Hans Blær: elle

by Eiríkur Örn Norðdahl

En una casita de madera, más allá de la rotonda de Mosfellsbær, está Hans Blær sentade a la luz de una vela, como un malhechor cualquiera del siglo xix, escapando de la policía. Le acusan de abusar de una joven y de administrarle opiáceos en su centro de acogida para víctimas de violación. Hans Blær es intersexual y transexual, y también es un polémico trol de los medios de comunicación. Se dio a conocer cuando era Ilmur Þöll, una chica nacida con micropene (o macroclítoris) que en su programa de radio arremetía contra los homosexuales y los transexuales. Tras el ruido mediático obtenido, Ilmur se aumentó los pechos y comenzó a administrarse hormonas masculinas y femeninas para reforzar su doble naturaleza sexual. Así nació Hans Blær, elle, y después, su centro de acogida. Esta poderosa novela nos cuenta sus 24 horas de huida y las muchas reflexiones íntimas que le acompañan. Una gran ficción hipercontemporánea que nos habla del proceso de aceptación (o no) de una persona cuya identidad de género está más allá del feminismo, la teoría queer y el movimiento LGTBI.

346 pages, Paperback

First published January 1, 2018

About the author

Eiríkur Örn Norðdahl (1978) is an Icelandic experimental poet and novelist. His work – about a dozen novels, a dozen poetry books, a couple of essay books, a couple of plays, a cook book, a children's christmas splatter, video poems, sound poems and various conceptual projects – have been published in over a dozen languages and won numerous awards in several countries, including the Icelandic Literary Award, the Transfuge award for best nordic fiction (in France), the DV Cultural Award, the Zebra Poetry Film Festival Special Mention, Sparibollinn Award for Romantic Fiction and the Book Merchant's Prize. They have also been shortlisted for awards such as the Prix Médicis Étranger, the Prix Meilleur Livre Étranger and the Nordic Council Literary Award.

Eiríkur has translated over a dozen books into Icelandic, including a selection of Allen Ginsberg’s poetry and Jonathan Lethem’s Motherless Brooklyn (for which he received the Icelandic Translation Award). He lives in Ísafjörður, Iceland, a rock in the middle of the ocean, and spends much of his time in Västerås, Sweden, a town by a lake.

Reviews

[Yuks Flanders · Rating 1 out of 5]

Lo he dejado a mitad porque no tengo por qué castigarme con la narrativa de un señor blanco cishetero y cuarentón que viste con sombrero utilizando la temática trans para hacer como que explora los límites de la moralidad a través de la dialéctica del personaje uuuuuhhhh ahhhh vibes de boomer podemita al que le gusta el hormiguero tratando de subirse al carro de una generación que no es la suya

[Covadonga Diaz · Rating 3 out of 5]

Leído en español (Hoja de Lata editorial). Un libro que remueve, ayuda a entender la enorme variedad de vivencias de sexo, género y orientación sexual, y lo difícil que es vivir en libertad sin chocar y dañar. Hasta que punto somos tolerantes? Cuántas veces funcionamos como avestruces?

[Unnur]

Hefði ekki tekið þessa upp - hvað þá klárað hana - ef ég hefði ekki fengið borgað fyrir að lesa hana

[Kristrún Kristinsdóttir · Rating 4 out of 5]

Mjög áhugaverð bók um hànið Hans Blæ sem fer stanslaust yfir mörk og gengur ítrekað fram af fólki.

[Laurent Kiefer · Rating 1 out of 5]

Troll est un livre étrangement construit. Débordant d'assertions sur la vie, de maximes, de conseils, de vérités toutes faites, le roman ressemble au livre d'heures spirituel d'un gourou hermaphrodite - le personnage principal du texte.

Ce personnage, tour à tour, Ilmur et Hans-Blaer, est né hermaphrodite et semble s'être façonné intégralement dans la revendication de sa différence. Considéré.e mi-homme mi-femme (mais surtout ni homme ni femme), son nihilisme de genre devient une raison d'être ; il/elle n'en fait pas même une revendication politique, juste un battage médiatique auto-centré (Hans-Blaer est ce qu'on appelle un 'troll' sur les réseaux sociaux : un fâcheux qui se mêle de tout, donne son avis sur des choses qui ne le concernent nullement, et expose toute une collection de "vérités" indépassables et individuelles, nombrilistes, narcissiques, inscrites dans une dangereuse négation du collectif).

