«Όταν οι ισορροπίες έχουν χαθεί και οι ρόλοι είναι πλέον δυσδιάκριτοι, πώς μπορεί κανείς να κρίνει τι είναι σωστό και τι λάθος;»
Στη Μεγάλη Πόλη, η Μαρίνα λαμβάνει μια επιστολή που την πληροφορεί για τον θάνατο της γιαγιάς της. Στη Δρύπη, η Αλκμήνη μαθαίνει πως όσο και να προσπαθείς να κρυφτείς το πεπρωμένο σε βρίσκει πάντα. Στους Κήπους της Γαλήνης, ο Πάρης συνειδητοποιεί ότι οι επιλογές μας κοστίζουν περισσότερο απ’ όσο φανταζόμαστε. Την ίδια στιγμή, ο Αδάμ εξουσιάζει το μέρος και υφαίνει την εκδίκησή του οργανώνοντας νέες συμμαχίες. Στις Κατακόμβες, ο Σεθ και ο Άρης, με τη βοήθεια της Κάτιας, καταλαβαίνουν ότι όσο τα περιθώρια στενεύουν και οι πιθανές λύσεις μειώνονται, η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Σκοτεινοί Υπερασπιστές και Κουβαλητές του Φωτός θα κληθούν να πολεμήσουν στη Μεγάλη Μάχη. Ποιος θα κυριαρχήσει; Μπορεί να τελειώσει κάτι που υφίσταται αέναα στον χώρο και τον χρόνο; Ποιο είναι το σημείο μηδέν της αέναης μάχης που εξελίσσεται γύρω μας;
Η Άννα Σπανογιώργου γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Σοχό Θεσσαλονίκης, όπου ζει μέχρι σήµερα. Έχει σπουδάσει στο τµήµα Εµπορίας και Διαφήµισης στη Θεσσαλονίκη, µε εξειδίκευση στον τοµέα των πωλήσεων. Η ενασχόλησή της µε τον γραπτό λόγο, την οδήγησε αρχικά στη στιχουργία, µε την οποία εκφράζει αναζητήσεις και ανησυχίες μέσα από το πρίσµα της φαντασίας, κυρίως στην αγγλική γλώσσα. Αργότερα, η ιδέα της συγγραφής εξελίχθηκε ως µία επιπλέον πτυχή της δηµιουργικότητάς της, γεγονός που την οδήγησε στην ολοκλήρωση του πρώτου της μυθιστορήματος.
ΕΡΓΑ: -«Αέναη μάχη- η πτώση», Εκδόσεις Πηγή (2016) -«Αέναη μάχη- άνοδος», Εκδόσεις Πηγή (2018) -Συμμετέχει στο συλλογικό έργο «Το έπος της φαντασίας: Αδιέξοδο» με το διήγημα «Η σκιά», εκδόσεις iWrite (2017) -Συμμετέχει στιχουργικά στα CD των Julian’s Lullaby “Dreaming of your fears” (2011, STF Records) & “Prisoner of Emotions” (Musica, 2016).
Κι έφτασε επιτέλους η στιγμή να ολοκληρωθεί αυτή η πολύ όμορφη τριλογία, με το τρίτο βιβλίο της σειράς, το οποίο για άλλη μια φορά είχα την τιμή να διαβάσω πριν εκδοθεί. Η Άννα κορυφώνει εδώ την αγωνία του αναγνώστη, ξεκαθαρίζοντας ό,τι σκοτεινό σημείο υπήρχε μέχρι τώρα και δίνοντας μας το τέλος που όλοι αναμέναμε. Η γραφή έχει γίνει ακόμη καλύτερη κάνοντας ακόμη πιο ενδιαφέρον το τελευταίο βιβλίο της τριλογίας. Το απόλαυσα πάρα πολύ και χάρηκα ιδιαίτερα που το τέλος με κάλυψε πλήρως. Αναμένουμε τώρα τις επόμενες συγγραφικές κινήσεις της Άννας...
Ήρθε λοιπόν η ώρα, η τριλογία της «Αέναης Μάχης» να κλείσει με το τρίτο και τελευταίο βιβλίο να είναι εδώ και να φέρνει τις δύο πλευρές αντιμέτωπες για άλλη μία φορά. Γνωρίσαμε τους Σκοτεινούς Υπερασπιστές και τους Κουβαλητές του Φωτός στα προηγούμενα δύο βιβλία και μάθαμε τι αντιπροσωπεύει η κάθε παράταξη. Είδαμε επίσης και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η κάθε παράταξη και πόσο κοντά στη φύση του είναι ο καθένας. Και τώρα έρχεται η ώρα να πάμε στην τελική, τη Μεγάλη Μάχη. Αυτή που θα κρίνει τα πάντα.
Η Μαρίνα στη Μεγάλη Πόλη ενημερώνεται για το θάνατο της γιαγιάς της μέσα από μια επιστολή. Παράλληλα μαθαίνει πως είναι η νόμιμη κληρονόμος της και αποφασίζει να πάει στο σπίτι της γιαγιάς της. Αρκετό καιρό έμεινε μακριά. Η Αλκμήνη παίρνει κι αυτή την ίδια πληροφορία εκεί ψηλά στη Δρύπη που βρίσκεται, προσπαθώντας να απομακρυνθεί από όλα όσα θα μπορούσαν να κάνουν κακό στην ίδια και στους ανθρώπους που αγαπάει. Μάταια όμως. Δεν μπορεί να αποφύγει τα πάντα.
