What do you think?
Rate this book
Του έρωτα και του πολέμου
Εκείνος, ένας μικρός Θεός που πολέμου που διψάει για τον έρωτα. Εκείνη, μια μούσα του έρωτα σε πόλεμο με τον εαυτό της. Η μοίρα τους φέρνει κοντά, ο φόβος και ο πόνος τους κρατάνε σε απόσταση, όμως η καρδιά είναι εκείνη που θα αποφασίσει. Γιατί η φλόγα του έρωτα και του πολέμου θα σιγοκαίει πάντα, όσο κι αν προσπαθήσουν και οι δύο να τη σβήσουν.
402 pages, Paperback
First published February 14, 2021
21 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
Read
June 1, 2021Του έρωτα & του πολέμου. Ερατώ και Άρης. Δύο πονεμένες καρδιές, δυο τσακισμένα κουφάρια ψυχών θέλησε η μοίρα να ενώσει με έναν ξεχωριστό τρόπο στο τελευταίο βιβλίο της Νεκταρίας Μαρκάκη που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γράφημα.
Ο άνθρωπος είναι σαν τα λουλούδια, φανερώνει την ομορφιά που κρύβει μέσα του υπό ιδιαίτερες συνθήκες.
Έχεις δει ποτέ λουλούδι να ανθίζει χωρίς νερό, ήλιο, αγάπη και φροντίδα;
Έτσι κι ο άνθρωπος, μια ζωή θα μαραζώνει χωρίς αυτά.
Η Νεκταρία Μαρκάκη επιμένει αισθηματικά και δη ρομαντικά. Ό, τι γράφει διέπεται από αγάπη, τρυφερότητα, στοργή και αθωότητα. Απευθύνεται μόνο στην καρδιά και γραπώνεται γερά στην κάθε αναγνωστική ψυχή.
Μια ιστορία τόσο ανθρώπινη, τόσο αληθινή. Με καθημερινούς διαλόγους, με καθαρό και απλό λόγο, με συναρπαστικές εικόνες, με έντονα συναισθήματα, με μάχες, αφού…
Πόλεμος ο έρωτας
Του έρωτα και του πολέμου η φωτιά πάντα καίει άσβεστη…
Η μούσα του έρωτα. Η Ερατώ είναι μια γυναίκα στα σαράντα της, απογοητευμένη μα δυναμική, ένα πλάσμα με φοβίες, θλιμμένη από την εξωτερική της εμφάνιση, από τους ανθρώπους, από τη ζωή γενικότερα, που μάχεται με την κατάθλιψη και το ενοχικό σύνδρομο, έτοιμη να εγκαταλείψει κάθε ενέργεια επιβίωσης. Σε μια δήθεν λειτουργία επιβίωσης. Ποιος την έφτασε εκεί; Ο σαθρός περίγυρός της ή το ίδιο της το μυαλό; Άνεργη, ανίκανη ν’ αγαπήσει τον εαυτό της, ηττοπαθής, αδυνατεί να βρει εφόδια για ν’ αρχίσει να ζει για την ίδια. Πληγωμένη, ψυχολογικά εξουθενωμένη, με βαθιά θέματα αυτοπεποίθησης. Άδεια, ανήμπορη να διαχειριστεί τα όσα ένιωθε. Άριστη στη συγκάλυψη συναισθημάτων, φαντάζει παράξενη, αινιγματική κι ενδιαφέρουσα. Νεκρή μέσα της, χωρίς κουράγιο ν’ αναστηθεί. Κλεισμένη στον εαυτό της. Γεμάτη από μια παράλογη εξουθένωση κι από τον φόβο της αποτυχίας. Δυο μελαγχολικά μάτια σ’ ένα τέλμα φόβου. Μια ζωή σε πόλεμο με το σκότος και την ανυπαρξία. Ο ύπνος την έχει ξεχάσει. Φίλοι της, ο πανικός, το στρες κι …ένα μαξιλάρι. Άγχος και αγωνία, άτακτα καρδιοχτύπια, πόνος, σκοτάδι, λυγμοί για λύτρωση που δεν ερχόταν.
Ή που δεν θα μπορούσε να κλείσει μάτι από το στρες, τις στεναχώριες και τις μαύρες σκέψεις που εισέβαλλαν στο μυαλό της, ή που δεν θα μπορούσε να πείσει τον εαυτό της να ξυπνήσει και να βγει από τον λήθαργο στον οποίο έπεφτε.
(…)
«Είσαι κουρασμένη γιατί δεν βρίσκεις πουθενά και σε τίποτα νόημα, ξυπνάς και δεν έχεις ιδέα γιατί πρέπει να σηκωθείς από το κρεβάτι. Τα κάνεις όλα μηχανικά γιατί πρέπει, μα δεν έχεις σκοπό. Δεν έχεις λόγο να ζεις, έχεις αποξενωθεί από τον κόσμο και κανείς δεν σε καταλαβαίνει, έτσι δεν αισθάνεσαι; Σαν να είσαι βάρος στον κόσμο και στους ανθρώπους που αγαπάς; Γιατί εγώ έτσι ένιωθα όταν προσπάθησα να αυτοκτονήσω».
Η Νεκταρία, έτσι κι αλλιώς, σχεδόν σε κάθε της δημιούργημα, επιλέγει για την πρωταγωνίστρια μια κάποια αλλαγή. Να βρίσκεται δηλαδή στο σημείο που θέλει να αλλάξει ό, τι την βαραίνει, να το διώξει από πάνω της επιδιώκοντας ένα νέο ξεκίνημα.
Παρελθόν, στίγμα απογοήτευσης, φόβος και πόνος VS νέο ξεκίνημα
Σε μισώ, δεν αντέχω άλλο… Πέντε λέξεις γεμάτες στοιχειωμένα φαντάσματα.
Ο θεός του πολέμου. Ο Άρης είναι ένας μικρός θεός του πολέμου που διψάει για έρωτα. Έχει περάσει δύσκολα κι εκείνος. Έχει βιώσει την εγκατάλειψη και την προδοσία αρχικά από τον πατέρα του όταν επέλεξε μια άλλη γυναίκα και το μωρό που κουβαλούσε. Κι αργότερα, από τη γυναίκα του. Η απόρριψη τον ακολουθεί άρρηκτα. Κλειστός σαν στρείδι, αφύσικος, με τις κρίσεις πανικού του, με την αυτολύπηση. Αυτοκαταστροφικός σίγουρα. Σκοτεινός. Ένα αρνητικό και κατεστραμμένο παιδί. Μια πληγωμένη καρδιά, γεμάτος θλίψη. Ένα μυαλό που πολλές φορές καλλιεργούσε την ιδέα του θανάτου. Με μια μαυρίλα αχαλιναγώγητη.
Ποιος να τον τραβήξει έξω απ’ αυτήν;
«Φοβήθηκες;» τον ρώτησε και ο Άρης έκλεισε τα μάτια του ντροπιασμένος. «να της το πεις, Άρη. Να είσαι ειλικρινής και να της πεις τι ένιωσες πραγματικά. Κι αν δεν πιάσει η ειλικρίνεια, τότε άρπαξέ την και φίλα τη. Ένα φιλί μπορεί να αποδείξει πολλά περισσότερα από λέξεις».
Συναισθηματικά ανάπηρος μετά από μια υποτακτική ανάγκη για επαφή, πλέον βιώνει μια λησμονημένη ανάγκη συντροφικότητας. Σε μια προσπάθεια να ξεφύγει από το δράμα από το οποίο τρέφεται, μαγνητίζεται. “Drama King”…
Τη δυστυχία την αγαπούσε για κάποιον λόγο που ποτέ του δεν είχε κατανοήσει. Απλά την έβρισκε πιο αληθινή από κάθε είδους χαρά. Του φαινόταν αέναη, εν αντιθέσει με την ευτυχία που πάντα είχε ημερομηνία λήξης.
(…)
«Έχω την εντύπωση πως δεν θα το κάνεις, γιατί έχεις βρει έναν λόγο να πασχίσεις να μην πέσεις θύμα της μιζέριας σου. Νοιάζεσαι τόσο πολύ για εκείνη που θες να προσπαθήσεις να είσαι ευτυχισμένος. Αυτό τα λέει όλα».
Και οι δύο ξεχωριστά έχουν ανάγκη από απομόνωση, αποσυμπίεση και μοναξιά. Η μοίρα έχει διαφορετικά πλάνα για κείνους και τους βάζει να μοιραστούν “αναγκαστικά” ένα απομακρυσμένο, φωτεινό σπίτι με άγρια θέα στη θάλασσα. Σ’ ένα παιχνίδι γάτας-ποντικού… Ποιος θα ορίσει τους κανόνες;
Έτριψε τα μάτια του και κράτησε το στυλό στα δάχτυλά του.
Κανόνας νούμερο 1, έγραψε με καθαρά γράμματα. Μη φοράς αυτό το άρωμα, με αποσυντονίζει.
Θα της φαινόταν παράξενο αλλά ήταν κάτι που στ’ αλήθεια θα έπρεπε να σταματήσει να κάνει γιατί οι αισθήσεις του ταράζονταν με μεγάλη ευκολία.
Κανόνας νούμερο 2. Δεν θέλω ακαταστασία. Ούτε άπλυτα πιάτα.
Ήταν λογικός σε αυτό. Ποιος μπορούσε να ζήσει μέσα στην αναρχία; Είχε δει αρκετή στα ταξίδια του και ήθελε η ζωή του να ήταν σε τάξη… όσο περισσότερο γινόταν.
