Rot toch op met je romans vol rare schijnproblemen trauma’s en neuroses en mensen die alsmaar wenen niets is er minder interessant dan je – burps – binnenwereld hou toch op met ons met al die onzin te vervelen
Het zeventiende boek van Christophe Vekeman is niets minder dan de eerste musical in de geschiedenis van de wereldliteratuur. Carwash vertelt het verhaal van twee jonge geliefden die in een kleine truck een grote lading jeans naar ’t verre Bullet moeten brengen. Of is het toch iets anders dat zij vervoeren? Wie zal het zeggen?
Eén ding staat vast: Carwash is een buitengewoon meeslepend boek dat onweerstaanbaar inviteert tot meeleven, lachen en zelfs meezingen. Een zonovergoten verhaal dat je zult verslinden, handenwrijvend en breed grijnzend, met eenzelfde zorgeloze gretigheid als waarmee je vroeger naar je favoriete jeugdserie op tv keek.
Het klinkt een tikkeltje strenger dan ik wou, maar de vier sterren maken veel goed!
‘Rot toch op met je romans vol rare schijnproblemen,’ zingen de stamgasten uit volle borst in café Het Bier en Nu bij aanvang van Vekemans nieuwe roman. Die presenteert hij zelf als de eerste musical in de geschiedenis van de wereldliteratuur. Het schrijfplezier vloeit meteen even weelderig als de pinten uit de tap en de hilarische toogpraat mét aanstekelijk gezang bezorgt de lezer stijve kaken van het (glim)lachen.
De personages zijn nochtans van bordkarton en het verhaaltje is flinterdun: de coole eenzaat Carwash rijdt met barvrouw Daisy in zijn truck naar het plaatsje Bullet om een lading jeans te leveren – of is het een geheime formule?
De 48-jarige Temsenaar veegt zijn cowboylaarzen aan literaire conventies en steekt met een gespeelde klungeligheid de draak met zijn eigen metier. Hij contrasteert doordacht zijn oubollige Vlaams met een Tarantino-achtige pulp waardoor zijn eigen Bonnie en Clyde tegelijk dorps en filmisch overkomen.
Aanvankelijk wordt de gulzigheid van de lezer voortdurend gevoed door Vekemans gulheid, maar gaandeweg raakt de formule van zijn losgeslagen eigenzinnigheid ietwat uitgewerkt en overheerst de banaliteit de pure fun. Niettemin is deze hoogstaande flauwekul een doeltreffend medicijn tegen een overmaat aan ernst en somberheid in de letteren en erbuiten.
'Carwash' is de eerste musical in de geschiedenis van de wereldliteratuur, jubelt de achterflap.
Bij lezers met enige jaren op de teller flitst daarbij spontaan de 70's-discokraker uit de gelijknamige musicalcomedy de cortex binnen. Fijn om nog eens terug te horen, maar daar heeft het zeventiende boek van de Vlaamse Hank Williams verder niets mee te maken. Carwash is namelijk gewoon de (bij)naam van het hoofdpersonage.
Vekeman zelf is uiteraard meer van de country en dus is het dàt genre dat uit de radio schalt. De auto-radio meer bepaald, want behalve een musical is 'Carwash' bovenal een geflipte rom-com on wheels.
Thelma en Louis, the Musical, zeg maar, maar dan zonder het serieux. Maar wel mét het ravijn!
Het meest musicale aan 'Carwash' is de taal van de Gentse bard. Steevast verpakt hij zijn goede luim in zinnen die van het blad swingen als waren het op hol geslagen notenbalken. Dat het orkest daarbij af en toe nét iets te lang improviseert (en daardoor het verhaal vertraagt) neem je er graag bij. Want een kakafonie wordt het nooit, daarvoor heeft de auteur het dirigeerstokje stevig genoeg in handen.
Dat hij de van de pot gerukte plot ook nog eens boem paukeslag weet af te ronden, maakt het feest compleet.
Opnieuw een roman die het adjectief ‘vreemd’ wel verdient… Je komt terug in een relatief absurd boek waar de setting soms ons vlakke land (dorpsnaam Domburg) en soms eerder de uitgestrekte Verenigde Staten (stadsnaam Bullet) lijken te zijn. In een verhaal vol passie en avontuur beginnen de personages geregeld spontaan te zingen. Nu hou ik wel van muziekfilms à la Dancer In The Dark of Moulin Rouge, bij deze roman voelt het toch meer aan als het resultaat van een uit de hand gelopen brainstormavond.
Grappig, origineel en completely over the top! Heel fijn boek en aanrader om gewoon weer lucht te krijgen en hardop te lachen! https://www.allesoverboekenenschrijve...
Knotsgek verhaal waarvan je weken later nog steeds afvraagt “en wàt heb ik nu precies gelezen?” Toen ze begonnen zingen, ben ik afgehaakt. Doorgelezen tot het einde maar té dicht op de grens van de absurditeit om het nog serieus te nemen. En eerlijkheidshalve: de gruwelijke hoofdstukken heb ik op den duur gewoon overgeslagen.
Wat heb ik mij geamuseerd met Christophe Vekemans nieuwste roman. Gooi Lalaland, Starsky & Hutch, de Dolle Kever en Twin Peaks in een blender en je krijgt deze frisse cocktail. Leve Carwash, Daisy, Turner en the Evil Brotherfuckers! Leve Christophe Vekeman!
I finished Carwash in a day, which is quite remarkable as I usually have about 5 books laying around which I may or may not finish over the course of at least a Month.
The writer (and by extension the characters) play(s) with language, now and then a musical intermezzo pops up in your head. The book had me humming along.
Op zich zou de verhaallijn ervoor kunnen zorgen dat het een heel goed boek zou kunnen worden. De schrijfstijl is echter echt mijn ding niet. De bedrijven en de personages in het verhaal worden naar mijn mening onevenwichtig uitgewerkt. Tip: Lees het echt met het idee dat de personages op het podium een musical aan het brengen zijn.
Ik zou het boek 2,5 ster willen geven. Geen idee wat ik in feite gelezen heb, maar wat heeft de schrijver zijn plezier gehad om de lezer in de luren te leggen! En dat kan ik appreciëren. Tegen het einde zat ik wel te wachten op de ontknoping dus de schrijver had me wel mee in zijn absurde verhaal.