Ο Πάρης αντιλαμβάνεται επιτέλους πως οι επιλογές μας παίζουν σημαντικό ρόλο στο μέλλον τόσο το δικό μας όσο και αυτών που βρίσκονται γύρω μας. Πολλές από αυτές μάλιστα θα κοστίσουν πολύ περισσότερο από ότι θα φανταζόταν κάποιος. Είναι αυτές οι επιλογές που έχουν δώσει πλήρη ελευθερία και πλήρη εξουσία στον Αδάμ, παρά το γεγονός πως δεν τη δικαιούται. Εκείνος φυσικά δεν πρόκειται να την απαρνηθεί. Το αντίθετο μάλιστα, θα καταχραστεί την εξουσία που του έχει δοθεί για να πραγματοποιήσει τα δικά του προσωπικά σχέδια.
Στις κατακόμβες τα πράγματα είναι πολύ ανησυχητικά. Ο Σεθ, ο Άρης και η Κάτια συνειδητοποιούν ότι όσο ο χρόνος περνάει, τόσο λιγοστεύουν οι πιθανές λύσεις στο πρόβλημα που έχουν μπροστά τους. Μερικές φορές η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση, όμως που θα μπορούσε να οδηγήσει όλο αυτό; Είναι κάτι που θέλουν; Πλέον παίζονται πολλά, πολύ περισσότερα από το ποιος θα επικρατήσει.
Η ιστορία αυτή ξεκίνησε σαν την ιστορία μιας κοπέλας, της Κάτιας, που βρέθηκε ανάμεσα στο καλό και στο κακό και έπρεπε να επιλέξει με ποια πλευρά θα συνταχθεί. Με αυτή που λέει η λογική ή με αυτή που λέει η καρδιά της; Όμως η απόφαση δεν ήταν τόσο απλή, όπως δεν ήταν και η ιστορία αυτή δική της μόνο. Σίγουρα δεν ήταν η ιστορία της μάχης ανάμεσα στο καλό και στο κακό όπως την έχουμε συνηθίσει στις περισσότερες μορφές που τη συναντάμε στη λογοτεχνία. Και αυτό ήταν το στοίχημα που κέρδισε η Σπανογιώργου με τους αναγνώστες. Η τριλογία της δίνει κάτι καινούριο και το τρίτο βιβλίο δίνει ένα τέλος που κανείς δεν περίμενε.
Το σύστημα που μας παρουσιάζεται στην τριλογία, δεν είναι το κλασσικό που συναντάμε σε αυτές τις περιπτώσεις. Ο Θεός, το καλό και το κακό. Υπάρχουν αυτές οι τρεις βασικές συνιστώσες, υπάρχει όμως και η ουδετερότητα αλλά και ένας εξωτερικός παράγοντας που έχει σκοπό να κρατήσει την ισορροπία. Όλα αυτά μαζί δημιουργούν τον κόσμο που μας συστήνει η συγγραφέας κι μας οδηγεί σε μια πραγματικά αέναη μάχη.
Και να που η τριλογία της Άννας Σπανογιώργου ολοκληρώθηκε! Και πραγματικά πρέπει να χαίρομαι σχεδόν όσο και η ίδια. Είχα την τύχη να την ανακαλύψω λίγο μετά την έκδοση του πρώτου βιβλίου και έκτοτε ήταν πραγματικά σαν να την έζησα ''από μέσα'', καθώς η συγγραφέας μού έκανε την τιμή να διαβάσω τα δύο επόμενα βιβλία σε πρώιμη μορφή και να της πω την άποψή μου. Ως beta reader, γίνεσαι ακόμα πιο παρατηρητικός και απαιτητικός με ένα γραπτό. Στα συγκεκριμένα βιβλία η ανάγνωση ήταν απλώς απόλαυση. Διότι η Άννα παρέδιδε πάντα κάτι πολύ όμορφο και μεστό. Κάτι που να ανήκει ταυτόχρονα στη σφαίρα του φανταστικού, αλλά ταυτόχρονα και όχι, διότι πολλά απ' όσα υπάρχουν στης σελίδες της Αέναης Μάχης μοιάζουν να ξεπηδούν από εντελώς δίπλα μας. Διαβάστε και θα καταλάβετε. Η Αέναη Μάχη είναι η ιστορία της Κάτιας, αλλά όχι μόνο... είναι η ιστορία πολλών ακόμα ηρώων της. Πολλοί απ' αυτούς μάλιστα κοινωνούν διάφορα όμορφα μηνύματα στον αναγνώστη, απλώς και μόνο με τις πράξεις τους. Όσο για το τέλος αυτής της, θεωρητικά, αέναης μάχης... είναι τόσο ευφυές που πραγματικά το λάτρεψα.
Άννα, έχεις τα ειλικρινά μου συγχαρητήρια! Και τις πιο μεγάλες μου ευχαριστίες, φυσικά, καθώς μέρος αυτού του βιβλίου διαδραματίζεται στη Δρύπη, του Τρίπτυχου των Ευχών!
