รัตติกาลซ่อนกล เล่ม 4

รัตติกาลซ่อนกล #4

by Ning Long, 凝隴, หนิงหล่ง

หลังถูกผู้คนจากสำนักพรรคต่างๆ จู่โจมครั้งแล้วครั้งเล่า ปริศนาที่เลือนรางในคราแรกก็เริ่มกระจ่างชัด แท้ที่จริงในยุทธภพมีข่าวลือถึง ‘สิ่งล้ำค่า’ ที่สามารถฟื้นคืนชีพคนตายได้ และ ‘ฟู่หลันหยา’ ก็ถูกลือว่าเป็นตัวเร่งยาที่จะทำให้สิ่งล้ำค่านั้นสัมฤทธิผล การจู่โจมจึงเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า... โชคดีที่นางได้ ‘ผิงอวี้’ คอยคุ้มครองเป็นอย่างดี

สำหรับผิงอวี้แล้ว ยิ่งอยู่ใกล้ฟู่หลันหยามากเพียงไร เขาก็ยิ่งรู้สึกหลงใหลต่อนางมากขึ้นเท่านั้น ไม่ว่านางจะนิ่วหน้าหรือแย้มยิ้มล้วนดึงดูดใจเขาไว้ทุกชั่วขณะ ลืมเลือนกระทั่งความแค้นเก่าก่อนของครอบครัว ทำให้เขารู้สึกละอายใจต่อบิดามารดายิ่งยวด

ทว่า... เรื่องละอายใจก็ส่วนเรื่องละอายใจ ในเมื่อเขาหวังมีนางเป็นภรรยาแล้ว จะคู่หมั้นเก่าของนาง หรือเจ้าหนุ่มจากสำนักฉิน ก็อย่าได้หวังมาใกล้นางเด็ดขาด

Genres: China

442 pages, Paperback

Published May 1, 2021

About the author

Associated Names:
* 凝隴 / 凝陇 (Chinese)
* Ning Long (English)
* หนิงหล่ง (Thai)

Reviews

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 3 out of 5]

อ่านจบสักที

เล่มนี้เป็นเล่มจบที่รวมเอาทุกอย่างมาไว้ในเล่มนี้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นการคลายปมครอบครัวนางเอก เรื่องที่มาที่ไปของการตามล่านางเอก ปมหลัก ปมย่อย ปมซ้อน ปมเสริม มารวมกันตู้มทีเดียวในเล่มนี้ทั้งหมด สามเล่มก่อนหน้าคือการปูพรม เล่มจบคือของจริง
ตอนจบของเรื่องก็บทสรุปของทุกอย่าง

เราไม่ชอบการดำเนินเรื่องของนิยายเรื่องนี้เท่าไร ด้วยการปูเรื่องราวมาค่อนข้างใหญ่ มีจุดให้สนใจค่อนข้างมาก แต่ดำเนินเรื่องได้ เรียบ เนิบ ช้า และขาดความน่าสนใจจนทำให้ขาดแรงจูงใจในการอ่าน ความรู้สึกตอนอ่านเลยเหมือนเป็นกราฟเส้นตรงไหลยาว เรียบนิ่ง อาจจะเพราะตัวหนังสือและคำอธิบายที่ค่อนข้างเยอะ(มาก) และการคาดเดาของตัวละครที่มักจะถูกและตรง ตัวละครเอกเลยดูเก่งและฉลาดและไร้ข้อผิดพลาดเกินไปนิด เลยขาดจุดที่ทำให้รู้สึกจอย

จุดที่ทำให้รู้สึกเพลิดเพลินอย่างเดียวคือช่วงการซึนของพระเอก ที่พอจะออกปากแซวพระเอกได้เป็นพักๆ แต่ก็มาแค่สองเล่มแรก พอเข้าเล่มสามที่พระเอกกับนางเอกตกลงปลงใจกันได้แล้วก็เข้าสู่ช่วงหลงเมีย ช่วงนี้คืออ่านได้เรื่อยๆ

แอบเซ็งนิดหน่อย เพราะเรื่องก่อนหน้าคือสนุกใช้ได้ แต่เรื่องนี้ค่อนข้างต่างกัน


------------------------------
หลังอ่านเพิ่มเติม → https://wp.me/p6yYEv-Q8

[mmm _md · Rating 5 out of 5]

อ่านแล้วมีความสุข สายสุขนิยมถูกใจสุด
เล่มนี้ประทับใจมาก ปลาบปลื้ม เต็มอิ่ม ครอบครัวสุขสันต์
ผิงอวี้ก็ยังคงความซ่าบซ่าน มาทุกกระบวนท่า ยิ่งแต่งงานแล้วพ่อยิ่งแซ่บ!

พระนางฉลาดเหมือนเคย บางทีอ่านไม่เข้าใจก็ได้นางเอกอธิบายให้ฟังอีกที 5555555 เฉลยหมดครบทุกประเด็น ความขัดแย้งสองตระกูลเป็นอันตกไปได้อย่างดี กระกูลผิงได้บุตรีสกุลฟู่ช่วยชีวิตลูกชายคนโตไว้ บุตรชายคนที่สามสกุลผิงก็ช่วยเหลือคุ้มครองบุตรีสกุลฟู่อย่างไม่คิดชีวิต บุญคุญความแค้นต่างเลือนหาย ตัวร้ายตาย มิตรสหายอยู่ดีมีสุข บ้านเมืองสงบสุข ปัญหาไม่ซับซ้อน ออกแนวย่อยง่ายไม่ต้องคิดอะไรให้มากความ เพลิน ๆ ไม่ดราม่า ไม่มีซีนบีบหัวใจ แนวโรแมนติก คอมเมดี้ ปนการเมืองเบา ๆ

ชอบที่ตอนท้ายทุกคนหวนกลับมายังเมืองจินหลิน เมืองแห่งความทรงจำอีกครั้ง มาเจอกับพร้อมหน้าพร้อมตา ต่างคนต่างมีครอบครัว มีเส้นทางชีวิตของตัวเอง Happy Ending มาก

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม 4 พิมพ์ครั้งที่ 1 : พฤษภาคม 2564
โปรยปกหลังเล่ม 4 :
หลังถูกผู้คนจากสำนักพรรคต่างๆ จู่โจมครั้งแล้วครั้งเล่า
ปริศนาที่เลือนรางในคราแรกก็เริ่มกระจ่างชัด
แท้ที่จริงในยุทธภพมีข่าวลือถึง ‘สิ่งล้ำค่า’ ที่สามารถฟื้นคืนชีพคนตายได้
และ ‘ฟู่หลันหยา’ ก็ถูกลือว่าเป็นตัวเร่งยาที่จะทำให้สิ่งล้ำค่านั้นสัมฤทธิผล
การจู่โจมจึงเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า... โชคดีที่นางได้ ‘ผิงอวี้’ คอยคุ้มครองเป็นอย่างดี

สำหรับผิงอวี้แล้ว ยิ่งอยู่ใกล้ฟู่หลันหยามากเพียงไร
เขาก็ยิ่งรู้สึกหลงใหลต่อนางมากขึ้นเท่านั้น
ไม่ว่านางจะนิ่วหน้าหรือแย้มยิ้มล้วนดึงดูดใจเขาไว้ทุกชั่วขณะ
ลืมเลือนกระทั่งความแค้นเก่าก่อนของครอบครัว ทำให้เขารู้สึกละอายใจต่อบิดามารดายิ่งยวด
ทว่า... เรื่องละอายใจก็ส่วนเรื่องละอายใจ ในเมื่อเขาหวังมีนางเป็นภรรยาแล้ว
จะคู่หมั้นเก่าของนาง หรือเจ้าหนุ่มจากสำนักฉิน ก็อย่าได้หวังมาใกล้นางเด็ดขาด
เล่ม 4 :
ในที่สุดก็ได้รู้เรื่องราวจากลู่จื่อเชียน ส่วนอื่นๆก็เอามารวมกัน แต่ที่ผิงอวี้คิดคือ ตอนนั้นผู้คุมกฎขวาจ้องมาที่จวนซีผิงโหว แล้วได้ทำอะไรไว้หรือไม่ เรื่องราวทั้งหมดรวมกัน และก็ต้องเตรียมเดินทางเพื่อไปทำศึก ครั้งนี้มีพวกชาวยุทธ์ตามไปด้วยเพื่อปกป้องรากฐานของแผ่นดิน ผิงอวี้วางแผนอย่างดี
พอออกเดินทาง ก็ได้พบการดักรอของหวังซื่อเจาและขันทีคนสนิทของหวังหลิง เพื่อจะชิงไข่มุกถ่านเอ๋อร์ทั้งหมด แต่สุดท้ายก็แพ้ไปทั้งหมด ศพทั้งหนึ่งร้อยแปดของขันทีเป็นการทำเพื่อแม่ทัพที่พลีชีพอยู่แนวหน้า
ผิงอวี้เดินทางอ้อม เพราะฮ่องเต้ถูกปิดล้อม รอเพียงข่าวเดียว และยังได้พี่ใหญ่กับแม่ทัพหรงมาช่วย ทั้งหมดจะไปรอหวังหลิงร่วมกัน ระหว่างทางผิงอวี้พยายามไม่พบหน้าฟู่หลันหยา แต่พอมีโอกาส เป็นต้องวางยาแม่นมหลิน และมาพลอดรักกัน มีคนที่สังเกตได้และหึงคือองครักษ์ลับหญิงเยี่ยเจินเจิน ที่โดนไล่ไปตั้งแต่ครั้งปลอมตัวเป็นฟู่หลันหยา และเติ้งเหวินอิ๋งที่ยังไม่ยอมตัดใจ องครักษ์ลับหญิง พูดหน้ากระโจมจนทำให้ฟู่หลันหยารู้เรื่องว่าผิงอวี้เคยหมั้นกับเติ้งเหวินอิ๋ง แต่ที่โกรธคือไม่บอกเรื่องในอดีตเลย
ฟู่หลันหยาออกมาตามที่ผิงอวี้จัดการ แต่เพราะผิงอวี้รู้เรื่องที่เยี่ยเจินเจิน ใส่ไฟเอาไว้แล้ว จากการบอกเล่าของหลี่หมินและเฉินเอ่อร์เซิง ที่ฟู่หลันหยาโกรธคือไม่รู้ว่าที่ผิงอวี้ชำนาญด้านนี้ที่บ้านมีใครอีก ไม่เคยบอกเลย เรื่องของเติ้นเหวินอิ๋งยังเข้าใจได้ เพราะนิสัยของผิงอวี้ที่ขอแต่งงานย่อมไม่ทำอะไรที่ไม่แน่ใจเด็ดขาด พอรู้เรื่องที่จะมีนางคนเดียว หลังจากนี้ก็ไม่มีใครอื่นฟู่หลันหยาก็สบายใจ และยังโดนผิงอวี้จัดการอีกครั้ง คราวนี้ดีกว่าครั้งก่อน แถมผิงอวี้ยังมีกำลังภายในเพิ่มแต่ไม่ได้สังเกตแม้แต่น้อย
หวังหลิงได้ข่าวของขันทีคนสนิท และรู้ว่าพวกผิงอวี้เดินทางไปริมแม่น้ำเสวียนฮั่น เพื่อหาทางเข้าศาลเจ้าโบราณ หวังหลิงก็แสร้งทำเป็นตามทัพที่แตกพ่ายของถ่านปู้ข่านตามมาอย่างเร็ว ระหว่างทางหวังซื่อเจามาสมทบ และได้บอกเล่าสถานการณ์ของผิงอวี้ ทำให้หวังหลิงเอาชื่อของฟู่หลันหยาไปพูดต่อหน้าพระพักตร์ฮ่องเต้ให้พระองค์เกิดความลุ่มหลง
พวกผิงอวี้เดินทางมาถึงริมแม่น้ำเสวียนฮั่นในจุดที่คิดว่าใช่ เพราะด้านหลังมีภูเขาทัวทัวมู่เอ๋อร์ตามภาพ แต่หายังไงก็ไม่เจอค่ายกลที่ทำให้ศาลเจ้าโบราณปรากฏ เป็นฟู่หลันหยาที่เอาตำราโบราณของท่านแม่ออกมาดู แล้วเห็นจุดน่าสนใจ เลยเรียกผิงอวี้มา ผิงอวี้ที่กำลังสำรวจพอได้เห็นภาพก็คิดออก
ศาลเจ้าโบราณปรากฏขึ้นมา หวังหลิงรีบตามมาแล้วกล่าวหาว่าเป็นทัพกบฏ ส่วนผิงอวี้ที่สำรวจด้านในจนรู้ว่าชั้นล่างมีศพของข่านที่รวบรวมแผ่นดินเมื่อร้อยปีก่อนอยู่ และได้เห็นภาพวาดที่เค้าหน้าคล้ายหวังหลิง ก็รู้ว่าคือบรรพบุรุษของหวังหลิง แต่ฟู่หลันหยากลับจับจุดสังเกตได้
ผิงอวี้ออกมายับยั้งว่าจะเผาศาลโบราณเพื่อทำลายศพข่านด้านใน ความจริงหวังหลิงไม่มีความสนใจเพราะตัวเองแอบอ้าง แต่ต้องยืมกำลังพลเหมิงกู่เพื่อก่อกบฏยังไงก็ทำไม่ได้ หวังหลิงโดนเปิดโปงว่าไม่ใช่ชาวฮั่น เป็นชาวต๋าจื่อ พอเรื่องเปิดเผยทุกอย่างก็ลงตัว หวังหลิงรีบจับตัวฮ่องเต้เป็นตัวประกันหวังจะฝ่าวงล้อม มีผิงอวี้กับฉินเยี่ยนซูไล่ตามเพราะได้กินยาชื่ออวิ๋นที่เป็นดาวพิฆาตวิชาเบญจพิษ หวังซื่อเจาก็ได้ยินว่าคนฝึกวิชาเบญจพิษจะกลายเป็นคนไร้สามารถด้านบุรุษเพศก็ทำเอาบ้าดีเดือด อยากจัดการหวังหลิงอีกคน
ผิงอวี้สังเกตการณ์เคลื่อนไหวของหวังหลิงรู้ว่ากองกำลังเหมิงกู่ที่สวามิภักดิ์จะก่อกบฏก็ได้เตรียมการไว้ ทำทุกอย่างขัดขวางแผนของหวังหลิงได้ตลอด จนชิงตัวฮ่องเต้กลับมาได้ ทหารเหมิงกู่เตรียมระเบิดฆ่าตัวตายพร้อมทุกคน แต่ฟู่หลันหยาได้ส่งคนมาบอกว่าภาพวาดปลอมทั้งวิธีพิสูจน์ ในที่สุดก็เปิดโปงแผนการอีกอย่างได้
ผิงอวี้ ฉินเยี่ยนซู ช่วยกันจับตัวหวังหลิง มีหลินจือเฉิงคอยบอกจุดอ่อนอยู่ไม่ห่าง สุดท้ายหวังหลิงก็เสียท่าจนได้ ยังมีช่วงเวลาที่หวังหวังถูกจับแล้ว ผิงอวี้ไปช่วยฉินเยี่ยนซูที่อ่อนแรง ทำให้หวังหลิงหลุดออกมา เกือบจะไปกัดกินเลืดของหลินจือเฉิงที่อยู่ใกล้ ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงเวลาที่หลินจือเฉิงพร้อมแล้ว เสียอย่างเดียวคือฮูหยินกลับมาเห็น ดีที่ผิงอวี้มาช่วยไว้ได้ทัน ทั้งสองสามีภรรยาได้ชีวิตใหม่อีกครั้ง
หวังหลิงถูกจับ ธาตุไฟเข้าแทรก ต้องกินเลือดเท่านั้นจึงหาย ผิงอวี้เลยสามารถสอบสวนจนได้รู้ว่าถ่านปู้ข่านวางกำลังอยู่ไหน และได้รู้ความจริงในอดีตทั้งหมด โดยมีฟู่หลันหยาร่วมรับฟังอยู่ด้วย ทำให้รู้ความจริงตอนนั้นว่ามารดาถูกคุณไสยของนิกายเจิ้นหมัว เลยฆ่าตัวตายเพื่อไม่ให้บุตรทั้งสองโดนคุณไสยไปด้วย เรื่องนี้สะเทือนใจฟู่หลันหยามาก และเพราะหวังหลิงถ่วงเวลา กว่าจะรู้ตัวหวังหลิงคิดจะให้ทุกคนตายไปพร้อมกับศาลเจ้าที่พังถล่ม แต่ผิงอวี้รู้ทัน หนีออกมาได้ทันเวลา
เติ้งอันอี๋รู้ว่าจะเสียเวลาอีกไม่ได้ เลยส่งเติ้งเหวินอิ๋งมาที่ค่ายของผิงอวี้ ตัวเองวางแผนจะช่วงชิงทีเผลอ สุดท้ายก็ยังถูกจับกุม
เยี่ยเจินเจินที่ถูกจับตามอง ได้พบฮ่องเต้ที่ริมแม่น้ำ เพราะการบอกเล่าของหวังหลิงก่อนหน้านี้ทำให้ เยี่ยเจินเจินต้องตาฮ่องเต้มากจนได้ไปปรนนิบัติฮ่องเต้ ทั้งตัวเองยังมีแผนการร้าย อยากกำจัดฟู่หลันหยา ยังคอยกระซิบเรื่องที่ตัวเองมีรูปร่างเหมือนฟู่หลันหยา
ทัพหมิงออกไปสู้กับถ่านปู้ข่านได้รับชัยชนะ ผิงอวี้สังเกตเห็นอาการของฮ่องเต้คิดอยากใช้ยาของฟู่หลันหยาในการรักษา และไปสอบสวนผู้คุมกฎซ้ายที่ตอนนี้หยงอันโหวรู้แล้วว่าเติ้งอันอี๋เป็นตัวปลอม
ผู้คุมกฎขวาไม่ยอมบอกว่าตัวเองมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องของจวนซีผิงโหวในตอนนั้นอย่างไร แต่ก็เดาได้
ในตอนที่ฮ่องเต้อยู่ตามลำพังกับเยี่ยเจินเจิน มีงูพิษบุกเข้ามา มีช่วงเวลาหนึ่งที่เยี่ยเจินเจินคิดหนีเอาตัวรอด ฮ่องเต้ก็สังเกตเห็น จากนั้นผิงอวี้ก็บุกมาช่วย สกัดงูพิษไว้ แต่ยังมีตัวหนึ่งที่กัดฮ่องเต้ได้ ผิงอวี้คิดว่าเป็นโอกาสที่จะใช้ยาแก้พิษของฟู่หลันหยา เพื่อช่วยฟู่ปิงและบุตรชายไปด้วย
กำลังจะส่งคนไปขอยา ก็เกิดเหตุทางด้านผิงเฮ่อ ทำให้มีสองชีวิตที่ต้องช่วย ดีที่เหลือยาสองเม็ด ฟู่หลันหยาตัดสินใจได้ทันที และได้รู้ในภายหลังว่าคือฮ่องเต้และผิงเฮ่อ
หลังฮ่องเต้ฟื้น อาการปวดหัวก็หายไปด้วย ทำให้รู้ว่าตัวเองโดนวางยา และนึกชังเยี่ยเจินเจิน ตอนแรกอยากพบหน้าฟู่หลันหยา แต่พอคิดถึงเยี่ยเจินเจินเลยเปลี่ยนใจ ซึ่งตรงใจผิงอวี้พอดี คดีของฟู่ปิงได้รับการสะสางใหม่
กลับเมืองหลวงพร้องชัยชนะ ผิงอวี้จัดการทุกอย่าง หลอกฟู่หลันหยาเรื่องฟู่ปิง แต่ความจริงได้ให้ความช่วยเหลืออย่างรวดเร็ว ครอบครัวได้อยู่กันพร้อมหน้า
ผิงอวี้ได้รับตำแหน่งโหว และได้สมรสพระราชทานจากฮ่องเต้ สกุลเติ้งตกต่ำ ในที่สุดก็ได้แต่งงานกับฟู่หลันหยา คืนก่อนแต่งงาน ฟู่หลันหยาถามเรื่องคาใจที่แม่นมหลินจำผู้คุมกฎซ้ายได้ว่าเห็นเข้าร้านเครื่องประดับกับบิดา ฟู่หลันหยาเอาเรื่องที่บิดาเล่ามารวมกับเรื่องทั้งหมดก็ได้ความว่าท่านแม่รู้ความจริงเรื่องคุณไสยเลยหาทางแก้โดยไม่ให้ใครรู้
หลังแต่งงาน ฟู่หลันหยาตัดสินใจ ให้ผิงอวี้พาไปทิ้งไข่มุกถ่านเอ๋อร์ไม่ให้มีใครพบเห็นอีก
แปดปีให้หลังบุตรของทั้งคู่ แข็งแรงตัวใหญ่ พลังมากกว่าเด็กทั่วไป ในที่สุดก็ได้พบสหายเก่าจากการปราบปรามวอเค่อ และได้รู้ข่าวจากฉินหย่งว่าหลินจือเฉิงหลังคืนดีกับฮูหยินก็มีบุตรคนหนึ่ง และฟื้นฟู่สำนักขึ้นมาใหม่ ลูกของฉินเยี่ยนซูก็ตัวใหญ่เหมือนสามพี่น้อง

หลังอ่านเล่ม 4 :
เรื่องราวถึงบทสรุปสุดท้าย ปมเรื่องทั้งหมดเฉลยออกมา เรื่องนี้เล่าได้ดีที่ไม่มีการเผยเรื่องราวออกมาก่อน แต่เป็นการรู้จากความทรงจำ รายละเอียดต่างๆ ปมเรื่องต่างๆจะค่อยๆเปิดเผยออกมากเรื่อยๆ
เส้นเรื่องอยู่ที่การเดินทางของฟู่หลันหยาและผิงอวี้ ที่ต้องฝ่าฟันอุปสรรคร่วมกัน จนเกิดเป็นความรักที่ไม่อาจพรากจาก ตัวละครมีพัฒนาการในทุกด้าน จากการบรรยายของนักเขียน ต้องอ่านเก็บรายละเอียดให้ดี จะพบว่าสอดแทรกอยู่ตลอดเรื่องราวค่ะ
พออ่านจบรู้สึกว่าพระเอกอี้ที่รักหน้าหนามากๆๆๆๆ เหล่าองครักษ์คนสนิทก็ไม่ได้ซื่อนะคะ แต่ละคนฉลาดมากล่ะ มีทั้งบทซึ้ง ฮา ขำ แนะนำให้อ่านค่ะ

[林雅君 · Rating 5 out of 5]

เคลียร์ครบ จบทุกปม หมดทุกข้อสงสัย จบดีมากกกกกก happy กันถ้วนทั่ว

คาแรกเตอร์พระนางเรื่องนี้โดดเด่นทั้งคู่ บางช่วงแม้มีบรรยายเนือยๆไปบ้างแต่พระนางคือพาแบกได้จนจบ บทความรักคือดีมากๆๆ ไม่มีลำไยสักตอนเลย หลังๆนี่หวานจนมดขึ้น คนนึงก็ 'หยาหยาคนดี' อีกคนก็ 'อี้ที่รัก' (◡ ω ◡)

สนุก ฟิน เป็นอีกเรื่องที่ประทับใจ ❤️

[Ning · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวม 4 เล่มค่ะ

ตอนแรก กะไว้ว่า จะรีวิวตอนจบเล่ม 2 แต่ตอนนั้น รู้สึกได้เลยว่า
ถ้าเขียนอะไรออกไป คงมีแต่คำบ่น และผิดหวัง

พระเอกต้องพานางเอกจากบ้านนอกเมืองเข้าเมืองหลวง เนื้อเรื่องก็เดินเรื่องตามนี้ กว่าจะถึงเมืองหลวงคือ ใกล้จบเล่ม4