Κανόνας νούμερο 3. Δεν θα πειράζεις τα πράγματά μου.
Δεν άντεχε να βλέπει άνθρωπο να αγγίζει τη γραφομηχανή του. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησε πως ήταν και πάλι πάνω στο γραφείο του, καθαρισμένη και τοποθετημένη ακριβώς στο σημείο που την ήθελε. Στράφηκε προς το μέρος της μ’ ένα αχνό μειδίαμα. Την εκτίμησε την κίνησή της. Δεν μπόρεσε να μην αναρωτηθεί αν είχε διαβάσει κάτι από αυτά που είχε γράψει. Στένεψε τα μάτια του αναρωτώμενος αν έκανε κακώς και έγραφε αυτή τη λίστα. Ίσως έπρεπε να της δώσει μία ευκαιρία αντί να της δίνει τόσες πολλές απαγορεύσεις.
(…)
Κανόνας νούμερο 1. Δεν φοράω άρωμα, λυπάμαι, είχε γράψει. Δεν θα προτιμούσες να μην πλένομαι, υποθέτω, οπότε θα πρέπει να μάθεις να ζεις με το πώς μυρίζω.
Κανόνας νούμερο 2. Η αταξία είναι δείγμα εξυπνάδας, λυπάμαι… Δεν μπορώ να γίνω χαζή για χατίρι σου, ωστόσο θα προσπαθήσω να πλένω τα πιάτα μου.
Κανόνας νούμερο 3. Τα πάντα εδώ μέσα είναι δικά σου. Λυπάμαι, δεν ξέρω πώς να αιωρούμαι, οπότε θέλοντας και μη, θα αγγίζω.
(…)
Πάντα να λες καλημέρα και καληνύχτα κι ας μην μου μιλάς όλη την υπόλοιπη μέρα. Πρέπει να κάνουμε λίστα με ψώνια και φαγητά που τρώμε, για να ξέρω τι θα μαγειρεύω. Δεν μου αρέσει να μ’ επεξεργάζονται γι’ αυτό μην με κοιτάς νομίζοντας πως δεν το καταλαβαίνω.
Κοινό των δυο τους ένα ατέρμονο ταξίδι αναζήτησης αποδοχής κι αγάπης. Συνδετικοί τους κρίκοι, η φίλη τους Έλενα και η σοφή κυρία Θάλεια που με την επιβλητική και καταλυτική της παρουσία επηρεάζει τις εξελίξεις ή τις αποφάσεις τους.
Θα είναι αρκετές για να μαλακώσουν τα σκοτάδια τους και να τους φέρουν πιο κοντά; Θα τους τραβήξουν έξω από το λήθαργό τους;
Κάπου εκεί βρίσκει χώρο και ο Θέμης, ο αδελφός του Άρη, αν και είχε άρνηση να τον αποδεχτεί. Πάντα θα του θύμιζε την πατρική εγκατάλειψη… Ο Θέμης του φωτός.
Όση σκοτεινιά κουβαλούσε μέσα του ο Άρης, τόσο φως είχε ο Θέμης.
Ένα ευαίσθητο βιβλίο. Θίγει τις ανθρώπινες σχέσεις, περνώντας σημαντικά μηνύματα στον αναγνώστη. Πρότυπα ομορφιάς, “φαίνεσθαι” κι εξωτερική εμφάνιση, “ετικέτες”, μοιρολατρία, απογοήτευση, ενσυναίσθηση, ψυχική ισορροπία, εμπιστοσύνη, συναισθηματικό “lockdown”, αίσθημα του να αφεθείς. Επίσης αγγίζει βαθύτερες έννοιες, όπως η τόλμη, το θάρρος, η σκοτεινά πλευρά του μυαλού, η ζωή. Αγγίζει και παρασέρνει…
Πάντα μετά από τη σκοτεινιά και την μπόρα, επερχόταν μία γαλήνη που ήταν ικανή να την κάνει να ξεχάσει τα πάντα, φτάνει να μην ξεχνούσε να την απολαύσει.
Η πλοκή του αναγνώσματος στηρίζεται πάνω στο πρωταγωνιστικό δίδυμο. Δύο άκρως διαφορετικά παρουσιαστικά με τόσο ίδιο περιεχόμενο. Δύο δύσκολες περιπτώσεις, δύο συναισθηματικά ράκη. Η συγγραφέας εμβαθύνει στον ψυχισμό τους με άριστη σκιαγράφηση. Επιλέγει να τους κοντράρει με τους φόβους τους, με τις αδυναμίες τους για να τους ταρακουνήσει. Ο αναγνώστης βιώνει -σε βαθμό ταύτισης- την εσωτερική μάχη του Άρη και της Ερατούς για να βγουν από το έρεβος στο οποίο οι ίδιοι καταδίκασαν τον εαυτό τους.
«Κουράστηκα να σε παρακολουθώ να πετάς ευκαιρίες που σου παρουσιάζονται, να διώχνεις μακριά σου άτομα που νοιάζονται πραγματικά για σένα και κυρίως, να μην αντέχεις την ευτυχία, τον έρωτα και τη δέσμευση. Ξέρω πως τρομάζεις, ξέρω πως πιστεύεις πως δεν το αξίζεις αλλά ως πότε θα πρέπει να σου λέω πως κάνεις λάθος;»
Θα ομολογήσω πως για φινάλε θα ήθελα κάτι διαφορετικό, να με απογειώσει. Ίσως να επέμενα περισσότερο και λεπτομερώς στον χρόνο που πέρασαν μόνοι τους, αν υπέφεραν. Αλλά το σύνολο δεν έχασε στο παραμικρό τη λάμψη του.
Κλείνεις την πόρτα στην ευτυχία επειδή έχεις πληγές από το παρελθόν σου;
Ποιος θα σε βοηθήσει αν όχι εσύ ο ίδιος; Η θέληση και η δύναμη κρύβονται μέσα σου.
Ο φόβος δεν υπάρχει, είναι μία δικαιολογία για την απραξία και τη δειλία μας.
Η απραξία δεν σε βγάζει εκτός τέλματος και δειλίας. Αν δεν ρισκάρεις, αν δεν τα βρεις με τον εαυτό σου, αν δεν τον αγαπήσεις δεχόμενος όλα του τα θετικά και τα αρνητικά, αν δεν ανακαλύψεις εκείνη τη “μαγική” ισορροπία της ψυχής σου, ποτέ δε θα γίνεις αποδεκτός από τους άλλους και θα επηρεάζεσαι με ό, τι σκέφτονται για σένα. Δαίμονες, τριγύρω μας ή μέσα μας, πάντα θα υπάρχουν. Στο χέρι μας είναι να τους αντιμετωπίσουμε. Νικητής ή ηττημένος, θα έχεις ζήσει…
https://www.youtube.com/watch?v=tg00Y...
Ο άνθρωπος είναι σαν τα λουλούδια, φανερώνει την ομορφιά που κρύβει μέσα του υπό ιδιαίτερες συνθήκες.
Έχεις δει ποτέ λουλούδι να ανθίζει χωρίς νερό, ήλιο, αγάπη και φροντίδα;
Έτσι κι ο άνθρωπος, μια ζωή θα μαραζώνει χωρίς αυτά.
Η Νεκταρία Μαρκάκη επιμένει αισθηματικά και δη ρομαντικά. Ό, τι γράφει διέπεται από αγάπη, τρυφερότητα, στοργή και αθωότητα. Απευθύνεται μόνο στην καρδιά και γραπώνεται γερά στην κάθε αναγνωστική ψυχή.
Μια ιστορία τόσο ανθρώπινη, τόσο αληθινή. Με καθημερινούς διαλόγους, με καθαρό και απλό λόγο, με συναρπαστικές εικόνες, με έντονα συναισθήματα, με μάχες, αφού…
Πόλεμος ο έρωτας
Του έρωτα και του πολέμου η φωτιά πάντα καίει άσβεστη…
Η μούσα του έρωτα. Η Ερατώ είναι μια γυναίκα στα σαράντα της, απογοητευμένη μα δυναμική, ένα πλάσμα με φοβίες, θλιμμένη από την εξωτερική της εμφάνιση, από τους ανθρώπους, από τη ζωή γενικότερα, που μάχεται με την κατάθλιψη και το ενοχικό σύνδρομο, έτοιμη να εγκαταλείψει κάθε ενέργεια επιβίωσης. Σε μια δήθεν λειτουργία επιβίωσης. Ποιος την έφτασε εκεί; Ο σαθρός περίγυρός της ή το ίδιο της το μυαλό; Άνεργη, ανίκανη ν’ αγαπήσει τον εαυτό της, ηττοπαθής, αδυνατεί να βρει εφόδια για ν’ αρχίσει να ζει για την ίδια. Πληγωμένη, ψυχολογικά εξουθενωμένη, με βαθιά θέματα αυτοπεποίθησης. Άδεια, ανήμπορη να διαχειριστεί τα όσα ένιωθε. Άριστη στη συγκάλυψη συναισθημάτων, φαντάζει παράξενη, αινιγματική κι ενδιαφέρουσα. Νεκρή μέσα της, χωρίς κουράγιο ν’ αναστηθεί. Κλεισμένη στον εαυτό της. Γεμάτη από μια παράλογη εξουθένωση κι από τον φόβο της αποτυχίας. Δυο μελαγχολικά μάτια σ’ ένα τέλμα φόβου. Μια ζωή σε πόλεμο με το σκότος και την ανυπαρξία. Ο ύπνος την έχει ξεχάσει. Φίλοι της, ο πανικός, το στρες κι …ένα μαξιλάρι. Άγχος και αγωνία, άτακτα καρδιοχτύπια, πόνος, σκοτάδι, λυγμοί για λύτρωση που δεν ερχόταν.
