Όλγα. Αγρίμι σωστό, όπως την χαρακτήριζε ο πατέρας της. Ένα αγρίμι που δεν φοβόταν τίποτα και πάντοτε πάλευε. Τίποτα δεν την τρόμαζε, τίποτα δεν την σταματούσε. Αυτή ήταν η Όλγα πάντα, μέχρι και την τελευταία της στιγμή, την τελευταία της ανάσα. Η ζωή της όλη ένας αδιάκοπος και άνισος αγώνας απέναντι στον ίδιο της τον εαυτό.
Η ζωή δεν της χαρίστηκε. Της έδωσε λίγες χαρές, αλλά πολλές λύπες και δοκιμασίες. Μια βασανισμένη ψυχή, ένας άνθρωπος που έψαχνε την αποδοχή, την επιδοκιμασία, την επιβράβευση. Απονήρευτη, βαθιά συναισθηματική και φιλότιμη, το μόνο που πραγματικά ήθελε ήταν να την αγαπήσουν αληθινά γι’αυτό που ήταν χωρίς όρους, «όμως», «πρέπει» ή «αλλά».
Η Όλγα όμως, όπως και κάθε άνθρωπος, είχε και αυτή τις αδυναμίες της, τους φόβους και τις ανασφάλειές της. Έκλεισε τα μάτια σε καταστάσεις δύσκολες, σιώπησε όταν έπρεπε να μιλήσει, να διεκδικήσει αυτό που δικαιωματικά της ανήκε και μιλούσε άδικα, απόλυτα, αυταρχικά και εγωιστικά σε ανθρώπους που την αγαπούσαν και δεν άξιζαν αυτή την συμπεριφορά της.
Την Όλγα όσο την αγάπησα άλλο τόσο την μίσησα σε κάποιες στιγμές. Την συμπόνεσα, την ένιωσα, την κατάλαβα, την δικαιολόγησα, την λυπήθηκα, ενώ άλλες φορές θύμωσα απίστευτα μαζί της, νευρίασα με τον τρόπο, τις πράξεις και την συμπεριφορά της, απέναντι ειδικά σε κάποιους ανθρώπους που δεν άξιζαν την άδικη μεταχείρισή της.
Η «Όλγα» είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, που σε πλημμυρίζει από ανάμεικτα και εναλλασσόμενα συναισθήματα, αφήνοντάς σου μια γλυκόπικρη γεύση. Καλογραμμένο, με πλούσια πλοκή, λόγο που ρέει αβίαστα και άρτια δομημένους χαρακτήρες. Τέλος, τα μηνύματα που θέλει να περάσει είναι: α) να μην κοιτάς την επιφάνεια, αλλά να επικεντρώνεσαι στην ουσία και β) δεν πρέπει να αλλάζουμε ταυτότητα, στοιχεία του εαυτού και του χαρακτήρα μας για να είμαστε αρεστοί, για να «ταιριάξουμε» ή να «χωρέσουμε» σε μια σχέση, γιατί έτσι δεν θα είμαστε ο αληθινός εαυτός μας και δεν θα νιώσουμε ποτέ πραγματικά ευτυχισμένοι. 10 / 10
Θερμά συγχαρητήρια κ. Μαρκατζίνου για το εξαιρετικό σας πόνημα και ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς για το υπέροχο λογοτεχνικό ταξίδι που μου χαρίσατε.
✒️«Οι πληγές της ψυχής στάζουν πόνο, όταν η αγάπη απουσιάζει από τα λόγια των ανθρώπων, όταν το δηλητήριο του θυμού, της σοβαροφάνειας και η ηθική της επιφάνειας εμποτίζουν κάθε σκέψη, κάθε λέξη, κάθε πράξη.» (σελίδα 72)
✒️Ομάρ Καγιάμ: «Η αγάπη μετριέται με ό,τι μπορεί να απαρνηθεί κανείς για χάρη της… Ακόμη και την ίδια την αγάπη…» (σελίδα 195)
✒️«Άτιμο πράγμα ο θυμός! Φωλιάζει στην ψυχή του ανθρώπου και τον δηλητηριάζει μέρα με τη μέρα. Αφήνει στο στόμα του μια πικρή γεύση για όλα τα ανείπωτα.» (σελίδα 566)
Αυτή ήταν η Όλγα. Αγρίμι σωστό, όπως την χαρακτήριζε ο πατέρας της. Ένα αγρίμι που δεν φοβόταν τίποτα και πάντοτε πάλευε. Τίποτα δεν την τρόμαζε, τίποτα δεν την σταματούσε. Αυτή ήταν η Όλγα πάντα, μέχρι και την τελευταία της στιγμή, την τελευταία της ανάσα. Η ζωή της όλη ένας αδιάκοπος και άνισος αγώνας απέναντι στον ίδιο της τον εαυτό.