Πτώση -> Άνοδος -> Σημείο μηδέν Ήμουν κι εγώ ανάμεσα στους αναγνώστες, οι οποίοι περίμεναν το τρίτο και τελευταίο μέρος της Αέναης μάχης με τρελή ανυπομονησία. Ακόμα και για τον τίτλο είχα περιέργεια. Μετά την "Άνοδο", τι; Κι ήρθε το "Σημείο μηδέν", πόσο ταιριαστό, και με έκανε να αποχαιρετήσω αγαπημένους ήρωες με ανάμεικτα συναισθήματα. Χαρά και ικανοποίηση για το τέλος που επέλεξε η συγγραφέας, συγκίνηση, αυτή η γνωστή συγκίνηση την οποία νιώθουμε όταν τελειώνει το αναγνωστικό ταξίδι μιας τριλογίας.
Στο τέλος του "Άνοδος", αφήσαμε τον Αδάμ σε έξαλλη κατάσταση, κάτι που με έκανε να θέλω να δω τις επόμενες κινήσεις του, τι αντίκτυπο θα είχαν αυτές κι αν ο Πάρης θα έπαιρνε την κατάσταση στα χέρια του. Η Σπανογιώργου επέλεξε να εντείνει λίγο ακόμα την αγωνία αφού ξεκίνησε το βιβλίο με έναν καινούριο χαρακτήρα, τη Μαρίνα, την οποία πρόσθεσε στη πλοκή. Η Μαρίνα μέσω μιας περίεργης επιστολής θα μάθει για τον θάνατο της γιαγιάς της με την οποία είχε να επικοινωνήσει χρόνια. Την ίδια επιστολή θα λάβει και η μητέρα της, η Αλκμήνη, με την οποία έχουν απομακρυνθεί και ζουν σε ξεχωριστές περιοχές. Η Αλκμήνη, όμως, στη θέα της επιστολής θα ανατριχιάσει, οι φόβοι της θα μεγαλώσουν και θα κυριαρχήσουν πάνω της. Σύντομα η Μαρίνα, ενημερώνεται ότι είναι η νόμιμη κληρονόμος κι έτσι στεναχωρημένη και γεμάτη τύψεις, που δεν επικοινώνησε με την γιαγιά της νωρίτερα, αποφασίζει να πάει στο σπίτι της γιαγιάς της. Στις κατακόμβες ο Σεθ, ο Άρης και η Κάτια νιώθουν ότι κάτι κακό θα συμβεί και ο Σεθ θέλει να ενεργήσει για να προλάβει την κίνηση των αντιπάλων του. Όλοι αγωνιούν καθώς βλέπουν ότι το Τάγμα είναι αμέτοχο και δεν βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Στους Κήπους της Γαλήνης ο Αδάμ, νιώθει ανώτερος αφού στα χέρια του έχει πέσει ένα σημαντικό πιόνι κι είναι σίγουρος ότι θα του δώσει αυτό για το οποίο διψά να κατακτήσει. Ο Πάρης, έχοντας μια ξεκάθαρη εικόνα των πραγμάτων πια, βλέπει τα λάθη του και ψάχνει τρόπο να κατεβάσει τον Αδάμ από τον θρόνο του. Στο Κτήμα της Ειρήνης, το ουδέτερο μέρος, ο Δίαιος, συνεχίζει με την αποτρόπαια πράξη που έχει ήδη ξεκινήσει γιατί κι αυτός μόνο για ένα πράγμα διψάει...
Η γραφή της συγγραφέως, με είχε κερδίσει από το πρώτο βιβλίο και χαίρομαι που και σε αυτό το βιβλίο υπάρχουν τα μηνύματα που περνάει στον αναγνώστη μέσω των ηρώων της. Οι νέοι χαρακτήρες έδεσαν πολύ ωραία με τους ήδη γνωστούς και η καθόλου κουραστική πλοκή οδήγησε σε ένα τέλος που για μένα καλύτερο δε θα μπορούσε να υπάρξει. Εναλλαγές χαρακτήρων στην αφήγηση κάνει την ανάγνωση ακόμα πιο ενδιαφέρον. Μπορεί πρωταγωνίστρια να είναι η Κάτια, και στη "Πτώση" να πορευόμαστε μαζί της, αλλά "Αέναη μάχη" είναι όλοι οι χαρακτήρες αυτών των βιβλίων. Αυτοί οι χαρακτήρες με τα καλά και τα στραβά τους. Οι καλοί αλλά και οι κακοί. Όλοι περνούν μηνύματα κι έχουν όλοι χαρακτήρες που βλέπουμε στη ζωή μας.
Το εξώφυλλο πανέμορφο και με το καλό, περιμένουμε τα νέα αναγνωστικά ταξίδια της συγγραφέως. Με έχει κερδίσει με τη φαντασία της και τη γραφή της.
Η φανταστική λογοτεχνία είναι από τα αγαπημένα μου είδη, έτσι λοιπόν δεν γινόταν να μην διαβάσω αυτή τη τριλογία με τα υπέροχα εξώφυλλα που με τράβηξαν αμέσως, όπως φυσικά και το περιεχόμενο των οπισθοφύλλων, που ναι μεν σε προϊδεάζει για μια μάχη που είναι σε εξέλιξη, καλύπτοντας τη με ένα πέπλο μυστηρίου και σε καλεί να το τραβήξεις και να δεις τι κρύβεται πίσω από αυτό... Στο πρώτο βιβλίο (η Πτώση) γνωρίζουμε την Κάτια μια νεαρή ,έξυπνη και όμορφη κοπέλα που στην καθημερινότητα της δεν ζει κάτι σπουδαίο και ιδιαίτερο, ώσπου μια μέρα η ρουτίνα της θα αλλάξει όταν θα εισέλθει στην ζωή της ο Άρης.Θα βιώσει καταστάσεις και θα κάνει πράγματα χωρίς να έχει μια ουσιαστική εξήγηση για αυτά, έχοντας μονάχα οδηγό την εμπιστοσύνη και τον έρωτα που νιώθει για τον Άρη.. Έτσι έρχεται αντιμέτωπη με μια σειρά από απρόβλεπτα γεγονότα και με αποκαλύψεις που θα της αλλάξουν τη ζωή, επειδή ήταν γραφτό της μοίρας της να τα δει και να ζήσει όλα αυτά..Ή μήπως δεν ήταν; ; Στο δεύτερο μέρος (η Άνοδος) μετά από μια απρόσμενη επίθεση στο μέρος όπου ζούσε η Κάτια, έχασε τους ανθρώπους που αγάπησε.. Αποφασίζει να μην τα παρατήσει και να κάνει τα πάντα προκειμένου να τους βρει..Νεκρούς ή ζωντανούς.. Οι Σκοτεινοί Υπερασπιστές και οι Κουβαλητές του Φωτός είναι οι αιώνιοι αντίπαλοι μιας μάχης που δεν έχει τελειωμό.Παλιά και νέα πρόσωπα εμφανίζονται δείχνοντας το πραγματικό τους πρόσωπο έτοιμοι να εκπληρώσουν τους δικούς τους σκοπούς και να μην αφήσουν τίποτα και κανέναν να μπει εμπόδιο στα σχέδια τους.! Στο τρίτο και τελευταίο μέρος (Σημείο Μηδέν) η συγγραφέας μας αιφνιδιάζει με ένα ακόμα νέο πρόσωπο, την Μαρίνα που θα έχει σημαντικό και σπουδαίο ρόλο στην έκβαση της ιστορίας..Ενώ ταυτόχρονα στους Κήπους της Γαλήνης ο Πάρης θα καταλάβει ότι τα λάθη του κοστίζουν ακριβά, που άφησε τον Αδάμ να κάνει κουμάντο αντί για αυτόν. Στις Κατακόμβες,ο Σεθ και ο Άρης καταλαβαίνουν ότι ο κλοιός στενεύει και το μόνο πράγμα που τους μένει είναι η επίθεση. Άραγε θα υπάρξει ποτέ τέλος σε αυτή την αέναη μάχη που κινείται στον χώρο και στον χρόνο ,θα υπάρξει νικητής; Τίποτα και κανείς δεν είναι όπως φαίνεται, και αυτό είναι ένα από τα πολλά που με εξέπληξε ευχάριστα στην συγγραφέα, εκτός βέβαια από την φαντασία και την αντίληψη της όσον αφορά την έννοια του Καλού και του Κακού, που αντιμετωπίζουν όλοι οι άνθρωποι, μικροί και μεγάλοι καθημερινά. Στο πρώτο μέρος να πω την αλήθεια, είχα μπερδευτεί,ήθελα πιο πολλά στοιχεία για αυτούς και για αυτά που διαβάζω, αλλά ευτυχώς από το δεύτερο και μετά φωτίστηκαν αρκετά σκοτεινά σημεία. Έζησα ένα πολύ όμορφο και ιδιαίτερο ταξίδι μαζί με όλους τους πρωταγωνιστές, κάποιους αγάπησα περισσότερο και κάποιους λιγότερο.. Σίγουρα σας το προτείνω!!!
Η τριλογία έκλεισε, με τον πλέον επιτυχημένο τρόπο. Ήταν ένα έργο που προσωπικά με άφησε απόλυτα ικανοποιημένο. Ήταν ένα όμορφο ταξίδι από το οποίο κέρδισα πολλά πράγματα: ψυχαγωγία, απόλαυση, συγκίνηση… ένα ταξίδι που εμφύσησε μέσα μου τη μέθεξη με τον κόσμο των ιδεών που μόνο η αστείρευτη φαντασία της Άννας θα μπορούσε να συλλάβει. Την ευχαριστώ, λοιπόν, για αυτά που μου πρόσφερε κι εύχομαι με το καλό να ανταμώσουμε ξανά, σε έναν καινούργιο κόσμο απ’ αυτούς που θα έχει πλάσει.
Έχω τελειώσει εδώ και λίγη ώρα,το τρίτο βιβλίο της σειράς,και το σκέφτομαι ακόμη... Έντονα συναισθήματα κατακλύζουν την ψυχή μου! Μία τριλογία που σε ταξιδεύει ανάμεσα στον φανταστικό και πραγματικό κόσμο και σε παρασύρει μαζί της.. Σημείο Μηδέν λοιπόν...και δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερο επίλογο, ένα βιβλίο που είναι καταιγιστικό, μυστηριώδες και ανατρεπτικό ενίοτε,και σε αιχμαλωτίζει από την αρχή ως το τέλος! Τα μικρά κεφάλαια για μένα ήταν ένα συν, αφού δεν με έκανε να βαρεθώ διόλου και η εναλλαγή των χαρακτήρων συμπλήρωνε απόλυτα τα κομμάτια της ιστορίας που έλειπαν,και απαντούσε στα τυχόν ερωτηματικά που είχαν γεννηθεί.. Η Άννα με την αριστοτεχνική χρήση της γραφής της, άλλοτε έντονα περιγραφική και άλλοτε πιο σύγχρονη καταφέρνει να μας καθηλώσει,να νιώσουμε έντονα συναισθήματα για τους ήρωες της,να ταυτιστούμε μαζί τους,να γίνουμε ένα με τον φανταστικό της κόσμο.
Πτώση~ Άνοδος~ Σημείο Μηδέν...
" Όταν οι ισορροπίες έχουν χαθεί, πώς μπορεί κάποιος να κρίνει τί είναι λάθος και τί σωστό;;;".
Στο τρίτο και τελευταίο μέρος κάνουν την εμφάνιση τους νέα πρόσωπα ,και η αγωνία κορυφώνεται.. Στην Μεγάλη Πόλη,η Μαρίνα λαμβάνει μία επιστολή που της γνωστοποιείται ο θάνατος της γιαγιάς της. Στην γνώριμη Δρύπη,η Αλκμήνη,συνηδειτοποεί πώς είναι ανέφικτο να ξεφύγεις από το πεπρωμένο. Στους Κήπους της Γαλήνης,ο Πάρης συνειδητοποιεί ότι οι επιλογές μας έχουν και το ανάλογο τίμημα, ενώ ο Αδάμ αναζητά νέους συμμάχους για την υλοποίηση της εκδίκησης του. Στις Κατακόμβες ο Σεθ και ο Άρης με βοηθό πάντα την Κάτια,μην έχοντας άλλα περιθώρια,συνηδειτοποιούν ότι η μόνη λύση τους είναι η επίθεση.
Σκοτεινοί Υπερασπιστές και Κουβαλητές του Φωτός , καλούνται να πολεμήσουν στη Μεγάλη Μάχη. Ποιός θα επικρατήσει και θα αναδειχθεί νικητής;;; Ποιό είναι το σημείο μηδέν που θα βρεθούν;;; Τελειώνει ποτέ η Αέναη Μάχη που υπάρχει γύρω μας;;;
Ένα βιβλίο και μία τριλογία που απόλαυσα ιδιαίτερα,δεν είναι μόνο η ιστορία που σε μαγεύει αλλά και τα κρυφά μυνήματα και τις ηθικές αξίες που θίγει η συγγραφέας με πολύ εύστοχο τρόπο. Και με ένα φινάλε που σίγουρα δεν το περιμένεις και μένεις λίγο έκπληκτος.. Προσωπικά δεν ξέρω αν θα ήθελα να συμβεί κάτι διαφορετικό.. απλά να πω ότι το τελευταίο κεφάλαιο και συγκεκριμένα η τελευταία σκηνή μου άρεσε πολύ!
Άννα μου ❣️ σ'ευχαριστω πολύ για το μαγικό ταξίδι που μου προσέφερες, ένιωσα αγάπη, αγωνία, πόνο, οργή, συγκίνηση, αγανάκτηση, αλλά και ελπίδα και Φως! Εύχομαι το σημείο μηδέν να έχει την επιτυχία που του αρμόζει και να διαβαστεί από όλους γιατί πραγματικά το αξίζει!!! Σας προτρέπω να το ανακαλύψετε!! Πολλά συγχαρητήρια 📚👏👏📚 Όμορφα αναγνωστικά ταξίδια 📚📚📚!!!!
Ολοκληρώνοντας την τριλογία της αγαπημένης μου Άννας, ένιωσα αυτό που και η ίδια αναφέρει στο σημείωμα της στο τέλος του τρίτου βιβλίου : ένα τέλος ατελείωτο! Ομολογώ πως η θεματολογία , δηλαδή η λογοτεχνία του φανταστικού, είναι κάτι με το οποίο δεν ξέρω αν θα καταπιανόμουν ποτέ. Οι συνθήκες υπήρξαν τέτοιες και προχώρησα στην αγορά των δυο βιβλίων της αέναης μάχης, κάπως παράδοξα και απρογραμματιστα θα έλεγα. Δεν το μετάνιωσα στιγμή και αυτό φάνηκε από την διάθεση μου να αποκτήσω και το τρίτο βιβλίο. Πράγματι η επαφή μου με τα συγκεκριμένα βιβλία του φανταστικού πέτυχαν το σκοπό που εξυπηρετεί το κάθε βιβλίο: 1.να καταφέρει ο αναγνώστης να αγαπήσει το συγκεκριμένο είδος 2.να τον κάνει να αγωνιά για τη συνέχεια και 3.φυσικά να μην απογοητευτεί από το τέλος!! Ήταν ένα όμορφο ταξίδι σε έναν κόσμο τόσο όμορφο και φανταστικά πλασμένο, αλλά με παραλληλισμούς και μαθήματα της πραγματικής καθημερινής ζωής. Η μάχη του καλού με το κακό υπάρχει παντού.. μέσα μας, αλλά και σε σχέση με τους συνανθρώπους μας και πάντα ο καθένας μας παλεύει για να υπερισχύσει αυτό που υπερτερεί περισσότερο μέσα του!!
Η αέναη μάχη έλαβε τέλος! Έλαβε όμως τέλος;;; Αφού είναι αέναη, άρα δεν τελειώνει ποτέ, επομένως πώς;;;; Διαβάζοντας το τρίτο και τελευταίο μέρος αυτής της υπέροχης τριλογίας η μάχη ανάμεσα στους Σκοτεινούς Υπερασπιστές και στους Κουβαλητές του Φωτός μοιάζει με την μάχη ανάμεσα στο καλό και το κακό, δεν ξέρεις ποτέ ποιο θα επικρατήσει!
Η γραφή της Άννας είναι αβίαστη, που σε κατακλύζει με υπέροχες εικόνες και αγωνία!
Και ξαφνικά φτάνεις στο τέλος!! Και λες, είναι δυνατόν να σκέφτηκε αυτό το τέλος;;; Είναι το πιο ευφάνταστο και "ταιριαστό" τέλος που θα μπορούσε να έχει η τριλογία!!! Πολλά συγχαρητήρια στην συγγραφέα και πολλά ευχαριστώ για αυτό το φανταστικό ταξίδι που μας χάρισε!!! Υστερόγραφο: πόσο θα ήθελα κι εγώ να παίξω με τον Φίλιππο το "μετρώ τα άστρα"!!!
Τρίτο και τελευταίο μέρος της Αέναης Μάχης. Διαβάζοντας τα βιβλία το ένα μετά το άλλο, μπορώ να πω πλέον ότι εδώ η Άννα κάνει high score. Η εξέλιξη της γραφής από βιβλίο σε βιβλίο είναι εμφανής, πράγμα πολύ όμορφο για εμένα. Φτάνοντας στο τρίτο μέρος της σειράς, όλα μπαίνουν σε μια σειρά. Χαρακτήρες ξεκαθαρίζουν, υποθέσεις παύουν να ισχύουν και βλέπουμε πλέον τι ακριβώς συμβαίνει. Μια ιδιαίτερη αρχή στις πρώτες σελίδες του βιβλίου στη μορφή παραμυθιού, μας κάνει μια αναδρομή ξεκαθαρίζοντας το τοπίο για τη μορφή του κόσμου όπου βρισκόμαστε. Φτάνοντας στο τέλος, μετά από μια μάχη, μπαίνουμε σε μια διαδικασία να σκεφτόμαστε τον χαρακτήρας μας, πως επηρεαζόμαστε από τις αποφάσεις άλλων, πως αλλάζουμε όσο περνάει ο καιρός, πως παλεύουμε για τις αξίες, πως η ύπαρξη μας αποτελεί μια αέναη μάχη με το είναι μας - τα θέλω και τα μη μας - το σωστό και το λάθος - τα πρέπει και τα μη.
Ήρθε, λοιπόν, η ώρα, η τριλογία της «Αέναης Μάχης» να κλείσει. Παρότι ξεκινήσαμε με την ιστορία της Κάτιας, σε ένα άγνωστο μέρος εκτός χρόνου, πλέον διαβάζουμε την ιστορία πολλών διαφορετικών χαρακτήρων. Ξέρουμε ακριβώς πού βρισκόμαστε και ως ένα βαθμό ξέρουμε προς τα πού οδεύουμε. Το κουβάρι ξετυλίγεται, οι αποκαλύψεις είναι καταιγιστικές και το τέλος έρχεται γοργά. Το τρίτο βιβλίο πέτυχε την ισορροπία ανάμεσα στην κοσμοπλασία και τους χαρακτήρες περισσότερο από τα προηγούμενα και αποζημίωσε τον αναγνώστη. Παρά το ίσως μπερδευτικό ξεκίνημα της σειράς, στο τέλος όλα τα κομμάτια μπαίνουν στη θέση τους.
Ο επίλογος ήταν το αγαπημένο μου κομμάτι. Η μάχη πράγματι έμεινε αέναη. Ο χρόνος μπλέχτηκε, όλα άλλαξαν αλλά οι ψυχές θυμούνται. Ο κόσμος έκανε τον κύκλο του και θα συνεχίσει να γυρίζει χωρίς τέλος. Η τριλογία ολοκληρώθηκε αλλά και δεν ολοκληρώθηκε, παρόλο που ο αναγνώστης πήρε απάντηση σε όλα του τα ερωτήματα.
Συνολικά, η Αέναη Μάχη ήταν μια ενδιαφέρουσα αναγνωστική εμπειρία, η οποία παρά το αργό ξεκίνημα εξελίχθηκε μαζί με τη γραφή της συγγραφέα και μου προσέφερε ένα τελείωμα που με αποζημίωσε.
Μια πολύ ενδιαφέρουσα τριλογία που σίγουρα αξίζει να την διαβάσουμε!! Ωραία αφήγηση και πλοκή χωρίς να κουράζει, και καταφέρνει να κρατά αμείωτη την προσοχή του αναγνώστη!! Η ιστορία εκτυλίσσεται σε έναν κόσμο λίγο μυστηριώδη όπου αρχικα μοιάζει με τον δικό μας αλλά στην συνέχεια καταλαβαίνεις ότι είναι αρκετα διαφορετικος!!Και εννοείται το βασικό θέμα μας η αεναη μαχη μεταξύ του φωτος και της σκιάς και κάπου εκει αρχιζουν και οι ανατροπές ποιοι υπηρετούν το φως και άρα ειναι καλοι ?Και ποιοι την σκιά και άρα είναι Κακοί? Και τελικά είναι όντως έτσι? Χμμ τίποτα δεν είναι απόλυτο σε αυτή την ιστορία! Το μόνο σίγουρο είναι ότι τελικά οι επιθυμίες και οι πράξεις μας, ή και η απραξία θα έλεγα σε καποιες περιπτωσεις ,καθορίζουν το αποτέλεσμα και αποκαλύπτουν πραγματική φύση του καθενός!! Θα έλεγα ότι όλοι οι χαρακτήρες ,είτε έχουν μεγάλο ρόλο είτε μικρό, ειναι σημαντικοί .Γιατι όλοι μαζί συμβάλλουν στο να καταλήξουμε στην τελικη μάχη, όπου το αποτέλεσμα αυτής δεν θα μπορούσε να είναι άλλο πέρα από αυτό που μας προσέφερε η συγγραφέας!!
Ένα ταξίδι φαντασίας με τη συντροφιά τριών υπέροχων βιβλίων έφτασε στο τέλος του.. μια τριλογία φαντασίας που στο τελευταίο βιβλίο είναι ακόμα περισσότερο φανερή στον αναγνώστη η άνεση και η εκφραστικότητα της συγγραφέα σε κάθε της πρόταση. Σημείο μηδέν γιατί προφανώς τίποτα δεν τελειώνει πότε και τα πάντα πρόκειται για μια Αέναη Μάχη, με εξωτερικούς παράγοντες αλλά και εσωτερική πάλη! Άννα θα σταθώ στο ότι έχεις γράψει μια πολύ ωραία ιστορία γεμάτη διδάγματα για την αγάπη, τη φιλία, τη θυσία, την προδοσία, το καλό vs το κακό... Το τέλος αναμενόμενο και με κάλυψε πλήρως ως αναγνωστρια- παρατηρητή των ηρώων. Επίσης εξαιρετική ιδέα η αναφορά για την πλοκή των δύο προηγούμενων βιβλίων της σειράς. Συγχαρητήρια και πάλι Άννα μου. Περιμένω πως κ πως το επόμενο σου συγγραφικό έργο!
Μία ακόμη τριλογία έφτασε στο τέλος της για μένα. Το τρίτο μέρος της είναι γεμάτο ανατροπές και σασπένς. Η τελική μάχη είναι προ των πυλών και οι αναγνώστες θα δουν το σκοτάδι να κυβερνά άτομα που βρίσκονται στο φως. Τελικά, ποιος θα κυριαρχήσει; Πώς γίνεται να υπάρχει τόσο σκοτάδι και κακία σε ανθρώπους που οφείλουν να είναι ουδέτεροι και καλοί; Πολύ θετικό στο βιβλίο βρήκα ότι στην αρχή γίνεται αναδρομή στα προηγούμενα μέρη της σειράς. Γιατί; Μα, φυσικά, γιατί έτσι ο αναγνώστης θυμάται τι έγινε στο πρώτο και στο δεύτερο, ειδικά αν έχει πολύ καιρό που τα τελείωσε. Η ιστορία διαβάζεται απνευστί καθώς οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και η γραφή της συγγραφέως, Άννα Σπανογιώργου, είναι πολύ πιο ώριμη, μεστή, ανατρεπτική και αγωνιώδης. Οι χαρακτήρες της, πρωτεύοντες και δευτερεύοντες, έχουν κάτι να πουν, είναι ενδιαφέροντες και πολυδιάστατοι. Το τέλος της ιστορίας είναι φουλ αναπάντεχο που αφήνει εξαπίνης τους αναγνώστες της. Γενικά, το τρίτο μέρος της σειράς ήταν το πιο απολαυστικό, αποκαλυπτικό και μοναδικό βιβλίο! Η αυλαία έπεσε κι εμείς είμαστε στο σημείο μηδέν... Τι λέτε; Θα επιβιβαστείτε στην Πτώση, θα μεταβείτε στην Άνοδο και θα "αράξετε" στο Σημείο Μηδέν;
Ως Gallant Duke, στάθηκα μπροστά στο τέλος της Αέναης Μάχης όχι σαν αναγνώστης που ζητά απαντήσεις, αλλά σαν μάρτυρας που ξέρει ότι κάθε τέλος είναι στην πραγματικότητα μια αποκάλυψη. Το Σημείο Μηδέν δεν έρχεται για να κλείσει απλώς μια τριλογία. Έρχεται για να ξεγυμνώσει τις προθέσεις της. Να δείξει τι άξιζε να σωθεί και τι ήταν καταδικασμένο από την αρχή.
Από την Πτώση, στην Άνοδο και τελικά εδώ, στο μηδενικό σημείο, η Άννα Σπανογιώργου δεν ακολούθησε την ασφαλή πορεία της κλιμάκωσης. Αντίθετα, αποδόμησε. Αφαίρεσε βεβαιότητες. Μπέρδεψε ρόλους. Και στο τέλος, μας άφησε να κοιτάμε τα κομμάτια και να αποφασίζουμε μόνοι μας τι είναι φως και τι σκιά.
Η αφήγηση απλώνεται ταυτόχρονα σε τόπους και συνειδήσεις. Η Μαρίνα, η Αλκμήνη, ο Πάρης, ο Αδάμ, η Κάτια, ο Σεθ, ο Άρης. Δεν είναι απλώς χαρακτήρες που κινούν την πλοκή, είναι φορείς επιλογών. Και εδώ βρίσκεται η ουσία του βιβλίου. Οι επιλογές κοστίζουν. Όχι ηθικά, αλλά υπαρξιακά. Κανείς δεν βγαίνει αλώβητος. Κανείς δεν σώζεται χωρίς απώλειες.