Ή που δεν θα μπορούσε να κλείσει μάτι από το στρες, τις στεναχώριες και τις μαύρες σκέψεις που εισέβαλλαν στο μυαλό της, ή που δεν θα μπορούσε να πείσει τον εαυτό της να ξυπνήσει και να βγει από τον λήθαργο στον οποίο έπεφτε.
(…)
«Είσαι κουρασμένη γιατί δεν βρίσκεις πουθενά και σε τίποτα νόημα, ξυπνάς και δεν έχεις ιδέα γιατί πρέπει να σηκωθείς από το κρεβάτι. Τα κάνεις όλα μηχανικά γιατί πρέπει, μα δεν έχεις σκοπό. Δεν έχεις λόγο να ζεις, έχεις αποξενωθεί από τον κόσμο και κανείς δεν σε καταλαβαίνει, έτσι δεν αισθάνεσαι; Σαν να είσαι βάρος στον κόσμο και στους ανθρώπους που αγαπάς; Γιατί εγώ έτσι ένιωθα όταν προσπάθησα να αυτοκτονήσω».
Η Νεκταρία, έτσι κι αλλιώς, σχεδόν σε κάθε της δημιούργημα, επιλέγει για την πρωταγωνίστρια μια κάποια αλλαγή. Να βρίσκεται δηλαδή στο σημείο που θέλει να αλλάξει ό, τι την βαραίνει, να το διώξει από πάνω της επιδιώκοντας ένα νέο ξεκίνημα.
Παρελθόν, στίγμα απογοήτευσης, φόβος και πόνος VS νέο ξεκίνημα
Σε μισώ, δεν αντέχω άλλο… Πέντε λέξεις γεμάτες στοιχειωμένα φαντάσματα.
Ο θεός του πολέμου. Ο Άρης είναι ένας μικρός θεός του πολέμου που διψάει για έρωτα. Έχει περάσει δύσκολα κι εκείνος. Έχει βιώσει την εγκατάλειψη και την προδοσία αρχικά από τον πατέρα του όταν επέλεξε μια άλλη γυναίκα και το μωρό που κουβαλούσε. Κι αργότερα, από τη γυναίκα του. Η απόρριψη τον ακολουθεί άρρηκτα. Κλειστός σαν στρείδι, αφύσικος, με τις κρίσεις πανικού του, με την αυτολύπηση. Αυτοκαταστροφικός σίγουρα. Σκοτεινός. Ένα αρνητικό και κατεστραμμένο παιδί. Μια πληγωμένη καρδιά, γεμάτος θλίψη. Ένα μυαλό που πολλές φορές καλλιεργούσε την ιδέα του θανάτου. Με μια μαυρίλα αχαλιναγώγητη.
Ποιος να τον τραβήξει έξω απ’ αυτήν;
«Φοβήθηκες;» τον ρώτησε και ο Άρης έκλεισε τα μάτια του ντροπιασμένος. «να της το πεις, Άρη. Να είσαι ειλικρινής και να της πεις τι ένιωσες πραγματικά. Κι αν δεν πιάσει η ειλικρίνεια, τότε άρπαξέ την και φίλα τη. Ένα φιλί μπορεί να αποδείξει πολλά περισσότερα από λέξεις».
Συναισθηματικά ανάπηρος μετά από μια υποτακτική ανάγκη για επαφή, πλέον βιώνει μια λησμονημένη ανάγκη συντροφικότητας. Σε μια προσπάθεια να ξεφύγει από το δράμα από το οποίο τρέφεται, μαγνητίζεται. “Drama King”…
Τη δυστυχία την αγαπούσε για κάποιον λόγο που ποτέ του δεν είχε κατανοήσει. Απλά την έβρισκε πιο αληθινή από κάθε είδους χαρά. Του φαινόταν αέναη, εν αντιθέσει με την ευτυχία που πάντα είχε ημερομηνία λήξης.
(…)
«Έχω την εντύπωση πως δεν θα το κάνεις, γιατί έχεις βρει έναν λόγο να πασχίσεις να μην πέσεις θύμα της μιζέριας σου. Νοιάζεσαι τόσο πολύ για εκείνη που θες να προσπαθήσεις να είσαι ευτυχισμένος. Αυτό τα λέει όλα».
Και οι δύο ξεχωριστά έχουν ανάγκη από απομόνωση, αποσυμπίεση και μοναξιά. Η μοίρα έχει διαφορετικά πλάνα για κείνους και τους βάζει να μοιραστούν “αναγκαστικά” ένα απομακρυσμένο, φωτεινό σπίτι με άγρια θέα στη θάλασσα. Σ’ ένα παιχνίδι γάτας-ποντικού… Ποιος θα ορίσει τους κανόνες;
Έτριψε τα μάτια του και κράτησε το στυλό στα δάχτυλά του.
Κανόνας νούμερο 1, έγραψε με καθαρά γράμματα. Μη φοράς αυτό το άρωμα, με αποσυντονίζει.
Θα της φαινόταν παράξενο αλλά ήταν κάτι που στ’ αλήθεια θα έπρεπε να σταματήσει να κάνει γιατί οι αισθήσεις του ταράζονταν με μεγάλη ευκολία.
Κανόνας νούμερο 2. Δεν θέλω ακαταστασία. Ούτε άπλυτα πιάτα.
Ήταν λογικός σε αυτό. Ποιος μπορούσε να ζήσει μέσα στην αναρχία; Είχε δει αρκετή στα ταξίδια του και ήθελε η ζωή του να ήταν σε τάξη… όσο περισσότερο γινόταν.
Κανόνας νούμερο 3. Δεν θα πειράζεις τα πράγματά μου.
Δεν άντεχε να βλέπει άνθρωπο να αγγίζει τη γραφομηχανή του. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησε πως ήταν και πάλι πάνω στο γραφείο του, καθαρισμένη και τοποθετημένη ακριβώς στο σημείο που την ήθελε. Στράφηκε προς το μέρος της μ’ ένα αχνό μειδίαμα. Την εκτίμησε την κίνησή της. Δεν μπόρεσε να μην αναρωτηθεί αν είχε διαβάσει κάτι από αυτά που είχε γράψει. Στένεψε τα μάτια του αναρωτώμενος αν έκανε κακώς και έγραφε αυτή τη λίστα. Ίσως έπρεπε να της δώσει μία ευκαιρία αντί να της δίνει τόσες πολλές απαγορεύσεις.
(…)
Κανόνας νούμερο 1. Δεν φοράω άρωμα, λυπάμαι, είχε γράψει. Δεν θα προτιμούσες να μην πλένομαι, υποθέτω, οπότε θα πρέπει να μάθεις να ζεις με το πώς μυρίζω.
Κανόνας νούμερο 2. Η αταξία είναι δείγμα εξυπνάδας, λυπάμαι… Δεν μπορώ να γίνω χαζή για χατίρι σου, ωστόσο θα προσπαθήσω να πλένω τα πιάτα μου.
Κανόνας νούμερο 3. Τα πάντα εδώ μέσα είναι δικά σου. Λυπάμαι, δεν ξέρω πώς να αιωρούμαι, οπότε θέλοντας και μη, θα αγγίζω.
(…)
Πάντα να λες καλημέρα και καληνύχτα κι ας μην μου μιλάς όλη την υπόλοιπη μέρα. Πρέπει να κάνουμε λίστα με ψώνια και φαγητά που τρώμε, για να ξέρω τι θα μαγειρεύω. Δεν μου αρέσει να μ’ επεξεργάζονται γι’ αυτό μην με κοιτάς νομίζοντας πως δεν το καταλαβαίνω.
Κοινό των δυο τους ένα ατέρμονο ταξίδι αναζήτησης αποδοχής κι αγάπης. Συνδετικοί τους κρίκοι, η φίλη τους Έλενα και η σοφή κυρία Θάλεια που με την επιβλητική και καταλυτική της παρουσία επηρεάζει τις εξελίξεις ή τις αποφάσεις τους.
Θα είναι αρκετές για να μαλακώσουν τα σκοτάδια τους και να τους φέρουν πιο κοντά; Θα τους τραβήξουν έξω από το λήθαργό τους;
Κάπου εκεί βρίσκει χώρο και ο Θέμης, ο αδελφός του Άρη, αν και είχε άρνηση να τον αποδεχτεί. Πάντα θα του θύμιζε την πατρική εγκατάλειψη… Ο Θέμης του φωτός.
Όση σκοτεινιά κουβαλούσε μέσα του ο Άρης, τόσο φως είχε ο Θέμης.
Ένα ευαίσθητο βιβλίο. Θίγει τις ανθρώπινες σχέσεις, περνώντας σημαντικά μηνύματα στον αναγνώστη. Πρότυπα ομορφιάς, “φαίνεσθαι” κι εξωτερική εμφάνιση, “ετικέτες”, μοιρολατρία, απογοήτευση, ενσυναίσθηση, ψυχική ισορροπία, εμπιστοσύνη, συναισθηματικό “lockdown”, αίσθημα του να αφεθείς. Επίσης αγγίζει βαθύτερες έννοιες, όπως η τόλμη, το θάρρος, η σκοτεινά πλευρά του μυαλού, η ζωή. Αγγίζει και παρασέρνει…
Πάντα μετά από τη σκοτεινιά και την μπόρα, επερχόταν μία γαλήνη που ήταν ικανή να την κάνει να ξεχάσει τα πάντα, φτάνει να μην ξεχνούσε να την απολαύσει.