Η ζωή δεν της χαρίστηκε. Της έδωσε λίγες χαρές, αλλά πολλές λύπες και δοκιμασίες. Μια βασανισμένη ψυχή, ένας άνθρωπος που έψαχνε την αποδοχή, την επιδοκιμασία, την επιβράβευση. Απονήρευτη, βαθιά συναισθηματική και φιλότιμη, το μόνο που πραγματικά ήθελε ήταν να την αγαπήσουν αληθινά γι’αυτό που ήταν χωρίς όρους, «όμως», «πρέπει» ή «αλλά».
Η Όλγα όμως, όπως και κάθε άνθρωπος, είχε και αυτή τις αδυναμίες της, τους φόβους και τις ανασφάλειές της. Έκλεισε τα μάτια σε καταστάσεις δύσκολες, σιώπησε όταν έπρεπε να μιλήσει, να διεκδικήσει αυτό που δικαιωματικά της ανήκε και μιλούσε άδικα, απόλυτα, αυταρχικά και εγωιστικά σε ανθρώπους που την αγαπούσαν και δεν άξιζαν αυτή την συμπεριφορά της.
Την Όλγα όσο την αγάπησα άλλο τόσο την μίσησα σε κάποιες στιγμές. Την συμπόνεσα, την ένιωσα, την κατάλαβα, την δικαιολόγησα, την λυπήθηκα, ενώ άλλες φορές θύμωσα απίστευτα μαζί της, νευρίασα με τον τρόπο, τις πράξεις και την συμπεριφορά της, απέναντι ειδικά σε κάποιους ανθρώπους που δεν άξιζαν την άδικη μεταχείρισή της.
Η «Όλγα» είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, που σε πλημμυρίζει από ανάμεικτα και εναλλασσόμενα συναισθήματα, αφήνοντάς σου μια γλυκόπικρη γεύση. Καλογραμμένο, με πλούσια πλοκή, λόγο που ρέει αβίαστα και άρτια δομημένους χαρακτήρες. Τέλος, τα μηνύματα που θέλει να περάσει είναι: α) να μην κοιτάς την επιφάνεια, αλλά να επικεντρώνεσαι στην ουσία και β) δεν πρέπει να αλλάζουμε ταυτότητα, στοιχεία του εαυτού και του χαρακτήρα μας για να είμαστε αρεστοί, για να «ταιριάξουμε» ή να «χωρέσουμε» σε μια σχέση, γιατί έτσι δεν θα είμαστε ο αληθινός εαυτός μας και δεν θα νιώσουμε ποτέ πραγματικά ευτυχισμένοι. 10 / 10
Θερμά συγχαρητήρια κ. Μαρκατζίνου για το εξαιρετικό σας πόνημα και ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς για το υπέροχο λογοτεχνικό ταξίδι που μου χαρίσατε.
✒️«Οι πληγές της ψυχής στάζουν πόνο, όταν η αγάπη απουσιάζει από τα λόγια των ανθρώπων, όταν το δηλητήριο του θυμού, της σοβαροφάνειας και η ηθική της επιφάνειας εμποτίζουν κάθε σκέψη, κάθε λέξη, κάθε πράξη.» (σελίδα 72)
✒️Ομάρ Καγιάμ: «Η αγάπη μετριέται με ό,τι μπορεί να απαρνηθεί κανείς για χάρη της… Ακόμη και την ίδια την αγάπη…» (σελίδα 195)
✒️«Άτιμο πράγμα ο θυμός! Φωλιάζει στην ψυχή του ανθρώπου και τον δηλητηριάζει μέρα με τη μέρα. Αφήνει στο στόμα του μια πικρή γεύση για όλα τα ανείπωτα.» (σελίδα 566)
January 13, 2022
Η Όλγα είναι ένα βιβλίο βαθιά συγκινητικό. Μέσα από την ιστορία της βλέπουμε πως τα κοινωνικά πρέπει καταστρέφουν ζωές και σχέσεις. Η πεισματάρα Όλγα όμως μέσα από την ζωή της δείχνει πως όταν κάποιος θέλει κάτι πραγματικά, αψηφά όλες αυτές τις κοινωνικές προσταγές αλλά ταυτόχρονα θα πρέπει να είναι έτοιμος να πληρώσει το τίμημα.
Συγχαρητήρια !!! Είναι ένα βιβλίο που πραγματικά το προτείνω!!!
Συγχαρητήρια !!! Είναι ένα βιβλίο που πραγματικά το προτείνω!!!
April 17, 2022
Ένα ταξίδι στην ίδια την ζωή. Μια ιστορία βγαλμένη μέσα από αλήθειες που δημιουργούν συναισθήματα χαράς, πόνου, λύπης, ικανοποίησης, ανεκπλήρωτων επιθυμιών και κάθαρσης.
Συγχαρητήρια στην συγγραφέα.
Συγχαρητήρια στην συγγραφέα.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews