What do you think?
Rate this book
Bonus Level
Videogames brengen jaarlijks meer dan 120 miljard euro op: niet slecht voor het soort infantiele, verslavende, gewelddadige, maatschappelijk waardeloze vertier waarvoor ze doorgaans worden gebrandmerkt. Bonus levelneemt je mee op ontdekkingstocht door dit nog altijd veelal onbegrepen allereerste entertainmentmedium van het informatietijdperk, verruimt je blikveld erop, en opent je de ogen over de onweerlegbare artistieke en culturele kracht ervan.
Ronald Meeus put daarvoor uit ruim veertig jaar ervaring als gamer, en volgde gedurende meer dan de helft van die tijd ook de pijlsnelle ontwikkeling van het medium als journalist. Hij interviewde tientallen sleutelfiguren uit de gamingwereld, zoals Shigeru Miyamoto (Super Mario Bros.), Richard Garriott (Ultima), David Cage (Heavy Rain), Neil Druckmann (The Last of Us), Peter Molyneux (Fable), Toru Iwatani (Pac-Man), Ron Gilbert (The Secret of Monkey Island) en Yu Suzuki (Out Run).
Zijn decennialange veldonderzoek, vaak achter de coulissen van de bedrijven waar de games worden ontwikkeld, levert een gelaagd verhaal op dat een breed publiek eindelijk een klare kijk geeft op het fenomeen, en tegelijkertijd verwoede gamers verrast met achtergronden en weetjes.
Bonus level is een liefdesbrief aan het adres van videogames, maar dan wel een waarin de scherpe kantjes van het medium niet worden ontweken. Het boek beslaat een periode van ruim zestig jaar, van de allereerste bliepjes van pioniersgame Spacewar! tot een hedendaags multimedia-epos als Red Dead Redemption II of de collectieve onlinebeleving van Fortnite. Maar het is allerminst een gortdroge geschiedenisles: de auteur, die geregeld in het narrative journalism-verhaal van Bonus Level opduikt als verteller, laat vooral zien hoe diep het medium genesteld is geraakt in de brede populaire cultuur van vandaag.
Ronald Meeus put daarvoor uit ruim veertig jaar ervaring als gamer, en volgde gedurende meer dan de helft van die tijd ook de pijlsnelle ontwikkeling van het medium als journalist. Hij interviewde tientallen sleutelfiguren uit de gamingwereld, zoals Shigeru Miyamoto (Super Mario Bros.), Richard Garriott (Ultima), David Cage (Heavy Rain), Neil Druckmann (The Last of Us), Peter Molyneux (Fable), Toru Iwatani (Pac-Man), Ron Gilbert (The Secret of Monkey Island) en Yu Suzuki (Out Run).
Zijn decennialange veldonderzoek, vaak achter de coulissen van de bedrijven waar de games worden ontwikkeld, levert een gelaagd verhaal op dat een breed publiek eindelijk een klare kijk geeft op het fenomeen, en tegelijkertijd verwoede gamers verrast met achtergronden en weetjes.
Bonus level is een liefdesbrief aan het adres van videogames, maar dan wel een waarin de scherpe kantjes van het medium niet worden ontweken. Het boek beslaat een periode van ruim zestig jaar, van de allereerste bliepjes van pioniersgame Spacewar! tot een hedendaags multimedia-epos als Red Dead Redemption II of de collectieve onlinebeleving van Fortnite. Maar het is allerminst een gortdroge geschiedenisles: de auteur, die geregeld in het narrative journalism-verhaal van Bonus Level opduikt als verteller, laat vooral zien hoe diep het medium genesteld is geraakt in de brede populaire cultuur van vandaag.
464 pages, Paperback
Published June 17, 2021
1 person is currently reading
29 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
May 31, 2021
⭐⭐⭐⭐
More reviews on Instagram: @mattsleesclub
Een vertellend naslagwerk doorheen 60 jaar videogames vanuit het standpunt van een Belgische journalist die al decennialang - bijna exclusief - over het medium schrijft.
Meeus vertelt anekdotes, zowel persoonlijke als die uit zijn interviews terwijl hij chronologisch en thematisch probeert de geschiedenis van de videogame uit te leggen. Van de eerste arcadekasten via de huiscomputers naar de spelconsoles, van shooters tot role playing games, en van eenmanszaken tot megalomanen met duizenden medewerkers.
Toch voel je hier en daar onwennigheid, alsof Meeus het boek voor iedereen heeft geschreven. Eerlijk, dat is zeer goed gelukt. Ik als core-gamer heb hier heel wat uit geleerd en zijn vertellingen met plezier opgenomen. Maar enkele secties lijken te technisch en soms toch iets te jongensachtig. Een passage over porno in VR, of de stripclub in Los Angeles kan voor sommigen moeilijker te verteren zijn. Funfact: over dat laatste heb ik zelf ook verhalen te vertellen, bij net dezelfde uitgeverij in dezelfde stad. Maar goed.