แต่ในขณะการเดินทาง ก็จะเจออุปสรรค เจอผู้ร้าย ผู้ร้ายกว่า ผู้ร้ายโค่ด ๆ
เรื่องมันจะเกิดขึ้นซ้ำ ๆ คล้าย ๆ กัน เปลี่ยนเฉพาะผู้ร้ายเท่านั้นเอง

บอกเลยว่าเล่ม1-2 ค่อนข้างน่าเบื่อ ครึ่งเล่มแรกคือสนุก คาดหวัง แต่พอเจออะไรซ้ำ ๆ แถมความซึนพระเอก แทบไม่ขยับ โมเม้นท์พอมี แต่ช่วยอะไรไม่ได้เลย

ตอนจบเล่ม 2 นี่คือเหม่อลอยมาก ควรไปต่อหรือพอแค่นี้?... แต่ซื้อมาแล้วก็ต้องอ่าน ไหน ๆ ก็มาครึ่งนึงแล้ว

แต่พอมา3-4 เนื้อเรื่องเดิน ปริศนาค่อย ๆ คลาย ความสัมพันธ์คืบหน้า อ่านเพลินมาก

ชอบ... ตรงที่ปริศนาอะไรที่สร้างมา คนเขียนตอบหมด ไม่เหลืออะไรให้คาใจ...

ไม่ชอบ... เดินเรื่องช้า ถ้าตัดอะไรสักเหตุการณ์ในเล่ม1-2 รวมกันให้ออกมาได้ 1 เล่ม น่าจะดีกว่���นี้

ผิดหวัง .. เราชอบรัตติกาลเล่มก่อนหน้านี้มาก เล่มนี้คือซื้อเลย ไม่ได้อ่านเรื่องย่อ รอรีวิวอะไรทั้งนั้น .. แต่เอาจริง ๆ ถึงอ่านก่อน ก็คงจะซื้อ ถึงมีรีวิวก็คงจะยังซื้อเหมือนกัน .. ฮาาา

[mandu man · Rating 4 out of 5]

เล่มจบถือว่าสนุกใช้ได้ ในแง่ความสัมพันธ์เหมือนรวบรับไปหน่อย แต่พอเข้าใจว่ามันไม่ใช่นิยายรักหวานแหววก็ยอมได้ เสียดายไข่มุกตามหามาตลอดจบง��าย แต่พวกปมต่างๆ ก็เคลียร์แม้จะไม่หมดก็ตาม

เล่มแรกเอื่อยๆ กว่าจะสนุกก็ท้ายเรื่อง เล่มสองสนุกมาตลอดจนเล่มสาม วนไม่ไปไหน พระเอกเหมือนไบโพลาร์ กว่าจะสนุกก็ท้ายๆ ดองไปสองเดือนกว่า บทจะจบก็จบแล้ว เสียดายนางเอกไม่ได้แสดงบทบาทมาก ทั้งๆ ที่ฉลาด แต่เหมือนเฉลี่ยบทกันสุดท้ายเลยเออ ก็โอเค

[Ahgase · Rating 4 out of 5]

อี้ที่รัก นี่คงถึงเวลาแล้วสินะที่ฉันต้องโยกย้าย
5555
โอ้ย เหนื่อยอะ เหนื๊อยมากก
กุบอกแล้วให้จองตั๋วเครื่องบิน จะได้ถึงไวๆ
เป็นไงกว่าจะถึงแวะริมลำธารไปกี่รอบ 55555
เหมือนได้เดินทางกับเค้าด้วยอะ
พอจบแล้วก็รู้สึกแปลกๆ ถามว่าตราตรึงสนุกมากมั้ย
ก็ไม่ค่อยนะ แต่รู้สึกเคว้งๆ ตอนจบ
ปมอะไรนั้นเยอะมากกก อ่านแล้วเหนื่อย
ที่เสียดายคืออี้ที่รักไม่รู้ความจริงของพ่อตาอะ
น่าเสียดาย

[Anida · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้เป็นนิยายจีนที่ nc ดุมากเรื่องนึงเท่าที่เคยอ่านมา เนื้อเรื่องมำได้น่าสนใจ ช่วงแรกๆเนือยไปหน่อย แต่นข ก็ทำให้เราอยากติดตามรู้ว่าทำไม อะไร ยังไง ได้ดี เล่มจบนี้ก็ไขปมทุกปม แต่แอบมีความอยากรู้ว่าจินหรูกุยที่โดนแทงแต่ไม่ตายตอนหลังเป็นไง

ดีใจกับสองพี่น้องสกุลฉินด้วย ที่มีครอบครัวสุขสันต์ in the end. 😁

[Dancha Sugar · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวม ๆ 4 เล่ม
ตามมาอ่านเรื่องนี้เพราะชอบ บุปผา & หยกรัตติกาลแห่งฉางอันมาก ❤️❤️
เลยคิดจะตามอ่านเรื่องอื่น ๆ ของนักเขียนด้วย

