Nissai Antologia: tomy III-V

Nissai #3-5

by Silencio

ANTOLOGIA TOMÓW III - V:
Uczucie łączące Nissaia i Valadrina zostaje wystawione na próbę. Długo budowane porozumienie pęka pod naporem okoliczności, które skruszyłyby najbardziej zażyły związek. Każdą relację da się jednak odbudować, choć dworskie życie nie sprzyja zgodzie, lecz intrygom i podziałom.
Tymczasem na horyzoncie kłębią się czarne chmury,
zwiastując nadchodzącą burzę.

576 pages, Paperback

First published May 1, 2020

Reviews

[Tom The Great · Rating 5 out of 5]

Powieść o Nissaiu jest piękna na wielu płaszczyznach: w samym sposobie napisania; postaciach, które rozwijają się, żeby mieć "chwilę zwątpienia", a następnie iść dalej; fabule, która rozwala na kawałki, żeby następnie je skleić i zrobić to z powrotem; samej otoczce historycznej, życiu w zamku, sztuce dyplomacji i polityki, konfliktów wewnętrznych i zewnętrznych. Dalej nie mogę uwierzyć w to, jak odmienny jest początek od końca. To tylko podkreśla fakt, ile się tam wydarzyło 🧎‍♂️

[Wojciecha · Rating 3 out of 5]

Czytałam jeszcze na watt i pamiętam, jak męczyły mnie właśnie tomy 3-5. Książki w papierze RACZEJ nie przeczytam do końca, tym bardziej że znam jej treść i trochę się kurzy na cr xd Wcześniej twórczość Silencio naprawdę mi siadała, ale im więcej książek spod tego pióra przeczytałam, tym coraz bardziej jestem zniechęcona.

Przede wszystkim brak podziału na rozdziały, który mnie gryzie i zdecydowanie nie jest dla mnie. Mam swoje obiekcje do prowadzenia fabuły i budowania bohaterów przez Silencio, które utwierdzają się prawie za każdym razem

Jak na początku Nissai mi się podobał, to 3-5 to droga przez nudę. Ale to był jedyny ratunek w londyńskim metrze bez zasięgu

[Szyszka · Rating 3 out of 5]

Przyzwyczaiłam się już nawet do stylu pisania (chociaż CHOLERNY CAPSLOCK dalej strasznie raził w oczy) ale za to fabuła i zachowanie bohaterów strasznie mnie irytowało. Końcówka trochę ratuje ale i tak wydawała mi się wydłużana tylko po to by wpleść jeszcze jeden niepotrzebny i zakończony w ciągu dwóch stron wątek

[Aleksandra · Rating 5 out of 5]

Przeczytałam pięć tomów na raz i mój zachwyt wyraziłam w recenzji poprzednich. Zatem teraz pozachwycam się nad okładkami. Uwielbiam fakt że na pierwszej na napisie siedzi słowik, a na drugiej pojawia się lew. Cudownie to obrazuje dwie strony bohatera oraz to, że w późniejszych częściach im trudniej się robiło tym częściej musiał być lwem, nie słowikiem aby walczyć o swoje przekonania i chronić swoją rodzinę. <3

[Livv · Rating 5 out of 5]

Od dawna miałam problem żeby wciągnąć się w jakąś książkę. Nissai to powieść, której długo nie zapomnę. Jest przepiękna. Często nie możemy zrozumieć czemu bohaterowie postapili tak, a nie inaczej. Zbyt często ich działania są niezrozumiałe.
Koniec końców jest to piękna historia o wielkiej miłości, którą każdy z nas pragnie przeżyć.

[Martossa · Rating 4 out of 5]

4,25🌟 Czy Valadrin przestał być kiedyś o wszystko zazdrosny? Możliwe, że nigdy się nie dowiemy

[Daria · Rating 4 out of 5]

4.5

[Vince · Rating 5 out of 5]

5/5⭐

Brak mi słów, psychicznie nie jestem zdolny na reread

[Peilen · Rating 3 out of 5]

Ta cześć kompletnie mnie rozczarowała ;/

[Nikodem · Rating 4 out of 5]

Ta część podobała mi się dużo bardziej od poprzedniej - dużo się działo, widać, że osoba autorska miała wiele ciekawych pomysłów. Nissai w końcu przestaje być tekturowym wycinkiem i odkrywa w sobie jakąś pasję i cel - ochrona swojej rodziny. Również momenty rodzinnej idylli są dużo ciekawsze niż w poprzednim tomie, chyba dzięki świadomości choroby Nissaia oraz obecności dwójki dzieci.
Wciąż brakuje więcej ciekawych postaci pobocznych, choć i na tym polu zaszła pewna poprawa. Dara otrzymał więcej charakteru i głębi, interesująco rozwinięte i zakończone są również wątki kilku innych postaci. Poza tym stopniowo pojawia się coraz więcej intrygi, właściwie co chwila dzieje się coś ciekawego. Trochę szkoda, że książka kończy się w momencie, kiedy wszystko się rozkręca i zdaje się iść w interesującym kierunku - podczas buntu Ettanów. Zabrakło mi również powrotu wątku matki Zorana - po tym jak została wyrzucona z pałacu, wciąż miałem nadzieję, że jej wątek zostanie jakoś rozwinięty, jednak niestety nie pojawia się ona już więcej.
Ogólem - mimo kilku wad, takich jak nieco za mało rozbudowany świat przedstawiony i zbyt wielkie skupienie na Nissaiu, dobrze się czytało. Podoba mi się również przebijające w wielu miejscach dojrzałe podejście do rozwiązywania konfliktów partnerskich.

[Pomelo · Rating 5 out of 5]

Chcę wyprzeć tę historię z pamięci, tylko po to, by dać się jej złamać jeszcze raz

[quero_book Żaneta · Rating 5 out of 5]

Jestem ogromną fanką pióra Silencio a „Nissai” jest kolejną pozycją, która to potwierdza. Dworcowe zależności i polityka często mnie przytłacza swoim skomplikowaniem, ale tutaj wszystko jest w punkt. Mamy nieodłączny pałacowy klimat i sprawowanie władzy, jednak wszystko przedstawione jest w bardzo zrozumiały, nieprzekombinowany sposób. Nie miałam żadnego problemu w zorientowaniu się w zależnościach występujących między sąsiednimi terenami ani wewnętrznymi systemami państwa. Dzięki opisom i dialogom rozumiałam zapadające decyzje, ich motywacje i słuszność z perspektywy konkretnych osób i dobra królestwa. jedyne, nad czym nie do końca panowałam, to upływ czasu, bo wielomiesięczne przeskoki musiałabym sobie zapisywać, a tego nie robiłam. Ale nie martwcie się, że jest nudno. Historia buduje ład, spokój i nadzieję, by w najmniej oczekiwanym momencie zrzucić emocjonalną bombę na bohaterów i czytelnika, po której każdy musi się jakoś pozbierać.

Silencio pozornie drobnymi scenami potrafi wywoływać intensywne emocje i tutaj nie było inaczej. Nieraz wystarczało jedno zdanie żebym czytała ze wstrzymanym oddechem, napięciem lub łzami w oczach. Dlatego spodziewajcie się niespodziewanego i uważajcie komu ufacie, bo w Deoren każdy ma swoje interesy, pragnienia i poczucie honoru.

Uwielbiam „Nissaia” też za rozwój bohaterów. Są autentyczni, zgodni z tym, w co wierzą, ale przy tym zmieniają się pod wpływem relacji i wydarzeń, dostosowując do nich. Jednocześnie nie robią tego automatycznie, ale nieraz miotają się między tym, co znają i powinni a chcą oraz tego konsekwencjami. Ewoluują w naturalny sposób, który czytelnik widzi i docenia na przestrzeni wszystkich tomów. Relacje są prawdziwe, nierzadko trudne i budowane na skomplikowanym podłożu, przez co są jeszcze bardziej namacalne. Jednak tym, co najbardziej mnie zaskoczyło jest to, jak bardzo przywiązałam się do niektórych bohaterów drugoplanowych. To tylko pokazuje jak dobrze są zbudowani, mając własne charaktery i będąc istotnymi czynnikami w całej historii a nie tylko tłem. Zresztą nie bez powodu to właśnie z drugoplanową postacią związałam się najmocniej i czekałam na każdą scenę, w której występuje, mimo że te potrafiły łamać mi serce.

Jeśli więc szukacie książek w dworcowych klimatach, które nie przytłoczą Was bardzo skomplikowaną polityką, ale jednocześnie wydarzeniami ciągle będą przy sobie trzymać a przy tym posiadają autentycznych bohaterów i niełatwe relacje, to „Nissai” powinien spełnić wszystkie oczekiwania.

[_Kikimora_ · Rating 3 out of 5]

Te tomy mnie rozczarowały. Zamiast akcji było sporo zbędnego pitolenia, a kiedy coś zaczynało się dziać, szybko wracaliśmy na stare śmieci...
Szczerze? Dociągnęłam do końca głównie dla jednej postaci — DARY ♥️🛐
Trochę szkoda bo pierwsze tomy mnie naprawdę wciągnęły a tutaj zawiało nudą...

[Karolina · Rating 4 out of 5]

🛐🛐🛐🛐

[nat · Rating 5 out of 5]

Nie wiem co powiedzieć... to jest ten typ książki i jej historii, który zostaje z tobą na dłużej. Rozwaliła mnie na małe kawałki, które ciężko będzie pozbierać, ale było warto, zdecydowanie było.

[Jura Tchaikovsky · Rating 5 out of 5]

To jedna z nielicznych książek na których tak bardzo ryczałam. Nissai istg masz klątwę jakąś na sobie. Mam dość. Mam traumę.

[Asia_czytaaa · Rating 5 out of 5]

MIŁOŚĆ NOWA 🛐🛐🛐

[Lesia · Rating 5 out of 5]

kocham te książki