Η πλοκή του αναγνώσματος στηρίζεται πάνω στο πρωταγωνιστικό δίδυμο. Δύο άκρως διαφορετικά παρουσιαστικά με τόσο ίδιο περιεχόμενο. Δύο δύσκολες περιπτώσεις, δύο συναισθηματικά ράκη. Η συγγραφέας εμβαθύνει στον ψυχισμό τους με άριστη σκιαγράφηση. Επιλέγει να τους κοντράρει με τους φόβους τους, με τις αδυναμίες τους για να τους ταρακουνήσει. Ο αναγνώστης βιώνει -σε βαθμό ταύτισης- την εσωτερική μάχη του Άρη και της Ερατούς για να βγουν από το έρεβος στο οποίο οι ίδιοι καταδίκασαν τον εαυτό τους.
«Κουράστηκα να σε παρακολουθώ να πετάς ευκαιρίες που σου παρουσιάζονται, να διώχνεις μακριά σου άτομα που νοιάζονται πραγματικά για σένα και κυρίως, να μην αντέχεις την ευτυχία, τον έρωτα και τη δέσμευση. Ξέρω πως τρομάζεις, ξέρω πως πιστεύεις πως δεν το αξίζεις αλλά ως πότε θα πρέπει να σου λέω πως κάνεις λάθος;»
Θα ομολογήσω πως για φινάλε θα ήθελα κάτι διαφορετικό, να με απογειώσει. Ίσως να επέμενα περισσότερο και λεπτομερώς στον χρόνο που πέρασαν μόνοι τους, αν υπέφεραν. Αλλά το σύνολο δεν έχασε στο παραμικρό τη λάμψη του.
Κλείνεις την πόρτα στην ευτυχία επειδή έχεις πληγές από το παρελθόν σου;
Ποιος θα σε βοηθήσει αν όχι εσύ ο ίδιος; Η θέληση και η δύναμη κρύβονται μέσα σου.
Ο φόβος δεν υπάρχει, είναι μία δικαιολογία για την απραξία και τη δειλία μας.
Η απραξία δεν σε βγάζει εκτός τέλματος και δειλίας. Αν δεν ρισκάρεις, αν δεν τα βρεις με τον εαυτό σου, αν δεν τον αγαπήσεις δεχόμενος όλα του τα θετικά και τα αρνητικά, αν δεν ανακαλύψεις εκείνη τη “μαγική” ισορροπία της ψυχής σου, ποτέ δε θα γίνεις αποδεκτός από τους άλλους και θα επηρεάζεσαι με ό, τι σκέφτονται για σένα. Δαίμονες, τριγύρω μας ή μέσα μας, πάντα θα υπάρχουν. Στο χέρι μας είναι να τους αντιμετωπίσουμε. Νικητής ή ηττημένος, θα έχεις ζήσει…
https://www.youtube.com/watch?v=tg00Y...
January 23, 2022
Κατάθλιψη, ανασφάλεια, απέχθεια για τον εαυτό της. Η Ερατώ μόνο μούσα δε νιώθει, αντίθετα αφήνει όλη της τη ζωή τους άλλους και τη γνώμη τους να την ποδοπατούν. Κι όταν πια πιάνει πάτο, με τη βοήθεια της μοναδικής της φίλης αποσύρεται στη μοναξιά της. Κι εκεί εισβάλλει άλλη μια πονεμένη ψυχή. Δύο σκοτάδια μπορούν να γίνουν φως; Ναι, μπορούν, αυτό μας λέει η συγγραφέας και μπορεί η ιστορία του Άρη και της Ερατούς να δείχνει ότι θα εξελιχθεί σε ερωτική αλλά είναι πολλά τα εμπόδια.
Η κατάθλιψη είναι το τέρας της εποχής μας. Όσοι την βιώνουν προσωπικά αλλά και όσοι τη ζουν δίπλα σε έναν δικό τους άνθρωπο, ξέρουν πόσο ισχυρό είναι, πώς καταπίνει τα πάντα γύρω του.
Ελπίδα, αυτό αποκόμισα από το βιβλίο αυτό. Κάθε καταιγίδα οδηγεί σε γαλήνη, κάθε τούνελ βγαίνει σε φως. Αρκεί να βρεις λόγο να προχωρήσεις και οι ήρωες μας τον βρίσκουν.
Αγάπησα τους πρωταγωνιστές αλλά αγάπησα και την κυρία Θάλεια, έναν δευτερεύοντα χαρακτήρα που παίζει όμως βασικό ρόλο με τη σοφία της ηλικίας της και τις συναρπαστικές της αναμνήσεις.
Ένα τρυφερό, γλυκόπικρο βιβλίο που αφορά ανθρώπους δίπλα μας. Ίσως και εμάς τους ίδιους.
Η κατάθλιψη είναι το τέρας της εποχής μας. Όσοι την βιώνουν προσωπικά αλλά και όσοι τη ζουν δίπλα σε έναν δικό τους άνθρωπο, ξέρουν πόσο ισχυρό είναι, πώς καταπίνει τα πάντα γύρω του.
Ελπίδα, αυτό αποκόμισα από το βιβλίο αυτό. Κάθε καταιγίδα οδηγεί σε γαλήνη, κάθε τούνελ βγαίνει σε φως. Αρκεί να βρεις λόγο να προχωρήσεις και οι ήρωες μας τον βρίσκουν.
Αγάπησα τους πρωταγωνιστές αλλά αγάπησα και την κυρία Θάλεια, έναν δευτερεύοντα χαρακτήρα που παίζει όμως βασικό ρόλο με τη σοφία της ηλικίας της και τις συναρπαστικές της αναμνήσεις.
Ένα τρυφερό, γλυκόπικρο βιβλίο που αφορά ανθρώπους δίπλα μας. Ίσως και εμάς τους ίδιους.
August 8, 2021
Πως γίνεται ένα βιβλίο να σου προκαλεί τόσα συναισθήματα.. Να σε βάζει στην διαδικασία της σκεψης,να ταυτιστεί
ςμε τους ήρωες και να τους νιώσεις ,να σε αφυπνίσει και να σε κάνει να εκτιμήσεις τα ωραία και τα αληθινα.Δύο ηρωες ανθρώπινοι,τσακισμενοι συναισθηματικά και μια γυναικα που γίνεται το κλειδί για να ξεκλειδώσουν τις καρδιές τους..Πέρα για πέρα αληθινό και συναισθηματικο,ρομαντικο,αγαπησιάρικο βιβλίο και αλλα τόσα πολλά.. καταιγισμός συναισθημάτων...
ςμε τους ήρωες και να τους νιώσεις ,να σε αφυπνίσει και να σε κάνει να εκτιμήσεις τα ωραία και τα αληθινα.Δύο ηρωες ανθρώπινοι,τσακισμενοι συναισθηματικά και μια γυναικα που γίνεται το κλειδί για να ξεκλειδώσουν τις καρδιές τους..Πέρα για πέρα αληθινό και συναισθηματικο,ρομαντικο,αγαπησιάρικο βιβλίο και αλλα τόσα πολλά.. καταιγισμός συναισθημάτων...
June 1, 2021
https://dominicamat.blogspot.com/2021...
Βαθμολογία: 3.5/5
Εμπνεόμενη η συγγραφέας Νεκταρία Μαρκάκη από τα ονόματα των δύο κύριων πρωταγωνιστών της,Άρη καί Ερατώ,επιλέγει ως τίτλο του νέου της αισθηματικού βιβλίου την φράση ''Του έρωτα καί του πολέμου''. Ένας τίτλος εύηχος καί απόλυτα ταιριαστός με την υπόθεση του βιβλίου. Άλλωστε,ο Άρης είναι ο θεός του πολέμου καί η Ερατώ η μούσα του έρωτα καί του γάμου. Καί αν το καλοσκεφτούμε,ένας ''πόλεμος'' είναι ο έρωτας καί οι ''μάχες'' που διεξάγονται ανάμεσα στα μέλη που τον απαρτίζουν στοχεύουν στο να κατακτήσουν το ένα το άλλο. Μάχες ψυχών... Μάχες σωμάτων... Μάχες συναισθημάτων... Όλες με αβέβαιο αποτέλεσμα... Πότε στην θέση του νικητή καί πότε στην θέση του ηττημένου ο έρωτας,δεν αφήνει τίποτα ανεπηρέαστο στο διάβα του... Όπως εύστοχα θα πεί καί η συγγραφέας μέσα στο κείμενο ''Του έρωτα καί του πολέμου η φωτιά πάντα καίει άσβεστη..."
Είναι το δεύτερο έργο της συγγραφέως που φτάνει στα χέρια μου καί μου δίνεται η δυνατότητα να το διαβάσω. Η συγγραφέας Νεκταρία Μαρκάκη διακρίνεται για τον ρομαντισμό των ιστοριών της. Τα βιβλία της είναι αντιπροσωπευτικά του είδους της αισθηματικής λογοτεχνίας,που τα χαρακτηρίζει μία πιο αθώα καί στοργική ματιά του ζητήματος του έρωτα. Άν καί δεν είμαι μεγάλη υποστηρίκτρια των ρομαντικών ιστοριών καί σπάνια επιλέγω να τα διαβάσω,πάντα τα προσεγγίζω με σεβασμό τόσο προς το πρόσωπο των δημιουργών τους,όσο καί προς το αναγνωστικό κοινό που τα αγαπά. Όλοι κι όλες έχουμε το δικαίωμα να διαβάζουμε ό,τι μας ικανοποιεί καί ''θρέφει'' την ψυχή μας. Γιατί,λοιπόν,να μην είμαστε δεκτικοί/ες καί σε κάτι διαφορετικό απ'ό,τι συνήθως διαλέγουμε; Ποιός ξέρει; Μπορεί να βρούμε κάτι που να μας ικανοποιήσει. Όπως συνέβη καί σε μένα με το νέο βιβλίο της συγγραφέως.
''Εκείνος, ένας μικρός θεός του πολέμου που διψάει για τον έρωτα. Εκείνη, μια μούσα του έρωτα σε πόλεμο με τον εαυτό της. Η μοίρα τους φέρνει κοντά, ο φόβος και ο πόνος τους κρατάνε σε απόσταση, όμως η καρδιά είναι εκείνη που θ’ αποφασίσει. Γιατί η φλόγα του έρωτα και του πολέμου θα σιγοκαίει πάντα, όσο κι αν προσπαθήσουν και οι δύο να τη σβήσουν." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Η συγγραφέας με το δικό της καθαρό,χαρακτηριστικό ύφος γραφής αποτυπώνει πάνω στο χαρτί μία ιστορία έρωτα που θα τον δούμε να εξελίσσεται μέσα από την σκιαγράφηση των χαρακτήρων των βασικών ηρώων της,του Άρη καί της Ερατούς. Δεν κάνει ένα επιφανειακό πέρασμα αλλά εμβαθύνει πολύ στον ψυχισμό τους. Τολμώ να πώ πως τους φέρνει αντιμέτωπους με τους φόβους καί τις αδυναμίες τους. Τους συμπονά καί τους κατανοεί ενώ την ίδια στιγμή τους φτάνει στα άκρα για να τους ταρακουνήσει καί να δούν πως μπορεί η ευτυχία να είναι δίπλα τους αλλά να την προσπερνούν καί να της επιτρέπουν να ξεγλιστρήσει σαν το νερό μέσα από τα χέρια τους επειδή δεν είναι ''ανοικτοί/ες'' στο να αισθανθούν. Ίσως ο φόβος,ο πόνος καί η απογοήτευση που μπορεί να ένιωσαν λόγω κάποιας προηγούμενης κακής εμπειρίας να τους/τις έχει στιγματίσει μα θα μου επιτρέψετε να το θεωρώ λάθος. Αλίμονο,αν επιλέγαμε να ζήσουμε την ζωή μας στηριζόμενοι/ες μόνο σε ό,τι κακό μας έχει τύχει κατά το παρελθόν. Έτσι,χάνουμε το μέλλον...
Ξέρω πως η κοινωνία μας πέφτει σε ένα διαρκές σφάλμα που οφείλεται στον τρόπο που εμείς οι άνθρωποι κρίνουμε τους άλλους βάσει της εξωτερικής εμφάνισης καί των εκάστοτε προτύπων ομορφιάς που μας επιβάλλει η κάθε εποχή. Η ουσία ενός ανθρώπου δεν είναι συνυφασμένη με το ''φαίνεσθαι''. Ας σταματήσουμε να επιλέγουμε τους ανθρώπους που θα έχουμε γύρω μας σκεπτόμενοι/ες τις όποιες ταμπέλες εσφαλμένως τους έχει ''τοποθετήσει'' η κοινωνία. Ας αναπτύξουμε την ενσυναίσθηση που όλοι κι όλες έχουμε μέσα μας καί ας σκεφτούμε το πως θα νιώθαμε αν θα βρισκόμασταν σε μία παρόμοια θέση με εκείνους/ες.
Όπως προανέφερα,η πλοκή του βιβλίου μπορεί να θεωρηθεί ως προσωποκεντρική. Δύο άτομα πρωταγωνιστούν. Ο Άρης καί η Ερατώ. Δύο εκ διαμέτρου αντίθετοι άνθρωποι από άποψη εμφάνισης καί εμπειριών αλλά τόσο ίδιοι από άποψη ψυχισμού. Δύο άνθρωποι δύσκολοι καί συναισθηματικά ετοιμόρροποι όπου η ζωή τους μοιάζει να έχει φτάσει σε ένα τέλμα μέχρι την στιγμή που θα βρεθούν μαζί ύστερα από ένα καπρίτσιο της μοίρας. Προσπάθησα πολύ να κατανοήσω καί να δικαιολογήσω καί τους δύο. Για να είμαι ειλικρινής,δεν μπόρεσα να το καταφέρω στον μέγιστο βαθμό. Είχα την αίσθηση πως δεν με άφηναν να το κάνω. Ναι,είναι άσχημες αυτές οι εμπειρίες που έζησαν αλλά με το να κάθονται να μοιρολατρούν καί να μην παίρνουν τα ηνία των ζωών τους στα χέρια τους,διαπράττουν ένα τεράστιο λάθος.
Η συγγραφέας παίζει έξυπνα με την ψυχολογία τόσο των ηρώων της,όσο καί του αναγνωστικού κοινού. Σε καμία των περιπτώσεων τα πρόσωπα της ιστορίας δεν θα μας περάσουν αδιάφορα. Ίσως να είναι αρκετοί/ες εκείνοι/ες που θα ταυτιστούν μαζί τους καί θα τοποθετήσουν τον εαυτό τους στην θέση των ηρώων,είτε για να απαλλαγούν οι ίδιοι/ες από αυτό το βάρος,είτε γιατί επιθυμούν μέσω των ιστοριών των ηρώων να λάβουν σημαντικές συμβουλές για την δική τους ζωή. Εγώ διαβάζοντας το βιβλίο,ξέρετε τί διαπίστωσα για ακόμη μία φορά; Άν δεν αγαπάμε τον εαυτό μας καί δεν τον αποδεχόμαστε όπως είναι καί νοιαζόμαστε καί μας επηρεάζει τόσο πολύ το τι γνώμη έχουν οι άλλοι/ες για εμάς,πώς περιμένουμε να μας αγαπήσουν; Πρέπει να τα βρούμε καί να συμφιλιωθούμε με τον εαυτό μας. Από κεί αρχίζουν όλα. Άν έχουμε ψυχική ισορροπία,δεν θα επηρεαζόμαστε από τα κακόβουλα καί κακεντρεχή σχόλια. Κρατήστε το σαν συμβουλή καί όλα θα πάνε όπως πρέπει. Μην κλείνετε τις πόρτες στην ευτυχία. Να θυμάστε πως μπορεί να την συναντήσετε ακόμη καί στα πιο ανέλπιστα μέρη.
Ολοκληρώνοντας την αναφορά μου στο βιβλίο,να σας πώ ότι υπήρξαν φορές που νευρίασα καί άλλες που επιθυμούσα το καλύτερο για το μέλλον των ηρώων. Ξεχωριστή θέση στο μυαλό μου θα έχει πάντα η κυρία Θάλεια. Καταλυτική η παρουσία της μέσα στο κείμενο όσον αφορά την εξέλιξη καί τις τελικές αποφάσεις των ηρώων. Στο πρόσωπό της συγκεντρώνεται η σοφία της ζωής. Ας πάρουμε παράδειγμα από εκείνη.
Καλά σας αναγνώσματα!
Βαθμολογία: 3.5/5
Εμπνεόμενη η συγγραφέας Νεκταρία Μαρκάκη από τα ονόματα των δύο κύριων πρωταγωνιστών της,Άρη καί Ερατώ,επιλέγει ως τίτλο του νέου της αισθηματικού βιβλίου την φράση ''Του έρωτα καί του πολέμου''. Ένας τίτλος εύηχος καί απόλυτα ταιριαστός με την υπόθεση του βιβλίου. Άλλωστε,ο Άρης είναι ο θεός του πολέμου καί η Ερατώ η μούσα του έρωτα καί του γάμου. Καί αν το καλοσκεφτούμε,ένας ''πόλεμος'' είναι ο έρωτας καί οι ''μάχες'' που διεξάγονται ανάμεσα στα μέλη που τον απαρτίζουν στοχεύουν στο να κατακτήσουν το ένα το άλλο. Μάχες ψυχών... Μάχες σωμάτων... Μάχες συναισθημάτων... Όλες με αβέβαιο αποτέλεσμα... Πότε στην θέση του νικητή καί πότε στην θέση του ηττημένου ο έρωτας,δεν αφήνει τίποτα ανεπηρέαστο στο διάβα του... Όπως εύστοχα θα πεί καί η συγγραφέας μέσα στο κείμενο ''Του έρωτα καί του πολέμου η φωτιά πάντα καίει άσβεστη..."
Είναι το δεύτερο έργο της συγγραφέως που φτάνει στα χέρια μου καί μου δίνεται η δυνατότητα να το διαβάσω. Η συγγραφέας Νεκταρία Μαρκάκη διακρίνεται για τον ρομαντισμό των ιστοριών της. Τα βιβλία της είναι αντιπροσωπευτικά του είδους της αισθηματικής λογοτεχνίας,που τα χαρακτηρίζει μία πιο αθώα καί στοργική ματιά του ζητήματος του έρωτα. Άν καί δεν είμαι μεγάλη υποστηρίκτρια των ρομαντικών ιστοριών καί σπάνια επιλέγω να τα διαβάσω,πάντα τα προσεγγίζω με σεβασμό τόσο προς το πρόσωπο των δημιουργών τους,όσο καί προς το αναγνωστικό κοινό που τα αγαπά. Όλοι κι όλες έχουμε το δικαίωμα να διαβάζουμε ό,τι μας ικανοποιεί καί ''θρέφει'' την ψυχή μας. Γιατί,λοιπόν,να μην είμαστε δεκτικοί/ες καί σε κάτι διαφορετικό απ'ό,τι συνήθως διαλέγουμε; Ποιός ξέρει; Μπορεί να βρούμε κάτι που να μας ικανοποιήσει. Όπως συνέβη καί σε μένα με το νέο βιβλίο της συγγραφέως.
''Εκείνος, ένας μικρός θεός του πολέμου που διψάει για τον έρωτα. Εκείνη, μια μούσα του έρωτα σε πόλεμο με τον εαυτό της. Η μοίρα τους φέρνει κοντά, ο φόβος και ο πόνος τους κρατάνε σε απόσταση, όμως η καρδιά είναι εκείνη που θ’ αποφασίσει. Γιατί η φλόγα του έρωτα και του πολέμου θα σιγοκαίει πάντα, όσο κι αν προσπαθήσουν και οι δύο να τη σβήσουν." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Η συγγραφέας με το δικό της καθαρό,χαρακτηριστικό ύφος γραφής αποτυπώνει πάνω στο χαρτί μία ιστορία έρωτα που θα τον δούμε να εξελίσσεται μέσα από την σκιαγράφηση των χαρακτήρων των βασικών ηρώων της,του Άρη καί της Ερατούς. Δεν κάνει ένα επιφανειακό πέρασμα αλλά εμβαθύνει πολύ στον ψυχισμό τους. Τολμώ να πώ πως τους φέρνει αντιμέτωπους με τους φόβους καί τις αδυναμίες τους. Τους συμπονά καί τους κατανοεί ενώ την ίδια στιγμή τους φτάνει στα άκρα για να τους ταρακουνήσει καί να δούν πως μπορεί η ευτυχία να είναι δίπλα τους αλλά να την προσπερνούν καί να της επιτρέπουν να ξεγλιστρήσει σαν το νερό μέσα από τα χέρια τους επειδή δεν είναι ''ανοικτοί/ες'' στο να αισθανθούν. Ίσως ο φόβος,ο πόνος καί η απογοήτευση που μπορεί να ένιωσαν λόγω κάποιας προηγούμενης κακής εμπειρίας να τους/τις έχει στιγματίσει μα θα μου επιτρέψετε να το θεωρώ λάθος. Αλίμονο,αν επιλέγαμε να ζήσουμε την ζωή μας στηριζόμενοι/ες μόνο σε ό,τι κακό μας έχει τύχει κατά το παρελθόν. Έτσι,χάνουμε το μέλλον...
Ξέρω πως η κοινωνία μας πέφτει σε ένα διαρκές σφάλμα που οφείλεται στον τρόπο που εμείς οι άνθρωποι κρίνουμε τους άλλους βάσει της εξωτερικής εμφάνισης καί των εκάστοτε προτύπων ομορφιάς που μας επιβάλλει η κάθε εποχή. Η ουσία ενός ανθρώπου δεν είναι συνυφασμένη με το ''φαίνεσθαι''. Ας σταματήσουμε να επιλέγουμε τους ανθρώπους που θα έχουμε γύρω μας σκεπτόμενοι/ες τις όποιες ταμπέλες εσφαλμένως τους έχει ''τοποθετήσει'' η κοινωνία. Ας αναπτύξουμε την ενσυναίσθηση που όλοι κι όλες έχουμε μέσα μας καί ας σκεφτούμε το πως θα νιώθαμε αν θα βρισκόμασταν σε μία παρόμοια θέση με εκείνους/ες.
Όπως προανέφερα,η πλοκή του βιβλίου μπορεί να θεωρηθεί ως προσωποκεντρική. Δύο άτομα πρωταγωνιστούν. Ο Άρης καί η Ερατώ. Δύο εκ διαμέτρου αντίθετοι άνθρωποι από άποψη εμφάνισης καί εμπειριών αλλά τόσο ίδιοι από άποψη ψυχισμού. Δύο άνθρωποι δύσκολοι καί συναισθηματικά ετοιμόρροποι όπου η ζωή τους μοιάζει να έχει φτάσει σε ένα τέλμα μέχρι την στιγμή που θα βρεθούν μαζί ύστερα από ένα καπρίτσιο της μοίρας. Προσπάθησα πολύ να κατανοήσω καί να δικαιολογήσω καί τους δύο. Για να είμαι ειλικρινής,δεν μπόρεσα να το καταφέρω στον μέγιστο βαθμό. Είχα την αίσθηση πως δεν με άφηναν να το κάνω. Ναι,είναι άσχημες αυτές οι εμπειρίες που έζησαν αλλά με το να κάθονται να μοιρολατρούν καί να μην παίρνουν τα ηνία των ζωών τους στα χέρια τους,διαπράττουν ένα τεράστιο λάθος.
Η συγγραφέας παίζει έξυπνα με την ψυχολογία τόσο των ηρώων της,όσο καί του αναγνωστικού κοινού. Σε καμία των περιπτώσεων τα πρόσωπα της ιστορίας δεν θα μας περάσουν αδιάφορα. Ίσως να είναι αρκετοί/ες εκείνοι/ες που θα ταυτιστούν μαζί τους καί θα τοποθετήσουν τον εαυτό τους στην θέση των ηρώων,είτε για να απαλλαγούν οι ίδιοι/ες από αυτό το βάρος,είτε γιατί επιθυμούν μέσω των ιστοριών των ηρώων να λάβουν σημαντικές συμβουλές για την δική τους ζωή. Εγώ διαβάζοντας το βιβλίο,ξέρετε τί διαπίστωσα για ακόμη μία φορά; Άν δεν αγαπάμε τον εαυτό μας καί δεν τον αποδεχόμαστε όπως είναι καί νοιαζόμαστε καί μας επηρεάζει τόσο πολύ το τι γνώμη έχουν οι άλλοι/ες για εμάς,πώς περιμένουμε να μας αγαπήσουν; Πρέπει να τα βρούμε καί να συμφιλιωθούμε με τον εαυτό μας. Από κεί αρχίζουν όλα. Άν έχουμε ψυχική ισορροπία,δεν θα επηρεαζόμαστε από τα κακόβουλα καί κακεντρεχή σχόλια. Κρατήστε το σαν συμβουλή καί όλα θα πάνε όπως πρέπει. Μην κλείνετε τις πόρτες στην ευτυχία. Να θυμάστε πως μπορεί να την συναντήσετε ακόμη καί στα πιο ανέλπιστα μέρη.
Ολοκληρώνοντας την αναφορά μου στο βιβλίο,να σας πώ ότι υπήρξαν φορές που νευρίασα καί άλλες που επιθυμούσα το καλύτερο για το μέλλον των ηρώων. Ξεχωριστή θέση στο μυαλό μου θα έχει πάντα η κυρία Θάλεια. Καταλυτική η παρουσία της μέσα στο κείμενο όσον αφορά την εξέλιξη καί τις τελικές αποφάσεις των ηρώων. Στο πρόσωπό της συγκεντρώνεται η σοφία της ζωής. Ας πάρουμε παράδειγμα από εκείνη.
Καλά σας αναγνώσματα!
July 26, 2021
Έχεις νιώσει ποτέ την απομόνωση;
Τη ντροπή;
Έχεις νιώσει ποτέ ενοχές;
Είχες ποτέ χαμηλή αυτοεκτίμηση;
Σ' άγγιξε ο φόβος και η αγωνία;
Ένιωσες "ασήμαντη;"
Σ' επέκρινε ποτέ κάποιος ή σε πρόσβαλε κατ'εξακολούθηση;
Η Ερατώ, η ηρωίδα μας, τα ένιωσε όλα!
Και, μάλιστα, στον μέγιστο βαθμό.
Το αποτέλεσμα ήταν να αποκτήσει μια μόνιμη καταθλιπτική διάθεση και ο στόχος της να βλάψει τον εαυτό της.
Η λεκτική κακοποίηση που δέχτηκε άλλαξε την προσωπικότητά της.
Ηταν τόσο μεθοδική και περίτεχνη που άργησε να το συνειδητοποιήσει.
Μια μέρα χρειάστηκε.
Μια μέρα που ο θύτης λειτούργησε εμφανώς πολύ χειριστικά και μειωτικά.
Κακοποίησε την Ερατώ με λόγια που μπλόκαραν την ψυχολογία της και δεν μπόρεσε να αποστασιοποιηθεί από αυτά.
Πίστεψε τα λόγια του!
Πίστεψε ότι έφταιγε αυτή!
Όμως, η βία ήταν αρκετή ώστε να ακυρώσει και αυτή η ίδια τον εαυτό της.
Να τον απορρίψει και, στο τέλος, να τον εκδικηθεί.
Ήρθε ο Άρης.
Ένας βαθιά πονεμένος άντρας, ένας άντρας που η αγάπη τον τύλιξε σε μαύρα δίχτυα. Κλειδωμένα συναισθήματα που αρνιόταν πεισματικά να τα βγάλει στο φως.
Η Ερατώ, η μούσα του έρωτα.
Ο Άρης, ο Θεός του πολέμου.
Θα συναντηθούν, θα κοιταχθούν στα μάτια, θα πολεμήσουν, θα παλέψουν, θα αμυνθούν, ώσπου μια γυναίκα με την ιστορία της, θα τους μεταφέρει στον Β' παγκόσμιο πόλεμο.
Αυτή η γλυκιά ηλικιωμένη κυρία θα φέρει την ανατροπή.
Θα τους αναγκάσει να σκεφτούν και να ελευθερώσουν, επιτέλους, ό,τι τους κρατούσε στον πάτο της θάλασσας.
Ο πόλεμος είναι ορατός.
Κι όπως κάθε πόλεμος, έτσι κι αυτός, έχει θύματα.
Σε αυτό το σημείο καλούμαστε εμείς να αξιολογήσουμε την κατάσταση.
Να βάλουμε το κάθε κουτάκι στη θέση του.
Να σηκώσουμε τα δικά μας μανίκια ώστε να αναγνωρίσουμε αν η ζωή μας περιλαμβάνει βία, φωνές, υποτίμηση και χαρακτηρισμούς.
Να καταλάβουμε αν αγνοούμε έναν κακοποιητικό τρόπο επικοινωνίας ηθελημένα. Επειδή, απλά και μόνο, τον θεωρούμε φυσιολογικό.
Να ψάξουμε ενδελεχώς τη ζωή μας.
Να "συλλάβουμε" ανθρώπους που μας μειώνουν, μας βρίζουν και μας απομακρύνουν από αυτό που λέγεται "λογική".
Η Νεκταρία Μαρκάκη, παλιά μου γνώριμη, με έβαλε σε αυτή τη διάθεση και την ευχαριστώ για αυτό!
Την ευχαριστώ γιατί κατάφερε να μου ξυπνήσει μνήμες.
Κατάφερε να μου δώσει τη δύναμη που μου έλειπε ως τώρα.
Εάν νιώθεις, λοιπόν, ότι "βιάζεσαι" λεκτικά:
ΜΙΛΑ!
Ξεκίνα να μετράς τις διαφορές που μέχρι τώρα δεν έβλεπες στην καθημερινότητά σου.
ΑΓΑΠΑ!
Αγάπησε τον εαυτό σου!
Μπράβο, Νεκταρία μου!
Τη ντροπή;
Έχεις νιώσει ποτέ ενοχές;
Είχες ποτέ χαμηλή αυτοεκτίμηση;
Σ' άγγιξε ο φόβος και η αγωνία;
Ένιωσες "ασήμαντη;"
Σ' επέκρινε ποτέ κάποιος ή σε πρόσβαλε κατ'εξακολούθηση;
Η Ερατώ, η ηρωίδα μας, τα ένιωσε όλα!
Και, μάλιστα, στον μέγιστο βαθμό.
Το αποτέλεσμα ήταν να αποκτήσει μια μόνιμη καταθλιπτική διάθεση και ο στόχος της να βλάψει τον εαυτό της.
Η λεκτική κακοποίηση που δέχτηκε άλλαξε την προσωπικότητά της.
Ηταν τόσο μεθοδική και περίτεχνη που άργησε να το συνειδητοποιήσει.
Μια μέρα χρειάστηκε.
Μια μέρα που ο θύτης λειτούργησε εμφανώς πολύ χειριστικά και μειωτικά.
Κακοποίησε την Ερατώ με λόγια που μπλόκαραν την ψυχολογία της και δεν μπόρεσε να αποστασιοποιηθεί από αυτά.
Πίστεψε τα λόγια του!
Πίστεψε ότι έφταιγε αυτή!
Όμως, η βία ήταν αρκετή ώστε να ακυρώσει και αυτή η ίδια τον εαυτό της.
Να τον απορρίψει και, στο τέλος, να τον εκδικηθεί.
Ήρθε ο Άρης.
Ένας βαθιά πονεμένος άντρας, ένας άντρας που η αγάπη τον τύλιξε σε μαύρα δίχτυα. Κλειδωμένα συναισθήματα που αρνιόταν πεισματικά να τα βγάλει στο φως.
Η Ερατώ, η μούσα του έρωτα.
Ο Άρης, ο Θεός του πολέμου.
Θα συναντηθούν, θα κοιταχθούν στα μάτια, θα πολεμήσουν, θα παλέψουν, θα αμυνθούν, ώσπου μια γυναίκα με την ιστορία της, θα τους μεταφέρει στον Β' παγκόσμιο πόλεμο.
Αυτή η γλυκιά ηλικιωμένη κυρία θα φέρει την ανατροπή.
Θα τους αναγκάσει να σκεφτούν και να ελευθερώσουν, επιτέλους, ό,τι τους κρατούσε στον πάτο της θάλασσας.
Ο πόλεμος είναι ορατός.
Κι όπως κάθε πόλεμος, έτσι κι αυτός, έχει θύματα.
Σε αυτό το σημείο καλούμαστε εμείς να αξιολογήσουμε την κατάσταση.
Να βάλουμε το κάθε κουτάκι στη θέση του.
Να σηκώσουμε τα δικά μας μανίκια ώστε να αναγνωρίσουμε αν η ζωή μας περιλαμβάνει βία, φωνές, υποτίμηση και χαρακτηρισμούς.
Να καταλάβουμε αν αγνοούμε έναν κακοποιητικό τρόπο επικοινωνίας ηθελημένα. Επειδή, απλά και μόνο, τον θεωρούμε φυσιολογικό.
Να ψάξουμε ενδελεχώς τη ζωή μας.
Να "συλλάβουμε" ανθρώπους που μας μειώνουν, μας βρίζουν και μας απομακρύνουν από αυτό που λέγεται "λογική".
Η Νεκταρία Μαρκάκη, παλιά μου γνώριμη, με έβαλε σε αυτή τη διάθεση και την ευχαριστώ για αυτό!
Την ευχαριστώ γιατί κατάφερε να μου ξυπνήσει μνήμες.
Κατάφερε να μου δώσει τη δύναμη που μου έλειπε ως τώρα.
Εάν νιώθεις, λοιπόν, ότι "βιάζεσαι" λεκτικά:
ΜΙΛΑ!
Ξεκίνα να μετράς τις διαφορές που μέχρι τώρα δεν έβλεπες στην καθημερινότητά σου.
ΑΓΑΠΑ!
Αγάπησε τον εαυτό σου!
Μπράβο, Νεκταρία μου!
August 27, 2021
"ΤΟΥ ΈΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΈΜΟΥ"
Συγγραφέας: Νεκταρία Μαρκάκη
💗 Η άποψη μου 💗
Καλησπέρα σας, άλλο ένα όμορφο ταξιδακι έφτασε στο τέλος.
Έχοντας διαβάσει κι άλλα βιβλία της συγγραφέας επέλεξα να διαβάσω και το καινούριο της γιατί μου αρέσει ο τρόπος γραφής της . Αυτό που χαρακτηρίζει τα βιβλία της είναι ότι οι ήρωες της θα μπορούσαν να είναι υπαρκτά πρόσωπα και τα γεγονότα να είναι πραγματικά, τίποτα υπερβολικό και χωρίς να κουράζει τον αναγνώστη.
Ερατώ και Άρης:
Εκείνος,ένας μικρός θεός του πολέμου.
Εκείνη, μια μούσα του έρωτα.
Δύο ψυχές τόσο πολύ βασανισμένες που παλεύουν με τα σκοτάδια τους .
"Είχε κουραστεί να πια να παλεύει ενάντια στα πάντα... στον ίδιο της τον εαυτό... στα θέλω και τις ανάγκες της. "
Η μοίρα τους φέρνει κοντά ,ο φόβος και ο πόνος τους κρατάνε σε απόσταση, όμως η καρδιά είναι εκείνη που θα αποφασίσει.
Αγάπησα πολύ την ιστορία της κυρίας Θάλειας και με συγκίνησαν τα όσα έζησε.
Το τέλος του μου άφησε μια γλυκα και
με ένα ελπιδοφόρο μήνυμα ότι δεν πρέπει να το βάζουμε κάτω γιατί η ζωή θα έχει πολλά εμπόδια αλλά πρέπει να έχουμε θέληση να τα ξεπεράσουμε , να ρισκάρουμε για να αποκτήσουμε αυτό που πραγματικά μας αξίζει .....
Με την αγάπη γιατρεύονται όλες οι πληγές.
Αγάπησα πολύ την Ερατώ και τον Άρη.
Μου άρεσε και σας το προτείνω 📖
Συγγραφέας: Νεκταρία Μαρκάκη
💗 Η άποψη μου 💗
Καλησπέρα σας, άλλο ένα όμορφο ταξιδακι έφτασε στο τέλος.
Έχοντας διαβάσει κι άλλα βιβλία της συγγραφέας επέλεξα να διαβάσω και το καινούριο της γιατί μου αρέσει ο τρόπος γραφής της . Αυτό που χαρακτηρίζει τα βιβλία της είναι ότι οι ήρωες της θα μπορούσαν να είναι υπαρκτά πρόσωπα και τα γεγονότα να είναι πραγματικά, τίποτα υπερβολικό και χωρίς να κουράζει τον αναγνώστη.
Ερατώ και Άρης:
Εκείνος,ένας μικρός θεός του πολέμου.
Εκείνη, μια μούσα του έρωτα.
Δύο ψυχές τόσο πολύ βασανισμένες που παλεύουν με τα σκοτάδια τους .
"Είχε κουραστεί να πια να παλεύει ενάντια στα πάντα... στον ίδιο της τον εαυτό... στα θέλω και τις ανάγκες της. "
Η μοίρα τους φέρνει κοντά ,ο φόβος και ο πόνος τους κρατάνε σε απόσταση, όμως η καρδιά είναι εκείνη που θα αποφασίσει.