แนวยุทธภพ
พระเอก : ผิงอวี้ - องครักษ์เสื้อแพร
นางเอก : ฟู่หลันหยา - ลูกสาวขุนนางสกุลฟู่ ที่สกุลต้องโทษโดนริบทรัพย์

ทางการส่งพระเอก & ทีม มาพาตัวนางเอกเข้าเมืองหลวงเพื่อรอพิจารณาคดี
บ้านนางเอกก็เคยสร้างปมกับพระเอกมาก่อน สมัยพ่อนางเอกยังมีอำนาจ เคยเสนอให้เต้ปลดบ้านพ่อพระเอกไปรับโทษที่ชายแดน โดนริบทรัพย์ เพราะเป็นขุนนางที่ไม่ทำงานทำการ (จริง ๆ เป็นหลักฐานปลอมที่ตัวร้ายทำมา)
พระเอกเลยมีอคติกับนางเอกมาแต่แรก - อารมณ์แนวจำเลยรัก 🤣🤣🤣
ในช่วงเดินทาง ก็มีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้น ชาวยุทธลึกลับพากันมาแย่งชิงตัวนางเอก เพราะมีข่าวลือเรื่อง “ไข่มุกถานเอ๋อร์ & ตัวนางเอกเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา”
พระเอกเลยต้องคุ้มกันนางเอกไปในตัว

แน่นอน…สุดท้ายเค้าก็รักกันในการเดินทางนี้
ระหว่างทาง ก็จะเผยปมที่ชักจูงให้เราติดตามอ่านไปเรื่อย ๆ เพราะความอยากรู้
- ปมบ้านนางเอก สรุปแม่นางเอกเป็นใครกันแน่ แล้วการตายแม่นางเอกก็ดูมีเงื่อนงำ บ้านนางเอกไปรู้จักคนในยุทธภพพรรคฝ่ายมารได้ไง
- ปมบ้านพระเอก ตกลงปู่พระเอกเคยมีเอี่ยวการแย่งชิงไข่มุกถานเอ๋อร์เมื่อ 20 ปี ก่อนมั้ย
- ไข่มุกถานเอ๋อร์ ทั้ง 5 ชิ้นไปอยู่ที่ใครบ้าง
- ตกลงหวังหลิง กงกงตัวร้ายข้างกายฮ่องเต้ คือใคร ???

เรื่องราวโยงใยไปถึงชนเผ่าต่าง ๆ & ราชวงศ์เก่า หยวนเหนือ
ปมเรื่องหลักวางโครงได้ดีชวนให้อยากรู้ แต่…การเล่าเรื่องน่าเบื่อมาก 😅 อ่านได้ช้ามาก ที่ยังอ่านต่อได้จนจบก็เพราะอยากรู้ปมต่าง ๆ ว่าจะเฉลยออกมายังไงล้วน ๆ เลย 🥰🥰
พอเฉลยออกมา รู้สึกว่าวางปมได้ดีเลย สมเหตุสมผล แล้วบางปมก็เหนือความคาดหมายมาก❤️❤️ อย่างเรื่องหวังหลิง กับเรื่องแม่นางเอก
แต่ก็จะมีบางเรื่องที่ปล่อยเบลอไปเลย เช่น ลายที่ฐานไข่มุก อุตส่าห์ปูมาว่ามีลายเชื่อมต่อกัน สุดท้ายก็ไม่ได้เฉลยต่อว่าลายมันคืออะไร แค่บอกว่าสัมพันธ์กับแท่นบูชาเฉย ๆ ที่อึ้งต่อมาคือวิธีการกำจัดไข่มุก…แบบว่าเหมือนหมดมุกล้ะ เอาแบบนี้ล้ะกัน งี้ 🤣🤣🤣
หวังซื่อเจา ตัวร้ายอีกตัวก็ไม่ได้พูดถึงว่าเป็นไงต่อ แต่คนอื่น ๆ คือมากันครบ

โดยรวมก็ให้ 4/5❤️ ค่ะ เพราะวางปมดี แค่การเล่าที่ยังไม่ค่อยมีลูกเล่น ซึ่งพอไปหยก ฯ เห็นเลยว่าพัฒนาขึ้นชัดเจน แต่ลายเซนต์การวางปมก็คือไม่แผ่วจริง ๆ ยิ่งไปบุปผา//หยก ยิ่งเข้มข้นไปอีก

อีกจุดที่ไม่พูดไม่ได้เลย ถ้าไม่พูดถึงเหมือนยังไม่ได้อ่านเรื่องนี้ 🤣🤣🤣
NC เรื่องนี้ เอาไปเลย 10/10 นี่สินะนิยายก่อนโดนรัฐบาลเค้าควบคุม นิยาย erotic art ยุคนี้ยังต้องเรียกแม่ 🤣🤣🤣
คือพอโครงเรื่องที่วางดี มา + ความแซ่บ nc เลยให้ 4.5/5 ❤️

