مجموعه ایست از مقالاتِ جمالزاده. اما مقاله نه به معنایِ یک نوشتهٔ علمی، مستند و آکادمیک. جمالزاده وسطِ مقاله هایش داستان تعریف می کند، از گوشه و کنارِ زندگی اش خاطره ای می گوید و اصلاً در قید و بندِ یک چهارچوبِ مشخص برای مقاله اش نیست. در برخی مقاله ها اشتباهاتی دارد و آخرش هم می گوید اللهُ اعلم و نوشته را بی سرانجام رها می کند!.اما فارغ از همهٔ اینها لحنِ خودمانی و شیرینِ جمالزاده است که خواندنِ این700صفحه را آسان می کند.