Αγάπησα πολύ την ιστορία της κυρίας Θάλειας και με συγκίνησαν τα όσα έζησε.
Το τέλος του μου άφησε μια γλυκα και
με ένα ελπιδοφόρο μήνυμα ότι δεν πρέπει να το βάζουμε κάτω γιατί η ζωή θα έχει πολλά εμπόδια αλλά πρέπει να έχουμε θέληση να τα ξεπεράσουμε , να ρισκάρουμε για να αποκτήσουμε αυτό που πραγματικά μας αξίζει .....
Με την αγάπη γιατρεύονται όλες οι πληγές.
Αγάπησα πολύ την Ερατώ και τον Άρη.
Μου άρεσε και σας το προτείνω 📖
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 9, 2024
Άρης και Ερατώ....Ερατώ και Άρης...δύο ψυχές πονεμένες, βασανισμένες, ψυχολογικά ράκος, αυτοπεποίθηση υπό το μηδέν, αθεράπευτα ρομαντικοί και ευαίσθητοι κατά βαθος, , ηττοπαθείς , εγωκεντρικοί..Ο καθένας τους ζει στον δικό του "ψυχολογικό" κόσμο , κλείνοντας τις πόρτες κ τα παράθυρα της ψυχής τους .. θέτοντας τους εαυτούς τους στην "απομόνωση"...ώσπου...η κ.Θαλεια σαν από μηχανής Θεός ,μέσα από την δική της ιστορία ήρθε να τους θυμίσει ότι αξίζει να ζήσουν...να ζήσουν για τον εαυτό τους κ όχι για τους άλλους ..να αγαπήσουν το είναι τους και αξίζει να αφεθούν για να αγαπήθουν..Όταν ο κατάλληλος άνθρωπος βρεθεί στο δρόμο σου,αρκεί να τον δεις κ να μην τον προσπεράσεις...όλα αλλαζουν μαγικά και μπορείς να ζήσεις με τα "κλισέ" των ταινιών, για πάντα!
June 1, 2021
Loved it!!! It made me rethink my life and learn to appreciate life. I totally recommend it!!!
November 11, 2021
Ένα από αυτά τα βιβλία που σε βάζουν στο κλίμα κατευθείαν και το mood χειμώνας-σε-ένα-όμορφο-σπίτι δίπλα-στη-θάλασσα ήταν ένα που με διασκέδασε ιδιαίτερα.
Το θέμα σοβαρό, η γραφή λιτή, λογοτεχνική (ναι, γίνεται να είναι και τα δύο) και πολλές φορές τόσο εύστοχη και εμβριθής, που σε σκάλωνε λίγο και κατέληγες να διαβάζεις μία φράση ξανά και ξανά -με την καλή έννοια. Ακούγεται λίγο υπερβολικό και δεν θέλω να δώσω την εντύπωση ότι το βιβλία μου άλλαξε τη ζωή (αν και, προφανώς, δεν θα ήθελα να μην το είχα διαβάσει), όμως σπάνια βρίσκω τον εαυτό μου τόσο συνεπαρμένο από συγκεκριμένες ατάκες, ώστε να σκεφτώ την πιθανότητα να τις σημειώσω πάνω στο βιβλίο. Φυσικά, δεν έκανα τέτοιο πράγμα, αν το είχα κάνει όμως θα τις θυμόμουν, για να φέρω μερικές ως παράδειγμα και να καταλάβετε τι εννοώ.
Το love story ήταν εκεί, αρκετά για να μας κρατάει το ενδιαφέρον. Η αλήθεια είναι ότι το είδος δεν είναι πολύ του στυλ μου, οπότε δεν μπορώ να το συγκρίνω με άλλα βιβλία, όμως εκτίμησα τη νηφάλια προσέγγιση της συγγραφέως στο θέμα. Λουλούδια, αρκουδάκια και καρδούλες δεν θα πήγαιναν καθόλου και αποφεύχθηκαν επιτυχώς.
Γενικά, ένα πολύ ωραίο βιβλίο.
Το θέμα σοβαρό, η γραφή λιτή, λογοτεχνική (ναι, γίνεται να είναι και τα δύο) και πολλές φορές τόσο εύστοχη και εμβριθής, που σε σκάλωνε λίγο και κατέληγες να διαβάζεις μία φράση ξανά και ξανά -με την καλή έννοια. Ακούγεται λίγο υπερβολικό και δεν θέλω να δώσω την εντύπωση ότι το βιβλία μου άλλαξε τη ζωή (αν και, προφανώς, δεν θα ήθελα να μην το είχα διαβάσει), όμως σπάνια βρίσκω τον εαυτό μου τόσο συνεπαρμένο από συγκεκριμένες ατάκες, ώστε να σκεφτώ την πιθανότητα να τις σημειώσω πάνω στο βιβλίο. Φυσικά, δεν έκανα τέτοιο πράγμα, αν το είχα κάνει όμως θα τις θυμόμουν, για να φέρω μερικές ως παράδειγμα και να καταλάβετε τι εννοώ.
Το love story ήταν εκεί, αρκετά για να μας κρατάει το ενδιαφέρον. Η αλήθεια είναι ότι το είδος δεν είναι πολύ του στυλ μου, οπότε δεν μπορώ να το συγκρίνω με άλλα βιβλία, όμως εκτίμησα τη νηφάλια προσέγγιση της συγγραφέως στο θέμα. Λουλούδια, αρκουδάκια και καρδούλες δεν θα πήγαιναν καθόλου και αποφεύχθηκαν επιτυχώς.
Γενικά, ένα πολύ ωραίο βιβλίο.
March 20, 2023
Πόσο απέχει η θλίψη από την ευτυχία;;
Μια απειροελάχιστα λεπτή γραμμή.
Η ζωή από τον θάνατο;
Το ίδιο, θα τολμήσω να πω...
Ερατώ και Άρης. Δύο ψυχές γεμάτες βιώματα, δύο κόσμοι γεμάτοι σκοτάδι, που η μοίρα θα θελήσει να ενώσει, ώστε να αναδυθεί το φως που κρύβεται μέσα τους.
Ένας λαμπρός άνθρωπος όλο σοφία και καθαρή ματιά, θα γίνει σύμμαχος του πεπρωμένου, ώσπου η ευτυχία βρει τον δρόμο τον σωστό.
Είναι αρκετή η αγάπη για να σκεπάσει όλους τους φόβους;;
Του έρωτα και του πολέμου
Νεκταρία Μαρκάκη
Εκδόσεις Γράφημα
Ένα βιβλίο που αγάπησα από τις πρώτες του σελίδες.
Γλυκιά μου Νεκταρία, σε ευχαριστώ ολόψυχα για αυτό το όμορφο ταξίδι!! 💞📖
Μια απειροελάχιστα λεπτή γραμμή.
Η ζωή από τον θάνατο;
Το ίδιο, θα τολμήσω να πω...
Ερατώ και Άρης. Δύο ψυχές γεμάτες βιώματα, δύο κόσμοι γεμάτοι σκοτάδι, που η μοίρα θα θελήσει να ενώσει, ώστε να αναδυθεί το φως που κρύβεται μέσα τους.
Ένας λαμπρός άνθρωπος όλο σοφία και καθαρή ματιά, θα γίνει σύμμαχος του πεπρωμένου, ώσπου η ευτυχία βρει τον δρόμο τον σωστό.
Είναι αρκετή η αγάπη για να σκεπάσει όλους τους φόβους;;
Του έρωτα και του πολέμου
Νεκταρία Μαρκάκη
Εκδόσεις Γράφημα
Ένα βιβλίο που αγάπησα από τις πρώτες του σελίδες.
Γλυκιά μου Νεκταρία, σε ευχαριστώ ολόψυχα για αυτό το όμορφο ταξίδι!! 💞📖
August 22, 2022
Δύο πληγωμένοι άνθρωποι. Δύο διαφορετικοί χαρακτήρες. Δύο προσωπικότητες που έχουν πονέσει πολύ και διασταυρώνονται οι δρόμοι τους και καλούνται να βάλουν πίσω το παρελθόν τους, να γλείψουν τις πληγές τους και να πορευτούν μαζί, χέρι χέρι.
Στο βιβλίο βλέπουμε την πάλη μέσα τους και τελικά πώς τολμούν το βήμα και πώς και αν το καταφέρνουν. Τι χρειάζεται για να μπορείς να πιστέψεις έναν άνθρωπο όταν πλέον είσαι τόσο απογοητευμένος/η;
Διαβάστε του έρωτα και του πολέμου. Θα σας ανταμείψει στο έπακρ��ν!
Στο βιβλίο βλέπουμε την πάλη μέσα τους και τελικά πώς τολμούν το βήμα και πώς και αν το καταφέρνουν. Τι χρειάζεται για να μπορείς να πιστέψεις έναν άνθρωπο όταν πλέον είσαι τόσο απογοητευμένος/η;
Διαβάστε του έρωτα και του πολέμου. Θα σας ανταμείψει στο έπακρ��ν!
November 14, 2023
Με χτύπησε βαθιά στην καρδιά κι αυτό είναι επιτυχία! Η ρομαντική χροιά του βιβλίου ανακατεύεται με τις σωστές δόσεις συναισθημάτων και φέρνουν αυτό το όμορφο αποτέλεσμα.
Ευχαριστώ, Νεκταρία...
Ευχαριστώ, Νεκταρία...
Displaying 1 - 12 of 12 reviews