Ik mistte toch nog wat diepgang hier en daar. Het succes van de Nintendo DS werd te beperkt besproken naar mijn mening. De PSP en de PlayStation Vita kwamen niet aan bod en ook de grote rechtszaken werden vermeden - neem bijvoorbeeld Zampella & West. Geen vermeldingen over de geflopte 3D-technologie, of het verhuren van videogames. Zaken als de opkomst en de downfall van videogamewinkels, de verkoopsprijzen van videogames, de vele awardshows en vakbeurzen, enzoverder. Ook het feit dat Meeus zelf een gamebedrijf heeft gehad, is een inzicht die veel uitgebreider aan bod mocht komen. Over hands-on ervaring gesproken!
Je kunt uiteraard niet alles vermelden in een boek, maar ik miste toch een beetje de kritische noot, ondanks dat die was aangekondigd. Bonus Level is vooral een knap samengesteld verhaal van de afgelopen zestig jaar boordevol anekdotes over hoe de videogame zich in elke huiskamer heeft genesteld en eindelijk volwassen is geworden. Ik kijk uit naar een vervolg. En nee, dat hoeft zelfs geen 60 jaar op zich te laten wachten.
More reviews on Instagram: @mattsleesclub
Een vertellend naslagwerk doorheen 60 jaar videogames vanuit het standpunt van een Belgische journalist die al decennialang - bijna exclusief - over het medium schrijft.
Meeus vertelt anekdotes, zowel persoonlijke als die uit zijn interviews terwijl hij chronologisch en thematisch probeert de geschiedenis van de videogame uit te leggen. Van de eerste arcadekasten via de huiscomputers naar de spelconsoles, van shooters tot role playing games, en van eenmanszaken tot megalomanen met duizenden medewerkers.
Toch voel je hier en daar onwennigheid, alsof Meeus het boek voor iedereen heeft geschreven. Eerlijk, dat is zeer goed gelukt. Ik als core-gamer heb hier heel wat uit geleerd en zijn vertellingen met plezier opgenomen. Maar enkele secties lijken te technisch en soms toch iets te jongensachtig. Een passage over porno in VR, of de stripclub in Los Angeles kan voor sommigen moeilijker te verteren zijn. Funfact: over dat laatste heb ik zelf ook verhalen te vertellen, bij net dezelfde uitgeverij in dezelfde stad. Maar goed.
Ik mistte toch nog wat diepgang hier en daar. Het succes van de Nintendo DS werd te beperkt besproken naar mijn mening. De PSP en de PlayStation Vita kwamen niet aan bod en ook de grote rechtszaken werden vermeden - neem bijvoorbeeld Zampella & West. Geen vermeldingen over de geflopte 3D-technologie, of het verhuren van videogames. Zaken als de opkomst en de downfall van videogamewinkels, de verkoopsprijzen van videogames, de vele awardshows en vakbeurzen, enzoverder. Ook het feit dat Meeus zelf een gamebedrijf heeft gehad, is een inzicht die veel uitgebreider aan bod mocht komen. Over hands-on ervaring gesproken!
Je kunt uiteraard niet alles vermelden in een boek, maar ik miste toch een beetje de kritische noot, ondanks dat die was aangekondigd. Bonus Level is vooral een knap samengesteld verhaal van de afgelopen zestig jaar boordevol anekdotes over hoe de videogame zich in elke huiskamer heeft genesteld en eindelijk volwassen is geworden. Ik kijk uit naar een vervolg. En nee, dat hoeft zelfs geen 60 jaar op zich te laten wachten.
November 28, 2024
I liked the varied topics and anecdotes, though it skips some details that I would have liked, but that's inevitable if you're documenting this large a period in the work. Sometimes I also feel like the vocabulary is slightly overwrought, but as I do tend to use some less common words myself, I can understand that the author feels like it's part of the craft.
Enjoyable read, even for the uninitiated.
Enjoyable read, even for the uninitiated.
May 21, 2024
3.5 sterren wat mij betreft. Net iets te veel schoonheidsfoutjes en een iets te warrige vertelling. Mijn indruk is dat het boek te complex is voor leken en te herhalend voor kenners van het medium. Bovendien ligt de focus wel heel erg sterk op de Westerse gamesmarkt en diens evolutie. De aandacht naar thuiscomputers zoals Amiga en C64 was voor mij het meest boeiend (wegens een wereld waar ik minder van ken). Al bij al een behoorlijk sterk boek, met een beetje een te ambitieuze scope.
April 7, 2023
Ik mis een rode draad doorheen de boek. Hoewel de hoofdstukken min of meer chronologisch verlopen, is de samenhang van de hoofdstukken dat niet. In plaats daarvan krijg je een objectieve evolutie van het medium voorgeschoteld met veel opsommingen van game achter game en hun belangrijkste features. Ik miste diepgang in de games en hun genres zelf. De sprong van 2D naar 3D wordt bijvoorbeeld niet zo impactvol beschreven, terwijl ik meer focus op soortgelijke thema's had verwacht die de games zelf doormaakte en niet het medium.