Η γραφή παραμένει καθαρή, ρέουσα, χωρίς να κουράζει, ακόμη κι όταν το βάρος των γεγονότων γίνεται ασήκωτο. Οι εναλλαγές οπτικής κρατούν την ένταση ζωντανή και ενισχύουν την αίσθηση ότι αυτός ο κόσμος δεν ανήκει σε έναν ήρωα, αλλά σε όλους. Καλοί και κακοί συνυπάρχουν χωρίς ταμπέλες. Και αυτό είναι ίσως το πι�� τίμιο στοιχείο της τριλογίας. Κανείς δεν είναι μόνο ένα πράγμα.
Κλείνοντας το βιβλίο, κατάλαβα τι ήθελε τελικά να πετύχει η συγγραφέας. Όχι να δώσει απαντήσεις, αλλά να προκαλέσει κατανόηση. Έχω ενστάσεις. Όχι όμως αδιαφορία. Ταυτίστηκα με χαρακτήρες. Λυπήθηκα. Θύμωσα. Και κυρίως ένιωσα πως ο χρόνος που αφιέρωσα ήταν επένδυση. Διάβασα κάτι διαφορετικό και ποιοτικό, κάτι που δεν φοβήθηκε να ξεφύγει από νόρμες.
Αυτό το βιβλίο αναβλύζει αγάπη για τον κόσμο του. Και γνωρίζοντας τη δημιουργό, αυτό δεν είναι τυχαίο. Η Άννα δεν συμβιβάστηκε. Αγάπησε το σύμπαν της και το υπερασπίστηκε μέχρι τέλους. Και το αποτέλεσμα τη δικαιώνει.
Συλλογικά κρίνοντας το έργο, θα το ξαναδιάβαζα. Είμαι βέβαιος πως υπάρχουν στρώσεις νοήματος που μου ξέφυγαν με την πρώτη. Αν κάτι θα άλλαζα, δεν είναι το περιεχόμενο, αλλά τα εξώφυλλα. Όχι γιατί δεν είναι όμορφα, αλλά γιατί θα ήθελα να δω το φως και το σκοτάδι να κυριαρχούν περισσότερο από το σύμβολο του βιβλίου.
Ταυτίστηκα με τον Αλέξανδρο. Λυπήθηκα βαθιά τον Πάρη. Κατανόησα τον Αδάμ, αλλά τον απέρριψα. Μίσησα τη Λήδα. Και η Κάτια παραμένει για μένα μια μορφή του what if. Αν είχε επιλέξει αλλιώς, θα άλλαζαν όλα ή μήπως τίποτα δεν μπορούσε να αλλάξει;
Κι έτσι τελειώνει η Αέναη Μάχη. Όχι με λύτρωση, αλλά με ερώτημα. Και ίσως αυτό να είναι το πιο γενναίο τέλος που θα μπορούσε να της δοθεί.
Ας μιλήσουμε λίγο για την υπόθεση πρώτα. Οι συνήθεις ύποπτοι, Κάτια, Σεθ, Άρης, Αλκμηνη, γνώριμοι σε όσους έχουν διαβάσει τα άλλα 2 βρίσκονται στις θέσεις που τους αφήσαμε, δηλαδή σε αδιέξοδο. Όλα δείχνουν σας η μοίρα να κρατάει την ανάσα της για τη Μεγάλη Μάχη. Ποιος θα νικήσει;
Αρχικά οφείλω να ομολογήσω ότι αν και κατά τη γνώμη μου στο πρώτο της βιβλίο ξεκίνησε χλιαρά την ιστορία, στο δεύτερο αλλά κυρίως στο τρίτο ήταν αποκάλυψη! Η αγωνία κυριως είχε φτάσει στο αποκορύφωμα και το τέλος του βρήκα ικανοποιητατο. Για άλλη μια φορά, βλέπουμε τις οπτικές των βασικών ηρώων (Κατιας, Σεθ, Μαρίνας) αλλά και άλλων ενώ έχουμε ενναλαγες και στις τοποθεσίες (Συμβούλιο) και στους χρόνους. Αυτό ειδικά με συναρπάσε γιατί είχα την ευκαιρία να βλέπω τα ίδια προσωπα από αλλά ματιά.
Φυσικά δεν έλειψαν οι έντονοι συναισθηματικοι δεσμοί που έχουν οι χαρακτήρες μεταξύ τους. Αυτό αποτελεί ένα στοιχείο που χαρακτηρίζει τα βιβλία της συγγραφέα. Οι έντονοι οικογένειακοι, φιλικοί και ερωτικοί δεσμοί. Κοινώς το συναίσθημα των ανθρώπων που ακόμα και στις δύσκολιες επιβιώνει.
Όσο για το cliffhanger του δεύτερου βιβλίου.. Διαβαστε το τρίτο για να δείτε τι γίνεται!
Ένα όμορφο ταξίδι στον κόσμο του φανταστικού τελείωσε. Μπορώ να πω ότι μου άρεσε περισσότερο το τρίτο μέρος από τα προηγούμενα. Το τέλος όμως δεν με κάλυψε. Φάνηκε σαν να είναι η αρχή του επόμενου βιβλίου;;;;