Le discours, la "morale" du roman semble être ceci : tout individualisme porté à son paroxysme est d'une absolue nocivité ; et notre société façonne de plus en plus d'individus tournés uniquement sur leur propre personne. On comprend dès lors le choix de cette figure de l'hermaphrodite, d'une créature humaine non déterminée, "unique en son genre" puisque dépourvue de genre, résolue à ne jamais se déterminer ; à ne dire, ne penser, n'envisager jamais que le "je", quitte à inventer une langue et une grammaire à l'usage de ce seul individu. La figure de l'individu en monstre socio-politique.

Concernant la langue, le roman est d'une lourdeur grammaticale qui le rend parfois illisible : les propositions inclusives sont poussées dans leur retranchements, à coups de ellui, iel, lea, -é.e, -ieux.se, etc. De même, l'usage unique, pour évoquer un autre personnage du roman (Lotta, la mère du protagoniste) de la deuxième personne du pluriel du passé simple ("Vous allongeâtes le bras et perdîtes votre gant"), sur des chapitres entiers, alourdit la langue jusqu'à l'indigestion. Le propos général du roman s'en trouve dévoyé. Dans quel but ? Peut-être un goût prononcé de l'auteur pour la provocation... ?

On ne pourra pas reprocher à l'auteur sa correction politique : traiter de l'hermaphrodisme au travers d'un personnage aussi crassement égocentrique, aussi bête finalement, ne plaira pas à tous les défenseurs des droits. J'ignore ce que nous dit Eirikur Örn Norddahl. Si Hans-Blaer est une figure de l'ultra-individualisme, la notion de l’hermaphrodisme ne s'imposait pas. Le moindre influenceur résident à Dubaï suffit à interroger la même thématique... Si le roman est juste une charge contre la question transgenre, le résultat ne remue que de la boue, et on l'a déjà lu trente fois.

Ces questions de genre et de sexualité, qui traversent actuellement la société occidentale ne méritent-elle pas une étude plus fine, et moins manichéenne ?

[Hrafn Marinó · Rating 4 out of 5]

Ég er með svooo skiptar skoðanir um þessa bók. Elska að lesa um flókna karaktera og hann fer með trans mál betur en ég bjóst við miðað við að þessi bók er um slæma trans manneskju. Hinsvegar finnst mér málið um kynferðislega áreitni ekki það vel með farið en líka mjög erfitt að vita muninn á því sem Hans Blær segir og því sem Hans Blær finnst í alvörunni. Finnst sem Hans Blær sé greinilega mjög óöruggt um sjálft sig en hefur sett upp svaka varnarveggi í kringum sig til að láta sem hán sé sjálfsöruggt. Söguþráðurinn smá ruglandi því hann stökk mikið fram og aftur en það truflaði mig ekki það mikið. Stundum pældi ég af hverju Eiríkur væri eiginlega að því að skrifa um þetta en þetta var betur með farið en ég bjóst við. Ég skil vel af hverju það var rifist svona mikið um þessa bók þegar hún kom út, og leikritið. Sé illa fyrir mér hvernig þetta hefði getað verið leikrit þannig að eg vildi að ég hefði séð það á sínum tíma. Var mjög mikið á milli að gefa 3 eða 4 stjörnur en endaði á fjórum því ég hef ekki þurft að hugsa svona mikið um bók eftir að klára hana í langan tíma

[Soffía · Rating 2 out of 5]

Ruglingsleg saga. Týndi söguþræðinum nokkrum sinnum. Fannst höfundur stundum reyna sð vera gróteskur til að stuða lesendur án þess að það þjónaði sögunni sjálfri. Hefði að ósekju mátt stytta og slípa. Fór í taugarnar á mér ruglingsleg (röng?)notkun á orðinu hán.

[Marla Hectic · Rating 3 out of 5]

Personajes complejos y cuyas razones se explican pero sin justificarlos
Sin embargo, me falla en el ritmo durante gran parte de la narrativa, y en algunos momentos parece no tener muy claro en qué se quiere centrar exactamente el autor.
Dónde el pacing no falla en absoluto es al final (brutal)

[Árni Freyr · Rating 4 out of 5]

Stórskemmtileg, yfirleitt vel skrifuð, en höfundur virðist oft vera aðeins of spenntur að sýna öll mismunandi stílbrögðin sem hann kann.

[Steinn · Rating 3 out of 5]

Þokkaleg bók um áhugavert efni. Aðalsögupersónan er fremur fráhrindandi og hennar komplexar endurtekningasamir og lopinn stundum teygður full mikið en ágætir sprettir inn á milli.