[Q_Tee Ling · Rating 4 out of 5]

เป็นแม่นมหลินแท้จริงแสนลำบาก555555 ตลอดการเดินทางถูกลาก ถูกโยน ถูกวางยา เวลาอี้หลางพลอดรักกับหยาหยายังต้องทนอุดอู้ในห้องน้ำอีก 😭 เอาจริงๆ เราเลี่ยงเรื่องนี้มานานเพราะรีวิวเสียงส่วนมากในเว็บนี้บอกว่าไม่สนุก เราเลยไม่กล้าซื้อ จนเดือนนี้ได้มีโอกาสยืมเพื่อนอ่านปรากฏว่าชอบอยู่นะ555 ไม่ลองไม่รู้จริงๆ ค่ะ

แต่ก็มีหลายจุดที่เราเห็นด้วยกับรีวิวที่ไม่ชอบเรื่องนี้ เราว่าการต่อสู้ช่วงเล่ม 2-3 คล้ายกันเป็นแพตเทินเดิม ถ้าตัดได้ก็น่าจะตัดไป ส่วนอีกจุดที่เป็นความรู้สึกเราเอง เราว่าหยาหยาน่าจะได้มีโอกาสพูดคุย+สร้างความสนิทสนมกับคนอื่นในคณะเดินทางมากกว่านี้ เข้าใจว่าฐานะบุตรีขุนนางต้องโทษทำให้ทำไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็คุยกับฉินหย่งบ้างก็ยังดี เสียดายตัวประกอบหญิงดีๆ คนหนี่งที่มีบทบาทและอยู่ใกล้ตัวหยาหยามาก แต่ไม่ค่อยได้สปอตไลท์เท่าไหร่

การแปลมีบางครั้งที่แปลกๆ แต่โดยรวมคือดีเลยค่ะ มีอย่างเดียวที่เป็นpersonal preferenceของเรา คือ 熠郎 เราว่าทับศัพท์ไปเลย แทนการใช้คำว่า "ที่รัก" ถ้าเราจำเชิงอรรถของเรื่อง เชิญร่ำสุรา ไม่ผิด คำว่าหลางคือเป็นคำที่ภรรยาใช้เรียกสามีอยู่แล้ว อย่างที่หลันโจวชอบเรียกอาเหย่ว่า "เอ้อร์หลาง" ประมาณนั้น

สรุปคือเป็นเรื่องที่ไม่ถึงกับต้องอ่านให้ได้ เดี๋ยวจะลองอ่านผลงานที่ดังกว่าเรื่องนี้อย่างรัตติกาลฉางอันซีรีย์ที่มีสองภาคแล้ว โดยเฉพาะภาคสองที่มียอดคนกดเข้าไปดูในเว็บจิ้นเจียงเยอะกว่าภาคแรกมาก น่าสนใจทีเดียว~

[4e3a · Rating 3 out of 5]

รีวิวเล่ม 4 ให้3.5ดาว

เล่มนี้สนุกที่สุด ดำเนินเรื่องดีและกระชับ เนื้อเรื่องไม่พายเรือในอ่างเหมือน 2 เล่มแรก คลายทุกปมตั้งแต่ต้นเรื่องมาครบ มีซีนหวานๆปนNCกรุบกริบ

รีวิวรวม 1-4 ให้ 3 ดาว
คือมันก็สนุกพอได้ แต่ 2เล่มแรกน่าเบื่อ เนื้อเรื่องไม่ค่อยไปไหนวนๆเวียนๆซ้ำซาก กว่าจะเริ่มสนุกติดลมก็เกือบๆจบเล่ม3แล้วอ่ะ เอาจริงๆเรื่องนี้แค่ 2-3เล่มจบก็น่าจะทำได้นะ กระชับเนื้อหาช่วง2เล่มแรกช่วงที่ไล่ล่าตามจับนอ.ซ้ำๆให้เหลือแค่เล่มเดียวก็จะดีกว่าน���้นะ
ที่ขอชม คือ ผู้แปล เขียนและเรียบเรียงประโยคได้ดีมากๆ ไม่มีประโยคที่อ่านแล้วรู้สึกแปร่งๆเลยค่ะ แถมคำผิดแทบจะไม่เจอเลยด้วยค่ะ

[Cartoon Sutcharee · Rating 5 out of 5]

เราว่าโดยรวมแล้วสนุกนะ แต่ความสนุกมันเป็นปัจเจกแหละ
ยังชมเชยผู้แปลเหมือนเดิม แปลดี แปลสวย ไม่รู้สึกติดขัด

[PMT · Rating 2 out of 5]

มาถึงเล่มนี้ เข็นให้จบๆ เสียดาย ตอนแรกน่าติดตาม แต่เรื่องไปทางเดียวจนน่าเบื่อไป แถมบรรยายเยอะ ปมคลี่คลายมาก็รู้สึกเฉยๆ