Verscheidene games komen niet of zeer ondergerepresenteerd ter sprake zoals massa's aan Nintendo games met als belangrijksten Pokémon, een gala aan Mario games, Kirby, Zelda, maar ook weinig tot niets over Soulsborne games, zeer ondervertegenwoordigde indiegames zoals Super Meat Boy, Dead Cells, Undertale, etc. Specifiek Hollow Knight, een game die kunst en games bij elkaar bracht én game of the year won heeft de lelijke behandeling gekregen: de artistieke en diepgaande elementen worden weggeschreven met één luttele zin. Over speedruns, een integraal deel van de gamegemeenschap wordt volledig niet gesproken. Zelfs handheld consoles zoals de Nintendo DS, PSP en GameBoy Color/Advance worden volledig overschaduwd door een focus op andere thema's en komen gebrekkig tot niet aan bod. Het is duidelijk dat de auteur geen fan is van Nintendo games, waardoor er bij gevolg een enorme onderrepresentatie aan verscheidene games ontstaat. Niet alles kan in één boek aan bod komen, maar voor een kloefer van 400+ pagina's had ik meer diepgang verwacht en geen grote gaten in het verhaal.
De schrijfstijl is op sommige momenten moeilijk te volgen, waardoor het boek verschrikkelijk leest. Vooral geparafraseerde interviews wringen doordat de auteur de plaats en tijd steeds blijft beschrijven. Zinnen als "[...] vertelde Vincebt Pontbriand, de producer van de game, me toen een deel van de productieploeg in 2010 het naar Rome voerende deel van die studietrip nadeed voor de gespecialiseerde pers." zijn simpelweg rampzalig gestructureerd met overbodige informatie die je totaal uit de flow van het lezen van de quote halen.
Als laatste had ik had meer uitleg verwacht over de evolutie van de games zelf doorheen 60 jaar, met meer diepgaande of uitgebreide interviews met game developers (tevens hoe de boek zich adverteert). In plaats daarvan krijg je een evolutie van het medium, korte anekdotes over de interviews, maar amper iets inhoudelijks uit die interviews met legendes zoals Miamoto.
Overkoepelend gezien staan er stuk voor stuk interessante thema's in, maar er mist structuur in de manier waarop alles samenhangt.
Verscheidene games komen niet of zeer ondergerepresenteerd ter sprake zoals massa's aan Nintendo games met als belangrijksten Pokémon, een gala aan Mario games, Kirby, Zelda, maar ook weinig tot niets over Soulsborne games, zeer ondervertegenwoordigde indiegames zoals Super Meat Boy, Dead Cells, Undertale, etc. Specifiek Hollow Knight, een game die kunst en games bij elkaar bracht én game of the year won heeft de lelijke behandeling gekregen: de artistieke en diepgaande elementen worden weggeschreven met één luttele zin. Over speedruns, een integraal deel van de gamegemeenschap wordt volledig niet gesproken. Zelfs handheld consoles zoals de Nintendo DS, PSP en GameBoy Color/Advance worden volledig overschaduwd door een focus op andere thema's en komen gebrekkig tot niet aan bod. Het is duidelijk dat de auteur geen fan is van Nintendo games, waardoor er bij gevolg een enorme onderrepresentatie aan verscheidene games ontstaat. Niet alles kan in één boek aan bod komen, maar voor een kloefer van 400+ pagina's had ik meer diepgang verwacht en geen grote gaten in het verhaal.
De schrijfstijl is op sommige momenten moeilijk te volgen, waardoor het boek verschrikkelijk leest. Vooral geparafraseerde interviews wringen doordat de auteur de plaats en tijd steeds blijft beschrijven. Zinnen als "[...] vertelde Vincebt Pontbriand, de producer van de game, me toen een deel van de productieploeg in 2010 het naar Rome voerende deel van die studietrip nadeed voor de gespecialiseerde pers." zijn simpelweg rampzalig gestructureerd met overbodige informatie die je totaal uit de flow van het lezen van de quote halen.
Als laatste had ik had meer uitleg verwacht over de evolutie van de games zelf doorheen 60 jaar, met meer diepgaande of uitgebreide interviews met game developers (tevens hoe de boek zich adverteert). In plaats daarvan krijg je een evolutie van het medium, korte anekdotes over de interviews, maar amper iets inhoudelijks uit die interviews met legendes zoals Miamoto.
Overkoepelend gezien staan er stuk voor stuk interessante thema's in, maar er mist structuur in de manier waarop alles samenhangt.
July 21, 2023
Een prachtig eerbetoon aan enkele decennia waarin computergames zich ontwikkelden van eenvoudige bewegende stipjes tot volwaardige video graphics. Ronald is opgegroeid met games en als enthousiast lid van een computerclub (waarvan ik zelfs de voorzitter was) deelde hij al vroeg zijn bevindingen. Later bracht hij zijn kennis naar buiten via kranten en tijdschriften, en zo kwam ik hem weer tegen. Dit boek is een prachtige verzameling voor iedereen die in die tijd ook maar een computergame heeft gespeeld. Zelf was ik geen fanatieke gamer, maar zo nu en dan een spelletje Outrun of Leisure Suit Larry... waarom niet?
Displaying 1 - 5 of 5 reviews